Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji
Data rozpoczęcia: 23 czerwca 2026 16:10
Data zakończenia: 23 czerwca 2026 16:24

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Zgodnie z dokumentacją dotyczącą menu Navbar z biblioteki Bootstrap 4, w celu stworzenia menu należy zdefiniować listę

A standard navigation bar is created with the .navbar class, followed by a responsive collapsing class:
.navbar-expand-xl|lg|md|sm (stacks the navbar vertically on extra large, large, medium or small screens).
To add links inside the navbar, use a <ul> element with class="navbar-nav". Then add <li> elements with a
.nav-item class followed by a <a> element with a .nav-link class...
Use any of the .bg-color classes to change the background color of the navbar (.bg-primary, .bg-success,
.bg-info, .bg-warning, .bg-danger, .bg-secondary, .bg-dark and .bg-light)
Tip: Add a white text color to all links in the navbar with the .navbar-dark class, or use the .navbar-light
class to add a black text color.

Źródło: https://www.w3schools.com/bootstrap4

A. < ul class="navbar-nav" > ... < /ul>

B. < ol class="a, .nav-item" > ... < /ol>

C. < ol class="navbar-nav" > ... < /ol>

D. < ul class="a, .nav-item" > ... < /ul>

Wybrałeś dokładnie taki kod, jaki zaleca oficjalna dokumentacja Bootstrapa 4. Użycie <ul class="navbar-nav"> … </ul> jest podstawą do tworzenia nawigacji w tym frameworku. Cała magia polega na tym, że Bootstrap styluje właśnie elementy listy nieuporządkowanej (ul) z klasą "navbar-nav". To pozwala prawidłowo wyświetlić menu poziomo, z zachowaniem responsywności i spójności z resztą interfejsu. Wewnątrz każdej listy dodaje się <li class="nav-item">, a w nich <a class="nav-link"> z linkami – wtedy całość zachowuje się zgodnie z założeniami Bootstrapa. W praktyce widać to na prawie każdej stronie korzystającej z tego frameworka – niezależnie czy robisz prostą wizytówkę, czy rozbudowaną aplikację webową. Takie podejście zapewnia nie tylko poprawne style, ale też dobre wsparcie dla dostępności (a11y), bo listy są dla czytników ekranu czytelniejsze niż np. <div>. Moim zdaniem, trzymanie się tej struktury jest kluczowe, jeśli chcesz, żeby twoje menu działało dobrze na różnych przeglądarkach i urządzeniach. Z moich doświadczeń wynika, że próby modyfikowania tej struktury kończą się często problemami ze stylami, a nawet łamaniem responsywności. Lepiej nie kombinować i stosować to, co już sprawdzone – oszczędza to mnóstwo nerwów przy późniejszym rozwijaniu projektu.

Pytanie 2

Które z wymienionych stanowi przykład struktury dziedziczenia?

A. Klasa Samochód ma dziedziczenie od klasy Pojazd

B. Klasa Samochód i Pojazd nie są ze sobą powiązane

C. Klasa Pojazd nie dziedziczy z żadnej klasy

D. Klasa Pojazd ma dziedziczenie od klasy Samochód

Hierarchia dziedziczenia to struktura klas, w której klasa pochodna dziedziczy właściwości i metody klasy bazowej. Klasa 'Samochód' dziedzicząca po klasie 'Pojazd' jest przykładem prawidłowej hierarchii dziedziczenia – klasa 'Samochód' rozszerza klasę 'Pojazd', dziedzicząc ogólne właściwości pojazdu, takie jak prędkość czy typ silnika. Dziedziczenie umożliwia rozszerzanie istniejącej funkcjonalności bez konieczności przepisywania tego samego kodu, co jest jednym z fundamentów programowania obiektowego.

Pytanie 3

Jakie informacje zawiera dokumentacja realizacji projektu?

A. Dane dotyczące faz wdrożenia aplikacji w środowisku produkcyjnym

B. Podręcznik użytkownika dla końcowych odbiorców aplikacji

C. Strategia marketingowa aplikacji

D. Zestawienie błędów wykrytych w trakcie testów

Dokumentacja wdrożenia projektu zawiera informacje o etapach implementacji aplikacji w środowisku produkcyjnym. Obejmuje ona szczegółowe procedury instalacji, konfiguracji serwerów, zależności systemowych oraz sposób integracji aplikacji z innymi narzędziami. Tego rodzaju dokumentacja jest niezbędna dla zespołów DevOps i administratorów systemów, ponieważ umożliwia płynne przenoszenie aplikacji z etapu testowego do środowiska produkcyjnego. Zawiera również instrukcje dotyczące kopii zapasowych, planów awaryjnych oraz sposobów monitorowania aplikacji po wdrożeniu. Prawidłowo przygotowana dokumentacja wdrożeniowa minimalizuje ryzyko błędów i przyspiesza proces uruchamiania aplikacji na serwerach produkcyjnych.

Pytanie 4

Co to jest IndexedDB?

A. Niskopoziomowe API do przechowywania dużych ilości danych w przeglądarce użytkownika

B. Indeks danych używany przez wyszukiwarki internetowe

C. System zarządzania bazami SQL w aplikacjach backendowych

D. Format indeksowania danych w bazach NoSQL

Odpowiedzi, które wskazują na inne znaczenia IndexedDB, wynikają z nieporozumień dotyczących funkcji i zastosowania tej technologii. IndexedDB nie jest indeksem danych używanym przez wyszukiwarki internetowe, ponieważ jego głównym celem jest przechowywanie danych lokalnie na urządzeniu użytkownika, a nie indeksowanie ich w sieci. Takie myślenie prowadzi do błędnych wniosków na temat jego funkcjonalności, ponieważ indeksy w wyszukiwarkach takie jak Google służą do szybkiego odnajdywania informacji w ogromnych zbiorach danych dostępnych w Internecie, a nie do lokalnego przechowywania czy manipulacji informacjami. Ponadto, nie jest to system zarządzania bazami SQL w aplikacjach backendowych. IndexedDB działa w przeglądarkach i jest zaprojektowane do pracy w środowisku klienta, podczas gdy bazy SQL, takie jak MySQL czy PostgreSQL, są zazwyczaj używane na serwerach i wymagają odrębnego podejścia do zarządzania danymi. Również twierdzenie, że IndexedDB jest formatem indeksowania danych w bazach NoSQL, jest mylące. IndexedDB to nie format, lecz interfejs API, który wspiera przechowywanie danych w strukturze obiektowej, co czyni go bardziej elastycznym w kontekście przechowywania danych niż tradycyjne bazy NoSQL. W rezultacie, błędne koncepcje wynikają z niepełnego zrozumienia, jak działa IndexedDB oraz jakie są jego główne zastosowania i ograniczenia.

Pytanie 5

Jakie narzędzie jest używane do automatyzacji testów interfejsu użytkownika aplikacji webowych?

A. JIRA

B. Trello

C. Selenium

D. Slack

Selenium to jedno z najpopularniejszych narzędzi do automatyzacji testów interfejsu użytkownika aplikacji webowych. Jest to otwartoźródłowe oprogramowanie, które umożliwia tworzenie skryptów testowych w różnych językach programowania, takich jak Java, C#, Python czy Ruby. Dzięki Selenium testerzy mogą symulować interakcje użytkownika z przeglądarką, takie jak klikanie przycisków, wypełnianie formularzy czy nawigacja po stronach. Co ważne, Selenium jest kompatybilne z wieloma przeglądarkami, w tym Chrome, Firefox i Safari, co pozwala na testowanie aplikacji w różnych środowiskach. Jest to narzędzie szeroko stosowane w branży IT, zwłaszcza w ramach podejścia ciągłej integracji i dostarczania (CI/CD), gdzie automatyzacja testów jest kluczowym elementem zapewniającym szybkie i niezawodne dostarczanie oprogramowania. Dodatkowo, Selenium WebDriver, jako część tej rodziny narzędzi, umożliwia bezpośrednią komunikację z przeglądarką, co zwiększa jego efektywność i precyzję w porównaniu do starszych wersji Selenium.

Pytanie 6

Jakie metody pozwalają na przesłanie danych z serwera do aplikacji front-end?

A. biblioteki jQuery

B. formatu JSON

C. protokołu SSH

D. metody POST

Wśród zaproponowanych odpowiedzi pojawiło się kilka nieporozumień technicznych, które niestety są dość często spotykane u początkujących programistów. Przede wszystkim, biblioteka jQuery sama w sobie nie jest metodą przesyłania danych – to narzędzie, które może ułatwić pobieranie i wysyłanie danych na front-endzie, ale bez określonego formatu danych (np. JSON) jej obecność niewiele znaczy w kontekście komunikacji z serwerem. Moim zdaniem stąd czasem bierze się mylne przekonanie, że jQuery "przesyła dane", ale to tylko narzędzie, a nie metoda czy format wymiany informacji. Jeśli chodzi o protokół SSH, to jest on zupełnie niepowiązany z komunikacją webową – SSH służy głównie do bezpiecznego zdalnego zarządzania serwerami i nie jest wykorzystywany do przesyłania danych pomiędzy serwerem a przeglądarką. SSH dobrze się sprawdza przy pracy zdalnej na terminalu, ale nie przy typowej wymianie danych w aplikacjach webowych. Z kolei metoda POST to jeden z typów żądań HTTP, który określa sposób przesłania danych do serwera, ale nie precyzuje formatu tych danych. Możemy wysłać w POST-cie tekst, plik, dane binarne, XML czy JSON – nie jest to więc format, tylko sposób komunikacji. Bardzo często początkujący mylą metodę HTTP z formatem danych, co prowadzi do niedokładnych odpowiedzi. Odpowiednie rozróżnienie między narzędziem, protokołem, metodą żądania a formatem danych jest kluczowe w codziennej pracy webdevelopera. W praktyce to właśnie wybór formatu – a nie tylko metody żądania czy użytej biblioteki – decyduje o tym, jak łatwo aplikacje front-end i back-end będą w stanie się "dogadać". JSON jest tu najlepszym przykładem takiego uniwersalnego sposobu wymiany danych.

Pytanie 7

Które stwierdzenie dotyczące interfejsu w Java jest prawdziwe?

A. Wszystkie metody w interfejsie są domyślnie publiczne i abstrakcyjne

B. Interfejs może zawierać pola z dostępem protected

C. Interfejs może dziedziczyć po wielu klasach jednocześnie

D. W interfejsie można definiować implementacje metod statycznych

Wiele osób może mylić pojęcia związane z interfejsami i klasami w języku Java, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Odpowiedź sugerująca, że interfejs może dziedziczyć po wielu klasach jednocześnie jest błędna, ponieważ w Javie interfejsy mogą jedynie dziedziczyć po innych interfejsach, a nie po klasach. To ograniczenie jest istotne, ponieważ pozwala na wielodziedziczenie interfejsów, co zwiększa elastyczność w projektowaniu systemów. Inną błędną koncepcją jest stwierdzenie, że interfejs może zawierać implementacje metod statycznych. W rzeczywistości metody statyczne nie mogą być zadeklarowane w interfejsach, ponieważ interfejsy nie są związane z instancjami obiektów, a metody statyczne są związane z klasami. Kolejnym powszechnym błędem jest myślenie, że pola w interfejsie mogą mieć modyfikator dostępu 'protected'. W praktyce, wszystkie pola w interfejsach są domyślnie publiczne, finalne i statyczne, co oznacza, że nie mogą być modyfikowane poza interfejsem. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania interfejsów w praktycznym programowaniu, gdyż pozwala na lepsze projektowanie zorientowane na obiekty oraz promuje dobre praktyki inżynieryjne.

Pytanie 8

Jakie znaczenie ma termin "przesłanianie metody" w kontekście programowania obiektowego?

A. Tworzenie nowej metody w klasie bazowej

B. Przenoszenie metod z jednej klasy do drugiej

C. Zastosowanie tej samej nazwy metody w klasie bazowej i pochodnej, ale z inną implementacją w klasie pochodnej

D. Zmiana metody prywatnej na metodę publiczną

Przesłanianie metody to mechanizm, w którym metoda w klasie pochodnej ma taką samą nazwę, typ zwracany i listę parametrów jak metoda w klasie bazowej, ale zawiera inną implementację. To kluczowy element polimorfizmu, umożliwiający dostosowanie zachowania klasy pochodnej do jej specyficznych potrzeb, przy zachowaniu spójnego interfejsu. Przesłanianie metod pozwala na elastyczne projektowanie kodu i jest szeroko stosowane w dużych projektach, aby umożliwić rozszerzalność oraz ponowne wykorzystanie istniejącej logiki. W C++ przesłanianie osiąga się za pomocą słowa kluczowego 'virtual' w klasie bazowej, a następnie redefinicji metody w klasie pochodnej.

Pytanie 9

Z analizy złożoności obliczeniowej różnych algorytmów sortowania na dużych zbiorach danych (przekraczających 100 elementów) wynika, że najefektywniejszą metodą jest algorytm sortowania

sortowanie bąbelkowe	O(n²)
sortowanie przez wstawianie	O(n²)
sortowanie przez scalanie	O(n log n)
sortowanie przez zliczanie	O(n)
sortowanie kubełkowe	O(n²)

A. bąbelkowego

B. kubełkowego

C. przez zliczanie

D. przez scalanie

Sortowanie przez zliczanie jest jedną z najszybszych metod sortowania w przypadku określonych typów danych wejściowych. W szczególności działa ono efektywnie, gdy znamy ograniczenia co do zakresu wartości w zbiorze danych, ponieważ jego złożoność obliczeniowa wynosi O(n+k), gdzie n to liczba elementów do posortowania, a k to zakres wartości. Dzięki temu, w przeciwieństwie do metod sortowania porównawczego, takich jak sortowanie przez scalanie czy bąbelkowe, sortowanie przez zliczanie może osiągnąć liniową złożoność czasową, jeśli k jest stosunkowo małe w porównaniu do n. Algorytm ten działa poprzez zliczanie wystąpień każdego elementu, co pozwala na szybkie umieszczenie go w odpowiedniej pozycji w posortowanej tablicy. Przykładowe zastosowania sortowania przez zliczanie to sortowanie wyników egzaminów czy organizacja danych liczbowych w określonym przedziale, co jest często spotykane w analizach statystycznych. Standardy branżowe często korzystają z tej metody, gdy operujemy na dużych zbiorach danych o ograniczonym zakresie, co jest zgodne z najlepszymi praktykami efektywnego przetwarzania danych.

Pytanie 10

W języku C# szablon List umożliwia korzystanie z listy. Z definicji obiektu kolekcji wynika, że jego elementami mogą być:

List<int> wykaz = new List<int>();

A. elementy o nieokreślonym typie

B. liczby całkowite

C. liczby rzeczywiste

D. elementy typu List

Jeżeli chodzi o kolekcje generyczne w C#, to List<int> jest przykładem bardzo konkretnego zastosowania. Ten zapis oznacza, że tworzymy listę, której elementami mogą być wyłącznie liczby całkowite – dokładnie takie, jakie reprezentuje typ int w .NET (czyli 32-bitowe liczby całkowite ze znakiem). Wynika to z idei generyczności: typ podany w nawiasach ostrych (<int>) precyzyjnie narzuca typ przechowywanych danych. To daje nam bezpieczeństwo typów, na które zwracają uwagę wszyscy programiści C# – nie da się przez pomyłkę dodać tam np. napisu czy obiektu innego typu. Z mojego doświadczenia mogę powiedzieć, że to bardzo upraszcza życie, bo kompilator od razu wychwyci próby niewłaściwego użycia. Praktycznie, gdy tworzysz List<int>, możesz ją wykorzystać np. do przechowywania identyfikatorów, wyników testów, liczb losowych – wszędzie tam, gdzie operujesz właśnie na liczbach całkowitych. Warto dodać, że generyczność jest jednym z filarów nowoczesnych języków, pozwalając pisać kod elastyczny i bezpieczny zarazem. Trochę jak z pudełkiem na śrubki: jak wrzucisz inne rzeczy, to od razu się pogubisz i zrobi się bałagan. Tutaj jest bardzo jasno – List<int> to zawsze lista liczb całkowitych i już. Dobre praktyki branżowe podpowiadają, żeby zawsze stosować jak najbardziej precyzyjne typy w generycznych kolekcjach, bo to ułatwia późniejsze utrzymanie kodu i ogranicza potencjalne błędy.

Pytanie 11

Mobilna aplikacja przedstawia listę, w której każdy element można dotknąć palcem, aby zobaczyć jego detale. Zdarzenie, które odpowiada tej czynności, to

A. tapped.

B. value changed.

C. button clicked.

D. toggled.

Zdarzenie 'tapped' oznacza, że stuknęliśmy w coś na liście na naszym telefonie. To takie podstawowe zdarzenie, które przydaje się w aplikacjach mobilnych. Dzięki temu możemy wchodzić w interakcje z różnymi elementami, na przykład, gdy klikniemy na coś w liście, pojawią się dodatkowe szczegóły. Ta obsługa zdarzeń 'tap' jest naprawdę ważna w aplikacjach mobilnych, bo to w zasadzie główny sposób, w jaki poruszamy się po interfejsie.

Pytanie 12

Oznaczenie ochrony przeciwpożarowej przedstawione na symbolu wskazuje na

A. przełącznik zasilania

B. rozdzielnię elektryczną

C. punkt remote release

D. system alarmowy przeciwpożarowy

Ten symbol jednoznacznie wskazuje na ręczny ostrzegacz pożarowy, będący kluczowym elementem systemu alarmowego przeciwpożarowego. W praktyce taki przycisk znajdziesz w korytarzach szkół, biur czy dużych hal, zwykle przy wyjściach ewakuacyjnych. Po naciśnięciu wywołuje on alarm w całym obiekcie, pozwalając na szybką reakcję służb oraz ewakuację osób znajdujących się w strefie zagrożenia. Moim zdaniem zrozumienie działania i lokalizacji ręcznych ostrzegaczy jest absolutnie fundamentalne dla bezpieczeństwa pożarowego każdego budynku. Zgodnie z normą PN-EN 54-11 oraz wytycznymi Państwowej Straży Pożarnej, oznaczenie to musi być dobrze widoczne, z wyraźną, czerwoną barwą tła i prostym, czytelnym symbolem. Praktyka pokazuje, że w sytuacjach krytycznych ludzie dużo szybciej reagują na jednoznaczne oznaczenia graficzne niż na same napisy. Właśnie dlatego tak bardzo przykłada się wagę do poprawnej widoczności i rozmieszczenia tych znaków. Sam system alarmowy przeciwpożarowy, którego częścią są takie przyciski, jest podstawą nie tylko ochrony ludzi, ale też minimalizowania strat materialnych, bo pozwala na natychmiastowe powiadomienie odpowiednich służb. Warto zapamiętać, że ręczne ostrzegacze są regularnie testowane podczas przeglądów PPOŻ i ich prawidłowe oznakowanie to wymóg prawny oraz element dobrej praktyki branżowej.

Pytanie 13

Która z poniższych technik NIE jest związana z optymalizacją wydajności strony internetowej?

A. Deep linking

B. Minifikacja kodu

C. Użycie CDN

D. Lazy loading

Minifikacja kodu, lazy loading i użycie CDN to techniki ściśle związane z optymalizacją wydajności stron internetowych. Minifikacja kodu polega na usuwaniu zbędnych znaków, takich jak spacje, komentarze czy nowe linie, co skutkuje zmniejszeniem rozmiaru plików CSS i JavaScript. Dzięki temu przeglądarki mogą szybciej pobierać i interpretować skrypty, co bezpośrednio wpływa na czas ładowania strony. Z kolei lazy loading to technika, która polega na opóźnionym ładowaniu obrazów i innych zasobów, co pozwala na szybsze przekazywanie pierwszej wersji strony użytkownikowi. Tylko zasoby, które są aktualnie widoczne w oknie przeglądarki, są ładowane na początku, co zmniejsza obciążenie serwera oraz przyspiesza renderowanie strony. Użycie CDN (Content Delivery Network) z kolei polega na rozproszeniu treści na serwerach rozmieszczonych geograficznie, co umożliwia użytkownikom dostęp do zasobów z najbliższej lokalizacji, co także przyspiesza ładowanie strony. Zrozumienie tych technik jest kluczowe, ponieważ ich wdrażanie może znacząco poprawić wskaźniki wydajności, a tym samym satysfakcję użytkowników. Ignorowanie tych metod optymalizacji może prowadzić do długich czasów ładowania i niezadowolenia użytkowników, co w dłuższym okresie może wpływać na konwersje i ogólną reputację strony.

Pytanie 14

Jednym z kroków przy publikacji aplikacji mobilnej w sklepie Google Play są testy Beta, które charakteryzują się tym, że są one

A. podzielone na testy funkcjonalne, wydajnościowe oraz skalowalności

B. przeprowadzane na podstawie dokumentu zawierającego przypadki testowe

C. realizowane przez zespół testerów zatrudnionych przez firmę Google

D. przeprowadzane przez grupę docelowych użytkowników aplikacji

Testy Beta są kluczowym etapem w procesie publikacji aplikacji mobilnej w sklepie Google Play, ponieważ pozwalają na uzyskanie cennych informacji zwrotnych od rzeczywistych użytkowników aplikacji. W tej fazie aplikacja jest udostępniana ograniczonej grupie docelowych użytkowników, którzy są zainteresowani testowaniem oprogramowania przed jego oficjalnym wydaniem. Użytkownicy ci mają możliwość zgłaszania błędów, proponowania ulepszeń oraz oceny funkcjonalności, co jest niezwykle ważne, aby zapewnić, że produkt spełnia wymagania rynku. Przykładem zastosowania testów Beta może być aplikacja społecznościowa, która w pierwszej fazie testowania pozwala wybranej grupie użytkowników na dzielenie się swoimi doświadczeniami. Otrzymane dane są następnie analizowane w celu wprowadzenia niezbędnych poprawek przed pełnym wprowadzeniem aplikacji na rynek. Ponadto, przeprowadzanie testów Beta jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży oprogramowania, zgodnie z metodykami Agile, które podkreślają znaczenie interakcji z użytkownikami oraz ich wkładu w rozwój produktów.

Pytanie 15

Co następuje, gdy błąd nie zostanie uchwycony przez blok catch?

A. Błąd zostanie zignorowany przez kompilator

B. Program kontynuuje działanie, pomijając błąd

C. Instrukcja throw zostanie automatycznie wykreślona

D. Program zakończy działanie z błędem

Jeśli wyjątek nie zostanie przechwycony przez blok 'catch', program zakończy działanie z błędem i wygeneruje komunikat o nieobsłużonym wyjątku. Jest to domyślne zachowanie w C++ i innych językach obsługujących wyjątki, co ma na celu zapobieganie dalszemu wykonywaniu kodu, który mógłby prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów. Obsługa wyjątków jest kluczowym elementem zapewniania stabilności i bezpieczeństwa aplikacji – brak jej implementacji może prowadzić do awarii programu. Dlatego zaleca się, aby zawsze stosować odpowiednie bloki 'try-catch' wokół kodu, który może generować wyjątki.

Pytanie 16

Jaką rolę odgrywa pamięć operacyjna (RAM) w komputerowym systemie?

A. Trwałe przechowywanie systemu operacyjnego

B. Umożliwienie tworzenia kopii zapasowej danych użytkownika

C. Tymczasowe magazynowanie danych i instrukcji dla procesora

D. Zarządzanie transferem danych pomiędzy urządzeniami wejścia/wyjścia

Pamięć operacyjna, znana jako RAM (Random Access Memory), odgrywa kluczową rolę w funkcjonowaniu systemu komputerowego. Jej głównym zadaniem jest tymczasowe przechowywanie danych i instrukcji, które są niezbędne dla procesora w trakcie wykonywania programów. Kiedy uruchamiamy aplikację, jej kod oraz dane są ładowane z pamięci masowej (np. dysku twardego) do pamięci RAM, co umożliwia szybki dostęp do nich przez procesor. Dzięki dużej prędkości działania pamięć operacyjna znacząco przyspiesza procesy obliczeniowe, ponieważ operacje na danych przechowywanych w RAM są wielokrotnie szybsze niż na danych znajdujących się na dysku twardym. Współczesne komputery często wyposażone są w kilka gigabajtów pamięci RAM, co pozwala na efektywne zarządzanie wieloma uruchomionymi aplikacjami jednocześnie. Standardy takie jak DDR4 i DDR5 określają nie tylko wydajność, ale również szybkość przesyłania danych, co ma kluczowe znaczenie w kontekście wydajności systemu komputerowego. W efekcie, pamięć operacyjna jest niezbędna do płynnego działania systemu operacyjnego oraz aplikacji, a jej pojemność i szybkość mają bezpośredni wpływ na ogólną wydajność komputera.

Pytanie 17

Jakie oprogramowanie służy do monitorowania błędów oraz zarządzania projektami?

A. Bugzilla

B. Jasmine

C. Git

D. Jira

Jira to zaawansowane oprogramowanie do zarządzania projektami oraz śledzenia błędów, stworzone przez firmę Atlassian. Jest powszechnie stosowane w zespołach zajmujących się rozwijaniem oprogramowania, ale również znajduje zastosowanie w różnych dziedzinach, takich jak zarządzanie projektami, wsparcie techniczne oraz śledzenie zadań. Jira oferuje bogaty zestaw funkcji, które umożliwiają planowanie sprintów, monitorowanie postępów prac, zarządzanie backlogiem oraz raportowanie wydajności zespołu. Użytkownicy mogą tworzyć niestandardowe workflow, co pozwala dostosować procesy pracy do specyficznych potrzeb organizacji. Dzięki integracji z innymi narzędziami Atlassian, takimi jak Confluence czy Bitbucket, Jira jest elementem ekosystemu, który wspiera współpracę w zespołach. Przykładem zastosowania Jira może być zarządzanie cyklem życia produktu, gdzie zespół deweloperski wykorzystuje to narzędzie do śledzenia błędów, zarządzania wymaganiami oraz planowania wydań. Korzystanie z Jira wspiera podejście Agile, co jest zgodne z nowoczesnymi standardami zarządzania projektami.

Pytanie 18

Jakie środowisko deweloperskie jest powszechnie wykorzystywane do produkcji aplikacji webowych w języku Java?

A. PyCharm

B. Android Studio

C. Eclipse

D. XCode

Eclipse to jedno z najpopularniejszych środowisk programistycznych (IDE) wykorzystywanych do tworzenia aplikacji webowych w języku Java. Jest to potężne narzędzie, które wspiera zarówno tworzenie aplikacji desktopowych, jak i rozbudowanych systemów backendowych. Eclipse oferuje wiele wtyczek i rozszerzeń umożliwiających integrację z narzędziami do zarządzania bazami danych, serwerami aplikacji oraz systemami kontroli wersji. Dzięki temu programiści mogą efektywnie budować i testować aplikacje webowe napisane w Javie.

Pytanie 19

Które z poniższych nie jest frameworkiem do testowania w JavaScript?

A. Jest

B. Mocha

C. Jasmine

D. Express

Wybór frameworków do testowania w JavaScript, takich jak Mocha, Jest czy Jasmine, może wprowadzać w błąd, jeśli nie rozumie się ich celów i funkcji. Mocha jest elastycznym frameworkiem do testowania, który działa w środowisku Node.js oraz w przeglądarkach, umożliwiając pisanie asynchronicznych testów oraz definiowanie zestawów testowych. Jest z kolei nowoczesnym narzędziem do testowania, które oferuje bogaty zestaw funkcji, w tym wsparcie dla asercji i mockowania, co czyni go bardzo popularnym wśród programistów. Jasmine to framework, który skupia się na zachowaniu aplikacji, pozwalając na pisanie testów w stylu BDD (Behavior-Driven Development). Wybór tych narzędzi do testowania jest zatem uzasadniony i kluczowy dla zapewnienia jakości oprogramowania, jednak odpowiedź wybierająca Express jako framework testowy jest nieprawidłowa, ponieważ Express ma zupełnie inny cel – obsługę serwera i routing w aplikacjach webowych. Często mylone są cele poszczególnych narzędzi, co prowadzi do niepoprawnych wniosków. Zrozumienie, że Express nie jest przeznaczony do testowania, a raczej do budowania aplikacji, jest kluczowe dla efektywnego programowania i testowania. Aspekty te uwypuklają znaczenie znajomości narzędzi oraz ich przeznaczenia w kontekście rozwoju oprogramowania.

Pytanie 20

Jakie z następujących skutków może wystąpić w przypadku naruszenia prawa autorskiego?

A. Unieważnienie umowy licencyjnej użytkownika końcowego

B. Obowiązek zamieszczenia publicznych przeprosin

C. Nałożenie grzywny lub kary więzienia

D. Zakaz korzystania z oprogramowania open-source

Naruszenie prawa autorskiego może skutkować nałożeniem grzywny lub karą więzienia. W zależności od skali naruszenia oraz obowiązujących przepisów, osoba odpowiedzialna za naruszenie może zostać pociągnięta do odpowiedzialności karnej lub cywilnej. Kary mogą obejmować nie tylko grzywny finansowe, ale także konieczność wypłaty odszkodowań na rzecz twórcy lub właściciela praw autorskich. W niektórych przypadkach naruszenie praw autorskich na dużą skalę może prowadzić do kary pozbawienia wolności, co podkreśla wagę przestrzegania przepisów o ochronie własności intelektualnej.

Pytanie 21

Modyfikator dostępu, który znajduje się przed definicją metody Dodaj() w klasie Kalkulator, powoduje, że

protected void Dodaj() {}

A. nie jest ona dostępna z poziomu klas zaprzyjaźnionych z klasą Kalkulator

B. nie jest ona dostępna w klasach, które dziedziczą po klasie Kalkulator

C. jest ona dostępna w programie głównym i może być wywoływana na rzecz instancji klasy Kalkulator

D. jest ona dostępna zarówno wewnątrz klasy, jak i w klasach dziedziczących po klasie Kalkulator

Modyfikator dostępu protected jest kluczowym elementem programowania obiektowego, umożliwiającym kontrolę nad widocznością i dostępem do składników klasy. Gdy metoda jest oznaczona jako protected, jak w przypadku metody Dodaj() w klasie Kalkulator, oznacza to, że jest ona dostępna nie tylko w ramach tej klasy, ale również w dowolnych klasach, które dziedziczą po klasie Kalkulator. To podejście wspiera koncepcję dziedziczenia, umożliwiając klasom potomnym korzystanie z funkcjonalności klasy bazowej bez konieczności ponownego definiowania metod. Na przykład, jeśli stworzymy klasę DziecięcyKalkulator dziedziczącą po Kalkulator, metoda Dodaj() będzie dostępna w tej klasie potomnej. Takie rozwiązanie jest często stosowane w projektach, gdzie istnieje potrzeba rozszerzania funkcjonalności bazowych klas bez naruszania ich enkapsulacji. Dobre praktyki programistyczne sugerują stosowanie protected tam, gdzie chcemy umożliwić dziedziczenie oraz uniknąć nadmiernego udostępniania elementów klasy zewnętrznym użytkownikom. Dzięki temu kod staje się bardziej modularny i elastyczny, co jest istotne w dużych projektach programistycznych. Zrozumienie roli modyfikatorów dostępu, takich jak protected, jest kluczowe dla efektywnego projektowania i implementacji systemów obiektowych.

Pytanie 22

Który z wymienionych typów kolekcji pozwala na dostęp do ostatnio dodanego elementu w pierwszej kolejności?

A. Tablica dwuwymiarowa

B. Stos

C. Kolejka

D. Lista

Stos to struktura danych działająca na zasadzie LIFO (Last In First Out), co oznacza, że ostatnio dodany element jest usuwany jako pierwszy. Stos znajduje zastosowanie w implementacji mechanizmu wywołań rekurencyjnych, zarządzaniu pamięcią oraz w operacjach związanych z cofaniem i przywracaniem stanu (np. cofanie operacji w edytorach tekstów). Dzięki swojej prostocie stosy są fundamentalnym elementem w programowaniu, szczególnie w językach niskopoziomowych.

Pytanie 23

Które z poniższych twierdzeń najlepiej charakteryzuje metodę wirtualną?

A. Metoda, która może być przesłonięta w klasie dziedziczącej

B. Metoda, która działa wyłącznie dla statycznych pól danej klasy

C. Metoda, która jest zawsze stosowana w konstruktorach danej klasy

D. Metoda, która może być wywoływana tylko przez klasę nadrzędną

Wirtualna metoda to taka, która jest zdefiniowana w klasie bazowej i można ją nadpisać w klasie pochodnej. Fajna sprawa z tą metodą wirtualną jest taka, że działa na zasadzie dynamicznego wiązania, co w praktyce oznacza, że program decyduje w czasie działania, którą wersję metody wywołać. Dzięki temu mamy polimorfizm – możemy użyć różnych wersji tej samej metody, w zależności od typu obiektu, na którym pracujemy. To naprawdę ważny aspekt programowania obiektowego, bo pozwala na większą elastyczność i łatwiejsze rozwijanie kodu. W hierarchiach klas to się sprawdza, bo klasa bazowa ma ogólne metody, a klasy pochodne mogą je dostosować do swoich potrzeb.

Pytanie 24

Przedstawione w filmie działania wykorzystują narzędzie

A. debuggera analizującego wykonujący kod

B. generatora kodu java

C. generatora GUI przekształcającego kod do języka XAML

D. kompilatora dla interfejsu graficznego

Wybrana odpowiedź jest trafna, bo faktycznie narzędzie pokazane w filmie to generator GUI, który potrafi przekształcać kod do języka XAML. XAML (czyli Extensible Application Markup Language) jest powszechnie używany do deklaratywnego opisywania interfejsów użytkownika, na przykład w aplikacjach WPF czy UWP na platformie .NET. Jak dla mnie, korzystanie z takich generatorów to ogromna wygoda, bo pozwala błyskawicznie przenosić projekt graficzny do formatu czytelnego dla platformy Microsoftu. Z mojego doświadczenia, wiele zespołów programistycznych stosuje takie rozwiązania, żeby oszczędzić czas na ręcznym pisaniu XAML-a (co potrafi być naprawdę żmudne przy dużych projektach). Co ciekawe, takie narzędzia bardzo dobrze współpracują z designerskimi edytorami UI i potrafią zautomatyzować konwersję nawet z innych formatów graficznych, np. Sketch czy Adobe XD do XAML-a. Branżowe standardy zalecają, by wykorzystywać generatorów GUI właśnie do tego celu, bo minimalizuje to liczbę błędów, przyspiesza wdrożenie zmian i ułatwia współpracę między programistami a projektantami. Warto pamiętać, że XAML jest bardzo elastyczny i umożliwia potem ręczną edycję wygenerowanego kodu – czasem powstają drobne poprawki, ale ogólnie to naprawdę przydatne narzędzie. Ogólnie – jeśli tylko projektujesz UI pod .NET, to automatyczna konwersja do XAML-a to jest coś, co warto znać i wykorzystywać w praktyce.

Pytanie 25

Kompilator może wygenerować błąd "incompatible types", gdy

A. w trakcie deklaracji zmiennej wystąpił błąd, zastosowano nieistniejący typ

B. do zmiennej typu int przypisano wartość 243

C. funkcja zwraca typ void, a w momencie wywołania nie jest przypisana do żadnej zmiennej

D. funkcja oczekuje całkowitej jako argumentu, a została wywołana z napisem jako parametrem

Błąd 'incompatible types' to dość powszechny problem, kiedy przypisujesz coś do zmiennej, ale typ się nie zgadza. Na przykład, jeśli próbujesz wstawić tekst do miejsca, gdzie oczekiwana jest liczba całkowita, to właśnie wtedy pojawia się ten błąd. W językach jak Java, gdzie typy są mocno zdefiniowane, musisz uważać na takie rzeczy.

Pytanie 26

Na zaprezentowanych ilustracjach znajduje się okno aplikacji w wersji początkowej oraz po wprowadzeniu danych. Przyjmując, że pole "Dostępne środki" służy do wprowadzania wartości typu rzeczywistego, wskaż elementy struktury, które najlepiej odpowiadają tym danym?

A. Kod 3

B. Kod 4

C. Kod 1

D. Kod 2

Dla pola 'Dostępne środki', które powinno przechowywać wartości rzeczywiste, odpowiednią strukturą jest ta zawierająca typ danych float lub double. Są to typy zmiennoprzecinkowe umożliwiające przechowywanie liczb z częścią ułamkową, co jest kluczowe przy operacjach finansowych i precyzyjnych obliczeniach. Wybór odpowiedniej struktury danych gwarantuje dokładność i minimalizuje ryzyko błędów związanych z zaokrągleniami.

Pytanie 27

Pierwszym krokiem w procesie tworzenia aplikacji jest

A. analiza wymagań klienta

B. wybór zestawu typów i zmiennych dla aplikacji

C. opracowanie architektury systemu

D. stworzenie przypadków testowych

Analiza wymagań klienta to taki trochę fundament całego procesu tworzenia aplikacji. Bez niej ciężko ruszyć dalej, bo nie wiadomo, co właściwie trzeba zbudować i jakie cele ma spełniać projekt. Z mojego doświadczenia wynika, że rozmowy z klientem potrafią odkryć wiele niewypowiedzianych oczekiwań – czasem nawet takie, o których sam klient nie pomyślał, ale są kluczowe dla sukcesu produktu. Bez szczegółowego zrozumienia, czego dokładnie potrzebuje użytkownik końcowy, łatwo wpaść w pułapkę budowania funkcjonalności na ślepo lub tworzenia rozwiązań, które nikomu się nie przydadzą. W branży IT mówi się, że im lepsza analiza na starcie, tym mniej poprawek i niespodzianek później w trakcie realizacji. Standardy takie jak IEEE 830 czy metodyki typu Agile i Scrum mocno podkreślają rolę rozmów z klientem oraz dokumentowania wymagań, zanim przejdzie się dalej. Praktycznie każda większa firma najpierw zbiera wymagania – czy to poprzez warsztaty, wywiady, czy analizę procesów biznesowych. Takie podejście pozwala lepiej zaplanować zakres projektu, oszacować koszty i ustalić priorytety. Bez tego nawet najlepsza architektura czy testy nie uratują projektu przed nieporozumieniami i opóźnieniami.

Pytanie 28

Jaka jest podstawowa funkcja narzędzia do zarządzania projektami?

A. Zarządzanie zadaniami i czasem w projekcie

B. Poprawa wydajności kodu programu

C. Opracowanie bazy danych dla projektu

D. Produkcja animacji komputerowych

Zarządzanie zadaniami i czasem to naprawdę kluczowa sprawa w projektach. Dzięki narzędziom takim jak Microsoft Project, Jira, Trello, czy Monday, zespoły mogą lepiej planować, przydzielać role i śledzić, co się dzieje. Możliwości tych narzędzi pozwalają ustalać deadline’y, priorytety, a nawet automatycznie przypominają o zbliżających się terminach. To super pomaga w unikaniu opóźnień i pozwala lepiej zorganizować pracę. Wizualizacja projektu w formie osi czasu czy tablicy kanban też jest mega przydatna, bo wszystko staje się bardziej czytelne.

Pytanie 29

Jakie są różnice między kompilatorem a interpretem?

A. Kompilator przetwarza kod na język maszynowy w momencie jego wykonywania

B. Interpreter tworzy plik wykonywalny, który funkcjonuje niezależnie od otoczenia

C. Kompilator przekształca kod źródłowy na język maszynowy przed uruchomieniem aplikacji

D. Interpreter konwertuje kod źródłowy na język maszynowy przed jego kompilacją

Kompilator zamienia kod źródłowy na język maszynowy zanim program się uruchomi. W efekcie dostajemy plik wykonywalny, taki jak .exe w Windowsie. To fajne, bo po skompilowaniu aplikacja działa samodzielnie i nie potrzeba jej tłumaczyć od nowa. Dzięki temu programy, które są skompilowane, są zazwyczaj dużo szybsze i lepiej zoptymalizowane niż te, które są interpretowane. Warto wiedzieć, że kompilatory są wykorzystywane w językach takich jak C, C++ czy Java. Kompilacja ma też tę zaletę, że można wykrywać błędy jeszcze przed uruchomieniem programu, co jest naprawdę przydatne.

Pytanie 30

Który z podanych algorytmów operujących na jednowymiarowej tablicy posiada złożoność obliczeniową O(n²)?

A. Wyszukiwanie binarne

B. Sortowanie bąbelkowe

C. Wypisanie elementów

D. Sortowanie szybkie

Sortowanie bąbelkowe, znane również jako bubble sort, to prosty algorytm sortowania, który działa na zasadzie wielokrotnego przechodzenia przez tablicę i porównywania sąsiadujących ze sobą elementów. Algorytm ten ma złożoność obliczeniową O(n^2), co oznacza, że w najgorszym przypadku liczba operacji porównania wzrasta kwadratowo wraz ze wzrostem liczby elementów w tablicy. Przykładowo, dla tablicy o 5 elementach algorytm może wykonać do 10 porównań. W praktyce sortowanie bąbelkowe jest rzadko stosowane w dużych zbiorach danych ze względu na swoją niską efektywność, jednak jest to dobry przykład do nauki podstaw algorytmów sortujących. Standardy algorytmów sortujących, takie jak te zawarte w podręcznikach algorytmiki, często używają sortowania bąbelkowego jako przykładu do omówienia prostych koncepcji związanych z sortowaniem. Warto zauważyć, że chociaż algorytm ten jest prosty do zrozumienia, jego złożoność czasowa sprawia, że nie jest on praktyczny do stosowania w produkcyjnych rozwiązaniach, gdyż bardziej optymalne algorytmy, jak sortowanie szybkie czy sortowanie przez scalanie, osiągają złożoność O(n log n).

Pytanie 31

Która z poniższych technologii służy do tworzenia interfejsu użytkownika zarówno dla aplikacji webowych jak i mobilnych?

A. Angular

B. Vue.js

C. React Native

D. jQuery

Wybór technologii do tworzenia interfejsu użytkownika, które nie są odpowiednie do budowy aplikacji mobilnych, może prowadzić do wielu nieporozumień. Rozważając Angular, warto zauważyć, że jest to framework stworzony do budowy aplikacji webowych, który wprowadza koncepcje związane z programowaniem obiektowym oraz architekturą MVVM. Chociaż Angular może być używany w połączeniu z narzędziami do kompilacji aplikacji mobilnych, takimi jak Ionic, nie jest to jego pierwotne przeznaczenie, co może prowadzić do problemów z wydajnością i użytkowaniem. Vue.js to kolejny framework skoncentrowany na tworzeniu interfejsów webowych, który zyskał popularność dzięki prostocie oraz elastyczności. Jednakże, podobnie jak w przypadku Angulara, nie jest on zaprojektowany z myślą o aplikacjach mobilnych, co ogranicza jego zastosowanie w tej dziedzinie. Z kolei jQuery, będący biblioteką JavaScript, został stworzony z myślą o ułatwieniu manipulacji DOM oraz obsługi zdarzeń w aplikacjach webowych. Choć jQuery było niezwykle popularne w przeszłości, obecnie jego użycie w aplikacjach mobilnych jest rzadkie i niezalecane, ponieważ nowoczesne frameworki takie jak React i React Native oferują znacznie bardziej rozbudowane możliwości. Wybierając odpowiednią technologię, warto kierować się jej przeznaczeniem oraz możliwościami, aby uniknąć nieefektywności oraz problemów w realizacji projektów.

Pytanie 32

Która z poniższych nie jest zasadą czystego kodu (clean code)?

A. Maksymalna złożoność funkcji

B. Konsekwentne nazewnictwo

C. Jedna odpowiedzialność funkcji

D. Samodokumentujący się kod

Wszystkie podane odpowiedzi odzwierciedlają zasady czystego kodu, z wyjątkiem maksymalnej złożoności funkcji, która nie jest akceptowaną normą. Samodokumentujący się kod to istotny element, który sprawia, że kod staje się bardziej przystępny i łatwiejszy do zrozumienia dla innych programistów. Użycie odpowiednich nazw zmiennych oraz struktura kodu, która jasno pokazuje, co dany fragment kodu wykonuje, są nieodłącznymi elementami dobrego stylu programowania. Pojęcie jednej odpowiedzialności funkcji (Single Responsibility Principle) utożsamiane jest z tym, że każda funkcja powinna realizować jedną, jasno określoną funkcję. To z kolei prowadzi do lepszej modularności kodu oraz ułatwia jego testowanie i ponowne wykorzystanie. Konsekwentne nazewnictwo zapewnia, że kody są spójne w całym projekcie, co minimalizuje ryzyko nieporozumień i błędów. Typowe błędy myślowe prowadzące do błędnych wniosków mogą wynikać z mylnego przekonania, że złożoność kodu jest oznaką jego zaawansowania. W rzeczywistości, prostota i klarowność są kluczowe dla efektywności programowania i utrzymania jakości kodu w dłuższej perspektywie.

Pytanie 33

Czym jest ochrona własności intelektualnej?

A. Zestaw przepisów dotyczących ochrony prywatności

B. Rejestr plików przechowywanych w chmurze

C. Zbiór informacji osobowych

D. Koncepcja prawa zabezpieczającego twórczość i innowacje

Własność intelektualna to zbiór praw chroniących twórczość i wynalazki, obejmujący patenty, prawa autorskie, znaki towarowe i wzory przemysłowe. Własność intelektualna pozwala twórcom na zarabianie na swoich dziełach oraz kontrolowanie, kto i w jaki sposób może z nich korzystać. W wielu krajach naruszenie praw własności intelektualnej wiąże się z poważnymi konsekwencjami prawnymi. Dla przedsiębiorstw i innowatorów ochrona własności intelektualnej jest kluczowa dla zabezpieczenia ich inwestycji oraz rozwijania nowych technologii.

Pytanie 34

Jakie działanie związane z klasą abstrakcyjną jest niedozwolone?

A. Rozszerzanie tej klasy

B. Definiowanie pól publicznych

C. Utworzenie instancji tej klasy

D. Określenie metody wirtualnej

Klasy abstrakcyjne w programowaniu obiektowym to fundament, który umożliwia wprowadzenie abstrakcji i polimorfizmu. Ich głównym celem jest zdefiniowanie wspólnego interfejsu dla klas pochodnych, natomiast nie można tworzyć ich instancji. Przykładem może być klasa abstrakcyjna 'Pojazd', która definiuje metody takie jak 'przyspiesz' i 'hamuj', ale sama nie ma implementacji tych metod. Klasy, które dziedziczą po 'Pojazd', takie jak 'Samochód' czy 'Motocykl', implementują te metody, co umożliwia ich użycie. Zgodnie z zasadami SOLID, klasa abstrakcyjna powinna być używana jako baza dla innych klas, a nie jako samodzielny obiekt. W związku z tym, próbując stworzyć instancję klasy abstrakcyjnej, napotkamy błąd kompilacji. Takie zachowanie jest zgodne z wieloma językami programowania, takimi jak Java, C# czy C++, gdzie klasy abstrakcyjne są kluczowym elementem budowy hierarchii klas oraz wzorów projektowych.

Pytanie 35

Który fragment kodu ilustruje zastosowanie rekurencji?

Blok 1:

int fn(int a) {
  if(a==1) return 1;
  return fn(a-1)+2;
}

Blok 2:

int fn(int a) {
  if(a==1) return 1;
  return (a-1)+2;
}

Blok 3:

int fn(int a) {
  if(a==1) return 1;
  return fun(a-1)+2;
}

Blok 4:

int fn(int a) {
  if(a==1) return 1;
  return 2;
}

A. Blok 1

B. Blok 4

C. Blok 3

D. Blok 2

Blok 1 to typowy przykład rekurencji, czyli sytuacji, gdy funkcja wywołuje samą siebie z innym argumentem (tutaj fn(a-1)). Takie podejście pojawia się w programowaniu bardzo często, szczególnie przy rozwiązywaniu problemów, gdzie rozwiązanie można rozbić na mniejsze, podobne zadania. W Bloku 1 mamy tzw. przypadek bazowy (if(a==1) return 1), czyli moment, w którym dalsza rekurencja się zatrzymuje – bez tego każdy program rekurencyjny skończyłby się przepełnieniem stosu i błędem. Moim zdaniem, dobrze rozumiana rekurencja to jedna z podstaw algorytmiki – spotyka się ją choćby przy obliczaniu silni, ciągu Fibonacciego czy w algorytmach przeszukiwania struktur drzewiastych, np. w operacjach na drzewach binarnych. W praktyce branżowej warto wiedzieć, że rekurencja bywa bardzo elegancka i skraca kod, ale trzeba ją stosować z głową – łatwo przekroczyć limity stosu przy zbyt głębokim wywołaniu albo zapomnieć o przypadku bazowym, przez co program nie kończy działania. W standardach wielu języków (np. C, Java) rekurencja jest narzędziem jak każde inne, ale zawsze powinna być projektowana z myślą o czytelności i efektywności rozwiązania. Często spotykam się z sytuacją, gdzie początkujący próbują wszystko rozwiązywać rekurencyjnie, a to nie zawsze jest optymalne – niektóre problemy lepiej rozwiązać iteracyjnie, choćby ze względu na wydajność. W tym konkretnym kodzie zastosowanie rekurencji jest klasyczne i poprawne, więc zdecydowanie jest to dobry wzór do nauki.

Pytanie 36

W przedstawionych funkcjonalnie równoważnych kodach źródłowych po przeprowadzeniu operacji w zmiennej b zostanie zapisany wynik:

Python:	C++/C#/Java:
x = 5.96; b = int(x);	double x = 5.96; int b = (int)x;

A. 596

B. 6

C. 5.96

D. 5

Odpowiedź 5 jest prawidłowa, bo w większości popularnych języków programowania, takich jak Python, C++, C#, czy Java, rzutowanie liczby zmiennoprzecinkowej (czyli typu float lub double) na typ całkowity (int) powoduje odcięcie części ułamkowej, a nie zaokrąglenie. To jest bardzo ważne, bo wiele osób intuicyjnie spodziewa się zaokrąglenia, a tu po prostu wszystko po przecinku ląduje w koszu. W przypadku podanego przykładu zmienna x ma wartość 5.96, ale po rzutowaniu na int, zarówno w Pythonie poprzez funkcję int(), jak i w pozostałych językach przez klasyczne rzutowanie (int)x, zostaje tylko 5. Dokładnie tak działa konwersja: odcina się część po przecinku niezależnie od tego, jak blisko liczba jest kolejnej całości. To niesamowicie przydatne np. podczas pracy z indeksami tablic albo gdy chcemy szybko zamienić wynik dzielenia na liczbę całkowitą. W praktyce, warto pamiętać, że takie rzutowanie nie wykonuje żadnej walidacji ani sprawdzania – jeśli liczba jest ujemna, to po prostu też odcina część ułamkową w kierunku zera, więc int(-5.96) da -5. Z mojego doświadczenia bardzo często spotyka się błąd w kodzie, kiedy ktoś oczekuje zaokrąglenia i nie otrzymuje go, bo rzutowanie zawsze odcina, nie zaokrągla. Warto znać tę różnicę przy projektowaniu algorytmów i korzystać np. z funkcji round() jeśli potrzebujemy zaokrąglenia, a nie odcinania. To takie małe niuanse, ale potem wchodzą w nawyk i bardzo ułatwiają życie podczas kodowania.

Pytanie 37

W zamieszczonej ramce znajdują się notatki testera dotyczące przeprowadzanych testów aplikacji. Jakiego typu testy planuje przeprowadzić tester?

zmierzyć czas zalogowania się użytkownika ustalić domyślną liczbę produktów na stronie, dla której renderowanie jest akceptowalne czasowo czy wizualizacja danych na mapie przebiega bez opóźnień? czy czas logowania wzrasta znacznie przy logowaniu 10 użytkowników, 100, 1000? jaka minimalna prędkość pobierania jest wymagana, aby aplikacja była zaakceptowana przez klienta?

A. Wydajnościowe

B. Bezpieczeństwa

C. Interfejsu

D. Jednostkowe

Testy wydajnościowe są kluczowe dla zapewnienia, że system działa sprawnie pod różnym obciążeniem. Są one wykonywane, aby zrozumieć, jak aplikacja zachowuje się w warunkach rzeczywistych, kiedy wiele użytkowników korzysta z niej jednocześnie. W pytaniu wymienione zostały zadania takie jak mierzenie czasu logowania się użytkowników oraz sprawdzanie, czy czas ten wzrasta wraz ze wzrostem liczby użytkowników. To typowe aspekty testów wydajnościowych. Takie testy pomagają określić limity skalowalności i zapewniają, że aplikacja może obsługiwać oczekiwaną liczbę użytkowników bez spadku wydajności. Standardy branżowe, takie jak ISO/IEC 25010, zwracają uwagę na konieczność testowania wydajności, by zidentyfikować potencjalne wąskie gardła i zapewnić satysfakcjonujące doświadczenia użytkownikom. Dobrymi praktykami są używanie narzędzi takich jak JMeter czy LoadRunner, które umożliwiają symulację obciążenia i analizę wyników w celu optymalizacji kodu i infrastruktury. Tego typu testy są nieodzowne przed wdrożeniem aplikacji produkcyjnej, aby zapewnić jej niezawodne działanie.

Pytanie 38

Co to jest REST API?

A. Architektura API oparta o zasoby i standardowe operacje HTTP

B. Framework do testowania API

C. Protokół sieciowy do transferu danych binarnych

D. Biblioteka JavaScript do komunikacji z bazami danych

REST API (Representational State Transfer Application Programming Interface) to architektura API, która koncentruje się na zasobach i wykorzystuje standardowe operacje HTTP, takie jak GET, POST, PUT i DELETE. Dzięki tej architekturze każdy zasób, na przykład użytkownik czy produkt, jest reprezentowany przez unikalny identyfikator URL, co ułatwia dostęp i manipulację danymi. REST API jest szeroko stosowane w aplikacjach webowych i mobilnych, ponieważ pozwala na łatwą integrację różnych systemów oraz umożliwia wykorzystanie technologii takich jak JSON i XML do wymiany danych. Przykładem praktycznego zastosowania REST API może być aplikacja do zarządzania zadaniami, w której użytkownicy mogą tworzyć, edytować i usuwać zadania za pomocą odpowiednich zapytań HTTP. Dobrą praktyką przy projektowaniu REST API jest stosowanie odpowiednich statusów HTTP, takich jak 200 (OK), 201 (Created) czy 404 (Not Found), co ułatwia komunikację między klientem a serwerem oraz zwiększa transparentność działania API. Dodatkowo, REST API jest zgodne z zasadą bezstanowości, co oznacza, że każdy nowy request zawiera wszystkie informacje potrzebne do jego przetworzenia.

Pytanie 39

Który z wymienionych składników wchodzi w skład podstawowego wyposażenia środowiska IDE?

A. Kompilator, serwer webowy, system kontroli wersji

B. Edytor graficzny, przeglądarka kodu, narzędzia analityczne

C. Kompilator, edytor kodu, debugger

D. Edytor tekstowy, przeglądarka internetowa, translator

Kompilator, edytor kodu i debugger to podstawowe narzędzia, które stanowią fundament każdego środowiska IDE (Integrated Development Environment). Kompilator tłumaczy kod źródłowy na pliki wykonywalne, edytor kodu umożliwia tworzenie i modyfikowanie kodu, a debugger pomaga w analizowaniu i eliminowaniu błędów. Współdziałanie tych narzędzi pozwala programiście na pełny cykl tworzenia aplikacji – od pisania kodu, przez testowanie, aż po finalne wdrożenie. Dzięki integracji tych narzędzi w jednym środowisku, praca staje się bardziej efektywna i intuicyjna.

Pytanie 40

Który z poniższych elementów jest częścią architektury PWA (Progressive Web App)?

A. DOM Renderer

B. Virtual Machine

C. Service Worker

D. Media Encoder

Service Worker to kluczowy element architektury Progressive Web App (PWA), który umożliwia działania offline, zarządzanie pamięcią podręczną oraz lepsze doświadczenie użytkownika. Działa on jako pośrednik między aplikacją a serwerem, co pozwala na interceptowanie zapytań sieciowych i dostarczanie zasobów z pamięci podręcznej, gdy sieć jest niedostępna. Dzięki temu użytkownicy mogą korzystać z aplikacji nawet w trybie offline. Service Workers są również odpowiedzialne za powiadomienia push, co zwiększa interaktywność aplikacji. W praktyce oznacza to, że można zbudować aplikację, która działa płynnie na różnych platformach (desktop, mobilne), zachowując przy tym szybkość i responsywność. Warto zaznaczyć, że Service Workers muszą być zarejestrowane na stronie obsługiwanej przez HTTPS, co jest jednym z wymogów bezpieczeństwa. Stosowanie Service Workerów jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, a ich implementacja znacząco podnosi jakość i użyteczność aplikacji webowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej