Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 7 maja 2026 14:01
Data zakończenia: 7 maja 2026 14:19

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku SQL wykonano przedstawione poniżej polecenia GRANT. Kto będzie miał prawo do przeglądania danych oraz ich zmiany?

GRANT ALL ON firmy TO 'adam'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON firmy TO 'anna'@localhost;
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON firmy TO 'tomasz'@'localhost';

A. Jedynie Tomasz

B. Tomasz i Adam

C. Adam i Anna

D. Anna i Tomasz

Odpowiedź 'Tomasz i Adam' jest poprawna, ponieważ obaj użytkownicy mają przypisane odpowiednie uprawnienia do przeglądania oraz modyfikacji danych w bazie 'firmy'. Adam otrzymał pełne uprawnienia, co oznacza, że może przeglądać (SELECT) oraz modyfikować (INSERT, UPDATE, DELETE) dane, a także zmieniać strukturę tabel (ALTER, CREATE, DROP). Tomasz, z kolei, ma przydzielone szczegółowe uprawnienia do przeglądania danych (SELECT) oraz ich modyfikacji (INSERT, UPDATE). W praktyce, przydzielanie uprawnień w bazach danych odbywa się zgodnie z zasadą minimalnych uprawnień, co oznacza, że każdy użytkownik powinien mieć tylko te uprawnienia, które są mu niezbędne do realizacji przydzielonych zadań. Dobrą praktyką jest regularna weryfikacja przydzielonych uprawnień oraz ich dostosowywanie do zmieniających się potrzeb organizacji.

Pytanie 2

Aby stworzyć tabelę, należy wykorzystać polecenie

A. CREATE DATABASE

B. CREATE TABLE

C. ALTER TABLE

D. INSERT INTO

Polecenie CREATE TABLE to naprawdę ważna sprawa, jeśli chodzi o budowanie struktury bazy danych w systemach DBMS. Dzięki niemu możemy stworzyć nową tabelę w bazie, nadając jej różne nazwy i typy danych dla kolumn. Na przykład, można użyć takiego zapisu: CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50), data_zatrudnienia DATE); W efekcie mamy tabelę 'pracownicy' z czterema kolumnami, a 'id' to nasz klucz główny. W praktyce, poprawne stworzenie tabeli to podstawa dalszej pracy z danymi, więc warto się postarać, żeby schematy baz danych były dobrze zaprojektowane, w zgodzie z zasadami normalizacji. To zmniejsza zbędne powtarzanie danych i sprawia, że potem łatwiej nimi zarządzać. Pamiętaj, żeby przed użyciem CREATE TABLE dobrze zaplanować strukturę bazy danych, bo to pomoże w wydajności i elastyczności aplikacji. Fajnie jest też dodać różne ograniczenia, jak klucze obce, żeby mieć pewność, że nasze dane są w porządku.

Pytanie 3

Aby tworzyć strony internetowe w sposób graficzny, należy skorzystać z

A. edytora CSS

B. programu MS Office Picture Manager

C. przeglądarki internetowej

D. programu typu WYSIWYG

Korzystanie z przeglądarek internetowych do tworzenia stron internetowych jest fundamentalnie niepoprawne, ponieważ przeglądarki są narzędziami do wyświetlania stron, a nie ich tworzenia. Użytkownicy mogą jedynie przeglądać treści, które zostały już opracowane w innych aplikacjach i zamieszczone w Internecie. Również edytory CSS, choć ważne w procesie stylizowania stron, nie są wystarczające do graficznego tworzenia stron internetowych. Edytory te skupiają się jedynie na aspekcie wizualnym poprzez stylowanie elementów HTML, ale nie oferują możliwości łatwego i intuicyjnego projektowania układu strony, co jest kluczowe dla grafików i projektantów stron. Co więcej, program MS Office Picture Manager jest aplikacją do zarządzania i edytowania zdjęć, a nie do tworzenia stron internetowych. Użytkownicy mogą popełniać błąd, myśląc, że podobne programy mogą być używane do projektowania stron, jednak nie są one zaprojektowane do integracji z HTML, CSS czy JavaScript. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych, które są nie tylko estetyczne, ale również funkcjonalne i zgodne z nowoczesnymi standardami.

Pytanie 4

Aby zliczyć wszystkie wiersze w tabeli Koty, należy wykorzystać zapytanie

A. SELECT COUNT(Koty) AS ROWNUM

B. SELECT COUNT(*) FROM Koty

C. SELECT COUNT(ROWNUM) FROM Koty

D. SELECT ROWNUM() FROM Koty

Aby policzyć wszystkie wiersze tabeli Koty, należy skorzystać z polecenia SQL SELECT COUNT(*), które zwraca liczbę wszystkich rekordów w danej tabeli. Funkcja COUNT(*) jest częścią standardu SQL i działa na zasadzie zliczania wszystkich wierszy, niezależnie od tego, czy zawierają one wartości NULL. Wartością zwróconą przez to polecenie będzie liczba całkowita, która przedstawia całkowitą liczbę wierszy w tabeli Koty. Przykład zastosowania tego polecenia w praktyce może wyglądać następująco: po wykonaniu zapytania na bazie danych, użytkownik otrzyma wynik, który jasno wskazuje, ile kotów znajduje się w tabeli. Ten sposób zliczania jest efektywny i szeroko stosowany w aplikacjach zarządzających bazami danych, umożliwiając szybkie i precyzyjne uzyskanie potrzebnych informacji. Przy indeksowaniu i optymalizacji zapytań, COUNT(*) jest najczęściej używaną funkcją, co czyni ją kluczowym narzędziem w pracy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 5

Jakiego znacznika w języku HTML nie można użyć do wstawienia grafiki dynamicznej na stronę?

A. <object>

B. style="margin-bottom: 0cm;"><img>

C. <strike>

D. style="margin-bottom: 0cm;"><embed>

Wybór odpowiedzi 1, 3 lub 4 może wydawać się zrozumiały, jednak każdy z tych znaczników ma swoje specyficzne zastosowanie i może być użyty do integrowania grafik dynamicznych. Element <img> jest jednym z najbardziej powszechnie używanych znaczników do wyświetlania obrazów, zarówno statycznych, jak i dynamicznych, takich jak animacje w formacie GIF. Odpowiedź 3, <embed>, umożliwia osadzenie multimediów, takich jak wideo czy animacje Flash, a odpowiedź 4, <object>, jest elastycznym elementem, który może wyświetlać różne typy mediów, w tym grafiki i aplikacje interaktywne. Wybierając te odpowiedzi, można dojść do błędnego wniosku, że są one nieodpowiednie, gdyż wszystkie one wspierają umieszczanie mediów na stronie. Typowym błędem myślowym jest mylenie stylizacji tekstu z funkcjonalnością mediów, co prowadzi do niewłaściwego korzystania z semantyki HTML. Zrozumienie różnic między tymi znacznikami i ich zastosowaniem jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych oraz ich dostępności dla użytkowników.

Pytanie 6

Wskaż NIEPRAWIDŁOWE stwierdzenie dotyczące normalizacji dźwięku

A. W wyniku normalizacji następuje wyrównanie poziomu głośności całego nagrania

B. Normalizacja polega na obniżeniu poziomu najgłośniejszej próbki w sygnale do ustalonej wartości, a następnie proporcjonalnym zwiększeniu głośności pozostałych części sygnału

C. Jeśli najgłośniejszy element dźwięku osiąga połowę skali, wszystko zostanie zwiększone razy dwa - tak, aby najgłośniejszy element dotarł do maksimum na skali

D. Opcja normalizacja znajduje się w menu programu do edycji dźwięku

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ proces normalizacji sygnału dźwiękowego faktycznie polega na dostosowywaniu głośności nagrania w taki sposób, aby najgłośniejszy fragment osiągał maksymalny poziom na skali. W praktyce, jeżeli najgłośniejszy element sygnału osiąga połowę skali, program do obróbki dźwięku zwiększa głośność wszystkich innych fragmentów, aby najgłośniejszy osiągnął pełną głośność. To działanie jest zgodne z powszechnie przyjętymi standardami normalizacji dźwięku, które zapewniają, że nagrania mają spójny poziom głośności, co jest istotne w produkcji audio, aby nie występowały nagłe zmiany głośności pomiędzy różnymi utworami. Normalizacja jest szczególnie przydatna w kontekście przygotowywania materiałów do publikacji, takich jak albumy muzyczne czy podcasty, gdzie istotne jest, by słuchacz nie musiał regulować głośności podczas odtwarzania różnych nagrań. Przykładem może być album muzyczny, gdzie różne utwory mogą mieć różne poziomy nagrania, a normalizacja pozwala na ich wyrównanie w celu uzyskania jednolitego doświadczenia słuchowego.

Pytanie 7

W pliku CSS znajdują się poniższe style. Kiedy klikniemy na hiperłącze i wrócimy na stronę, jego kolor zmieni się na

a { color: Brown; }
a:link { color: Green; }
a:visited { color: Red; }
a:hover { color: Yellow; }

A. brązowy

B. czerwony

C. żółty

D. zielony

W stylach CSS dla hiperłączy istnieją różne pseudoklasy które określają ich wygląd w zależności od stanu. W tym przypadku kolor czerwony przypisany jest do pseudoklasy a:visited co oznacza że po odwiedzeniu i późniejszym powrocie na stronę hiperłącze przyjmie kolor czerwony. Pseudoklasa a:visited jest używana aby oznaczyć linki które użytkownik już odwiedził co jest przydatne w nawigacji i pozwala użytkownikom zidentyfikować które strony już odwiedzili. Dobre praktyki w projektowaniu stron internetowych zalecają użycie wyraźnych i kontrastujących kolorów aby użytkownicy mogli łatwo rozpoznać odwiedzone linki co poprawia doświadczenie użytkownika. Warto pamiętać że przeglądarki mają różne poziomy wsparcia dla pseudoklasy a:visited w kontekście stylizacji innych właściwości niż kolor co wynika z wymogów prywatności. Dlatego w standardowych przypadkach kolorowe oznaczenie linków przynosi pożądany efekt zapewniając zgodność z wytycznymi WCAG dotyczącymi dostępności stron internetowych. Bardzo ważne jest aby projektując strony internetowe dbać o klarowność i intuicyjność nawigacji co zwiększa satysfakcję z użytkowania serwisu.

Pytanie 8

Jakie oprogramowanie służy do obróbki dźwięku?

A. RealPlayer

B. Audacity

C. Winamp

D. Brasero

Audacity jest wszechstronnym, darmowym programem typu open source, który służy do edycji dźwięku. Jego funkcjonalność obejmuje nagrywanie, edytowanie i przetwarzanie dźwięku w różnych formatach. Program ten jest często wykorzystywany przez muzyków, podcasterów oraz profesjonalistów zajmujących się dźwiękiem, co czyni go niezwykle popularnym w branży. Audacity obsługuje wiele efektów dźwiękowych, takich jak kompresja, reverb oraz equalizacja, co pozwala na zaawansowaną obróbkę nagrań. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi użytkownika, użytkownicy mogą łatwo nawigować w programie oraz korzystać z funkcji takich jak wielościeżkowe nagrywanie i edytowanie. Warto również wspomnieć, że Audacity działa na różnych systemach operacyjnych, w tym Windows, macOS oraz Linux, co zapewnia dostępność dla szerszego kręgu użytkowników. Użytkownicy mogą również korzystać z dodatkowych wtyczek, które rozszerzają możliwości programu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, gdzie elastyczność i rozszerzalność oprogramowania są kluczowe dla profesjonalnych zastosowań.

Pytanie 9

Język JavaScript wspiera

A. abstrakcyjne klasy

B. wysyłanie ciastek z identycznymi informacjami do wielu użytkowników strony

C. obiekty DOM

D. funkcje wirtualne

Wybór jednej z pozostałych opcji może wynikać z nieporozumienia dotyczącego podstawowych koncepcji programowania w JavaScript. Funkcje wirtualne, które są bardziej charakterystyczne dla języków programowania obiektowego, takich jak C++ czy Java, nie mają zastosowania w JavaScript, który nie wspiera klasycznej hierarchii klas w taki sposób, jak te języki. W JavaScript funkcje są obiektami, a prototypowe dziedziczenie jest kluczowym mechanizmem, co często prowadzi do mylnej interpretacji koncepcji klas abstrakcyjnych. JavaScript nie definiuje klas abstrakcyjnych w tradycyjnym sensie, chociaż od ES6 wprowadzono wsparcie dla klas. Co więcej, idea wysyłania ciastek z tą samą informacją do wielu klientów nie jest bezpośrednio związana z językiem JavaScript, lecz z mechanizmami serwerowymi oraz strukturyzowaniem danych w aplikacjach webowych. Często popełniane błędy myślowe dotyczą zrozumienia ról różnych technologii webowych i ich interakcji. JavaScript działa głównie po stronie klienta, a jego integracja z serwerami odbywa się zazwyczaj za pomocą protokołu HTTP, w którym ciasteczka są jednym z wielu elementów zarządzania stanem użytkownika. Zrozumienie roli DOM w kontekście JavaScript jest kluczowe do tworzenia efektywnych i interaktywnych aplikacji, co podkreśla znaczenie tej koncepcji w codziennym programowaniu.

Pytanie 10

Jakie oprogramowanie NIE JEST systemem do zarządzania treścią (CMS)?

A. Apache

B. Joomla

C. Mambo

D. WordPress

Joomla, WordPress i Mambo to systemy zarządzania treścią, które umożliwiają użytkownikom tworzenie oraz zarządzanie treściami na stronach internetowych. Każdy z tych CMS-ów ma swoje unikalne cechy, które przyciągają różne grupy użytkowników. Na przykład, Joomla jest często wybierana do bardziej złożonych projektów, które wymagają zaawansowanego zarządzania użytkownikami i treściami, podczas gdy WordPress jest szczególnie popularny wśród blogerów i małych firm ze względu na swoją prostotę i bogaty ekosystem wtyczek. Mambo, z kolei, był jednym z pierwszych systemów CMS, który zyskał popularność, jednakże jego rozwój został w pewnym momencie wstrzymany. Wybór jednego z tych systemów jako niewłaściwego może wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji i zastosowania tych narzędzi. Często użytkownicy mylą rolę serwera, który hostuje aplikację, z rolą samej aplikacji. Zrozumienie, że Apache jest serwerem, a nie systemem zarządzania treścią, jest kluczowe. W kontekście projektowania i wdrażania rozwiązań internetowych, ważne jest, aby dostrzegać różnice między infrastrukturą a aplikacjami, które na niej działają. Właściwe zrozumienie tych konceptów pozwala na lepsze projektowanie architektury systemów oraz lepsze dostosowanie narzędzi do konkretnych potrzeb projektu.

Pytanie 11

Podczas przygotowywania grafiki na stronę internetową konieczne jest wycięcie jedynie określonego fragmentu. Jak nazywa się ta operacja?

A. łączenie warstw.

B. zmiana rozmiaru.

C. kadrowanie.

D. lustrzane odbicie obrazu.

Kadrowanie to proces polegający na wycinaniu fragmentu obrazu w celu skupienia uwagi na określonym elemencie lub poprawienia kompozycji. W kontekście grafiki internetowej, kadrowanie jest kluczowe, aby dostosować zdjęcia do wymagań wizualnych strony, zachowując jednocześnie wysoką jakość obrazu. Przykładowo, jeśli tworzymy stronę dla restauracji, możemy wyciąć fragment zdjęcia dania, aby lepiej zaprezentować jego szczegóły. Dobre praktyki w kadrowaniu obejmują stosowanie zasady trzech, która polega na umiejscowieniu kluczowych elementów obrazu w punktach przecięcia linii podziału. Warto również pamiętać o rozdzielczości i proporcjach, aby uniknąć rozmycia lub zniekształcenia obrazu. Kadrowanie jest często używane w różnych formatach wizualnych, takich jak posty w mediach społecznościowych, banery reklamowe czy galerie zdjęć. W ten sposób, odpowiednie kadrowanie przyczynia się do lepszej prezentacji treści oraz poprawia estetykę i przejrzystość strony internetowej.

Pytanie 12

W tabeli artykuly przeprowadzono poniższe operacje związane z uprawnieniami użytkownika jan.

GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuły TO jan
REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan

Jakie będą uprawnienia użytkownika jan po wykonaniu tych operacji?

A. tworzenia tabel oraz ich zapełniania danymi

B. przeglądania tabeli

C. tworzenia tabeli oraz aktualizowania danych w niej

D. aktualizowania informacji oraz przeglądania tabeli

Odpowiedź "tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi" jest poprawna, ponieważ po wykonaniu polecenia GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuły TO jan, użytkownik jan zyskuje pełnię praw do bazy danych, co obejmuje możliwość tworzenia nowych tabel oraz wypełniania ich danymi. Takie uprawnienia są niezbędne, jeśli jan ma zająć się rozwijaniem struktury bazy danych w kontekście projektów lub aplikacji. W praktyce, przydzielanie takich uprawnień powinno być starannie przemyślane w kontekście bezpieczeństwa. W dobrych praktykach zarządzania bazami danych stosuje się zasadę najmniejszych uprawnień, co oznacza, że użytkownicy powinni mieć tylko te prawa, które są im niezbędne do wykonywania ich zadań. Dzięki temu minimalizuje się ryzyko przypadkowego lub celowego usunięcia danych. W przypadku jana, jego pełne uprawnienia do artykułów pozwolą mu wprowadzać dane nie tylko do istniejących tabel, ale także tworzyć nowe struktury, co jest kluczowe w dynamicznych środowiskach, gdzie wymagane są częste zmiany.

Pytanie 13

Hermetyzacja to zasada programowania obiektowego, która wskazuje, że

A. klasy i obiekty mogą mieć zdefiniowane metody wirtualne, które są realizowane w klasach lub obiektach pochodnych.

B. pola oraz metody, które są używane wyłącznie przez daną klasę lub obiekt, są ograniczane zasięgiem private lub protected.

C. klasy i obiekty mogą dzielić się funkcjonalnością.

D. typy pól w klasach i obiektach mogą być zmieniane dynamicznie w zależności od przypisywanych danych.

Pierwsza z zaproponowanych odpowiedzi, dotycząca współdzielenia funkcjonalności przez klasy i obiekty, odnosi się bardziej do dziedziczenia i polimorfizmu, a nie hermetyzacji. W programowaniu obiektowym, dziedziczenie pozwala klasom na wykorzystanie metod i właściwości innych klas, co nie jest bezpośrednio związane z hermetyzacją, która koncentruje się na ograniczaniu dostępu do wewnętrznych komponentów obiektu. Kolejna odpowiedź, mówiąca o metodach wirtualnych, dotyczy koncepcji polimorfizmu, gdzie klasy dziedziczą po sobie i mogą nadpisywać metody. Choć jest to istotny element programowania obiektowego, nie ma związku z hermetyzacją, która skupia się na prywatności danych wewnętrznych. Ostatnia odpowiedź, dotycząca dynamicznej zmiany typów pól w klasach, odnosi się do dynamicznego typowania, co również nie jest związane z hermetyzacją. Hermetyzacja koncentruje się na bezpieczeństwie i izolacji danych, a zmiana typów pól dotyczy raczej sposobu przechowywania danych i ich przetwarzania w czasie działania programu. Te niepoprawne odpowiedzi pokazują różnorodność koncepcji w programowaniu obiektowym, ale żadna z nich nie odnosi się bezpośrednio do istoty hermetyzacji.

Pytanie 14

Wskaż funkcję PHP, która umożliwia zapisanie odczytanej zawartości pliku do zmiennej, która reprezentuje ciąg znaków?

A. file_get_contents()

B. fwrite()

C. get_file()

D. eof()

Odpowiedzi takie jak fwrite(), eof() oraz get_file() nie są prawidłowe w kontekście odczytu zawartości pliku do zmiennej. fwrite() jest funkcją przeznaczoną do zapisywania danych do pliku, co oznacza, że zamiast odczytu, jej zastosowanie polega na wprowadzaniu danych do plików, co jest odwrotne do potrzebnego działania. eof() natomiast sprawdza, czy osiągnięto koniec pliku, ale nie ma związku z odczytem zawartości pliku do zmiennej; jest to funkcja używana w kontekście strumieni plikowych. Wreszcie, get_file() nie jest standardową funkcją PHP i nie istnieje w dokumentacji PHP. Tego rodzaju błędy mogą wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji i ich zastosowania w PHP. Ważne jest, aby przy wyborze funkcji kierować się ich specyfiką i przeznaczeniem. Właściwa wiedza na temat dostępnych funkcji oraz ich właściwego użycia jest kluczowa w programowaniu, aby uniknąć błędów logicznych i technicznych w kodzie.

Pytanie 15

Aby stworzyć układ strony z trzema kolumnami obok siebie, można wykorzystać styl CSS

A. C

B. B

C. D

D. A

W rozwiązaniu B zastosowano właściwość clear both co powoduje że element z klasą kolumny nie pozwala na ustawienie innych elementów obok siebie w tym samym wierszu Elementy z właściwością clear both resetują float wokół siebie co oznacza że żadna kolumna nie może być pływająca obok innej W efekcie nie osiągniemy zamierzonego celu jakim jest trzykolumnowy układ w jednym wierszu Jest to błąd często popełniany przez osoby nieznające działania mechanizmu clear w CSS Rozwiązanie C natomiast korzysta z float right oraz height co ustawia elementy pływające z prawej strony kontenera oraz ustawia wysokość na 33 procent co może być mylące float right stosowany jest głównie gdy chcemy aby elementy pływały do prawej krawędzi co nie jest pomocne w sytuacji kiedy zamierzamy stworzyć równomierne kolumny Rozwiązanie D przy zastosowaniu float left oraz width 40 procent powoduje że trzy kolumny nie zmieszczą się obok siebie w jednym wierszu ponieważ przekroczą 100 procent szerokości dostępnej przestrzeni Jest to klasyczny błąd w wyliczeniach kiedy szerokość sumuje się do wartości wyższej niż 100 procent co prowadzi do niepożądanego łamania się wierszy i niepoprawnego układu strona internetowa Aby uniknąć takich błędów warto zawsze przeliczać sumaryczną szerokość wszystkich elementów pływających i upewnić się że nie przekracza ona dostępnej przestrzeni w kontenerze To podejście pozwala na tworzenie bardziej przewidywalnych i spójnych układów na stronie internetowej

Pytanie 16

Ile razy należy wprowadzić instrukcję warunkową, aby zrealizować przedstawiony algorytm w danym języku programowania?

A. Dwa razy.

B. Trzy razy.

C. Raz.

D. Cztery razy.

Instrukcja warunkowa jest kluczowym elementem w programowaniu, pozwalającym na podejmowanie decyzji w trakcie wykonywania programu. W algorytmie przedstawionym na diagramie, widzimy dwie sytuacje, w których możliwe są różne ścieżki działania w zależności od spełnienia określonych warunków. Każda z tych sytuacji wymaga użycia instrukcji warunkowej w kodzie. W praktyce, oznacza to konieczność zapisania instrukcji takich jak if-else dwa razy, aby poprawnie odwzorować logikę algorytmu. Jest to zgodne ze standardami programowania, które promują klarowność i czytelność kodu. Stosowanie instrukcji warunkowych umożliwia optymalizację przepływu sterowania, co jest istotne dla efektywności i wydajności programów. Przykład z życia codziennego to system zarządzania ruchem sygnalizacji świetlnej, który używa wielu instrukcji warunkowych do reagowania na zmienne warunki ruchu. Zrozumienie, gdzie i jak zastosować instrukcje warunkowe, jest kluczowe dla tworzenia elastycznych i skalowalnych rozwiązań programistycznych. Ważne jest także stosowanie dobrych praktyk, takich jak unikanie nadmiernego zagnieżdżania instrukcji, co wpływa na czytelność i utrzymywalność kodu.

Pytanie 17

Aby wykonać przycisk na stronę internetową zgodnie z wzorem, potrzebne jest skorzystanie z opcji w programie do grafiki rastrowej

A. zniekształcenia i deformacja

B. selekcja eliptyczna

C. zaokrąglenie lub wybór opcji prostokąt z zaokrąglonymi rogami

D. propagacja wartości

Opcja zaokrąglenie lub wybranie opcji prostokąt z zaokrąglonymi rogami jest prawidłowa, ponieważ pozwala na stworzenie przycisku o nowoczesnym i estetycznym wyglądzie. W programach graficznych takich jak Adobe Photoshop lub GIMP opcja ta umożliwia użytkownikowi szybkie utworzenie prostokąta, którego rogi są zaokrąglone według określonego promienia. Jest to szczególnie przydatne w projektowaniu elementów interfejsu użytkownika, gdzie zaokrąglone rogi nadają wrażenie łagodności i nowoczesności. Stosowanie zaokrąglonych rogów jest zgodne z aktualnymi trendami UX/UI, które kładą nacisk na przyjazność i intuicyjność interfejsu. Praktyczne zastosowanie to nie tylko przyciski, ale również inne elementy graficzne takie jak pola tekstowe, karty czy okna dialogowe. Zaokrąglone rogi są również bardziej przyjazne dla oka, co jest istotne w kontekście użyteczności. Technicznie osiąga się to przez modyfikację kształtu obiektu wektorowego lub przez zastosowanie odpowiednich filtrów w grafice rastrowej. Warto też pamiętać o dostosowaniu promienia zaokrągleń do ogólnej estetyki projektu, co jest dobrą praktyką w projektowaniu graficznym.

Pytanie 18

W języku CSS zdefiniowano styl. Sformatowana stylem sekcja będzie zawierała obramowanie o szerokości

div { border: solid 2px blue;
     margin: 20px;             }

A. 2 px oraz marginesy na zewnątrz tego obramowania.

B. 2 px oraz marginesy wewnątrz tego obramowania.

C. 20 px oraz marginesy wewnątrz tego obramowania.

D. 20 px oraz marginesy na zewnątrz tego obramowania.

Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna! W CSS obramowanie (border) i margines (margin) są dwoma różnymi typami przestrzeni, które możemy zdefiniować wokół elementu. W tym pytaniu dokładnie określono styl obramowania jako linię ciągłą o szerokości 2 piksele. W praktyce jest to cienka linia otaczająca element na stronie. Z kolei margines zdefiniowany jako 20 pikseli to przestrzeń między obramowaniem a następnym elementem. Jest to zgodne ze standardami CSS, które mówią, że marginesy znajdują się zawsze na zewnątrz obramowania. To dlaczego '2 px oraz marginesy na zewnątrz tego obramowania' jest poprawną odpowiedzią. W praktyce, kontrolowanie obramowania i marginesów pozwala nam na precyzyjne ułożenie elementów na stronie, co jest kluczowym aspektem tworzenia responsywnych, atrakcyjnych stron internetowych.

Pytanie 19

W skrypcie JavaScript użyto metody DOM getElementsByClassName('akapit'). Ta metoda odniesie się do akapitu

A. akapit2

B. akapit4

C. akapit

D. akapit3

Selekcja elementów DOM na podstawie ich klas jest kluczowym aspektem w pracy z JavaScript, jednak nie wszystkie odpowiedzi w tym teście są poprawnie skonstruowane. Odpowiedzi takie jak akapit, akapit2 oraz akapit3 mają istotne braki w kontekście wykorzystania metody getElementsByClassName. Element akapit nie ma przypisanej klasy, co uniemożliwia jego selekcję przez tę metodę. Ważne jest, aby pamiętać, że getElementsByClassName wymaga, aby elementy miały przypisaną klasę, a nie aby były zdefiniowane przez inne atrybuty. Z kolei akapit2 posiada identyfikator, a nie klasę, co również nie umożliwia jego odnalezienia przez tę metodę. Identyfikatory są unikalne w kontekście dokumentu HTML i są bardziej odpowiednie do selekcji z wykorzystaniem metody getElementById. Ostatnia odpowiedź akapit3 jest niewłaściwa, ponieważ atrybut href nie jest przypisany do elementów typu p, co jest technicznie błędne. Tego rodzaju błędy mogą wynikać z nieporozumień dotyczących struktury DOM i atrybutów HTML, co jest kluczowe do efektywnego programowania w JavaScript. Właściwe rozumienie różnic między klasami, identyfikatorami i innymi atrybutami jest fundamentalne dla skutecznego zarządzania elementami w kodzie skryptowym.

Pytanie 20

Po wykonaniu fragmentu kodu HTML i JavaScript na stronie będzie wyświetlony obraz z pliku

<img id="obraz" src="kol1.jpg">
<button id="przycisk">Przycisk</button>

<script>
    document.getElementById("obraz").src = "kol2.jpg";
</script>

A. kol1.jpg

B. kol2.jpg

C. kol1.jpg, który może być zmieniony na kol2.jpg po wciśnięciu przycisku.

D. kol2.jpg, który może być zmieniony na kol1.jpg po wciśnięciu przycisku.

Niestety, nie trafiłeś. Wybierając 'kol1.jpg', mylisz się co do działania JavaScript w kontekście zmiany elementów na stronie. Skrypt używa getElementById, żeby znaleźć obraz o identyfikatorze 'obraz', a potem zmienia atrybut 'src' na 'kol2.jpg'. Tutaj nie ma żadnej interakcji z użytkownikiem, która mogłaby zmienić obrazek. W praktyce jednak, JavaScript daje nam możliwość dynamicznego modyfikowania elementów na stronie, co jest kluczowe przy tworzeniu takich interaktywnych stron. Na przykład, można wykorzystać tą samą metodę do zmiany obrazu, gdy ktoś na niego najedzie albo wciśnie przycisk. W tym przypadku jednak, to nie jest to, co się dzieje. Warto też zrozumieć, że 'kol1.jpg' to nie jest dobra odpowiedź, bo to obraz, który miałby być zmieniony, a nie ten, który się wyświetli.

Pytanie 21

Wskaż stwierdzenie, które nie jest prawdziwe dla następującej definicji funkcji w języku C++?

void zamien( float &x, float &y){
     float tmp;
     tmp = x;
     x = y;
     y = tmp;
 }

A. Funkcja zwraca wartość.

B. Funkcja nie zwraca wartości.

C. Funkcja posiada dwa parametry.

D. Funkcja odwołuje się do parametrów przez referencję.

Dobrze zrobione! Wybrałeś właściwą odpowiedź, która pasuje do tego, co mamy w kodzie funkcji w C++. Mówimy tu o funkcji typu 'void', co oznacza, że nie zwraca żadnej wartości. W C++ 'void' oznacza, że nie ma zwracanego typu, ale to nie znaczy, że taka funkcja nic nie robi. Ona może wykonać różne operacje, ale na koniec nie zwraca żadnego wyniku. To jest dość istotne, bo w programowaniu często z takich funkcji korzystamy, kiedy chcemy coś zmienić, a nie potrzebujemy nowej wartości. Fajnie, że zauważyłeś, że ta funkcja ma dwa parametry typu float, które są przekazywane przez referencję. Dzięki temu możemy zmieniać wartości tych zmiennych w funkcji, co jest przydatne w wielu sytuacjach.

Pytanie 22

Jakim słowem kluczowym można zestawić wyniki dwóch zapytań SELECT, które operują na różnych tabelach, aby utworzyć jeden zbiór danych?

A. AS

B. JOIN

C. UNION

D. DISTINCT

Odpowiedź 'UNION' jest poprawna, ponieważ słowo kluczowe UNION służy do łączenia wyników dwóch lub więcej kwerend SELECT w jeden zbiór, pod warunkiem, że te kwerendy mają tę samą liczbę kolumn oraz odpowiednie typy danych. Praktycznie, UNION jest niezwykle przydatne, gdy chcemy uzyskać zintegrowane wyniki z różnych tabel, które zawierają pokrewne dane. Na przykład, jeśli mamy tabelę klientów w systemie A oraz tabelę klientów w systemie B, możemy użyć kwerendy z UNION, aby uzyskać pełną listę klientów z obu systemów. Warto także zaznaczyć, że UNION domyślnie eliminuje zduplikowane rekordy, co jest zgodne z dobrymi praktykami w analizie danych, gdzie często dąży się do uzyskania unikalnych wyników. Można również używać UNION ALL, jeśli chcemy, aby wszystkie wyniki, w tym duplikaty, były zawarte w końcowym zbiorze. Wybór między UNION a UNION ALL powinien być uzależniony od potrzeb w zakresie unikalności danych w wynikach końcowych.

Pytanie 23

W języku HTML5 do wypełniania podpowiedzią kontrolki pola edycyjnego stosuje się atrybut

A. pattern

B. placeholder

C. required

D. autofocus

Poprawny atrybut to "placeholder". W HTML5 ten atrybut służy do wyświetlania tymczasowej podpowiedzi wewnątrz pola tekstowego, zanim użytkownik cokolwiek wpisze. Przeglądarka pokazuje ten tekst jaśniejszym kolorem i znika on automatycznie w momencie rozpoczęcia edycji. Z mojego doświadczenia to jest podstawowe narzędzie do delikatnego sugerowania użytkownikowi, czego dokładnie oczekujemy w danym polu. Przykład praktyczny: <input type="text" name="email" placeholder="np. [email protected]"> Tutaj placeholder pokazuje przykładowy format adresu e-mail, ale nie jest to domyślna wartość formularza – ten tekst nie zostanie wysłany na serwer, jeśli użytkownik nic nie wpisze. To ważne: placeholder to tylko wskazówka wizualna, nie zastępuje etykiety <label> ani walidacji. Dobre praktyki mówią, żeby używać placeholdera do krótkich, konkretnych podpowiedzi: format danych, przykład wpisu, skrócona instrukcja. Nie powinno się tam wrzucać długich opisów, bo użytkownik i tak ich nie zapamięta. W standardach dostępności (WCAG) podkreśla się też, że placeholder nie może zastępować labelki, bo osoby z niektórymi niepełnosprawnościami mogą mieć problem z jego odczytaniem. W realnych projektach stosuje się więc układ: opis pola w <label>, a w placeholderze tylko przykład, np. "123-456-789" dla telefonu albo "2024-12-31" dla daty. Taki sposób użycia jest uznawany za poprawny i profesjonalny.

Pytanie 24

Aby utworzyć tabelę w systemie baz danych, należy użyć polecenia SQL

A. CREATE TABLE

B. NEW TABLE

C. PLUS TABLE

D. ADD TABLE

Aby utworzyć tabelę w bazie danych, należy użyć polecenia SQL 'CREATE TABLE', które jest standardową komendą w SQL (Structured Query Language) służącą do definiowania struktury tabeli. Polecenie to pozwala na określenie nazw kolumn, ich typów danych oraz opcji, takich jak klucze główne czy unikalność wartości. Przykładowe użycie tego polecenia wygląda następująco: 'CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50))'. Dzięki temu tworzymy tabelę o nazwie 'pracownicy' z trzema kolumnami: 'id', 'imie' i 'nazwisko'. Używanie polecenia 'CREATE TABLE' jest zgodne z normami SQL, co zapewnia jego przenośność między różnymi systemami zarządzania bazami danych. Dobrą praktyką jest także definiowanie ograniczeń, takich jak 'NOT NULL', aby zapewnić integralność danych. Również istotne jest zrozumienie, że polecenie to jest tylko jednym z wielu w SQL, które umożliwia manipulację danymi w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 25

Tabela o nazwie naprawy zawiera kolumny: klient, czyNaprawione. Jakie polecenie należy użyć, aby wykasować rekordy, w których pole czyNaprawione ma wartość prawdziwą?

A. DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

B. DELETE FROM naprawy;

C. DELETE naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

D. DELETE klient FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

W przypadku drugiej odpowiedzi, 'DELETE naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;', brak jest kluczowego słowa 'FROM', co jest niezgodne z syntaksą SQL. W standardzie SQL polecenie DELETE zawsze wymaga określenia tabeli, z której mają zostać usunięte dane, za pomocą słowa kluczowego 'FROM'. Bez tego, zapytanie będzie generować błąd. Kolejna odpowiedź, 'DELETE FROM naprawy;', jest niepoprawna, ponieważ usuwa wszystkie rekordy z tabeli 'naprawy', co zwykle nie jest pożądanym działaniem. To podejście może prowadzić do utraty wszystkich zapisów, co w praktyce jest katastrofalne, jeśli nie wykonano wcześniej kopii zapasowej. Czwarta odpowiedź, 'DELETE klient FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;', błędnie sugeruje, że można wskazać konkretne kolumny do usunięcia, co jest także niezgodne z zasadami SQL. W SQL nie można wskazać pojedynczych kolumn do usunięcia, to całe rekordy są usuwane. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich nieprawidłowych wniosków, to brak znajomości podstawowych zasad działania zapytań SQL oraz mylenie koncepcji usuwania danych z modyfikowaniem ich zawartości.

Pytanie 26

Aby uruchomić skrypt JavaScript, potrzebne jest oprogramowanie

A. przeglądarka internetowa

B. serwer WWW

C. serwer MySQL

D. debugger JavaScript

Zarówno serwer WWW, serwer MySQL, jak i debugger JavaScript nie są niezbędne do uruchomienia skryptu JavaScript w kontekście przeglądarki internetowej. Serwery WWW służą do hostowania stron internetowych i obsługi zapytań HTTP, jednak nie są one konieczne do uruchamiania lokalnych skryptów JavaScript. Można uruchamiać skrypty bezpośrednio w przeglądarce, co czyni serwer WWW zbędnym w tym kontekście. Z kolei serwer MySQL jest systemem zarządzania bazami danych, który nie ma nic wspólnego z interpretacją skryptów JavaScript; jego rola polega na przechowywaniu i zarządzaniu danymi, a nie na ich wykonaniu. Debugger JavaScript, mimo że jest przydatnym narzędziem dla programistów, nie jest wymagany do podstawowego uruchamiania skryptów. Debugger pomaga w analizie i naprawie błędów w kodzie, ale nie jest niezbędny do samego wykonania skryptu. W związku z tym, żadne z wymienionych narzędzi nie jest konieczne do działania podstawowego skryptu JavaScript w przeglądarkach, co podkreśla, że kluczowym elementem jest sama przeglądarka, która umożliwia interpretację i wykonanie kodu.

Pytanie 27

Która komenda algorytmu odpowiada graficznej wizualizacji bloku przedstawionego na ilustracji?

A. Wykonaj podprogram sortowania tablicy t

B. n > 20

C. n <- n + 5

D. Wypisz n

Blok przedstawiony na rysunku to romb który symbolizuje operację decyzyjną w schemacie blokowym algorytmu. Taki blok decyzyjny jest używany do przedstawienia pytania które ma dwie możliwe odpowiedzi: prawda lub fałsz. W kontekście programowania instrukcja warunkowa pozwala na podjęcie decyzji w zależności od spełnienia określonego warunku. W tym przypadku wyrażenie n>20 jest warunkiem logicznym który weryfikuje czy wartość zmiennej n jest większa niż 20. Jeśli warunek ten jest spełniony algorytm wykonuje określoną sekwencję instrukcji natomiast w przeciwnym razie może przejść do innego fragmentu kodu. Tego typu struktury są powszechnie stosowane w programowaniu proceduralnym i obiektowym oraz są kluczowym elementem w tworzeniu algorytmów elastycznych i responsywnych na różne scenariusze operacyjne. Stanowią także fundamentalną część logiki w systemach takich jak automatyczne kontrolery procesów gdzie decyzje muszą być podejmowane dynamicznie w oparciu o zmienne warunki wejściowe. Zrozumienie i umiejętność implementacji bloków decyzyjnych jest niezbędne dla każdego programisty co ułatwia tworzenie efektywnych i skalowalnych rozwiązań technologicznych.

Pytanie 28

W systemie baz danych dla sklepu znajduje się tabela artykuly, która zawiera kolumnę o nazwie nowy. Jak należy skonstruować zapytanie, aby przypisać wartość TRUE dla tego pola w każdym rekordzie?

A. INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE

B. UPDATE artykuly SET nowy=TRUE

C. INSERT INTO artykuly VALUE nowy=TRUE

D. UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE

Odpowiedzi sugerujące użycie UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE; oraz INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE; są błędne z kilku powodów. Pierwsza z nich jest nieprawidłowa, ponieważ nie spełnia składni SQL. W SQL nie można bezpośrednio użyć 'FROM' w kontekście aktualizacji wartości w tabeli. Prawidłowa składnia wymaga wskazania tabeli, której kolumny mają być aktualizowane, a nie pole 'nowy' jako osobnej jednostki. Z kolei, odpowiedź bazująca na INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE; jest również błędna, ponieważ INSERT INTO jest używane do dodawania nowych rekordów do tabeli, a nie do aktualizacji ich wartości. W tej sytuacji nie jest możliwe dodanie wartości do kolumny 'nowy' bez wskazania konkretnej tabeli i odpowiednich wartości. Kolejna odpowiedź, INSERT INTO artykuly VALUE nowy=TRUE; nie jest zgodna ze składnią SQL, ponieważ wymaga podania zarówno kolumn, do których mają być wprowadzane wartości, jak i wartości dla innych kolumn, które mogą być obecne w tabeli. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich odpowiedzi obejmują brak znajomości odpowiednich klauzul SQL i mylenie pojęć związanych z aktualizacją danych oraz dodawaniem nowych rekordów. Dlatego ważne jest, aby podczas pracy z SQL dokładnie zrozumieć różnice między tymi operacjami, co jest fundamentalne dla efektywnego zarządzania danymi w bazach danych.

Pytanie 29

Wynik wykonania zapytania SQL to

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5;

A. suma ocen uczniów, których średnia ocen to 5

B. średnia ocen wszystkich uczniów

C. liczba uczniów, których średnia ocen wynosi 5

D. całkowita liczba uczniów

Poprawna odpowiedź to liczba uczniów, których średnia ocen wynosi 5. Zapytanie SQL zawiera funkcję agregującą count(*), która zlicza wszystkie rekordy spełniające warunek określony w klauzuli WHERE. W tym przypadku filtrujemy uczniów, których średnia ocen jest równa 5. Tego rodzaju operacje są powszechnie stosowane w bazach danych do uzyskiwania statystyk oraz analizowania danych. Na przykład, jeśli chcemy ocenić skuteczność programu nauczania, możemy zastosować podobne zapytanie, aby zidentyfikować liczbę uczniów osiągających określony poziom w nauce. W praktyce ważne jest, aby zrozumieć, że przy używaniu funkcji agregujących w SQL, wyniki mogą być niezwykle cenne dla menedżerów edukacyjnych, którzy podejmują decyzje na podstawie danych. Rekomendowane jest również zrozumienie kontekstu, w jakim są stosowane takie zapytania, oraz sposób, w jaki można je optymalizować dla większych zbiorów danych, aby uzyskać szybkie i dokładne wyniki.

Pytanie 30

Który z elementów HTML ma charakter bloku?

A. strong

B. span

C. p

D. img

Czasami ludzie mają problemy z rozumieniem znaczenia <img>, i , co może prowadzić do nieporozumień. Znacznik <img> to element inline, który służy do wstawiania obrazków do dokumentów HTML. Elementy inline nie zaczynają nowej linii, więc obrazek dodany przez <img> wpasowuje się w tekst i nie wywołuje żadnej przerwy. Dlatego <img> nie jest elementem blokowym i nie nadaje się do dzielenia treści akapitów, co jest istotne w kontekście struktury dokumentu. Z kolei też jest inline i głównie służy do stylizacji konkretnego fragmentu tekstu, bez zmiany jego ogólnej struktury. To przydatne, gdy chcesz zastosować CSS do wybranych części, ale nie pomoże w budowaniu większych sekcji treści. A znacznik ? No cóż, jest używany do podkreślenia ważności tekstu, co zazwyczaj oznacza pogrubienie, ale i tak nie wpływa na układ strony w sensie blokowym. Elementy inline, jak <img>, i , nie tworzą widocznych sekcji w treści, co ogranicza ich zastosowanie przy budowaniu struktury dokumentu. Żeby stworzyć logiczne bloki tekstowe i sekcje na stronie, warto korzystać z elementów blokowych, jak , by zapewnić lepszą czytelność i spełniać zasady semantyczne HTML.

Pytanie 31

Na stronie www znajduje się formularz, do którego należy stworzyć następujące funkcje: walidacja: w czasie wypełniania formularza na bieżąco kontrolowana jest poprawność danych, przesyłanie danych: po zrealizowaniu formularza i jego zatwierdzeniu, dane są przekazywane do bazy danych na serwerze. Aby zrealizować tę funkcjonalność w jak najprostszy sposób, należy zapisać

A. walidację oraz przesyłanie danych w języku PHP

B. walidację oraz przesyłanie danych w języku JavaScript

C. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript

D. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP

Wybór walidacji oraz przesyłania danych wyłącznie w PHP nie tylko nie jest optymalny, ale również niezgodny z dobrymi praktykami. Walidacja po stronie serwera, bez wcześniejszego sprawdzenia danych po stronie klienta, prowadzi do gorszego doświadczenia użytkownika, ponieważ każde błędne dane są wysyłane na serwer przed zwróceniem błędu do użytkownika. Taki proces zwiększa obciążenie serwera, ponieważ każde błędne żądanie wiąże się z niepotrzebnym przetwarzaniem, co jest szczególnie nieefektywne w przypadku formularzy często używanych przez użytkowników. W przypadku przesyłania danych w JavaScript, istnieje ryzyko, że dane mogą być manipulowane po drodze, co prowadzi do problemów z bezpieczeństwem, takich jak ataki typu Cross-Site Scripting (XSS). Oprócz tego, nie jest właściwe korzystanie z PHP do walidacji rzeczywistych danych wejściowych w interfejsie użytkownika, gdyż PHP jest językiem działającym po stronie serwera i nie ma dostępu do stanu interfejsu. Przykładem błędnego myślenia może być założenie, że serwer może efektywnie obsłużyć wszystkie błędy walidacji na etapie zapisu danych w bazie, co jest nieefektywne w praktyce. W związku z tym każda aplikacja internetowa powinna implementować walidację danych po stronie klienta i serwera, aby zminimalizować problemy z użytkownikami oraz zapewnić bezpieczeństwo aplikacji.

Pytanie 32

Za pomocą stylu CSS zdefiniowano obramowanie pojedyncze o następujących kolorach krawędzi:

border: solid 1px;
border-color: red blue green yellow;

Jakie kolory będą miały poszczególne krawędzie?

A. górna – czerwona, lewa – niebieska, dolna – zielona, prawa – żółta.

B. prawa – czerwona, dolna – niebieska, lewa – zielona, górna – żółta.

C. lewa – czerwona, dolna – niebieska, prawa – zielona, górna – żółta.

D. górna – czerwona, prawa – niebieska, dolna – zielona, lewa – żółta.

Problem z tym pytaniem najczęściej wynika z pomylenia kolejności przypisywania kolorów do krawędzi albo z założenia, że CSS „idzie” po krawędziach w innej logice niż w rzeczywistości. Własność `border-color` w wersji skróconej przy czterech wartościach ma sztywną, zdefiniowaną w specyfikacji CSS kolejność: najpierw krawędź górna, potem prawa, następnie dolna i na końcu lewa. To jest dokładnie ten sam schemat, który stosuje się w `margin`, `padding`, `border-width` i kilku innych właściwościach związanych z box modelem. Można to sobie zapamiętać jako ruch po obwodzie prostokąta zgodnie z ruchem wskazówek zegara: top → right → bottom → left. Błędne odpowiedzi sugerują inne mapowania, np. że pierwsza wartość to prawa krawędź albo lewa, albo że kolory „obracają się” w innym kierunku. To jest dość typowe nieporozumienie, bo ktoś intuicyjnie myśli: „może zaczyna się od lewej strony” albo „może idzie poziomo, a nie pionowo”. Niestety takie skojarzenia nie mają pokrycia w standardzie. Specyfikacja CSS jest tutaj jednoznaczna, a przeglądarki implementują ją konsekwentnie od lat. Jeśli więc przypiszemy `border-color: red blue green yellow;`, to jakiekolwiek inne skojarzenie niż góra–prawa–dół–lewa spowoduje błędny wynik. W praktyce prowadzi to do sytuacji, że obramowanie wygląda „dziwnie”, kolory nie są tam, gdzie projektant oczekiwał, a późniejsze debugowanie zajmuje niepotrzebnie czas. Dobrym nawykiem jest porównywanie tej składni z `margin` i `padding`, bo one działają identycznie przy czterech wartościach. Jeżeli ktoś myśli, że kolejność może być np. prawa–dół–lewa–góra, to jest to już sprzeczne z dokumentacją i nie będzie działało poprawnie w żadnej nowoczesnej przeglądarce. Lepiej trzymać się zapisanej w standardzie konwencji, bo to gwarantuje przewidywalny wygląd elementów na stronie i ułatwia współpracę w zespole front‑endowym.

Pytanie 33

Aby zdefiniować pole w klasie, do którego dostęp mają wyłącznie metody tej klasy, a które nie jest dostępne dla klas dziedziczących, powinno się zastosować kwalifikator dostępu

A. publiczny.

B. prywatny.

C. chroniony.

D. opublikowany.

Kwalifikator dostępu 'private' jest używany w programowaniu obiektowym do deklarowania pól klasy, które są dostępne wyłącznie w obrębie tej klasy. Oznacza to, że żadne inne klasy, w tym klasy pochodne, nie mają dostępu do tych pól, co sprzyja enkapsulacji, jednej z fundamentalnych zasad programowania obiektowego. Enkapsulacja pozwala na ochronę danych i logiki wewnętrznej obiektu, co zmniejsza ryzyko wystąpienia błędów oraz zwiększa bezpieczeństwo aplikacji. Przykładowo, gdy w klasie 'Samochod' mamy pole 'prędkość', które powinno być modyfikowane jedynie przez metody klasy 'Samochod', zadeklarowanie go jako 'private' uniemożliwia dostęp do tego pola z zewnątrz. Dobre praktyki sugerują unikanie dostępu do pól klasy bezpośrednio, a zamiast tego korzystanie z metod dostępowych (getterów i setterów), co pozwala na wprowadzenie dodatkowych reguł walidacyjnych. W ten sposób zapewniamy większą kontrolę nad tym, jak dane są używane i zmieniane w aplikacji.

Pytanie 34

Które z poniższych zapytań SQL zwróci wszystkie kolumny z tabeli 'produkty'?

A. GET * FROM produkty;

B. SELECT * FROM produkty;

C. SELECT produkty FROM *;

D. FETCH * FROM produkty;

Zapytanie SQL, które zwraca wszystkie kolumny z tabeli, wykorzystuje składnię SELECT * FROM nazwa_tabeli. Gwiazdka (*) jest symbolem, który oznacza, że chcemy pobrać wszystkie kolumny z danej tabeli. Jest to bardzo przydatne, gdy chcemy szybko uzyskać pełne dane z tabeli bez konieczności wymieniania każdej kolumny z osobna. W praktyce często używa się tej składni w sytuacjach, gdy chcemy wykonać operacje diagnostyczne lub szybkie przeglądanie zawartości tabeli. Jednakże, w środowiskach produkcyjnych, zaleca się raczej precyzyjne określanie potrzebnych kolumn zamiast używania "*", ponieważ pozwala to na optymalizację zapytań i może zmniejszyć obciążenie bazy danych. Niemniej jednak, zapytanie SELECT * FROM produkty; jest poprawne i zgodne z SQL-owym standardem, co czyni je prawidłowym wyborem w tym kontekście.

Pytanie 35

Aby strona internetowa była dostosowana do różnych urządzeń, należy między innymi określać

A. wymiary obrazów w procentach

B. wymiary obrazów jedynie w pikselach

C. tylko znane fonty, takie jak Arial

D. układ strony wyłącznie przy pomocy tabel

Różne podejścia do definiowania rozmiarów obrazów na stronach WWW mogą prowadzić do poważnych problemów z responsywnością. Używanie wyłącznie tabel do rozkładu strony to przestarzała metoda projektowania, która nie sprzyja elastyczności ani skalowalności layoutu. Tabele są statyczne i nie adaptują się do zmieniających się rozmiarów ekranów, co może powodować, że strona będzie wyglądać nieestetycznie na urządzeniach mobilnych. Z kolei definiowanie rozmiarów obrazów wyłącznie w pikselach ogranicza ich zdolność do dostosowywania się do różnych rozdzielczości. Przy stałych wartościach w pikselach obrazy mogą być zbyt małe na dużych ekranach lub zniekształcone na mniejszych urządzeniach, co negatywnie wpływa na użytkowanie. Ponadto, ograniczenie się do znanych czcionek, takich jak Arial, nie sprzyja różnorodności projektowej i może prowadzić do wizualnej monotonii strony. Współczesne praktyki projektowania zachęcają do korzystania z szerszej gamy czcionek oraz do technik takich jak @font-face, co pozwala na większą elastyczność estetyczną. Kluczowym błędem w myśleniu o responsywności jest brak zrozumienia, że wszystkie elementy strony powinny być traktowane w sposób dynamiczny i elastyczny, co jest podstawą nowoczesnego podejścia do tworzenia stron internetowych.

Pytanie 36

W przedstawionej regule CSS: h1 {color: blue} h1 symbolizuje

A. wartość

B. selektor

C. deklarację

D. klasę

Wybierając jedną z pozostałych opcji, można popaść w pułapki typowych błędów związanych z interpretacją terminologii CSS. Na przykład, uznanie h1 za wartość jest mylne, ponieważ wartość odnosi się do konkretnego stylu, czyli w tym wypadku 'blue', który definiuje kolor tekstu. Odpowiedź sugerująca, że h1 to deklaracja, również jest nieprawidłowa; deklaracja to połączenie selektora z właściwością i jej wartością – w tym przypadku {color: blue} stanowi pełną deklarację, a h1 jest tylko częścią tej struktury. Selekcja elementów za pomocą klas, co sugerowałoby traktowanie h1 jako klasy, jest kolejną nieścisłością. Klasy są definiowane w CSS za pomocą kropki, jak w .className, i służą do przypisywania stylów do wielu elementów. H1, jako znacznik HTML, ma swoje zdefiniowane znaczenie w strukturze dokumentu, które jest inne niż klasy CSS. Warto zrozumieć te różnice, aby nie wprowadzać się w błąd podczas pracy z kaskadowymi arkuszami stylów. Efektywne użycie CSS wymaga precyzyjnego zrozumienia terminologii oraz struktury reguł, co pozwala na tworzenie bardziej złożonych i funkcjonalnych projekcji w web designie.

Pytanie 37

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. grupowania.

B. części wspólnej.

C. wykluczenia.

D. sumy.

Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno. Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji. Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 38

Kolor, który ma odcień niebieski to kolor

A. #0000EE

B. #00EE00

C. #EE00EE

D. #EE0000

Kolor niebieski, który oznaczamy kodem #0000EE, to naprawdę ciekawa sprawa. W systemie hex to oznacza, że składowa niebieska (B) ma najwyższą możliwą wartość, czyli 238, a czerwony (R) i zielony (G) są na poziomie 0. To jest typowy sposób klasyfikacji kolorów w RGB, który jest super przydatny w grafice czy web designie. Niebieski świetnie nadaje się na tła stron czy różne elementy interfejsu, bo przyciąga wzrok i jest dość przejrzysty. Na przykład w CSS możemy napisać: `background-color: #0000EE;`. Fajnie jest znać te kody kolorów, bo ułatwia to komunikację w zespole i realizację pomysłów artystycznych.

Pytanie 39

Określ rezultat działania skryptu napisanego w języku PHP ```PHP "Perl",14=>"PHP",20=>"Python",22=>"Pike"); asort($tablica); print("

");
print_r($tablica);
print("

"); ?> ```

A. rys. C

B. rys. B

C. rys. D

D. rys. A

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego rozumienia działania funkcji asort() w PHP. Funkcja ta sortuje tablicę według wartości, a nie kluczy, co oznacza, że wartości są uporządkowane alfabetycznie lub numerycznie w zależności od ich typu. W przypadku tablic asocjacyjnych klucze pozostają przypisane do swoich oryginalnych wartości co jest kluczowe dla utrzymania integralności danych. Błędne podejścia do sortowania często wynikają z założenia że sortowanie dotyczy kluczy co prowadzi do błędnych wyników. Innym typowym błędem jest założenie że sortowanie zmienia klucze na indeksy numeryczne co nie jest prawdą dla funkcji asort(). Wiedza o tym jak PHP traktuje typy danych i jak przeprowadza operacje sortowania jest niezbędna do efektywnego programowania w tym języku. Należy pamiętać że asort() różni się od sort() gdyż ta druga funkcja faktycznie zmienia klucze na indeksy numeryczne co może prowadzić do utraty istotnych danych identyfikacyjnych w tablicach asocjacyjnych.

Pytanie 40

W języku HTML, aby uzyskać następujący efekt formatowania
pogrubiony pochylony lub w ^{górnym indeksie}
należy zapisać kod:

A. pogrubiony pochylony lub w górnym indeksie

B. pogrubiony pochylony lub w górnym indeksie

C. pogrubiony pochylony lub w górnym indeksie

D. pogrubiony pochylony lub w górnym indeksie

Odpowiedź, w której użyłeś znaczników i w odpowiednich miejscach, jest całkiem dobra. Znak jest świetny do pogrubiania tekstu, co przydaje się, gdy chcesz podkreślić coś ważnego. Natomiast pozwala na pochylanie tekstu, co dodaje mu charakteru i może sugerować cytaty czy tytuły. Co ciekawe, znacznik stosujemy, gdy chcemy pokazać górny indeks, np. przy potęgach czy jednostkach miar. Przykład takiego użycia byłby taki: Waga w kilogramach wynosi 2 dla dwóch jednostek. Jak widać, stosowanie HTML w odpowiedni sposób pozwala robić czytelne i estetyczne prezentacje, co jest zgodne z dobrymi praktykami w web designie oraz standardami W3C. Warto też pamiętać, że dobrze dobrane znaczniki mają znaczenie nie tylko wizualne, ale także pomagają w indeksowaniu treści przez wyszukiwarki, co z kolei wpływa na SEO.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej