Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 12 czerwca 2026 18:07
Data zakończenia: 12 czerwca 2026 18:07

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Znacznik tekst w HTML będzie ukazywany przez przeglądarkę w identyczny sposób, jak znacznik

A. <h1>tekst</h1>

B. tekst

C. tekst

D. <big>tekst</big>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik w języku HTML jest używany do oznaczania tekstu, który ma być wyświetlany w sposób wyróżniony, co sugeruje jego większe znaczenie, natomiast znacznik jest używany tylko do pogrubienia tekstu, bez dodatkowego kontekstu semantycznego. Oba znaczniki są wizualnie identyczne w większości przeglądarek, co powoduje, że można je stosować zamiennie w niektórych przypadkach. Jednakże, zgodnie z najnowszymi standardami HTML, zaleca się używanie dla tekstu, który ma większe znaczenie, ponieważ to pomaga w SEO i dostępności. Na przykład, tekst umieszczony w znaczniku może być lepiej interpretowany przez technologie wspomagające, takie jak czytniki ekranu, co czyni go bardziej dostępnym dla osób z niepełnosprawnościami. Przykład użycia: ważne informacje w odróżnieniu od ważne informacje, gdzie znaczenie semantyczne jest pominięte. Dlatego, mimo że wizualnie nie widać różnicy, semantyka HTML jest kluczowym aspektem, który wpływa na sposób, w jaki treść jest interpretowana i przetwarzana przez różnorodne systemy.

Pytanie 2

Jaki jest cel zapisu w języku JavaScript?

var napis1 = new napisy();

A. stworzenie obiektu napis1 z klasy napisy

B. wykonanie metody obiektu napisy

C. zainicjowanie zmiennej napis1 oraz wywołanie funkcji, której argumentem jest napis1

D. założenie nowej klasy napis1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź dotyczy utworzenia obiektu napis1 klasy napisy. W języku JavaScript, aby stworzyć nowy obiekt na podstawie istniejącej klasy lub funkcji konstruktora, używamy słowa kluczowego new. Wyrażenie var napis1 = new napisy() inicjalizuje nowy obiekt napis1, który jest instancją klasy napisy. Taki zapis jest kluczowy w programowaniu obiektowym, które pozwala na tworzenie wielu instancji obiektów z podobnymi właściwościami i metodami. Praktyczne zastosowanie tego podejścia jest szerokie od modelowania danych po tworzenie modularnych i łatwych do zarządzania aplikacji. Dobra praktyka nakazuje, aby klasy były dobrze zdefiniowane z jasno określonymi właściwościami i metodami, co ułatwia ich ponowne wykorzystanie i rozszerzanie. W programowaniu funkcjonalnym JavaScript często wykorzystuje się prototypowe dziedziczenie, które pozwala na zmniejszenie liczby powtarzalnych kodów oraz efektywne zarządzanie pamięcią. Warto także pamiętać, że w nowoczesnych wersjach JavaScript stosowane są klasy ES6, które wprowadzają bardziej zrozumiałą składnię dla tworzenia klas i obiektów co poprawia czytelność i strukturę kodu.

Pytanie 3

Który sposób utworzenia tablicy w JavaScript jest składniowo NIEPOPRAWNY?

var liczby = [3];

var liczby = new Array[1, 2, 3];

var liczby = new Array(1, 2, 3);

var liczby = [1, 2, 3];

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tablicę w JavaScript tworzy się na dwa poprawne sposoby: literałem w nawiasach kwadratowych, np. <code>var liczby = [1, 2, 3];</code>, albo konstruktorem z nawiasami OKRĄGŁYMI, np. <code>var liczby = new Array(1, 2, 3);</code>. Zapis <code>new Array[1, 2, 3]</code> jest błędny – po słowie <code>new Array</code> wywołanie konstruktora wymaga nawiasów okrągłych, a kwadratowe oznaczają indeksowanie/literał i tu nie pasują. Dlatego to ten zapis jest niepoprawny.

Pytanie 4

Co oznacza polecenie:

UPDATE artykuly SET cena = cena * 0.7 WHERE kod = 2;

A. dodaje do tabeli nowe pola cena i kod

B. obniża wartość pola cena dla rekordów, gdzie kod = 2

C. obniża cenę o 30% dla WSZYSTKICH artykułów

D. dodaje pole cena z atrybutem kod

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie <code>UPDATE artykuly SET cena = cena * 0.7 WHERE kod = 2;</code> mnoży dotychczasową cenę przez 0,7 (czyli obniża ją o 30%), ale TYLKO dla rekordów, gdzie <code>kod = 2</code> - warunek <code>WHERE</code> ogranicza zmianę do wybranych wierszy. Dlatego obniża cenę dla rekordów z <code>kod = 2</code>.

Pytanie 5

1       <script>
2       const liczba = 1;
3       let gora = 10, dol = 1;
4       let podaj = parseInt(prompt("Podaj liczbę całkowitą z zakresu <1-10>"));
5       liczba = Math.random() * ( gora - dol + 1 ) + dol;
6       liczba = parseInt(liczba);
7       if (liczba == podaj) {
8           document.write("Liczba została odgadnięta");
9       } else {
10          document.write("Niestety nie tym razem");
11      }
12      </script>

Przedstawiony fragment kodu JavaScript powinien wylosować liczbę całkowitą z zakresu <1 , 10> i porównać ją z liczbą podaną przez użytkownika w oknie dialogowym. Skrypt po uruchomieniu generuje błąd, którego przyczyną jest

A. błędna składnia instrukcji warunkowej if ... else.

B. błędna składnia deklaracji zmiennych gora i dol w drugiej linii skryptu.

C. przypisanie wartości do stałej liczba w piątej linii skryptu .

D. niepotrzebne użycie konwersji z funkcji prompt do liczby całkowitej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przyczyną błędu w tym skrypcie jest próba nadpisania stałej zadeklarowanej słowem kluczowym const. W drugiej linii kodu mamy `const liczba = 1;`, czyli tworzymy stałą o nazwie `liczba` i nadajemy jej wartość początkową 1. Zgodnie ze specyfikacją ECMAScript, zmienne zadeklarowane przez `const` nie mogą być później modyfikowane poprzez przypisanie. Innymi słowy: raz ustawiona wartość const jest niezmienna. Tymczasem w piątej linii skryptu występuje instrukcja `liczba = Math.random() * (gora - dol + 1) + dol;`, która dokładnie próbuje przypisać nową wartość do tej stałej. Przeglądarka reaguje na to błędem typu `TypeError` lub `Assignment to constant variable`, i skrypt się sypie zanim w ogóle dojdzie do porównania z wartością wprowadzoną przez użytkownika. W praktyce, jeśli chcemy losować liczbę, zmienna powinna być zadeklarowana przez `let` lub `var`, np. `let liczba;` w drugiej linii, a dopiero potem przypisywać wartość wylosowaną z `Math.random()`. Dobra praktyka jest taka, żeby do `const` dawać rzeczy, które naprawdę nie będą zmieniane w logice programu, np. `const GORA = 10; const DOL = 1;` albo stałe konfiguracyjne, adresy URL API itp. Natomiast zmienne, które w czasie działania skryptu mają się zmieniać (liczniki pętli, wyniki obliczeń, losowania), deklarujemy jako `let`. Z mojego doświadczenia jednym z częstszych błędów początkujących jest właśnie mechaniczne używanie `const` „bo jest nowoczesne” bez zrozumienia, że to blokuje późniejsze przypisania. Warto też zauważyć, że sama konstrukcja losowania liczby całkowitej z przedziału <1,10> jest poprawna: `Math.random()` daje liczbę z zakresu <0,1), potem skalujemy ją do odpowiedniego przedziału i na końcu obcinamy część ułamkową przez `parseInt` lub lepiej `Math.floor`. Gdyby `liczba` była zadeklarowana jako `let`, skrypt by działał zgodnie z założeniami.

Pytanie 6

Użycie standardu ISO-8859-2 ma na celu zapewnienie prawidłowego wyświetlania

A. polskich znaków, takich jak: ś, ć, ń, ó, ą

B. znaków zarezerwowanych dla języka opisu strony

C. specjalnych znaków dla języka kodowania strony

D. symboli matematycznych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kodowanie w standardzie ISO-8859-2, zwane również Latin-2, zostało zaprojektowane, aby wspierać wyświetlanie znaków z alfabetów używanych w Europie Środkowo-Wschodniej. Jest to szczególnie istotne w kontekście języka polskiego, który wymaga specyficznych znaków diakrytycznych, takich jak ś, ć, ń, ó oraz ą. Standard ten obejmuje 256 znaków, z czego pierwsze 128 jest zgodne z ASCII, natomiast pozostałe 128 to znaki specyficzne dla danego języka. Dzięki temu, w aplikacjach internetowych oraz w systemach operacyjnych, możliwe jest poprawne wyświetlanie tekstów w języku polskim, co wpływa na jakość komunikacji i użyteczność treści. Przykładowo, w dokumentach HTML, użycie deklaracji charset='ISO-8859-2' zapewnia, że przeglądarki internetowe prawidłowo interpretują znaki, co jest kluczowe dla zachowania czytelności i poprawności tekstu. Zgodność z tym standardem jest także istotna w kontekście wymiany danych między różnymi systemami, aby uniknąć problemów związanych z kodowaniem i dekodowaniem tekstu.

Pytanie 7

Wskaż zapytanie, w którym dane są uporządkowane.

A. SELECT nazwisko FROM firma WHERE pensja > 2000 LIMIT 10;

B. SELECT DISTINCT produkt, cena FROM artykuly;

C. SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;

D. SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie WHERE klasa = 2;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wskazująca na zapytanie "SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;" jest prawidłowa, ponieważ zawiera klauzulę ORDER BY, która służy do sortowania rekordów w wynikach zapytania. W tym przypadku dane są sortowane według kolumny 'wiek', co pozwala na uzyskanie uporządkowanej listy mieszkańców, którzy mają więcej niż 18 lat. Sortowanie danych jest kluczowym aspektem w zarządzaniu bazami danych, umożliwiającym łatwiejsze wyszukiwanie oraz analizę informacji. Przykładem zastosowania może być generowanie raportów, gdzie istotne jest uporządkowanie danych, na przykład według wieku, aby zobaczyć, jak rozkłada się wiek mieszkańców w danej grupie. Dodatkowo, stosowanie sortowania zgodnie z przyjętymi standardami SQL zwiększa czytelność oraz efektywność zapytań, a także ułatwia rozwiązywanie problemów związanych z przetwarzaniem danych.

Pytanie 8

Jakie kolory wchodzą w skład modelu barw CMYK?

A. cyjan, magenta, żółty i karmazyn

B. czerwony, zielony i niebieski

C. czerwony, zielony, niebieski i kanał alfa

D. cyjan, magenta, żółty i czarny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Model CMYK tworzą cztery składowe: cyan (niebieskozielony), magenta (purpurowy), yellow (żółty) i black (czarny, oznaczany K). Stosuje się go w druku. Dlatego CMYK to cyjan, magenta, żółty i czarny.

Pytanie 9

Wskaż prawdziwe stwierdzenie o poleceniu:

CREATE TABLE IF NOT EXISTS adres (ulica VARCHAR(70) CHARACTER SET utf8);

A. rekordem tabeli nie może być „3 MAJA”

B. do tabeli nie można wpisywać ulic z polskimi znakami

C. klauzula IF NOT EXISTS jest opcjonalna i zapobiega błędowi, gdy tabela już istnieje

D. klauzula CHARACTER SET utf8 jest obowiązkowa

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klauzula <code>IF NOT EXISTS</code> jest OPCJONALNA i zabezpiecza <code>CREATE TABLE</code> - jeśli tabela o danej nazwie już istnieje, polecenie nie zgłosi błędu i nie utworzy jej ponownie. Dlatego prawdą jest, że <code>IF NOT EXISTS</code> jest opcjonalna i zapobiega błędowi przy istniejącej tabeli.

Pytanie 10

Ikona przedstawiająca funkcję w edytorze grafiki rastrowej, znana jako „kubełek”, pozwala na

A. wypełnienie obszaru, który został zaznaczony kolorem

B. wybór obszaru o identycznym kolorze

C. zmianę bieżących kolorów

D. pobranie wybranej barwy i ustawienie jej jako aktywnej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Narzędzie 'kubełek', często spotykane w edytorach grafiki rastrowej takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, służy do wypełniania zaznaczonego obszaru kolorem. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy chcemy szybko zapełnić jednolitym kolorem duże powierzchnie, takie jak tła lub obiekty. Działa na zasadzie zalewania najbliższych pikseli wybranym kolorem, uwzględniając podobieństwo kolorów, co można regulować za pomocą opcji tolerancji. W praktyce, narzędzie to usprawnia proces tworzenia grafik, ponieważ eliminuje potrzebę ręcznego kolorowania każdego piksela. Dodatkowo 'kubełek' może być stosowany w połączeniu z różnymi trybami mieszania, co pozwala na uzyskanie bardziej zaawansowanych efektów wizualnych. Praca z 'kubełkiem' wymaga zrozumienia koncepcji warstw, ponieważ wypełnianie na konkretnej warstwie ma wpływ na finalny wygląd projektu. Wiedza o tym, jak skutecznie używać narzędzia 'kubełek', jest niezbędna dla każdego grafika cyfrowego, który chce pracować efektywnie i profesjonalnie, realizując projekty zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 11

W którym przypadku interpreter PHP zgłosi błąd i nie wykona kodu?

A. gdy zabraknie średnika kończącego instrukcję

B. gdy zmienne deklaruje się wewnątrz warunku

C. gdy pobierze wartość z niewypełnionego pola formularza

D. gdy kod nie ma wcięć

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
PHP wymaga średnika na końcu każdej instrukcji. Gdy go zabraknie, interpreter napotyka błąd składni (parse error) i NIE wykona kodu. Dlatego błąd zgłosi brak średnika kończącego instrukcję.

Pytanie 12

Która z poniższych technologii działa po stronie klienta (front-end, w przeglądarce)?

A. Perl

B. PHP

C. CSS

D. Node.js

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Technologie front-endowe działają po stronie klienta - w przeglądarce użytkownika. CSS jest właśnie taką technologią: przeglądarka pobiera arkusz stylów i sama renderuje wygląd strony (kolory, czcionki, układ). Razem z HTML i JavaScriptem tworzy „trójkę” front-endu. Choć CSS to język opisu wyglądu, a nie pełny język programowania, jego przetwarzanie odbywa się u klienta. Przeciwieństwem są technologie serwerowe, gdzie kod wykonuje się na serwerze przed wysłaniem strony. Dlatego po stronie klienta działa CSS.

Pytanie 13

Naciśnięcie przycisku o nazwie "niebieski" spowoduje uruchomienie podanego kodu JavaScript. Jaki będzie rezultat jego działania?

A. Zmiana koloru tekstu "i skrypt" na niebieski

B. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst i skrypt" na niebieski

C. Zmiana koloru przycisku na niebieski

D. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst" na niebieski

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod JavaScript przedstawiony w pytaniu korzysta z funkcji changeColor, która zmienia kolor tekstu elementu HTML. Funkcja ta przyjmuje parametr newColor, który w tym przypadku wynosi 'blue'. W momencie kliknięcia przycisku z atrybutem onClick, funkcja changeColor jest wywoływana z argumentem 'blue'. Kod wewnątrz funkcji używa metody document.getElementById aby uzyskać dostęp do elementu HTML o identyfikatorze 'para1'. Następnie zmienia kolor tekstu tego elementu, korzystając z właściwości style.color, na wartość przekazaną jako parametr, czyli 'blue'. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w JavaScript, gdzie oddziela się logikę skryptu od treści HTML. W efekcie, po kliknięciu przycisku, zmieniony zostanie kolor tekstu zawartego w elemencie o id 'para1', co w tym przypadku odnosi się do tekstu 'Przykładowy tekst'. Takie rozwiązania są powszechnie stosowane w dynamicznych aplikacjach webowych, umożliwiając dynamiczną interakcję użytkownika z zawartością strony.

Pytanie 14

Na obrazie przedstawiono projekt układu bloków witryny internetowej. Zakładając, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, ich formatowanie w CSS, oprócz ustawionych szerokości dla bloków: 1, 2,
3, 4 (blok 5 nie ma ustawionej szerokości), powinno zawierać właściwość

A. clear: both dla bloku 5 oraz float: left jedynie dla 1 i 2 bloku.

B. float: left dla wszystkich bloków.

C. clear: both dla wszystkich bloków.

D. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest poprawna. Bloki 1, 2, 3 i 4 powinny być ustawione obok siebie na stronie. Możemy tego dokonać, stosując dla nich właściwość 'float: left' w CSS, która sprawia, że elementy są wyświetlane po lewej stronie swojego kontenera. Często stosuje się tę technikę przy projektowaniu layoutów stron internetowych, umożliwiając rozmieszczenie bloków w jednym rzędzie. Blok 5 powinien natomiast znajdować się poniżej tych bloków, co osiągniemy stosując właściwość 'clear: both'. Ta właściwość zapewnia, że element nie będzie obok żadnego z poprzednich bloków, nawet jeśli mają one ustawiony float. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy chcemy, aby pewien element (np. stopka strony) był wyświetlany poniżej innych bloków, niezależnie od ich położenia czy szerokości. W praktyce, prawidłowe zastosowanie tych dwóch właściwości jest kluczowe dla tworzenia responsywnych i atrakcyjnych layoutów stron.

Pytanie 15

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.

B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

C. Przenikanie zdjęć.

D. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 16

Na ilustracji przedstawiono strukturę bloków na stronie internetowej. Który z poniższych fragmentów CSS odpowiada takim ustawieniom? (Dla uproszczenia pominięto właściwości dotyczące koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. #pierwszy { width: 30%; } #drugi { width: 70%; } #trzeci { width: 70%; } #czwarty { width: 100%; }

B. #pierwszy{float:left; width:30%;} #drugi {clear:both; width:70%;} #trzeci {clear:both; width:70%;} #czwarty {float:left; width:100%;}

C. #pierwszy {float:left; width:30%; } #drugi {clear:both; width:70%; } #trzeci {float:left; width:70%; } #czwarty {clear:both; }

D. #pierwszy {float:left; width:30%;} #drugi {float:left; width:70%;} #trzeci {float:left; width:70%;} #czwarty {clear:both; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź pierwsza jest prawidłowa, gdyż prawidłowo wykorzystuje właściwość float w stylach CSS, aby uzyskać pożądany układ bloków na stronie internetowej. Float pozwala elementom przemieszczać się na lewą lub prawą stronę kontenera, co jest kluczowe w tworzeniu layoutów. W tym przypadku #pierwszy, #drugi i #trzeci mają ustawione float:left, co umożliwia ich równoległe ustawienie w poziomie aż do momentu, gdy szerokości kontenera są zapełnione. Następnie blok #czwarty wymaga clear:both, aby przemieszczać się poniżej wszystkich poprzednich elementów z ustawionym float. To powszechna technika stosowana w projektowaniu responsywnych układów stron, gdzie równoległe pozycjonowanie elementów pozwala na efektywne wykorzystanie przestrzeni. Float w połączeniu z odpowiednimi szerokościami procentowymi pomaga tworzyć elastyczne projekty, które dobrze skalują się na różnych urządzeniach, co jest zgodne z nowoczesnymi standardami web developmentu. Ponadto zrozumienie działania float i clear jest fundamentem przy tworzeniu klasycznych layoutów typu grid przed wprowadzeniem nowoczesnych rozwiązań takich jak Flexbox czy CSS Grid, co pokazuje zrozumienie podstawowych zasad CSS.

Pytanie 17

W języku JavaScript wartość typu boolean może być przedstawiana przez

A. null

B. –20

C. 45.3

D. true

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ boolean w języku JavaScript jest jednym z podstawowych typów danych, reprezentującym jedynie dwie możliwe wartości: true (prawda) oraz false (fałsz). Typ ten jest kluczowy w programowaniu, umożliwiając tworzenie warunków oraz podejmowanie decyzji w kodzie. W praktyce, boolean jest wykorzystywany w instrukcjach warunkowych, takich jak if, gdzie wyrażenia zwracające wartość logiczną decydują o dalszym przebiegu programu. Na przykład, wyrażenie 'if (x > 10)' zwraca true, jeśli x jest większe od 10, i false w przeciwnym razie. JavaScript, zgodnie ze specyfikacją ECMA-262, nie tylko definiuje typ boolean, ale również określa sposób konwersji innych typów danych na boolean. Funkcje takie jak Boolean() oraz operatory logiczne (&&, ||, !) są używane do uzyskania wartości boolean z innych typów. Warto również zauważyć, że JavaScript stosuje tzw. "truthy" i "falsy" wartości, co oznacza, że niemal każdy typ danych może być interpretowany jako boolean w kontekście warunków, jednak tylko true i false są typowymi wartościami tego typu. Zrozumienie działania typu boolean jest fundamentalne dla programistów, umożliwiając skuteczne kontrolowanie przepływu programu oraz implementację logiki decyzyjnej."

Pytanie 18

Jaką instrukcją można zastąpić poniższy kod JavaScript, pełniącą tę samą funkcję?

for (i = 0; i < 100; i += 10) 
   document.write(i + ' ');

while (i < 10) { document.write(i + ' '); i += 10; } Kod 1.	while (i < 100) { document.write(i + ' '); } Kod 2.
i = 0; while (i < 100) { document.write(i + ' '); i += 10; } Kod 3.	i = 0; while (i < 10) { document.write(i + ' '); i++; } Kod 4.

A. Kod 2

B. Kod 4

C. Kod 3

D. Kod 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź Kod 3 jest prawidłowa ponieważ instrukcja while w tej formie jest równoważna z podaną pętlą for. W obu przypadkach pętla inicjuje zmienną i na wartości 0 i zwiększa ją o 10 w każdej iteracji aż do osiągnięcia wartości mniejszej niż 100. Pętla for jest skondensowaną formą pętli while i zapewnia bardziej czytelny zapis gdy wszystkie elementy inicjalizacja warunek i inkrementacja są blisko siebie. Taka konstrukcja jest używana w wielu językach programowania zorientowanych obiektowo takich jak JavaScript czy Java. W praktyce pętle te są używane do iteracji przez listy tablice lub do wykonywania powtarzalnych zadań w kodzie. Dobre praktyki zalecają wybór pętli for gdy zakres iteracji jest znany z góry co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Zrozumienie jak pętla while może być przekształcona w pętlę for i odwrotnie jest podstawową umiejętnością w programowaniu co pozwala na elastyczność w pisaniu kodu i lepsze dostosowanie do specyficznych potrzeb aplikacji.

Pytanie 19

Instrukcja zapisana w SQL, przedstawiona poniżej, ilustruje kwerendę:

UPDATE katalog SET katalog.cena = [cena]*1.1;

A. usuwającej

B. aktualizującej

C. krzyżowej

D. dołączającej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "aktualizującej" jest prawidłowa, ponieważ instrukcja SQL, którą przedstawiono, służy do modyfikacji istniejących danych w tabeli. Kwerenda ta używa polecenia UPDATE, które jest standardowym poleceniem w SQL do zmiany wartości w jednej lub wielu kolumnach w wybranych wierszach tabeli. W tym przypadku, kwerenda zwiększa wartość ceny o 10% dla wszystkich rekordów w tabeli 'katalog'. Takie operacje są powszechnie stosowane w zarządzaniu bazami danych, szczególnie w kontekście aktualizacji cen produktów, co jest kluczowe w handlu elektronicznym i zarządzaniu zapasami. Ważne jest również, aby przy każdej aktualizacji danych uwzględnić warunki, jeśli zmiana ma dotyczyć tylko określonych wierszy, co można osiągnąć poprzez dodanie klauzuli WHERE. Ponadto, dobrym nawykiem jest zawsze tworzenie kopii zapasowych danych przed przeprowadzeniem masowych aktualizacji, aby zminimalizować ryzyko utraty informacji.

Pytanie 20

Którego znacznika NIE należy umieszczać w sekcji <head> dokumentu HTML?

A. <title>

B. <meta>

C. <h2>

D. <link>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sekcja <code><head></code> zawiera metadane dokumentu - informacje o stronie, niewidoczne bezpośrednio w treści. Prawidłowo umieszcza się w niej <code><title></code>, <code><meta></code>, <code><link></code>, a także <code><style></code> i <code><script></code>. Znacznik <code><h2></code> to nagłówek WIDOCZNEJ treści, więc jego miejsce jest w <code><body></code>, a nie w nagłówku dokumentu. Dlatego w <code><head></code> nie powinno się umieszczać <code><h2></code>.

Pytanie 21

W CSS określono styl paragrafu, który nada mu następujące właściwości:

background-color: red;
color: blue;
margin: 40px;

A. tło niebieskie, kolor tekstu czerwony, marginesy wewnętrzne na poziomie 40 px

B. tło niebieskie, kolor tekstu czerwony, marginesy zewnętrzne na poziomie 40 px

C. tło czerwone, kolor tekstu niebieski, marginesy wewnętrzne na poziomie 40 px

D. tło czerwone, kolor tekstu niebieski, marginesy zewnętrzne na poziomie 40 px

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź wskazuje na tło czerwone, kolor tekstu niebieski oraz marginesy zewnętrzne ustawione na 40 px. W deklaracji CSS, przypisanie 'background-color: red;' skutkuje czerwonym tłem dla elementu, co jest zgodne z zasadami oznaczania kolorów w CSS, które pozwalają na zastosowanie nazw kolorów, kodów hex czy rgb. 'color: blue;' ustawia kolor tekstu na niebieski, co pozwala na lepszą czytelność tekstu na czerwonym tle. Z kolei 'margin: 40px;' definiuje marginesy zewnętrzne, co oznacza, że odległość od innych elementów na stronie wynosi 40 px. Takie praktyki są zgodne z dobrymi standardami projektowania, które sugerują stosowanie kontrastujących kolorów dla poprawy dostępności oraz przestrzeni między elementami dla lepszej struktury layoutu. Warto pamiętać, że marginesy zewnętrzne różnią się od marginesów wewnętrznych (padding), co często jest źródłem nieporozumień.

Pytanie 22

Co oznacza zapis w obiekcie w języku JavaScript?

x = przedmiot.nazwa();

A. zmienna x będzie przechowywać wynik działania metody nazwa

B. nazwa jest atrybutem klasy przedmiot

C. zmienna x będzie przechowywać rezultat działania funkcji przedmiot

D. nazwa jest cechą obiektu przedmiot

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku JavaScript wyrażenie przedmiot.nazwa() oznacza wywołanie metody nazwa na obiekcie przedmiot. Wynik tego wywołania jest przypisywany do zmiennej x. Metody są funkcjami zdefiniowanymi wewnątrz obiektu które mogą wykorzystywać jego dane. Przy wywołaniu metody używamy operatora kropki do dostępu do konkretnej funkcji w obiekcie. Taki zapis jest powszechnie stosowany w programowaniu obiektowym i pozwala na wykonywanie operacji zdefiniowanych w kontekście danego obiektu. Dobre praktyki zalecają aby nazewnictwo metod było opisowe co ułatwia rozumienie kodu i jego utrzymanie przez innych programistów. Przykładem może być obiekt samochód mający metodę uruchom która po wywołaniu realizuje logikę uruchomienia samochodu. Warto również zwrócić uwagę na aspekt asynchroniczności który w JavaScript ma duże znaczenie zwłaszcza przy operacjach sieciowych gdzie często stosuje się metody zwracające obietnice. Dzięki temu zapis x = przedmiot.nazwa() jest podstawowym przykładem zastosowania programowania obiektowego w praktyce

Pytanie 23

W systemie baz danych zdefiniowano tabelę Mieszkancy, która zawiera dane. W celu usunięcia tej tabeli oraz jej zawartości, należy użyć polecenia

A. ALTER TABLE Mieszkancy;

B. DROP TABLE Mieszkancy;

C. DELETE FROM Mieszkancy;

D. TRUNCATE TABLE Mieszkancy;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie 'DROP TABLE Mieszkancy;' jest odpowiednie do usunięcia tabeli z bazy danych, wraz ze wszystkimi jej danymi i strukturą. W przeciwieństwie do innych poleceń, takich jak 'DELETE' czy 'TRUNCATE', które modyfikują zawartość tabeli, 'DROP TABLE' usuwa całą tabelę z systemu. Użycie tego polecenia jest nieodwracalne, dlatego przed jego zastosowaniem warto upewnić się, że posiadamy kopię zapasową danych, jeśli będą one w przyszłości potrzebne. W praktyce, jeśli jesteś administratorem bazy danych i chcesz usunąć zbędną tabelę, polecenie to jest niezwykle efektywne i pozwala na zwolnienie zasobów. Zgodnie z najlepszymi praktykami, przed wykonaniem operacji na bazie danych, zawsze warto przeprowadzić analizę wpływu na inne powiązane obiekty, takie jak relacje między tabelami. Dobrą praktyką jest również włączenie kontroli dostępu, aby nieuprawnione osoby nie mogły wykonywać takich operacji.

Pytanie 24

Która wartość tekstowa nie pasuje do podanego w ramce wzorca wyrażenia regularnego?

(([A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,})?)

A. Jelenia Góra

B. Kowalski

C. Kasprowicza

D. Nowakowska-Kowalska

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wyrażenie regularne, które zostało podane w pytaniu, to [A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,}-[A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,}. Wyrażenie to jest używane do walidacji polskich nazwisk, gdzie pierwsza litera musi być dużą literą z zakresu A-Z oraz polskimi znakami diakrytycznymi, następnie muszą występować co najmniej dwa znaki małe, również z zestawu polskich liter. Po pierwszej części, która odpowiada za pierwsze nazwisko, mamy opcjonalny fragment, który zaczyna się od znaku '-', co oznacza, że można podać drugie nazwisko, które także musi spełniać te same warunki. Przykład poprawnych wartości to Kowalski oraz Nowakowska-Kowalska. Wartość 'Jelenia Góra' nie pasuje do tego wzorca, ponieważ zawiera spację, która nie jest dozwolona w tym kontekście. Dodatkowo, spację można interpretować jako rozdzielenie dwóch słów, co wykracza poza przyjęty format. W związku z tym, prawidłowa odpowiedź to 'Jelenia Góra'.

Pytanie 25

Który operator w PHP wyznacza resztę z dzielenia?

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Resztę z dzielenia (modulo) wyznacza w PHP operator <code>%</code>, np. <code>7 % 3</code> daje 1, a <code>10 % 2</code> daje 0. To bardzo praktyczny operator: <code>$n % 2 == 0</code> sprawdza parzystość, a modulo przydaje się też do „zawijania” indeksów czy cykli. Zapamiętaj: <code>%</code> pyta „ile zostaje po podziale”, a nie „ile razy się mieści”.

Pytanie 26

W poniższym zapisie CSS kolor zielony zostanie zastosowany do

h2
{
    background-color: green;
}

A. czcionki nagłówka drugiego poziomu

B. czcionki wszystkich nagłówków na stronie

C. tła całej witryny

D. tła tekstu nagłówka drugiego poziomu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapis CSS h2 { background-color: green; } oznacza, że każdemu elementowi nagłówka drugiego stopnia przypisany zostanie zielony kolor tła. W CSS selektor h2 odnosi się bezpośrednio do wszystkich elementów HTML o tagu <h2>. Właściwość background-color służy do definiowania koloru tła elementu, nie wpływając na kolor czcionki samego nagłówka. W praktyce takie podejście pozwala na wyraźne wyróżnienie nagłówków na tle innych elementów strony, co może być kluczowe dla poprawy czytelności. Przyjęte w kodzie standardy zapewniają zgodność z najnowszymi wytycznymi W3C, pozwalając na efektywne zarządzanie stylami w projekcie. Wiedza o tym jak stylizować nagłówki za pomocą background-color jest fundamentalna dla każdego web developera, umożliwiając tworzenie atrakcyjnych i czytelnych interfejsów użytkownika w sposób zgodny z zasadami responsywnego projektowania. Ponadto, stosowanie takich stylizacji wspiera semantyczne podejście do strukturyzacji treści, co jest ważne dla optymalizacji SEO.

Pytanie 27

Wskaż blok sformatowany poniższym stylem CSS:

background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);

A. Blok 2.

B. Blok 4.

C. Blok 1.

D. Blok 3.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje! Wybrałeś właściwą odpowiedź - Blok 2. W stylach CSS, zapis 'background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);' określa gradient liniowy, który przechodzi od koloru jasnoniebieskiego (LightBlue) do ciemnoniebieskiego (DarkBlue) poziomo, od lewej do prawej strony. To oznacza, że kolor tła danego elementu stopniowo zmienia się od jednego koloru do drugiego w określonym kierunku. Stosowanie gradientów jest popularną techniką w web designie, ponieważ pozwala na tworzenie płynnych przejść kolorów i dodaje estetyki stronie. Gradienty mogą być zastosowane do różnych elementów na stronie, takich jak tło, tekst, ramki itp. Warto zaznaczyć, że gradienty CSS mogą być nie tylko liniowe, ale również radialne. W tym przypadku, tylko Blok 2. jest sformatowany zgodnie z podanym stylem CSS, ponieważ zawiera gradient poziomo przechodzący od jasnoniebieskiego do ciemnoniebieskiego.

Pytanie 28

Efektem wykonania poniższego kodu PHP jest wyświetlenie komunikatu:

$a = $c = true;
$b = $d = false;

if(($a && $b) || ($c && $d))
    echo 'warunek1';
elseif(($a && $b) || ($c || $d))
    echo 'warunek2';
elseif(($c && $d) || (!$a))
    echo 'warunek3';
else
    echo 'warunek4';

A. warunek3

B. warunek1

C. warunek2

D. warunek4

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna jest odpowiedź „warunek2”, bo właśnie ten blok warunkowy jako pierwszy spełnia się dla zadanych wartości zmiennych. Rozbijmy to spokojnie na czynniki pierwsze. Na początku mamy przypisania: `$a = $c = true;` oraz `$b = $d = false;`. To oznacza, że `$a` i `$c` są logicznie prawdziwe, a `$b` i `$d` logicznie fałszywe. Pierwszy `if` sprawdza: `($a && $b) || ($c && $d)`. Część `$a && $b` to `true && false`, więc daje `false`. Druga część `$c && $d` to `true && false`, też `false`. Cały warunek to więc `false || false`, czyli `false`. Ten blok się nie wykona. Następnie interpreter PHP przechodzi do `elseif`: `($a && $b) || ($c || $d)`. Znowu `$a && $b` to `false`, ale teraz mamy drugą część: `$c || $d` to `true || false`, czyli `true`. Czyli cały warunek to `false || true`, czyli `true`. W tym momencie PHP wykonuje `echo 'warunek2';` i kończy sprawdzanie dalszych `elseif`/`else` – to jest bardzo ważna cecha konstrukcji `if/elseif/else`: po pierwszym spełnionym warunku reszta jest ignorowana. Praktycznie w PHP (i w innych językach C‑podobnych) takie logiczne łączenie warunków przydaje się np. przy sprawdzaniu uprawnień użytkownika: `if(($isAdmin && $isActive) || $isSuperAdmin)`. Warto pamiętać o priorytetach operatorów `&&` i `||` oraz zawsze dodawać nawiasy, kiedy chcemy jasno zaznaczyć kolejność. Z mojego doświadczenia wynika, że jawne nawiasowanie, nawet tam gdzie nie jest konieczne, zmniejsza liczbę bugów i ułatwia czytanie kodu zespołowi. Dobrą praktyką jest też upraszczanie złożonych warunków, np. przez wyciąganie fragmentów do osobnych, dobrze nazwanych zmiennych: `$hasBasicAccess = $a && $b; $hasExtendedAccess = $c || $d; if($hasBasicAccess || $hasExtendedAccess) ...`. Kod jest wtedy bardziej samodokumentujący i łatwiejszy w utrzymaniu.

Pytanie 29

Która właściwość CSS ustawia kolor TEKSTU elementu?

background-color

text-color

font-color

color

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kolor TEKSTU elementu ustawia w CSS właściwość <code>color</code>, np. <code>color: #000000;</code> daje czarny tekst. Tła dotyczy osobna właściwość <code>background-color</code>. Dlatego kolor tekstu ustawia <code>color</code>.

Pytanie 30

Który zapis CSS wyrówna tekst akapitu do PRAWEJ strony?

<p style="position: right">tekst</p>

<p style="align: right">tekst</p>

<p style="text-align: right">tekst</p>

<p style="font: right">tekst</p>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poziome wyrównanie tekstu ustawia właściwość <code>text-align</code>, więc <code>text-align: right</code> dosuwa treść akapitu do prawej krawędzi. Dlatego poprawny jest zapis <code><p style="text-align: right"></code>.

Pytanie 31

Która właściwość CSS przyjmuje wartości underline, overline, line-through?

text-style

font-style

text-decoration

font-weight

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwość <code>text-decoration</code> steruje ozdobą tekstu liniami: <code>underline</code> (podkreślenie), <code>overline</code> (nadkreślenie), <code>line-through</code> (przekreślenie) oraz <code>none</code>. Dlatego te wartości przyjmuje <code>text-decoration</code>.

Pytanie 32

Które polecenie naprawi uszkodzoną tabelę?

ANALYZE TABLE tbl_name

REPAIR TABLE tbl_name

REGENERATE TABLE tbl_name

OPTIMIZE TABLE tbl_name

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Uszkodzoną tabelę naprawia polecenie <code>REPAIR TABLE tbl_name</code> - próbuje odbudować jej strukturę i indeksy po awarii (np. przerwanym zapisie). Zapamiętaj nazwę wprost: „repair” = napraw tabelę.

Pytanie 33

W języku PHP, po wykonaniu poniższego fragmentu kodu, w zmiennej o nazwie Nowy_Napis uzyskamy

A. ZaWszE

B. ZAWSZE SPRAWDZ SWOJ KOD

C. zAwSZe sPrAwDz SWOJ kOd

D. zawsze sprawdz swoj kod

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja strtolower w PHP służy do konwersji ciągu znaków na małe litery. W podanym przykładzie zmienna Napis zawiera wartość ZaWsze SpRaWdZ swoj KoD, która jest mieszanką wielkich i małych liter. Po zastosowaniu funkcji strtolower do tej zmiennej, wynikowy ciąg zostaje przetworzony tak, że wszystkie litery są zamieniane na małe. Dlatego w zmiennej Nowy_Napis znajdzie się tekst zawsze sprawdz swoj kod. Użycie strtolower jest częste, gdy chcemy ujednolicić dane tekstowe, np. porównując adresy email czy nazwy użytkowników, aby uniknąć rozróżnienia wielkości liter. Jest to zgodne z dobrą praktyką programistyczną, która polega na zapewnieniu spójności danych poprzez ich normalizację. W kontekście aplikacji webowych często stosuje się tę funkcję do przetwarzania danych wejściowych od użytkowników, aby uzyskać jednolite formatowanie i uniknąć potencjalnych błędów przy wyszukiwaniu lub porównywaniu danych. Praktyczne zastosowanie tej funkcji ułatwia zarządzanie danymi i upraszcza logikę biznesową aplikacji.

Pytanie 34

W języku HTML, aby uzyskać efekt podobny do tego w przykładzie, trzeba użyć konstrukcji

A. <big>Duży tekst zwykły tekst

B. <big>Duży tekst</big> zwykły tekst

C. <strike>Duży tekst zwykły tekst

D. <strike>Duży tekst</strike> zwykły tekst

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku HTML, aby zwiększyć rozmiar czcionki dla części tekstu, można użyć znacznika <big>. Znacznik ten powoduje, że tekst wewnątrz jest wyświetlany w większym rozmiarze niż tekst otaczający. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy chcemy wyróżnić część tekstu bez stosowania zaawansowanego stylu CSS. Chociaż <big> jest uznawany za przestarzały w nowoczesnym HTML, dla celów edukacyjnych i zgodności z starszymi dokumentami HTML wciąż może być stosowany. Praktyką zalecaną w aktualnych standardach jest używanie stylów CSS, np. poprzez przypisanie klasy lub bezpośrednie stylowanie in-line. Warto zaznaczyć, że stosowanie <big> nie jest zalecane w nowych projektach, ponieważ CSS oferuje większą elastyczność i kontrolę nad wyglądem tekstu. Niemniej jednak, znajomość takich znaczników jak <big> pomaga w zrozumieniu, jak rozwijał się HTML i jakie są różnice między starszymi a nowoczesnymi metodami formatowania tekstu.

Pytanie 35

Jakiego języka należy użyć, aby stworzyć skrypt realizowany po stronie klienta w przeglądarki internetowej?

A. PHP

B. JavaScript

C. Perl

D. Python

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
JavaScript to język skryptowy, który super nadaje się do interakcji z użytkownikami w przeglądarkach. Właściwie to jedyny język z tej całej paczki, który działa po stronie klienta. To znaczy, że skrypty w JavaScript są interpretowane przez przeglądarkę, a nie przez serwer. Można go używać na przykład do zmieniania treści stron w locie, walidacji formularzy, animacji i różnych interaktywnych elementów. Jest też ważnym elementem w technologiach internetowych, obok frameworków jak React, Angular czy Vue.js, które pomagają tworzyć nowoczesne aplikacje webowe. Uważam, że każdy programista webowy powinien znać JavaScript przynajmniej na poziomie średnim, żeby wdrażać dobre praktyki dotyczące wydajności i UX. Standardy takie jak ECMAScript mówią, jak ten język ma działać, a jego wszechstronność sprawia, że obecnie jest jednym z najpopularniejszych języków programowania na świecie. Ostatnio dużo mówi się też o używaniu go po stronie serwera z Node.js.

Pytanie 36

Kto odpowiada za ciągłe utrzymanie bazy w produkcji, zarządzanie kontami i instalację nowych wersji systemu bazodanowego?

A. twórcy narzędzi programistycznych

B. projektanci i programiści SZBD

C. administratorzy serwerów i sieci

D. administratorzy systemu bazy danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Za ciągłe utrzymanie bazy w środowisku produkcyjnym, zarządzanie kontami użytkowników, nadawanie uprawnień oraz instalowanie nowych wersji silnika bazodanowego odpowiada administrator systemu bazy danych (DBA). To jego rola łączy bieżącą eksploatację z bezpieczeństwem i aktualizacjami. Dlatego zadania te należą do administratorów systemu bazy danych.

Pytanie 37

Które z poniższych stwierdzeń dotyczących klucza głównego jest poprawne?

A. W tabeli z danymi osobowymi może to być pole z nazwiskiem

B. Może przyjmować tylko wartości numeryczne

C. Jest unikalny w obrębie tabeli

D. Składa się wyłącznie z jednego pola

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klucz podstawowy to atrybut lub zestaw atrybutów, który jednoznacznie identyfikuje każdy rekord w tabeli bazy danych. Najważniejszym wymogiem jest, aby klucz podstawowy był unikalny dla każdego wiersza, co oznacza, że nie może być powtórzony w obrębie tej samej tabeli. Przykładem może być numer identyfikacyjny (np. PESEL, NIP) przypisany do konkretnej osoby, który gwarantuje, że każda osoba w tabeli danych osobowych jest jednoznacznie identyfikowalna. Stosowanie kluczy podstawowych jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co pozwala na minimalizację redundancji danych oraz poprawę integralności danych. Klucz podstawowy może składać się z jednego lub więcej pól, co daje elastyczność w projektowaniu bazy danych, aby pasowała do specyficznych potrzeb aplikacji. Dobre praktyki wskazują, że klucz podstawowy powinien być stabilny, czyli nie zmieniać się w czasie, oraz prosty do zaimplementowania i używania w zapytaniach SQL.

Pytanie 38

Którą właściwość CSS należy zastosować, aby ustawić rozmiar (wielkość) tekstu?

font-weight

font-size

text-size

font-style

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozmiar tekstu ustawia w CSS właściwość <code>font-size</code>, w której podaje się wartość z jednostką, np. <code>font-size: 16px</code> albo <code>font-size: 1.2em</code>. Im większa wartość, tym większe litery. Dla responsywności często używa się jednostek względnych (em, rem, %). Dlatego do ustawienia wielkości tekstu służy <code>font-size</code>.

Pytanie 39

W tabeli o nazwie pracownicy zdefiniowano klucz główny w typie INTEGER z atrybutami NOT NULL oraz AUTO_INCREMENT. Dodatkowo zdefiniowane zostały pola imie oraz nazwisko. W przypadku wykonania podanej kwerendy SQL, która dodaje dane i pomija pole klucza, w bazie danych MySQL nastąpi

INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko)
VALUES ('Anna', 'Nowak');

A. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana wartość NULL

B. błąd związany z niewłaściwą liczbą pól

C. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana kolejna wartość naturalna

D. zignorowanie polecenia, tabela nie ulegnie zmianie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przypadku tabeli z kluczem głównym typu INTEGER z atrybutem AUTO_INCREMENT, kiedy wprowadzamy nowy rekord i pomijamy pole klucza głównego, baza danych MySQL sama automatycznie przydziela kolejną wartość liczbową dla tego pola. AUTO_INCREMENT to mechanizm, który zapewnia, że każdemu nowemu rekordowi przypisana jest unikalna wartość klucza głównego, zaczynając od wartości początkowej, zwykle 1, i zwiększając ją o 1 z każdym nowym rekordem. Jest to niezwykle użyteczne w sytuacjach, gdy zależy nam na unikalności wartości kluczy głównych, co zapewnia integralność danych i unika konieczności ręcznego określania wartości klucza przy każdym nowym wpisie. Takie podejście jest zgodne ze standardami dobrych praktyk, ponieważ minimalizuje ryzyko błędów związanych z duplikacją danych. Przykładowo, jeśli do tabeli pracownicy dodajemy rekord z danymi pracownika, nie musimy się martwić o wartość identyfikatora, co znacznie upraszcza proces zarządzania danymi. Mechanizm AUTO_INCREMENT jest zatem kluczowy w kontekście zarządzania bazami danych, zapewniając automatyzację i integralność danych.

Pytanie 40

<form>
  <input type="email" id="addr" required>
  <input type="submit" value="Zapisz">
</form>

Na podstawie przedstawionego kodu formularza HTML można powiedzieć, że pole edycyjne:

A. nie powinno zawierać znaków numerycznych.

B. wymaga wpisania jedynie znaków alfanumerycznych.

C. nie może być puste i wymaga wpisania tekstu ze znakiem @.

D. może być puste.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym fragmencie kodu HTML masz dwa bardzo ważne atrybuty: type="email" oraz required. To właśnie one razem powodują, że poprawna jest odpowiedź, że pole nie może być puste i wymaga wpisania tekstu ze znakiem @. Atrybut required oznacza, że pole jest obowiązkowe. Przeglądarka, zgodnie ze specyfikacją HTML5, nie pozwoli wysłać formularza, dopóki pole nie będzie wypełnione. Użytkownik kliknie przycisk „Zapisz”, a formularz po prostu się nie wyśle – pojawi się komunikat walidacyjny po stronie przeglądarki. To jest tzw. walidacja po stronie klienta, domyślnie wbudowana w HTML. Z kolei type="email" uruchamia specjalny mechanizm sprawdzania formatu wpisanego tekstu. Przeglądarka sprawdza, czy ciąg znaków wygląda jak adres e‑mail: musi zawierać co najmniej znak @ i jakąś część przed i po nim. To nie jest super zaawansowana walidacja, ale wystarcza jako pierwszy filtr, np. "[email protected]" przejdzie, a "jan.domena.pl" już nie. Moim zdaniem to bardzo wygodne, bo nie trzeba od razu pisać własnego JavaScriptu tylko po to, żeby odsiać oczywiste błędy. W praktyce w aplikacjach webowych zwykle łączy się tę prostą walidację HTML5 z dodatkowymi sprawdzeniami po stronie serwera (np. w PHP czy w innym backendzie), bo dane z formularza zawsze trzeba traktować z ograniczonym zaufaniem. Dobrym nawykiem jest też dodanie atrybutu name, np. name="email", żeby serwer mógł poprawnie odebrać wartość pola. Warto też wiedzieć, że niektóre przeglądarki mobilne, gdy widzą type="email", podpowiadają użytkownikowi specjalną klawiaturę z łatwym dostępem do znaku @ i kropki, co realnie poprawia wygodę wpisywania adresu. To taki mały szczegół, ale w profesjonalnych projektach UX ma znaczenie. Podsumowując: required blokuje puste wysłanie formularza, a type="email" wymusza poprawny, podstawowy format adresu ze znakiem @ – dokładnie to opisuje poprawna odpowiedź.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej