Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 12 czerwca 2026 08:30
Data zakończenia: 12 czerwca 2026 08:48

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie są odpowiednie kroki w odpowiedniej kolejności, które należy podjąć, aby nawiązać współpracę pomiędzy aplikacją internetową po stronie serwera a bazą danych SQL?

A. zapytanie do bazy, wybór bazy, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia

B. wybór bazy danych, nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, zapytanie do bazy - wyświetlane na stronie WWW, zamknięcie połączenia

C. wybór bazy, zapytanie do bazy, nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia

D. nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, wybór bazy, zapytanie do bazy - wyświetlane na stronie WWW, zamknięcie połączenia

Analizując niepoprawne odpowiedzi, można zauważyć, że każda z nich zawiera fundamentalne błędy w kolejności operacji. W przypadku pierwszej odpowiedzi, zaczynanie od zapytania do bazy danych bez wcześniejszego nawiązania połączenia z serwerem jest nie tylko niepraktyczne, ale wręcz niemożliwe. System nie jest w stanie wykonać jakiegokolwiek zapytania, jeśli nie istnieje aktywne połączenie, co prowadzi do błędów wykonania. W drugiej odpowiedzi również występuje błąd, polegający na wysyłaniu zapytania przed wybraniem bazy danych. W rzeczywistości, aby system mógł poprawnie zrealizować zapytanie, musi najpierw wiedzieć, z jaką bazą ma do czynienia. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi, która sugeruje wybór bazy danych przed nawiązaniem połączenia, również jest błędna, ponieważ nie można wybrać bazy bez aktywnego połączenia z serwerem. W praktyce, każda z tych odpowiedzi nie uwzględnia kluczowych zasad dotyczących zarządzania połączeniami z bazami danych, takich jak zasady dotyczące transakcji oraz efektywnego zarządzania zasobami, co jest niezbędne w kontekście wydajnych aplikacji internetowych.

Pytanie 2

Do czego służy w SQL polecenie ALTER TABLE?

A. do usuwania tabeli z bazy

B. do dodawania tabeli do bazy

C. do modyfikowania kolumn (struktury) tabeli

D. do modyfikowania danych w rekordach

Polecenie ALTER TABLE należy do języka definicji danych (DDL) i służy do MODYFIKOWANIA STRUKTURY istniejącej tabeli - dodawania, usuwania lub zmiany kolumn oraz ograniczeń. Nie rusza samych danych w wierszach. Dlatego ALTER TABLE służy do modyfikowania kolumn (struktury) tabeli.

Pytanie 3

Baza danych MySQL uległa uszkodzeniu. Które z działań NIE pomoże w jej naprawie?

A. wykonanie replikacji bazy danych

B. próba naprawy poleceniem REPAIR

C. odtworzenie bazy z kopii zapasowej

D. utworzenie nowej bazy i przeniesienie do niej tabel

Pozostałe trzy działania faktycznie ratują uszkodzoną bazę, więc nie są odpowiedzią na pytanie „które NIE pomoże”. Polecenie REPAIR TABLE próbuje odbudować uszkodzoną strukturę i indeksy tabeli. Odtworzenie z kopii zapasowej przywraca sprawny stan sprzed awarii. Utworzenie nowej bazy i przeniesienie do niej tabel pozwala porzucić uszkodzony kontener danych. Replikacja natomiast jedynie kopiuje dane na inny serwer - w tym także ewentualne uszkodzenia - więc to ona nie pomaga w naprawie.

Pytanie 4

Na tabeli muzyka, przedstawionej na schemacie, wykonano następującą kwerendę SQL. Co zostanie zwrócone przez tę zapytanie? SELECT wykonawca FROM `muzyka` WHERE wykonawca LIKE 'C%w';

A. Czesław

B. pusty wynik

C. Czesław, Niemen

D. Czesław, Czechowski

Odpowiedź 'pusty wynik' jest poprawna, ponieważ zapytanie SQL 'SELECT wykonawca FROM `muzyka` WHERE wykonawca LIKE 'C%w';' poszukuje wykonawców, których imię i nazwisko zaczynają się na literę 'C' i kończą na literę 'w'. Operator LIKE w SQL używany jest do wyszukiwania wzorców w tekstach, gdzie '%' zastępuje dowolną liczbę znaków. W tabeli muzyka nie ma żadnego wykonawcy, którego imię i nazwisko pasowałoby do tego wzorca. Oba wystąpienia 'Czesław Niemen' i 'Mikołaj Czechowski' nie spełniają warunku, ponieważ ich nazwiska nie kończą się na 'w'. SQL jest powszechnie stosowany w zarządzaniu bazami danych, a zrozumienie, jak używać wyrażeń LIKE, jest kluczowe w efektywnej pracy z danymi. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy obejmuje filtrowanie danych w raportach, ekstrakcję specyficznych informacji oraz poprawę wydajności zapytań przy użyciu indeksów. Warto zwrócić uwagę na optymalizację zapytań pod kątem wydajności, co jest szczególnie ważne w przypadku dużych zbiorów danych. Operator LIKE może mieć wpływ na wydajność, dlatego zaleca się użycie pełnotekstowych indeksów, jeśli to możliwe, w bardziej złożonych scenariuszach. Umiejętność tworzenia precyzyjnych zapytań SQL jest kluczowa w branży IT, zwłaszcza w analizie danych i administracji bazami danych. Efektywne zastosowanie tej techniki pozwala na szybkie i skuteczne wyszukiwanie informacji w dużych zbiorach danych, co jest nieocenione w wielu zastosowaniach biznesowych i technologicznych.

Pytanie 5

W języku PHP przeprowadzono operację zaprezentowaną w ramce. Jak można wyświetlić wszystkie rezultaty tego zapytania?

A. pokazać zmienną $db

B. użyć polecenia mysql_fetch

C. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row

D. zaindeksować zmienną tab, gdzie tab[0] to pierwsze imię

Zastosowanie pętli z poleceniem mysqli_fetch_row jest poprawnym rozwiązaniem dla wyświetlenia wyników zapytania w języku PHP. Funkcja mysqli_fetch_row zwraca kolejny wiersz wynikowy jako tablicę liczbową przy każdym wywołaniu. Oznacza to, że aby przetworzyć wszystkie wiersze wyników, należy zastosować pętlę while bądź for, która będzie kontynuować do momentu zwrócenia ostatniego wiersza. Przykładowy kod może wyglądać następująco while ($row = mysqli_fetch_row($tab)) { echo $row[0]; } gdzie $tab to wynik zapytania mysqli_query. Takie podejście pozwala na iteracyjne przetwarzanie każdego wiersza i jest zgodne z branżowymi standardami dotyczącymi pracy z bazami danych w PHP. Dodatkowo mysqli_fetch_row jest bardziej efektywny w przypadku dużych zbiorów danych, ograniczając zużycie pamięci. Jest to zgodne z dobrymi praktykami dotyczącymi przetwarzania dużych zbiorów danych, gdzie operacje powinny być jak najbardziej zoptymalizowane i pamięciooszczędne co ma kluczowe znaczenie w aplikacjach internetowych z dużym obciążeniem.

Pytanie 6

Tabela filmy ma klucz główny id i klucz obcy rezyserID. Tabela rezyserzy ma klucz główny id. Jak poprawnie połączyć je w SELECT (relacja jeden reżyser → wiele filmów)?

... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.id ...

... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.filmyID ...

... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id ...

... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.filmyID ...

Tabele łączy się tam, gdzie pasują klucze: klucz OBCY rezyserID z tabeli filmy wskazuje klucz GŁÓWNY id tabeli rezyserzy. Dlatego poprawny warunek to ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id.

Pytanie 7

Aby wykonać kopię zapasową bazy danych w MySQL, jakie polecenie należy zastosować?

A. mysqlslap

B. mysqldump

C. mysqlcheck

D. mysqlreplicate

Polecenie mysqldump jest standardowym narzędziem w systemie MySQL, które służy do tworzenia kopii zapasowych baz danych. Umożliwia on eksportowanie danych oraz struktury wszystkich tabel w postaci pliku tekstowego, co sprawia, że jest niezwykle przydatny przy przeprowadzaniu migracji, aktualizacji lub przywracania danych. Przykładowe użycie mysqldump może wyglądać następująco: 'mysqldump -u użytkownik -p nazwa_bazy_danych > kopia_zapasowa.sql', co tworzy plik o nazwie 'kopia_zapasowa.sql' zawierający wszystkie dane i strukturę wskazanej bazy. Dobrą praktyką jest regularne tworzenie kopii zapasowych, szczególnie przed wprowadzeniem istotnych zmian w schemacie bazy danych lub podczas aktualizacji systemu. Ponadto, mysqldump umożliwia także eksportowanie danych w formacie CSV, co ułatwia ich dalszą analizę lub przeniesienie do innych systemów. Warto także pamiętać, że polecenie to oferuje różnorodne opcje, takie jak --single-transaction, które zapewniają spójność danych podczas tworzenia kopii zapasowej w bazach danych o dużym ruchu.

Pytanie 8

W SQL, aby dodać nowy wiersz do bazy danych, należy użyć polecenia

A. INSERT INTO

B. SELECT ROW

C. CREATE ROW

D. CREATE INTO

Polecenie 'INSERT INTO' jest kluczowym elementem języka SQL, służącym do dodawania nowych wierszy danych do istniejącej tabeli w bazie danych. Użycie tego polecenia wymaga podania nazwy tabeli, do której chcemy wstawić dane, oraz listy wartości, które mają być dodane. Na przykład, polecenie 'INSERT INTO klienci (imie, nazwisko) VALUES ('Jan', 'Kowalski');' dodaje nowego klienta o imieniu Jan i nazwisku Kowalski do tabeli 'klienci'. Zgodnie z dobrymi praktykami, zawsze warto również uwzględnić obsługę błędów, aby upewnić się, że operacje na danych są bezpieczne i nie powodują naruszeń integralności bazy. Warto również pamiętać, że do jednego polecenia INSERT można dodać wiele wierszy równocześnie, na przykład: 'INSERT INTO klienci (imie, nazwisko) VALUES ('Ewa', 'Nowak'), ('Anna', 'Zielona');'. Użycie 'INSERT INTO' jest fundamentalne w pracy z bazami danych i stanowi podstawę dla bardziej zaawansowanych operacji, takich jak transakcje czy manipulacje danymi w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 9

Obiektem w bazie danych, który wykorzystywany jest do podsumowywania, prezentacji oraz drukowania danych, jest

A. raport

B. zapytanie

C. formularz

D. zestawienie

Raport jest obiektem baz danych, który służy do podsumowywania, wyświetlania oraz wydruków danych. Jego główną funkcją jest agregacja i prezentacja informacji w sposób przystępny dla użytkownika. Raporty mogą być wykorzystywane do analizy danych, prezentacji wyników oraz podejmowania decyzji biznesowych. Przykładem zastosowania raportu może być generowanie miesięcznego raportu sprzedaży, który zawiera szczegółowe informacje o przychodach, kosztach oraz zyskach w danym okresie. Z perspektywy dobrych praktyk, raporty powinny być projektowane w taki sposób, aby były czytelne i zrozumiałe, a ich struktura powinna być zgodna z wymaganiami użytkowników. W kontekście standardów, raporty mogą być również generowane automatycznie przy użyciu narzędzi business intelligence, co pozwala na zwiększenie efektywności i dokładności analiz. Dobrze zdefiniowane raporty przyczyniają się do lepszego zrozumienia zbiorów danych oraz wspierają procesy decyzyjne w organizacji.

Pytanie 10

Jakie zapytanie należy użyć, aby wyświetlić tylko imię, nazwisko oraz ulicę wszystkich mieszkańców?

A. SELECT * FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.id = Adresy.id

B. SELECT * FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Adresy.id = Mieszkancy.Adresy.id

C. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id

D. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id

Odpowiedź SELECT imie nazwisko ulica FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id jest trafna, bo korzysta z dobrej składni dołączenia tabel w SQL. Dzięki temu wyciągasz tylko te kolumny, które są Ci potrzebne. W tym przypadku, używając JOIN, łączysz tabele Mieszkancy i Adresy na podstawie odpowiednich kluczy, co dobrze odpowiada zasadom baz danych. Klucz obcy Adresy_id w tabeli Mieszkancy wskazuje na id w tabeli Adresy, co jest super ważne, bo zapewnia, że dane są spójne. To zapytanie pokazuje, jak optymalizować SQL, bo ogranicza wybór do niezbędnych kolumn (imie, nazwisko, ulica), co zmniejsza obciążenie bazy i przyspiesza wyrzucanie wyników. W praktyce takie podejście jest fajne do efektywnego zarządzania danymi w relacyjnych bazach. Dobrze jest mieć w głowie, jak używać JOIN oraz wybierać konkretne kolumny, bo to naprawdę pomaga w pisaniu bardziej zrozumiałych i wydajnych zapytań, co jest przydatne w pracy zawodowej.

Pytanie 11

ALTER TABLE artykuły MODIFY cena float; Ta kwerenda ma na celu wprowadzenie zmian w tabeli artykuły.

A. usunięcie kolumny cena o typie float

B. zmiana typu na float dla kolumny cena

C. zmiana nazwy kolumny cena na float

D. dodanie kolumny cena o typie float, o ile nie istnieje

Odpowiedź była trafna, bo dotyczyła zmiany typu danych w kolumnie w tabeli. Kiedy piszesz 'ALTER TABLE artykuły MODIFY cena float;', to tak naprawdę modyfikujesz kolumnę 'cena', żeby mogła przyjmować liczby zmiennoprzecinkowe. Używanie typu float jest naprawdę przydatne, gdyż ceny często mają wartości z przecinkiem, więc nie ma sensu tego trzymać w innym formacie. Z mojego doświadczenia, takie zmiany są ważne, bo pomagają w dokładnym przechowywaniu danych, co jest kluczowe w przy aplikacjach związanych z finansami czy sprzedażą online. Ale pamiętaj, że warto zawsze mieć kopię zapasową, bo jeśli masz już jakieś dane, które się nie zmieszczą w nowym typie, to może być kłopot. Generalnie, używanie 'ALTER TABLE' to podstawowa rzecz w zarządzaniu bazami danych i dobrze wiedzieć, co się robi.

Pytanie 12

W zaprezentowanym schemacie bazy danych o nazwie biblioteka, składniki: czytelnik, wypożyczenie oraz książka są

A. encjami

B. polami

C. atrybutami

D. krotkami

W modelowaniu relacyjnych baz danych encje są kluczowymi elementami, które reprezentują obiekty rzeczywistego świata, wokół których zbudowana jest struktura bazy. W przedstawionym diagramie bazy danych biblioteki encjami są czytelnik wypozyczenie i ksiazka. Każda z tych encji posiada swoje własne atrybuty, które opisują jej właściwości na przykład encja czytelnik ma takie atrybuty jak imię nazwisko i adres. W kontekście praktycznym encje są odwzorowywane na tabele w bazie danych gdzie wiersze tabeli reprezentują poszczególne instancje encji a kolumny reprezentują atrybuty. Rozumienie różnicy między encjami a atrybutami jest istotne dla efektywnego projektowania baz danych zgodnie z dobrymi praktykami takimi jak normalizacja, która pomaga unikać redundancji danych. W związku z tym prawidłowe zrozumienie i identyfikacja encji ma kluczowe znaczenie w budowaniu skalowalnych i wydajnych baz danych. W praktyce analizy danych encje są podstawą do tworzenia modeli relacyjnych które umożliwiają generowanie raportów i analizowanie danych w sposób zorganizowany i logiczny

Pytanie 13

W bazie danych znajduje się tabela o nazwie pracownicy z kolumnami: nazwisko, imię, pensja, wiek. Jak powinna wyglądać składnia polecenia do obliczenia średniej pensji pracowników?

A. select VAR (pracownicy) into pensja

B. select VAR (pensja) from nazwisko

C. select AVG (nazwisko) into pensja

D. select AVG (pensja) from pracownicy

Poprawna odpowiedź, czyli polecenie 'select AVG (pensja) from pracownicy', wykorzystuje funkcję agregującą AVG, która jest standardowo stosowana w SQL do obliczania średniej wartości w kolumnie. W tym przypadku, polecenie to oblicza średnią pensję pracowników zapisanych w tabeli 'pracownicy'. Użycie funkcji AVG jest zgodne z dobrymi praktykami SQL, które zalecają stosowanie odpowiednich funkcji agregujących w celu efektywnego przetwarzania danych. Wartości w kolumnie 'pensja' są analizowane, a wynik zwraca jedną wartość — średnią pensję, co jest niezwykle użyteczne w kontekście raportowania czy analizy wynagrodzeń. Przykładowo, jeśli tabela zawiera pensje 3000, 4000 i 5000, funkcja AVG zwróci 4000. Tego rodzaju zapytania są powszechnie stosowane w raportach kadrowych oraz podczas analizy budżetu w organizacjach, co czyni je niezbędnym elementem wiedzy dla analityków danych oraz programistów baz danych.

Pytanie 14

W instrukcji CREATE TABLE zastosowanie klauzuli PRIMARY KEY przy definiowaniu pola tabeli spowoduje, że to pole stanie się

A. kluczem obcym

B. kluczem podstawowym

C. indeksem klucza

D. indeksem unikalnym

Użycie klauzuli PRIMARY KEY w instrukcji CREATE TABLE oznacza, że pole, do którego jest ona przypisana, stanie się kluczem podstawowym tabeli. Klucz podstawowy to atrybut lub zbiór atrybutów, które jednoznacznie identyfikują każdy rekord w tabeli. Klucz podstawowy musi być unikalny dla każdego rekordu oraz nie może zawierać wartości NULL. Na przykład, w tabeli użytkowników, pole 'user_id' często pełni rolę klucza podstawowego, co pozwala na jednoznaczne odnalezienie informacji o każdym użytkowniku. Stosowanie kluczy podstawowych jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, ponieważ zapewnia integralność danych oraz umożliwia efektywne indeksowanie i wyszukiwanie informacji. Dodatkowo, klucze podstawowe mogą być używane w relacjach z innymi tabelami jako klucze obce, co ułatwia tworzenie powiązań między danymi. Klucz podstawowy jest zatem fundamentem struktury danych w bazie, co potwierdzają standardy SQL oraz normy projektowania baz danych.

Pytanie 15

Na ilustracji widoczne są dwie tabele. Aby stworzyć relację jeden do wielu, gdzie jeden jest po stronie Klienci, a wiele po stronie Zamowienia, należy

A. Wprowadzić pole klucza obcego do tabeli Klienci i połączyć je z ID tabeli Zamowienia

B. Wprowadzić pole klucza obcego do tabeli Zamowienia i połączyć je z ID tabeli Klienci

C. Połączyć relacją pola ID z obu tych tabel

D. Utworzyć trzecią tabelę z dwoma kluczami obcymi. Jeden klucz połączyć z ID tabeli Klienci, a drugi z ID tabeli Zamowienia

Dodanie pola klucza obcego do tabeli Klienci i połączenie go z ID tabeli Zamowienia nie jest poprawne ponieważ relacja jeden do wielu wymaga aby klucz obcy znajdował się po stronie tabeli która reprezentuje wiele elementów czyli w tym przypadku Zamowienia Jeśli połączymy relacją pola ID z obu tabel nie uzyskamy semantyki relacji jeden do wielu a jedynie relację równoważności co nie odzwierciedla rzeczywistego scenariusza w którym jeden klient może posiadać wiele zamówień Zdefiniowanie trzeciej tabeli z dwoma kluczami obcymi przypomina projektowanie tabeli asocjacyjnej stosowanej raczej w relacjach wiele do wielu niż jeden do wielu Taka konstrukcja jest bardziej skomplikowana i niepotrzebna w tym konkretnym przypadku wprowadza nadmiarowość oraz dodatkowe obciążenie operacyjne Takie błędne podejścia mogą wynikać z niezrozumienia podstawowych zasad modelowania danych oraz zaniedbania w stosowaniu dobrych praktyk projektowych takich jak normalizacja baz danych i optymalizacja struktury relacyjnej Prowadzą one do nieefektywnego przetwarzania danych i trudności w ich późniejszym zarządzaniu

Pytanie 16

Który typ danych zastosować, aby pole w bazie danych przechowywało liczby zmiennoprzecinkowe?

INT

FLOAT

CHAR

VARCHAR

Liczby zmiennoprzecinkowe (rzeczywiste, z częścią ułamkową) przechowuje w bazie typ FLOAT, np. ceny czy wyniki pomiarów. Dlatego do takich wartości stosuje się FLOAT.

Pytanie 17

Które polecenie nadaje użytkownikowi uczen najniższe uprawnienia (najmniejszą możliwość modyfikacji danych i struktury)?

GRANT DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT ALTER, SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;

GRANT INSERT, DROP ON szkola.przedmioty TO uczen;

Pozostałe polecenia nadają prawa MODYFIKUJĄCE. DROP pozwala usunąć obiekt, ALTER zmienić strukturę, a INSERT dodawać dane - to znacznie szersze uprawnienia. Najmniejszy zakres daje GRANT SELECT ON szkola.przedmioty TO uczen;.

Pytanie 18

Co wchodzi w skład standardowego frameworka?

A. system uruchamiania i przetwarzania akcji oraz certyfikat http

B. przetwarzanie formularzy oraz wbudowany serwer

C. zarządzanie komunikacją z bazą danych, system uruchamiania i przetwarzania akcji

D. domena oraz obsługa błędów

Frameworki aplikacji webowych dostarczają zestawu narzędzi i standardów, które ułatwiają tworzenie oprogramowania. W kontekście tego pytania, zarządzanie komunikacją z bazą danych oraz mechanizm uruchamiania i przetwarzania akcji stanowią kluczowe komponenty każdego frameworka. Zarządzanie komunikacją z bazą danych odnosi się do sposobów, w jakie aplikacja łączy się z bazą danych, wykonuje zapytania i przetwarza wyniki. Przykładowo, w frameworkach takich jak Django czy Ruby on Rails, stosuje się ORM (Object-Relational Mapping), co ułatwia interakcję z bazą danych poprzez obiektowe podejście zamiast pisania surowych zapytań SQL. Mechanizm uruchamiania i przetwarzania akcji opisuje, jak framework interpretuje i obsługuje żądania użytkowników, co obejmuje routing, middleware i obsługę logiki biznesowej. Takie podejście jest zgodne z zasadą DRY (Don't Repeat Yourself), co zwiększa efektywność i jakość kodu w projektach programistycznych.

Pytanie 19

Jakie prawa będzie miał użytkownik jan po wykonaniu poniższych poleceń na bazie danych?

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan;
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci FROM jan;

A. Będzie mógł dodawać rekordy do tabeli klienci

B. Będzie mógł zmieniać strukturę tabeli klienci

C. Będzie mógł usuwać rekordy z tabeli klienci

D. Będzie mógł przeszukiwać dane w tabeli klienci

Polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan pozwala użytkownikowi jan na wykonywanie wszystkich operacji na tabeli klienci. Obejmuje to działania takie jak SELECT INSERT UPDATE DELETE oraz inne operacje strukturalne jak ALTER czy DROP. Następnie polecenie REVOKE SELECT INSERT UPDATE DELETE ON klienci FROM jan usuwa część tych uprawnień. Po wykonaniu tych poleceń jan zachowuje uprawnienia do zmiany struktury tabeli klienci czyli może wykonywać operacje takie jak ALTER. ALTER TABLE jest kluczowe w zarządzaniu bazą danych pozwalając na dodawanie lub usuwanie kolumn oraz modyfikację typów danych. W praktyce oznacza to że jan może np. dostosować strukturę danych do nowych wymagań biznesowych co jest ważnym aspektem elastycznego zarządzania bazą danych. Umiejętność zarządzania strukturą tabel jest ważną częścią administracji baz danych i powinna być wykonywana zgodnie z najlepszymi praktykami aby zapewnić integralność danych i wydajność systemu. Użytkownik powinien regularnie przeglądać i aktualizować dokumentację techniczną aby śledzić wszelkie zmiany w strukturze bazy danych

Pytanie 20

Jakie mechanizmy przyznawania zabezpieczeń, umożliwiające przeprowadzanie operacji na bazie danych, są powiązane z tematyką zarządzania kontami, użytkownikami oraz uprawnieniami?

A. Z zasadami

B. Z przywilejami obiektowymi

C. Z przywilejami systemowymi

D. Z atrybutami

Przywileje systemowe to kluczowy element zarządzania bezpieczeństwem w systemach baz danych. Obejmują one uprawnienia, które są przypisane do konta użytkownika na poziomie systemu, a niekoniecznie na poziomie obiektów bazy danych, takich jak tabele czy widoki. Dzięki nim możemy kontrolować dostęp do różnych funkcji systemowych, takich jak możliwość tworzenia nowych użytkowników, modyfikacji struktury bazy danych czy przydzielania uprawnień innym użytkownikom. Przykładem zastosowania przywilejów systemowych jest sytuacja, w której administrator bazy danych przydziela użytkownikom różne role, takie jak DBA (Database Administrator), która daje pełny dostęp do zasobów, lub rola z ograniczonymi uprawnieniami, co pozwala na wykonywanie tylko wybranych operacji. Dobrym przykładem standardów w tej dziedzinie jest podejście oparte na zasadzie minimalnych uprawnień, gdzie użytkownicy otrzymują jedynie te uprawnienia, które są absolutnie niezbędne do wykonywania ich zadań. Dzięki zastosowaniu przywilejów systemowych można skutecznie zarządzać bezpieczeństwem bazy danych oraz minimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu.

Pytanie 21

Tabela filmy zawiera klucz główny id oraz klucz obcy rezyserID, natomiast tabela rezyserzy ma klucz główny id. Obydwie tabele są połączone relacją jeden do wielu, gdzie strona rezyserzy odnosi się do strony filmy. Jak należy zapisać kwerendę SELECT, aby połączyć tabele filmy i rezyserzy?

A. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id ...

B. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.filmyID ...

C. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.id ...

D. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.filmyID ...

Odpowiedź, która wskazuje na połączenie tabeli filmy z tabelą rezyserzy za pomocą klauzuli JOIN, z warunkiem ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id, jest prawidłowa, ponieważ bezpośrednio odzwierciedla relację pomiędzy tymi dwiema tabelami. Klucz obcy rezyserID w tabeli filmy wskazuje na klucz główny id w tabeli rezyserzy. W związku z tym, aby prawidłowo połączyć te tabele w kwerendzie SELECT, musimy użyć tego klucza obcego w warunku połączenia. Przykładowo, w realnych zastosowaniach chcesz uzyskać informacje o filmach oraz ich reżyserach; więc pisząc zapytanie, możesz z łatwością uzyskać dane, takie jak tytuł filmu i imię reżysera, co jest kluczowe w systemach zarządzania bazą danych. Dobre praktyki wskazują, że zawsze należy używać poprawnych kluczy do łączenia tabel, aby uzyskać wiarygodne i dokładne wyniki, co jest fundamentalne w projektowaniu baz danych i tworzeniu zapytań SQL.

Pytanie 22

Podaj właściwą sekwencję przy tworzeniu bazy danych?

A. Zdefiniowanie celu, normalizacja, utworzenie tabel, stworzenie relacji

B. Zdefiniowanie celu, stworzenie tabel, utworzenie relacji, normalizacja

C. Zdefiniowanie celu, normalizacja, utworzenie relacji, stworzenie tabel

D. Zdefiniowanie celu, utworzenie relacji, stworzenie tabel, normalizacja

Prawidłowa odpowiedź wskazuje, że pierwszym krokiem w procesie tworzenia bazy danych jest określenie celu, co jest kluczowe dla zrozumienia, jakie dane będą gromadzone i w jaki sposób będą one używane. Następnie, stworzenie tabel to fundament, na którym opiera się cała baza danych. Tabele definiują struktury danych, które będą przechowywane, a ich projektowanie powinno uwzględniać normalizację, czyli proces eliminowania redundancji danych i zapewniania ich integralności. Utworzenie relacji między tabelami jest kolejnym krokiem, który pozwala na efektywne łączenie danych w różnych tabelach, co z kolei umożliwia bardziej złożone zapytania. Normalizacja, będąca ostatnim krokiem, pozwala na optymalizację struktury bazy, co zwiększa wydajność operacji. Przykład zastosowania tej kolejności można zobaczyć w projektowaniu systemów zarządzania bazami danych w przedsiębiorstwach, gdzie dokładne określenie potrzeb biznesowych wpływa na przyszłe modele danych i ich relacje.

Pytanie 23

W języku SQL zrealizowano polecenia GRANT przedstawione w ramce. Kto uzyska prawo do przeglądania i modyfikowania danych?

GRANT ALL ON frmy TO 'adam'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON frmy TO 'anna'@'localhost';
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON frmy TO 'tomasz'@'localhost';

A. Tomasz i Adam

B. Jedynie Tomasz

C. Adam oraz Anna

D. Tomasz oraz Anna

Wybór odpowiedzi, który wskazuje na tylko jednego użytkownika, jest nieprawidłowy, ponieważ nie uwzględnia pełnego zakresu przyznanych uprawnień. Tomasz, dzięki poleceniu 'GRANT SELECT, INSERT, UPDATE', ma przyznane prawo do przeglądania (SELECT) oraz modyfikacji (INSERT, UPDATE) danych w bazie 'frmy'. Odpowiedzi wskazujące wyłącznie na Tomasza pomijają fakt, że Adam również ma pełne uprawnienia do tej samej bazy danych, a więc równie dobrze może przeglądać i zmieniać dane. W przypadku Anny, jej przyznane uprawnienia dotyczą głównie operacji strukturalnych (ALTER, CREATE, DROP), co nie daje jej możliwości przeglądania ani modyfikacji danych, co czyni ją niewłaściwym wyborem w kontekście omawianego pytania. Typowym błędem w analizie takich pytań jest poleganie na domniemaniach dotyczących uprawnień, zamiast dokładnego zapoznania się z przyznanymi rolami i uprawnieniami. Właściwe zrozumienie i analiza poleceń GRANT w SQL są kluczowe dla efektywnego zarządzania bazami danych oraz zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa informacyjnego.

Pytanie 24

Dana jest tabela uczniowie, do której wpisano rekordy jak na rysunku. Co będzie wynikiem działania przedstawionego zapytania SQL?

SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie;

Nazwisko	Imie	ocena
Kowalski	Sebastian	4
Kaczmarek	Marta	3
Baryła	Zenon	4
Gota	Anna	3

A. Suma ocen równa 14

B. Dane 4, 3, 4, 3

C. Wartość 3.5

D. Liczba wierszy równa 4

Tak, poprawna odpowiedź to 'Wartość 3.5'. W zapytaniu SQL 'SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie;' używamy funkcji AVG, żeby obliczyć średnią. W tym przypadku ona bierze oceny z tabeli 'uczniowie' i liczy, ile wynosi średnia. Jak to działa? Suma wszystkich ocen to 14 (3 + 4 + 3 + 4), a mamy cztery oceny, więc dzielimy 14 przez 4 i wychodzi nam 3.5. To jest super przykład, jak można wykorzystać funkcję AVG w SQL, co jest naprawdę przydatne, szczególnie, gdy mamy dużą ilość danych do przeanalizowania. Dobrze jest znać takie funkcje agregujące jak AVG, SUM, MAX czy MIN, bo ułatwiają one analizę danych.

Pytanie 25

Aby wprowadzić rekord do tabeli Pracownicy, jakie polecenie SQL należy zastosować?

A. INSERT (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy;

B. INSERT VALUES (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy;

C. INSERT VALUES Pracownicy INTO (Jan, Kowalski);

D. INSERT INTO Pracownicy (imie, nazwisko) VALUES (Jan, Kowalski);

Odpowiedź 'INSERT INTO Pracownicy (imie, nazwisko) VALUES (Jan, Kowalski);' jest poprawna, ponieważ jest zgodna z ogólną składnią polecenia SQL do dodawania danych do tabeli. W składni tej najpierw wskazujemy, do której tabeli chcemy wprowadzić dane, używając frazy 'INSERT INTO', a następnie w nawiasach podajemy nazwy kolumn, do których mają być wprowadzone wartości. Wartości te umieszczamy po słowie kluczowym 'VALUES', również w nawiasach. Takie podejście jest zgodne z normami SQL i zapewnia, że dane będą poprawnie wstawione. Przykładem praktycznym może być dodanie nowego pracownika do bazy danych firmy, co jest kluczowym elementem zarządzania informacjami o pracownikach. Prawidłowa składnia pozwala również na łatwe wprowadzenie wielu rekordów jednocześnie, co jest efektywne w dużych systemach baz danych. Ponadto, użycie poprawnej składni ułatwia przyszłe modyfikacje oraz optymalizację zapytań, co jest istotne w kontekście dobrą praktyką w programowaniu baz danych.

Pytanie 26

Dana jest tabela firmy zawierająca następujące kolumny: nazwa, adres, NIP, obrot (obrót w ostatnim miesiącu), rozliczenie, status. Wykonanie kwerendy SQL SELECT sprawi, że zostaną wyświetlone

SELECT nazwa, NIP FROM firmy WHERE obrot < 4000;

A. wszystkie dane firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł.

B. wszystkie dane firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł.

C. jedynie nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł.

D. jedynie nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł.

Twoja odpowiedź jest poprawna. Przy wykonywaniu zapytań SQL często wybieramy nie wszystkie, a jedynie niektóre kolumny z tabeli. W tym przypadku, pytanie dotyczyło wybrania tylko nazwy i NIPu firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł. Do realizacji tego zadania użyliśmy kwerendy SELECT z określeniem kolumn oraz warunku w klauzuli WHERE. Jest to częsty scenariusz w praktyce, gdy potrzebujemy wyfiltrować dane według określonych kryteriów. Ważne jest zrozumienie, że instrukcja SELECT jest używana do wybrania jednej lub wielu kolumn, które chcemy zobaczyć w wynikach, a klauzula WHERE służy do definiowania warunków, które muszą spełniać dane wyświetlane w wynikach.

Pytanie 27

Zapytanie przedstawione poniżej zwróci wynik:

SELECT COUNT(cena) FROM uslugi;

A. wszystkie wartości cen usług w tabeli

B. średnią wartość cen usług w tabeli

C. liczbę wszystkich cen usług w tabeli

D. sumę wartości cen usług w tabeli

Zapytanie SQL, które zostało przedstawione, korzysta z funkcji agregującej COUNT(), która zlicza ilość wierszy w tabeli, w której znajduje się kolumna 'cena'. W kontekście tego zapytania, COUNT(cena) zbiera wszystkie wartości w kolumnie 'cena', co oznacza, że zwróci liczbę wszystkich wierszy, w których wartość kolumny 'cena' nie jest NULL. Jest to istotne, ponieważ w praktycznych zastosowaniach bazy danych często potrzebujemy znać ilość elementów dostępnych w danym zbiorze danych, co ma kluczowe znaczenie przy analizowaniu danych oraz generowaniu raportów. Na przykład, jeśli prowadzisz firmę oferującą różne usługi, takie zapytanie pozwala Ci szybko określić, ile różnych usług posiadasz w swojej ofercie oraz jakie są ich ceny. Dobrą praktyką jest używanie funkcji COUNT() w połączeniu z klauzulą WHERE, aby dokładnie określić, które wiersze mają być zliczane, co pozwala na bardziej precyzyjne analizy.

Pytanie 28

Wskaż komendę, która dokonuje aktualizacji danych w tabeli?

A. SELECT

B. UPDATE

C. CREATE

D. ALTER

Odpowiedź "UPDATE" jest jak najbardziej trafna. To takie podstawowe polecenie SQL, które pozwala na aktualizowanie już istniejących danych w tabeli. Możesz dzięki niemu zmienić jeden albo kilka wierszy w tabeli, w zależności od tego, jakie masz kryteria. Na przykład, jeśli mamy tabelę "pracownicy" i chcemy zwiększyć pensję programistów do 6000 zł, wystarczy użyć polecenia: `UPDATE pracownicy SET pensja = 6000 WHERE stanowisko = 'programista';`. To polecenie działa w taki sposób, że modyfikuje dane, ale przy tym dba o integralność, co jest bardzo ważne w pracy z bazami danych. Warto zawsze dodawać klauzulę WHERE, żeby zmiany dotyczyły tylko wybranych wierszy – to pomoże uniknąć sytuacji, w której przypadkiem zmienisz wszystko. Umiejętność korzystania z UPDATE jest naprawdę istotna, jeżeli chcesz efektywnie zarządzać swoimi danymi.

Pytanie 29

W SQL warunek ten odpowiada warunkowi liczba >= 10 AND liczba <= 100?

A. NOT (liczba < 10 AND liczba > 100)

B. liczba BETWEEN 10 AND 100

C. liczba IN (10, 100)

D. liczba LIKE '10%'

Odpowiedź 'liczba BETWEEN 10 AND 100' jest prawidłowa, ponieważ odpowiada warunkowi, który sprawdza, czy wartość zmiennej 'liczba' mieści się w przedziale od 10 do 100, włączając oba końce. W SQL konstrukcja 'BETWEEN' jest preferowana, ponieważ jest bardziej czytelna i zrozumiała dla programistów, co sprzyja utrzymaniu kodu. Przykładowe zapytanie SQL używające tego warunku mogłoby wyglądać tak: 'SELECT * FROM tabela WHERE liczba BETWEEN 10 AND 100;'. Zastosowanie 'BETWEEN' unika potencjalnych błędów związanych z używaniem operatorów porównawczych i zapewnia, że obie granice przedziału są respektowane. W praktyce, korzystanie z 'BETWEEN' w zapytaniach SQL jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, gdyż poprawia czytelność i ułatwia analizę kodu. Dodatkowo, warto zauważyć, że 'BETWEEN' działa również z datami, co czyni go uniwersalnym narzędziem w SQL.

Pytanie 30

Wynikiem realizacji kwerendy

SELECT sezon, SUM(liczba_dn) FROM rezerwacje GROUP BY sezon;

na podstawie poniższej tabeli rezerwacje jest:

A. lato 3, zima 4

B. lato 20, zima 27

C. lato 10, 5, 5; zima 4, 6, 9, 8

D. lato 10, zima 4, lato 5, zima 6, lato 5, zima 9, zima 8

Wykonana kwerenda SQL agreguje dane z tabeli rezerwacje, grupując je według sezonu i sumując liczbę dni (liczba_dn) dla każdego sezonu. W tabeli znajdują się rekordy związane z sezonami letnim i zimowym. Analizując dane, dla sezonu letniego mamy trzy wpisy: 10 dni, 5 dni oraz 5 dni, co łącznie daje 20 dni. Dla sezonu zimowego mamy cztery wpisy: 4 dni, 6 dni, 9 dni oraz 8 dni, co po zsumowaniu daje 27 dni. Odpowiedź numer 2 jest zatem poprawna, ponieważ przedstawia poprawne sumy dla sezonów. Praktyczne zastosowanie takiej kwerendy może obejmować analizowanie sezonowości rezerwacji w hotelach, co wspiera procesy decyzyjne w zakresie zarządzania zasobami i planowania promocji. Zgodność z dobrymi praktykami w SQL wymaga znajomości funkcji agregujących, takich jak SUM, oraz umiejętności grupowania danych, co jest kluczowe w analizie danych w różnych dziedzinach biznesowych.

Pytanie 31

Z tabel Klienci oraz Uslugi należy wyodrębnić tylko imiona klientów oraz odpowiadające im nazwy usług, które kosztują więcej niż 10 zł. Kwerenda uzyskująca te informacje ma formę

A. SELECT imie, nazwa FROM klienci, uslugi WHERE cena < 10

B. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = uslugi_id

C. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = klienci.id

D. SELECT imie, nazwa FROM klienci JOIN uslugi ON uslugi.id = uslugi_id WHERE cena > 10

Odpowiedź 4 jest prawidłowa, ponieważ prawidłowo wykorzystuje składnię SQL do połączenia dwóch tabel oraz filtrowania danych na podstawie podanego warunku. Kwerenda używa JOIN, aby połączyć tabele Klienci i Uslugi na podstawie wspólnej kolumny uslugi_id, co jest zgodne z zasadami relacyjnej bazy danych, gdzie klucz obcy w jednej tabeli odnosi się do klucza głównego w innej tabeli. Następnie, kwerenda stosuje filtrację WHERE cena > 10, co pozwala na wybór tylko tych rekordów, gdzie cena usługi przekracza 10 zł. Jest to zgodne z praktyką selektywnego pobierania danych, co jest kluczowe w optymalizacji zapytań i skutecznym zarządzaniu zasobami bazy danych. Zastosowanie takich technik jest standardem w branży, umożliwiając efektywne zarządzanie dużymi zbiorami danych oraz zwiększenie wydajności aplikacji poprzez ograniczenie liczby zwracanych wierszy do tych, które spełniają określone kryteria. Zrozumienie i umiejętność implementacji takich zapytań SQL to podstawowa umiejętność dla specjalistów IT pracujących z bazami danych.

Pytanie 32

Kolumna, która pełni funkcję klucza głównego w tabeli, powinna

A. posiadać ciągłą numerację

B. zawierać unikalne wartości

C. zawierać wartości liczbowe

D. być innego rodzaju niż inne kolumny

Klucz główny w tabeli bazy danych to naprawdę ważny element. To taki unikalny identyfikator, który pozwala na jednoznaczne rozróżnianie rekordów. Dzięki temu unikamy dublowania danych, co jest istotne, żeby wszystko było jasne i klarowne, bo jak byśmy mieli dwa takie same rekordy, to mogłoby być sporo zamieszania. Na przykład w tabeli 'Klienci' klucz główny to np. numery PESEL czy jakieś unikalne identyfikatory klientów. W praktyce stosuje się też różne standardy, jak SQL, które pomagają ustawić te klucze jako ograniczenia. To sprawia, że nasze dane są bezpieczniejsze i bardziej poprawne. No i tak z doświadczenia, najlepiej jest, jak klucz główny jest prosty, może jako liczba całkowita, bo wtedy wszystko działa szybciej. Podsumowując, unikalność klucza głównego to podstawa, żeby mieć pewność, że nasze dane są spójne i wiarygodne. To kluczowe w każdym systemie bazodanowym.

Pytanie 33

Aby pobrać dane (rekordy) z tabeli w bazie danych, należy użyć polecenia:

SELECT

INSERT

CREATE

GRANT

Do pobierania danych z tabel służy polecenie SELECT. Wskazuje się w nim kolumny i tabelę, a opcjonalnie warunki (WHERE), sortowanie (ORDER BY) czy złączenia. Przykładowo SELECT imie, nazwisko FROM klienci zwróci wybrane kolumny wszystkich klientów. To najczęściej używane zapytanie w pracy z bazą. Dlatego do odczytu rekordów z tabeli stosuje się SELECT.

Pytanie 34

Aby zbudować tabelę, należy wykorzystać polecenie

A. INSERT INTO

B. ALTER TABLE

C. CREATE TABLE

D. CREATE DATABASE

Odpowiedź 'CREATE TABLE' jest poprawna, ponieważ to polecenie jest używane w SQL do tworzenia nowych tabel w bazie danych. Tabela to podstawowa jednostka organizacyjna danych, która składa się z wierszy i kolumn, gdzie każda kolumna ma przypisaną określoną datę typu, taką jak integer, varchar, date itd. Przykład użycia tego polecenia to: 'CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50));'. W tym przypadku tworzymy tabelę 'pracownicy', w której znajdują się trzy kolumny: 'id', 'imie' i 'nazwisko'. Ważnym aspektem jest, że przy definiowaniu tabeli należy również określić klucze główne oraz inne ograniczenia, takie jak unikalność czy relacje między tabelami, co jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania baz danych. Użycie 'CREATE TABLE' pozwala na skuteczne zarządzanie strukturą bazy danych, co jest kluczowe dla jej późniejszej integralności i wydajności.

Pytanie 35

Jakie polecenie należy zastosować, aby cofnąć uprawnienia przyznane użytkownikowi?

REMOVE

REVOKE

DROP PRIVILEGES

GRANT NO PRIVILEGES

Do cofania uprawnień służy REVOKE - polecenie DCL będące odwrotnością GRANT. Podaje się w nim cofane uprawnienia, obiekt oraz użytkownika, na przykład REVOKE INSERT ON klienci FROM jan. Dzięki temu administrator może ograniczyć dostęp dokładnie w takim zakresie, w jakim wcześniej go przyznał. Dlatego poprawną odpowiedzią jest REVOKE.

Pytanie 36

Która kwerenda utworzy WIDOK z klientami o statusie „Platynowy” (tabela klienci, pole status)?

CREATE VIEW KlienciPlatyna AS klient WHERE status = "Platynowy";

CREATE VIEW KlienciPlatyna FROM klienci WHERE status = "Platynowy";

CREATE VIEW KlienciPlatyna AS SELECT status FROM klienci WHERE "Platynowy";

CREATE VIEW KlienciPlatyna AS SELECT * FROM klienci WHERE status = "Platynowy";

Po AS musi nastąpić poprawne SELECT ... FROM ... WHERE .... Wariant z AS klient WHERE pomija SELECT i FROM. Wariant z FROM klienci bez AS SELECT nie ma definicji widoku. Wariant WHERE "Platynowy" gubi nazwę pola w warunku. Poprawne jest CREATE VIEW KlienciPlatyna AS SELECT * FROM klienci WHERE status = "Platynowy".

Pytanie 37

Które ograniczenie należy przypisać kolumnie, aby wpisywane do niej wartości nie mogły się powtarzać?

SINGLE

UNIQUE

NOT NULL

NO REPEAT

Ograniczenie UNIQUE wymusza, że wartości w kolumnie nie mogą się powtarzać - baza odrzuci próbę wstawienia duplikatu. Stosuje się je np. do adresów e-mail, numerów PESEL czy loginów, gdzie każda wartość musi być niepowtarzalna, ale (w odróżnieniu od klucza głównego) kolumna może dopuszczać NULL. Definiuje się je przy kolumnie, np. email VARCHAR(100) UNIQUE. Dlatego brak powtórzeń zapewnia UNIQUE.

Pytanie 38

Z ilustracji można odczytać, że użytkownik bazy danych posiada uprawnienia do:

A. dodawania, aktualizacji i usuwania danych.

B. wyświetlania, dodawania i usuwania danych.

C. wyświetlania, aktualizacji i usuwania danych.

D. wyświetlania, dodawania i aktualizacji danych.

Na ilustracji widać listę uprawnień do bazy danych w typowym narzędziu administracyjnym (bardzo podobne okno można spotkać np. w phpMyAdminie). Zaznaczone są pola SELECT, UPDATE i DELETE, a niezaznaczone INSERT oraz FILE. W praktyce oznacza to, że użytkownik może odczytywać dane (SELECT), modyfikować istniejące rekordy (UPDATE) oraz je usuwać (DELETE), ale nie ma prawa dodawać nowych wierszy (INSERT) ani operować na plikach na serwerze (FILE). Dlatego poprawna odpowiedź to: „wyświetlania, aktualizacji i usuwania danych”. SELECT odpowiada za wyświetlanie/odczyt danych, UPDATE za aktualizację rekordów, a DELETE za kasowanie danych w tabelach. W administracji bazą danych takie precyzyjne rozróżnienie uprawnień jest jedną z podstawowych dobrych praktyk bezpieczeństwa: użytkownik powinien mieć dokładnie takie prawa, jakich potrzebuje do pracy (zasada najmniejszych uprawnień – least privilege). Na przykład: typowy użytkownik aplikacji raportującej potrzebuje zwykle tylko SELECT, bo ma jedynie oglądać dane. Pracownik działu obsługi klienta może mieć SELECT i UPDATE, aby poprawiać błędne dane klientów, ale niekoniecznie DELETE, żeby przypadkiem nie usuwać rekordów. Z kolei konto techniczne używane przez skrypty migracyjne albo instalator systemu może mieć pełen zestaw: SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE. Moim zdaniem warto od razu kojarzyć te nazwy z typowymi poleceniami SQL, bo później, przy pisaniu zapytań w kodzie (PHP, JavaScript z backendem, itp.), dokładnie te same słowa kluczowe pojawiają się w instrukcjach. Jeśli system pokazuje uprawnienia tak jak na obrazku, zawsze patrz najpierw, które checkboxy są zaznaczone, i od razu tłumacz je sobie na: odczyt, dodawanie, zmiana, usuwanie danych.

Pytanie 39

Podane w ramce polecenie SQL ma za zadanie

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;

A. ustawić wartość pola id_klasy na 1 dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

B. zwiększyć o jeden wartość pola id_klasy w jednym rekordzie tabeli Uczen

C. ustawić wartość w kolumnie id_klasy na 1 dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

D. zwiększyć o jeden wartość w kolumnie id_klasy dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

Polecenie SQL UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1; modyfikuje wszystkie rekordy w tabeli Uczen, bo nie ma w nim klauzuli WHERE. To jest kluczowa rzecz: brak WHERE oznacza, że polecenie dotyczy całej tabeli, a nie pojedynczego wiersza. Wyrażenie id_klasy = id_klasy + 1 oznacza aktualizację kolumny na podstawie jej dotychczasowej wartości – po prostu dodajemy 1 do obecnej wartości w każdej krotce. Nie ustawiamy stałej wartości, tylko wykonujemy operację arytmetyczną na kolumnie.
W praktyce taki zapis stosuje się np. gdy chcemy przesunąć identyfikatory klas, zmienić numerację poziomów, podnieść wszystkim uczniom numer semestru albo zaktualizować jakiś licznik. W SQL to bardzo typowy wzorzec: UPDATE tabela SET kolumna = kolumna + wartość WHERE warunek; i w dobrych praktykach zawsze pilnuje się, żeby świadomie używać lub pomijać WHERE. Administratorzy baz danych zwykle wręcz powtarzają zasadę: przed uruchomieniem UPDATE bez WHERE zastanów się dwa razy, czy na pewno chcesz zmienić wszystkie wiersze.
Moim zdaniem warto zapamiętać dwie rzeczy: po pierwsze, UPDATE bez WHERE = aktualizacja wszystkich rekordów; po drugie, po lewej stronie znaku równości zawsze jest nazwa kolumny, którą zmieniamy, a po prawej – wyrażenie, z którego zostanie policzona nowa wartość. To wyrażenie może używać starej wartości tej samej kolumny, tak jak tutaj. W wielu systemach bazodanowych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) ta konstrukcja działa identycznie, więc to taki uniwersalny, standardowy zapis, zgodny z ogólnymi zasadami języka SQL.

Pytanie 40

Który typ danych należy przypisać atrybutowi „Telefon”, jeśli numer zaczyna się od znaku „+” i numeru kierunkowego kraju?

A. binarny

B. liczbowy

C. tekstowy

D. wyliczeniowy

Numer telefonu zaczynający się od „+” i kodu kraju zawiera znaki, których typ liczbowy nie przechowa (np. plus, ewentualne spacje czy zera wiodące), dlatego atrybutowi „Telefon” przypisuje się typ TEKSTOWY. Na numerze i tak nie wykonuje się działań matematycznych. Dlatego właściwy jest typ tekstowy.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej