Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 15:42
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 16:42

Egzamin niezdany

Wynik: 11/40 punktów (27,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Które z urządzeń używanych w sieciach komputerowych nie modyfikuje liczby kolizyjnych domen?

A. Router.
B. Hub.
C. Serwer.
D. Switch.
Ruter to urządzenie, które przekazuje dane pomiędzy różnymi sieciami, często zmieniając liczby domen kolizyjnych poprzez segmentację ruchu. Dzięki wykorzystaniu technologii NAT, rutery mogą również maskować adresy IP, co wprowadza dodatkowe poziomy skomplikowania w zarządzaniu ruchem sieciowym i jego kolizjami. Z kolei przełącznik działa na warstwie łącza danych, co oznacza, że ma bezpośredni wpływ na zarządzanie kolizjami poprzez tworzenie separate collision domains dla każdego portu. To właśnie przełączniki zwiększają efektywność przesyłania danych w sieci, eliminując kolizje w znacznej mierze. Koncentrator, będący urządzeniem działającym na warstwie fizycznej, nie ma możliwości segmentacji domen kolizyjnych, co prowadzi do wzrostu ryzyka kolizji w sieci. W związku z tym, mylnym jest przypisywanie roli serwera do zarządzania domenami kolizyjnymi, gdyż jego głównym zadaniem jest przetwarzanie i udostępnianie zasobów, a nie zarządzanie ruchem w sieci. Zrozumienie różnicy pomiędzy tymi urządzeniami jest kluczowe dla efektywnego projektowania i zarządzania sieciami komputerowymi.

Pytanie 2

Granice domeny kolizyjnej nie są określane przez porty takich urządzeń jak

A. most (ang. bridge)
B. koncentrator (ang. hub)
C. router
D. przełącznik (ang. switch)
Routery, przełączniki i mosty to urządzenia, które mają zdolność do wydzielania domen kolizyjnych, co jest ich kluczową funkcjonalnością w zarządzaniu ruchem sieciowym. Routery operują na warstwie sieciowej modelu OSI i mają za zadanie kierowanie pakietów danych pomiędzy różnymi sieciami, co pozwala im tworzyć odrębne domeny kolizyjne dla każdej z nich. Przełączniki (ang. switches) działają na warstwie drugiej i są w stanie analizować adresy MAC, aby przesyłać dane tylko do konkretnego portu, co również pozwala na segregowanie ruchu i minimalizowanie kolizji. Mosty (ang. bridges) pełnią podobną funkcję, łącząc różne segmenty sieci i umożliwiając im komunikację, ale także ograniczają domeny kolizyjne, dbając o efektywność przesyłania danych. W kontekście projektowania sieci, błędem jest przyjmowanie, że wszystkie urządzenia mają te same właściwości. Niezrozumienie różnic między tymi technologiami prowadzi do nieefektywnych rozwiązań oraz problemów z wydajnością sieci. Aby unikać takich błędów, konieczne jest gruntowne zapoznanie się z zasadami działania poszczególnych urządzeń oraz ich odpowiednim zastosowaniem zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi.

Pytanie 3

W trakcie instalacji systemu Windows, zaraz po rozpoczęciu instalacji w trybie graficznym, istnieje możliwość otwarcia Wiersza poleceń (konsoli) za pomocą kombinacji klawiszy

A. SHIFT + F10
B. ALT + F4
C. CTRL + SHIFT
D. CTRL + Z
Kombinacja klawiszy SHIFT + F10 podczas instalacji systemu Windows jest kluczowym skrótem, który umożliwia otwarcie Wiersza poleceń (konsoli) w trybie graficznym. Jest to niezwykle przydatne narzędzie, które pozwala na zaawansowane operacje, takie jak zarządzanie dyskami, modyfikacja plików konfiguracyjnych, czy uruchamianie skryptów. Użycie Wiersza poleceń w tym etapie instalacji może być konieczne w sytuacjach problemowych, na przykład, gdy zachodzi potrzeba dostosowania ustawień sieciowych lub przeprowadzenia diagnostyki sprzętowej przed zakończeniem procesu instalacji. Praktycznym zastosowaniem tego skrótu jest możliwość uruchomienia polecenia DISKPART, które pozwala na zarządzanie partycjami dyskowymi i sprawdzenie ich stanu. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które zalecają korzystanie z narzędzi wiersza poleceń w sytuacjach, gdy interfejs graficzny nie wystarcza do rozwiązania problemów. Pamiętaj, że znajomość tych skrótów i funkcji może znacznie przyspieszyć i uprościć proces instalacji systemu operacyjnego.

Pytanie 4

Ile sieci obejmują adresy IPv4 pokazane w tabeli?

Adres IPv4Maska sieci
10.10.10.10255.255.0.0
10.10.20.10255.255.0.0
10.10.20.20255.255.0.0
10.10.30.30255.255.0.0
10.20.10.10255.255.0.0
10.20.20.10255.255.0.0
10.20.20.30255.255.0.0
A. 5 sieci
B. 3 sieci
C. 4 sieci
D. 2 sieci
Niewłaściwe zrozumienie podziału adresów IP na sieci może prowadzić do błędnych wniosków. Maska sieciowa pełni kluczową rolę w określaniu które części adresu IP odpowiadają za identyfikację sieci a które za identyfikację hosta wewnątrz tej sieci. W masce 255.255.0.0 pierwszy i drugi oktet adresu określa sieć a reszta identyfikuje hosty. Mylenie tego prowadzi do błędów jak zakładanie że każdy unikalny adres to osobna sieć co nie jest prawdą. Przy masce 255.255.0.0 adresy takie jak 10.10.10.10 i 10.10.20.20 należą do jednej sieci 10.10.0.0 a 10.20.10.10 do sieci 10.20.0.0. Błędne rozumienie może wynikać z niewłaściwego założenia że zmiana w dowolnym oktecie adresu zawsze sygnalizuje inną sieć co jest nieprawidłowe w przypadku gdy maska sieciowa określa które oktety są odpowiedzialne za identyfikację sieciową. Takie nieporozumienia są często spotykane wśród początkujących administratorów sieci co pokazuje jak ważne jest zrozumienie roli maski sieciowej w projektowaniu i zarządzaniu sieciami IP. Dobre praktyki sugerują dokładne analizowanie struktury adresów IP i ich masek co jest podstawą efektywnego zarządzania zasobami sieciowymi i planowania infrastruktury sieciowej. Edukacja w tym zakresie pozwala na uniknięcie błędów konfiguracyjnych które mogą prowadzić do problemów z dostępnością i bezpieczeństwem sieci. Dlatego też znajomość zasad podziału adresów IP i ich praktyczne zastosowanie są kluczowe w pracy specjalisty sieciowego.

Pytanie 5

W załączonej ramce przedstawiono opis technologii

Technologia ta to rewolucyjna i nowatorska platforma, która pozwala na inteligentne skalowanie wydajności podsystemu graficznego poprzez łączenie mocy kilku kart graficznych NVIDIA pracujących na płycie głównej. Dzięki wykorzystaniu zastrzeżonych algorytmów oraz wbudowanej w każdy z procesorów graficznych NVIDIA dedykowanej logiki sterującej, która odpowiada za skalowanie wydajności, technologia ta zapewnia do 2 razy (w przypadku dwóch kart) lub 2,8 razy (w przypadku trzech kart) wyższą wydajność niż w przypadku korzystania z pojedynczej karty graficznej.
A. SLI
B. HyperTransport
C. CUDA
D. 3DVision
SLI czyli Scalable Link Interface to technologia opracowana przez firmę NVIDIA umożliwiająca łączenie dwóch lub więcej kart graficznych w jednym komputerze w celu zwiększenia wydajności graficznej Jest to szczególnie przydatne w zastosowaniach wymagających dużej mocy obliczeniowej takich jak gry komputerowe czy obróbka grafiki 3D SLI działa poprzez równoczesne renderowanie jednej sceny przez wiele kart co pozwala na znaczne zwiększenie liczby klatek na sekundę oraz poprawę jakości grafiki W praktyce wymaga to kompatybilnej płyty głównej oraz odpowiednich interfejsów sprzętowych i sterowników NVIDIA zapewnia dedykowane oprogramowanie które zarządza pracą kart w trybie SLI SLI jest szeroko stosowane w środowiskach profesjonalnych gdzie wymagana jest wysoka wydajność graficzna jak również w systemach gamingowych Dzięki SLI użytkownicy mogą skalować swoje systemy graficzne w zależności od potrzeb co jest zgodne z obecnymi trendami w branży polegającymi na zwiększaniu wydajności przez łączenie wielu jednostek obliczeniowych

Pytanie 6

Administrator pragnie udostępnić w sieci folder C:instrukcje trzem użytkownikom z grupy Serwisanci. Jakie rozwiązanie powinien wybrać?

A. Udostępnić grupie Serwisanci folder C:instrukcje i nie ograniczać liczby równoczesnych połączeń
B. Udostępnić grupie Wszyscy dysk C: i ograniczyć liczbę równoczesnych połączeń do 3
C. Udostępnić grupie Wszyscy folder C:instrukcje i ograniczyć liczbę równoczesnych połączeń do 3
D. Udostępnić grupie Serwisanci dysk C: i nie ograniczać liczby równoczesnych połączeń
Poprawna odpowiedź to udostępnienie grupie Serwisanci folderu C:instrukcje oraz brak ograniczenia liczby równoczesnych połączeń. Ta opcja jest zgodna z zasadami wdrażania zarządzania dostępem w systemach operacyjnych. Udostępnienie konkretnego folderu, a nie całego dysku, minimalizuje możliwość nieautoryzowanego dostępu do innych danych, co jest kluczowe dla zachowania bezpieczeństwa. Przykładowo, w środowiskach serwerowych, gdy użytkownicy potrzebują dostępu do zasobów, administracja powinna implementować zasady dostępu oparte na rolach, co w tym przypadku można zrealizować poprzez przypisanie odpowiednich uprawnień do grupy Serwisanci. Dodatkowo brak ograniczenia liczby równoczesnych połączeń pozwala na swobodny dostęp wielu użytkowników, co zwiększa efektywność pracy zespołowej. W praktyce, jeśli użytkownicy korzystają z zasobów sieciowych, otwieranie ich w tym samym czasie może być korzystne, aby zminimalizować czas oczekiwania na dostęp do niezbędnych informacji, co jest zgodne z najlepszymi praktykami IT, takimi jak zasada minimalnych uprawnień oraz maksymalizacja dostępności zasobów.

Pytanie 7

Plik tekstowy wykonaj.txt w systemie Linux zawiera: echo -n "To jest tylko " echo "jedna linijka tekstu" Aby móc wykonać polecenia znajdujące się w pliku, należy

A. skompilować plik przy użyciu odpowiedniego kompilatora
B. zmienić nazwę pliku na wykonaj.exe
C. dodać uprawnienie +x
D. zmienić nazwę pliku na wykonaj.bat
Słuchaj, zmiana nazwy pliku na .bat czy .exe nie jest najlepszym pomysłem, bo to pokazuje, że nie do końca rozumiesz różnice między systemami operacyjnymi i ich formatami plików. W Linuxie pliki .bat, to skrypty powłoki dla Windowsa, więc w Linuxie raczej nie zadziałają. A pliki .exe? To już w ogóle to typowe pliki wykonywalne w Windowsie, uruchomienie ich w Linuxie to już inna bajka i zazwyczaj wymaga dodatkowych programów, wiesz, jak Wine, ale to nie jest standard. Samo zmienienie rozszerzenia pliku nic nie da; system operacyjny i tak musi mieć odpowiednie uprawnienia do wykonania pliku i jego format musi być zgodny z wymaganiami. Żeby wszystko zrozumieć, trzeba ogarnąć różnice między systemami, bo inaczej można narobić sobie kłopotów przy pracy z różnymi plikami. A tak w ogóle, przed uruchomieniem jakiegokolwiek skryptu w danym systemie, zawsze lepiej upewnić się, że wszystko jest dobrze skonfigurowane i ma odpowiednie uprawnienia do wykonania.

Pytanie 8

Jakie urządzenie powinno być wykorzystane do pomiaru struktury połączeń w sieci lokalnej?

A. Reflektometr OTDR
B. Analizator protokołów
C. Analizator sieci LAN
D. Monitor sieciowy
Wybór odpowiedniego urządzenia do mierzenia sieci lokalnej to bardzo ważna sprawa, żeby sieć działała sprawnie. Monitor sieciowy, mimo że ma swoje plusy, to jednak skupia się bardziej na ogólnych informacjach, takich jak obciążenie czy dostępność, a nie dostarcza szczegółowych danych o przesyłanych pakietach. Reflektometr OTDR jest z kolei narzędziem, które analizuje optyczne włókna, więc jest użyteczny tylko w kontekście sieci światłowodowych. Używanie OTDR do kabli miedzianych byłoby trochę nietrafione. Analizator protokołów może dostarczyć głębszej analizy ruchu w sieci, ale nie jest idealnym wyborem do oceny fizycznego okablowania, bo skupia się na protokołach, nie na samej infrastrukturze. Wybierając sprzęt do mapowania połączeń, warto wiedzieć, że narzędzie powinno badać stan samego okablowania i jego wpływ na funkcjonalność sieci. Zrozumienie różnic między tymi urządzeniami i ich zastosowaniem w praktyce jest naprawdę kluczowe, żeby podejmować trafne decyzje w zarządzaniu siecią.

Pytanie 9

Jaką maksymalną prędkość danych można osiągnąć w sieci korzystającej z skrętki kategorii 5e?

A. 10 Gb/s
B. 1 Gb/s
C. 10 Mb/s
D. 100 Mb/s
Maksymalna prędkość transmisji danych w sieciach Ethernet przy zastosowaniu skrętki kategorii 5e wynosi 1 Gb/s, co jest zgodne z normą IEEE 802.3ab. Skrętki kategorii 5e są powszechnie stosowane w lokalnych sieciach komputerowych, oferując nie tylko odpowiednią przepustowość, ale również poprawioną jakość sygnału w porównaniu do wcześniejszych kategorii. Dzięki zastosowaniu tej kategorii kabli, możliwe jest wsparcie dla aplikacji takich jak streaming wideo, gry online oraz szybkie przesyłanie dużych plików. W praktycznych zastosowaniach, sieci oparte na skrętce 5e mogą obsługiwać różne urządzenia, w tym komputery, drukarki oraz urządzenia IoT, co czyni je wszechstronnym rozwiązaniem w biurach i domach. Ponadto, zgodność z obowiązującymi standardami zapewnia interoperacyjność z innymi systemami i urządzeniami, co jest kluczowe w dzisiejszym złożonym środowisku sieciowym.

Pytanie 10

Jakie jest źródło pojawienia się komunikatu na ekranie komputera, informującego o wykryciu konfliktu adresów IP?

A. Inne urządzenie w sieci posiada ten sam adres IP co komputer
B. Adres bramy domyślnej w ustawieniach protokołu TCP/IP jest nieprawidłowy
C. Usługa DHCP nie funkcjonuje w sieci lokalnej
D. Adres IP komputera znajduje się poza zakresem adresów w sieci lokalnej
Poprawna odpowiedź odnosi się do sytuacji, w której dwa lub więcej urządzeń w tej samej sieci lokalnej zostało skonfigurowanych z tym samym adresem IP. Jest to klasyczny przypadek konfliktu adresów IP, który prowadzi do zakłóceń w komunikacji sieciowej. Gdy system operacyjny wykrywa taki konflikt, wyświetla odpowiedni komunikat, aby użytkownik mógł podjąć odpowiednie kroki w celu rozwiązania problemu. Przykładem może być sytuacja, gdy podłączysz nowy laptop do sieci, a jego adres IP został ręcznie przypisany do tego samego zakresu co inny, już działający w sieci komputer. W takich przypadkach zaleca się korzystanie z protokołu DHCP, który automatycznie przydziela adresy IP, minimalizując ryzyko konfliktów. Zastosowanie DHCP to jedna z najlepszych praktyk w zarządzaniu adresacją IP, gdyż pozwala na centralne zarządzanie i kontrolę nad przydzielanymi adresami, zapewniając ich unikalność oraz optymalizując wykorzystanie dostępnych zasobów sieciowych.

Pytanie 11

Jaką wartość w systemie szesnastkowym ma liczba 1101 0100 0111?

A. D43
B. C27
C. C47
D. D47
Odpowiedź D47 jest poprawna, ponieważ liczba binarna 1101 0100 0111 w systemie szesnastkowym to 0xD47. Aby to zrozumieć, należy podzielić liczbę binarną na grupy po cztery bity, zaczynając od prawej strony. W naszym przypadku mamy grupy: 1101, 0100, 0111. Teraz przekształcamy każdą z tych grup na system szesnastkowy: 1101 to D, 0100 to 4, a 0111 to 7. Łącząc te wartości, otrzymujemy D47. W praktyce, znajomość konwersji między systemami liczbowymi jest kluczowa w informatyce, zwłaszcza w programowaniu i inżynierii komputerowej, gdzie często używamy systemu szesnastkowego do reprezentacji wartości binarnych w bardziej zrozumiały sposób. Na przykład, adresy pamięci w systemach komputerowych często wyrażane są w formacie szesnastkowym, co upraszcza ich odczyt i zapamiętywanie. Warto także zauważyć, że w standardach informatycznych, takich jak IEEE 754, konwersje te są powszechnie stosowane przy reprezentacji wartości zmiennoprzecinkowych.

Pytanie 12

Co spowoduje zmiana opcji Fast Boot na wartość Enabledw konfiguracji BIOS przedstawionej na ilustracji?

Ilustracja do pytania
A. Uruchamianie systemu operacyjnego na komputerze nastąpi z szybkiego dysku SSD.
B. Komputer będzie uruchamiał się z systemu operacyjnego zainstalowanego na nośniku USB 3.0.
C. Komputer będzie uruchamiał się szybciej, ponieważ między innymi pominięte zostaną niektóre testy sprzętu.
D. Przy następnym uruchomieniu komputera nastąpi aktualizacja BIOS.
Warto tu uporządkować kilka pojęć, bo odpowiedzi mylą kilka zupełnie różnych mechanizmów. Opcja Fast Boot w BIOS/UEFI nie decyduje o tym, z jakiego nośnika system się uruchomi ani jaki dokładnie typ dysku zostanie użyty. Za wybór urządzenia startowego odpowiadają ustawienia w sekcji Boot Option Priorities, ewentualnie jednorazowe menu bootowania wywoływane klawiszem typu F8/F12. Fast Boot jedynie skraca fazę inicjalizacji sprzętu, czyli to, co dzieje się jeszcze zanim system operacyjny w ogóle zacznie się ładować. Typowym błędem jest mylenie „szybkiego startu” BIOS/UEFI z „szybkim dyskiem” albo z „bootowaniem z USB 3.0”. To, że komputer startuje szybciej, nie oznacza, że nagle zacznie uruchamiać się z pendrive’a czy z konkretnego SSD. Jeśli priorytet startu nadal ma dysk twardy z systemem, to po włączeniu Fast Boot po prostu szybciej dojdziesz do ekranu logowania, ale kolejność urządzeń się nie zmieni. Kolejna kwestia to USB 3.0. Obsługa portów i nośników USB 3.0 zależy od kontrolera na płycie głównej i sterowników w systemie operacyjnym, a nie od samej opcji Fast Boot. W niektórych implementacjach wręcz bywa odwrotnie: w trybie szybkiego startu firmware ogranicza pełną inicjalizację kontrolerów USB, co może utrudnić bootowanie z niektórych pendrive’ów, dopóki system nie załaduje własnych sterowników. Pojawia się też wątek aktualizacji BIOS. To jest całkowicie odrębna procedura: wymaga uruchomienia specjalnego narzędzia (wbudowanego w UEFI lub działającego z poziomu systemu/pendrive’a) i wskazania pliku z nowym firmware. Przestawienie jednej opcji typu Enabled/Disabled nigdy samo z siebie nie wywołuje flashowania BIOS – byłoby to zbyt ryzykowne i sprzeczne z dobrymi praktykami producentów płyt głównych. Podsumowując, Fast Boot to funkcja optymalizująca czas trwania POST i inicjalizacji sprzętu, a nie przełącznik źródła bootowania, protokołu USB czy aktualizacji firmware. Dobra praktyka to świadomie oddzielać konfigurację kolejności startu od opcji przyspieszających ten proces, żeby uniknąć właśnie takich nieporozumień.

Pytanie 13

Na ilustracji przedstawiono

Ilustracja do pytania
A. głowice drukujące.
B. taśmy barwiące.
C. pojemniki z kolorowym tuszem.
D. kasety z tonerem.
Na zdjęciu łatwo się pomylić, jeśli ktoś nie ma jeszcze obycia z różnymi typami materiałów eksploatacyjnych do drukarek. Sporo osób widząc kolorowe elementy od razu myśli o pojemnikach z tuszem, ale w drukarkach atramentowych kartridże są zwykle mniejsze, bardziej kompaktowe i nie mają tak rozbudowanych mechanizmów napędowych ani długich cylindrycznych elementów. Tusz jest cieczą, więc pojemnik musi być uszczelniony i przystosowany do współpracy z głowicą, a tutaj mamy do czynienia z modułami przeznaczonymi na proszek tonerowy, który jest transportowany wałkami i mieszadłami. Mylenie tego z taśmą barwiącą też się zdarza, szczególnie u osób, które kojarzą stare drukarki igłowe. Taśma barwiąca to wąski pasek materiału (najczęściej nylonowego) nasączony farbą, umieszczony w dość płaskiej kasecie. Jej zadaniem jest przekazywanie barwnika na papier pod wpływem uderzeń igieł. Konstrukcyjnie to zupełnie inny świat niż masywne moduły z tworzywa z widocznymi wałkami i kolorowymi zbiornikami tonera. Z kolei głowice drukujące są elementem, który fizycznie nanosi obraz na nośnik. W drukarkach atramentowych mają mikroskopijne dysze, a w laserowych mówimy raczej o zespole lasera i luster, a nie o takich kasetach jak na zdjęciu. Widziane tu elementy nie są głowicą, tylko materiałem eksploatacyjnym, który głowica lub układ optyczny wykorzystuje. Typowym błędem myślowym jest wrzucanie do jednego worka wszystkiego, co „wkłada się do drukarki” – warto jednak rozróżniać: kaseta z tonerem to magazyn proszku używanego w technologii laserowej, taśma barwiąca funkcjonuje w drukarkach igłowych, a pojemniki z tuszem i głowice występują w systemach atramentowych. Zrozumienie tej różnicy bardzo pomaga przy diagnozowaniu problemów z jakością wydruku, planowaniu serwisu oraz prawidłowym zamawianiu części i materiałów eksploatacyjnych.

Pytanie 14

W filmie przedstawiono konfigurację ustawień maszyny wirtualnej. Wykonywana czynność jest związana z

A. wybraniem pliku z obrazem dysku.
B. konfigurowaniem adresu karty sieciowej.
C. dodaniem drugiego dysku twardego.
D. ustawieniem rozmiaru pamięci wirtualnej karty graficznej.
Poprawnie – w tej sytuacji chodzi właśnie o wybranie pliku z obrazem dysku (ISO, VDI, VHD, VMDK itp.), który maszyna wirtualna będzie traktować jak fizyczny nośnik. W typowych programach do wirtualizacji, takich jak VirtualBox, VMware czy Hyper‑V, w ustawieniach maszyny wirtualnej przechodzimy do sekcji dotyczącej pamięci masowej lub napędów optycznych i tam wskazujemy plik obrazu. Ten plik może pełnić rolę wirtualnego dysku twardego (system zainstalowany na stałe) albo wirtualnej płyty instalacyjnej, z której dopiero instalujemy system operacyjny. W praktyce wygląda to tak, że zamiast wkładać płytę DVD do napędu, podłączasz plik ISO z obrazu instalacyjnego Windowsa czy Linuxa i ustawiasz w BIOS/UEFI maszyny wirtualnej bootowanie z tego obrazu. To jest podstawowa i zalecana metoda instalowania systemów w VM – szybka, powtarzalna, zgodna z dobrymi praktykami. Dodatkowo, korzystanie z plików obrazów dysków pozwala łatwo przenosić całe środowiska między komputerami, robić szablony maszyn (tzw. template’y) oraz wykonywać kopie zapasowe przez zwykłe kopiowanie plików. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych umiejętności przy pracy z wirtualizacją: umieć dobrać właściwy typ obrazu (instalacyjny, systemowy, LiveCD, recovery), poprawnie go podpiąć do właściwego kontrolera (IDE, SATA, SCSI, NVMe – zależnie od hypervisora) i pamiętać o odpięciu obrazu po zakończonej instalacji, żeby maszyna nie startowała ciągle z „płyty”.

Pytanie 15

W dwóch sąsiadujących pomieszczeniach pewnej firmy występują znaczne zakłócenia elektromagnetyczne. Aby zapewnić maksymalną przepustowość w istniejącej sieci LAN, jakie medium transmisyjne powinno być użyte?

A. fale elektromagnetyczne w zakresie podczerwieni
B. kabel światłowodowy
C. skrętka nieekranowana
D. kabel telefoniczny
Kabel światłowodowy to naprawdę świetny wybór, gdy mamy do czynienia z mocnymi zakłóceniami elektromagnetycznymi. Dlaczego? Bo używa światła do przesyłania danych, co sprawia, że te zakłócenia elektryczne nie mają na nie wpływu. W przeciwieństwie do kabli miedzianych, światłowody są odporne na różne interferencje, co daje nam stabilność i wysoką prędkość przesyłania. Na przykład w dużych biurach czy instytucjach, gdzie niezawodność przesyłu danych jest kluczowa, światłowody sprawdzają się doskonale. Warto też wiedzieć o standardach takich jak OM3 czy OM4 dla kabli wielomodowych oraz OS1 i OS2 dla jednomodowych, bo to one definiują, jak dobrze możemy przesyłać sygnał na długich dystansach, nie tracąc jakości. I pamiętaj, żeby używać sprzętu, który jest przystosowany do światłowodów, bo to zwiększa efektywność całej sieci.

Pytanie 16

Pozyskiwanie surowców z odpadów w celu ich ponownego zastosowania to

A. kataliza
B. segregacja
C. utylizacja
D. recykling
Recykling jest procesem, który polega na odzyskiwaniu surowców z odpadów w celu ich ponownego wykorzystania. Przykładowo, papier, szkło, czy plastik mogą być przetwarzane i używane do produkcji nowych produktów, co przyczynia się do zmniejszenia ilości odpadów oraz oszczędności surowców naturalnych. Proces recyklingu obejmuje kilka etapów, w tym zbieranie surowców wtórnych, ich segregację, przetwarzanie oraz produkcję nowych wyrobów. W praktyce, recykling przyczynia się do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych, co jest zgodne z globalnymi inicjatywami ochrony środowiska, takimi jak Porozumienie Paryskie. W Polsce wprowadzono również regulacje dotyczące recyklingu, które określają wymagania dla przedsiębiorstw, aby zwiększyć efektywność recyklingu i zmniejszyć wpływ odpadów na środowisko. Warto zaznaczyć, że skuteczny recykling wymaga współpracy obywateli, władz lokalnych oraz przemysłu, co może być osiągnięte poprzez edukację ekologiczną oraz odpowiednie systemy zbierania i przetwarzania odpadów.

Pytanie 17

W przedsiębiorstwie zastosowano adres klasy B do podziału na 100 podsieci, z maksymalnie 510 dostępnymi adresami IP w każdej z nich. Jaka maska została użyta do utworzenia tych podsieci?

A. 255.255.240.0
B. 255.255.224.0
C. 255.255.254.0
D. 255.255.248.0
Wybrane odpowiedzi, takie jak 255.255.224.0, 255.255.240.0 oraz 255.255.248.0, są nieodpowiednie z punktu widzenia wymagań podziału na 100 podsieci z maksymalnie 510 adresami IP dla każdej z nich. Maska 255.255.224.0 (czyli /19) pozwala na jedynie 8 podsieci, co jest niewystarczające w kontekście zadanych wymagań. Ta maska zapewnia 8192 adresy, ale jedynie 4094 z nich może być użyte dla hostów po odjęciu adresu sieciowego i rozgłoszeniowego, co nie spełnia wymogu 100 podsieci. Maska 255.255.240.0 (czyli /20) również nie jest adekwatna, ponieważ daje jedynie 16 podsieci z 4094 adresami hostów w każdej z nich. Maska 255.255.248.0 (czyli /21) oferuje 32 podsieci, ale także nie spełnia wymogu 100 podsieci, przy tym zapewniając 2046 adresów w każdej podsieci. Błędem jest zakładanie, że większa liczba adresów w danej podsieci może zrekompensować mniejszą ich liczbę w podsieciach. Istotne jest zrozumienie, że liczba wymaganych podsieci i liczba dostępnych adresów w każdej z nich są kluczowymi czynnikami przy wyborze odpowiedniej maski podsieci. Aby właściwie podejść do podziału sieci, należy stosować metodyki projektowania sieci, takie jak VLSM (Variable Length Subnet Masking), aby zaspokoić zarówno wymagania dotyczące podsieci, jak i hostów.

Pytanie 18

Na zdjęciu widać płytę główną komputera. Strzałka wskazuje na

Ilustracja do pytania
A. gniazdo zasilające do płyty AT
B. gniazdo zasilające do płyty ATX
C. łącze do dysku SCSI
D. łącze do dysku IDE
Gniazdo zasilania ATX na płycie głównej to kluczowy element nowoczesnych komputerów osobistych. Zostało zaprojektowane do dostarczania zasilania do różnych komponentów płyty głównej w sposób wydajny i zrównoważony. Standard ATX, który jest obecnie najczęściej używany w komputerach stacjonarnych, zapewnia nie tylko zasilanie, ale również zarządzanie energią, co pozwala na bardziej efektywne działanie systemu. Gniazdo ATX charakteryzuje się specyficznym kształtem i liczbą pinów, zwykle 20 lub 24, co pozwala na podłączenie zasilacza komputerowego. Dzięki temu standardowi użytkownicy mogą łatwo wymieniać komponenty sprzętowe, gdyż zachowuje on kompatybilność przez wiele generacji komponentów. Warto zauważyć, że gniazdo ATX obsługuje funkcje takie jak Power Good Signal, które zapewniają prawidłowe uruchomienie komputera tylko przy odpowiednich poziomach napięcia. Standard ATX jest także podstawą dla zaawansowanych funkcji zarządzania energią, takich jak tryby uśpienia i hibernacji, które przyczyniają się do oszczędności energii i ochrony środowiska. Wybór tego gniazda jako odpowiedzi wskazuje na zrozumienie nowoczesnych standardów zasilania w architekturze komputerowej.

Pytanie 19

Który z parametrów w ustawieniach punktu dostępowego jest odpowiedzialny za login używany podczas próby połączenia z bezprzewodowym punktem dostępu?

Ilustracja do pytania
A. Wireless Network Name
B. Transmission Rate
C. Channel Width
D. Wireless Channel
Wireless Network Name znany również jako SSID (Service Set Identifier) jest nazwą identyfikującą sieć bezprzewodową użytkownika. Podczas próby połączenia z punktem dostępowym urządzenie musi znać nazwę SSID aby odnaleźć i połączyć się z odpowiednią siecią. SSID pełni funkcję loginu w tym sensie że identyfikuje sieć wśród wielu innych dostępnych sieci bezprzewodowych. Użytkownicy mogą ustawić widoczność SSID co oznacza że sieć może być publicznie widoczna lub ukryta. Ukrywanie SSID jest jedną z metod zwiększania bezpieczeństwa sieci choć nie jest wystarczającym środkiem ochrony. Identyfikacja sieci przez SSID jest standardową praktyką w konfiguracji sieci Wi-Fi i jest zgodna z protokołami IEEE 802.11. Dobre praktyki obejmują stosowanie unikalnych i nieoczywistych nazw SSID aby ułatwić własną identyfikację sieci i jednocześnie utrudnić potencjalnym atakującym odgadnięcie domyślnej nazwy lub producenta sprzętu. Zrozumienie roli SSID jest kluczowe dla podstawowej konfiguracji i zarządzania siecią bezprzewodową.

Pytanie 20

Jakie jednostki stosuje się do wyrażania przesłuchu zbliżonego NEXT?

A. ?
B. dB
C. A
D. V

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przesłuch zbliżny NEXT (Near-end crosstalk) jest miarą zakłóceń, które pochodzą z pobliskich torów komunikacyjnych w systemach telekomunikacyjnych i jest wyrażany w decybelach (dB). Jest to jednostka logarytmiczna, która pozwala na określenie stosunku dwóch wartości mocy sygnału, co czyni ją niezwykle użyteczną w kontekście analizy jakości sygnału. W przypadku przesłuchu zbliżnego, im niższa wartość w dB, tym lepsza jakość sygnału, ponieważ oznacza mniejsze zakłócenia. Przykładem zastosowania tej miary może być ocena jakości okablowania w systemach LAN, gdzie standardy takie jak ANSI/TIA-568 wymagają określonych wartości NEXT dla zapewnienia minimalnych zakłóceń. Analiza przesłuchów w systemach telekomunikacyjnych jest kluczowa dla zapewnienia wysokiej wydajności i niezawodności komunikacji. Zrozumienie wartości NEXT oraz ich pomiar jest niezbędne dla inżynierów zajmujących się projektowaniem i wdrażaniem sieci telekomunikacyjnych.

Pytanie 21

Na ilustracji karta rozszerzeń jest oznaczona numerem

Ilustracja do pytania
A. 4
B. 1
C. 6
D. 7

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Karta rozszerzeń jest oznaczona numerem 4 na rysunku co jest poprawne ponieważ karta rozszerzeń to komponent wewnętrzny komputera który pozwala na dodanie nowych funkcji lub zwiększenie możliwości systemu Najczęściej spotykane karty rozszerzeń to karty graficzne dźwiękowe sieciowe czy kontrolery dysków twardych W montażu kart rozszerzeń kluczowe jest zapewnienie zgodności z płytą główną oraz poprawne ich osadzenie w slotach PCI lub PCIe To umożliwia pełne wykorzystanie potencjału sprzętowego i zapewnia stabilność działania systemu W kontekście zastosowania karty rozszerzeń są nieodzowne w sytuacjach gdzie wymagana jest większa moc obliczeniowa na przykład w zaawansowanych graficznie aplikacjach czy obróbce wideo Zrozumienie funkcji i instalacji kart rozszerzeń jest istotne dla profesjonalistów IT co pozwala na efektywne zarządzanie i rozbudowę infrastruktury komputerowej Zastosowanie dobrych praktyk takich jak stosowanie śrub mocujących oraz zarządzanie kablami zwiększa zarówno wydajność jak i bezpieczeństwo systemu

Pytanie 22

Jaki typ routingu jest najbardziej odpowiedni w złożonych, szybko ewoluujących sieciach?

A. Dynamiczny
B. Zewnętrzny
C. Statyczny
D. Lokalny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Routing dynamiczny jest najodpowiedniejszym rozwiązaniem dla rozbudowanych i szybko zmieniających się sieci, ponieważ automatycznie dostosowuje ścieżki przesyłania danych na podstawie aktualnych warunków w sieci. W przeciwieństwie do routingu statycznego, który opiera się na ręcznie skonfigurowanych trasach, routing dynamiczny wykorzystuje protokoły routingu, takie jak OSPF (Open Shortest Path First) czy EIGRP (Enhanced Interior Gateway Routing Protocol), które umożliwiają routerom wymianę informacji o dostępnych trasach. Dzięki temu, w razie awarii lub zmiany topologii sieci, routery mogą błyskawicznie zaktualizować swoje tabele routingu, co minimalizuje przestoje i zapewnia optymalne trasy przesyłania danych. Przykładem praktycznym może być sieć przedsiębiorstwa, w której zmiany w infrastrukturze, takie jak dodanie nowego segmentu sieci lub zmiana lokalizacji serwera, mogą być natychmiastowo uwzględnione przez routery, co zapewnia ciągłość działania usług. Warto również podkreślić, że routing dynamiczny jest zgodny z nowoczesnymi standardami oraz najlepszymi praktykami branżowymi, umożliwiając efektywne zarządzanie dużymi i złożonymi sieciami.

Pytanie 23

Protokół transportowy bez połączenia w modelu ISO/OSI to

A. UDP
B. TCP
C. FTP
D. STP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
UDP, czyli User Datagram Protocol, jest bezpołączeniowym protokołem warstwy transportowej, który działa na modelu ISO/OSI. Jego główną cechą jest to, że nie nawiązuje trwałego połączenia przed przesłaniem danych, co pozwala na szybszą transmisję, ale kosztem pewności dostarczenia. UDP jest często wykorzystywany w aplikacjach czasu rzeczywistego, takich jak strumieniowanie wideo, gry online oraz VoIP, gdzie opóźnienia są bardziej istotne niż całkowita niezawodność. W przeciwieństwie do TCP, który zapewnia mechanizmy kontroli błędów i retransmisji, UDP nie gwarantuje dostarczenia pakietów, co czyni go idealnym do zastosowań, gdzie szybkość jest kluczowa, a niewielkie straty danych są akceptowalne. Przykładem zastosowania UDP w praktyce może być transmisja głosu w czasie rzeczywistym, gdzie opóźnienia są niepożądane, a niewielkie zniekształcenia lub utraty pakietów są tolerowane. W kontekście dobrych praktyk branżowych, UDP jest zalecany w sytuacjach, gdzie minimalizacja opóźnień jest priorytetem, a aplikacje są zaprojektowane z myślą o obsłudze potencjalnych strat danych.

Pytanie 24

Złącze zasilacza ATX12V jest przeznaczone do zasilania

A. urządzeń SATA
B. karty graficznej PCI-e 3.0
C. procesora
D. stacji dyskietek

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Złącze zasilacza ATX12V, znane również jako złącze 4-pinowe lub 8-pinowe (w zależności od wersji), jest dedykowane do zasilania procesora w komputerach stacjonarnych. Jego głównym zadaniem jest dostarczenie stabilnego i wysokiego napięcia, które jest niezbędne do prawidłowego działania jednostki centralnej. W zależności od modelu płyty głównej, złącze to może mieć różne konfiguracje, ale zawsze zawiera przewody z napięciem +12V, które są kluczowe dla zasilania procesora. Współczesne procesory wymagają coraz więcej energii, co czyni to złącze kluczowym elementem w budowie wydajnych systemów komputerowych. Przykładem może być sytuacja, gdy użytkownik montuje nową płytę główną z procesorem obsługującym wiele rdzeni, gdzie odpowiednie zasilanie jest niezbędne dla stabilności systemu, zwłaszcza podczas intensywnych obliczeń czy gier. Zgodnie z normami ATX, złącze to powinno być solidnie podłączone, aby zminimalizować ryzyko problemów z zasilaniem, takich jak spadki napięcia czy niestabilność systemu.

Pytanie 25

Zestaw komputerowy, który został przedstawiony, jest niepełny. Który z elementów nie został wymieniony w tabeli, a jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania zestawu?

Lp.Nazwa podzespołu
1.Zalman Obudowa R1 Midi Tower bez PSU, USB 3.0
2.Gigabyte GA-H110M-S2H, Realtek ALC887, DualDDR4-2133, SATA3, HDMI, DVI, D-Sub, LGA1151, mATX
3.Intel Core i5-6400, Quad Core, 2.70GHz, 6MB, LGA1151, 14nm, 65W, Intel HD Graphics, VGA, BOX
4.Patriot Signature DDR4 2x4GB 2133MHz
5.Seagate BarraCuda, 3.5", 1TB, SATA/600, 7200RPM, 64MB cache
6.LG SuperMulti SATA DVD+/-R24x,DVD+RW6x,DVD+R DL 8x, bare bulk (czarny)
7.Gembird Bezprzewodowy Zestaw Klawiatura i Mysz
8.Monitor Iiyama E2083HSD-B1 19.5inch, TN, HD+, DVI, głośniki
9.Microsoft OEM Win Home 10 64Bit Polish 1pk DVD
A. Wentylator procesora
B. Karta graficzna
C. Zasilacz
D. Pamięć RAM

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zasilacz jest kluczowym komponentem każdego zestawu komputerowego. Jego podstawową funkcją jest przekształcanie prądu zmiennego z sieci elektrycznej na prąd stały, który zasila poszczególne podzespoły komputera. Bez zasilacza żaden z elementów, takich jak płyta główna, procesor, pamięć RAM czy dyski twarde, nie będzie mógł prawidłowo funkcjonować. Zasilacze są także odpowiedzialne za stabilizację napięcia, co jest kluczowe dla zapobiegania uszkodzeniom sprzętu spowodowanym przez skoki napięcia. Wybierając zasilacz, należy zwrócić uwagę na jego moc, która powinna być dostosowana do zapotrzebowania energetycznego całego zestawu komputerowego. Zasilacze muszą spełniać określone standardy, takie jak ATX, aby pasować do typowych obudów i płyt głównych. Standardy te określają nie tylko fizyczne wymiary, ale także wymagania dotyczące napięć i złączy. Ważną cechą jest również certyfikacja sprawności, jak na przykład 80 PLUS, która świadczy o efektywności przetwarzania energii. Warto pamiętać, że odpowiedni dobór zasilacza wpływa na stabilność i niezawodność całego systemu, a także na jego energooszczędność, co w dłuższej perspektywie przekłada się na niższe rachunki za prąd oraz mniejsze obciążenie środowiska naturalnego.

Pytanie 26

Bez zgody właściciela praw autorskich do oprogramowania jego legalny użytkownik, zgodnie z ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych, co może zrobić?

A. może stworzyć jedną kopię, jeśli jest to konieczne do korzystania z programu
B. może wykonać dowolną ilość kopii programu na swój użytek
C. może dystrybuować program
D. nie ma możliwości wykonania żadnej kopii programu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że użytkownik może wykonać jedną kopię programu komputerowego, jeśli jest to niezbędne do korzystania z niego, jest zgodna z przepisami prawa autorskiego. Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych w Polsce pozwala na wykonanie kopii programu w sytuacji, gdy jest to konieczne do jego używania. Przykładowo, jeśli użytkownik zainstalował program na swoim komputerze, a potrzebuje wykonać kopię zapasową, aby zapewnić sobie możliwość przywrócenia programu w razie awarii, to jest to dozwolone. Ważne jest jednak, aby podkreślić, że taka kopia nie może być używana w sposób, który narusza prawa autorskie, np. nie można jej sprzedawać ani przekazywać innym osobom. W branży oprogramowania przestrzeganie tych zasad jest kluczowe dla ochrony praw twórców i utrzymania uczciwej konkurencji na rynku. Dodatkowo, praktyki takie jak korzystanie z licencji oprogramowania, które precyzują zasady użytkowania, są standardem, który powinien być przestrzegany przez użytkowników wszelkich programów komputerowych.

Pytanie 27

Wskaż efekt działania przedstawionego polecenia.

net user Test /expires:12/09/20
A. Wyznaczono datę wygaśnięcia konta Test.
B. Skonfigurowano czas aktywności konta Test.
C. Wymuszono zmianę hasła na koncie Test w ustalonym terminie.
D. Zweryfikowano datę ostatniego logowania na konto Test.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie 'net user Test /expires:12/09/20' ustawia datę wygaśnięcia konta użytkownika o nazwie Test na 12 września 2020 roku. W systemach Windows zarządzanie kontami użytkowników jest kluczowym aspektem administracji systemem, a polecenie net user jest powszechnie używane do konfiguracji różnych atrybutów konta. Ustawienie daty wygaśnięcia konta jest istotne z perspektywy bezpieczeństwa, umożliwiając administratorom kontrolowanie dostępu do zasobów systemowych. Przykładowo, jeżeli konto jest wykorzystywane przez tymczasowego pracownika lub w ramach projektu, administrator może ustalić automatyczne wygaśnięcie konta po zakończeniu pracy, co zapobiega nieautoryzowanemu dostępowi w przyszłości. Dobrym praktykom w zarządzaniu kontami użytkowników jest regularne przeglądanie i aktualizowanie dat wygaśnięcia kont, aby zapewnić zgodność z polityką bezpieczeństwa organizacji oraz minimalizować ryzyko nadużyć.

Pytanie 28

Jak brzmi nazwa klucza rejestru w systemie Windows, gdzie zapisane są relacje między typami plików a programami je obsługującymi?

A. HKEY_LOCAL_MACHINE
B. HKEY_USERS
C. HKEY_CLASSES_ROT
D. HKEY_CURRENT_PROGS

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
HKEY_LOCAL_MACHINE to klucz rejestru w systemie Windows, który zawiera informacje o zainstalowanych programach i konfiguracjach sprzętowych, w tym powiązania typów plików z odpowiednimi aplikacjami. Gdy użytkownik otwiera plik, system operacyjny odnosi się do tego klucza, aby ustalić, która aplikacja powinna obsłużyć dany typ pliku. Na przykład, jeśli plik ma rozszerzenie .txt, system będzie mógł odszukać w HKEY_LOCAL_MACHINE, jaki program jest przypisany do otwierania takich plików, jak Notatnik lub inny edytor tekstu. Zrozumienie tej struktury jest kluczowe dla administratorów systemów, którzy chcą dostosować środowisko pracy użytkowników, dodając nowe oprogramowanie lub zmieniając domyślne aplikacje. Praktycznie, modyfikując odpowiednie wartości w tym kluczu, można szybko zarządzać tym, jak system reaguje na różne typy plików, co jest niezbędne w kontekście rozwoju i utrzymania oprogramowania.

Pytanie 29

Według modelu TCP/IP protokoły DNS, FTP i SMTP są przypisane do warstwy

A. dostępu do sieci
B. internetowej
C. transportowej
D. aplikacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Protokół DNS (Domain Name System), FTP (File Transfer Protocol) oraz SMTP (Simple Mail Transfer Protocol) są klasycznymi przykładami protokołów działających na poziomie warstwy aplikacji w modelu TCP/IP. Warstwa aplikacji jest odpowiedzialna za interakcję z użytkownikami oraz aplikacjami, co oznacza, że to w tej warstwie odbywa się wymiana danych w formacie zrozumiałym dla użytkownika. Protokół DNS jest niezbędny do przekształcania nazw domen na adresy IP, co umożliwia przeglądanie stron internetowych. FTP pozwala na transfer plików pomiędzy komputerami, a SMTP jest używany do wysyłania wiadomości e-mail. Zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi, protokoły te muszą być zgodne z określonymi standardami, co zapewnia interoperacyjność oraz bezpieczeństwo. Na przykład, FTP może być zabezpieczony przez użycie FTPS lub SFTP, co chroni dane podczas transferu. Zrozumienie funkcji i zastosowania tych protokołów jest kluczowe dla każdej osoby zajmującej się sieciami komputerowymi.

Pytanie 30

Który z adresów IPv4 jest odpowiedni do ustawienia interfejsu serwera DNS zarejestrowanego w lokalnych domenach?

A. 111.16.10.1
B. 192.168.15.165
C. 172.16.7.126
D. 240.100.255.254

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adres 111.16.10.1 jest prawidłowym adresem do konfiguracji interfejsu serwera DNS, ponieważ należy do zakresu publicznych adresów IPv4, co oznacza, że może być używany w Internecie i jest globalnie routowalny. W przeciwieństwie do adresów prywatnych, takich jak 192.168.15.165 czy 172.16.7.126, które są przeznaczone do użytku w sieciach lokalnych, adres 111.16.10.1 może być przypisany publicznemu interfejsowi serwera DNS, który obsługuje zapytania od klientów w sieci globalnej. Praktyczne zastosowanie tego adresu wiąże się z możliwością rejestracji w systemach nazw domen (DNS) oraz jego dostępnością z dowolnego miejsca w Internecie, co jest kluczowe dla działania usług takich jak hosting stron internetowych czy obsługa e-maili. W kontekście dobrych praktyk zaleca się, aby serwery DNS były konfigurowane z publicznymi adresami IP, aby mogły koordynować tranzyt zapytań DNS i odpowiedzi w sposób efektywny oraz aby były zgodne ze standardami IETF, które definiują protokół DNS.

Pytanie 31

W systemie Linux polecenie touch ma na celu

A. zmianę nazwy lub przeniesienie pliku
B. stworzenie pliku lub aktualizację daty modyfikacji bądź daty ostatniego dostępu
C. wyszukiwanie określonego wzorca w treści pliku
D. policzenie ilości wierszy, słów i znaków w pliku

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie 'touch' w systemie Linux pełni kluczową rolę w zarządzaniu plikami, umożliwiając zarówno tworzenie nowych plików, jak i aktualizację daty ostatniej modyfikacji lub dostępu do istniejących plików. Kiedy używasz polecenia 'touch' z nazwą pliku, na przykład 'touch nowy_plik.txt', system sprawia, że plik zostaje utworzony, jeśli jeszcze nie istnieje, lub aktualizuje datę modyfikacji i ostatniego dostępu, jeśli plik już istnieje. To narzędzie jest niezwykle przydatne w praktyce, zwłaszcza w skryptach bash, gdzie często potrzebujemy szybko stworzyć plik konfiguracyjny lub tymczasowy bez konieczności jego edytowania. Dobrym przykładem zastosowania 'touch' jest sytuacja, gdy automatyzujemy procesy w systemie, gdzie wymagane są pliki sygnalizacyjne do oznaczania postępu lub statusu operacji. W kontekście dobrych praktyk, użycie 'touch' pozwala na zachowanie porządku w zarządzaniu plikami i oszczędza czas przy pracy z systemem plików. Dodatkowo, w ramach administracji systemem, 'touch' może być wykorzystywane do resetowania dat plików, co bywa ważne w kontekście kopii zapasowych oraz zarządzania wersjami.

Pytanie 32

Jakie urządzenie w sieci lokalnej NIE ROZDZIELA obszaru sieci komputerowej na domeny kolizyjne?

A. Koncentrator
B. Most
C. Przełącznik
D. Router

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koncentrator to urządzenie sieciowe, które działa na warstwie pierwszej modelu OSI (warstwa fizyczna). Jego zadaniem jest przekazywanie sygnałów elektrycznych między wszystkimi podłączonymi do niego urządzeniami w sieci lokalnej (LAN) bez segmentacji ruchu. Oznacza to, że każde urządzenie, które jest podłączone do koncentratora, dzieli ten sam obszar sieci komputerowej, co prowadzi do potencjalnych kolizji danych. Koncentratory nie dzielą obszaru sieci na domeny kolizyjne, ponieważ nie wykonują analizy ruchu ani nie segregują pakietów. W praktyce, w większych sieciach lokalnych, koncentratory zostały w dużej mierze zastąpione przez bardziej zaawansowane urządzenia, takie jak przełączniki, które potrafią efektywniej zarządzać ruchem i zmniejszać liczbę kolizji. Pomimo ograniczeń, koncentratory mogą być użyteczne w prostych aplikacjach, gdzie niski koszt i prostota są kluczowymi kryteriami. Przykładem może być mała sieć biurowa, gdzie liczba urządzeń jest ograniczona, a zapotrzebowanie na przepustowość nie jest wysokie.

Pytanie 33

PCI\VEN_10EC&DEV_8168&SUBSYS_05FB1028&REV_12
Przedstawiony zapis jest

A. kluczem aktywującym płatny sterownik do urządzenia.
B. nazwą pliku sterownika dla urządzenia.
C. identyfikatorem sprzętowym urządzenia zawierającym id producenta i urządzenia.
D. identyfikatorem i numerem wersji sterownika dla urządzenia.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ten zapis to klasyczny identyfikator sprzętowy urządzenia PCI, dokładniej tzw. Hardware ID, używany przez system operacyjny do rozpoznawania, jaki dokładnie układ jest zainstalowany w komputerze. Fragment PCI\VEN_10EC oznacza magistralę PCI oraz identyfikator producenta (VEN – vendor). Kod 10EC to producent Realtek. Dalej DEV_8168 to identyfikator urządzenia (device), czyli konkretny model układu – w tym przypadku popularna karta sieciowa Realtek PCIe GBE Family Controller. SUBSYS_05FB1028 wskazuje na konkretną wersję tego urządzenia przygotowaną dla danego producenta sprzętu, tutaj dla Della (1028 to ID producenta OEM). REV_12 to rewizja sprzętowa układu, czyli wersja danej serii chipa. System Windows (i Linux też, tylko trochę inaczej to pokazuje) wykorzystuje te identyfikatory do dopasowania właściwego sterownika z bazy sterowników. To właśnie na ich podstawie działa automatyczna instalacja sterowników po podłączeniu nowego urządzenia. W Menedżerze urządzeń w Windows można podejrzeć ten ciąg w zakładce Szczegóły → Identyfikatory sprzętu i ręcznie sprawdzić, jaki sterownik będzie pasował, np. szukając po VEN_ i DEV_ w internecie lub w dokumentacji producenta. Moim zdaniem znajomość tych oznaczeń to bardzo praktyczna rzecz przy diagnozowaniu problemów typu „brak sterownika”, „nieznane urządzenie” czy przy ręcznym pobieraniu sterowników ze strony producenta płyty głównej lub laptopa. To jest standardowa, ustandaryzowana forma identyfikacji w świecie PCI/PCIe, a nie żadna nazwa pliku ani klucz licencyjny.

Pytanie 34

W systemie DNS, aby powiązać nazwę hosta z adresem IPv4, konieczne jest stworzenie rekordu

A. MX
B. ISDN
C. A
D. PTR

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rekord A jest kluczowym elementem w systemie DNS, którego głównym zadaniem jest mapowanie nazw hostów na adresy IPv4. Umożliwia to przeglądarkom internetowym oraz innym aplikacjom komunikację z serwerami, gdy użytkownik wpisuje nazwę domeny. Przykładowo, gdy użytkownik wpisuje 'example.com', serwer DNS przeszukuje swoją bazę danych i znajduje rekord A, który wskazuje na adres IP, na przykład 192.0.2.1. To przekłada się na wysyłanie zapytań do właściwego serwera. Z danych wynika, że dla prawidłowego działania aplikacji internetowych oraz usług online, posiadanie poprawnych rekordów A jest niezwykle istotne. Zgodnie z najlepszymi praktykami zaleca się regularne aktualizowanie tych rekordów, szczególnie w przypadku zmian adresów IP związanych z migracją serwerów lub infrastrukturą. Warto również zauważyć, że w przypadku wielu adresów IP przypisanych do jednej nazwy hosta, można utworzyć wiele rekordów A, co zapewnia redundancję i zwiększa dostępność usług.

Pytanie 35

Kabel sieciowy z końcówkami RJ45 był testowany za pomocą diodowego urządzenia do sprawdzania okablowania. Na tym urządzeniu diody LED włączały się po kolei, z wyjątkiem diod oznaczonych numerami 2 i 3, które świeciły jednocześnie na jednostce głównej testera, natomiast nie świeciły na jednostce zdalnej. Jaka była tego przyczyna?

A. Nieciągłość kabla
B. Zwarcie
C. Pary skrzyżowane
D. Pary odwrócone

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przypadku stwierdzenia zwarcia w kablu sieciowym, zazwyczaj oznacza to, że dwa przewody w parze zostały ze sobą połączone w sposób niezamierzony. W kontekście testera okablowania, diody LED zapalają się, gdy sygnał przechodzi przez wszystkie przewody. Jednak w przypadku zwarcia, sygnał nie jest w stanie dotrzeć do jednostki zdalnej, co objawia się w zapalających się diodach na jednostce głównej, ale nie na jednostce zdalnej. Przykładem zastosowania wiedzy o zwarciach jest diagnostyka problemów w infrastrukturze sieciowej; inżynierowie często wykorzystują testery okablowania do lokalizowania uszkodzeń. Standardy takie jak TIA/EIA 568 określają, jak prawidłowo zakończyć kable sieciowe, aby uniknąć zwarć. Regularne testowanie kabli przed ich użyciem jest dobrą praktyką, która może zapobiec problemom w przyszłości.

Pytanie 36

Aby umożliwić jedynie wybranym urządzeniom dostęp do sieci WiFi, konieczne jest w punkcie dostępowym

A. zmienić hasło
B. skonfigurować filtrowanie adresów MAC
C. zmienić kanał radiowy
D. zmienić rodzaj szyfrowania z WEP na WPA

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skonfigurowanie filtrowania adresów MAC w punkcie dostępowym to jedna z najskuteczniejszych metod ograniczenia dostępu do sieci WiFi. Adres MAC (Media Access Control) to unikalny identyfikator przypisany do każdego interfejsu sieciowego. Filtrowanie adresów MAC pozwala administratorowi na dokładne określenie, które urządzenia mogą łączyć się z siecią, poprzez dodanie ich adresów MAC do listy dozwolonych urządzeń. W praktyce, po dodaniu adresu MAC konkretnego urządzenia do białej listy, tylko to urządzenie będzie mogło uzyskać dostęp do sieci, nawet jeśli inne urządzenia znają hasło WiFi. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa sieci, ponieważ ogranicza ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Warto jednak pamiętać, że filtrowanie MAC nie jest rozwiązaniem w pełni bezpiecznym, ponieważ adresy MAC mogą być sfałszowane przez zewnętrznych atakujących. Dlatego zaleca się stosowanie tej metody w połączeniu z innymi środkami bezpieczeństwa, takimi jak silne szyfrowanie WPA2 lub WPA3 oraz regularna aktualizacja haseł dostępu.

Pytanie 37

Do jakich celów powinno się aktywować funkcję RMON (Remote Network Monitoring) w przełączniku?

A. Ograniczenia w rozsyłaniu transmisji rozgłoszeniowych
B. Automatyczne rozpoznawanie rodzaju kabla podłączonego do portu
C. Obsługi zaawansowanych standardów monitorowania i raportowania
D. Automatyczne przydzielanie VLAN’ów oraz uczenie się

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Uaktywnienie funkcji RMON (Remote Network Monitoring) w przełączniku ma na celu wsparcie zaawansowanego monitorowania i raportowania ruchu sieciowego. RMON jest protokołem, który umożliwia zbieranie danych o stanie sieci w czasie rzeczywistym, co pozwala administratorom na dokładne analizowanie i diagnostykowanie potencjalnych problemów. Dzięki RMON, można skutecznie monitorować wydajność poszczególnych portów, analizować ruch w sieci oraz identyfikować źródła problemów, takie jak kolizje czy przeciążenia. Przykładowo, RMON może zbierać dane o czasie opóźnienia pakietów, ich utracie lub o rozkładzie protokołów w sieci. W praktyce, wdrożenie RMON w infrastrukturze sieciowej pozwala na proaktywne zarządzanie i optymalizację sieci, co jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania infrastrukturą IT. RMON wspiera również standardy takie jak RFC 2819, które definiują protokół dla zbierania danych monitorujących w sieciach Ethernet.

Pytanie 38

Pamięć RAM ukazana na grafice jest instalowana w płycie głównej z gniazdem

Ilustracja do pytania
A. DDR3
B. DDR
C. DDR4
D. DDR2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pamięć RAM typu DDR2 jest stosowana w starszych komputerach osobistych i serwerach które wymagają tego konkretnego standardu. DDR2 oznacza Double Data Rate 2 i jest następcą pamięci DDR. Charakteryzuje się ona wyższą prędkością transferu danych oraz niższym napięciem zasilania w porównaniu do poprzedniej generacji co pozwala na bardziej efektywną pracę i mniejsze zużycie energii. DDR2 wykorzystuje technologię podwójnego transferu czyli przesyła dane zarówno na zboczu opadającym jak i narastającym sygnału zegara co podwaja efektywną przepustowość pamięci. Typowe zastosowania DDR2 to komputery stacjonarne laptopy i serwery które nie wymagają najnowszych technologii pamięciowych. Instalacja pamięci DDR2 na płycie głównej wymaga odpowiedniego gniazda które jest zaprojektowane specjalnie do tego typu modułów z typowym kluczem pozwalającym na prawidłowe zamontowanie tylko w jednym kierunku co eliminuje ryzyko nieprawidłowej instalacji. Przy wyborze pamięci DDR2 ważne jest także dopasowanie częstotliwości pracy i pojemności do specyfikacji płyty głównej aby zapewnić optymalną wydajność systemu. W ten sposób DDR2 pozostaje ważnym elementem w starszych systemach wymagających konkretnego wsparcia technologicznego.

Pytanie 39

Jaki protokół warstwy aplikacji jest wykorzystywany do zarządzania urządzeniami sieciowymi poprzez sieć?

A. MIME
B. NTP
C. SNMP
D. FTP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Protokół SNMP (Simple Network Management Protocol) jest kluczowym narzędziem stosowanym do zarządzania urządzeniami sieciowymi w rozbudowanych infrastrukturach IT. Umożliwia administratorom monitorowanie i zarządzanie urządzeniami takimi jak routery, przełączniki, drukarki i serwery w sieci. Dzięki zastosowaniu SNMP, administratorzy mogą zdalnie zbierać informacje o stanie urządzeń, ich wydajności oraz ewentualnych problemach, co pozwala na szybsze reagowanie na awarie i utrzymanie ciągłości działania sieci. Protokół ten działa na zasadzie modelu klient-serwer, gdzie agent SNMP na urządzeniu zbiera i przesyła dane do menedżera SNMP, który interpretuje te dane oraz podejmuje odpowiednie działania. W praktyce, SNMP jest szeroko wykorzystywany w systemach zarządzania siecią, takich jak SolarWinds czy Nagios, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, które zalecają bieżące monitorowanie stanu infrastruktury sieciowej.

Pytanie 40

Jakim protokołem połączeniowym w warstwie transportowej, który zapewnia niezawodność dostarczania pakietów, jest protokół

A. TCP (Transmission Control Protocol)
B. UDP (User Datagram Protocol)
C. ARP (Address Resolution Protocol)
D. IP (Internet Protocol)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
TCP (Transmission Control Protocol) jest protokołem warstwy transportowej, który zapewnia niezawodność w dostarczaniu danych poprzez wprowadzenie mechanizmów kontroli błędów, retransmisji oraz kontroli przepływu. TCP ustanawia połączenie między nadawcą a odbiorcą przed przesłaniem danych, co pozwala na zapewnienie, że wszystkie pakiety dotrą do celu w odpowiedniej kolejności i bez błędów. Przykłady zastosowania protokołu TCP obejmują transmisję stron internetowych, pocztę elektroniczną oraz protokoły transferu plików, takie jak FTP. Standardy związane z TCP są ustalone przez IETF i są częścią większej specyfikacji, znanej jako suite protokołów internetowych (Internet Protocol Suite), która definiuje, jak dane są przesyłane przez sieci. Dobre praktyki obejmują monitorowanie wydajności TCP, aby zminimalizować opóźnienia i utratę pakietów, co jest szczególnie istotne w aplikacjach o wysokich wymaganiach, takich jak transmisje wideo na żywo.