Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 1 maja 2026 22:39
Data zakończenia: 1 maja 2026 23:08

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na fotografii ukazana jest pamięć o 168 stykach

A. SDRAM

B. SIMM

C. RIMM

D. SIPP

SDRAM czyli Synchronous Dynamic Random Access Memory to typ pamięci RAM, który jest zsynchronizowany z zegarem systemowym co pozwala na bardziej efektywną i szybszą komunikację z procesorem. Pamięć SDRAM jest powszechnie stosowana w komputerach osobistych od końca lat 90-tych ze względu na swoje zalety w zakresie wydajności. Typowo SDRAM jest podzielona na wiersze i kolumny co umożliwia jednoczesny dostęp do wielu miejsc w pamięci co znacznie przyspiesza procesy odczytu i zapisu danych. 168-stykowe moduły SDRAM są zazwyczaj używane w standardowych komputerach typu PC. Moduły te oferują przepustowość wystarczającą do obsługi większości aplikacji biurowych i multimedialnych z tamtych lat. Zgodność ze standardami SDRAM jest również kluczowa ponieważ zapewnia współdziałanie z różnymi platformami sprzętowymi. Warto również zauważyć że pamięci SDRAM były kluczowym elementem w przejściu na szybsze technologie takie jak DDR pamięci RAM co z kolei wpłynęło na ogólną poprawę wydajności komputerów.

Pytanie 2

Zamianę uszkodzonych kondensatorów w karcie graficznej umożliwi

A. żywica epoksydowa

B. lutownica z cyną i kalafonią

C. klej cyjanoakrylowy

D. wkrętak krzyżowy i opaska zaciskowa

Wymiana uszkodzonych kondensatorów w karcie graficznej wymaga użycia lutownicy z cyną i kalafonią, ponieważ te narzędzia oraz materiały są kluczowe w procesie lutowania. Lutownica pozwala na podgrzanie styków kondensatora, co umożliwia usunięcie starego elementu i przylutowanie nowego. Cyna, będąca stopem metali, ma odpowiednią temperaturę topnienia, co sprawia, że jest idealnym materiałem do lutowania w elektronice. Kalafonia, z kolei, działa jako topnik, który poprawia przyczepność lutu oraz zapobiega utlenianiu powierzchni lutowanych, co jest istotne dla zapewnienia mocnych i trwałych połączeń. Przykładem praktycznym zastosowania tych narzędzi jest serwisowanie kart graficznych, gdzie kondensatory często ulegają uszkodzeniu na skutek przeciążenia lub starzenia się. Standardy branżowe, takie jak IPC-A-610, podkreślają znaczenie wysokiej jakości lutowania w celu zapewnienia niezawodności urządzeń elektronicznych. Właściwe techniki lutowania nie tylko przedłużają żywotność komponentów, ale również poprawiają ogólną wydajność urządzenia. Dlatego znajomość obsługi lutownicy oraz umiejętność lutowania to niezbędne umiejętności w naprawach elektronicznych.

Pytanie 3

Osoba odpowiedzialna za zarządzanie siecią komputerową pragnie ustalić, jakie połączenia są aktualnie nawiązywane na komputerze z systemem operacyjnym Windows oraz które porty są wykorzystywane do nasłuchu. W tym celu powinna użyć polecenia

A. ping

B. arp

C. tracert

D. netstat

Polecenie 'netstat' jest niezwykle przydatnym narzędziem dla administratorów sieci komputerowych, gdyż pozwala na monitorowanie aktywnych połączeń sieciowych oraz portów, na których komputer nasłuchuje. Umożliwia to zrozumienie, które aplikacje komunikują się z siecią i jakie porty są otwarte, co jest kluczowe dla zarządzania bezpieczeństwem systemu. Dzięki 'netstat' można uzyskać informacje o wszystkich aktywnych połączeniach TCP oraz UDP, a także o lokalnych i zdalnych adresach IP oraz numerach portów. Używając opcji '-a', administratorzy mogą zobaczyć wszystkie połączenia oraz porty nasłuchujące, co pozwala na szybkie zidentyfikowanie potencjalnych problemów, takich jak otwarte porty, które mogą być narażone na ataki. W kontekście dobrych praktyk, korzystanie z 'netstat' powinno być regularnym elementem audytu bezpieczeństwa systemu, by upewnić się, że nieautoryzowane usługi nie zostaną uruchomione, co może prowadzić do poważnych luk w zabezpieczeniach.

Pytanie 4

Diagnostykę systemu Linux można przeprowadzić za pomocą komendy

Thread(s) per core:	1
Core(s) per socket:	4
Socket(s):	1
NUMA node(s):	1

A. cat

B. lscpu

C. whoami

D. pwd

Pozostałe polecenia whoami pwd i cat nie są odpowiednie do przeprowadzenia diagnostyki systemu dotyczącej architektury procesora. Polecenie whoami służy do wyświetlania nazwy użytkownika aktualnie zalogowanego do systemu co jest przydatne w kontekście zarządzania użytkownikami i prawami dostępu ale nie dostarcza żadnych informacji na temat zasobów sprzętowych. Z kolei pwd pokazuje bieżący katalog roboczy w którym użytkownik aktualnie się znajduje co jest użyteczne przy nawigacji po systemie plików jednak również nie ma związku z diagnostyką sprzętową. Polecenie cat jest używane do wyświetlania zawartości plików i może być pomocne w przeglądaniu dokumentów i logów czy też w operacjach na plikach tekstowych. Jednakże nie jest ono zaprojektowane do wyciągania informacji o sprzęcie komputerowym. Błędne użycie tych poleceń wynika z powszechnego niedopasowania ich funkcji do specyfiki zadania polegającego na analizie zasobów procesora co świadczy o nieporozumieniu co do ich podstawowego przeznaczenia. Warto zdawać sobie sprawę że każde z tych poleceń ma wyraźnie określony zakres działania i zastosowanie w kontekście administracji systemami Linux co pozwala na ich skuteczne wykorzystanie zgodnie z przeznaczeniem i uniknięcie niepotrzebnych błędów w praktyce zawodowej. Kluczowe jest zatem rozpoznanie narzędzi odpowiednich do konkretnych zadań administracyjnych co stanowi fundament efektywnego zarządzania systemem operacyjnym i zasobami sprzętowymi.

Pytanie 5

Jaki jest powód sytuacji widocznej na przedstawionym zrzucie ekranu, mając na uwadze adres IP serwera, na którym umieszczona jest domena www.wp.pl, wynoszący 212.77.98.9?

C:\>ping 212.77.98.9

Pinging 212.77.98.9 with 32 bytes of data:
Reply from 212.77.98.9: bytes=32 time=29ms TTL=60
Reply from 212.77.98.9: bytes=32 time=29ms TTL=60
Reply from 212.77.98.9: bytes=32 time=30ms TTL=60
Reply from 212.77.98.9: bytes=32 time=29ms TTL=60

Ping statistics for 212.77.98.9:
    Packets: Sent = 4, Received = 4, Lost = 0 (0% loss),
Approximate round trip times in milli-seconds:
    Minimum = 29ms, Maximum = 30ms, Average = 29ms

C:\>ping www.wp.pl
Ping request could not find host www.wp.pl. Please check the name and try again.

A. Błędny adres serwera DNS lub brak dostępu do serwera DNS

B. W sieci nie istnieje serwer o IP 212.77.98.9

C. Domena www.wp.pl jest niedostępna w Internecie

D. Stacja robocza i domena www.wp.pl znajdują się w różnych sieciach

Aby zrozumieć, dlaczego inne odpowiedzi są niepoprawne, należy zwrócić uwagę na rolę adresacji IP i DNS w sieciach komputerowych. Stwierdzenie, że 'Nie ma w sieci serwera o adresie IP 212.77.98.9', jest błędne, ponieważ zrzut ekranowy pokazuje udaną komunikację z tym adresem IP. Oznacza to, że serwer jest dostępny i odpowiada na zapytania ping, co wyklucza brak jego obecności w sieci. Kolejna odpowiedź sugerująca, że 'Domena o nazwie www.wp.pl jest niedostępna w sieci', również jest myląca. Niedostępność domeny oznaczałaby, że nie działa ona dla wszystkich użytkowników, co nie wynika z przedstawionego problemu, ponieważ brak odpowiedzi dotyczy konfiguracji lokalnej, a nie globalnej dostępności domeny. Ostatnia odpowiedź dotycząca 'pracy w tej samej sieci' również jest nietrafiona. Domena www.wp.pl nie musi pracować w tej samej lokalnej sieci co stacja robocza użytkownika, ponieważ komunikacja w Internecie odbywa się poprzez routowanie pakietów między różnymi sieciami, niezależnie od ich lokalizacji. Problemem jest tu wyłącznie brak możliwości przetłumaczenia nazwy domenowej na adres IP z powodu błędu w konfiguracji DNS. Kluczowe jest rozróżnienie pomiędzy dostępnością fizyczną serwera a możliwością jego odnalezienia poprzez DNS, co jest podstawą prawidłowego działania usług internetowych. Zrozumienie tych zagadnień jest istotne dla efektywnego rozwiązywania problemów związanych z dostępem do Internetu i administracją sieci.

Pytanie 6

Jakie narzędzie służy do delikatnego wygięcia blachy obudowy komputera i przykręcenia śruby montażowej w trudno dostępnych miejscach?

A. Rys. D

B. Rys. B

C. Rys. C

D. Rys. A

Szczypce przedstawione na rysunku D są idealnym narzędziem do manipulacji blachą i śrubami w trudno dostępnych miejscach. Ich długi, wąski zakończenie pozwala na precyzyjne działanie, co jest kluczowe w przypadku montażu komponentów komputerowych, gdzie przestrzeń operacyjna jest często ograniczona. Szczypce te są zaprojektowane tak, aby zapewniać pewny chwyt i umożliwiać operacje w wąskich szczelinach, co jest szczególnie przydatne, gdy chcemy lekko odgiąć blachę obudowy, nie ryzykując jej uszkodzenia, oraz gdy musimy zamocować śrubę w miejscu, do którego inne narzędzia nie mają dostępu. W branży IT i serwisowaniu sprzętu komputerowego używanie szczypiec o cienkich końcówkach jest standardem ze względu na ich wszechstronność i precyzję. Ponadto, w kontekście standardów bezpieczeństwa, tego rodzaju narzędzia minimalizują ryzyko uszkodzenia delikatnych komponentów elektronicznych, co czyni je nieocenionymi w codziennej pracy techników i inżynierów sprzętu komputerowego. Dbałość o użycie odpowiednich narzędzi to dobra praktyka w każdej profesji technicznej, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z wrażliwym sprzętem komputerowym.

Pytanie 7

Jakim elementem sieci SIP jest telefon IP?

A. Serwerem Proxy SIP

B. Serwerem rejestracji SIP

C. Serwerem przekierowań

D. Terminalem końcowym

Telefon IP jest klasyfikowany jako terminal końcowy w architekturze protokołu SIP (Session Initiation Protocol). Terminal końcowy to urządzenie, które umożliwia użytkownikom inicjowanie i odbieranie połączeń głosowych oraz multimedialnych w sieciach opartych na protokole SIP. W praktyce oznacza to, że telefon IP działa bezpośrednio jako końcowy punkt komunikacyjny, umożliwiając użytkownikowi dzwonienie, odbieranie połączeń oraz korzystanie z dodatkowych funkcji, takich jak przekazywanie głosu, wideokonferencje czy przesyłanie wiadomości. W architekturze SIP, telefony IP rejestrują się na serwerze rejestracji SIP, co pozwala na zarządzanie ich dostępnością i lokalizacją w sieci. Warto również zauważyć, że w obiegu informacji telefon IP może korzystać z różnych kodeków audio, co wpływa na jakość dźwięku oraz efektywność pasma. Zgodność z protokołem SIP i jego standardami zapewnia interoperacyjność różnych urządzeń i aplikacji, co jest kluczowe w dzisiejszych złożonych środowiskach komunikacyjnych.

Pytanie 8

Jakie zakresy adresów IPv4 mogą być używane jako adresy prywatne w lokalnej sieci?

A. 172.16. 0.0 ÷ 172.31.255.255

B. 127.0.0.0 ÷ 127.255.255.255

C. 168.172.0.0 ÷ 168.172.255.255

D. 200.186.0.0 ÷ 200.186.255.255

Zakres adresów IPv4 od 172.16.0.0 do 172.31.255.255 jest jednym z trzech standardowo zarezerwowanych zakresów adresów prywatnych, które mogą być używane w sieciach lokalnych. Zgodnie z dokumentem RFC 1918, te adresy nie są routowane w Internecie, co oznacza, że ich użycie wewnątrz sieci lokalnej nie wpływa na globalny ruch internetowy. Przykład zastosowania to stworzenie lokalnej sieci w biurze, gdzie wszystkie urządzenia (komputery, drukarki, smartfony) mogą korzystać z adresów w tym zakresie. Dzięki temu możliwe jest zbudowanie infrastruktury sieciowej, która nie wymaga wykupu publicznych adresów IP, co może znacząco obniżyć koszty. Użycie prywatnych adresów IP wymaga jednak zastosowania mechanizmów, takich jak NAT (Network Address Translation), aby umożliwić dostęp tych urządzeń do Internetu. Warto zauważyć, że inne zarezerwowane zakresy adresów prywatnych to 10.0.0.0 do 10.255.255.255 oraz 192.168.0.0 do 192.168.255.255. Te standardy są powszechnie stosowane w praktyce, co sprawia, że ich znajomość jest kluczowa dla każdego specjalisty zajmującego się sieciami komputerowymi.

Pytanie 9

Wskaż komponent, który reguluje wartość napięcia pochodzącego z sieci elektrycznej, wykorzystując transformator do przeniesienia energii między dwoma obwodami elektrycznymi z zastosowaniem zjawiska indukcji magnetycznej?

A. Rejestr szeregowy

B. Zasilacz transformatorowy

C. Przerzutnik synchroniczny

D. Rezonator kwarcowy

Zasilacz transformatorowy jest kluczowym elementem w systemach elektrycznych, którego zadaniem jest dostosowanie poziomu napięcia z sieci energetycznej do wymagań urządzeń elektrycznych. Działa on na zasadzie indukcji magnetycznej w transformatorze, który przenosi energię elektryczną między dwoma obwodami przy użyciu zmiennego pola magnetycznego. Transformator składa się z dwóch cewek: pierwotnej i wtórnej, które są nawinięte na wspólnym rdzeniu. W praktyce, zasilacze transformatorowe są szeroko stosowane w różnych aplikacjach, od zasilania małych urządzeń elektronicznych po duże systemy przemysłowe. Na przykład, w zasilaczach sieciowych do komputerów, transformator obniża napięcie z sieci 230V do bezpieczniejszego poziomu, co jest nie tylko zgodne z normami bezpieczeństwa, ale także zapewnia stabilność pracy urządzeń. W branży stosuje się standardy takie jak IEC 61558, które regulują wymagania dotyczące bezpieczeństwa transformatorów. Dlatego zasilacze transformatorowe są nie tylko istotne, ale również niezbędne dla efektywnego i bezpiecznego przepływu energii elektrycznej.

Pytanie 10

Czym jest procesor Athlon 2800+?

A. procesor wyprodukowany przez firmę AMD o częstotliwości 2,8 GB

B. procesor marki Intel, którego wydajność przypomina procesor Pentium 4 o częstotliwości 2,8 GHz

C. procesor marki Intel pracujący z częstotliwością 2,8 GB

D. procesor stworzony przez firmę AMD, którego wydajność jest zbliżona do wydajności procesora Pentium 4 o częstotliwości 2,8 GHz

Nieprawidłowe odpowiedzi sugerują nieścisłości dotyczące producenta procesora oraz jego specyfikacji. Przykładem jest mylne przypisanie procesora Athlon 2800+ do firmy Intel. To fundamentalny błąd, ponieważ Athlon jest produktem AMD, a nie Intela. Takie nieporozumienie może wynikać z ogólnej nieznajomości architektury procesorów, a także ich ewolucji na rynku. Dodatkowo, stwierdzenie o taktowaniu 2,8 GB jest technicznie błędne, ponieważ typowe taktowanie procesora wyrażane jest w gigahercach (GHz), a nie w gigabajtach (GB), co wskazuje na podstawowy brak zrozumienia jednostek miary używanych w kontekście technologii komputerowej. Kolejnym typowym błędem jest nieprawidłowe porównywanie wydajności procesorów bez uwzględnienia różnic w architekturze i technologii produkcji. Procesory AMD i Intel, mimo że mogą mieć podobne oznaczenia, różnią się znacznie w sposobie działania i architekturze, co wpływa na ich rzeczywistą wydajność w aplikacjach. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla wyboru odpowiedniego rozwiązania sprzętowego w kontekście konkretnych zastosowań, takich jak gry, obróbka wideo czy aplikacje biurowe. W rezultacie, wiedza na temat producentów, architektur oraz specyfikacji procesorów jest niezbędna dla prawidłowego doboru komponentów komputerowych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży IT.

Pytanie 11

Polecenie tar w systemie Linux służy do

A. wyszukiwania danych w pliku

B. archiwizacji danych

C. porównywania danych z dwóch plików

D. kompresji danych

Kompresja danych, porównanie danych z dwóch plików oraz wyszukiwanie danych w pliku to procesy, które nie są bezpośrednio związane z funkcją archiwizacji, jaką oferuje tar. Kompresja to proces redukcji rozmiaru plików, co można osiągnąć za pomocą innych narzędzi, jak gzip czy bzip2, które mogą być używane w połączeniu z tar, ale same w sobie nie są funkcją tar. Porównanie danych z dwóch plików dotyczy analizy różnic między nimi i jest realizowane przez narzędzia takie jak diff, które zestawiają zawartość plików linia po linii, a nie przez tar, który nie analizuje zawartości plików, lecz jedynie je zbiera w archiwum. W kontekście wyszukiwania danych, użytkownicy mogą korzystać z narzędzi takich jak grep, które pozwalają na przeszukiwanie zawartości plików w poszukiwaniu określonych wzorców tekstowych. Powszechnym błędem jest mylenie funkcji archiwizacji z procesami kompresji oraz operacjami na danych, które mają inny cel i zastosowanie. Zrozumienie różnicy między archiwizacją a innymi procesami zarządzania danymi jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania narzędzi dostępnych w systemie Linux, a także dla poprawnego planowania strategii zarządzania danymi, co jest istotnym elementem pracy w środowisku IT.

Pytanie 12

Aby w przeglądarce internetowej wyczyścić dane dotyczące adresów przeglądanych witryn, należy między innymi podać

A. zakres czasu, który ma obejmować ta czynność.

B. nazwę użytkownika systemu, którego ta czynność dotyczy.

C. ścieżkę do folderu przeglądarki z plikami tymczasowymi.

D. uprawnienia zalogowanego użytkownika systemu operacyjnego.

Prawidłowo – w typowych przeglądarkach internetowych (Chrome, Firefox, Edge, Opera i inne) przy czyszczeniu historii przeglądania jednym z kluczowych parametrów jest właśnie zakres czasu. Mechanizm wygląda zwykle podobnie: po wybraniu opcji „Wyczyść dane przeglądania” albo „Wyczyść historię” pojawia się okno, w którym wybierasz, co chcesz usunąć (historię odwiedzanych stron, ciasteczka, pliki tymczasowe, dane formularzy itp.) oraz za jaki okres. Standardowe zakresy to: ostatnia godzina, ostatnie 24 godziny, ostatnie 7 dni, ostatnie 4 tygodnie albo „od początku” (czyli cała historia). Zakres czasu jest ważny z punktu widzenia praktyki: czasem chcesz tylko „wyczyścić ślady” z krótkiej sesji, np. po zalogowaniu się na konto na cudzym komputerze, a czasem robisz pełne porządki, żeby przyspieszyć działanie przeglądarki albo rozwiązać problemy z ładowaniem stron. Z mojego doświadczenia sensowne jest regularne czyszczenie historii i cache z dłuższego okresu, ale ciasteczka lepiej kasować bardziej świadomie, bo powoduje to wylogowanie z wielu serwisów. Branżowo jest to też element dobrej higieny bezpieczeństwa i prywatności – w wytycznych np. RODO czy ogólnie politykach bezpieczeństwa w firmach często zaleca się okresowe usuwanie lokalnych danych przeglądarki, szczególnie na komputerach współdzielonych. Warto pamiętać, że przeglądarka nie potrzebuje od Ciebie żadnych ścieżek do folderów ani nazw użytkowników – ma własne mechanizmy zarządzania danymi i to właśnie wybór zakresu czasu jest jednym z głównych parametrów takiej operacji.

Pytanie 13

W filmie przedstawiono konfigurację ustawień maszyny wirtualnej. Wykonywana czynność jest związana z

A. wybraniem pliku z obrazem dysku.

B. dodaniem drugiego dysku twardego.

C. konfigurowaniem adresu karty sieciowej.

D. ustawieniem rozmiaru pamięci wirtualnej karty graficznej.

Poprawnie – w tej sytuacji chodzi właśnie o wybranie pliku z obrazem dysku (ISO, VDI, VHD, VMDK itp.), który maszyna wirtualna będzie traktować jak fizyczny nośnik. W typowych programach do wirtualizacji, takich jak VirtualBox, VMware czy Hyper‑V, w ustawieniach maszyny wirtualnej przechodzimy do sekcji dotyczącej pamięci masowej lub napędów optycznych i tam wskazujemy plik obrazu. Ten plik może pełnić rolę wirtualnego dysku twardego (system zainstalowany na stałe) albo wirtualnej płyty instalacyjnej, z której dopiero instalujemy system operacyjny. W praktyce wygląda to tak, że zamiast wkładać płytę DVD do napędu, podłączasz plik ISO z obrazu instalacyjnego Windowsa czy Linuxa i ustawiasz w BIOS/UEFI maszyny wirtualnej bootowanie z tego obrazu. To jest podstawowa i zalecana metoda instalowania systemów w VM – szybka, powtarzalna, zgodna z dobrymi praktykami. Dodatkowo, korzystanie z plików obrazów dysków pozwala łatwo przenosić całe środowiska między komputerami, robić szablony maszyn (tzw. template’y) oraz wykonywać kopie zapasowe przez zwykłe kopiowanie plików. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych umiejętności przy pracy z wirtualizacją: umieć dobrać właściwy typ obrazu (instalacyjny, systemowy, LiveCD, recovery), poprawnie go podpiąć do właściwego kontrolera (IDE, SATA, SCSI, NVMe – zależnie od hypervisora) i pamiętać o odpięciu obrazu po zakończonej instalacji, żeby maszyna nie startowała ciągle z „płyty”.

Pytanie 14

Oznaczenie CE wskazuje, że

A. towar został wytworzony w obrębie Unii Europejskiej

B. produkt jest zgodny z normami ISO

C. producent ocenił towar pod kątem wydajności i ergonomii

D. wyrób spełnia normy bezpieczeństwa użytkowania, ochrony zdrowia oraz ochrony środowiska

Oznakowanie CE jest znakiem, który informuje, że wyrób spełnia wymagania unijne dotyczące bezpieczeństwa, zdrowia oraz ochrony środowiska. W ramach regulacji Unii Europejskiej, każdy produkt, który nosi ten znak, przeszedł odpowiednie procedury oceny zgodności, co zazwyczaj obejmuje testy i analizy wykonane przez producenta lub uprawnione jednostki notyfikowane. Przykładem mogą być urządzenia elektryczne, które muszą spełniać normy bezpieczeństwa określone w dyrektywie LVD (Low Voltage Directive) oraz EMC (Electromagnetic Compatibility Directive). Zastosowanie oznakowania CE nie tylko zapewnia konsumentom bezpieczeństwo użytkowania, ale również daje producentom przewagę konkurencyjną na rynku europejskim. Warto zauważyć, że oznakowanie CE jest wymagane dla szerokiej gamy produktów, w tym zabawek, urządzeń medycznych czy sprzętu ochrony osobistej, co czyni je kluczowym elementem regulacyjnym wpływającym na handel wewnętrzny w Unii Europejskiej.

Pytanie 15

Tworzenie zaszyfrowanych połączeń pomiędzy hostami przez publiczną sieć Internet, wykorzystywane w rozwiązaniach VPN (Virtual Private Network), to

A. tunelowanie

B. mapowanie

C. trasowanie

D. mostkowanie

Trasowanie, mapowanie i mostkowanie to techniki związane z zarządzaniem ruchem w sieciach komputerowych, ale nie są one odpowiednie dla opisanego kontekstu. Trasowanie odnosi się do procesu określania najlepszego ścieżki, jaką pakiety danych powinny podążać przez sieć. Jako strategia zarządzania ruchem, trasowanie nie zapewnia jednak bezpieczeństwa ani prywatności, co czyni je niewłaściwym rozwiązaniem do tworzenia zaszyfrowanych połączeń VPN. Mapowanie natomiast odnosi się do procesu przypisywania jednego zestawu wartości do innego, co jest użyteczne w kontekście baz danych lub geolokalizacji, ale nie ma zastosowania w kontekście zabezpieczania komunikacji sieciowej. Mostkowanie z kolei umożliwia połączenie dwóch segmentów sieci w celu zwiększenia rozmiarów sieci lokalnej, ale nie implementuje mechanizmów szyfrowania ani ochrony danych. W rzeczywistości te techniki mogą wprowadzać w błąd, sugerując, że zapewniają one bezpieczeństwo w komunikacji. Powszechnym błędem myślowym jest uznawanie trasowania za wystarczające dla ochrony danych, podczas gdy w rzeczywistości nie zapewnia ono żadnych zabezpieczeń przed podsłuchiwaniem lub atakami. Zrozumienie różnic między tymi technikami a tunelowaniem jest kluczowe dla skutecznej ochrony informacji przesyłanych w sieciach publicznych.

Pytanie 16

Która z usług na serwerze Windows umożliwi użytkownikom końcowym sieci zaprezentowanej na ilustracji dostęp do Internetu?

A. Usługa udostępniania

B. Usługa rutingu

C. Usługa LDS

D. Usługa drukowania

Usługa rutingu jest kluczowym elementem umożliwiającym urządzeniom w sieci lokalnej dostęp do Internetu poprzez przekierowywanie pakietów sieciowych pomiędzy różnymi segmentami sieci. Na serwerach Windows funkcja rutingu jest realizowana poprzez rolę Routing and Remote Access Services (RRAS). Umożliwia ona nie tylko tradycyjny routing, ale także implementację funkcji takich jak NAT (Network Address Translation), co jest niezbędne w przypadku, gdy sieć lokalna korzysta z adresów IP prywatnych. Dzięki NAT, adresy IP prywatne mogą być translokowane na publiczne, co umożliwia komunikację z Internetem. W praktyce, aby skonfigurować serwer do pełnienia roli routera, należy zainstalować usługę RRAS i odpowiednio skonfigurować tablice routingu oraz reguły NAT. Dobrym przykładem zastosowania jest mała firma, gdzie serwer z zainstalowanym RRAS pozwala wszystkim komputerom w sieci lokalnej na dostęp do Internetu, jednocześnie zabezpieczając sieć poprzez kontrolowanie przepływu pakietów i filtrowanie ruchu, zgodnie z najlepszymi praktykami bezpieczeństwa sieciowego.

Pytanie 17

Firma uzyskała zakres adresów 10.10.10.0/16. Po podzieleniu na podsieci zawierające 510 hostów, jakie są adresy podsieci z zastosowaną maską?

A. 255.255.253.0

B. 255.255.254.0

C. 255.255.240.0

D. 255.255.0.0

Propozycje 255.255.0.0, 255.255.240.0 i 255.255.253.0 nie są trafione i warto by je lepiej przeanalizować. Zaczynając od 255.255.0.0, to odpowiada notacji /16, co oznacza, że 16 bitów idzie na sieć. W takim wypadku liczba dostępnych adresów dla hostów wynosi 2^(32-16) - 2 = 65,534, co zdecydowanie więcej niż potrzebujesz, bo potrzebujesz tylko 510. Zbyt wiele adresów to kiepskie zarządzanie przestrzenią adresową, więc to nie jest dobra droga. Maska 255.255.240.0, czyli /20, także się nie sprawdzi, bo daje 12 bitów na hosty, co pozwala na 2^(32-20) - 2 = 4,094 adresów. No i maska 255.255.253.0, co to /21, daje 11 bitów na hosty i 2^(32-21) - 2 = 2,046 adresów. Generalnie, zbyt duże przydziały adresów mogą wprowadzać zamieszanie. Kluczowy błąd to brak ogarnięcia, jak dobrze dopasować maskę podsieci do realnych potrzeb, co jest mega istotne dla każdego, kto się zajmuje sieciami.

Pytanie 18

Oblicz całkowity koszt kabla UTP Cat 6, który będzie użyty do połączenia 5 punktów abonenckich z punktem dystrybucji, mając na uwadze, że średnia odległość pomiędzy każdym punktem abonenckim a punktem dystrybucji wynosi 8 m oraz że cena za 1 m kabla wynosi 1 zł. W obliczeniach uwzględnij zapas 2 m kabla na każdy punkt abonencki.

A. 40 zł

B. 45 zł

C. 32 zł

D. 50 zł

Aby obliczyć koszt brutto kabla UTP Cat 6 potrzebnego do połączenia 5 punktów abonenckich z punktem dystrybucyjnym, należy uwzględnić zarówno średnią długość kabla, jak i zapas na każdy punkt abonencki. Średnia długość pomiędzy punktem abonenckim a punktem dystrybucyjnym wynosi 8 m, co oznacza, że na każdy z 5 punktów potrzebujemy 8 m kabla. Dodatkowo, dla każdego punktu abonenckiego uwzględniamy zapas 2 m, co daje łącznie 10 m na punkt. Zatem dla 5 punktów abonenckich potrzebujemy 5 * 10 m = 50 m kabla. Koszt 1 m kabla wynosi 1 zł, więc całkowity koszt brutto wynosi 50 m * 1 zł = 50 zł. W praktyce, przy projektowaniu sieci komputerowych, zawsze warto uwzględniać zapasy na kable, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia problemów związanych z niewystarczającą ilością materiałów. Taka praktyka jest zgodna z dobrymi praktykami inżynieryjnymi w zakresie instalacji sieciowych.

Pytanie 19

Umowa, na podstawie której użytkownik ma między innymi dostęp do kodu źródłowego oprogramowania w celu jego analizy i ulepszania, to licencja

A. GNU GPL

B. MOLP

C. OEM

D. OLP

OLP i MOLP to programy licencjonowania, ale nie dają użytkownikom dostępu do kodu źródłowego. OLP to umowa, która skupia się na sprzedaży oprogramowania, ale użytkownik nie może go zmieniać. MOLP to coś od Microsoftu, gdzie można kupić licencje, ale też bez kodu źródłowego. A OEM to licencje, które producent sprzętu daje razem z jego urządzeniem. Te licencje są dość ograniczone i nie dają możliwości modyfikowania kodu. Dlatego, w porównaniu do GNU GPL, te programy są w zasadzie inne, bo GNU GPL promuje wolność dostępu do kodu i jego zmiany. Wybór złej licencji może prowadzić do kłopotów z rozwijaniem oprogramowania, co jest kluczowe w dzisiejszym świecie technologii, który szybko się zmienia.

Pytanie 20

Podczas próby nawiązania połączenia z serwerem FTP, uwierzytelnienie anonimowe nie powiodło się, natomiast logowanie za pomocą loginu i hasła zakończyło się sukcesem. Co może być przyczyną tej sytuacji?

A. Nieprawidłowo skonfigurowane uprawnienia do zasobu

B. Brak wymaganego zasobu

C. Wyłączona funkcjonalność FTP

D. Dezaktywowane uwierzytelnianie anonimowe na serwerze

Często ludzie błędnie myślą, że problem z uwierzytelnianiem anonimowym wynika z błędnych ustawień. No ale to nie tak. Wyłączenie tego uwierzytelniania na FTP to oczywisty powód, dlaczego nie możesz się połączyć. Niekiedy mylnie zakładają, że to przez złe uprawnienia do plików, co jest totalnie mylne, bo te dwa rzeczy są niezależne. Nawet jak masz dostęp, to jeśli anonimowe logowanie nie działa, to po prostu nie wejdziesz. Inna błędna koncepcja to myślenie, że usługa FTP jest wyłączona. Serwer FTP może działać, ale nie musi pozwalać na dostęp anonimowy. Jeszcze musisz wiedzieć, że brak jakiegoś pliku nie ma nic wspólnego z problemem logowania – to jest bardziej związane z dostępem do samego systemu. Jak chcesz skuteczniej diagnozować problemy, musisz rozumieć, jak ten serwer FTP działa i co to znaczy różne metody logowania. Administratorzy powinni pomyśleć o równowadze między bezpieczeństwem a potrzebami użytkowników, i jasno komunikować, kiedy wyłączają anonimowe logowanie.

Pytanie 21

Zrzut ekranu ilustruje wynik polecenia arp -a. Jak należy zrozumieć te dane?

Wiersz polecenia
C:\>arp -a
Nie znaleziono wpisów ARP

C:\>

A. Komputer ma przypisany niewłaściwy adres IP

B. Brak aktualnych wpisów w protokole ARP

C. Host nie jest podłączony do sieci

D. Adres MAC hosta jest niepoprawny

Polecenie arp -a to naprawdę fajne narzędzie do pokazywania tabeli ARP na komputerze. W skrócie, ARP jest mega ważny w sieciach lokalnych, bo pozwala na odnajdywanie adresów MAC bazując na adresach IP. Jak widzisz komunikat 'Nie znaleziono wpisów ARP', to znaczy, że komputer nie miał ostatnio okazji porozmawiać z innymi urządzeniami w sieci lokalnej. Może to być dlatego, że nic się nie działo albo komputer dopiero co wystartował. Dla adminów sieciowych to dość istotna informacja, bo mogą dzięki temu sprawdzać, czy coś jest nie tak z łącznością. Z tego, co zauważyłem, kiedy urządzenie łączy się z innym w tej samej sieci, ARP automatycznie zapisuje adres MAC przypisany do IP w tabeli. I to, że nie ma wpisów, może też oznaczać, że sieć jest dobrze skonfigurowana i nie było jeszcze żadnych interakcji, które wymagałyby tego tłumaczenia. Ogólnie monitorowanie tabeli ARP to dobry pomysł, bo można szybko wychwycić problemy z łącznością oraz sprawdzić, jak dobrze działa sieć.

Pytanie 22

Jak należy postąpić z wiadomością e-mail od nieznanej osoby, która zawiera podejrzany załącznik?

A. Otworzyć załącznik i zapisać go na dysku, a następnie przeskanować plik programem antywirusowym

B. Otworzyć wiadomość i odpowiedzieć, pytając o zawartość załącznika

C. Otworzyć załącznik, a jeśli znajduje się w nim wirus, natychmiast go zamknąć

D. Nie otwierać wiadomości, od razu ją usunąć

Usuwanie wiadomości od nieznanych nadawców, zwłaszcza tych, które zawierają niepewne załączniki, to kluczowy element w utrzymaniu bezpieczeństwa w sieci. Wiele złośliwego oprogramowania jest rozprzestrzenianych poprzez phishing, gdzie cyberprzestępcy podszywają się pod znane źródła w celu wyłudzenia danych osobowych lub zainstalowania wirusów na komputerach użytkowników. Kluczową zasadą bezpieczeństwa jest unikanie interakcji z wiadomościami, które budzą wątpliwości co do ich autentyczności. Na przykład, jeśli otrzymasz e-mail od nieznanego nadawcy z załącznikiem, który nie został wcześniej zapowiedziany, najlepiej jest go natychmiast usunąć. Standardy bezpieczeństwa IT, takie jak te określone przez NIST (National Institute of Standards and Technology), podkreślają znaczenie weryfikacji źródła wiadomości oraz unikania podejrzanych linków i plików. Działania te pomagają minimalizować ryzyko infekcji złośliwym oprogramowaniem i utratą danych. Warto również zainwestować w oprogramowanie antywirusowe oraz edukację na temat rozpoznawania zagrożeń. Przyjmowanie proaktywnego podejścia do bezpieczeństwa informacji jest niezbędne w dzisiejszym, technologicznym świecie.

Pytanie 23

Sprzętem, który umożliwia wycinanie wzorów oraz grawerowanie w różnych materiałach, takich jak drewno, szkło i metal, jest ploter

A. solwentowy

B. laserowy

C. bębnowy

D. tnący

Wybór plotera tnącego, bębnowego czy solwentowego jako alternatywy dla plotera laserowego wiąże się z pewnymi fundamentalnymi nieporozumieniami w zakresie technologii cięcia i grawerowania. Ploter tnący, na przykład, opiera się na mechanicznej metodzie wycinania, co ogranicza jego precyzję oraz możliwości w zakresie skomplikowanych wzorów. Takie maszyny zazwyczaj używane są do cięcia prostych kształtów w cienkich materiałach, jak papier czy folia, co sprawia, że nie nadają się do bardziej wymagających zadań, takich jak grawerowanie w metalu czy szkle. Ploter bębnowy, z kolei, jest przeznaczony głównie do druku oraz skanowania, a nie do wycinania, co czyni go mało użytecznym w kontekście tego pytania. Ploter solwentowy, zbudowany z myślą o drukowaniu grafik na różnorodnych podłożach, również nie spełnia funkcji wycinania czy grawerowania, co podkreśla, że jego zastosowanie jest ograniczone do produkcji reklam i banerów. Kluczowe jest zrozumienie, że technologia laserowa oferuje nieporównywalne możliwości w zakresie precyzji oraz wszechstronności, a wybór nieodpowiedniego urządzenia może prowadzić do znaczących ograniczeń w realizacji projektów oraz niezadowolenia z uzyskanych rezultatów.

Pytanie 24

Określ rezultat wykonania zamieszczonego polecenia

net user Test /expires:12/09/20

A. Ustawiona data wygaśnięcia konta Test

B. Ustawiony czas aktywacji konta Test

C. Sprawdzona data ostatniego logowania do konta Test

D. Wymuszenie zmiany hasła na koncie Test w wskazanym terminie

Zrozumienie działania polecenia 'net user Test /expires:12/09/20' wymaga znajomości zarządzania kontami użytkowników w systemach operacyjnych Windows. Częstym błędnym przekonaniem może być interpretacja tego polecenia jako sprawdzanie daty ostatniego logowania. Jednak taka analiza wskazuje na brak znajomości specyfiki polecenia 'net user', które nie oferuje bezpośrednio możliwości sprawdzania historii logowań. Kolejną mylną interpretacją jest przypisanie temu poleceniu funkcji zmiany hasła, co również jest niepoprawne, ponieważ do takich działań służy inna składnia polecenia, bezpośrednio związana ze zmianą hasła użytkownika. Myślenie, że polecenie to ustawia czas aktywacji konta, także jest błędne, gdyż funkcjonalność ta nie jest dostępna poprzez 'net user' w tej formie. Typowe nieporozumienie w tym przypadku wynika z niepełnego zrozumienia różnic między możliwościami konfiguracyjnymi kont użytkowników, co może prowadzić do niewłaściwego przypisania funkcji poleceniom administracyjnym. W praktyce, administracja kontami użytkowników wymaga ścisłej znajomości dostępnych poleceń i ich przełączników, aby zastosować odpowiednie środki zarządzania dostępem i bezpieczeństwem zgodnie z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 25

W terminalu systemu operacyjnego wydano komendę nslookup. Jakie dane zostały uzyskane?

A. Numer IP hosta

B. Domyślną bramę sieciową

C. Adres serwera DNS

D. Adres serwera DHCP

Polecenie nslookup jest narzędziem używanym do interakcji z serwerami DNS nie dotyczy ono bezpośrednio innych elementów sieci takich jak adres IP hosta domyślna brama czy serwer DHCP. Adres IP hosta może być uzyskany za pomocą innych narzędzi takich jak ifconfig w systemach Unix/Linux czy ipconfig w systemach Windows. Domyślna brama czyli adres bramy sieciowej to punkt w sieci komputerowej który przekazuje ruch pomiędzy różnymi segmentami sieci. Uzyskanie tej informacji zazwyczaj odbywa się za pomocą poleceń takich jak ipconfig lub route. Serwer DHCP natomiast jest odpowiedzialny za automatyczne przypisywanie adresów IP i innych konfiguracji sieciowych urządzeniom w sieci. Informacje o serwerze DHCP można uzyskać analizując ustawienia sieciowe lub logi serwera. W tym kontekście błędnym jest przypisywanie funkcji nslookup do uzyskiwania takich informacji. Częstym błędem jest mylenie funkcji poszczególnych narzędzi sieciowych co wynika z braku zrozumienia ich specyficznych zastosowań i sposobu działania. Dlatego ważne jest aby przed stosowaniem jakiegokolwiek narzędzia sieciowego dokładnie zrozumieć jego przeznaczenie i funkcjonalność. Właściwe rozróżnianie tych narzędzi i ich zastosowań jest kluczowe dla efektywnego zarządzania i utrzymania infrastruktury sieciowej w organizacjach.

Pytanie 26

Który z protokołów zapewnia bezpieczne połączenie między klientem a witryną internetową banku, zachowując prywatność użytkownika?

A. FTPS (File Transfer Protocol Secure)

B. HTTPS (Hypertext Transfer Protocol Secure)

C. HTTP (Hypertext Transfer Protocol)

D. SFTP (SSH File Transfer Protocol)

HTTPS (Hypertext Transfer Protocol Secure) jest protokołem, który zapewnia bezpieczne połączenie między klientem a serwerem, co jest szczególnie istotne w kontekście bankowości internetowej. W porównaniu do podstawowego protokołu HTTP, HTTPS stosuje warstwę bezpieczeństwa opartą na protokołach SSL (Secure Sockets Layer) lub TLS (Transport Layer Security). Dzięki temu przesyłane dane są szyfrowane, co uniemożliwia ich przechwycenie przez osoby trzecie. W praktyce oznacza to, że podczas logowania się do banku, dane takie jak hasła i numery kont są chronione. Wiele przeglądarek internetowych wyświetla także symbol kłódki obok adresu URL, co informuje użytkowników o tym, że połączenie jest zabezpieczone. Przy korzystaniu z usług bankowości online, odnalezienie adresu URL zaczynającego się od 'https://' jest kluczowe, aby upewnić się, że transakcje są dokonywane w bezpiecznym środowisku. Korzystanie z HTTPS jest obecnie standardem w branży i jest rekomendowane przez organizacje zajmujące się bezpieczeństwem sieciowym.

Pytanie 27

Na przedstawionym schemacie urządzeniem, które łączy komputery, jest

A. most

B. regenerator

C. ruter

D. przełącznik

Ruter to urządzenie sieciowe, które łączy różne sieci komputerowe i kieruje ruchem danych między nimi. W przeciwieństwie do przełączników, które działają na poziomie drugiej warstwy modelu OSI i zajmują się przesyłaniem danych w obrębie tej samej sieci lokalnej, rutery funkcjonują w trzeciej warstwie, co pozwala im na międzysegmentową komunikację. Ruter analizuje nagłówki pakietów i decyduje o najlepszej ścieżce przesłania danych do ich docelowego adresu. Jego użycie jest kluczowe w sieciach rozległych (WAN), gdzie konieczna jest efektywna obsługa ruchu pomiędzy różnymi domenami sieciowymi. Rutery wykorzystują protokoły routingu, takie jak OSPF czy BGP, umożliwiając dynamiczną adaptację tras w odpowiedzi na zmiany w topologii sieci. Dzięki temu zapewniają redundancję i optymalizację trasy danych, co jest niezbędne w środowiskach o dużym natężeniu ruchu. W praktyce ruter pozwala również na nadawanie priorytetów i zarządzanie przepustowością, co jest istotne dla utrzymania jakości usług w sieciach obsługujących różnorodne aplikacje i protokoły.

Pytanie 28

W tabeli przedstawiono dane katalogowe procesora AMD Athlon 1333 Model 4 Thunderbird. Jaka jest częstotliwość przesyłania danych między rejestrami?

General information
Type	CPU / Microprocessor
Market segment	Desktop
Family	AMD Athlon
CPU part number	A1333AMS3C
Stepping codes	AYHJA AYHJAR
Frequency (MHz)	1333
Bus speed (MHz)	266
Clock multiplier	10
Gniazdo	Socket A (Socket 462)
Notes on AMD A1333AMS3C
○ Actual bus frequency is 133 MHz. Because the processor uses Double Data Rate bus the effective bus speed is 266 MHz.

A. 2666 MHz

B. 1333 MHz

C. 133 MHz

D. 266 MHz

Procesor AMD Athlon 1333 Model 4 Thunderbird działa z częstotliwością 1333 MHz co oznacza że wewnętrzna częstotliwość zegara wynosi 1333 MHz. Częstotliwość ta determinuje szybkość z jaką procesor może wykonywać operacje i przetwarzać dane. W praktyce oznacza to że procesor może wykonywać 1333 milionów cykli na sekundę co przekłada się na wysoką wydajność obliczeniową szczególnie przy pracy z wymagającymi aplikacjami. Procesory z serii Athlon wykorzystywały architekturę K7 która była znana ze swojej efektywności i wydajności w porównaniu do konkurencji w tamtym czasie. Wybór procesora o wyższej częstotliwości zegara jest kluczowy dla użytkowników wymagających dużej mocy obliczeniowej np. dla grafików projektantów czy graczy komputerowych. Ważnym aspektem jest również stosowanie odpowiedniego chłodzenia i zasilania aby procesor mógł pracować z maksymalną wydajnością bez ryzyka przegrzania. Standardowe praktyki w branży obejmują również regularne aktualizacje BIOS aby zapewnić pełną kompatybilność i optymalną pracę z innymi komponentami komputera.

Pytanie 29

Jakie zastosowanie ma narzędzie tracert w systemach operacyjnych rodziny Windows?

A. analizowania trasy przesyłania pakietów w sieci

B. tworzenia połączenia ze zdalnym serwerem na wyznaczonym porcie

C. uzyskiwania szczegółowych danych dotyczących serwerów DNS

D. pokazywania oraz modyfikacji tablicy trasowania pakietów w sieciach

Narzędzie tracert, będące częścią systemów operacyjnych rodziny Windows, służy do śledzenia trasy, jaką pokonują pakiety danych w sieci. Działa na zasadzie wysyłania pakietów ICMP (Internet Control Message Protocol) typu Echo Request do docelowego adresu IP, a następnie rejestruje odpowiedzi od urządzeń pośredniczących, zwanych routerami. Dzięki temu użytkownik może zidentyfikować każdy przeskok, czyli 'hop', przez który przechodzą pakiety, oraz zmierzyć opóźnienia czasowe dla każdego z tych przeskoków. Praktyczne zastosowanie narzędzia tracert jest niezwykle istotne w diagnostyce sieci, pomagając administratorom w lokalizowaniu problemów z połączeniami, takich jak zbyt długie czasy odpowiedzi lub utraty pakietów. Dzięki temu można efektywnie analizować wydajność sieci oraz identyfikować wąskie gardła. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, narzędzie to powinno być częścią regularnych audytów sieciowych, pozwalając na utrzymanie wysokiej jakości usług i optymalizację infrastruktury sieciowej.

Pytanie 30

Który podzespół nie jest kompatybilny z płytą główną MSI A320M Pro-VD-S socket AM4, 1 x PCI-Ex16, 2 x PCI-Ex1, 4 x SATA III, 2 x DDR4- max 32 GB, 1 x D-SUB, 1x DVI-D, ATX?

A. Pamięć RAM Crucial 8GB DDR4 2400MHz Ballistix Sport LT CL16

B. Procesor AMD Ryzen 5 1600, 3.2GHz, s-AM4, 16MB

C. Karta graficzna Radeon RX 570 PCI-Ex16 4GB 256-bit 1310MHz HDMI, DVI, DP

D. Dysk twardy 500GB M.2 SSD S700 3D NAND

W temacie kompatybilności podzespołów komputerowych łatwo się pomylić, zwłaszcza gdy na pierwszy rzut oka wszystkie komponenty wydają się pasować. Wiele osób skupia się na takich rzeczach jak ilość pamięci RAM czy liczba slotów PCI-Express, ale często umyka coś bardzo podstawowego, czyli fizyczne złącza na płycie głównej. Płyta główna MSI A320M Pro-VD-S jest całkiem przyzwoita do budżetowych zestawów, ale niestety nie posiada slotu M.2. To sprawia, że dysk SSD M.2 – mimo że atrakcyjny pod kątem wydajności i nowoczesności – nie będzie tutaj działać, choćbyśmy się bardzo starali. Często spotykam się z przekonaniem, że każda nowa płyta główna powinna mieć złącze M.2 – niestety nie jest to regułą, zwłaszcza w starszych lub tańszych modelach. Karta graficzna Radeon RX 570 pasuje tutaj bez problemu, bo mamy slot PCI-Ex16, a ta karta to właśnie ten standard, więc wszystko gra. Pamięć Crucial 8GB DDR4 2400MHz jak najbardziej zadziała, bo płyta obsługuje DDR4 (dwa sloty, do 32GB, częstotliwość 2400 MHz jest obsługiwana). Procesor AMD Ryzen 5 1600 to też strzał w dziesiątkę – socket AM4 jest tu zgodny, więc nie ma problemu z montażem i działaniem. Najczęstszy błąd polega właśnie na nieuwzględnieniu różnicy typów złączy dyskowych: SATA III to tradycyjna „kostka” na kabel, a M.2 to zupełnie płaski slot, którego po prostu tu nie znajdziemy. Branżowe dobre praktyki nakazują zawsze przed zakupem sprawdzić, czy dany typ dysku (czy to SSD M.2, czy klasyczny SATA) da się zamontować na wybranej płycie. Osobiście polecam kierować się nie tylko specyfikacją, ale właśnie fizyczną możliwością podłączenia podzespołu. Takie praktyczne podejście oszczędza mnóstwo czasu i pieniędzy, bo unikamy sytuacji, w której po rozpakowaniu części okazuje się, że czegoś nie da się po prostu podłączyć.

Pytanie 31

Sieć, w której funkcjonuje komputer o adresie IP 192.168.100.50/28, została podzielona na 4 podsieci. Jakie są poprawne adresy tych podsieci?

A. 192.168.100.48/27; 192.168.100.52/27; 192.168.100.56/27; 192.168.100.58/27

B. 192.168.100.48/30; 192.168.100.52/30; 192.168.100.56/30; 192.168.100.60/30

C. 192.168.100.48/29; 192.168.100.54/29; 192.168.100.56/29; 192.168.100.58/29

D. 192.168.100.50/28; 192.168.100.52/28; 192.168.100.56/28; 192.168.100.60/28

Odpowiedź 192.168.100.48/30; 192.168.100.52/30; 192.168.100.56/30; 192.168.100.60/30 jest poprawna, ponieważ prawidłowo dzieli sieć o adresie IP 192.168.100.48/28 na cztery podsieci. Zasadniczo, adres 192.168.100.50/28 oznacza 16 adresów IP w zakresie od 192.168.100.48 do 192.168.100.63. Użycie maski /30 w każdej z nowo utworzonych podsieci oznacza, że każda z nich ma tylko 4 adresy (2 dla hostów, 1 dla adresu sieciowego i 1 dla adresu rozgłoszeniowego). W ten sposób zyskujemy cztery podsieci: 192.168.100.48/30, 192.168.100.52/30, 192.168.100.56/30 i 192.168.100.60/30. Taka struktura jest zgodna z praktykami przydzielania adresów IPv4, które zapewniają efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów adresowych, co jest kluczowe w projektowaniu sieci. W praktyce, ta metoda podziału podsieci jest szczególnie przydatna w małych sieciach, gdzie nie ma potrzeby posiadania większej liczby adresów IP niż to konieczne.

Pytanie 32

Sieci lokalne o architekturze klient-serwer cechują się tym, że

A. wszystkie komputery w sieci mają równorzędny status.

B. istnieje jeden dedykowany komputer, który udostępnia zasoby w sieci.

C. wszystkie komputery klienckie mogą korzystać z zasobów innych komputerów.

D. żaden z komputerów nie pełni funkcji dominującej w stosunku do innych.

Sieci lokalne typu klient-serwer są zorganizowane wokół centralnego komputera, który pełni rolę serwera, udostępniając zasoby, takie jak pliki, aplikacje i usługi. Klienci, czyli pozostałe komputery w sieci, korzystają z tych zasobów. Taki model jest korzystny, gdyż umożliwia efektywne zarządzanie zasobami oraz centralizację kontroli dostępu. Przykładem zastosowania tego modelu są firmy, które wdrażają serwery plików, pozwalające pracownikom na wspólny dostęp do dokumentów oraz aplikacji. Dodatkowo, w kontekście standardów branżowych, model klient-serwer wspiera takie rozwiązania jak Active Directory w systemach Windows, które zarządzają tożsamościami użytkowników i autoryzacją dostępu. Przy założeniu pełnej funkcjonalności, serwer może obsługiwać wiele jednoczesnych połączeń, co jest kluczowe w środowiskach o dużym natężeniu ruchu. Właściwe wdrożenie tego modelu zwiększa bezpieczeństwo, wydajność oraz ułatwia administrację siecią.

Pytanie 33

W systemie Linux, aby wyszukać wszystkie pliki z rozszerzeniem txt, które znajdują się w katalogu /home/user i zaczynają się na literę a lub literę b lub literę c, należy wydać polecenie

A. ls /home/user/[abc]*.txt

B. ls /home/user/abc*.txt

C. ls /home/user/[a-c]*.txt

D. ls /home/user/a?b?c?.txt

Bardzo często w pracy z systemem Linux można się natknąć na różnego rodzaju pułapki związane z nieprawidłowym użyciem wzorców wyszukiwania plików. Wystarczy drobna pomyłka w składni i efekt bywa zupełnie inny od zamierzonego. Na przykład polecenie ls /home/user/abc*.txt nie wyłapie plików zaczynających się na a, b lub c, ale tylko takie, których nazwa zaczyna się dosłownie od ciągu 'abc'. To częsty błąd u osób, które dopiero zaczynają przygodę z Bash'em – nie rozróżniają, kiedy zastosować nawiasy kwadratowe oznaczające zakres znaków. Z kolei ls /home/user/[abc]*.txt działa bardzo podobnie do poprawnej odpowiedzi, ale nie stosuje zakresu tylko wymienia pojedyncze znaki – w praktyce tu jeszcze efekt końcowy jest ten sam, ale to nie jest najlepsza praktyka, bo zakres [a-c] jest bardziej uniwersalny i czytelny, szczególnie gdy zakres jest dłuższy (np. [a-g]). Warto pamiętać, że dobór odpowiedniego wzorca to nie tylko kwestia uzyskania poprawnych wyników, ale też czytelności dla innych użytkowników czy administratorów. Natomiast ls /home/user/a?b?c?.txt to już zupełnie inny temat. Znak zapytania ? w globbingu oznacza dokładnie jeden dowolny znak, więc taki wzorzec znajdzie np. plik typu 'a1b2c3.txt', ale już nie 'abcde.txt'. To specyficzne i rzadko stosowane rozwiązanie, bardzo niepraktyczne w tym wypadku. Takie błędy wynikają często z mylenia mechanizmów globbingu z wyrażeniami regularnymi, gdzie znaczenie znaków specjalnych jest trochę inne. Moim zdaniem, kluczowe jest rozumienie, jak powłoka interpretuje wzorce, aby nie wpadać w takie pułapki. Warto na spokojnie testować polecenia na próbnych katalogach, żeby uniknąć nieporozumień i nie stracić danych przez przypadkowe skasowanie czy przeniesienie niewłaściwych plików. Praktyka pokazuje, że nawet doświadczeni użytkownicy czasem się mylą, jeśli nie pilnują drobiazgów w składni wzorców.

Pytanie 34

Jak określa się atak w sieci lokalnej, który polega na usiłowaniu podszycia się pod inną osobę?

A. Spoofing

B. DDoS

C. Flood ping

D. Phishing

Wydaje mi się, że wybór odpowiedzi związanej z DDoS, spoofingiem czy flood pingiem sugeruje, że masz małe zrozumienie tych terminów w cyberbezpieczeństwie. Atak DDoS (Distributed Denial of Service) polega na zalewaniu systemu dużą ilością ruchu, co sprawia, że przestaje działać. To zupełnie inna sprawa niż phishing, który skupia się na wyłudzaniu informacji. Spoofing to technika, gdzie oszust zmienia adres źródłowy, żeby wyglądał na zaufane źródło, ale to nie to samo, co pełne podszywanie się pod instytucję. Flood ping jest stosowane w atakach DoS i polega na bombardowaniu celu dużą ilością pingów, co również nie ma nic wspólnego z phishingiem. Mylne wybory często wynikają z niewłaściwego rozumienia tych terminów, więc warto poświęcić chwilę na ich przestudiowanie. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe, żeby lepiej zrozumieć bezpieczeństwo informacji i chronić się przed zagrożeniami w sieci.

Pytanie 35

Wskaż tryb operacyjny, w którym komputer wykorzystuje najmniej energii

A. wstrzymanie

B. uśpienie

C. hibernacja

D. gotowość (pracy)

Hibernacja to tryb pracy komputera, który zapewnia minimalne zużycie energii, ponieważ zapisuje aktualny stan systemu na dysku twardym i całkowicie wyłącza zasilanie urządzenia. W tym stanie komputer nie zużywa energii, co czyni go najbardziej efektywnym energetycznie trybem, szczególnie w przypadku dłuższych przerw w użytkowaniu. Przykładem zastosowania hibernacji jest sytuacja, gdy użytkownik planuje dłuższą nieobecność, na przykład podczas podróży służbowej. W przeciwieństwie do trybu uśpienia, który zachowuje na pamięci RAM stan pracy, hibernacja nie wymaga zasilania, co jest zgodne z praktykami oszczędzania energii i ochrony środowiska. W standardzie Energy Star, hibernacja jest rekomendowana jako jedna z najlepszych metod zmniejszania zużycia energii przez komputery. Warto również wspomnieć, że hibernacja przyspiesza uruchamianie systemu, ponieważ przywraca z zapisanej sesji, co jest bardziej efektywne niż uruchamianie od zera.

Pytanie 36

W czterech różnych sklepach dostępny jest ten sam komputer w odmiennych cenach. Gdzie można go kupić najtaniej?

Sklep	Cena netto	Podatek	Informacje dodatkowe
A.	1500 zł	23%	Rabat 5%
B.	1600 zł	23%	Rabat 15%
C.	1650 zł	23%	Rabat 20%
D.	1800 zł	23%	Rabat 25 %

A. D

B. A

C. B

D. C

Wybór sklepu C jako najtańszej opcji zakupu komputera jest prawidłowy ze względu na najwyższy rabat procentowy w stosunku do ceny netto. Pomimo iż cena netto w sklepie C (1650 zł) jest wyższa niż w sklepach A i B, zastosowanie 20% rabatu znacząco obniża cenę końcową. W praktyce należy pamiętać, że cena netto to kwota przed doliczeniem podatku VAT, a ostateczna cena brutto uwzględnia podatek oraz potencjalne rabaty. Aby obliczyć cenę końcową, najpierw należy dodać podatek VAT do ceny netto, a następnie odjąć wartość rabatu. W sklepie C cena po doliczeniu VAT wynosi 2029,5 zł, ale po zastosowaniu 20% rabatu cena spada do około 1623,6 zł. Wiedza o kalkulacji cen jest kluczowa przy podejmowaniu decyzji zakupowych oraz negocjacjach handlowych. Dobre praktyki biznesowe zalecają zawsze przeliczenie całkowitych kosztów, uwzględniając wszystkie czynniki cenotwórcze, co pozwala na dokonanie najbardziej ekonomicznego wyboru.

Pytanie 37

Skaner, który został przedstawiony, należy podłączyć do komputera za pomocą złącza

A. USB-A

B. Mini USB

C. USB-B

D. Micro USB

Odpowiedź 'Mini USB' jest prawidłowa, ponieważ wiele urządzeń peryferyjnych starszej generacji, takich jak skanery przenośne, wykorzystuje złącze Mini USB do komunikacji z komputerem. Mini USB to starszy standard złącza, który był powszechnie stosowany w małych urządzeniach elektronicznych. Charakteryzuje się kompaktowym rozmiarem, które umożliwia łatwe podłączenie urządzeń bez potrzeby stosowania dużych portów. Mini USB był popularny zanim został zastąpiony przez Micro USB i USB-C w nowszych urządzeniach. Złącze to oferuje zarówno zasilanie, jak i możliwość przesyłania danych, co czyni je praktycznym wyborem dla przenośnych urządzeń, które potrzebują komunikacji z komputerami. W przypadku podłączenia skanera takim złączem użytkownik może łatwo przesyłać zeskanowane obrazy do komputera, co jest istotne w pracy biurowej lub podczas archiwizowania dokumentów. Mini USB jest także zgodne z wcześniejszymi wersjami standardu USB, co ułatwia integrację z różnymi systemami komputerowymi. Chociaż obecnie Mini USB jest mniej powszechne, jego znajomość jest istotna dla obsługi starszych urządzeń, które wciąż mogą być w użyciu w wielu biurach i aplikacjach specjalistycznych.

Pytanie 38

Aby zweryfikować mapę połączeń kabla UTP Cat 5e w sieci lokalnej, konieczne jest wykorzystanie

A. reflektometru optycznego OTDR

B. analizatora protokołów sieciowych

C. reflektometru kablowego TDR

D. testera okablowania

Wybór między reflektometrem kablowym TDR a reflektometrem optycznym OTDR, żeby badać kable UTP Cat 5e, to dość powszechny błąd. Reflektometr TDR działa na zasadzie fal elektromagnetycznych i pomaga znaleźć uszkodzenia, ale głównie w kablach coaxialnych i miedzianych, a nie w UTP. Ludzie często mylą TDR z testerem okablowania, ale to nie to samo. TDR nie testuje ciągłości połączeń jak tester okablowania. Z drugiej strony, OTDR służy do badania kabli światłowodowych, więc nie przyda się do miedzianych, jak UTP Cat 5e. Używanie OTDR do testowania miedzianych kabli to trochę bez sensu. A analizator protokołów sieciowych, choć mega przydatny w diagnostyce sieci, to nie służy do testowania fizycznych cech kabli. On bardziej monitoruje i analizuje dane w sieci, co nie zastąpi tego, co robi tester okablowania. Rozumienie tych narzędzi jest naprawdę ważne dla skutecznej diagnostyki i utrzymania sieci, bo ich złe użycie może prowadzić do pomyłek i zbędnych wydatków na naprawy.

Pytanie 39

W architekturze ISO/OSI protokoły TCP oraz UDP funkcjonują w warstwie

A. sieci

B. aplikacji

C. transportowej

D. łącza danych

TCP (Transmission Control Protocol) i UDP (User Datagram Protocol) są protokołami komunikacyjnymi, które działają w warstwie transportowej modelu ISO/OSI. Warstwa ta jest odpowiedzialna za zapewnienie niezawodnego przesyłania danych między aplikacjami na różnych urządzeniach. TCP zapewnia komunikację opartą na połączeniach, co oznacza, że tworzy stabilne połączenie między nadawcą a odbiorcą, co jest szczególnie przydatne w aplikacjach, które wymagają wysokiej niezawodności, takich jak przesyłanie plików czy komunikacja w sieciach korporacyjnych. Z kolei UDP jest protokołem bezpołączeniowym, co umożliwia szybsze przesyłanie danych, ale bez gwarancji dostarczenia czy kolejności pakietów, co czyni go idealnym rozwiązaniem dla aplikacji strumieniowych, takich jak transmisje wideo czy gry online. Ważne jest również, aby zrozumieć, że protokoły te są kluczowe dla architektury internetowej i stanowią fundament dla wielu usług sieciowych, wspierając różnorodne aplikacje i protokoły działające w warstwie aplikacji.

Pytanie 40

Który z wymienionych komponentów jest częścią mechanizmu drukarki igłowej?

A. Traktor

B. Filtr ozonowy

C. Soczewka

D. Lustro

Traktor jest kluczowym elementem mechanizmu drukarki igłowej, odpowiedzialnym za przesuwanie papieru przez urządzenie. W przeciwieństwie do innych typów drukarek, takich jak atramentowe czy laserowe, drukarki igłowe wykorzystują mechanizm, który fizycznie uderza w taśmę barwiącą, a następnie w papier, tworząc wydruk. Traktor, jako część systemu podawania, zapewnia dokładne przesuwanie papieru, co jest istotne dla uzyskania precyzyjnych wydruków, zwłaszcza w przypadku dokumentów, które wymagają dużej dokładności w formacie i wyrównaniu. Przykładem zastosowania drukarek igłowych z traktorem są środowiska, w których wymagana jest produkcja dokumentów takich jak faktury, raporty lub etykiety, gdzie wytrzymałość i niezawodność są istotne. Standardy jakości w branży drukarskiej zazwyczaj podkreślają znaczenie precyzyjnego podawania papieru, co sprawia, że mechanizmy takie jak traktor są niezbędne dla utrzymania wysokiej jakości druku.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej