Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 28 stycznia 2026 14:59
Data zakończenia: 28 stycznia 2026 15:20

Egzamin zdany!

Wynik: 20/40 punktów (50,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie urządzenie pozwoli na podłączenie drukarki, która nie jest wyposażona w kartę sieciową, do lokalnej sieci komputerowej?

A. Punkt dostępu

B. Hhub

C. Serwer wydruku

D. Regenerator

Koncentrator, regenerator i punkt dostępu to urządzenia, które pełnią różne funkcje w sieciach komputerowych, ale nie są odpowiednie do podłączania drukarek bez karty sieciowej. Koncentrator, będący prostym urządzeniem sieciowym, działa jako punkt zbiegu dla wielu połączeń, ale nie ma zdolności do zarządzania danymi ani do komunikacji z urządzeniami peryferyjnymi, takimi jak drukarki. Regenerator, z kolei, służy do wzmacniania sygnału w sieciach, wydłużając zasięg, ale nie oferuje funkcji, które pozwalałyby na łączenie urządzeń bezpośrednio z lokalną siecią. Punkt dostępu to urządzenie, które umożliwia urządzeniom bezprzewodowym dostęp do sieci przewodowej, ale nie jest w stanie zarządzać zadaniami drukowania ani komunikować się z drukarką, która nie jest przystosowana do pracy w sieci. Te błędne koncepcje mogą wynikać z mylenia funkcji różnych urządzeń w sieci. W praktyce, aby umożliwić drukowanie z wielu komputerów do drukarki bez karty sieciowej, niezbędny jest serwer wydruku, który dostarcza odpowiednią funkcjonalność i elastyczność w zarządzaniu drukowaniem.

Pytanie 2

Który interfejs pozwala na korzystanie ze sterowników oraz oprogramowania systemu operacyjnego, umożliwiając m.in. przesył danych pomiędzy pamięcią systemową a dyskiem SATA?

A. EHCI

B. UHCI

C. AHCI

D. OHCI

Wybór niepoprawnych odpowiedzi może wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji różnych interfejsów. EHCI (Enhanced Host Controller Interface) oraz OHCI (Open Host Controller Interface) są interfejsami, które głównie obsługują połączenia USB, a nie interakcje z dyskami SATA. EHCI jest używany do obsługi USB 2.0 i zwiększa prędkości transferu danych w porównaniu do starszych standardów, ale nie oferuje funkcji związanych z zarządzaniem pamięcią masową w kontekście dysków SATA. Z kolei OHCI jest przeznaczony dla USB 1.1 i również nie ma zastosowania w kontekście dysków SATA. UHCI (Universal Host Controller Interface) jest kolejnym interfejsem USB, który koncentruje się na prostocie architektury, ale podobnie jak EHCI i OHCI, nie ma zastosowania w zarządzaniu dyskami SATA. Użytkownicy mylą te interfejsy z AHCI, ponieważ wszystkie one pełnią funkcję kontrolowania przepływu danych, jednak ich zastosowanie i architektura są zupełnie inne. W przypadku interfejsu SATA, AHCI jest jedynym odpowiednim rozwiązaniem, które umożliwia efektywne zarządzanie i optymalizację operacji na dyskach twardych. Stąd wynika, że wybór EHCI, OHCI lub UHCI jest błędny, ponieważ te standardy nie są przeznaczone do obsługi pamięci masowej, co prowadzi do nieporozumień. Ważne jest, aby zrozumieć różnice między tymi interfejsami i ich zastosowania w kontekście architektury komputerowej.

Pytanie 3

Granice domeny kolizyjnej nie są określane przez porty takich urządzeń jak

A. most (ang. bridge)

B. koncentrator (ang. hub)

C. router

D. przełącznik (ang. switch)

Routery, przełączniki i mosty to urządzenia, które mają zdolność do wydzielania domen kolizyjnych, co jest ich kluczową funkcjonalnością w zarządzaniu ruchem sieciowym. Routery operują na warstwie sieciowej modelu OSI i mają za zadanie kierowanie pakietów danych pomiędzy różnymi sieciami, co pozwala im tworzyć odrębne domeny kolizyjne dla każdej z nich. Przełączniki (ang. switches) działają na warstwie drugiej i są w stanie analizować adresy MAC, aby przesyłać dane tylko do konkretnego portu, co również pozwala na segregowanie ruchu i minimalizowanie kolizji. Mosty (ang. bridges) pełnią podobną funkcję, łącząc różne segmenty sieci i umożliwiając im komunikację, ale także ograniczają domeny kolizyjne, dbając o efektywność przesyłania danych. W kontekście projektowania sieci, błędem jest przyjmowanie, że wszystkie urządzenia mają te same właściwości. Niezrozumienie różnic między tymi technologiami prowadzi do nieefektywnych rozwiązań oraz problemów z wydajnością sieci. Aby unikać takich błędów, konieczne jest gruntowne zapoznanie się z zasadami działania poszczególnych urządzeń oraz ich odpowiednim zastosowaniem zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi.

Pytanie 4

Jak nazywa się protokół używany do przesyłania wiadomości e-mail?

A. Protokół Poczty Stacjonarnej

B. Protokół Transferu Plików

C. Simple Mail Transfer Protocol

D. Internet Message Access Protocol

Simple Mail Transfer Protocol (SMTP) jest jednym z kluczowych protokołów w zestawie technologii, które umożliwiają wysyłanie wiadomości e-mail w Internecie. SMTP, zdefiniowany w standardzie RFC 5321, jest odpowiedzialny za przesyłanie wiadomości między serwerami pocztowymi oraz ich przekierowywanie do odpowiednich odbiorców. Stosując SMTP, nadawca łączy się z serwerem pocztowym, który następnie przekazuje wiadomość do serwera odbiorcy. Praktycznym zastosowaniem SMTP jest konfiguracja serwera pocztowego do wysyłania wiadomości z aplikacji, co jest powszechnie wykorzystywane w systemach CRM, marketingu e-mailowego oraz powiadomieniach systemowych. Dodatkowo, SMTP działa w połączeniu z innymi protokołami, jak POP3 lub IMAP, które umożliwiają odbiór wiadomości. Dobre praktyki w korzystaniu z SMTP obejmują zabezpieczanie wymiany danych poprzez szyfrowanie oraz odpowiednią konfigurację autoryzacji użytkowników, co minimalizuje ryzyko nieautoryzowanego dostępu i spamowania.

Pytanie 5

Jaki pasywny komponent sieciowy powinno się wykorzystać do podłączenia przewodów z wszystkich gniazd abonenckich do panelu krosowniczego umieszczonego w szafie rack?

A. Kabel połączeniowy

B. Adapter LAN

C. Przepust szczotkowy

D. Organizer kabli

Wybór niewłaściwego elementu do podłączenia okablowania może prowadzić do licznych problemów w sieci. Adapter LAN nie jest odpowiednim rozwiązaniem w kontekście organizacji kabli, ponieważ jego zadaniem jest konwersja sygnału z jednego formatu na inny, a nie zarządzanie fizycznym układem kabli. Użycie adaptera do organizacji kabli może prowadzić do złożoności w instalacji oraz zwiększenia ryzyka błędów kablowych. Z kolei kabel połączeniowy, choć niezbędny w sieci, jest elementem aktywnym, który łączy urządzenia, a nie narzędziem do organizacji. Stosując kable połączeniowe bez odpowiedniego zarządzania, można doprowadzić do plątaniny, co znacząco utrudni konserwację i dostęp do poszczególnych linii. Przepust szczotkowy, mimo że może być użyteczny do przeprowadzenia kabli przez otwory, nie zastępuje funkcji organizera kabli, który jest stworzony z myślą o uproszczeniu struktury kablowej. W praktyce, niewłaściwe podejście do organizacji kabli w szafach rackowych może prowadzić do zwiększonego ryzyka przestojów w pracy sieci, a także komplikacji w identyfikowaniu i usuwaniu awarii. Dlatego tak istotne jest stosowanie odpowiednich narzędzi, takich jak organizery kabli, aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie infrastruktury sieciowej.

Pytanie 6

CommView oraz WireShark to aplikacje wykorzystywane do

A. badania zasięgu sieci bezprzewodowej

B. analizowania pakietów przesyłanych w sieci

C. ochrony przesyłania danych w sieci

D. określania wartości tłumienia w kanale transmisyjnym

CommView i WireShark to narzędzia wykorzystywane do analizy ruchu sieciowego, umożliwiające monitorowanie pakietów transmitowanych w sieci w czasie rzeczywistym. Dzięki tym programom można dokładnie zobaczyć, jakie dane są przesyłane, co jest kluczowe przy diagnozowaniu problemów z wydajnością sieci, monitorowaniu bezpieczeństwa, czy optymalizacji usług sieciowych. Przykładowo, WireShark pozwala na filtrowanie pakietów według różnych kryteriów, co może być niezwykle przydatne w przypadku identyfikacji niepożądanych połączeń lub analizowania ruchu do i z określonych adresów IP. Zastosowanie tych narzędzi znajduje się w standardach branżowych, takich jak ITIL czy ISO/IEC 27001, gdzie monitoring i analiza ruchu sieciowego są kluczowymi elementami zarządzania bezpieczeństwem informacji oraz zapewnienia jakości usług.

Pytanie 7

Główna rola serwera FTP polega na

A. udostępnianiu plików

B. synchronizacji czasu

C. nadzorowaniu sieci

D. zarządzaniu kontami e-mail

Podstawową funkcją serwera FTP (File Transfer Protocol) jest udostępnianie plików między systemami w sieci. FTP umożliwia użytkownikom przesyłanie, pobieranie oraz zarządzanie plikami na zdalnych serwerach. Protokół ten działa na zasadzie klient-serwer, gdzie klient zainicjowuje połączenie i przesyła zapytania do serwera. Przykładowe zastosowanie FTP to transfer dużych plików, takich jak obrazy, dokumenty czy oprogramowanie, co jest szczególnie przydatne w kontekście firm zajmujących się grafiką komputerową lub programowaniem. Dobre praktyki branżowe zalecają korzystanie z bezpiecznych wersji FTP, takich jak FTPS lub SFTP, które dodają warstwę szyfrowania, chroniąc dane podczas przesyłania. Zrozumienie funkcji FTP i jego zastosowań jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi w środowisku sieciowym oraz dla zapewnienia ich bezpieczeństwa.

Pytanie 8

Udostępniono w sieci lokalnej jako udział specjalny folder o nazwie egzamin znajdujący się na komputerze o nazwie SERWER_2 w katalogu głównym dysku C:. Jak powinna wyglądać ścieżka dostępu do katalogu egzamin, w którym przechowywany jest folder macierzysty dla konta użytkownika o określonym loginie?

A. \\SERWER_2\$egzamin$\%USERNAME%

B. \\SERWER_2\egzamin$\%USERNAME%

C. \\SERWER_2\egzamin$\%USERNAME%

D. \\SERWER_2\$egzamin\%USERNAME%

Wiele osób myli składnię ścieżek sieciowych w Windows, szczególnie jeśli chodzi o udziały specjalne i dynamiczne odwoływanie się do katalogów użytkowników. Często pojawia się zamieszanie z miejscem umieszczenia znaku dolara oraz zastosowaniem zmiennych systemowych. W niektórych błędnych odpowiedziach dolara dodano w złym miejscu, np. przy nazwie folderu zamiast udziału, albo pominięto go całkowicie, co sprawia, że zasób nie jest ukryty i nie spełnia funkcji udziału specjalnego. Inny typowy błąd to używanie znaku dolara przed nazwą udziału czy folderu bez zrozumienia, jak Windows interpretuje udostępnianie – system wymaga, by znak ten był na końcu nazwy udziału w definicji udziału, nie w ścieżce fizycznej. Bywa także, że osoby myślą, iż użycie 'egzamin$' w ścieżce, gdy fizyczny folder nie ma znaku dolara w nazwie, jest błędem, jednak to właśnie logika udziałów sieciowych pozwala rozróżnić nazwę udziału od folderu na dysku. Niekiedy można się też pomylić przy używaniu zmiennej %USERNAME%. Jej brak w ścieżce skutkuje, że każdy użytkownik trafiałby nie do swojego, a wspólnego katalogu, co zupełnie rozmija się z zasadami bezpieczeństwa i praktyką pracy w domenach. Praktyka pokazuje, że administratorzy powinni zawsze sprawdzać, jak nazywają udziały i przekazywać jasne instrukcje użytkownikom, bo nieintuicyjne nazewnictwo i niestandardowe ścieżki mogą prowadzić do frustracji albo – co gorsza – do przypadkowego ujawnienia poufnych danych. Z mojego doświadczenia źle skonfigurowane ścieżki sieciowe potrafią być powodem wielu niejasności w pracy zespołów czy w procesie nadawania uprawnień, dlatego warto dobrze opanować tę tematykę.

Pytanie 9

Jakie jest zadanie programu Wireshark?

A. ochrona komputera przed wirusami

B. obserwacja działań użytkowników sieci

C. analiza wydajności komponentów komputera

D. uniemożliwienie dostępu do komputera przez sieć

Wireshark jest zaawansowanym narzędziem służącym do analizy ruchu sieciowego, które pozwala na monitorowanie i rejestrowanie wszystkich pakietów danych przesyłanych w sieci komputerowej. Dzięki temu administratorzy mogą dokładnie śledzić działania użytkowników, diagnozować problemy z siecią, a także analizować bezpieczeństwo. Przykładowo, Wireshark może być używany do identyfikacji nieautoryzowanych prób dostępu do zasobów sieciowych lub do wykrywania nieprawidłowości w komunikacji między urządzeniami. Program umożliwia wizualizację ruchu w czasie rzeczywistym oraz oferuje funkcje filtrowania, które pozwalają skupić się na interesujących nas danych. Działania te są zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania sieciami, gdzie ciągłe monitorowanie jest kluczowe dla zapewnienia ich bezpieczeństwa i wydajności. Wireshark jest również zgodny z wieloma standardami branżowymi, co czyni go narzędziem niezastąpionym dla inżynierów sieciowych i specjalistów z zakresu cyberbezpieczeństwa.

Pytanie 10

W celu zabezpieczenia komputerów w sieci lokalnej przed nieautoryzowanym dostępem oraz atakami typu DoS, konieczne jest zainstalowanie i skonfigurowanie

A. programu antywirusowego

B. blokady okienek pop-up

C. zapory ogniowej

D. filtru antyspamowego

Zainstalowanie i skonfigurowanie zapory ogniowej jest kluczowym krokiem w zabezpieczaniu komputerów w sieci lokalnej przed nieautoryzowanym dostępem oraz atakami typu DoS (Denial of Service). Zapora ogniowa działa jako filtr, kontrolując ruch trafiający i wychodzący z sieci, co pozwala na zablokowanie potencjalnie niebezpiecznych połączeń. Przykładem zastosowania zapory ogniowej jest możliwość skonfigurowania reguł, które zezwalają na dostęp tylko dla zaufanych adresów IP, co znacząco zwiększa bezpieczeństwo sieci. Warto również zauważyć, że zapory ogniowe są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi w zakresie zarządzania bezpieczeństwem informacji, jak na przykład standardy NIST czy ISO/IEC 27001. Regularne aktualizacje zapory oraz monitorowanie logów mogą pomóc w identyfikacji podejrzanego ruchu i w odpowiednim reagowaniu na potencjalne zagrożenia. To podejście pozwala na budowanie warstwy zabezpieczeń, która jest fundamentalna dla ochrony zasobów informacyjnych w każdej organizacji.

Pytanie 11

Jaką sekwencję mają elementy adresu globalnego IPv6 typu unicast ukazanym na diagramie?

A. 1 - globalny prefiks, 2 - identyfikator interfejsu, 3 - identyfikator podsieci

B. 1 - globalny prefiks, 2 - identyfikator podsieci, 3 - identyfikator interfejsu

C. 1 - identyfikator podsieci, 2 - globalny prefiks, 3 - identyfikator interfejsu

D. 1 - identyfikator interfejsu, 2 - globalny prefiks, 3 - identyfikator podsieci

Adres IPv6 składa się z kilku komponentów z których kluczowymi są globalny prefiks identyfikator podsieci oraz identyfikator interfejsu. Globalny prefiks to pierwsze 48 bitów i jest przydzielany przez dostawcę internetu jako unikalny identyfikator sieci. Identyfikator podsieci zajmuje kolejne 16 bitów i służy do podziału większej sieci na mniejsze segmenty co pozwala na lepsze zarządzanie ruchem sieciowym oraz zwiększa bezpieczeństwo. Ostatnie 64 bity to identyfikator interfejsu który musi być unikalny w ramach danej podsieci i zwykle jest generowany automatycznie na podstawie adresu MAC urządzenia. Taka organizacja adresu IPv6 umożliwia efektywne zarządzanie ogromnymi zasobami adresowymi tego protokołu. W praktyce daje to możliwość tworzenia dużych dobrze zorganizowanych sieci z zachowaniem wysokiego poziomu hierarchii i skalowalności. Dzięki takiemu podejściu można łatwo integrować nowe technologie takie jak Internet Rzeczy (IoT) zapewniając jednocześnie stabilność i wydajność.

Pytanie 12

Podaj maksymalną liczbę hostów, które można przypisać w każdej z 8 równych podsieci, utworzonych z sieci o adresie 10.10.10.0/24.

A. 16

B. 30

C. 14

D. 62

Wybór 14, 16 lub 62 jako maksymalnej liczby adresów hostów w każdej z podsieci jest wynikiem nieprawidłowego rozumienia zasad związanych z adresowaniem IP i podsieciowaniem. W kontekście sieci 10.10.10.0/24, pełna sieć zawiera 256 adresów IP, z czego niektóre są zarezerwowane. W przypadku podziału na 8 podsieci, każda podsieć musi mieć wystarczającą ilość adresów do obsługi hostów. Odpowiedzi 14 i 16 źle odzwierciedlają obliczenia związane z liczbą dostępnych adresów. Gdybyśmy uznali, że w każdej podsieci powinno być 16 adresów hostów, zapomnielibyśmy o obowiązkowych adresach rezerwowych, co ograniczałoby liczbę urządzeń w sieci. Odpowiedź 62 sugeruje, że w każdej podsieci mogłoby być więcej adresów, niż rzeczywiście jest dostępnych, co jest sprzeczne z zasadami podsieciowania. Kluczowym błędem jest nie uwzględnienie dwóch zarezerwowanych adresów w każdej podsieci, co prowadzi do zawyżenia liczby dostępnych hostów. W praktyce, każda podsieć powinna efektywnie wykorzystywać dostępne adresy, co jest kluczowe w zarządzaniu dużymi sieciami. Zasady projektowania sieci i uzasadnione podejście do adresacji są fundamentalnymi elementami dla każdej organizacji, aby uniknąć problemów związanych z ograniczeniami adresowymi w przyszłości.

Pytanie 13

Interfejs, którego magistrala kończy się elementem przedstawionym na ilustracji, jest typowy dla

A. ATAPI

B. UDMA

C. SCSI

D. SATA

SATA jest nowoczesnym interfejsem zaprojektowanym do podłączania dysków twardych i napędów optycznych wewnątrz komputerów głównie przeznaczonym do użytku osobistego w komputerach stacjonarnych i laptopach SATA korzysta z cienkich kabli charakteryzujących się mniejszymi złączami co ułatwia prowadzenie kabli wewnątrz obudowy i poprawia przepływ powietrza jednak nie korzysta z masywnych złączy widocznych na obrazku ATAPI to kolejny standard często mylony z SCSI ponieważ jest używany do podłączania napędów optycznych do magistrali IDE stanowi rozwinięcie standardu ATA do obsługi urządzeń takich jak napędy CD/DVD jednak nie korzysta z prezentowanego złącza UDMA to technologia przesyłu danych wykorzystywana w interfejsach ATA i ATAPI podnosząca ich wydajność pod względem prędkości przesyłania danych nie jest to jednak fizyczny interfejs ani typ złącza jak ukazano na obrazku Błędne interpretacje mogą wynikać z pomylenia fizycznych złączy z protokołami przesyłania danych oraz braku rozróżnienia między interfejsami wewnętrznymi i zewnętrznymi co podkreśla konieczność zrozumienia specyficznych zastosowań i budowy poszczególnych technologii interfejsów komputerowych

Pytanie 14

W technologii Ethernet protokół dostępu do medium CSMA/CD jest metodą z

A. zapobieganiem kolizjom

B. przekazywaniem tokena

C. priorytetami zgłoszeń

D. wykrywaniem kolizji

Wybór odpowiedzi dotyczącej unikaniu kolizji, priorytetów żądań lub przekazywaniem żetonu odzwierciedla błędne zrozumienie działania protokołu CSMA/CD oraz samej struktury sieci Ethernet. Unikanie kolizji sugerowałoby, że protokół jest w stanie w pełni zapobiec ich wystąpieniu, co nie jest zgodne z rzeczywistością. CSMA/CD nie eliminuje kolizji, lecz jedynie je wykrywa i stosuje mechanizm, który pozwala na ich rozwiązanie po wystąpieniu. Priorytety żądań odnoszą się raczej do bardziej zaawansowanych protokołów, takich jak token ring, gdzie urządzenia mają przypisane priorytety dostępu. Takie podejście nie obowiązuje w prostych sieciach Ethernet opartych na CSMA/CD, gdzie dostęp jest demokratyczny, a każda jednostka ma równe prawo do korzystania z medium. Przekazywanie żetonu również jest metodą stosowaną w innych typach sieci, ale nie w CSMA/CD. W rzeczywistości, myślenie o protokołach jako ścisłych metodach unikania kolizji prowadzi do nieprawidłowych wniosków dotyczących ich funkcji i zastosowania. CSMA/CD przekształca sieć lokalną w środowisko, w którym kolizje są nieuniknione, ale potrafi je szybko wykrywać i efektywnie obsługiwać, co jest kluczowe dla zapewnienia stabilności oraz wydajności komunikacji w sieci.

Pytanie 15

Aby zintegrować komputer z siecią LAN, należy użyć interfejsu

A. RJ-45

B. D-SUB

C. S/PDIF

D. LPT

Interfejs RJ-45 jest standardem używanym w sieciach Ethernet oraz LAN, który pozwala na fizyczne połączenie komputerów i innych urządzeń sieciowych. Zastosowanie tego interfejsu umożliwia przesyłanie danych z prędkościami typowymi dla sieci lokalnych, wynoszącymi od 10 Mbps do nawet 10 Gbps w przypadku nowoczesnych technologii. Złącze RJ-45 jest odpowiedzialne za łączenie kabli miedzianych typu twisted pair, które są powszechnie stosowane w budowie infrastruktury sieciowej. W codziennych zastosowaniach, RJ-45 znajduje zastosowanie w podłączaniu komputerów do routerów, przełączników oraz punktów dostępowych. W standardzie ANSI/TIA-568 określono kolory przewodów w kablu Ethernet, co zapewnia spójność w instalacjach sieciowych. Warto również zwrócić uwagę na właściwości kabli, takie jak kategorie (np. Cat5e, Cat6), które wpływają na wydajność i przepustowość sieci. Przykładem zastosowania RJ-45 jest sieć biurowa, gdzie wiele komputerów jest podłączonych do switcha, umożliwiając współdzielenie zasobów i dostęp do internetu.

Pytanie 16

Jaki sprzęt powinno się wybrać do pomiarów schematu okablowania strukturalnego sieci lokalnej?

A. Analizator protokołów

B. Monitor sieciowy

C. Reflektometr OTDR

D. Analizator sieci LAN

Analizator sieci LAN to kluczowe narzędzie w zarządzaniu i diagnozowaniu sieci lokalnych. Jego główną funkcją jest monitorowanie i analizowanie ruchu sieciowego, co pozwala na identyfikację problemów z wydajnością oraz ocenę stanu połączeń. W kontekście pomiarów mapy połączeń okablowania strukturalnego, analizator ten umożliwia zbieranie danych o użyciu pasma, opóźnieniach, a także błędach komunikacyjnych. Na przykład, podczas wdrażania nowej infrastruktury sieciowej, technik może wykorzystać analizator sieci LAN do przeprowadzenia testów wydajności i potwierdzenia, że wszystkie urządzenia są prawidłowo podłączone i komunikują się ze sobą. Dodatkowo, zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, takie jak standardy IEEE 802.3, regularne monitorowanie sieci przy użyciu analizatora LAN jest niezbędne dla zapewnienia niezawodności i efektywności działania sieci. To narzędzie pozwala także na wizualizację topologii sieci, co jest kluczowe w zarządzaniu złożonymi środowiskami IT.

Pytanie 17

Aby zminimalizować wpływ zakłóceń elektromagnetycznych na przesyłany sygnał w projektowanej sieci komputerowej, co należy zastosować?

A. gruby przewód koncentryczny

B. ekranowaną skrętkę

C. światłowód

D. cienki przewód koncentryczny

Światłowody są najlepszym rozwiązaniem dla przesyłania sygnałów w sieciach komputerowych, gdyż zapewniają minimalny wpływ zakłóceń elektromagnetycznych. Działają na zasadzie przesyłania impulsów świetlnych przez włókna optyczne, co unika problemów związanych z elektromagnetycznym zakłóceniem, które mogą występować w tradycyjnych kablach miedzianych. W porównaniu do ekranowanej skrętki czy przewodów koncentrycznych, światłowody oferują znacznie większą szerokość pasma oraz dłuższe dystanse przesyłania bez utraty jakości sygnału. Przykładem zastosowania światłowodów są sieci lokalne (LAN) w dużych biurowcach oraz połączenia między budynkami, gdzie kluczowe są szybkość transferu danych i odporność na zakłócenia. Dodatkowo, zgodnie z normami ISO/IEC 11801, instalacje światłowodowe są uważane za standard w nowoczesnych infrastrukturach telekomunikacyjnych, co czyni je przyszłościowym wyborem dla rozwoju sieci komputerowych.

Pytanie 18

Który z poniższych programów nie jest wykorzystywany do zdalnego administrowania komputerami w sieci?

A. Team Viewer

B. Rdesktop

C. Virtualbox

D. UltraVNC

Rdesktop, UltraVNC i TeamViewer to programy, które w istotny sposób różnią się od VirtualBox, ponieważ są one przeznaczone do zdalnego zarządzania komputerami. Rdesktop to klient RDP (Remote Desktop Protocol) dla systemu Linux, który umożliwia zdalny dostęp do systemów Windows. Pozwala na interakcję z komputerem zdalnie, co jest szczególnie przydatne w środowiskach korporacyjnych, gdzie pracownicy mogą potrzebować dostępu do swoich stacji roboczych z różnych lokalizacji. UltraVNC to rozwiązanie do zdalnego zarządzania, które wykorzystuje protokół VNC (Virtual Network Computing) do umożliwienia zdalnego dostępu i zarządzania komputerami przez interfejs graficzny. Użytkownicy mogą kontrolować komputer zdalny tak, jakby siedzieli przed nim, co sprawia, że jest to narzędzie idealne do wsparcia technicznego. TeamViewer z kolei to popularna aplikacja do zdalnego dostępu, która oferuje wiele funkcji, takich jak przesyłanie plików, współpraca w czasie rzeczywistym czy zdalne wsparcie techniczne. Typowym błędem jest mylenie zdalnego dostępu z wirtualizacją – podczas gdy pierwsze dotyczy kontroli nad zdalnym systemem, drugie odnosi się do uruchamiania wielowarstwowych systemów operacyjnych na jednym komputerze. Zrozumienie tej różnicy jest kluczowe dla skutecznego wykorzystania narzędzi IT w praktyce.

Pytanie 19

Do jakiego typu wtyków przeznaczona jest zaciskarka pokazana na ilustracji?

A. BNC

B. SC/PC

C. RJ45

D. E2000

Zrozumienie różnych rodzajów złącz i narzędzi do ich montażu to bardzo ważna sprawa w telekomunikacji i transmitowaniu danych. Zaciskarki do RJ45 nie są takie same jak te do BNC, bo RJ45 są dla kabli skrętkowych w sieciach komputerowych i powinny być zgodne z normami Ethernet (np. TIA/EIA-568). W złączach RJ45 mamy osiem przewodów, a zaciskarki są tak zrobione, że zaciskają wszystkie jednocześnie we wtyku. Z kolei złącza E2000 i SC/PC to światłowody, gdzie precyzyjny montaż jest niezbędny, żeby ograniczyć straty sygnału. Zaciskarki do światłowodów są specjalnie zaprojektowane, żeby dbać o delikatne włókna, a ich zarabianie musi być bardzo dokładne, co opisują normy takie jak ITU-T G.652. Jak użyjemy zaciskarki do BNC w kontekście światłowodów, to może skutkować niestabilnymi połączeniami i dużymi stratami sygnału. A użycie tej samej zaciskarki do RJ45 może spowodować, że połączenie elektryczne nie będzie dobre, co jest kluczowe dla transmisji danych. Ogólnie, ważne jest, aby dobrze rozumieć specyfikę różnych złączy i narzędzi, żeby systemy telekomunikacyjne działały niezawodnie i uniknąć typowych błędów, które mogą prowadzić do awarii i problemów z jakością sygnału.

Pytanie 20

Aby podłączyć drukarkę igłową o wskazanych parametrach do komputera, należy umieścić kabel dołączony do drukarki w porcie

A. Centronics

B. Ethernet

C. USB

D. FireWire

Wybór interfejsu USB, Ethernet czy FireWire w kontekście drukarki igłowej marki OKI jest błędny ze względu na specyfikę i standardy komunikacyjne tych technologii. Interfejs USB, pomimo swojej popularności w nowoczesnych urządzeniach, nie był standardem stosowanym w starszych drukarkach igłowych, które zazwyczaj korzystają z równoległych połączeń, jak Centronics. Zastosowanie USB wymagałoby użycia adapterów, co może wprowadzać dodatkowe opóźnienia i problemy z kompatybilnością. Interfejs Ethernet jest przeznaczony głównie dla drukarek sieciowych, co oznacza, że jego zastosowanie w kontekście drukarki igłowej, która może nie obsługiwać tego standardu, jest niewłaściwe. FireWire, choć szybszy od USB w określonych zastosowaniach, nie jest typowym interfejsem do komunikacji z drukarkami igłowymi i w praktyce nie znajduje zastosowania w takich urządzeniach. Typowym błędem jest mylenie różnych technologii komunikacyjnych oraz przywiązywanie ich do nieodpowiednich typów urządzeń, co często prowadzi do problemów z konfiguracją i użytkowaniem sprzętu. W praktyce, skuteczne podłączenie drukarki igłowej powinno polegać na stosowaniu standardów, które były pierwotnie zaprojektowane dla tych urządzeń, co zapewnia stabilność i niezawodność połączenia.

Pytanie 21

W wyniku realizacji podanego polecenia ping parametr TTL wskazuje na

C:\Users\Właściciel>ping -n 1 wp.pl

Pinging wp.pl [212.77.98.9] with 32 bytes of data:
Reply from 212.77.98.9: bytes=32 time=17ms TTL=54

Ping statistics for 212.77.98.9:
    Packets: Sent = 1, Received = 1, Lost = 0 (0% loss),
Approximate round trip times in milli-seconds:
    Minimum = 17ms, Maximum = 17ms, Average = 17ms

A. czas reakcji z urządzenia docelowego

B. czas trwania testu łączności w sieci

C. liczbę ruterów, które uczestniczą w przesyłaniu pakietu od nadawcy do odbiorcy

D. liczbę pakietów wysłanych w celu weryfikacji komunikacji w sieci

Powszechnym błędem przy interpretacji parametru TTL w kontekście polecenia ping jest mylenie go z czasem odpowiedzi z urządzenia docelowego lub czasem trwania całej operacji ping. Czas odpowiedzi to zupełnie inna wartość mierzona w milisekundach która wskazuje jak szybko urządzenie docelowe odpowiedziało na zapytanie ping i jest to odrębny parametr od TTL. Wyjaśniając różnice warto zauważyć że czas odpowiedzi zależy od różnych czynników takich jak odległość sieciowa obciążenie sieci czy wydajność urządzenia docelowego. Natomiast TTL dotyczy liczby ruterów które pakiet musi przejść. Kolejną pomyłką jest utożsamianie TTL z liczbą pakietów wysłanych w celu sprawdzenia komunikacji co jest często wynikiem błędnego rozumienia jak działa polecenie ping. Ping standardowo wysyła określoną liczbę pakietów która nie zależy od TTL i jest konfigurowalna przez użytkownika. Ostatnim błędnym założeniem jest przekonanie że TTL oznacza czas trwania całego sprawdzenia komunikacji. Choć podobieństwo terminologiczne może być mylące TTL jest niezależnym mechanizmem mającym na celu zapobieganie nieskończonym pętlom w sieci i nie odnosi się do czasu trwania operacji. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe do poprawnej analizy i interpretacji wyników ping co jest istotne w diagnostyce i utrzymaniu infrastruktury sieciowej.

Pytanie 22

Jaki jest rezultat realizacji którego polecenia w systemie operacyjnym z rodziny Windows, przedstawiony na poniższym rysunku?

A. net session

B. net view

C. arp -a

D. route print

Polecenie arp -a wyświetla tablicę ARP czyli mapowanie adresów IP na adresy MAC w lokalnej sieci. To narzędzie jest użyteczne do diagnozowania problemów z lokalną komunikacją sieciową jednak nie dostarcza informacji o trasach sieciowych czy interfejsach. Błędnym założeniem byłoby myślenie że wynik arp -a mógłby przedstawiać informacje widoczne na rysunku które są związane z tabelą routingu. Net view to polecenie które wyświetla listę zasobów sieciowych udostępnionych na danym komputerze lub w domenie. Jest to narzędzie do zarządzania udostępnianiem plików i drukarek nie ma jednak związku z trasami sieciowymi czy interfejsami co czyni je nieadekwatnym jako odpowiedź na to pytanie. Net session pozwala administratorom zarządzać sesjami użytkowników na serwerach co obejmuje zamykanie nieautoryzowanych sesji. To narzędzie związane jest z bezpieczeństwem i zarządzaniem użytkownikami w sieci ale nie odnosi się do tabeli routingu sieciowego. Każda z tych opcji pełni ważną rolę w zarządzaniu siecią jednak odpowiada na inne aspekty zarządzania i diagnostyki niż te przedstawione w poleceniu route print które dostarcza szczegółowych informacji o trasach routingu w systemach Windows i jest kluczowe dla administratorów sieci w kontekście zarządzania trasami i rozwiązywania problemów z łącznością.

Pytanie 23

Jaką konfigurację sieciową może mieć komputer, który należy do tej samej sieci LAN, co komputer z adresem 10.8.1.10/24?

A. 10.8.0.101 i 255.255.0.0

B. 10.8.1.101 i 255.255.255.0

C. 10.8.0.101 i 255.255.255.0

D. 10.8.1.101 i 255.255.0.0

Odpowiedź 10.8.1.101 z maską podsieci 255.255.255.0 jest poprawna, ponieważ zarówno adres IP, jak i maska podsieci są zgodne z wymaganiami dla komputerów znajdujących się w tej samej sieci LAN. Adres 10.8.1.10 z maską 255.255.255.0 oznacza, że wszystkie urządzenia z adresami IP od 10.8.1.1 do 10.8.1.254 mogą się ze sobą komunikować. W praktyce oznacza to, że komputer z adresem 10.8.1.101 będzie w stanie wysłać i odbierać dane z komputera o adresie 10.8.1.10, co jest kluczowe dla zapewnienia efektywnej komunikacji w sieci lokalnej. Konfiguracja ta jest zgodna z zasadami subnettingu, które sugerują, że urządzenia w tej samej podsieci muszą mieć ten sam prefiks adresowy. Użycie standardowej maski 255.255.255.0 dla takiej sieci jest powszechne i zapewnia odpowiednie zasoby adresowe dla małych i średnich sieci. Dodatkowo, zrozumienie koncepcji adresacji IP oraz podziału na podsieci jest niezbędne w administracji sieciami komputerowymi oraz w projektowaniu infrastruktury IT.

Pytanie 24

Na ilustracji zaprezentowano strukturę topologiczną

A. magistrali

B. pierścienia

C. pełnej siatki

D. rozszerzonej gwiazdy

Topologia rozszerzonej gwiazdy jest efektywną strukturą sieciową, w której jednostki komputerowe są połączone poprzez centralne urządzenia, zazwyczaj switche. Każdy segment sieciowy tworzy lokalną gwiazdę, której centralnym punktem jest switch, łączący się dalej z głównym switch em rdzeniowym. Ta struktura umożliwia elastyczne zarządzanie siecią oraz łatwe dodawanie kolejnych segmentów bez zakłócania działania całej sieci. Duża zaleta to zwiększona odporność na awarie, ponieważ uszkodzenie jednego kabla nie wpływa na działanie reszty sieci. Takie rozwiązania są stosowane w nowoczesnych sieciach LAN, zwłaszcza w przedsiębiorstwach, które wymagają skalowalności i łatwego zarządzania infrastrukturą. Zgodność z protokołami takimi jak Ethernet i możliwość implementacji sieci VLAN pozwala na logiczne segmentowanie sieci, co poprawia bezpieczeństwo i wydajność. Dobrymi praktykami jest także stosowanie redundancji na poziomie centralnych switchy, co minimalizuje ryzyko całkowitej awarii sieci.

Pytanie 25

Aby zapewnić łączność urządzenia mobilnego z komputerem za pośrednictwem interfejsu Bluetooth, konieczne jest

A. stworzyć sieć WAN dla tych urządzeń

B. zestawić połączenie między urządzeniami kablem krosowym

C. ustawić urządzenie mobilne przez przeglądarkę

D. wykonać parowanie urządzeń

Wykonanie parowania urządzeń jest kluczowym krokiem w nawiązywaniu połączenia Bluetooth pomiędzy urządzeniem mobilnym a komputerem. Proces ten polega na wymianie danych zabezpieczających, takich jak kody PIN lub hasła, które są niezbędne do autoryzacji połączenia. Parowanie zapewnia, że tylko zaufane urządzenia mogą wymieniać dane, co jest zgodne z najlepszymi praktykami bezpieczeństwa. Po zakończeniu parowania, urządzenia będą mogły automatycznie się łączyć bez potrzeby ponownego wprowadzania danych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której użytkownik chce przesłać pliki z telefonu na komputer. Po parowaniu, takie operacje stają się znacznie łatwiejsze, a użytkownik oszczędza czas. Ponadto, Bluetooth ma różne profile, takie jak A2DP do przesyłania dźwięku czy SPP do przesyłania danych, co pozwala na różnorodne zastosowania w zależności od potrzeb użytkownika.

Pytanie 26

Element trwale zamontowany, w którym znajduje się zakończenie okablowania strukturalnego poziomego dla abonenta, to

A. gniazdo energetyczne

B. gniazdo teleinformatyczne

C. punkt rozdzielczy

D. punkt konsolidacyjny

Wybór punktu konsolidacyjnego jako odpowiedzi jest mylny, ponieważ termin ten odnosi się do elementu, który służy do łączenia różnych segmentów okablowania w sieci, a nie jako końcowy punkt dostępu dla użytkowników. Punkty konsolidacyjne są zazwyczaj instalowane w bardziej centralnych lokalizacjach systemu okablowania, co pozwala na organizację i zarządzanie kablami w obrębie budynku. Służą one do konsolidacji różnych połączeń i zapewniają elastyczność w przyszłych zmianach w infrastrukturze sieciowej. W kontekście gniazd energetycznych, ich funkcja jest zupełnie inna – służą one do zasilania urządzeń elektrycznych, a nie do przesyłania danych. Błędne założenie, że gniazdo energetyczne może pełnić rolę końcowego punktu okablowania strukturalnego, prowadzi do nieporozumień w zakresie projektowania i wdrażania infrastruktury IT. Z kolei punkt rozdzielczy, jako element systemu dystrybucji sygnałów, również nie pełni funkcji bezpośredniego zakończenia okablowania, lecz działa jako pośrednik w transmisji sygnałów między różnymi segmentami sieci. Właściwe zrozumienie ról i funkcji tych elementów jest kluczowe dla efektywnego projektowania oraz zarządzania sieciami teleinformatycznymi.

Pytanie 27

Usługa, która odpowiada za przekształcanie nazw domenowych na adresy IP, to

A. DHCP

B. SNMP

C. SMTP

D. DNS

Odpowiedź DNS (Domain Name System) jest poprawna, ponieważ ta usługa odpowiada za translację nazw domenowych na adresy IP, co jest kluczowe dla komunikacji w internecie. Kiedy użytkownik wprowadza adres strony, na przykład www.przyklad.pl, system DNS konwertuje tę nazwę na odpowiedni adres IP, np. 192.0.2.1. Dzięki temu, urządzenia sieciowe mogą się komunikować ze sobą, ponieważ operują na adresach IP. DNS działa na zasadzie hierarchicznej struktury, gdzie serwery DNS mogą odwoływać się do innych serwerów, aby znaleźć dokładny adres IP. To sprawia, że system jest niezwykle skalowalny i wydajny. Przykładem zastosowania DNS jest sytuacja, gdy chcemy odwiedzić stronę, która została przeniesiona na inny serwer; zmiany w DNS mogą być wprowadzone szybko, co minimalizuje czas przestoju. Dodatkowo, DNS obsługuje mechanizmy takie jak caching, co przyspiesza proces rozwiązywania nazw. W kontekście najlepszych praktyk, zarządzanie strefami DNS i ich zabezpieczenie, na przykład przez DNSSEC, jest niezbędne, aby zapobiegać atakom typu spoofing.

Pytanie 28

Wirus komputerowy to aplikacja, która

A. posiada zdolność do samodzielnego replikowania się

B. uruchamia się, gdy użytkownik zainfekowanego systemu otworzy jakiś program

C. aktywizuje się, gdy nadejdzie odpowiedni moment

D. wymaga programu nosiciela

Odpowiedzi wskazujące na potrzebę programu nosiciela, aktywację po nadejściu odpowiedniej daty czy uruchamianie się w wyniku akcji użytkownika są związane z innymi typami złośliwego oprogramowania, ale nie z robakami komputerowymi. Program nosiciel, jak wirus, przemieszcza się zainfekowanym systemem w zależności od obecności innych plików, co wymaga interakcji z innymi aplikacjami. Taki mechanizm jest zdecydowanie odmienny od autonomicznej natury robaków, które nie potrzebują innego programu, aby się rozmnażać. W kontekście aktywacji na podstawie daty, bardziej dotyczy to tzw. „czasowych bomb” w oprogramowaniu, gdzie złośliwy kod jest zaprogramowany do aktywacji w określonym momencie, lecz nie definiuje to działania robaka. Z kolei uruchamianie się zainfekowanego programu przez użytkownika jest cechą wirusów, które wymagają, aby użytkownik wykonał zainfekowany plik, natomiast robaki są zaprojektowane do samodzielnego rozprzestrzeniania się bez jakiejkolwiek interwencji. Dlatego ważne jest, aby w pełni zrozumieć różnice między tymi typami złośliwego oprogramowania, co jest kluczowe dla odpowiedniej strategii ochrony i zarządzania bezpieczeństwem systemów komputerowych.

Pytanie 29

Aby osiągnąć wysoką jakość połączeń głosowych VoIP kosztem innych przesyłanych informacji, konieczne jest włączenie i skonfigurowanie na routerze usługi

A. NAT

B. QoS

C. DMZ

D. SSL

SSL (Secure Sockets Layer) to protokół kryptograficzny, którego celem jest zapewnienie poufności i integralności danych przesyłanych w sieci. Choć SSL może być istotny w kontekście zabezpieczania danych, nie ma wpływu na jakość połączeń głosowych VoIP. Jego funkcja ogranicza się do szyfrowania komunikacji, co nie wpływa na zarządzanie ruchem i priorytetyzację pakietów. DMZ (Demilitarized Zone) to strefa w sieci komputerowej, która oddziela wewnętrzną sieć organizacji od sieci zewnętrznej, co może zwiększać bezpieczeństwo, ale nie ma bezpośredniego wpływu na jakość usług VoIP. NAT (Network Address Translation) z kolei jest używany do konwersji adresów IP w ruchu sieciowym, co pozwala na wykorzystanie lokalnych adresów IP w publicznych sieciach, ale także nie przyczynia się do poprawy jakości połączeń głosowych. Często błędne jest myślenie, że protokoły zabezpieczające lub konfiguracje bezpieczeństwa wpływają na jakość VoIP, podczas gdy kluczowe jest zarządzanie priorytetami dla pakietów danych. Zrozumienie różnicy między tymi koncepcjami jest kluczowe dla efektywnego zarządzania siecią i zapewnienia optymalnej jakości usług głosowych.

Pytanie 30

Jakie informacje można uzyskać za pomocą programu Wireshark?

A. Połączenia par przewodów.

B. Przerwy w okablowaniu.

C. Zwarcie przewodów.

D. Ruch pakietów sieciowych.

Wireshark jest narzędziem służącym do analizy ruchu sieciowego, które umożliwia przechwytywanie, analizowanie i wizualizowanie danych przesyłanych w sieci komputerowej. Dzięki Wireshark można obserwować ruch pakietów sieciowych w czasie rzeczywistym, co jest nieocenione w diagnostyce problemów związanych z wydajnością sieci, bezpieczeństwem, a także w analizie protokołów komunikacyjnych. Przykłady zastosowania obejmują monitorowanie przesyłania danych w protokołach takich jak TCP/IP, UDP, HTTP, co pozwala na identyfikację nietypowych wzorców ruchu, takich jak ataki DDoS czy nieautoryzowane przesyłanie danych. Wireshark jest także używany w edukacji, aby zrozumieć, jak działają różne protokoły sieciowe oraz w badaniach naukowych, gdzie analiza danych sieciowych jest kluczowa. Umożliwia to inżynierom sieciowym i specjalistom ds. bezpieczeństwa podejmowanie świadomych decyzji na podstawie zebranych danych oraz zgodność z najlepszymi praktykami branżowymi takimi jak ITIL czy ISO/IEC 27001.

Pytanie 31

Która norma określa parametry transmisji dla komponentów kategorii 5e?

A. CSA T527

B. TIA/EIA-568-B-1

C. EIA/TIA 607

D. TIA/EIA-568-B-2

Norma TIA/EIA-568-B-2 jest kluczowym dokumentem w zakresie specyfikacji parametrów transmisyjnych komponentów kategorii 5e, które są powszechnie stosowane w sieciach lokalnych. Ta norma definiuje wymagania dotyczące wydajności, w tym poziomy tłumienia, zniekształcenia sygnału oraz inne istotne parametry, które wpływają na jakość i stabilność przesyłania danych. Przykładowo, komponenty kategorii 5e są zaprojektowane z myślą o transmisji danych z prędkością do 1 Gbps na dystansie do 100 metrów, co czyni je odpowiednimi do zastosowań w biurach i domach. TIA/EIA-568-B-2 wprowadza również wytyczne dotyczące instalacji, co pozwala na stworzenie wydajnych i niezawodnych sieci. Stosowanie tej normy jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, co zapewnia wysoką jakość usług i minimalizację problemów związanych z transmisją. Zrozumienie i wdrożenie wymagań tej normy jest kluczowe dla inżynierów i techników zajmujących się projektowaniem oraz implementacją infrastruktury sieciowej.

Pytanie 32

Administrator powinien podzielić sieć o adresie 193.115.95.0 z maską 255.255.255.0 na 8 równych podsieci. Jaką maskę sieci powinien wybrać administrator?

A. 255.255.255.192

B. 255.255.255.248

C. 255.255.255.224

D. 255.255.255.240

Wybór nieodpowiedniej maski sieci często wynika z błędnych założeń dotyczących podziału sieci. W przypadku maski 255.255.255.192, która odpowiada 11111111.11111111.11111111.11000000, uzyskujemy 4 podsieci, co jest niewystarczające do spełnienia wymagań podziału na 8 podsieci. Z kolei maska 255.255.255.240, odpowiadająca 11111111.11111111.11111111.11110000, daje jedynie 16 adresów w każdej podsieci, z czego 14 jest dostępnych dla hostów, co również nie pasuje do wymagania o 8 równych podsieciach, ponieważ w tym przypadku wykorzystamy tylko 4 podsieci. Maska 255.255.255.248 (11111111.11111111.11111111.11111000) umożliwia podział na 32 podsieci, co w tym kontekście również nie jest praktyczne, a ilość dostępnych adresów w każdej z tych podsieci wynosi zaledwie 6. Takie błędy w ocenie możliwości podziału sieci mogą prowadzić do poważnych problemów w przyszłości, takich jak niewystarczająca liczba adresów dla urządzeń w sieci. Kluczowe jest, aby rozumieć logikę działania maski podsieci oraz zasady przydzielania adresów IP, żeby unikać nieefektywnego zarządzania zasobami sieciowymi.

Pytanie 33

Aby zabezpieczyć system przed atakami typu phishing, nie zaleca się

A. aktualizowania oprogramowania do obsługi e-maili

B. posługiwania się przestarzałymi przeglądarkami internetowymi

C. używania stron WWW, które korzystają z protokołu HTTPS

D. wykorzystywania bankowości internetowej

Uaktualnianie oprogramowania do obsługi poczty elektronicznej, korzystanie z serwisów WWW używających protokołu HTTPS oraz korzystanie z bankowości elektronicznej to działania, które w rzeczywistości są kluczowe w kontekście ochrony przed atakami phishingowymi. Uaktualnianie oprogramowania pocztowego jest istotne, ponieważ producent regularnie wprowadza poprawki bezpieczeństwa, które eliminują znane luki. Niezainstalowanie tych aktualizacji może prowadzić do sytuacji, w której złośliwe oprogramowanie wykorzystuje istniejące słabości w systemie. Korzystanie z HTTPS to kolejny istotny aspekt; protokół ten zapewnia szyfrowanie danych przesyłanych pomiędzy użytkownikiem a witryną, co utrudnia przechwycenie informacji przez osoby trzecie, jak również potwierdza autentyczność strony. Z drugiej strony, bankowość elektroniczna, mimo że wymaga ostrożności, oferuje wiele zabezpieczeń, takich jak dwuetapowa weryfikacja, która znacznie zwiększa bezpieczeństwo transakcji. Powszechnym błędem jest myślenie, że korzystanie z bankowości internetowej jest ryzykowne samo w sobie; w rzeczywistości, to niewłaściwe praktyki, takie jak korzystanie ze starszych przeglądarek, narażają użytkowników na ataki. Dlatego ważne jest, aby implementować najlepsze praktyki bezpieczeństwa i być na bieżąco z technologią, co znacznie obniży ryzyko stania się ofiarą phishingu.

Pytanie 34

Aby umożliwić połączenie między urządzeniem mobilnym a komputerem za pomocą interfejsu Bluetooth, co należy zrobić?

A. skonfigurować urządzenie mobilne przez przeglądarkę

B. wykonać parowanie urządzeń

C. utworzyć sieć WAN dla urządzeń

D. połączyć urządzenia kablem krosowym

Parowanie urządzeń to naprawdę ważny krok, który pozwala na wygodne łączenie telefonu i komputera przez Bluetooth. Jak to działa? No, w skrócie chodzi o to, że oba urządzenia wymieniają między sobą informacje, dzięki czemu mogą się nawzajem uwierzytelnić i stworzyć bezpieczne połączenie. Zazwyczaj musisz włączyć Bluetooth na obu sprzętach i zacząć parowanie. Przykładowo, jeśli chcesz przenieść zdjęcia z telefonu na komputer, to właśnie to parowanie jest niezbędne. Jak już urządzenia się połączą, transfer plików staje się łatwy i nie potrzebujesz do tego kabli. Cały ten proces opiera się na standardach ustalonych przez Bluetooth Special Interest Group (SIG), które dbają o to, żeby było zarówno bezpiecznie, jak i sprawnie. Warto pamiętać o regularnych aktualizacjach oprogramowania i być świadomym zagrożeń, żeby chronić swoje urządzenia przed nieautoryzowanym dostępem.

Pytanie 35

Planowanie wykorzystania przestrzeni na dysku komputera do gromadzenia i udostępniania informacji takich jak pliki oraz aplikacje dostępne w sieci, a także ich zarządzanie, wymaga skonfigurowania komputera jako

A. serwer aplikacji

B. serwer terminali

C. serwer plików

D. serwer DHCP

Konfigurując komputer jako serwer plików, zapewniasz centralne miejsce do przechowywania danych, które mogą być łatwo udostępniane wielu użytkownikom w sieci. Serwery plików umożliwiają zarządzanie dostępem do danych, co jest kluczowe dla organizacji, które muszą chronić wrażliwe informacje, a jednocześnie zapewniać dostęp do wspólnych zasobów. Przykładami zastosowania serwerów plików są firmy korzystające z rozwiązań NAS (Network Attached Storage), które pozwalają na przechowywanie i udostępnianie plików bez potrzeby dedykowanego serwera. Standardy takie jak CIFS (Common Internet File System) i NFS (Network File System) są powszechnie stosowane do udostępniania plików w sieci, co podkreśla znaczenie serwerów plików w architekturze IT. Dobre praktyki obejmują regularne tworzenie kopii zapasowych danych oraz wdrażanie mechanizmów kontroli dostępu, aby zminimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu do krytycznych informacji.

Pytanie 36

Jakie polecenie w systemie Windows należy użyć, aby ustalić liczbę ruterów pośrednich znajdujących się pomiędzy hostem źródłowym a celem?

A. arp

B. tracert

C. ipconfig

D. routeprint

Polecenie 'tracert' to naprawdę fajne narzędzie w systemie Windows. Dzięki niemu możesz sprawdzić, jak pakiety danych wędrują od jednego komputera do drugiego w sieci. Używając tego polecenia, dostajesz wgląd w wszystkie ruterów, przez które przechodzą twoje dane. To bardzo pomocne, gdy masz problemy z łącznością. Na przykład, jeśli zauważasz opóźnienia, 'tracert' pomoże ci zobaczyć, na którym etapie coś się psuje. Możesz więc szybko ustalić, czy problem leży w twojej lokalnej sieci, w jakimś ruterze, czy może na serwerze, z którym się łączysz. Działa to na zasadzie ICMP, czyli Internet Control Message Protocol. Wysyła pakiety echo request i potem czeka na odpowiedzi, co pozwala sprawdzić, jak długo pakiety lecą do każdego ruteru. Warto regularnie korzystać z 'tracert', bo pomaga to w optymalizacji sieci i wykrywaniu ewentualnych zagrożeń. Dla administratorów i osób zajmujących się IT to naprawdę kluczowe narzędzie.

Pytanie 37

Na diagramie okablowania strukturalnego przy jednym z komponentów znajduje się oznaczenie MDF. Z którym punktem dystrybucji jest powiązany ten komponent?

A. Głównym

B. Kampusowym

C. Pośrednim

D. Budynkowym

Wybór budynkowego punktu dystrybucyjnego jako odpowiedzi może wydawać się logiczny, jednak w rzeczywistości budynkowy punkt dystrybucyjny (IDF, czyli Intermediate Distribution Frame) jest podpunktem w hierarchii okablowania strukturalnego, który obsługuje konkretne piętra czy sekcje budynku. IDF jest wykorzystywany do połączenia MDF z użytkownikami końcowymi, co oznacza, że nie pełni roli głównego węzła, a raczej pomocniczego. W kontekście odpowiedzi związanej z punktem kampusowym, ten typ dystrybucji odnosi się do połączenia między różnymi budynkami w obrębie jednego kampusu, co również nie jest zgodne z definicją MDF. Odpowiedź dotycząca punktu pośredniego również nie jest adekwatna, ponieważ punkt pośredni (także znany jako IDF) służy do dalszego rozdzielania sygnałów ze MDF do poszczególnych użytkowników, a nie jako główny węzeł. Typowe błędy myślowe w tym kontekście polegają na myleniu roli poszczególnych punktów dystrybucyjnych oraz niewłaściwym przypisaniu ich funkcji w schemacie okablowania, co prowadzi do zrozumienia, że każdy z takich punktów ma swoje ściśle określone zadanie w infrastrukturze sieciowej. Właściwe zrozumienie hierarchii i funkcji MDF jest kluczowe dla budowy wydajnych i efektywnych sieci komunikacyjnych.

Pytanie 38

Na ilustracji złącze monitora, które zostało zaznaczone czerwoną ramką, będzie współdziałać z płytą główną posiadającą interfejs

A. HDMI

B. D-SUB

C. DisplayPort

D. DVI

DisplayPort to naprawdę fajny i nowoczesny interfejs, który pozwala na przesyłanie sygnałów wideo i audio z komputera do monitora. W branży IT korzystają z niego wszyscy, bo ma super możliwości przesyłania danych oraz świetną jakość obrazu. Ogólnie ma lepsze rozdzielczości i częstotliwości odświeżania niż stare złącza jak D-SUB czy DVI, a to sprawia, że jest idealny dla profesjonalistów, którzy zajmują się grafiką komputerową, edycją wideo czy grami. Co więcej, DisplayPort wspiera technologie jak FreeSync i G-Sync, które poprawiają obraz podczas dynamicznych scen. Fajną funkcją jest też możliwość podłączenia kilku monitorów do jednego portu dzięki MST (Multi-Stream Transport). Dlatego właśnie DisplayPort stał się takim standardem w nowoczesnych komputerach i monitorach. No i warto dodać, że jego złącza są lepiej zabezpieczone przed utratą sygnału, bo mają dodatkowe zatrzaski, które stabilizują połączenie.

Pytanie 39

Jaką klasę reprezentuje adres IPv4 w postaci binarnej 00101000 11000000 00000000 00000001?

A. Klasy C

B. Klasy D

C. Klasy A

D. Klasy B

Adres IPv4 przedstawiony w postaci binarnej 00101000 11000000 00000000 00000001 odpowiada adresowi dziesiętnemu 40.192.0.1. Klasyfikacja adresów IPv4 opiera się na pierwszych bitach adresów. Adresy klasy A zaczynają się od bitów 0, co oznacza, że możliwe wartości pierwszego bajtu wahają się od 0 do 127. Adres 40.192.0.1 należy do tego zakresu, więc jest klasy A. Adresy klasy A są używane do przydzielania dużych bloków adresów IP dla dużych organizacji, ponieważ oferują one największą liczbę adresów w danej sieci. Przykłady zastosowania adresów klasy A obejmują duże firmy i organizacje rządowe, które potrzebują szerokiego zakresu adresów do obsługi swoich urządzeń. W praktyce zastosowanie adresacji klasy A pozwala na efektywne zarządzanie dużymi sieciami, co jest zgodne z standardami przydzielania adresów IP określonymi przez IANA i RIPE.

Pytanie 40

Tryb działania portu równoległego, oparty na magistrali ISA, który umożliwia transfer danych do 2,4 MB/s, przeznaczony dla skanerów oraz urządzeń wielofunkcyjnych, to

A. SPP

B. Nibble Mode

C. ECP

D. Bi-directional

Wybór trybu SPP (Standard Parallel Port) jest częstym błędem w rozumieniu różnorodności portów równoległych. SPP ogranicza transfer do 150 KB/s, co zdecydowanie nie spełnia wymagań nowoczesnych urządzeń, takich jak skanery czy wielofunkcyjne drukarki, które potrzebują szybszego transferu danych. Nibble Mode, z kolei, to metoda, która pozwala przesyłać dane w blokach po 4 bity, co również jest mało efektywne w kontekście nowoczesnych aplikacji. Zastosowanie tej metody może prowadzić do znacznych opóźnień oraz obniżonej wydajności, co jest nieakceptowalne w środowiskach wymagających wysokiej przepustowości. Bi-directional oznacza komunikację w obu kierunkach, co teoretycznie zwiększa możliwości interakcji z urządzeniami, jednak nie jest on dedykowany do osiągnięcia tak wysokich prędkości transferu danych jak ECP. Zrozumienie różnic między tymi trybami jest kluczowe dla efektywnej konfiguracji sprzętu. Użytkownicy często myślą, że różnice są marginalne, podczas gdy w praktyce mogą one znacznie wpłynąć na wydajność systemu oraz czas realizacji zadań. Tego rodzaju błędy w ocenie mogą prowadzić do wyboru niewłaściwego sprzętu, co w dłuższej perspektywie skutkuje dużymi stratami czasowymi i finansowymi.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej