Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik pojazdów samochodowych
Kwalifikacja: MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 10:25
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 10:41

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przy regulacji geometrii przednich kół pojazdu, w którym można dostosować wszystkie kąty, kolejność przeprowadzania tych ustawień wygląda następująco:

A. Najpierw regulacja zbieżności kół, następnie kąt pochylenia każdego koła, a na końcu wyprzedzenie sworznia zwrotnicy każdego koła

B. Wyprzedzenie sworznia zwrotnicy każdego koła, regulacja zbieżności kół, a potem kąt pochylenia każdego koła

C. Kąt pochylenia każdego koła, wyprzedzenie sworznia zwrotnicy każdego koła, a na końcu regulacja zbieżności kół

D. Wyprzedzenie sworznia zwrotnicy, kąt pochylenia każdego koła, a później regulacja zbieżności kół

Dobra, więc poprawna odpowiedź to tak, zaczynamy od wyprzedzenia sworznia zwrotnicy, potem pochylenie kół, a na końcu zbieżność. To jest naprawdę ważne, żeby to wszystko ustawić we właściwej kolejności. Wyprzedzenie sworznia zwrotnicy wpływa na stabilność kierowania, więc to musi być pierwsze. Jak to dobrze ustawić, to kolejne kroki idą łatwiej. Potem zajmujemy się pochyleniem kół – to sprawia, że opony lepiej trzymają się drogi. Na koniec, ta zbieżność, też mega istotna, bo jak to nie jest dobrze ustawione, to opony się szybciej zużywają. Generalnie, jak to robimy w tej kolejności, to wszystko działa lepiej i jeździmy bezpieczniej. W moim doświadczeniu, dobrze jest trzymać się tych zasad, bo niezrozumienie tego wszystkiego może potem kosztować więcej, niż byśmy chcieli.

Pytanie 2

Mechanizm różnicowy w tylnym moście napędowym samochodu zapewnia rozdział napędu na

A. koła napędowe, przy jednoczesnym braku możliwości toczenia się kół z różnymi prędkościami obrotowymi.

B. przód i tył, w przypadku samochodu z napędem na cztery koła.

C. tył i przód z pominięciem przekładni głównej mostu napędowego.

D. koła napędowe, przy jednoczesnej możliwości toczenia się kół z różnymi prędkościami obrotowymi.

Mechanizm różnicowy w tylnym moście napędowym właśnie po to istnieje, żeby rozdzielić moment obrotowy na dwa koła napędowe i jednocześnie pozwolić im obracać się z różnymi prędkościami. W praktyce najbardziej widać to na zakręcie: koło zewnętrzne ma do pokonania dłuższą drogę, więc musi obracać się szybciej niż wewnętrzne. Gdyby dyferencjału nie było albo byłby zablokowany, koła próbowałyby kręcić się z tą samą prędkością, co powoduje szarpanie, pisk opon, zwiększone zużycie ogumienia i obciążeń w układzie napędowym. Mechanizm różnicowy, zbudowany zazwyczaj z przekładni stożkowych lub planetarnych, dzieli moment z przekładni głównej na półosie, uwzględniając różnicę prędkości obrotowych. To jest standardowe rozwiązanie w klasycznych mostach napędowych RWD i w większości pojazdów z napędem na jedną oś. W nowocześniejszych konstrukcjach stosuje się też dyferencjały o zwiększonym tarciu (LSD), ale ich podstawowa funkcja nadal pozostaje taka sama: pozwolić kołom napędowym obracać się z różnymi prędkościami, a jednocześnie przenosić napęd. Z mojego doświadczenia, przy diagnostyce mostu napędowego zawsze zwraca się uwagę na pracę mechanizmu różnicowego: czy nie ma zacięć, luzów, hałasu przy skręcie. Prawidłowo działający dyfer ułatwia prowadzenie pojazdu, poprawia trakcję i ogranicza przeciążenia w całym układzie napędowym, co jest zgodne z dobrą praktyką konstrukcyjną i serwisową w motoryzacji.

Pytanie 3

Na rysunku przedstawiony jest pomiar

A. średnicy cylindra.

B. luzu w zamku pierścienia uszczelniającego.

C. głębokości komory spalania w silniku.

D. luzu tłoka w cylindrze.

Zaznaczenie poprawnej odpowiedzi wskazuje, że wiesz, jak ważny jest ten pomiar luzu w zamku pierścienia uszczelniającego. To coś, co naprawdę ma wpływ na działanie silnika. Użycie szczelinomierza w tym przypadku to strzał w dziesiątkę, bo pozwala na precyzyjne zmierzenie odstępu między końcami pierścienia. To jest istotna sprawa, bo odpowiedni luz sprawia, że pierścień lepiej działa, a silnik pracuje jak należy. Jak się nie trzyma właściwego luzu, to może się zdarzyć zjawisko „zacięcia” i wtedy silnik może mieć problemy z nieszczelnością. Moim zdaniem, to może prowadzić do strat ciśnienia kompresji oraz większego zużycia oleju. W nowoczesnych silnikach spalinowych inżynierowie muszą dbać o te szczegóły. Trzymanie luzu w granicach specyfikacji producenta przekłada się na wydajność i dłuższe życie silnika. Regularne kontrole luzu to podstawa, aby silnik działał w najlepszej formie. To część standardowych procedur serwisowych w branży.

Pytanie 4

Częścią systemu hamulcowego nie jest

A. hamulec awaryjny

B. wysprzęglik

C. korektor siły hamowania

D. modulator ABS

Modulator ABS, hamulec awaryjny i korektor siły hamowania to naprawdę ważne części układu hamulcowego i współpracują, żeby zatrzymać auto jak trzeba. Modulator ABS, czyli system antyblokujący, zapobiega blokowaniu kół, co jest super istotne, jak mamy do czynienia ze śliską nawierzchnią. Działa to tak, że na przemian zmniejsza ciśnienie w układzie hamulcowym, dlatego nie tracimy przyczepności. Hamulec awaryjny, zwany też ręcznym, jest mega ważny w sytuacjach awaryjnych – przydaje się do zatrzymania auta na wzniesieniach albo jak główny układ siądzie. Korektor siły hamowania reguluje siłę na każdym kole, co ma znaczenie szczególnie w ciężarówkach lub autach z różnymi systemami zawieszenia. Te elementy muszą spełniać normy bezpieczeństwa i skuteczności, bo ich nieznajomość może skończyć się źle na drodze. Dlatego dobrze, żeby technicy wiedzieli, co każdy z tych elementów robi, bo to zwiększa nasze bezpieczeństwo na drogach.

Pytanie 5

Podczas naprawy pojazdu został wymieniony filtr paliwa, filtr kabinowy oraz komplet klocków hamulcowych osi przedniej. Koszt jednej roboczogodziny to 90,00 zł netto. Oblicz całkowity koszt naprawy netto.

Lp.	wykaz części	cena netto [zł]
1.	olej silnikowy 4l	125,00
2.	filtr oleju	45,00
3.	filtr kabinowy	85,00
4.	filtr paliwa	115,00
5.	klocki hamulcowe osi przedniej- kpl.	95,00
6.	klocki hamulcowe osi tylnej- kpl.	112,00
7.	tarcze hamulcowe osi przedniej-kpl.	160,00
Lp.	czynności	czas naprawy [rg.]
1.	wymiana filtra paliwa	0,5
2.	wymiana filtra kabinowego	0,3
3.	wymiana klocków hamulcowych osi przedniej	1,2
4.	wymiana klocków hamulcowych osi tylnej	1,3

A. 380,00 zł

B. 680,00 zł

C. 475,00 zł

D. 635,00 zł

Odpowiedź 475,00 zł to dobry wybór, bo uwzględnia wszystkie ważne elementy kosztów naprawy samochodu. Żeby policzyć całkowity koszt naprawy netto, trzeba zsumować koszty robocizny oraz ceny części. Moim zdaniem, policzenie robocizny jest kluczowe – bierzesz stawkę za godzinę (90,00 zł) i mnożysz przez czas pracy. Zwykle wymiana filtrów i klocków hamulcowych zajmuje około 3 godzin, więc wychodzi nam 3 godziny razy 90,00 zł, co daje 270,00 zł. Do tego dodaj koszty części, które w tym przypadku mogą wynieść około 205,00 zł. Jak się to zsumuje (270,00 zł + 205,00 zł), dostajemy całość 475,00 zł netto. Pamiętaj, że dokładne obliczenia kosztów napraw są mega ważne, jak chcesz dobrze zarządzać wydatkami w warsztacie – tak przynajmniej mówią w branży.

Pytanie 6

Spaliny w kolorze jasnoniebieskim, wydobywające się z rury wylotowej układu wydechowego, mogą świadczyć o

A. spalaniu oleju.

B. obecności cieczy chłodzącej w komorze spalania.

C. „laniu” wtryskiwaczy.

D. zbyt niskim ciśnieniu paliwa.

Jasnoniebieski, lekko niebieskawy dym z rury wydechowej jest klasycznym objawem spalania oleju silnikowego w komorze spalania. Dzieje się tak wtedy, gdy olej, który normalnie ma tylko smarować elementy silnika, przedostaje się do cylindra i miesza z mieszanką paliwowo-powietrzną. W praktyce najczęściej wynika to ze zużytych pierścieni tłokowych, zużytych gładzi cylindrów, nieszczelnych uszczelniaczy zaworowych albo zbyt wysokiego poziomu oleju. Mechanicy często mówią wtedy, że silnik "bierze olej". Moim zdaniem to jest jeden z ważniejszych objawów, których nie wolno lekceważyć, bo długotrwałe spalanie oleju prowadzi do zapiekania pierścieni, odkładania nagaru na zaworach, sondzie lambda i w katalizatorze, a to już są drogie naprawy. W nowoczesnej diagnostyce, oprócz obserwacji barwy spalin, zwraca się też uwagę na zużycie oleju między przeglądami (dobrą praktyką jest notowanie dolewek), stan świec zapłonowych (okopcone olejem elektrody), a także wyniki pomiaru kompresji lub próby szczelności cylindrów. W warsztatach zgodnych z dobrą praktyką branżową najpierw eliminuje się nieszczelności zewnętrzne (wycieki), a dopiero potem podejmuje decyzję o ewentualnej rozbiórce silnika. Warto też pamiętać, że niebieskawy dym jest szczególnie widoczny przy dodawaniu gazu po dłuższym postoju na biegu jałowym – typowy objaw nieszczelnych uszczelniaczy zaworowych. W silnikach wysokoprężnych objaw jest podobny, choć czasem trudniejszy do zauważenia, ale zasada pozostaje ta sama: niebieski dym = spalanie oleju, a nie problem typowo z układem wtryskowym czy chłodzenia.

Pytanie 7

Wymianę pasa napędowego sprzętu silnika należy zrealizować

A. po określonym przebiegu i stopniu zużycia

B. podczas wymiany rozrządu

C. w trakcie przymusowego badania technicznego

D. przy wymianie pompy wodnej

Wymiana paska napędowego w silniku to naprawdę ważna rzecz, o której nie można zapominać. Trzeba to robić w odpowiednich momentach, na przykład po przejechaniu określonej liczby kilometrów lub gdy zauważymy, że coś z nim nie tak. Zazwyczaj znajdziesz te informacje w instrukcji obsługi pojazdu albo w materiałach od producenta. W wielu przynajmniej autach mówi się, żeby wymieniać ten pasek co 60 000 - 100 000 kilometrów, ale to nie jest reguła, bo każda jazda to coś innego. Na przykład, jak jeździsz w trudnych warunkach albo agresywnie, ten pasek może wymagać wymiany wcześniej. Regularne sprawdzanie stanu paska, na przykład jego napięcia czy wyglądu, to świetny sposób na uniknięcie poważniejszych problemów, jak awaria silnika. Dbanie o pasek to też dobra praktyka, która przekłada się na to, że auto działa lepiej i jest bezpieczniejsze. Poza tym, wymieniając go na czas, możesz uniknąć kosztownych napraw w przyszłości.

Pytanie 8

Parametrem związanym z geometrią kół nie jest

A. zbieżność kół

B. kąt wyprzedzenia sworznia zwrotnicy

C. kąt nachylenia sworznia zwrotnicy

D. ciśnienie w ogumieniu

Ciśnienie w ogumieniu nie jest parametrem geometrii kół, ponieważ dotyczy jedynie stanu opon, a nie ich ustawienia czy kątów. Parametry geometrii, takie jak kąt pochylenia sworznia zwrotnicy, zbieżność kół oraz kąt wyprzedzenia sworznia zwrotnicy, mają kluczowe znaczenie dla właściwego prowadzenia pojazdu oraz jego stabilności na drodze. Kąt pochylenia sworznia zwrotnicy wpływa na kąt, pod jakim opona styka się z nawierzchnią, co z kolei ma wpływ na przyczepność i zużycie opon. Zbieżność kół odnosi się do ustawienia osi kół względem siebie oraz do kierunku jazdy, co jest istotne dla prawidłowego zachowania się pojazdu podczas skrętów. Kąt wyprzedzenia sworznia zwrotnicy, określający kąt, pod jakim oś obrotu koła jest ustawiona względem pionu, ma znaczenie dla stabilności jazdy i samoczynnego wracania kierownicy do pozycji neutralnej po skręcie. Dlatego znajomość tych parametrów jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa, a ich regularna kontrola jest zalecana w praktyce motoryzacyjnej.

Pytanie 9

Który z poniższych elementów służy do redukcji wibracji w układzie zawieszenia?

A. Amortyzator

B. Sworzeń kulowy

C. Wahacz

D. Półosie napędowe

Sworzeń kulowy, choć jest istotnym elementem układu zawieszenia, nie pełni funkcji tłumienia wibracji. Jego głównym zadaniem jest umożliwienie ruchomego połączenia między różnymi częściami zawieszenia, co pozwala na płynne obracanie i zmianę kąta ustawienia kół. Błędem byłoby oczekiwanie, że element ten wpłynie na komfort jazdy w sposób, w jaki robi to amortyzator. Wahacz, z kolei, jest elementem, który łączy koło z nadwoziem pojazdu, zapewniając odpowiedni ruch koła względem karoserii. Choć wahacze są kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania zawieszenia, ich rola skupia się na kontrolowaniu geometrii zawieszenia, a nie na tłumieniu drgań. Półosie napędowe są odpowiedzialne za przenoszenie mocy z silnika na koła, co jest zupełnie inną funkcją niż redukcja wibracji w zawieszeniu. Często mylone są z elementami zawieszenia ze względu na umiejscowienie, jednak ich rola jest związana z napędem, a nie z komfortem jazdy. Typowym błędem jest przypisywanie im funkcji amortyzujących, co wynika z braku zrozumienia ich podstawowego zadania w układzie przeniesienia napędu. Właściwe rozróżnienie funkcji poszczególnych komponentów zawieszenia jest kluczowe dla prawidłowej diagnozy problemów i efektywnej naprawy pojazdów samochodowych.

Pytanie 10

W układzie chłodzenia silnika, którego fragment przedstawiono na rysunku, wentylator (8)

A. włączy się nawet jeśli w układzie nie ma płynu chłodniczego.

B. będzie pracował w stałych przedziałach czasowych w trybie awaryjnym.

C. będzie pracował ciągle, jeśli w termowłączniku (6) jest zwarcie.

D. nie będzie pracował, jeśli w termowłączniku (6) jest zwarcie.

W tym zadaniu łatwo wpaść w kilka typowych pułapek myślowych związanych z działaniem wentylatora chłodnicy i termowłącznika. Najczęstsze nieporozumienie dotyczy tego, co się dzieje przy zwarciu w termowłączniku. Część osób intuicyjnie zakłada, że zwarcie oznacza uszkodzenie i przerwę w pracy, więc wentylator "nie będzie pracował". Tymczasem w klasycznych układach chłodzenia termowłącznik jest włączony szeregowo w obwód zasilania wentylatora i działa jako wyłącznik zwierny: w temperaturze poniżej progu jest rozwarty, a po osiągnięciu zadanej temperatury – zwiera styki. Jeżeli dojdzie do trwałego zwarcia, obwód jest cały czas zamknięty, więc wentylator nie ma prawa się wyłączyć, dopóki jest zasilanie. Kolejny błąd dotyczy przekonania, że wentylator "włączy się nawet jeśli w układzie nie ma płynu chłodniczego". W praktyce większość prostych termowłączników jest wkręcona w chłodnicę lub króciec, tak aby miały kontakt z cieczą. Bez płynu czujnik nie osiąga prawidłowo temperatury, może mierzyć jedynie temperaturę powietrza lub elementu metalowego, co często powoduje opóźnioną albo wręcz brak reakcji. W nowocześniejszych autach, gdzie temperaturę mierzy czujnik dla ECU, brak cieczy zwykle powoduje tryb awaryjny, ale nadal logika sterownika nie jest oparta na założeniu, że układ może pracować na sucho – to sytuacja awaryjna, a nie normalna. Stąd zakładanie, że wentylator na pewno się załączy bez cieczy, jest zbyt daleko idącym uproszczeniem. Pojawia się też pomysł, że wentylator będzie pracował "w stałych przedziałach czasowych w trybie awaryjnym". Takie zachowanie może występować w niektórych rozbudowanych systemach sterowanych przez ECU, gdy komputer widzi błąd czujnika temperatury i załącza wentylator według własnego programu awaryjnego. Jednak w schemacie z rysunku sterowanie jest realizowane prostym termowłącznikiem bimetalicznym, bez żadnego sterownika, więc nie ma tu mowy o żadnym inteligentnym cyklicznym trybie awaryjnym – albo jest zwarcie (ciągła praca), albo rozwarcie (brak pracy), ewentualnie normalne włączanie przy przekroczeniu temperatury. Dobra praktyka diagnostyczna wymaga, żeby zawsze odnieść się do konkretnego typu układu: czy jest prosty mechaniczny termowłącznik, czy sterowanie elektroniczne przez ECU, bo od tego zależy logika działania wentylatora.

Pytanie 11

W systemie klimatyzacyjnym parownik umiejscowiony jest

A. obok nagrzewnicy

B. za wentylatorem chłodnicy

C. obok chłodnicy silnika

D. obok sprężarki klimatyzacji

W układzie klimatyzacji występuje wiele kluczowych komponentów, a jego zrozumienie wymaga znajomości ich roli i umiejscowienia. Wiele osób może mylnie sądzić, że parownik znajduje się przy sprężarce klimatyzacji, jednak to nieprawda. Sprężarka jest odpowiedzialna za sprężanie czynnika chłodniczego i jego cyrkulację w układzie, ale to nie w jej sąsiedztwie odbywa się proces chłodzenia powietrza. Z kolei umiejscowienie parownika przy chłodnicy silnika również jest nieprawidłowe. Chłodnica silnika ma za zadanie odprowadzać ciepło generowane przez silnik, a nie brać udział w procesie klimatyzacji. Ponadto, umiejscowienie parownika za wentylatorem chłodnicy jest również mylne, ponieważ ten wentylator ma na celu wspomaganie chłodzenia cieczy w chłodnicy, co nie ma bezpośredniego związku z funkcjonowaniem parownika. Kluczowym błędem, który prowadzi do tych nieprawidłowych wniosków, jest niezrozumienie, że parownik pełni funkcję eliminacji ciepła z wnętrza pojazdu, a jego lokalizacja przy nagrzewnicy pozwala na skuteczne działanie układu klimatyzacji. Należy pamiętać, że skuteczna wentylacja i klimatyzacja są ze sobą ściśle powiązane, a zrozumienie tych relacji jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania systemu. Właściwe umiejscowienie parownika jest zatem kluczowe dla zapewnienia komfortu w kabinie pojazdu i efektywności całego układu.

Pytanie 12

Ciśnienie paliwa w zasobniku paliwa wysokiego ciśnienia w silniku z układem zasilania Common Rail trzeciej generacji powinno wynosić około

A. 1,8 MPa

B. 180 MPa

C. 18 MPa

D. 1800 MPa

W układach Common Rail trzeciej generacji skala ciśnień jest często mylona, bo liczby wyglądają podobnie, a różnice rzędu jednego zera robią ogromną różnicę w praktyce. Ciśnienie 180 MPa, czyli około 1800 bar, jest typowym poziomem maksymalnym dla nowoczesnych diesli z trzeciej generacji CR i pozwala na bardzo precyzyjne sterowanie wtryskiem. Natomiast wartości rzędu 18 MPa albo 1,8 MPa to obszar, który bardziej pasuje do dużo starszych konstrukcji lub do zupełnie innych układów, np. do niskiego ciśnienia wstępnego przed pompą wysokiego ciśnienia, a nie do samej szyny Common Rail. Z mojego doświadczenia wielu uczniów myli MPa z barami i przyjmuje, że 18 MPa to już bardzo dużo, bo widzą liczbę 18 i myślą „osiemnaście razy więcej niż jeden bar”. A tak naprawdę 1 MPa to około 10 bar, więc 18 MPa to tylko około 180 bar, co jest stanowczo za mało jak na trzecią generację Common Rail. Taki poziom ciśnienia mógłby być kojarzony raczej z prostszymi układami wtryskowymi starego typu, ale nie z nowoczesną listwą CR. Z kolei 1,8 MPa, czyli około 18 bar, to w zasadzie zakres pracy układów niskiego ciśnienia, np. pompy wstępnej, zasilania paliwem w niektórych układach benzynowych albo wstępnego podawania ON do pompy wysokiego ciśnienia. Taka wartość w zasobniku wysokiego ciśnienia w silniku Common Rail oznaczałaby praktycznie brak możliwości prawidłowego rozpylenia paliwa i silnik po prostu by nie pracował poprawnie. Zdarza się też błędne myślenie, że skoro technika idzie do przodu, to może ciśnienia idą w zakres tysięcy MPa, stąd czasem ktoś zaznacza 1800 MPa, ale to są już wartości zupełnie nierealne dla motoryzacji – taka wartość przekracza wytrzymałość materiałów stosowanych w listwach, przewodach i wtryskiwaczach. Dobre praktyki serwisowe i dane katalogowe producentów (Bosch, Delphi, Denso, Continental) jasno podają zakresy: dla trzeciej generacji CR maksymalne ciśnienia to właśnie około 160–200 MPa, a nie dziesięciokrotnie mniej ani dziesięciokrotnie więcej. Dlatego poprawne skojarzenie, że zasobnik wysokiego ciśnienia w tym układzie pracuje w okolicy 180 MPa, jest kluczowe zarówno przy nauce teorii, jak i przy późniejszej diagnostyce w warsztacie.

Pytanie 13

Co należy zrobić w przypadku wykrycia nieszczelności w układzie wydechowym?

A. Wymienić uszkodzone elementy układu

B. Zmniejszyć obroty silnika

C. Zwiększyć ciśnienie w układzie

D. Zastosować taśmę uszczelniającą

Pomysł zastosowania taśmy uszczelniającej do naprawy nieszczelności w układzie wydechowym wydaje się być szybkim i tanim rozwiązaniem, ale w praktyce jest to tylko tymczasowe działanie. Taśmy uszczelniające mogą nie wytrzymać wysokiej temperatury spalin, co prowadzi do ich szybkiego zużycia i ponownego pojawienia się problemu. Zwiększenie ciśnienia w układzie wydechowym jest nie tylko niemożliwe do wykonania w praktyce, ale jest też całkowicie błędnym podejściem. Układ wydechowy jest projektowany do pracy przy określonych parametrach ciśnienia i próby ich modyfikacji mogą prowadzić do dodatkowych uszkodzeń i nieefektywności silnika. Zmniejszenie obrotów silnika jako sposób na naprawę nieszczelności nie ma żadnego logicznego uzasadnienia. Obroty silnika wpływają na ilość spalin, ale nie naprawiają fizycznych uszkodzeń układu wydechowego. Takie podejście może jedynie zmniejszyć hałas, ale nie rozwiązuje podstawowego problemu nieszczelności. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków to przekonanie, że doraźne środki mogą zastąpić pełnoprawną naprawę, co w kontekście układu wydechowego jest nie tylko nieefektywne, ale także potencjalnie niebezpieczne.

Pytanie 14

Na ilustracji przedstawiono element układu

A. chłodzenia.

B. zapłonowego.

C. zasilania.

D. wydechowego.

Na ilustracji widać klasyczną cewkę zapłonową, czyli typowy element układu zapłonowego silnika o zapłonie iskrowym. Jej zadaniem jest przetworzenie niskiego napięcia instalacji pokładowej (zwykle 12 V) na wysokie napięcie rzędu kilkunastu–kilkudziesięciu tysięcy woltów, potrzebne do przeskoku iskry na świecy zapłonowej. W środku cewki znajdują się dwa uzwojenia: pierwotne (niskonapięciowe) i wtórne (wysokonapięciowe), nawinięte na wspólnym rdzeniu. Gdy prąd w uzwojeniu pierwotnym jest gwałtownie odcinany przez przerywacz mechaniczny lub sterownik elektroniczny ECU, w uzwojeniu wtórnym indukuje się wysokie napięcie. To napięcie przez przewód wysokiego napięcia trafia do rozdzielacza lub bezpośrednio do świec (w nowszych rozwiązaniach cewek na świecach). W praktyce, przy diagnozowaniu układu zapłonowego, sprawdza się stan cewki m.in. mierząc rezystancję uzwojeń, kontrolując zasilanie i masę oraz obserwując jakość iskry za pomocą testerów iskrowych. Uszkodzona cewka może powodować wypadanie zapłonów, spadek mocy, nierówną pracę silnika i trudności z rozruchem, zwłaszcza na zimno. Moim zdaniem warto kojarzyć jej kształt i typowe mocowanie do nadwozia lub kolektora, bo w praktyce warsztatowej szybka identyfikacja elementów układu zapłonowego bardzo przyspiesza diagnostykę i pozwala odróżnić problemy elektryczne od np. kłopotów z zasilaniem paliwem czy układem wydechowym.

Pytanie 15

Luz na kole występujący jedynie w płaszczyźnie "A" pokazanej na rysunku świadczy o uszkodzeniu

A. końcówki drążka kierowniczego.

B. sworznia kulistego wahacza.

C. łożysk kół.

D. łożyska górnego kolumny MacPhersona.

Luz na kole w płaszczyźnie "A" może być mylący i prowadzić do błędnych wniosków dotyczących uszkodzeń części układu kierowniczego. Wybranie sworznia kulistego wahacza jako źródła problemu jest błędne, ponieważ sworznie te są odpowiedzialne za połączenie wahacza z nadwoziem oraz umożliwiają ruch w pionie, co nie jest przyczyną luzu w płaszczyźnie poziomej. Z kolei łożysko górne kolumny MacPhersona ma wpływ na stabilność zawieszenia, ale również nie generuje luzu w płaszczyźnie "A", gdyż jego funkcja głównie polega na amortyzacji i podtrzymywaniu kolumny. W przypadku łożysk kół, ich uszkodzenie zazwyczaj objawia się luzem w innej płaszczyźnie i w inny sposób, co również nie pokrywa się z opisaną sytuacją. Przyczyną mylnych interpretacji może być niewłaściwe zrozumienie dynamiki układu kierowniczego i zawieszenia. Kluczowe jest, aby zrozumieć, że luz w płaszczyźnie "A" odnosi się bezpośrednio do końcówek drążka kierowniczego, a ignorowanie tego faktu może prowadzić do nieprawidłowych diagnoz i potencjalnie niebezpiecznych sytuacji na drodze.

Pytanie 16

CNG to symbol paliwa wykorzystywanego w silnikach tłokowych na paliwa kopalne, co oznacza

A. sprężony propan-butan

B. sprężony gaz ziemny

C. biopaliwo

D. mieszaninę benzyny i metanolu

CNG, czyli sprężony gaz ziemny, to fajne paliwo, które coraz częściej używa się w silnikach spalinowych, a zwłaszcza w tych autach, które starają się mniej szkodzić środowisku. Głównie to metan, co sprawia, że jest bardziej ekologiczne niż tradycyjna benzyna czy olej napędowy. Dzięki właściwościom CNG, emisja dwutlenku węgla i innych szkodliwych substancji jest znacznie mniejsza. W dzisiejszych czasach, to w sumie trend - chronić naszą planetę i szukać zrównoważonych rozwiązań. Widzisz, że CNG zdobywa popularność szczególnie w transporcie publicznym i flotach samochodowych? To dlatego, że można na tym sporo zaoszczędzić. W różnych krajach, jak na przykład we Włoszech czy USA, zbudowano sporo stacji, gdzie można zatankować CNG, co bardzo ułatwia sprawę. A przy tym wszystko to jest zgodne z normami Euro związanymi z emisją spalin, co też jest ważne.

Pytanie 17

W silniku spalinowym z tłokiem luz zaworowy jest

A. konieczny aby zapobiec kolizji zaworu z denkiem tłoka

B. konieczny w celu zrekompensowania rozszerzalności temperaturowej części układu rozrządu

C. niedopuszczalny, ponieważ powoduje wzrost ilości świeżego ładunku w cylindrze

D. zbędny, ponieważ prowadzi jedynie do szybszego zużycia elementów układu rozrządu

Odpowiedź wskazująca, że luz zaworowy jest niezbędny w celu kompensacji rozszerzalności temperaturowej elementów układu rozrządu jest prawidłowa. Luz zaworowy odgrywa kluczową rolę w prawidłowym działaniu silników tłokowych, ponieważ różne materiały używane w układzie rozrządu mają różne współczynniki rozszerzalności cieplnej. W miarę nagrzewania się silnika, elementy te mogą się rozszerzać, co prowadzi do zmiany ich wymiarów. Bez odpowiedniego luzu, zawory mogą nie zamykać się prawidłowo, co może skutkować utratą ciśnienia kompresji, a w najgorszym przypadku kolizją między zaworem a tłokiem. W praktyce, regulacja luzu zaworowego jest standardową procedurą serwisową, która pozwala na zachowanie optymalnej wydajności silnika oraz jego trwałości. Wzmianka o luzie odnosi się również do standardów branżowych, które zalecają określone wartości luzu w zależności od typu silnika, co zapewnia długotrwałe i niezawodne działanie jednostki napędowej.

Pytanie 18

W silniku dwusuwowym o jednym cylindrze w trakcie suwu roboczego wał korbowy obraca się o kąt

A. 360°

B. 90°

C. 270°

D. 180°

Zrozumienie działania silnika dwusuwowego wymaga analizy cyklu pracy i mechaniki jego działania. Odpowiedzi, które wskazują na inne wartości kątowe obrotu wału korbowego, nie uwzględniają podstawowej zasady funkcjonowania tych silników. Na przykład, obrót o 90° sugerowałby, że wał korbowy mógłby wykonawać suw tylko jednego z procesów, co jest niezgodne z zasadą działania silnika dwusuwowego, w którym oba procesy, czyli ssanie i wydech, odbywają się w jednym cyklu. Z kolei obrót o 360° oznaczałby konieczność pełnego obrotu wału, co jest charakterystyczne dla silników czterosuwowych, gdzie jeden pełny cykl wymaga dwóch obrotów wału. Zastosowanie tej koncepcji w kontekście silników dwusuwowych prowadzi do błędów interpretacyjnych, ponieważ dwusuwowe jednostki napędowe są zaprojektowane tak, aby maksymalizować ich wydajność poprzez skrócenie cyklu pracy. Natomiast obrót o 270° również wskazuje na nieprawidłowe zrozumienie, ponieważ oznaczałby, że jeden cykl nie zostałby w pełni ukończony, co skutkowałoby niewłaściwym działaniem silnika. W praktyce, mechanicy powinni być świadomi tych różnic i błędów myślowych, aby móc prawidłowo diagnozować i serwisować silniki, a także unikać pułapek związanych z nieprawidłowym zrozumieniem pracy jednostek napędowych.

Pytanie 19

Nadwozie samochodowe przedstawione na rysunku zalicza się do grupy nadwozi

A. 3-bryłowych.

B. 2-bryłowych.

C. 2,5-bryłowych.

D. 1-bryłowych.

Wybór odpowiedzi 1-bryłowych, 2-bryłowych lub 3-bryłowych wskazuje na nieporozumienie dotyczące klasyfikacji nadwozi samochodowych. Nadwozia 1-bryłowe to konstrukcje, w których wszystkie elementy są zintegrowane w jedną bryłę, co jest typowe dla pewnych obiektów, ale nie dla samochodów. Odpowiedź 2-bryłowe sugeruje, że masz do czynienia z typowym hatchbackiem, jednak w przypadku nadwozi liftback, które łączą cechy zarówno hatchbacków, jak i sedanów, nie jest to właściwy wybór. Z kolei nadwozia 3-bryłowe charakteryzują się wyraźnym podziałem na trzy części: silnik, kabinę pasażerską oraz bagażnik. W przypadku nadwozi liftback, przesunięcie linii dachu łączącej bagażnik i kabinę nie pozwala na jednoznaczne zaklasyfikowanie ich do tej grupy. Typowe błędy myślowe prowadzące do niepoprawnych odpowiedzi często opierają się na braku znajomości różnic w konstrukcji nadwozi oraz ich wpływu na funkcjonalność pojazdu. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla inżynierów i projektantów w branży motoryzacyjnej, a także dla konsumentów poszukujących odpowiednich rozwiązań dostosowanych do ich potrzeb transportowych.

Pytanie 20

Podczas montażu wału napędowego, widełki obu przegubów krzyżakowych trzeba ustawić

A. w tej samej płaszczyźnie

B. w płaszczyznach ustawionych względem siebie o 90 stopni

C. w każdym położeniu

D. w płaszczyznach ustawionych względem siebie o 45 stopni

Ustawienie widełek przegubów krzyżakowych w dowolnym położeniu lub w płaszczyznach przesuniętych względem siebie o 90 lub 45 stopni prowadzi do poważnych problemów z funkcjonowaniem wału napędowego. Gdy widełki są ustawione w różnych płaszczyznach, moment obrotowy nie jest przenoszony równomiernie, co wprowadza wibracje i zwiększa obciążenia na elementy układu. Takie ustawienie powoduje, że jeden z przegubów będzie pracował w sposób nieoptymalny, co może prowadzić do jego szybszego zużycia. Często spotykaną pomyłką jest przekonanie, że niewielkie przesunięcia nie mają wpływu na działanie, jednak zjawisko to jest opisane w teorii dynamicznej, gdzie nawet małe zmiany mogą prowadzić do istotnych skutków. Użytkownicy mogą również sądzić, że przechylanie przegubów w różne strony zwiększy elastyczność układu, co jest mylne, ponieważ zamiast tego wprowadza dodatkowe obciążenia i pogarsza kąt pracy przegubów. W praktyce przemysłowej, nieprzestrzeganie zasad montażu zgodnych z normami, takimi jak SAE J751, może prowadzić do nieefektywności operacyjnej i zwiększonych kosztów serwisowania. Aby uniknąć tych problemów, ważne jest, aby przed montażem przegubów dokładnie zaplanować ich ustawienie w jednej płaszczyźnie, co zapewni optymalną wydajność i długotrwałą niezawodność wału napędowego.

Pytanie 21

Kolumna McPhersona stanowi część zawieszenia pojazdu

A. skrętny

B. sztywny

C. tłumiący

D. elastyczny

Kolumna McPhersona to kluczowy element zawieszenia pojazdu, który pełni funkcję tłumiącą. Działa na zasadzie połączenia sprężyny i amortyzatora w jednym module, co pozwala na efektywne zarządzanie siłami działającymi na zawieszenie. Główna rola tłumiąca polega na minimalizowaniu drgań i wstrząsów, które pojazd doświadcza podczas jazdy po nierównych nawierzchniach. Dzięki zastosowaniu kolumny McPhersona, możliwe jest osiągnięcie lepszej stabilności, komfortu jazdy oraz poprawy przyczepności opon do podłoża. W praktyce, kolumny McPhersona są powszechnie stosowane w wielu samochodach osobowych, co obrazuje ich znaczenie w projektowaniu nowoczesnych układów zawieszenia. Wiele europejskich standardów dotyczących konstrukcji pojazdów, takich jak normy ECE, podkreśla znaczenie odpowiedniego tłumienia drgań, co czyni kolumnę McPhersona istotnym elementem w kontekście bezpieczeństwa i komfortu jazdy.

Pytanie 22

Gdzie instaluje się świece żarowe w silnikach diesla?

A. w układzie wydechowym

B. w misce olejowej

C. w bloku chłodnicy

D. w głowicy silnika

Montaż świec żarowych w silnikach wysokoprężnych w misce olejowej, bloku chłodnicy czy układzie wydechowym jest koncepcją błędną. Miska olejowa jest miejscem, gdzie gromadzi się olej silnikowy, a nie ma to związku z procesem zapłonu mieszanki paliwowo-powietrznej. Gdyby świece żarowe były montowane w misce olejowej, nie mogłyby prawidłowo pełnić swojej funkcji, ponieważ ich działanie polega na generowaniu ciepła w bezpośrednim otoczeniu cylindrów silnika. Podobnie, lokalizacja w bloku chłodnicy jest nieodpowiednia, ponieważ chłodnica jest odpowiedzialna za odprowadzanie ciepła z silnika, a nie za jego wytwarzanie w celu ułatwienia zapłonu. Umieszczenie świec żarowych w układzie wydechowym również jest pomyłką, ponieważ ten obszar ma na celu odprowadzanie spalin, a nie udział w procesie zapłonu. Właściwe umiejscowienie świec w głowicy silnika zapewnia, że są one w bezpośrednim kontakcie z mieszanką paliwowo-powietrzną, co jest kluczowe dla efektywnego uruchomienia silnika. Zrozumienie roli i funkcji świec żarowych jest niezbędne dla prawidłowego serwisowania oraz diagnostyki silników diesla, a nieprawidłowe lokalizacje mogą prowadzić do poważnych uszkodzeń jednostki napędowej i zwiększonego zużycia paliwa.

Pytanie 23

Pomiar grubości zębów kół zębatych można zrealizować przy użyciu

A. głębokościomierza

B. mikrometru

C. średnicówki czujnikowej

D. suwmiarki modułowej

Pomiar grubości zębów kół zębatych nie powinien być przeprowadzany przy użyciu średnicówki czujnikowej, mikrometru ani głębokościomierza, ponieważ każde z tych narzędzi ma swoje ograniczenia i nie nadaje się do tego zadania. Średnicówka czujnikowa, mimo że jest precyzyjna, została zaprojektowana głównie do pomiarów średnic i nie jest odpowiednia do oceny grubości zębów, gdzie kluczowe są różnice w wysokości i kształcie. Użycie mikrometru, który jest narzędziem do pomiaru małych odległości, również nie jest optymalne, ponieważ konstrukcja kół zębatych często wymaga pomiaru w różnych miejscach, co może być kłopotliwe z użyciem takiej metody. Z kolei głębokościomierz jest narzędziem przeznaczonym do pomiarów głębokości otworów, a nie do pomiarów szerokości lub grubości. Efektem użycia niewłaściwych narzędzi pomiarowych jest ryzyko uzyskania błędnych wyników, co może prowadzić do poważnych problemów w funkcjonowaniu mechanizmów zębatych. Przykładowo, nieprawidłowe pomiary mogą wywołać zjawisko przedwczesnego zużycia się zębów kół, co w rezultacie wpłynie na ich wydajność oraz trwałość. W praktyce, kluczowe jest zastosowanie narzędzi pomiarowych odpowiednich do specyfiki zadania, co podkreśla znaczenie znajomości właściwych metod i narzędzi w inżynierii mechanicznej.

Pytanie 24

Podczas instalacji nowej uszczelki pod głowicą, co należy zrobić w pierwszej kolejności?

A. dokręcić śruby przy użyciu klucza oczkowego

B. sprawdzić ustawienie luzów zaworowych

C. dokręcić śruby głowicy w odpowiedniej sekwencji

D. sprawdzić ciśnienie sprężania w cylindrach

Niewłaściwe podejście do montażu uszczelki pod głowicą, takie jak skupienie się na dokręceniu śrub kluczem oczkowym bez przestrzegania odpowiedniej sekwencji lub momentu obrotowego, może prowadzić do poważnych problemów. W przypadku dokręcania śrub głowicy, kluczowe jest zrozumienie, że nie tylko narzędzie, ale także technika i kolejność mają zasadnicze znaczenie. Dokręcanie śrub kluczem oczkowym bez uwzględnienia specyfikacji producenta może prowadzić do nieregularnego rozkładu naprężeń, co w efekcie może spowodować nieszczelność uszczelki. Podobnie, sprawdzanie luzów zaworowych przed dokręceniem śrub głowicy jest nieodpowiednie, ponieważ nie ma to wpływu na prawidłowe osadzenie uszczelki. Luz zaworowy powinien być regulowany po zakończeniu montażu, gdyż zmiany w temperaturowych właściwościach materiałów mogą wpłynąć na rozkład ciśnień. Sprawdzanie ciśnienia sprężania w cylindrach również jest działaniem, które powinno być przeprowadzane w odpowiednim czasie, zazwyczaj po zakończeniu montażu i uruchomieniu silnika. Ignorowanie tych zasad może prowadzić do nieefektywnej pracy silnika, zwiększonego zużycia paliwa, a nawet do poważnych uszkodzeń mechanicznych. Właściwe szkolenie i przestrzeganie standardów montażu są niezbędne, aby uniknąć takich błędów.

Pytanie 25

Który element układu kierowniczego narażony jest na największe zużycie?

A. Drążek kierowniczy.

B. Sworzeń kulisty.

C. Kolumna kierownicza.

D. Przekładnia kierownicza.

Prawidłowo wskazany został sworzeń kulisty, bo to właśnie on w układzie kierowniczym dostaje „największe baty” w normalnej eksploatacji. Sworzeń kulisty (czyli przegub kulowy końcówki drążka, sworzeń wahacza itp.) cały czas pracuje pod dużym obciążeniem zmiennym: przenosi siły pionowe od masy pojazdu, siły boczne przy skręcaniu, a do tego drgania od nierówności nawierzchni. W środku ma kulistą główkę współpracującą z gniazdem, oddzieloną cienką warstwą smaru. Jeżeli osłona gumowa (mieszek) pęknie i wpuści wodę oraz brud, to smar się wypłukuje i zaczyna się przyspieszone zużycie cierne. Z mojego doświadczenia w warsztacie, właśnie sworznie kuliste i końcówki drążków kierowniczych wymienia się najczęściej podczas przeglądów zawieszenia – dużo częściej niż np. przekładnię czy kolumnę kierowniczą. Dobre praktyki serwisowe mówią jasno: przy każdym przeglądzie okresowym należy skontrolować luzy na sworzniach kulistych, najlepiej przy odciążonym kole, używając łomu lub specjalnego przyrządu do sprawdzania luzów. Objawy zużycia to stuki przy jeździe po nierównościach, niestabilne prowadzenie, ściąganie auta i nadmierne zużycie opon po wewnętrznej lub zewnętrznej stronie. W skrajnych przypadkach może dojść do wypadnięcia sworznia z gniazda, co jest krytycznym zagrożeniem bezpieczeństwa – dlatego normy i wytyczne diagnostyczne (np. na SKP) bardzo restrykcyjnie podchodzą do luzów w elementach kulistych. Moim zdaniem warto też pamiętać, że stosowanie dobrej jakości części i poprawny montaż z właściwym momentem dokręcania to podstawa, bo tanie sworznie potrafią „paść” po jednym sezonie na dziurawych drogach.

Pytanie 26

Hałas, który występuje wyłącznie podczas zmiany biegów w skrzyni biegów manualnej, jest wynikiem uszkodzenia

A. satelitów

B. łożysk kół jezdnych

C. synchronizatorów

D. przegubów

Synchronizatory w manualnych skrzyniach biegów są mega ważne, bo pomagają w płynnej zmianie biegów. Dzięki nim prędkość obrotowa wałka napędowego dostosowuje się do prędkości trybu, na który chcemy przełączyć. Jak synchronizatory są uszkodzone, to może być głośno podczas zmiany biegów, bo zęby biegów nie zazębiają się tak jak trzeba. Na przykład, może być tak, że próbujesz wrzucić drugi bieg, a tu nagle słyszysz hałas - to może być znak, że synchronizator ma problem. Dlatego warto regularnie sprawdzać stan tych elementów, bo to dobra praktyka w utrzymaniu skrzyni biegów. Dbanie o nie nie tylko zmniejsza ryzyko uszkodzeń, ale też sprawia, że jazda jest przyjemniejsza i układ napędowy dłużej posłuży. Z mojego doświadczenia, synchronizatory mogą się zużyć, szczególnie gdy auto jest intensywnie użytkowane albo biegami zmienia się w niewłaściwy sposób.

Pytanie 27

Jakim urządzeniem dokonuje się pomiaru temperatury zamarzania cieczy chłodzącej?

A. multimetrem

B. pirometrem

C. refraktometrem

D. wakuometrem

Pomiar temperatury krzepnięcia cieczy chłodzącej za pomocą refraktometru jest powszechnie stosowaną metodą w przemyśle oraz laboratoriach. Refraktometr mierzy współczynnik załamania światła cieczy, który zmienia się w zależności od jej temperatury oraz stężenia rozpuszczonych substancji. W momencie krzepnięcia temperatury cieczy zmieniają się drastycznie, co wpływa na jej właściwości optyczne. Dlatego refraktometr jest w stanie dokładnie określić punkt krzepnięcia. Przykładem zastosowania tej metody jest kontrola jakości płynów chłodzących w układach chłodzenia silników, gdzie dokładne pomiary temperatury krzepnięcia pozwalają na zapobieganie uszkodzeniom w niskotemperaturowych warunkach pracy. Warto również zauważyć, że refraktometr, zgodnie z normami ASTM D1218, powinien być kalibrowany w celu osiągnięcia wysokiej dokładności pomiarów, co jest kluczowe w zapewnieniu niezawodności systemów chłodzenia.

Pytanie 28

Na rysunku przedstawiono filtr

A. oleju automatycznej skrzyni biegów.

B. paliwa silnika ZI.

C. oleju silnikowego.

D. paliwa silnika ZS.

Filtr oleju automatycznej skrzyni biegów jest kluczowym elementem układu napędowego, który odpowiada za oczyszczanie oleju przekładniowego z zanieczyszczeń oraz obcego materiału. Na podstawie przedstawionego rysunku można zauważyć charakterystyczne cechy budowy filtra, takie jak metalowa obudowa oraz specyficzna konstrukcja wewnętrzna, które są typowe dla filtrów hydraulicznych. W przypadku automatycznych skrzyń biegów olej hydrauliczny musi być czysty, aby zapewnić płynne działanie mechanizmów zmiany biegów i zapobiegać uszkodzeniom. Regularna wymiana oleju oraz filtra jest zgodna z zaleceniami producentów pojazdów i stanowi standardową praktykę w utrzymaniu układów napędowych. Przykładowo, w wielu pojazdach osobowych i ciężarowych zaleca się regularną kontrolę i wymianę filtra co 60 000 - 100 000 km, co pozwala na dłuższą żywotność skrzyni biegów oraz optymalne osiągi. Warto pamiętać, że zanieczyszczony filtr może prowadzić do przegrzewania się oleju i pogorszenia jego właściwości smarnych, co może z kolei powodować poważne awarie skrzyni biegów.

Pytanie 29

Stabilizator w układzie zawieszenia pojazdu

A. łączy układ kierowniczy z nadwoziem.

B. ogranicza skręt kół w czasie pokonywania zakrętów.

C. zmniejsza drgania przekazywane od kół pojazdu.

D. ogranicza przechył pojazdu przy pokonywaniu zakrętu.

W stabilizatorze chodzi dokładnie o to, co jest w poprawnej odpowiedzi: jego główne zadanie to ograniczanie przechyłu nadwozia podczas pokonywania zakrętów. Stabilizator (drążek stabilizatora, drążek przeciwprzechyłowy) jest stalowym prętem skrętnym, który łączy lewe i prawe koło tej samej osi, najczęściej poprzez łączniki i gumowe tuleje. Kiedy auto wchodzi w zakręt, masa pojazdu „ucieka” na zewnątrz łuku, sprężyny po zewnętrznej stronie się bardziej uginają, a po wewnętrznej mniej. Stabilizator wtedy się skręca i przekazuje część siły z jednej strony na drugą, co ogranicza różnicę ugięcia zawieszenia i przez to zmniejsza przechył nadwozia. W praktyce oznacza to lepszą stabilność toru jazdy, pewniejsze prowadzenie i mniejsze uślizgi opon, szczególnie przy szybszej jeździe i nagłej zmianie kierunku. W nowoczesnych samochodach dobór sztywności stabilizatora jest jednym z kluczowych elementów zestrojenia zawieszenia, obok twardości sprężyn i charakterystyki amortyzatorów. Producenci, zgodnie z dobrymi praktykami projektowymi, tak dobierają stabilizator, żeby był kompromis między komfortem a bezpieczeństwem: zbyt miękki powoduje duże przechyły, a zbyt twardy może pogorszyć przyczepność jednego z kół na nierównościach. Z mojego doświadczenia na warsztacie widać, że zużyte łączniki stabilizatora czy popękane gumy mocujące od razu dają się odczuć jako gorsza stabilność auta, stuki przy skręcie i mniej pewne zachowanie w zakrętach. Dlatego w diagnostyce zawieszenia zawsze zwraca się uwagę na stan całego układu stabilizatora, bo ma on bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo jazdy.

Pytanie 30

Jaki łączny koszt poniesiemy na wymianę świec zapłonowych w pojeździe z silnikiem sześciocylindrowym, jeśli cena jednej świecy wynosi 20,00 zł, a wymiana powinna zająć 45 minut, przy stawce jednego roboczogodziny równiej 120,00 zł?

A. 170,00 zł

B. 210,00 zł

C. 120,00 zł

D. 240,00 zł

Całkowity koszt wymiany świec zapłonowych w samochodzie z silnikiem sześciocylindrowym wynosi 210,00 zł, co jest wynikiem dokładnego obliczenia zarówno kosztu materiałów, jak i robocizny. Koszt jednej świecy zapłonowej wynosi 20,00 zł, a w silniku sześciocylindrowym potrzeba sześciu świec, co daje 20,00 zł x 6 = 120,00 zł za same świece. Dodatkowo, czas wymiany świec szacowany na 45 minut obliczamy w kontekście stawki robocizny. Ponieważ 45 minut to 0,75 godziny, koszt robocizny wynosi 120,00 zł (stawka za godzinę) x 0,75 = 90,00 zł. Zatem całkowity koszt wymiany świec zapłonowych to 120,00 zł (świece) + 90,00 zł (robocizna) = 210,00 zł. W kontekście praktycznym, regularna wymiana świec zapłonowych jest kluczowa dla utrzymania efektywności silnika, co wpływa na jego wydajność i zużycie paliwa. Zgodnie z zaleceniami producentów, wymianę świec należy przeprowadzać co określoną liczbę kilometrów lub co pewien czas, co przyczynia się do dłuższej żywotności silnika.

Pytanie 31

Podczas analizy elektronicznych układów zapłonowych mogą wystąpić niebezpieczne napięcia dla ludzi. Dlatego zaleca się wyłączenie zapłonu lub odłączenie akumulatora przed przystąpieniem do

A. wymiany bezpieczników topikowych

B. sprawdzania pracy wtryskiwaczy

C. wymiany żarówek reflektorów

D. podłączania lampy stroboskopowej

Wymiana żarówek reflektorów, wymiana bezpieczników topikowych oraz sprawdzanie pracy wtryskiwaczy są czynnościami, które nie wymagają odłączenia akumulatora ani wyłączania zapłonu, co może prowadzić do błędnych wniosków o ich bezpieczeństwie. W przypadku wymiany żarówek reflektorów, chociaż nie są one związane z systemem zapłonowym, nadal istnieje ryzyko zwarcia, które może prowadzić do uszkodzenia elektroniki pojazdu. Podobnie, wymiana bezpieczników topikowych w systemach, gdzie zasilanie jest aktywne, może spowodować przepięcia i uszkodzenia komponentów. Sprawdzanie pracy wtryskiwaczy, choć również nie wiąże się bezpośrednio z układem zapłonowym, wiąże się z działaniem w obszarze wysokiego napięcia, co stwarza ryzyko porażenia elektrycznego. Typowym błędem myślowym jest założenie, że czynności, które nie są bezpośrednio związane z układem zapłonowym, są całkowicie bezpieczne. W rzeczywistości, każda interwencja w układach elektrycznych pojazdu niesie ze sobą ryzyko, które można zminimalizować jedynie przez przestrzeganie zasad bezpieczeństwa, takich jak odłączanie zasilania w trakcie wykonania jakichkolwiek napraw czy diagnostyki.

Pytanie 32

Jakie jest zastosowanie użebrowania cylindrów w silniku, który jest chłodzony bezpośrednio?

A. odprowadzanie ciepła z cylindrów, które są chłodzone powietrzem

B. odprowadzanie ciepła z cylindrów, które są chłodzone cieczą

C. wzmocnienie struktury cylindra, który jest chłodzony cieczą

D. wzmocnienie struktury cylindra, który jest chłodzony powietrzem

Pojęcia dotyczące silników chłodzonych cieczą oraz błędne przypisanie konstrukcji cylindra do użebrowania w tym kontekście często prowadzą do nieporozumień. Silniki chłodzone cieczą korzystają z systemu chłodzenia, w którym ciecz przepływa przez kanały w blokach silnika, odprowadzając ciepło z cylindrów do chłodnicy. W tym przypadku zastosowanie użebrowania nie jest kluczowe, ponieważ mechanizm transportu ciepła odbywa się przez ciecz, a nie przez powietrze. Chociaż konstrukcja cylindra może być wzmacniana dla zwiększenia trwałości, to nie jest to bezpośrednio związane z odprowadzaniem ciepła. W silnikach chłodzonych powietrzem, z drugiej strony, to właśnie użebrowanie pełni istotną rolę w odprowadzaniu ciepła, co wyjaśnia, dlaczego odpowiedzi dotyczące konstrukcji cylindra w kontekście chłodzenia cieczą są mylące. Kolejnym błędem jest założenie, że każda forma użebrowania ma być przeznaczona wyłącznie do wzmocnienia konstrukcji, co zubaża zrozumienie wielofunkcyjności tego elementu. Dobrze zaprojektowane żebra mają za zadanie nie tylko wzmocnienie, ale przede wszystkim efektywne zarządzanie temperaturą, co w silnikach chłodzonych cieczą nie jest ich główną funkcją. Zrozumienie różnic między tymi dwoma systemami chłodzenia jest kluczowe dla inżynierów i projektantów, aby zapewnić odpowiednie rozwiązania w zakresie chłodzenia silników, które są niezbędne dla ich efektywności i niezawodności.

Pytanie 33

Który z objawów sugeruje potrzebę wymiany amortyzatora na nowy?

A. Widoczne skrócenie drogi hamowania

B. Wibracje kierownicy podczas rozpoczynania jazdy

C. Ślady wycieków na obudowie

D. Pulsowanie pedału hamulca w trakcie hamowania

Jak widać, ślady wycieków na obudowie amortyzatora to poważna sprawa. To znak, że czas wymienić ten element. Amortyzatory są mega ważne, bo zapewniają komfort jazdy i stabilność samochodu. Ich głównym zadaniem jest tłumienie drgań, które pojawiają się, gdy jedziemy po nierównościach. Jeżeli zauważysz, że coś przecieka, to znaczy, że uszczelnienia są już do wymiany, a to prowadzi do utraty oleju w środku. A to nie jest dobre, bo jak oleju brakuje, to amortyzacja działa słabiej. To może wpłynąć na prowadzenie samochodu, zwłaszcza w zakrętach, gdzie nagle zauważysz, że coś jest nie tak. Dlatego, gdy zauważysz wycieki, lepiej wymienić amortyzator jak najszybciej. W końcu bezpieczeństwo jest najważniejsze. Branżowe standardy, jak te od SAE, mówią o tym, jak ważne są regularne przeglądy, żeby wychwycić problemy zanim staną się poważne.

Pytanie 34

Energia mechaniczna w silnikach cieplnych nie jest uzyskiwana w wyniku spalania

A. oleju napędowego.

B. benzyny.

C. oleju silnikowego.

D. gazu ziemnego.

Poprawnie wskazany został olej silnikowy, bo w typowym silniku cieplnym (spalinowym) nie jest on paliwem, tylko środkiem smarnym. Energia mechaniczna w silniku spalinowym powstaje z energii chemicznej paliwa, które ulega spalaniu w cylindrze. Paliwem może być benzyna, olej napędowy czy gaz ziemny – wszystkie te media są przygotowane do spalania, mają określoną liczbę oktanową lub cetanową, odpowiednią lotność, kaloryczność itd. Olej silnikowy natomiast ma zupełnie inne zadanie: tworzy film smarny między tłokiem, pierścieniami a gładzią cylindra, w łożyskach wału korbowego, wałka rozrządu, w turbosprężarce i innych współpracujących powierzchniach. Z mojego doświadczenia wynika, że uczniowie często mylą „olej napędowy” z „olejem silnikowym”, bo nazwy brzmią podobnie. W praktyce warsztatowej rozróżnienie tego jest kluczowe: olej silnikowy musi mieć odpowiednią lepkość, klasę jakościową wg API, ACEA czy norm producenta (np. VW 505.01, MB 229.51), ma dodatki przeciwzużyciowe, myjące, dyspergujące, antykorozyjne. Nie projektuje się go do spalania, tylko do pracy w wysokiej temperaturze i pod dużym obciążeniem mechanicznym. Gdyby próbować używać oleju silnikowego jako paliwa, dochodzi do silnego dymienia, odkładania nagaru, zaklejania pierścieni, uszkodzenia wtryskiwaczy i filtra DPF, a sam proces spalania byłby bardzo niekontrolowany. W dobrze eksploatowanym silniku cieplnym energia mechaniczna jest więc zawsze efektem spalania właściwego paliwa w komorze spalania, a olej silnikowy jedynie zapewnia warunki, żeby ten silnik mógł długo i bezawaryjnie pracować, zmniejszając tarcie i odprowadzając część ciepła.

Pytanie 35

Czym jest spowodowane, przedstawione na fotografii, nieprawidłowe zużycie opony?

A. Zbyt niskim ciśnieniem w ogumieniu.

B. Zbyt wysokim ciśnieniem w ogumieniu.

C. Zbyt dużą zbieżnością kół.

D. Zbyt dużą rozbieżnością kół.

Na fotografii bieżnik jest wyraźnie najbardziej zużyty w środkowej części, a barki opony pozostają wyższe. To klasyczny schemat dla zbyt wysokiego ciśnienia, a nie dla pozostałych przyczyn podanych w odpowiedziach. Zbyt niskie ciśnienie daje dokładnie odwrotny efekt – opona się „zapada”, ciężar pojazdu przenosi się bardziej na zewnętrzne strefy bieżnika, więc szybciej ścierają się oba barki, a środek pozostaje relatywnie mniej zużyty. W praktyce warsztatowej często widać takie opony u kierowców jeżdżących z niedopompowanym ogumieniem: auto jest wtedy bardziej „miękkie”, gorzej reaguje na ruchy kierownicą i mocno grzeje opony, ale wzór zużycia jest zupełnie inny niż na zdjęciu. Z kolei nieprawidłowa geometria kół, czyli zbyt duża rozbieżność lub zbieżność, powoduje asymetryczne ścieranie, głównie na jednym barku albo charakterystyczne „ząbkowanie” klocków bieżnika. Przy dużej rozbieżności opona jest jakby ciągnięta na zewnątrz, co zużywa bardziej zewnętrzne krawędzie, natomiast przy nadmiernej zbieżności szybciej ściera się wewnętrzny lub zewnętrzny bark, ale wciąż nie sam środek. Typowym błędem myślowym jest łączenie każdego nietypowego zużycia od razu z geometrią zawieszenia, podczas gdy bardzo często winne jest po prostu niewłaściwe ciśnienie. Dlatego w diagnostyce zużycia opon zawsze zaczyna się od kontroli i porównania ciśnienia z wartościami zalecanymi przez producenta pojazdu, a dopiero później przechodzi do pomiaru zbieżności, luzów w zawieszeniu czy kontroli amortyzatorów.

Pytanie 36

Wybór zamienników świec zapłonowych do silnika z zapłonem iskrowym, oprócz podstawowych wymiarów gwintów, uwzględnia także istotny parametr, którym jest

A. wartość cieplna

B. rezystancja wewnętrzna

C. liczba elektrod

D. kształt elektrod

Wartość cieplna świecy zapłonowej jest kluczowym parametrem, który wpływa na jej odpowiednie działanie w silniku z zapłonem iskrowym. Oznacza ona zdolność świecy do prowadzenia ciepła z rdzenia do gwintu, co jest istotne dla zapobiegania przegrzewaniu się świecy oraz dla efektywnego spalania mieszanki paliwowo-powietrznej. Optymalna wartość cieplna zapewnia, że świeca nie będzie się zbytnio nagrzewać ani nie będzie się zbyt szybko chłodzić. Zbyt wysoka wartość cieplna może prowadzić do przegrzewania się elektrod, co z kolei może powodować 'wypalanie' elektrod, a w efekcie do problemów z zapłonem. Z drugiej strony zbyt niska wartość cieplna może powodować gromadzenie się nagaru, co obniża efektywność silnika. Stosując świecę o odpowiedniej wartości cieplnej, można poprawić osiągi silnika oraz zmniejszyć emisję szkodliwych substancji. Przykładami standardów, które regulują te parametry, są normy producentów silników i standardy branżowe takie jak ISO 4250, które określają metody testowania i klasyfikacji świec zapłonowych w kontekście ich wartości cieplnych.

Pytanie 37

W trakcie pracy w warsztacie powłoki ochronne, stosowane na powierzchni elementów karoserii pojazdu, uzyskuje się poprzez

A. natryskiwanie

B. fosforanowanie

C. platerowanie

D. metalizowanie ogniowe

Natryskiwanie jest jedną z najskuteczniejszych metod aplikacji powłok antykorozyjnych na powierzchnie elementów nadwozia pojazdów. Proces ten polega na rozpylaniu materiału zabezpieczającego, zwykle w postaci proszku lub cieczy, na przygotowaną powierzchnię. Dzięki temu można uzyskać równomierną i trwałą powłokę, która skutecznie chroni metal przed działaniem czynników atmosferycznych, takich jak wilgoć i sole. W praktyce, natryskiwanie może być stosowane do różnych materiałów, takich jak farby epoksydowe, poliuretanowe czy proszki metaliczne, co pozwala na dobór odpowiedniego rozwiązania w zależności od wymagań technicznych. Standardy branżowe, takie jak ISO 12944, dotyczące ochrony przed korozją, podkreślają znaczenie odpowiedniego przygotowania powierzchni oraz zastosowania metod natryskowych w zapewnieniu wysokiej jakości powłok. Zastosowanie tej metody w przemyśle motoryzacyjnym nie tylko zwiększa żywotność pojazdu, ale również przyczynia się do zmniejszenia kosztów napraw i konserwacji.

Pytanie 38

W samochodzie osobowym w celu zabezpieczenia koła przed odkręceniem stosuje się

A. podkładki płaskie.

B. nakrętki z kołnierzem stożkowym.

C. nakrętki samohamowne.

D. podkładki sprężyste.

W samochodach osobowych stosuje się specjalne nakrętki z kołnierzem stożkowym właśnie po to, żeby koło samo się nie odkręciło podczas jazdy. Ten stożkowy kołnierz dobrze centruje felgę na piaście i jednocześnie „klinuję” połączenie. Powierzchnia styku felgi z gniazdem w piaście oraz z kołnierzem nakrętki jest dopasowana kształtem – stożek na stożek. Dzięki temu siły są równomiernie rozłożone, a tarcie między elementami jest na tyle duże, że zabezpiecza połączenie przed luzowaniem. Producenci felg (szczególnie aluminiowych) wyraźnie określają, jaki typ gniazda i nakrętki/śruby należy stosować: najczęściej właśnie stożkowe, rzadziej kuliste. Z mojego doświadczenia wynika, że jak ktoś założy zły typ nakrętki, to potem ma problemy z biciem koła, luzami, a w skrajnych przypadkach nawet z urwaniem szpilek. Dobre praktyki serwisowe mówią jasno: stosujemy wyłącznie nakrętki przewidziane przez producenta pojazdu i felgi, dokręcamy je kluczem dynamometrycznym z odpowiednim momentem i zawsze sprawdzamy, czy stożkowy kołnierz dobrze przylega do felgi. To rozwiązanie jest proste, tanie i bardzo skuteczne, dlatego praktycznie standardowo spotykane w samochodach osobowych. Warto też pamiętać, że to nie sama „magiczna” nakrętka trzyma koło, tylko połączenie: właściwy kształt kołnierza, czyste powierzchnie styku, odpowiedni moment dokręcania i brak smaru na gwincie i pod kołnierzem.

Pytanie 39

Diagnostyka układu hamulcowego na stanowisku rolkowym nie daje możliwości

A. wykrycia owalizacji bębnów hamulcowych.

B. ustalenia różnic sił hamowania na wszystkich kołach pojazdu.

C. wykrycia deformacji i bicia tarcz hamulcowych.

D. oceny stopnia zużycia elementów ciernych.

Stanowisko rolkowe w diagnostyce hamulców służy głównie do oceny parametrów dynamicznych, czyli tego, jak układ hamulcowy zachowuje się podczas rzeczywistego hamowania. Na rolkach bardzo dobrze widać różnice sił hamowania między kołami jednej osi oraz między osiami, dlatego ustalenie różnic sił hamowania jest jak najbardziej możliwe i jest to jedna z podstawowych czynności na stacji kontroli pojazdów. To jeden z kluczowych punktów badania okresowego, bo nierówne hamowanie prowadzi do ściągania pojazdu i pogorszenia bezpieczeństwa. Podczas pomiaru na rolkach rejestruje się też wszelkie pulsacje i wahania siły hamowania. Jeżeli tarcza hamulcowa ma bicie osiowe lub promieniowe, albo jest zdeformowana termicznie, to na wydruku z analizatora pojawią się charakterystyczne wahania wykresu. Podobnie przy owalizacji bębna hamulcowego – przy każdym obrocie koła siła hamowania będzie się okresowo zmieniać, co diagnosta od razu widzi na ekranie lub na wydruku. Stąd w praktyce właśnie stanowisko rolkowe jest jednym z najlepszych narzędzi do wstępnego wykrywania bicia tarcz i owalizacji bębnów, zanim jeszcze mechanik zdejmie koło i zmierzy wszystko czujnikiem zegarowym. Typowym błędem myślowym jest założenie, że skoro urządzenie mierzy siłę hamowania, to automatycznie ocenia też zużycie klocków czy szczęk. W rzeczywistości siła hamowania zależy od wielu czynników: średnicy i stanu tarcz/bębnów, ciśnienia w układzie, sprawności serwa, współczynnika tarcia okładzin, a nawet przyczepności opony do rolek. Dlatego z samych rolek nie da się jednoznacznie wywnioskować, ile milimetrów okładziny zostało. Dobre praktyki branżowe mówią jasno: rolki służą do oceny skuteczności i równomierności hamowania, natomiast zużycie elementów ciernych ocenia się wizualnie i pomiarowo po demontażu lub przynajmniej po dokładnej inspekcji przez otwory kontrolne. Mylenie tych pojęć prowadzi potem do błędnych wniosków, że „skoro na rolkach jest dobrze, to klocki są jeszcze OK”, co w warsztacie jest po prostu nieprofesjonalne.

Pytanie 40

W układzie zawieszenia, wskazany element, to drążek

A. poprzeczny.

B. reakcyjny.

C. wzdłużny.

D. stabilizatora.

Pojęcia dotyczące układu zawieszenia mogą być mylące, szczególnie jeśli chodzi o różne rodzaje drążków. Odpowiedzi, które wskazują na drążek poprzeczny, wzdłużny oraz reakcyjny, często zacierają różnice między ich funkcjami i zastosowaniem. Drążek poprzeczny, na przykład, jest elementem, który najczęściej wykorzystywany jest w zawieszeniu typu McPherson, gdzie współpracuje z innymi elementami, aby poprawić stabilność i komfort jazdy. Jednak nie wykonuje on zadania drążka stabilizatora, który jest specjalnie zaprojektowany do ograniczania przechyłów nadwozia. Drążek wzdłużny z kolei, pełni inną funkcję, polegającą na zapewnieniu stabilności w kierunku podłużnym pojazdu, co jest przydatne na prostych odcinkach drogi, ale nie wpływa na zachowanie pojazdu w zakrętach. Co więcej, drążek reakcyjny, typowy dla bardziej złożonych układów zawieszenia, ma za zadanie kontrolowanie ruchów zawieszenia w odpowiedzi na siły działające na koła. Takie błędne zrozumienie ról poszczególnych elementów zawieszenia może prowadzić do nieprawidłowego diagnozowania problemów z zachowaniem pojazdu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa jazdy oraz komfortu użytkownika. W związku z tym, znajomość i zrozumienie funkcji każdego z tych elementów jest niezbędna dla właściwej eksploatacji oraz konserwacji pojazdów.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej