Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 28 kwietnia 2026 23:36
Data zakończenia: 29 kwietnia 2026 00:00

Egzamin niezdany

Wynik: 19/40 punktów (47,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaką funkcję pełni funkcja CONCAT() w SQL?

A. usuwanie określonego tekstu

B. przycinanie tekstu wyświetlanego

C. łącznienie tekstu wyświetlanego

D. wyodrębnianie podłańcucha znaków z tekstu wejściowego

Wybór odpowiedzi, która twierdzi, że CONCAT() służy do przycinania tekstu, to typowe nieporozumienie. Ta funkcja wcale nie ma na celu zmniejszania długości łańcuchów tekstowych. Przycinanie to coś innego – tam usuwa się zbędne znaki na początku lub końcu ciągu, i korzysta się z funkcji jak TRIM(), LEFT() albo RIGHT(). Jeśli chcesz dobrze przetwarzać dane, to warto zrozumieć, że różne funkcje działają w różnych celach. Odpowiedź mówiąca o usuwaniu tekstu też jest nietrafiona, bo CONCAT() jedynie łączy ciągi, a usuwanie można zrobić innymi metodami, takimi jak REPLACE() czy SUBSTRING(). Co więcej, wyodrębnianie fragmentów tekstu to już domena funkcji jak SUBSTRING() czy CHARINDEX(), które pozwalają na wyciąganie konkretnych elementów według ustalonych kryteriów. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe, żeby dobrze korzystać z funkcji tekstowych i zarządzać danymi w SQL.

Pytanie 2

Reprezentacja znacznika HTML w formacie ```przejdź```

A. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o URL "hobby"

B. jest błędny, użyto niewłaściwego znaku "#" w atrybucie href

C. jest błędny, w atrybucie href należy wpisać adres URL

D. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik strona zostanie przewinięta do sekcji o nazwie "hobby"

Zapis znacznika HTML przedstawiony w pytaniu jest poprawny i spełnia standardy języka HTML. Użycie elementu <a> z atrybutem href i wartością #hobby oznacza, że użytkownik po kliknięciu w ten link zostanie przewinięty do sekcji na stronie, która ma przypisany identyfikator "hobby". Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron internetowych, umożliwiając tworzenie nawigacji wewnętrznej. Warto zaznaczyć, że użycie znaku hash (#) w atrybucie href wskazuje na lokalizację w obrębie tej samej strony. To jest powszechnie stosowane w przypadkach, gdy chcemy ułatwić użytkownikom dostęp do różnych sekcji na tej samej stronie, bez konieczności ładowania nowej strony. Przykładem zastosowania może być strona z długim artykułem, gdzie linki do poszczególnych nagłówków ułatwiają orientację czytelników. Oprócz tego, korzystając z takiej struktury, możemy również poprawić doświadczenia użytkowników oraz zwiększyć efektywność SEO, ponieważ wyszukiwarki są w stanie lepiej zrozumieć organizację treści na stronie.

Pytanie 3

Zapis selektora wskazuje, że kolor tła będzie brązowy dla

input[type=number] { background-color: Brown; }

A. wszystkich formularzy

B. formularzy, które są typu numerycznego

C. formularzy, gdy użytkownik wprowadzi w nie jakąkolwiek cyfrę

D. wszystkich tekstów na stronie internetowej

Selekcja `input[type=number]` jest specyficzna i odnosi się wyłącznie do pól edycyjnych, które przyjmują liczby. Wybór odpowiedzi, że dotyczy to wszystkich pól edycyjnych, jest mylący, ponieważ sugeruje, że stylizacja obejmie również inne typy elementów formularza, takie jak pola tekstowe (`input[type=text]`) czy pola do wprowadzania dat (`input[type=date]`). To zrozumienie ilustruje klasyczny błąd związany z nadmiernym uogólnieniem, gdzie użytkownik stosuje logiczne myślenie do zakresu, który nie jest zgodny z zastosowanym selektorem. Odpowiedź mówiąca o wpływie na wszystkie teksty na stronie również zbacza z sedna, ponieważ nie odnosi się do typów input, lecz do całej zawartości HTML, co jest zupełnie innym zagadnieniem. Użytkownicy mogą również błędnie sądzić, że stylizacja zmienia się w zależności od zawartości pola, co jest nieprawdziwe. Styl CSS stosuje się do konkretnego elementu niezależnie od tego, co użytkownik wprowadza w danym momencie. Dlatego kluczowe jest zrozumienie specyfiki selektorów CSS, aby ich efekty były przewidywalne i zgodne z zamierzonymi celami projektowymi. Dobrą praktyką jest więc poznawanie i rozumienie zastosowania różnych typów selektorów i ich wpływu na elementy formularzy, co może znacząco wpłynąć na użyteczność i estetykę stron internetowych.

Pytanie 4

W przedstawionym kodzie JavaScript występuje błąd logiczny. Program, zamiast informować, czy liczby są równe, nie działa prawidłowo. Wskaż, która odpowiedź dotyczy tego błędu.

var x = 5;
var y = 3;
if (x = y)
  document.getElementById("demo").innerHTML = "zmienne są równe";
else
  document.getElementById("demo").innerHTML = "zmienne się różnią";

A. Przed instrukcją else nie powinno być średnika

B. Polecenia w sekcjach if i else powinny zostać zamienione miejscami

C. W instrukcji if znajduje się przypisanie zamiast operacji porównania

D. Zmienne zostały błędnie zadeklarowane

Kod JavaScript z błędem logicznym w pytaniu ma na celu sprawdzenie równoważności dwóch zmiennych, jednak ze względu na użycie niewłaściwego operatora nie działa poprawnie. W przypadku stwierdzenia, że przed klauzulą else nie powinno być średnika, należy zrozumieć, że w JavaScript średnik wskazuje koniec instrukcji i jego obecność lub brak bezpośrednio przed else może zmienić logikę kodu, ale nie w tym kontekście. Jeśli chodzi o błędne przypisanie zamiast porównania w instrukcji if, właściwe używanie operatorów przypisania i porównania jest kluczowe, ponieważ ich zamiana prowadzi do logicznych błędów, które mogą być trudne do zdiagnozowania. Natomiast nieprawidłowa deklaracja zmiennych w JavaScript może wpływać na zakres lub sposób ich użycia, ale tutaj zmienne są poprawnie zadeklarowane za pomocą var, choć nowoczesne standardy promują let lub const dla lepszej kontroli zakresu. Na koniec, zamiana miejsc instrukcji wewnątrz sekcji if oraz else prowadzi jedynie do zmiany logicznej kolejności akcji bez rozwiązywania błędu pierwotnego, jakim jest użycie niewłaściwego operatora porównania. Kluczowym jest tu zrozumienie, że zrozumienie i poprawne stosowanie operatorów logicznych jest fundamentalne w pisaniu poprawnego kodu.

Pytanie 5

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. td, th { background-color: Pink; }

B. tr:active { background-color: Pink; }

C. tr { background-color: Pink; }

D. tr:hover { background-color: Pink; }

W tym zadaniu chodzi o zrozumienie, jak działają selektory CSS oraz pseudo-klasy odpowiedzialne za interakcję z użytkownikiem. Jeśli efekt ma pojawiać się tylko wtedy, gdy użytkownik najedzie myszką na wiersz tabeli, to zwykłe ustawienie background-color bez pseudo-klasy nie spełni tego warunku. Deklaracja tr { background-color: Pink; } oznaczałaby, że wszystkie wiersze tabeli są cały czas różowe, niezależnie od tego, czy ktoś na nie najedzie, czy nie. To jest po prostu styl statyczny, bez żadnej reakcji na zdarzenia. Podobnie zapis td, th { background-color: Pink; } ustawia tło dla wszystkich komórek tabeli (zarówno nagłówkowych th, jak i zwykłych td) w sposób stały. Moim zdaniem to dość częsty błąd: ktoś kojarzy tabelę z komórkami i intuicyjnie styluje td/th, ale zapomina, że w pytaniu chodzi o efekt dynamiczny „po najechaniu”. W rezultacie otrzymujemy tabelę pokolorowaną na stałe, bez jakiejkolwiek interakcji, co jest sprzeczne z założeniem zadania i z typowym zachowaniem tabel w nowoczesnych interfejsach. Ciekawsza jest kwestia selektora tr:active { background-color: Pink; }. Pseudo-klasa :active oznacza element w momencie „aktywacji”, czyli najczęściej w chwili klikania (przytrzymania przycisku myszy). Efekt trwa bardzo krótko, tylko w czasie samego kliknięcia. To zupełnie inny scenariusz niż wygodne podświetlenie wiersza, które ma się utrzymywać, dopóki kursor jest nad elementem. Użycie :active prowadzi do efektu, który miga na ułamek sekundy i z punktu widzenia ergonomii jest praktycznie bezużyteczny w kontekście podświetlania wierszy. Typowy błąd myślowy przy takich pytaniach polega na myleniu różnych pseudo-klas: :hover, :active, :focus. W webdevie przyjęło się, że :hover służy do reakcji na najechanie myszką, :active do krótkiej reakcji na kliknięcie, a :focus do zaznaczenia elementu, który ma aktualnie fokus klawiatury. Standardy CSS i dobre praktyki projektowania interfejsów jasno wskazują, że do efektu „podświetl wiersz, gdy nad nim jestem” należy użyć właśnie :hover na odpowiednim elemencie, czyli w tym przypadku tr. Wszystkie pozostałe odpowiedzi ignorują tę zasadę albo stosują nie tę pseudo-klasę, co trzeba, przez co nie odzwierciedlają poprawnie zachowania pokazanego w materiale wideo.

Pytanie 6

Która z definicji funkcji w języku C++ przyjmuje parametr typu zmiennoprzecinkowego i zwraca wartość typu całkowitego?

A. float fun1(void a)

B. float fun1(int a)

C. int fun1(float a)

D. void fun1(int a)

Każda z błędnych odpowiedzi ilustruje typowe nieporozumienia związane z deklaracją funkcji w języku C++. Odpowiedź 'void fun1(int a);' nie spełnia wymogów, ponieważ zwraca typ 'void', co oznacza, że funkcja nie zwraca żadnej wartości. To podejście jest właściwe, gdy chcemy wykonać operacje, które nie wymagają zwracania wyniku, ale nie odpowiada na pytanie dotyczące zwracania wartości całkowitej. W przypadku 'float fun1(int a);', chociaż funkcja poprawnie przyjmuje argument całkowity, zwraca typ 'float', co jest sprzeczne z wymaganiem zwrotu wartości całkowitej. Kolejna odpowiedź 'float fun1(void a);' zawiera syntaktyczny błąd, ponieważ typ 'void' nie może być użyty jako typ parametru, co prowadzi do błędów kompilacji. W języku C++ każdy parametr musi mieć określony typ, a użycie 'void' jako typu parametru jest niepoprawne. Te nieprawidłowe odpowiedzi wskazują na brak zrozumienia podstawowych zasad typowania w C++, co jest kluczowe w kontekście projektowania funkcji. Istotne jest, aby przy tworzeniu funkcji dobrze zrozumieć, jakie typy danych są akceptowane i jakie wartości są oczekiwane jako wynik, aby uniknąć błędów w logice programu oraz poprawić jego wydajność i czytelność.

Pytanie 7

Aby zgrupować elementy w jeden blok, jaki znacznik można zastosować?

A. <span>

B. <div>

C. <param>

D. <p>

Znacznik <p> jest przeznaczony do definiowania akapitów tekstowych, a jego użycie w kontekście grupowania elementów w blok jest nieodpowiednie. Głównym celem <p> jest strukturalizacja tekstu, co oznacza, że nie powinien być używany do tworzenia ogólnych kontenerów dla innych elementów. Użycie <p> do grupowania może prowadzić do nieprawidłowej semantyki w HTML, utrudniając zrozumienie struktury dokumentu zarówno dla przeglądarek, jak i technologii wspomagających. Z kolei znacznik <span> służy do grupowania elementów inline, co oznacza, że nie tworzy nowej linii i nie działa jako blok, co czyni go nieodpowiednim do celów grupowania w blok. Natomiast <param> jest używany w kontekście elementu <object> i służy do przekazywania parametrów do obiektu, a zatem nie ma zastosowania w kontekście grupowania elementów w blok. W praktyce, osoby uczące się HTML mogą mylić te znaczniki, nie rozumiejąc ich podstawowych funkcji i zastosowań, co prowadzi do błędów w kodowaniu i słabej jakości strony internetowej. Aby uniknąć tych pułapek, ważne jest, aby zrozumieć różnice między tymi znacznikami i stosować je zgodnie z ich przeznaczeniem oraz w zgodzie z najlepszymi praktykami webowymi.

Pytanie 8

Funkcją w PHP, która służy do tworzenia ciasteczek, jest

A. setcookie()

B. echocokie()

C. createcookie()

D. addcokie()

W pytaniu o funkcję tworzącą ciasteczko w języku PHP, niektóre odpowiedzi nie są poprawne z kilku kluczowych powodów. Stwierdzenie, że createcookie() jest funkcją odpowiedzialną za tworzenie ciasteczek, jest błędne, gdyż nie istnieje taka funkcja w standardowej bibliotece PHP. Pomimo podobieństwa nazwy, programiści nie znajdą jej w dokumentacji PHP, co czyni ją nieodpowiednią odpowiedzią. Kolejna odpowiedź, echocokie(), również jest myląca, ponieważ nie jest to funkcja ani słowo kluczowe w PHP. Funkcja echo w PHP służy do wyświetlania danych, ale nie ma związku z zarządzaniem ciasteczkami. Również, addcokie() jest nieprawidłową nazwą, która może sugerować działanie związane z dodawaniem ciasteczek, lecz taka funkcjonalność nie istnieje w języku PHP. Prawidłowym podejściem do zarządzania ciasteczkami jest wykorzystanie setcookie(), która stanowi jedyną standardową metodę w PHP do ich tworzenia i edytowania. Zrozumienie właściwych nazw funkcji oraz ich zastosowania jest kluczowe dla efektywnego programowania w PHP i unikania błędów w kodzie.

Pytanie 9

Jaką wartość w formacie RGB będzie miała barwa oznaczona kodem heksadecymalnym: #1510FE?

A. rgb(21, 16, 255)

B. rgb(21, 16, 254)

C. rgb(21, 16, FE)

D. rgb(15, 10, FE)

Odpowiedź rgb(21, 16, 254) jest dobra, bo te wartości RGB pochodzą z kodu heksadecymalnego #1510FE. W tym kodzie każda para cyfr pokazuje, jak mocno świeci dany kolor: od 00, co oznacza brak koloru, do FF, gdzie mamy pełną intensywność. W naszym przypadku, pierwsza para '15' to kolor czerwony, '10' to zielony, a 'FE' to niebieski. Jak to przeliczymy na dziesiętny, to '15' daje nam 21, '10' daje 16, a 'FE' to 254. I stąd mamy rgb(21, 16, 254). Te wartości są super przydatne, na przykład przy tworzeniu stylów CSS, gdzie kolory są podstawą. Warto ogarnąć, jak przerabiać kolory z jednego formatu na drugi – to naprawdę pomaga w projektowaniu grafiki i stron www.

Pytanie 10

Zaprezentowano rezultat zastosowania CSS oraz odpowiadający mu kod HTML. W jaki sposób trzeba zdefiniować styl, aby uzyskać takie formatowanie?

A. p.first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

B. p::first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

C. .first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

D. #first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

Wybór innych odpowiedzi niż p::first-letter jest niepoprawny z kilku powodów. Po pierwsze, użycie samego .first-letter odnosi się do elementu z klasą first-letter, co oznaczałoby, że kod HTML musiałby mieć element z przypisaną tą klasą, co nie jest zgodne z przedstawionym kodem. Podobnie, #first-letter wskazywałaby na element z identyfikatorem first-letter, co również wymagałoby odpowiedniej struktury w kodzie HTML. Obie te opcje ignorują fakt, że mamy do czynienia z pseudo-elementem, który specyficznie stylizuje pierwszą literę danego bloku tekstu. Z kolei zapis p.first-letter byłby próbą stylizacji elementów p z klasą first-letter, co jest błędnym zastosowaniem w kontekście potrzeby modyfikacji pierwszej litery. Kluczowym problemem w powyższych odpowiedziach jest niewłaściwe zrozumienie, jak działają pseudo-elementy oraz jak są używane w praktyce. Pseudo-elementy takie jak ::first-letter są bezpośrednio zdefiniowane w specyfikacji CSS i pozwalają na precyzyjne stylizowanie części elementów, co jest istotne w kontekście semantycznego i czystego kodu HTML. W świecie nowoczesnych technologii webowych, zrozumienie, kiedy i jak stosować pseudo-elementy, jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i zachwycających wzrok projektów.

Pytanie 11

Aby zweryfikować konfigurację w pliku php.ini, można uruchomić skrypt PHP, który zawiera zapis

A. <?php phpcredits(); ?>

B. <?php phpinfo(); ?>

C. <?php ini_set(); ?>

D. <?php echo phpversion(); ?>

Odpowiedź <?php phpinfo(); ?> jest poprawna, ponieważ funkcja phpinfo() generuje szczegółowy raport na temat konfiguracji PHP, w tym informacje o zainstalowanych rozszerzeniach, wersji PHP, oraz ustawieniach w pliku php.ini. W praktyce, ta funkcja jest niezwykle przydatna przy diagnozowaniu problemów związanych z konfiguracją serwera, ponieważ dostarcza pełen wgląd w aktualne ustawienia środowiska, co pozwala na szybkie zidentyfikowanie ewentualnych niezgodności. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której programista chce sprawdzić, czy określone rozszerzenie PHP jest aktywne lub jakie są wartości domyślne dla różnych dyrektyw, takich jak memory_limit czy upload_max_filesize. Dobrą praktyką w sytuacjach produkcyjnych jest ograniczenie dostępu do skryptów wywołujących phpinfo(), aby nie ujawniać wrażliwych informacji o serwerze osobom nieupoważnionym. Myśląc o bezpieczeństwie aplikacji, warto usunąć takie skrypty po zakończeniu diagnostyki.

Pytanie 12

Aby usunąć zduplikowane wiersze z wyniku zapytania, trzeba zastosować klauzulę

A. ORDER BY

B. LIMIT

C. UNIQUE

D. DISTINCT

Klauzula DISTINCT w SQL jest naprawdę przydatna, jeśli chcemy pozbyć się dublujących się wierszy w naszych wynikach. Wyobraź sobie, że masz tabelę 'Klienci' z kolumną 'Miasto'. Jak użyjesz zapytania SELECT DISTINCT Miasto FROM Klienci, to dostaniesz listę wszystkich miast, w których są klienci, bez powtarzania tych samych miejsc. To bardzo pomaga, gdy staramy się uporządkować dane i skupić się na unikalnych wartościach. Ale pamiętaj, żeby używać DISTINCT z rozwagą, bo może spowolnić nasze zapytania, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z dużą ilością danych. Dobrze jest stosować ją tam, gdzie naprawdę jest potrzebna, według zasad optymalizacji zapytań w SQL.

Pytanie 13

W przedstawionym kodzie PHP w miejscu kropek powinno znajdować się polecenie

A. mysqli_free_result($zapytanie);

B. mysqli_fetch_row($zapytanie);

C. mysqli_query($zapytanie);

D. mysqli_num_fields($zapytanie);

Koncept mysqli_free_result wydaje się atrakcyjny gdyż służy do zwalniania pamięci zajmowanej przez zestaw wyników. Jednak jego zastosowanie w tym kontekście jest błędne ponieważ zwalnianie pamięci powinno odbywać się po zakończeniu przetwarzania danych a nie przed pobraniem wierszy. Użycie mysqli_num_fields mogłoby wprowadzić w błąd ponieważ funkcja ta zwraca liczbę kolumn w zestawie wyników a nie jest związana z pobieraniem poszczególnych wierszy danych. W kontekście iteracji po wierszach zapytania jest to nieadekwatne. Funkcja mysqli_query jest używana do wysyłania zapytań do bazy danych i zwraca wynik zapytania ale sama w sobie nie pobiera danych z zestawu wyników co w tym zadaniu jest niezbędne. Częstym błędem jest mylenie funkcji wynikowych z funkcjami wykonującymi zapytania. Kluczowym do zrozumienia jest właściwe wykorzystanie funkcji do iteracyjnego pobierania danych co wymaga rozróżnienia zadań jakie pełni każda z funkcji w kontekście przetwarzania wyników zapytań do bazy danych. Prawidłowe rozróżnianie tych funkcji pozwala na efektywne zarządzanie danymi i pamięcią co jest istotne w kontekście aplikacji webowych oraz zapewnienia ich wydajności i poprawnego działania.

Pytanie 14

Który z poniższych formatów plików nie jest używany do publikacji grafiki lub animacji w internecie?

A. AIFF

B. SVG

C. PNG

D. SWF

Format AIFF (Audio Interchange File Format) jest standardowym formatem plików audio stworzonym przez firmę Apple. Został zaprojektowany do przechowywania danych dźwiękowych i nie jest przeznaczony do publikacji grafiki ani animacji na stronach internetowych. W przeciwieństwie do formatów takich jak PNG, SWF czy SVG, które są powszechnie używane w kontekście grafiki i multimediów, AIFF koncentruje się na audio. Format PNG (Portable Network Graphics) jest popularnym formatem rastrowym, który obsługuje przezroczystość i kompresję bezstratną, co czyni go idealnym do obrazów w sieci. SWF (Shockwave Flash) to format plików wykorzystywany do animacji i interaktywnych aplikacji w Adobe Flash, a SVG (Scalable Vector Graphics) to wektorowy format grafiki, który pozwala na skalowanie bez utraty jakości. AIFF nie ma zastosowania w tych obszarach, co czyni go odpowiedzią, której szukamy.

Pytanie 15

Język PHP zapewnia wsparcie dla

A. sesji i ciastek

B. klawiszy klawiatury

C. zdarzeń związanych z myszą

D. obiektów przeglądarki

PHP, jako język skryptowy po stronie serwera, oferuje wsparcie dla zarządzania sesjami oraz ciasteczkami, co jest kluczowe w kontekście tworzenia aplikacji internetowych. Sesje w PHP umożliwiają przechowywanie danych użytkownika pomiędzy różnymi żądaniami HTTP, co jest istotne w przypadku potrzeb utrzymania stanu aplikacji, np. podczas logowania. Dzięki funkcjom takim jak session_start() można łatwo rozpocząć nową sesję lub wznowić istniejącą. Ciasteczka, z kolei, pozwalają na przechowywanie danych po stronie klienta, co umożliwia personalizację doświadczeń użytkowników na stronie. Przykładem może być zapisywanie preferencji użytkownika, takich jak język interfejsu. Dobre praktyki w zakresie obsługi sesji i ciasteczek obejmują stosowanie bezpiecznych identyfikatorów sesji, ograniczanie czasu życia ciasteczek, a także ich szyfrowanie, co chroni przed atakami typu session hijacking. W ten sposób PHP gwarantuje, że aplikacje są nie tylko funkcjonalne, ale także bezpieczne.

Pytanie 16

W języku JavaScript trzeba zapisać warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna a będzie jakąkolwiek liczbą naturalną dodatnią (bez 0) lub zmienna b przyjmie wartość z zamkniętego przedziału od 10 do 100. Wyrażenie logiczne w tym warunku ma formę

A. (a>0) && ((b>=10) && (b<=100))

B. (a>0) && ((b>=10) || (b<=100))

C. (a>0) || ((b>=10) || (b<=100))

D. (a>0) || ((b>=10) && (b<=100))

Warunek zapisany w języku JavaScript jako (a>0) || ((b>=10) && (b<=100)) jest poprawny, ponieważ spełnia wymagania dotyczące sprawdzenia, czy zmienna a jest liczbą naturalną dodatnią oraz czy zmienna b mieści się w przedziale od 10 do 100. Wyrażenie logiczne wykorzystuje operator || (alternatywa), który zwraca true, jeśli przynajmniej jeden z warunków jest spełniony. Warunek a>0 zapewnia, że zmienna a jest większa od zera, co jest zgodne z definicją liczb naturalnych dodatnich. Z kolei wyrażenie (b>=10) && (b<=100) sprawdza, czy zmienna b jest w zadanym przedziale, co jest zgodne z wymaganiami. Wartości graniczne 10 i 100 są uwzględnione dzięki operatorowi && (konjunkcja), który wymaga, aby oba warunki były prawdziwe, aby całe wyrażenie zwróciło true. W praktyce, takie podejście można wykorzystać w różnych kontekstach, np. walidacji danych wejściowych w formularzach internetowych, gdzie kluczowe jest zapewnienie, że użytkownik wprowadza poprawne wartości. Tego rodzaju wyrażenia logiczne są fundamentem programowania w JavaScript, umożliwiając tworzenie bardziej złożonych logik aplikacji. Zgodnie z dokumentacją ECMAScript, użycie operatorów logicznych jest standardowym sposobem na przetwarzanie warunków w programowaniu.

Pytanie 17

Jakiej kwerendy w bazie MariaDB należy użyć, aby wybrać artykuły, których ceny mieszczą się w przedziale domkniętym <10, 20>?

A. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena IN (10, 20)

B. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena LIKE 1%, 2%

C. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20

D. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena > 10 AND Cena < 20

Odpowiedź 'SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20;' jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator BETWEEN, który jest idealny do określenia wartości zawartych w obustronnie domkniętym przedziale. W tym przypadku zapytanie zwróci wszystkie artykuły, których cena jest równa 10 lub 20 oraz wszystkie wartości znajdujące się pomiędzy tymi dwoma wartościami. Operator BETWEEN jest standardowym sposobem na łatwe zapisywanie takich warunków w SQL, co czyni kod bardziej czytelnym i zrozumiałym. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy chcemy znaleźć produkty w określonym przedziale cenowym na stronie e-commerce. Tego typu kwerendy są bardzo powszechne w analizie danych i zarządzaniu bazami danych, a ich znajomość jest kluczowa dla efektywnego wykonywania zadań związanych z eksploracją danych. Zastosowanie BETWEEN w praktyce pozwala na automatyzację procesów wyszukiwania i filtrowania danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji zapytań w bazach danych.

Pytanie 18

W algebrze relacji działanie selekcji polega na

A. usunięciu pustych wierszy

B. wybór krotek, które nie zawierają wartości NULL

C. wybór krotek, które spełniają określone warunki

D. usunięciu krotek z powtórzonymi polami

Wybieranie krotek niezawierających wartości NULL nie jest operacją selekcji w kontekście algebry relacji, ponieważ selekcja ma na celu filtrację krotek na podstawie określonych warunków, a nie jedynie na podstawie obecności lub braku wartości NULL. W praktyce, aby wykluczyć wartości NULL, można zastosować dodatkowe warunki w operacji selekcji, ale to nie definiuje samej operacji selekcji. Z kolei eliminacja pustych wierszy jest związana z usuwaniem krotek, które nie zawierają żadnych danych, co także nie jest równoznaczne z operacją selekcji. Ta operacja odnosi się bardziej do czyszczenia danych niż do ich wybierania na podstawie określonych kryteriów. Ponadto, eliminacja krotek z powtarzającymi się polami nie jest tożsama z selekcją, ponieważ dotyczy bardziej operacji usuwania duplikatów, które są zazwyczaj realizowane przez operacje takie jak DISTINCT w SQL, a nie przez selekcję, która ma na celu wybór krotek na podstawie warunków logicznych. W algebrze relacji kluczowe jest rozróżnienie między operacjami filtrowania danych a operacjami modyfikacji danych, co jest istotne w kontekście projektowania baz danych oraz w zapewnieniu integralności danych.

Pytanie 19

W dokumentacji języka PHP znajduje się informacja dotycząca jednej z jego funkcji:
„Warning. This extension was deprecated in PHP 5.5.0, and it was removed in PHP 7.0.0.”.
Zgodnie z tą informacją użycie tej funkcji jest:

A. przestarzałe od wersji PHP 5.5.0 i całkowicie usunięte w wersji 7.0.0.

B. niemożliwe w wersjach PHP 5.5.0 lub starszych i dostępne dopiero od wersji 7.0.0.

C. dostępne w wersjach PHP od 5.5.0 do 7.0.0 (włącznie) i niedostępne w innych wersjach.

D. niezalecane w wersji PHP 5.5.0 i dostępne od wersji 7.0.0.

Komunikat z dokumentacji PHP „Warning. This extension was deprecated in PHP 5.5.0, and it was removed in PHP 7.0.0.” oznacza dwa różne stany w cyklu życia funkcji/rozszerzenia. „Deprecated” od wersji 5.5.0 znaczy, że funkcja nadal działa, ale jej użycie jest oficjalnie niezalecane. Silnik PHP może generować ostrzeżenia (E_DEPRECATED), a autorzy języka jasno sugerują, żeby migrować kod na nowsze, wspierane rozwiązania. „Removed w PHP 7.0.0” oznacza, że od tej wersji funkcja po prostu nie istnieje – próba jej użycia skończy się błędem typu „undefined function” lub „undefined extension”. Z mojego doświadczenia wynika, że taki status to sygnał alarmowy dla programisty: w nowych projektach nie używamy funkcji oznaczonych jako deprecated, a w istniejących aplikacjach planujemy refaktoryzację, zanim wejdziemy na wyższą wersję PHP. Dobrym przykładem jest stare rozszerzenie mysql_* – od PHP 5.5 było oznaczone jako przestarzałe, a w PHP 7 zostało usunięte i trzeba było przejść na mysqli lub PDO. W praktyce, gdy widzisz w dokumentacji „deprecated od wersji X”, powinieneś: sprawdzić zalecaną alternatywę, włączyć raportowanie błędów i ostrzeżeń na środowisku developerskim, usunąć stopniowo wszystkie wywołania danej funkcji. Branżową dobrą praktyką jest też testowanie aplikacji na docelowej wersji PHP przed aktualizacją produkcji, żeby właśnie takie usunięte funkcje wyłapać automatycznie w logach lub podczas testów jednostkowych. Twoja odpowiedź dokładnie to odczytała: od 5.5 funkcja jest przestarzała (deprecated), a w 7.0 całkowicie znika z języka.

Pytanie 20

W programowaniu obiektowym proces, dzięki któremu klasa podrzędna może wykorzystywać metody z klasy nadrzędnej, określa się mianem

A. polimorfizmem

B. dziedziczeniem

C. hermetyzacją

D. wirtualizacją

Dziedziczenie to fundamentalny mechanizm w programowaniu obiektowym, który pozwala na tworzenie hierarchii klas. Klasa pochodna dziedziczy pola i metody klasy bazowej, co prowadzi do ponownego wykorzystania kodu i uproszczenia procesu programowania. Przykładowo, jeśli mamy klasę bazową 'Pojazd', która definiuje metody takie jak 'uruchom()' oraz 'zatrzymaj()', klasa pochodna 'Samochód' może dziedziczyć te metody bez konieczności ich ponownego definiowania. Ponadto, dziedziczenie wspiera zasadę OOP zwaną DRY (Don't Repeat Yourself), co jest istotne w kontekście utrzymania i rozwoju oprogramowania. W praktyce, możemy również nadpisywać metody klasy bazowej w klasie pochodnej, co pozwala na dostosowanie ich działania do specyficznych potrzeb. Dobrą praktyką jest stosowanie dziedziczenia w sposób przemyślany, aby uniknąć zbyt głębokich hierarchii klas, które mogą prowadzić do skomplikowanego zarządzania kodem. Warto również pamiętać o zasadzie Liskov Substitution, która mówi, że obiekty klasy pochodnej powinny być wymienialne z obiektami klasy bazowej.

Pytanie 21

Jak nazywa się metoda, która pozwala na nawiązanie asynchronicznego połączenia między klientem a serwerem oraz umożliwia wymianę danych bez przeładowania całej strony WWW?

A. YBScript

B. XML

C. AJAX

D. PHP

XML to format danych, ale sam w sobie nie jest techniką komunikacji. W kontekście webowym, XML może przesyłać dane między serwerem a klientem, ale nie ma tu mowy o asynchroniczności. PHP to język skryptowy używany głównie po stronie serwera, więc nie robi bezpośredniej asynchronicznej komunikacji z klientem. PHP przetwarza żądania, a potem generuje stronę, przez co cała strona przeładowuje się przy każdym żądaniu. YBScript z kolei to w ogóle nie jest standard ani technologia w webie. Często można się pogubić w tych technologiach i ich zastosowaniu. Wiele osób myśli, że XML czy PHP mogą działać jak AJAX, ale to nieprawda. Ważne jest, żeby zrozumieć, że AJAX to narzędzie do asynchronicznej komunikacji, bo to kluczowe przy tworzeniu interaktywnych aplikacji webowych. Z dzisiejszymi standardami webowymi warto znać AJAX, JSON i JavaScript, bo to fundamenty budowy efektywnych aplikacji, które zapewniają użytkownikom płynne i responsywne doświadczenie.

Pytanie 22

Skrypt w JavaScript, który obsługuje wynagrodzenia pracowników, powinien stworzyć raport dla tych, którzy są zatrudnieni na umowę o pracę oraz otrzymują wynagrodzenie w przedziale domkniętym od 4000 do
4500 zł. Jaki warunek należy zastosować do wygenerowania raportu?

A. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

B. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

C. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

D. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

Odpowiedź umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500) jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa warunki, jakie muszą być spełnione, aby wygenerować raport. Warunek umowa == 'praca' zapewnia, że analizujemy tylko pracowników zatrudnionych na umowę o pracę, co jest kluczowe w kontekście raportowania. Dodatkowo zastosowanie operatora logicznego '&&' w połączeniu z zakresowym sprawdzeniem pensji (pensja >= 4000 && pensja <= 4500) skutkuje tym, że raport zostanie wygenerowany wyłącznie dla pracowników, których pensja mieści się w ścisłym przedziale od 4000 do 4500 zł. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, gdzie ważne jest, aby warunki były ściśle zdefiniowane, co pozwala uniknąć nieporozumień i błędów w danych. Przykładowo, jeżeli stworzymy funkcję generującą raport, możemy ją łatwo zaimplementować w systemie hr, co pozwoli na automatyzację procesów związanych z płacami oraz raportowaniem, a także zwiększy przejrzystość i precyzję w zarządzaniu danymi finansowymi.

Pytanie 23

Jaką czynność należy wykonać przed przystąpieniem do tworzenia kopii zapasowej danych w bazie MySQL?

A. przyznanie uprawnień do przeglądania bazy dla Administratora

B. określenie systemu kodowania znaków w bazie

C. sprawdzenie integralności bazy oraz ewentualna jej naprawa

D. weryfikacja, czy baza działa wystarczająco efektywnie

Sprawdzenie integralności bazy danych MySQL przed wykonaniem kopii bezpieczeństwa jest kluczowym krokiem, który zapewnia, że wszystkie dane są w dobrym stanie i nie występują żadne uszkodzenia. Integralność bazy danych odnosi się do spójności i poprawności danych przechowywanych w bazie. Narzędzia takie jak 'CHECK TABLE' oraz 'REPAIR TABLE' pozwalają na identyfikację i naprawę potencjalnych problemów związanych z uszkodzeniami tabel. Przykładem może być sytuacja, w której dane zostały nieprawidłowo zapisane lub usunięte, co może prowadzić do błędów w aplikacjach korzystających z bazy. W przypadku wykrycia problemów, ich naprawa przed stworzeniem kopii zapasowej jest niezbędna, aby uniknąć przenoszenia uszkodzonych danych do nowej lokalizacji. Standardy branżowe, takie jak ISO 27001, podkreślają znaczenie zarządzania integralnością danych, co stanowi fundament skutecznych strategii backupowych. Właściwie przeprowadzona diagnostyka przed wykonaniem kopii bezpieczeństwa nie tylko minimalizuje ryzyko utraty danych, ale również zwiększa efektywność procesów przywracania systemu po awarii.

Pytanie 24

Który element blokowy języka HTML5 jest przeznaczony do umieszczenia w nim nawigacji witryny?

A. aside

B. main

C. nav

D. header

Poprawnie wskazany został element <nav>, który w HTML5 jest semantycznym kontenerem przeznaczonym specjalnie na nawigację. Według specyfikacji HTML Living Standard element <nav> służy do grupowania głównych bloków odsyłaczy nawigacyjnych, takich jak menu główne, menu w stopce, menu kategorii czy paginacja. Przeglądarki, czytniki ekranu i różne narzędzia asystujące rozpoznają ten znacznik jako obszar nawigacyjny, co bardzo poprawia dostępność (accessibility) strony. Z mojego doświadczenia, gdy struktura jest zrobiona semantycznie, screen readery potrafią jednym skrótem klawiaturowym przeskoczyć do nawigacji, co jest ogromnym ułatwieniem dla użytkowników niewidomych. W praktyce w <nav> umieszczamy listy linków, najczęściej w postaci <ul><li><a>…</a></li></ul>. Przykładowo: <nav><ul><li><a href="/">Strona główna</a></li><li><a href="/oferta">Oferta</a></li><li><a href="/kontakt">Kontakt</a></li></ul></nav>. Taka konstrukcja jest zgodna z dobrymi praktykami front-endu: semantyczny HTML, czytelna struktura, łatwiejsze stylowanie w CSS i prostsza nawigacja w JavaScript. Co ważne, <nav> nie jest zwykłym divem – jego nazwa od razu mówi, do czego służy, co ułatwia pracę całego zespołu projektowego. W projektach komercyjnych często stosuje się kilka bloków <nav> na jednej stronie: główne menu w headerze, dodatkowe menu w stopce, czasem boczne menu kategorii. Standardy W3C dopuszczają to, pod warunkiem że te sekcje rzeczywiście służą do nawigowania. Dobrym zwyczajem jest nie umieszczać w <nav> pojedynczych przypadkowych linków w tekście artykułu – ten znacznik jest przewidziany dla istotnych struktur nawigacyjnych, a nie dla zwykłych hiperłączy w treści. Dzięki temu kod HTML pozostaje przejrzysty, łatwiej go walidować i utrzymywać w większych projektach.

Pytanie 25

Jak określa się program, który realizuje polecenia zawarte w kodzie źródłowym tworzonego oprogramowania bez wcześniejszego generowania programu wynikowego?

A. Konwerter języka

B. Konwerter kodu

C. Interpreter

D. Kompilator

Kompilator to narzędzie, które przekształca kod źródłowy zapisany w jednym języku programowania na kod maszynowy lub inny język pośredni, co umożliwia jego późniejsze wykonanie. Proces ten, choć efektywny w kontekście wydajności końcowego programu, nie jest odpowiedni w sytuacjach, gdy celem jest natychmiastowe wykonanie kodu. Podobnie, konwerter kodu i konwerter języka to pojęcia, które mogą sugerować przekształcanie kodu, ale nie wykonują one kodu bezpośrednio, a raczej zajmują się zmianą jego formatu lub języka, co w wielu przypadkach wymaga wcześniejszego przetworzenia. Często mylone są te pojęcia, co może prowadzić do nieporozumień w zrozumieniu, jak różne narzędzia programistyczne wpływają na proces tworzenia aplikacji. Zrozumienie różnicy między tymi narzędziami jest kluczowe, ponieważ wpływa na wybór technologii oraz metodologii pracy nad projektami. Utrata kontekstu dotyczącego szybkości, efektywności i elastyczności w podejściu do programowania może prowadzić do błędów w planowaniu pracy oraz do wydłużenia czasów realizacji projektów. Z tego względu, w praktyce programistycznej kluczowe jest dostrzeganie tych różnic i umiejętne ich wykorzystanie w zależności od potrzeb projektu.

Pytanie 26

Bitmapa stanowi typ obrazu

A. wektorowym

B. rastrowym

C. analogowym

D. interakcyjnym

Wybierając odpowiedzi inne niż 'rastrowym', można napotkać na szereg nieporozumień dotyczących typów obrazów i ich zastosowań. Przykładowo, odpowiedź 'interakcyjnym' może sugerować, że obraz bitmapowy ma zdolność do reagowania na działania użytkownika, co jest nieprawidłowe, ponieważ bitmapy są statycznymi reprezentacjami wizualnymi. Interaktywność w kontekście grafiki dotyczy raczej animacji lub elementów wideo. Odpowiedź 'wektorowym' odnosi się do zupełnie innego typu grafiki, która używa matematycznych równań do definiowania kształtów i linii, co pozwala na skalowanie bez utraty jakości. Wektory są wykorzystywane w projektach, które wymagają precyzyjnych linii i kształtów, jak logotypy czy ilustracje, a ich zastosowanie jest inne niż w przypadku bitmap. Wybór odpowiedzi 'analogowym' wskazuje na mylne pojęcie, że bitmapa mogłaby być obrazem fizycznym, takim jak slajdy czy zdjęcia wydrukowane, co jest sprzeczne z naturą cyfrowych obrazów; bitmapy są bytem cyfrowym, co oznacza, że są one przetwarzane i przechowywane w formacie elektronicznym. Tego rodzaju pomyłki mogą prowadzić do nieporozumień w pracy z grafiką, dlatego warto zwracać uwagę na różnice między tymi pojęciami oraz ich odpowiednie zastosowanie w praktyce.

Pytanie 27

Funkcje takie jak rozmycie Gaussa, wygładzanie oraz szum RGB są elementami oprogramowania do przetwarzania

A. Grafiki rastrowej

B. Ścieżki audio

C. Dźwięku w standardzie MIDI

D. Grafiki wektorowej

Wybór odpowiedzi związanej z dźwiękiem, zarówno w formacie MIDI, jak i ścieżką dźwiękową, jest błędny, ponieważ techniki takie jak rozmycie Gaussa, wygładzanie i szum RGB odnoszą się bezpośrednio do przetwarzania obrazów, a nie dźwięku. Format MIDI jest standardem do komunikacji muzycznej pomiędzy instrumentami, w którym wykorzystuje się dane dotyczące nut, ich intensywności oraz czasu trwania, a nie techniki graficzne. Ścieżka dźwiękowa, podobnie, koncentruje się na audio i nie ma zastosowania dla funkcji typowych dla grafiki. W kontekście grafiki wektorowej, która opiera się na matematycznych modelach kształtów i nie opiera się na siatce pikseli, techniki rozmycia i wygładzania nie są używane w sposób, w jaki są stosowane w grafice rastrowej. Zasadniczo, grafika wektorowa wykorzystuje inne narzędzia i techniki do obróbki, które są bardziej związane z kształtami i konturami projektów. Typowym błędem myślowym w tym przypadku jest pomylenie mediów cyfrowych i zasadniczych różnic w ich obróbce. Wiedza na temat tych różnic jest kluczowa dla skutecznego przetwarzania danych wizualnych oraz audio, a sukces w tych dziedzinach wymaga znajomości odpowiednich technik i narzędzi.

Pytanie 28

Wynikiem działania poniższej pętli for w przedstawionym kodzie PHP jest wyświetlenie liczb:

<?php
   for($i=5;$i>1;$i-=2)
       echo ($i%2)." ";
?>

A. 1 0 1

B. 1 1

C. 1 0 1 0

D. 1 0

Poprawna odpowiedź to 1 1, ponieważ analizując przedstawioną pętlę for, zaczynamy od zmiennej $i, która ma wartość 5. Pętla będzie działać tak długo, jak wartość $i jest większa od 1. W każdym kroku $i jest zmniejszane o 2, co oznacza, że w kolejnych iteracjach przyjmuje wartości 5, 3, a następnie 1. Wartości te są poddawane operacji modulo 2. Operacja modulo zwraca resztę z dzielenia, która dla liczb nieparzystych (5 i 3) wynosi 1 oraz dla liczby parzystej (0) wynosi 0. Zatem, w pierwszej iteracji, $i = 5, 5 % 2 = 1, a w drugiej iteracji, $i = 3, 3 % 2 = 1. Ostatecznie, pętla nie wykonuje się, gdy $i = 1, ponieważ warunek $i > 1 nie jest już spełniony. W rezultacie, poprawnym wynikiem działania tego fragmentu kodu jest wyświetlenie dwóch wartości 1. Przykład zastosowania takiej konstrukcji można znaleźć w sytuacjach, w których chcemy przetworzyć kolekcję liczb i wyodrębnić ich parzystość lub nieparzystość, co jest powszechną operacją w programowaniu.

Pytanie 29

Jak wygląda instrukcja przypisania wartości do elementu tablicy w języku JavaScript względem tablicy? ```Tablica['technik'] = 'informatyk';```

A. statycznej

B. wielowymiarowej

C. asocjacyjnej

D. numerycznej

Wszystkie inne odpowiedzi są błędne z kilku kluczowych powodów. Statyczna tablica oznaczałaby, że jej rozmiar i elementy są ustalone podczas kompilacji i nie mogą być zmieniane w trakcie działania programu. W JavaScript tablice są dynamiczne, co w pełni przeczy koncepcji statyczności, ponieważ można dodawać, usuwać lub modyfikować elementy w trakcie działania programu. Numeryczne tablice w JavaScript odnoszą się do tablic, które są indeksowane przy użyciu liczb całkowitych. Choć tablice w JavaScript mają domyślnie numeryczną indeksację, w podanym przykładzie użycie stringa jako indeksu wskazuje na typ obiektu asocjacyjnego, a nie numerycznego. Wielowymiarowa tablica to pojęcie, które odnosi się do tablic zawierających inne tablice jako elementy, tworząc struktury o wielu wymiarach. Przykład 'Tablica[\'technik\'] = \'informatyk\';' nie tworzy wielowymiarowej tablicy, lecz jedynie dodaje nowy klucz do obiektu, a nie nową tablicę jako element. Reasumując, żadna z tych odpowiedzi nie zgadza się z właściwym zastosowaniem tablicy jako obiektu asocjacyjnego w JavaScript, co jest kluczem do zrozumienia elastyczności tego języka.

Pytanie 30

W języku JavaScript właściwie zdefiniowana zmienna to

A. imię%

B. imię2

C. imie2

D. #imie

W języku JavaScript, poprawne nadawanie zmiennych jest kluczowym elementem programowania, który opiera się na zdefiniowanych zasadach dotyczących identyfikatorów. Zmienna musi zaczynać się od litery, znaku podkreślenia (_) lub znaku dolara ($), a następnie może zawierać litery, cyfry, znaki podkreślenia oraz znaki dolara. W przypadku odpowiedzi 'imie2', zaczyna się ona od litery i zawiera literę oraz cyfrę, co czyni ją poprawnym identyfikatorem. Zgodnie ze standardem ECMAScript, identyfikatory są rozróżniane na wielkie i małe litery, co oznacza, że 'Imie2' i 'imie2' będą traktowane jako różne zmienne. Praktycznym przykładem poprawnego użycia takiej zmiennej może być zapis: let imie2 = 'Jan'; console.log(imie2);. W wyniku tego, konsola wyświetli 'Jan'. Można również zauważyć, że zgodnie z zasadami, zmienne mogą być oznaczone jako let, const lub var, co dodaje elastyczności podczas deklaracji zmiennych w kodzie JavaScript.

Pytanie 31

Który z przedstawionych kodów HTML sformatuje tekst według wzoru?
(uwaga: słowo "stacji" jest zapisane większą czcionką niż reszta słów w tej linii)

Lokomotywa

Stoi na stacji lokomotywa ...

A.
<h1>Lokomotywa</h1>
<p>Stoi na <big>stacji lokomotywa ...</p>

B.
<h1>Lokomotywa</h1>
<p>Stoi na <big>stacji</big> lokomotywa ...</p>

C.
<h1>Lokomotywa</p>
<p>Stoi na <big>stacji</big> lokomotywa ...</p>

D.
<p><small>Lokomotywa</small></p>
<p>Stoi na <big>stacji<big> lokomotywa ...</p>

A. B.

B. D.

C. A.

D. C.

Wybrana odpowiedź nie jest poprawna. Kluczowym elementem tego pytania było zrozumienie, jak konkretny kod HTML wpływa na formatowanie tekstu. Znacznik <big> jest używany do powiększania czcionki, ale musi być poprawnie umieszczony w kodzie, aby efekt był zgodny z oczekiwaniami. Odpowiedzi A, C i D, mimo że używają tego znacznika, nie spełniają tego kryterium. W odpowiedzi A, znacznik <big> jest używany do powiększenia całego tekstu, a nie tylko słowa 'stacji'. W odpowiedzi C, znacznik <big> jest używany w niewłaściwym miejscu. W odpowiedzi D, zastosowano znacznik <small>, który w rzeczywistości zmniejsza rozmiar czcionki. To pytanie pokazuje, jak ważne jest zrozumienie struktury kodu HTML i umiejętność poprawnego stosowania znaczników formatujących. Warto również pamiętać, że znacznik <big> jest przestarzały i zaleca się stosowanie CSS do manipulowania rozmiarem czcionki.

Pytanie 32

Jakiego polecenia SQL należy użyć, aby usunąć z tabeli artykuly wiersze, które zawierają słowo "sto" w dowolnej lokalizacji pola tresc?

A. DELETE FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

B. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

C. DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

D. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

Wszystkie błędne odpowiedzi opierają się na niezrozumieniu podstawowej funkcji operatora DELETE w języku SQL oraz zasad dotyczących dopasowywania wzorców. Przykłady takie jak 'DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";' oraz 'DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";' zawierają nieprawidłowe użycie składni, które nie jest zgodne z standardem SQL. W SQL nie używa się znaku '*' w poleceniach DELETE, gdyż zapis 'DELETE * FROM' jest poprawny tylko dla zapytań SELECT. W kontekście usuwania danych, należy używać jedynie 'DELETE FROM', co jest wystarczające dla określenia, z jakiej tabeli mają zostać usunięte rekordy. Ponadto, pierwsza błędna odpowiedź zdobija wszystkie potencjalne błędy związane z niepoprawnym użyciem operatora '='. Operator '=' wymaga dokładnego dopasowania, co oznacza, że nie może być stosowany do wyszukiwania wzorców, w przeciwieństwie do operatora LIKE, który umożliwia elastyczne dopasowanie z użyciem znaków wieloznacznych. Typowym błędem jest więc przekonanie, że '=' oraz LIKE mogą być stosowane zamiennie bez uwzględnienia, że '=' nie przyjmuje znaków procentowych. Dlatego kluczowe jest, aby przed użyciem poleceń SQL upewnić się, że rozumie się ich składnię oraz zasady działania, co pozwoli uniknąć wielu pułapek w codziennej pracy z bazami danych.

Pytanie 33

Poniżej przedstawiono fragment kodu języka HTML. Jest on definicją listy:

<ol>
   <li>punkt 1</li>    <li>punkt 2</li>
   <ul>
     <li>podpunkt1</li>
     <ul>    <li>podpunkt2</li>  <li>podpunkt3</li>  </ul>
   </ul>
   <li>punkt3</li>
 </ol>

punkt 1
punkt 2
- podpunkt1
- podpunkt2
- podpunkt3
punkt3

punkt 1
punkt 2
punkt3
- podpunkt1
- podpunkt2
- podpunkt3

punkt 1
punkt 2
- podpunkt1
  - podpunkt2
  - podpunkt3
punkt3

punkt 1
punkt 2
1. podpunkt1
  - podpunkt2
  - podpunkt3
punkt3

A. B.

B. D.

C. A.

D. C.

Twoja odpowiedź niestety nie była prawidłowa. Kluczową częścią zadania była interpretacja struktury kodu HTML prezentującej listę numerowaną (<ol>) z trzema elementami listy (<li>). W szczególności, zwróć uwagę na to, że w drugim elemencie listy znajduje się zagnieżdżona lista nieuporządkowana (<ul>) z trzema podpunktami. Fakt, że podpunkty są oznaczone kropkami, jest charakterystyczny dla listy nieuporządkowanej, co sugerowało, że prawidłową odpowiedzią jest C. W przypadku innych odpowiedzi, nie odzwierciedlały one prawidłowo struktury przedstawionego kodu, co mogło wynikać z niezrozumienia znaczenia poszczególnych tagów HTML. Pamiętaj, że w HTML istotne jest zrozumienie, jak tagi są zagnieżdżone w sobie, tworząc strukturę strony. Przy dalszej nauce zwracaj uwagę na to, jak poszczególne elementy HTML są ze sobą powiązane.

Pytanie 34

W języku PHP zapis // służy do

A. dodawania komentarza wieloliniowego

B. dodawania komentarza jednoliniowego

C. zastosowania operatora dzielenia bez reszty

D. używania tablicy superglobalnej

Znak // w języku PHP jest używany do wstawiania komentarzy jednoliniowych. Oznacza to, że wszystko, co znajduje się po tym znaku na danej linii, zostanie zignorowane przez interpreter PHP. Komentarze są istotnym elementem programowania, ponieważ umożliwiają programistom dodawanie wyjaśnień i notatek do kodu, co znacznie ułatwia jego późniejsze zrozumienie i konserwację. Przykładowo, możesz użyć komentarza jednoliniowego, aby wyjaśnić określoną funkcjonalność w kodzie: // To jest funkcja obliczająca sumę. Warto również pamiętać, że stosowanie komentarzy jest standardową praktyką w branży, która zwiększa czytelność i jakość kodu. Dobrą praktyką jest stosowanie komentarzy, aby wyjaśniać bardziej złożone fragmenty kodu, co wpływa na łatwiejsze współdzielenie pracy w zespołach programistycznych, a także na przyszłe modyfikacje kodu przez innych programistów. Warto zaznaczyć, że PHP obsługuje także komentarze wieloliniowe, które zaczynają się od /* i kończą na */. Jednak dla prostych, jednozdaniowych notatek znak // jest najbardziej odpowiedni.

Pytanie 35

Na ilustracji przedstawiono kompozycję bloków strony www. Który z elementów formatowania strony odpowiada temu układowi? (Dla uproszczenia pominięto właściwości dotyczące koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. Odpowiedź 3: C

B. Odpowiedź 1: A

C. Odpowiedź 2: B

D. Odpowiedź 4: D

Jeśli chodzi o inne odpowiedzi, to niestety mają spore błędy. W odpowiedzi A zastosowano clear:both dla drugiego bloku, co sprawia, że ten blok wyląduje poniżej pierwszego, a nie obok. To uniemożliwia uzyskanie układu wielokolumnowego, a to dość powszechny błąd, gdy korzysta się z float. Z kolei odpowiedź C całkowicie pomija użycie float, ustawiając tylko szerokość elementów. Bez float lub innego sposobu na układ w poziomie, elementy będą się ustawiać jeden pod drugim, co nie jest tym, czego byśmy chcieli. Odpowiedź D używa float dla bloku czwartego, co sprawia, że wyświetli się obok pierwszych bloków, zamiast pod nimi, co burzy strukturę strony. Takie błędne użycie CSS prowadzi do chaosu wizualnego i utrudnia nawigację użytkownikowi, a w perspektywie przyszłego zarządzania kodem HTML i CSS może być kłopotliwe. Dlatego warto zrozumieć, jak działają właściwości float i clear oraz ich interakcje w kontekście całego układu, co jest istotne w projektach, które chcą być przejrzyste i responsywne.

Pytanie 36

Kod PHP z fragmentem ```if(empty($_POST["name"])){ $nameErr = "Name is required"; }``` służy do obsługi

A. bazy danych

B. formularza

C. sesji

D. ciasteczek

Przedstawiony fragment kodu PHP sprawdza, czy w przesłanym formularzu (metodą POST) zawartość pola 'name' jest pusta. Jeśli tak, ustawia zmienną $nameErr z komunikatem "Name is required", co oznacza, że pole imienia jest wymagane. Tego typu walidacja jest kluczowym elementem przy pracy z formularzami, ponieważ pozwala na zapewnienie, że użytkownik dostarcza wszystkie niezbędne dane przed ich przetworzeniem. W praktyce, walidacja po stronie serwera jest niezbędna dla bezpieczeństwa aplikacji oraz poprawności danych, które są później przetwarzane i przechowywane w bazie danych. Standardy branżowe sugerują, aby każdy formularz miał walidację zarówno po stronie klienta (JavaScript), jak i serwera (PHP), aby minimalizować ryzyko nieprawidłowych danych i ataków, takich jak SQL Injection. Przykładowo, w formularzach rejestracyjnych i logowania, walidacja pól takich jak imię, email czy hasło jest powszechną praktyką, aby poprawić doświadczenie użytkownika oraz bezpieczeństwo aplikacji.

Pytanie 37

Określ na podstawie diagramu, jaką liczebność należy zdefiniować przy związku pomiędzy encjami Podręcznik i Wydawnictwo zakładając, że dane dotyczące różnych podręczników odpowiadają jednemu wydawnictwu.

A. 1-N (1 przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

B. M-N (M przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

C. 1-1 (1 przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

D. N-1 (N przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

Opisany w pytaniu związek jasno sugeruje sytuację, w której wiele różnych podręczników jest powiązanych z jednym wydawnictwem. To typowy przypadek relacji N–1, czyli wiele‑do‑jednego z punktu widzenia encji Podręcznik. Błędne odpowiedzi wynikają zwykle z pomylenia kierunku patrzenia na relację albo z prób „uogólnienia” modelu ponad to, co naprawdę wynika z założeń. Relacja 1–1 między Podręcznik a Wydawnictwo oznaczałaby, że każdemu wydawnictwu odpowiada dokładnie jeden podręcznik i odwrotnie. To kompletnie nie pasuje do realnego świata, gdzie wydawnictwa mają całe katalogi książek. W modelowaniu danych 1–1 stosuje się rzadko, raczej do technicznego dzielenia tabeli, a nie do takich typowo biznesowych bytów jak książka i wydawnictwo. Odpowiedź 1–N jest myląca, bo odwraca kierunek: oznaczałaby, że pojedynczy podręcznik jest powiązany z wieloma wydawnictwami. To byłby przypadek, gdzie ten sam egzemplarz podręcznika ma kilku wydawców jednocześnie, co jest sprzeczne z treścią zadania. Czasem ktoś myli tu pojęcie „wiele wydań w różnych wydawnictwach”, ale wtedy relacja i tak jest między wydaniem a wydawnictwem, a nie między jednym podręcznikiem a wieloma wydawnictwami w tym samym modelu. Z kolei M–N (lub M–N/M–N w różnych notacjach) opisuje sytuację, w której wiele podręczników może być powiązanych z wieloma wydawnictwami i wymagałaby dodatkowej tabeli asocjacyjnej. To podejście jest stosowane np. przy relacji Student–Przedmiot, ale tutaj zadanie wyraźnie mówi, że różne podręczniki „odpowiadają jednemu wydawnictwu”, więc nie ma podstaw do wprowadzania związku wiele‑do‑wielu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś próbuje projektować „na zapas” i zakłada wszystkie możliwe warianty, zamiast trzymać się dokładnie specyfikacji i odróżniać kierunek relacji: z perspektywy podręcznika jest jeden wydawca, z perspektywy wydawnictwa jest wiele podręczników, stąd poprawne N–1.

Pytanie 38

Które z podanych formatów NIE JEST zapisane w języku CSS?

A. A

B. D

C. C

D. B

Odpowiedzi A, B i D przedstawiają metody formatowania za pomocą CSS, które są zgodne z nowoczesnymi standardami projektowania stron internetowych. W odpowiedzi A mamy do czynienia z osadzonym stylem CSS w elemencie style, co pozwala na definiowanie wyglądu elementów HTML bezpośrednio w znaczniku strony. Choć nie jest to najczęściej zalecana metoda, ma swoje zastosowanie w przypadku prostych stron lub pojedynczych dokumentów. Odpowiedź B przedstawia zewnętrzny plik CSS, co jest najlepszą praktyką w projektowaniu stron, ponieważ oddziela stylowanie od struktury, ułatwiając zarządzanie i zmiany w wyglądzie całej witryny. Odpowiedź D ukazuje użycie atrybutu style w elemencie HTML, co jest formą stylizacji inline. Ta metoda jest użyteczna w sytuacjach, gdy chcemy zastosować unikalny styl do pojedynczego elementu bez wpływu na resztę strony, choć nie jest zalecana do powszechnego użycia z powodu utrudnionego zarządzania i potencjalnych problemów z dostępnością. Wszystkie te metody wykorzystują CSS, co zapewnia spójność i elastyczność w zastosowaniu stylów, a także zgodność z najnowszymi standardami internetowymi. Główne nieporozumienie związane z odpowiedzią C wynika z faktu, że atrybut bgcolor pochodzi z HTML i nie jest częścią CSS, co czyni go przestarzałym w kontekście nowoczesnego projektowania stron internetowych. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania CSS w projektach webowych.

Pytanie 39

W systemie baz danych sklepu komputerowego znajduje się tabela o nazwie komputery. Aby stworzyć raport, który wyświetli dane dla konkretnego zestawu informacji z tej tabeli, zawierający tylko te komputery, które mają co najmniej 8 GB pamięci RAM oraz procesor Intel, można wykorzystać zapytanie:

A. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' OR pamiec>=8

B. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec>=8

C. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' OR pamiec<8

D. SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec<8

Aby stworzyć kwerendę, która wyświetli wszystkie komputery w tabeli 'komputery', spełniające określone warunki, musimy użyć odpowiednich operatorów logicznych oraz porównań. W tym przypadku chcemy uzyskać sprzęt, którego procesor to 'Intel' oraz pamięć RAM wynosi co najmniej 8 GB. Kluczowym elementem jest tutaj użycie operatora 'AND', który zapewnia, że muszą być spełnione oba warunki jednocześnie. Kwerenda 'SELECT * FROM komputery WHERE procesor= 'Intel' AND pamiec>=8;' w pełni odpowiada tym wymaganiom. Operator 'AND' jest istotny, ponieważ bez niego moglibyśmy otrzymać komputery z procesorem Intel, ale z pamięcią RAM mniejszą niż 8 GB, co jest sprzeczne z naszym celem. Tego rodzaju zapytania są powszechne w analizie danych i często wykorzystywane w raportowaniu i wizualizacji danych. Odpowiednia struktura kwerendy zapewnia, że wyniki będą precyzyjne i zgodne z oczekiwaniami użytkowników, co jest kluczowe w zarządzaniu bazami danych oraz w tworzeniu systemów informacyjnych dla sklepów komputerowych.

Pytanie 40

Jaką właściwość pola w tabeli powinno się ustawić, aby akceptowało ono wyłącznie dane liczbowe?

A. Wartość domyślną

B. Tagi inteligentne

C. Maskę wprowadzania

D. Regułę sprawdzania poprawności

Maska wprowadzania to opcja pozwalająca na zdefiniowanie wzorca, według którego użytkownicy mogą wprowadzać dane do pola w bazie danych. W przypadku konieczności przyjmowania wyłącznie cyfr, maska wprowadzania może ograniczyć użytkownika do wpisywania numerów, co jest szczególnie przydatne w aplikacjach wymagających precyzyjnego formatu danych, takich jak numery telefonów, kody pocztowe czy numery identyfikacyjne. Maska zapewnia spójność danych oraz minimalizuje ryzyko błędnych wpisów. Przykładowo, maska 0000-000-000 może być użyta do wymuszenia formatu numeru telefonu, gdzie każda liczba 0 reprezentuje wymaganą cyfrę. W branży IT oraz w procesie projektowania systemów bazodanowych, takie rozwiązania przyczyniają się do podniesienia jakości danych oraz upraszczają proces ich przetwarzania. Stosowanie masek wprowadzania jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie zarządzania danymi, które podkreślają znaczenie walidacji danych na poziomie aplikacji oraz baz danych, aby uniknąć nieprawidłowych lub niekompletnych danych w systemie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej