Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 14:20
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 14:22

Egzamin niezdany

Wynik: 13/40 punktów (32,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Zdarzenie JavaScript onmousedown występuje, gdy

A. wskaźnik myszy komputerowej znalazł się w obrębie obiektu.

B. został wciśnięty dowolny klawisz myszy komputerowej na danym elemencie.

C. wskaźnik myszy komputerowej wyszedł poza obręb obiektu.

D. został naciśnięty dwa razy klawisz myszy komputerowej.

Poprawnie – zdarzenie onmousedown w JavaScript wywołuje się dokładnie w momencie, gdy użytkownik naciska dowolny klawisz myszy na danym elemencie. Nie ma znaczenia, czy to jest lewy, prawy czy środkowy przycisk, samo fizyczne wciśnięcie przycisku nad elementem powoduje uruchomienie tego eventu. Z punktu widzenia przeglądarki jest to bardzo wczesny etap interakcji myszą: najpierw pojawia się onmousedown, później ewentualnie onmouseup, a dopiero z kombinacji tych dwóch czasem wynika onclick. Moim zdaniem warto to sobie dobrze poukładać, bo w praktyce front-endowca to jedna z podstawowych rzeczy przy obsłudze interfejsu. onmousedown jest używany wszędzie tam, gdzie chcesz zareagować natychmiast po naciśnięciu przycisku, a nie dopiero po jego puszczeniu. Klasyczny przykład to przeciąganie elementów (drag and drop): w onmousedown zapamiętujesz, że użytkownik „złapał” element, podpinasz nasłuch na mousemove, a w mouseup kończysz przeciąganie. Innym typowym zastosowaniem są własne przyciski i kontrolki, gdzie chcesz np. zmienić styl od razu po wciśnięciu (wrażenie wciśniętego guzika), albo rozpocząć jakąś akcję ciągłą, np. przytrzymanie przycisku powoduje powiększanie mapy czy przewijanie listy. W nowoczesnym JavaScript raczej używa się addEventListener("mousedown", handler) zamiast atrybutu onmousedown w HTML, bo to zgodne z dobrymi praktykami separacji logiki od struktury (HTML + JS osobno). Sam event obiektu MouseEvent przekazuje też szczegóły, np. który przycisk został naciśnięty (właściwość button), pozycję kursora, stan klawiszy modyfikujących itd. Dobrze wiedzieć, że onmousedown nie jest powiązany z wyjściem kursora poza element ani z podwójnym kliknięciem – od tego są inne zdarzenia, co często myli początkujących.

Pytanie 2

Obraz przedstawia formatowanie CSS paragrafu. Aby otrzymać czerwony kolor poza obramowaniem, tak jak przedstawiono na obrazie, należy zdefiniować własność

Oto przykład paragrafu który poza ramką ma kolor grubości 10 px

A. border

B. background

C. outline

D. padding

Niestety, to nie jest poprawna odpowiedź. Możliwe, że pomyliłeś niektóre właściwości CSS. 'Padding' zwiększa wewnętrzny odstęp w elemencie, ale nie zmienia koloru obramowania. Z kolei 'background' odpowiada za tło elementu. Pamiętaj, że 'border' tworzy obramowanie i to wpływa na rozmiar elementu. Natomiast 'outline' to kontur, który tylko otacza element bez wpływania na jego układ. Warto przemyśleć tę różnicę, bo to kluczowe, żeby dobrze ogarniać CSS. Pracuj nad tym i spróbuj jeszcze raz.

Pytanie 3

Które z poniższych poleceń JavaScript zmieni kolor tekstu na niebieski w paragrafie oznaczonym w HTML?

<p id="jeden">Kwalifikacja EE.01</p>

A. document.getElementById("jeden").color = "blue";

B. document.getElementById("jeden").background-color = "blue";

C. document.getElementById("jeden").style.color = "blue";

D. document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue";

W analizowanym pytaniu tylko jedna odpowiedź poprawnie odnosi się do zmiany koloru tekstu w elemencie HTML. Wielu początkujących programistów popełnia błędy związane z nieznajomością struktury obiektowej Document Object Model czyli DOM. Użycie właściwości background-color w odpowiedzi pierwszej i czwartej wskazuje na próbę zmiany tła a nie koloru tekstu. Właściwość style.backgroundColor jest stosowana do zmiany tła elementu a nie tekstu w nim zawartego. Rozróżnienie tych dwóch właściwości jest kluczowe w stylowaniu elementów HTML. Odpowiedź trzecia document.getElementById("jeden").color = "blue"; błędnie zakłada że property color jest bezpośrednio dostępne na poziomie elementu co nie jest prawdą. Właściwości stylów CSS są dostępne w obiekcie style związanym z elementem. Typowym błędem myślowym jest założenie że właściwości CSS można stosować bezpośrednio jako właściwości obiektów DOM co prowadzi do niespójności i błędów w kodzie. Zrozumienie jak obiekt style działa w kontekście DOM pozwala uniknąć takich pomyłek. Ważne jest aby pamiętać że JavaScript umożliwia dynamiczne manipulowanie stylami ale wymaga to poprawnego odwołania się do właściwości stylu poprzez obiekt style co jest często mylone przez początkujących. Poprawne użycie składni JavaScript w kontekście DOM jest kluczowe dla dynamicznego i responsywnego programowania webowego. Przy projektowaniu aplikacji webowych kluczowe jest również przestrzeganie zasad oddzielania logiki biznesowej od prezentacji co zapewnia lepszą czytelność i utrzymanie kodu. Stąd wiedza o poprawnym użyciu stylów w JavaScript jest nie tylko przydatna ale również konieczna dla efektywnego tworzenia aplikacji.

Pytanie 4

Co realizuje polecenie zaczynające się od ALTER TABLE USA ...?

A. utworzenie nowej tabeli USA

B. nadpisanie starej tabeli USA

C. modyfikację (zmianę struktury) tabeli USA

D. usunięcie tabeli USA

Polecenie zaczynające się od ALTER TABLE USA ... modyfikuje STRUKTURĘ istniejącej tabeli USA - w zależności od dalszej części doda, usunie lub zmieni kolumnę albo ograniczenie. ALTER znaczy „zmień”, a TABLE USA wskazuje, której tabeli dotyczy. Dlatego polecenie realizuje modyfikację struktury tabeli USA.

Pytanie 5

Jak nazywa się metoda-konstruktor (wywoływana przy tworzeniu obiektu) w PHP?

__new

__create

__open

__construct

Konstruktor w PHP ma jedną, ustaloną nazwę. __new, __open i __create to metody nieistniejące. Metodą wywoływaną przy tworzeniu obiektu jest __construct.

Pytanie 6

Delegacja domeny to:

A. utrata ważności domeny z możliwością jej odnowienia

B. zmiana rejestratora domeny

C. zmiana nazwy domeny

D. wskazanie zewnętrznych serwerów nazw, które obsługują domenę

Pozostałe odpowiedzi opisują inne czynności związane z domeną. Zmiana nazwy domeny to po prostu rejestracja innej nazwy - nie ma związku ze wskazywaniem serwerów. Zmiana rejestratora (transfer) przenosi obsługę domeny do innej firmy, ale sama w sobie nie definiuje serwerów DNS. Utrata okresu ważności z możliwością odnowienia opisuje wygaśnięcie (expiration) domeny, czyli koniec opłaconego okresu. Delegacja natomiast kieruje domenę na właściwe serwery nazw, dlatego to ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 7

Aby dołączyć do skryptu PHP kod zawarty w osobnym pliku zewnętrznym, należy użyć funkcji:

strlen()

str_replace()

isset()

include()

Pytanie dotyczy dołączania gotowego kodu z osobnego pliku, a takie ładowanie zawartości realizują w PHP wyłącznie include() oraz require(). Jeśli wybrałeś isset(), warto zapamiętać, że ona jedynie bada stan zmiennej - zwraca prawdę, gdy zmienna istnieje i nie jest nullem; często używa się jej przy danych z formularza, np. if (isset($_POST['login'])), ale niczego nie wczytuje. strlen() z kolei zwraca liczbę znaków łańcucha i przydaje się np. przy sprawdzaniu długości hasła - to operacja na tekście, nie na plikach. Podobnie str_replace() służy do podmiany fragmentów łańcucha znaków i też dotyczy przetwarzania tekstu, a nie struktury aplikacji. Łączy je to, że wszystkie operują na wartościach zmiennych, podczas gdy pytanie pyta o mechanizm ładowania kodu - i tu poprawną odpowiedzią jest include(), która wstawia treść zewnętrznego pliku do wykonywanego skryptu.

Pytanie 8

Z tabeli mieszkańcy należy uzyskać unikalne nazwy miejscowości, do czego konieczne jest użycie wyrażenia SQL z klauzulą

A. HAVING

B. CHECK

C. DISTINCT

D. UNIQUE

Odpowiedź 'DISTINCT' jest poprawna, ponieważ w SQL służy do eliminowania powtórzeń w wynikach zapytań. Użycie klauzuli DISTINCT pozwala na zwrócenie jedynie unikalnych wartości z danej kolumny, co jest idealne w sytuacjach, gdy chcemy uzyskać listę miast, w których mieszkają osoby z tabeli 'mieszkańcy'. Na przykład, zapytanie 'SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkańcy;' zwróci wszystkie różne miasta, w których zamieszkują mieszkańcy, eliminując duplikaty. W praktyce, klauzula DISTINCT jest często stosowana w raportach oraz analityce danych, gdzie istotne jest zrozumienie rozkładu unikalnych wartości. Warto również zauważyć, że DISTINCT może być używane w połączeniu z innymi klauzulami SQL, takimi jak WHERE, aby jeszcze bardziej zawęzić wyniki. Przykład użycia: 'SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkańcy WHERE kraj = 'Polska';'. Dobrą praktyką jest stosowanie DISTINCT w sytuacjach, gdy zarządzamy dużymi zbiorami danych, aby zapewnić ich przejrzystość i uniknąć nadmiarowych informacji.

Pytanie 9

Kod został napisany w języku JavaScript. W podanej definicji obiektu metodą jest element o nazwie.

var obj1 = {
  czescUlamkowa: 10,
  czescCalkowita: 20,
  oblicz: function() {.....}
}

A. czescUlamkowa

B. oblicz

C. czescCalkowita

D. obj1

W kontekście analizy obiektu obj1 w JavaScript każdy z elementów pełni specyficzną rolę co determinuje jego klasyfikację Zacznijmy od czescCalkowita i czescUlamkowa są to klasyczne właściwości obiektu które przechowują wartości liczbowe Tego typu właściwości są używane do przechowywania danych które mogą być później wykorzystywane przez inne elementy obiektu lub zewnętrzne funkcje Zadaniem tych właściwości nie jest wykonywanie jakichkolwiek operacji lecz jedynie przechowywanie i udostępnianie przypisanych im wartości Kolejnym elementem jest obj1 który nie jest właściwością obiektu lecz samym obiektem w którym te właściwości i metoda oblicz są zdefiniowane Często błędnie można sądzić że nazwa obiektu może być traktowana jako metoda jednak w rzeczywistości obiekt jest strukturą zawierającą dane i operacje a nie samą operacją Zrozumienie różnicy między nazwą obiektu a jego składnikami jest kluczowe dla efektywnego programowania w JavaScript Wreszcie najważniejsze jest rozpoznanie co czyni z elementu metodę Właśnie oblicz jest przykładem metody ponieważ jest funkcją przypisaną do właściwości obiektu co umożliwia wykonywanie operacji na danych zawartych w tym obiekcie Tego typu konstrukcja sprzyja organizacji kodu i jego ponownemu użyciu co jest jedną z fundamentalnych zasad programowania obiektowego W związku z tym zrozumienie czym jest metoda i jak funkcjonuje w kontekście obiektu jest niezbędne dla poprawnego projektowania aplikacji i wykorzystania możliwości języka JavaScript

Pytanie 10

Jakie mechanizmy przydzielania zabezpieczeń, umożliwiające wykonywanie działań na bazie danych, są związane z tematyką zarządzania kontami, użytkownikami oraz ich uprawnieniami?

A. Z przywilejami systemowymi

B. Z przywilejami obiektowymi

C. Z właściwościami

D. Z zasadami

Zarządzanie kontami, użytkownikami i uprawnieniami w kontekście baz danych opiera się na przywilejach systemowych, które umożliwiają kontrolowanie dostępu do zasobów i operacji w systemie bazodanowym. Przywileje systemowe są definiowane jako zestaw uprawnień przypisanych do użytkowników lub ról, które decydują o tym, jakie operacje mogą być wykonywane na poziomie systemu, takie jak tworzenie, modyfikowanie i usuwanie baz danych oraz zarządzanie danymi. Przykłady przywilejów systemowych obejmują 'CREATE USER', 'DROP USER' czy 'GRANT ALL PRIVILEGES', które pozwalają na pełne zarządzanie użytkownikami oraz ich uprawnieniami. Standardy takie jak SQL92 czy ISO/IEC 9075 określają zasady dotyczące definiowania i stosowania przywilejów w systemach zarządzania bazami danych, co sprawia, że są one kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz integralności danych. Właściwe zarządzanie tymi przywilejami jest niezbędne do minimalizacji ryzyka nieautoryzowanego dostępu oraz do ochrony wrażliwych informacji przed potencjalnymi zagrożeniami.

Pytanie 11

W CSS, aby stylizować tekst przy użyciu przekreślenia, podkreślenia dolnego lub górnego, należy użyć atrybutu

A. text-align

B. text-decoration

C. text-transform

D. text-indent

Atrybut text-decoration w CSS jest kluczowy do formatowania tekstu, umożliwiając zastosowanie efektów takich jak przekreślenie, podkreślenie dolne oraz górne. Można go użyć w prosty sposób, na przykład: 'text-decoration: underline;' dodaje podkreślenie do tekstu, natomiast 'text-decoration: line-through;' umożliwia przekreślenie. Dzięki tym efektom, projektanci stron mogą skutecznie komunikować różne stany tekstu, takie jak usunięte lub nieaktualne informacje. Standardy CSS, określone przez W3C, zalecają użycie text-decoration w kontekście dostępności, co poprawia czytelność i umożliwia lepsze zrozumienie treści przez użytkowników. Warto pamiętać, że text-decoration posiada również wartość 'none', co pozwala na usunięcie wszelkich dekoracji z tekstu. Dzięki temu deweloperzy mogą z łatwością dostosować wygląd tekstu zgodnie z wymaganiami projektu, co stanowi dobrą praktykę w responsywnym web designie.

Pytanie 12

Wskaż system do zarządzania treściami.

A. phpMyAdmin

B. MariaDB

C. Joomla!

D. Apache

Joomla! to system zarządzania treścią (CMS), który umożliwia użytkownikom tworzenie i edytowanie stron internetowych bez potrzeby zaawansowanej wiedzy programistycznej. Jest to jeden z najpopularniejszych CMS na świecie, używany przez miliony witryn, od prostych blogów po skomplikowane portale e-commerce. Jego zalety obejmują elastyczność, możliwość łatwego dostosowywania za pomocą rozbudowanych wtyczek i szablonów oraz aktywną społeczność, która wspiera rozwój i aktualizacje. Joomla! umożliwia zarządzanie użytkownikami, co pozwala na tworzenie złożonych struktur dostępu do treści, co jest istotne w kontekście dużych organizacji. Dobre praktyki przy korzystaniu z Joomla! obejmują regularne aktualizacje, aby zapobiegać lukom bezpieczeństwa, oraz optymalizację treści pod kątem SEO, co zwiększa widoczność witryn w wynikach wyszukiwania. System ten jest zgodny z wieloma standardami webowymi, co czyni go solidnym wyborem dla profesjonalnych projektów webowych.

Pytanie 13

W języku JavaScript zmienna i, która ma przechowywać wynik dzielenia równy 1, powinna być zadeklarowana jako

A. var i = parseInt(3/2)

B. var i = parseFloat(3/2)

C. var i = 3/2

D. var i = Number(3/2)

Wybór odpowiedzi, które nie wykorzystują parseInt, prowadzi do błędnych rezultatów lub nieodpowiedniego typu danych. Odpowiedź "var i = Number(3/2);" zwraca wartość 1.5, ponieważ funkcja Number konwertuje wyrażenie 3/2 do postaci liczby zmiennoprzecinkowej. Takie podejście jest niewłaściwe, gdyż nie spełnia wymogu uzyskania liczby całkowitej. Z kolei "var i = parseFloat(3/2);" nawiązuje do konwersji na liczbę zmiennoprzecinkową, co również nie jest zgodne z oczekiwaną odpowiedzią. Obie te funkcje są użyteczne, ale w kontekście tego pytania nie prowadzą do uzyskania wyników zgodnych z założeniem. Dodatkowo, wybór "var i = 3/2;" bezpośrednio przypisuje wynik dzielenia do zmiennej, co skutkuje wartością 1.5, a nie 1. Przykładem typowego błędu w myśleniu może być założenie, że każda konwersja liczb w JavaScript prowadzi do uzyskania liczby całkowitej, co jest mylnym wnioskiem. Warto pamiętać, że w JavaScript typy danych są elastyczne, co może prowadzić do nieoczekiwanych wyników, jeśli nie stosuje się odpowiednich funkcji do konwersji typów. Dlatego kluczowe jest zrozumienie kontekstu operacji, aby wybrać odpowiednią metodę konwersji, co jest fundamentalne w bezbłędnym programowaniu.

Pytanie 14

Element bazy danych, którego podstawowym celem jest generowanie lub prezentowanie zestawień informacji, to

A. makro

B. formularz

C. moduł

D. raport

Makro w bazach danych to trochę inna historia. To służy do automatyzacji, żeby szybko zrobić skomplikowane rzeczy, a nie do prezentacji danych. W sumie, to w ogóle nie jest to, czego szukamy w tym pytaniu. Moduł to z kolei po prostu fragment kodu, który robi coś określonego w bazach danych. Ale znowu, on nie służy do pokazywania danych. Moim zdaniem, moduły są ważne do rozwijania funkcji aplikacji, ale nie mają nic wspólnego z wizualizacją. Formularz to narzędzie do wprowadzania danych i edytowania ich, co jest istotne, ale też nie pozwala na drukowanie czy pokazywanie zestawień. Tak ogólnie, makra, moduły i formularze mają różne zastosowania, które nie dotyczą raportów, które są stworzone właśnie do analizy i prezentacji danych.

Pytanie 15

Na przedstawionej grafice znajduje się struktura sekcji dla witryny internetowej. Przyjmując, że blok5 nie ma przypisanej szerokości, a bloki są określone w dokumencie HTML w kolejności ich numeracji, jak powinno wyglądać zdefiniowanie opływania?

A. bloki 1, 2, 3, 4 float: right; blok 5 clear: right;

B. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;

C. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3, 5 float: right;

D. blok 1 float: left; bloki 2, 4 float: center; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;

Właściwe użycie float w CSS jest kluczowe do tworzenia układów stron. W pierwszej propozycji zastosowano float: left; dla bloków 1, 2, 4 oraz float: right; dla bloków 3 i 5, co jest niepoprawne, ponieważ blok 5 powinien być odseparowany od pozostałych poprzez clear: both;, aby zająć całą szerokość strony. W drugiej odpowiedzi, chociaż float: right; dla bloków 1, 2, 3, 4 może wydawać się poprawne dla niektórych stylów, blok 5 z clear: right; nie będzie działał, ponieważ nie uwzględnia float: left, które ma zastosowanie w układzie. Ostatnia odpowiedź używa float: center;, co jest nieprawidłowe, ponieważ w CSS nie istnieje taka właściwość. Elementy można centrować za pomocą innych metod, ale nie za pomocą float. Ponadto, przypisanie clear dla bloku 5 jest poprawne, ale pozostałe ustawienia float dla bloków są błędne i niezgodne z przedstawionym układem. Konsekwentne błędy często wynikają z braku zrozumienia, jak właściwości float i clear współdziałają w kontekście modelu pudełkowego w CSS.

Pytanie 16

Który warunek będzie prawdziwy, gdy $a < -10 LUB $b należy do przedziału (25, 75)?

($a < -10) or (($b > 25) or ($b < 75))

($a < -10) and (($b > 25) and ($b < 75))

($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75))

($a < -10) and (($b > 25) or ($b < 75))

Pozostałe zapisy mylą operatory. Użycie and zamiast or na zewnątrz wymagałoby spełnienia OBU części. Wewnętrzne or zamiast and („$b > 25 or $b < 75”) jest prawdziwe niemal zawsze, więc nie opisuje przedziału. Poprawne jest ($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75)).

Pytanie 17

Na czym polega walidacja pól formularza?

A. na sprawdzeniu, czy istnieje plik PHP odbierający dane

B. na ustaleniu, który użytkownik wprowadził dane

C. na sprawdzeniu, czy wprowadzone dane spełniają określone reguły

D. na sprawdzeniu, czy użytkownik jest zalogowany

Pozostałe opisy dotyczą czego innego. Sprawdzanie, czy użytkownik jest zalogowany, to uwierzytelnianie/autoryzacja. Ustalanie, kto wprowadził dane, to identyfikacja. Istnienie pliku PHP odbierającego dane to kwestia konfiguracji serwera. Walidacja bada, czy dane spełniają reguły.

Pytanie 18

Komenda kierowana do serwera bazy danych, mająca na celu zbieranie, wyszukiwanie lub edytowanie danych w bazie, nazywana jest

A. kwerendą

B. kolumną

C. formularzem

D. kopią

W odpowiedziach, które nie są poprawne, pojawiają się koncepcje, które nie są związane z procesem pobierania i zarządzania danymi w bazach danych. Formularz, na przykład, to zazwyczaj interfejs użytkownika, który umożliwia wprowadzanie danych do systemu, ale nie jest samodzielnym poleceniem do zarządzania danymi. W praktyce, formularze są używane w aplikacjach frontendowych, aby zbierać dane od użytkowników, które następnie mogą być przesyłane do bazy danych, ale same w sobie nie są mechanizmem do wykonywania operacji na danych. Kolumna to pojęcie odnoszące się do struktury tabeli w bazie danych, wskazujące na konkretne pole, które przechowuje wartości zmiennej, natomiast nie jest odpowiedzią na pytanie o działania na danych. Kopia z kolei odnosi się do procesu duplikacji danych, co jest istotne w kontekście tworzenia kopii zapasowych, ale nie definiuje funkcji związanej z bezpośrednim dostępem do danych w bazie. Te nieporozumienia mogą prowadzić do błędnych wniosków o funkcjonalności baz danych. Zrozumienie, że kwerenda jest głównym narzędziem do interakcji z danymi, pozwala uniknąć zamieszania z innymi terminami, które pełnią różne role w zarządzaniu danymi.

Pytanie 19

Na zakończenie dnia w bazie danych sklepu spożywczego generowany jest raport, który pokazuje produkty wraz z ich dostawcami, dla których liczba sztuk w magazynie jest poniżej 10. Do stworzenia tego raportu użyto kwerendy

A. INSERT INTO

B. SELECT

C. UPDATE

D. CHECK TABLE

W kontekście bazy danych, kwerenda SELECT jest podstawowym narzędziem do pobierania danych. W przypadku raportu, który ma wyświetlić produkty z dostawcami, dla których stan magazynowy jest mniejszy niż 10 sztuk, SELECT jest jedyną odpowiednią instrukcją SQL do realizacji takiego zadania. Używając SELECT, można określić, które kolumny z tabeli mają być wyświetlane oraz zastosować filtry, aby ograniczyć wyniki tylko do tych, które spełniają określone warunki. Na przykład, przykładowa kwerenda mogłaby wyglądać tak: SELECT product_name, supplier_name FROM products WHERE stock < 10; Taka instrukcja przeszuka tabelę 'products' i wyświetli jedynie te produkty, które mają niski stan magazynowy. SELECT jest zgodny z normami SQL i pozwala na wykorzystanie różnych funkcji agregujących oraz operacji łączenia danych, co czyni go niezwykle wszechstronnym narzędziem w zarządzaniu bazami danych. Dzięki umiejętnemu zastosowaniu SELECT, można nie tylko generować raporty, ale także wspierać procesy decyzyjne w zarządzaniu zapasami.

Pytanie 20

Którego związku selektorów CSS należy użyć w miejscu znaków zapytania, aby zdefiniowany styl został zastosowany tylko do tekstu „paragrafie”?

<!DOCTYPE html>
<html>
  <head>
    <style>
      ???{letter-spacing: 10px; color: red;}
    </style>
  </head>
  <body>
    <p>Styl <b>tekstu</b> w pierwszym <i>paragrafie</i></p>
  </body>
</html>

A. p + i

B. b > i

C. p > i

D. b i

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak działają różne związki (kombinatory) selektorów w CSS i jak przekładają się one na strukturę drzewa DOM. Cały problem sprowadza się do relacji między znacznikami , i . W kodzie jest bezpośrednim dzieckiem paragrafu, natomiast jest zupełnie osobnym elementem, który nie zawiera w sobie . Jeżeli wybierzemy selektor oparty wyłącznie na listingu nazw znaczników obok siebie, typu „b i”, to w CSS oznacza on: „dowolny element znajdujący się gdziekolwiek wewnątrz elementu ”. W naszym HTML nie ma takiej relacji, bo nie jest potomkiem , więc taki selektor zwyczajnie nie trafi w żaden element. To jest dość typowe myślenie: ktoś patrzy na kolejność znaczników w jednej linii i myli ją z hierarchią zagnieżdżenia.
Podobny problem występuje przy użyciu selektora „b > i”. Kombinator „>” oznacza dziecko bezpośrednie, więc „b > i” wybiera tylko te elementy , które są jednym poziomem niżej w środku . Ponownie, w naszym drzewie DOM nie jest dzieckiem , więc reguła w ogóle się nie zastosuje. Z mojego doświadczenia to częsty błąd: patrzymy na tekst „tekstu w pierwszym paragrafie” i intuicyjnie kojarzymy słowa, zamiast spojrzeć, jak naprawdę są zagnieżdżone tagi.
Jeszcze inna sytuacja dotyczy selektora „p + i”. Znak „+” to tzw. selektor sąsiadującego rodzeństwa (adjacent sibling). Oznacza: „wybierz element , który stoi w DOM bezpośrednio po elemencie , na tym samym poziomie zagnieżdżenia”. W naszym przykładzie nie jest rodzeństwem , tylko jego wnętrzem, więc ten kombinator kompletnie tu nie pasuje. To też jest dość mylące, bo część osób kojarzy „+” z jakimś rodzajem powiązania, ale nie pamięta, że chodzi o dwa znaczniki obok siebie, a nie jeden w środku drugiego.
Podsumowując, wszystkie błędne odpowiedzi ignorują faktyczną strukturę HTML i relacje rodzic–dziecko między elementami. Dobra praktyka jest taka, żeby przed wyborem selektora wyobrazić sobie drzewo DOM albo wręcz rozpisać je w formie wcięć. Dopiero potem dobiera się odpowiedni kombinator: spacja dla dowolnego potomka, „>” dla dziecka, „+” dla sąsiada, „~” dla dalszego rodzeństwa. Świadome korzystanie z tych narzędzi pozwala tworzyć precyzyjne, czytelne i łatwe w utrzymaniu arkusze CSS, zgodne z rekomendacjami W3C i dobrymi praktykami front-endowymi.

Pytanie 21

Model fizyczny replikacji bazy danych pokazany na ilustracji to model

A. centralnego subskrybenta

B. równorzędny

C. centralnego wydawcy

D. rozproszony

Model centralnego wydawcy jest kluczowym elementem w systemach replikacji baz danych gdzie jeden serwer pełni rolę wydawcy dystrybutora danych do wielu subskrybentów Ta architektura pozwala na efektywne zarządzanie danymi poprzez centralne sterowanie zmianami i ich dystrybucję do podłączonych serwerów subskrybentów W praktyce takie podejście jest używane w dużych organizacjach gdzie konieczne jest zapewnienie aktualności i spójności danych w różnych lokalizacjach Przykładowo w firmach z wieloma oddziałami centralny serwer może dystrybuować dane transakcyjne do lokalnych serwerów zapewniając wszystkim oddziałom bezpośredni dostęp do aktualnych informacji Dzięki temu możliwe jest przeprowadzenie analizy danych w czasie rzeczywistym oraz synchronizacja danych co jest kluczowe w przypadku systemów ERP i CRM Stosowanie modelu centralnego wydawcy zgodnie z dobrymi praktykami umożliwia także łatwe skalowanie systemu oraz zarządzanie bezpieczeństwem danych poprzez centralne punkty kontrolne Taka architektura minimalizuje ryzyko konfliktów danych i zapewnia integralność danych co jest zgodne ze standardami branżowymi

Pytanie 22

W języku HTML, aby uzyskać efekt taki jak na przykładzie, należy zastosować konstrukcję

Duży tekst zwykły tekst

A. <strike>Duży tekst</strike> zwykły tekst

B. <big>Duży tekst</big> zwykły tekst

C. <big>Duży tekst zwykły tekst

D. <strike>Duży tekst zwykły tekst

W języku HTML, użycie znacznika <big> jest właściwym sposobem na zwiększenie rozmiaru tekstu, co w efekcie pozwala na wyróżnienie go w kontekście pozostałej treści. Znacznik ten jest jednak przestarzały i niezalecany w nowoczesnych praktykach, ponieważ CSS oferuje bardziej elastyczne i zaawansowane metody stylizacji. Przykładowo, zamiast stosować <big>, można wykorzystać stylizację CSS, aby uzyskać podobny efekt, co zwiększa kontrolę nad wyglądem elementów. Ponadto, zastosowanie znacznika jako kontenera dla tekstu zapewnia semantyczną strukturę dokumentu, co jest zgodne z wytycznymi W3C i poprawia dostępność. Przykładowo, użycie CSS może wyglądać tak: Duży tekstzwykły tekst, co jest bardziej zalecane dla zachowania zgodności ze standardami. Warto pamiętać, że unikanie przestarzałych znaczników i stosowanie CSS zwiększa elastyczność i estetykę projektów HTML.

Pytanie 23

Linia kodu przedstawiona w PHP ma na celu

A. zdefiniować stałą o nazwie OSOBA

B. ustalić wartość dla zmiennej $OSOBA

C. przypisać wartości do tablicy

D. porównać dwa ciągi znaków

W języku PHP funkcja define() służy do definiowania stałych które są wartościami niezmiennymi po zdefiniowaniu. W przykładzie define(OSOBA Anna Kowalska) definiujemy stałą o nazwie OSOBA z przypisaną wartością Anna Kowalska. Stałe są używane gdy potrzebujemy zagwarantować że dana wartość pozostanie niezmienna przez cały czas działania programu co jest kluczowe w zapewnieniu spójności i integralności danych. PHP odróżnia stałe wielkością liter więc zgodnie z konwencją stałe zapisuje się wielkimi literami dla lepszej czytelności. Funkcja ta jest często używana do definiowania wartości konfiguracyjnych takich jak ścieżki do plików czy dane dostępowe które nie powinny być zmieniane podczas wykonywania skryptu. Dzięki funkcji define() unikamy przypadkowego nadpisania istotnych wartości co jest jedną z dobrych praktyk programistycznych. Warto zaznaczyć że od PHP 7 istnieje możliwość definiowania stałych tablicowych co ułatwia organizację bardziej złożonych danych.

Pytanie 24

Aby w JavaScript wykonać wymienione kroki:

1. Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikację: ",
   następnie po zatwierdzeniu
2. Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się
   wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."

należy w znaczniku <script> umieścić kod

A. A = prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

B. A = prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " .A);

C. A = alert("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

D. A << prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

A. B.

B. D.

C. A.

D. C.

Wygląda na to, że nie do końca trafiłeś. Niektóre odpowiedzi sugerowały użycie funkcji, które nie nadają się do tego zadania. Na przykład, `alert` pokazuje tylko jakiś komunikat, ale nie pozwala na wpisanie czegoś przez użytkownika. Inną możliwością mogły być też metody manipulacji DOM, ale to już trochę bardziej skomplikowane i nie było w tym przypadku konieczne. Ważne jest, żeby wiedzieć, które funkcje w JavaScript są do czego, żeby móc je dobrze wykorzystać.

Pytanie 25

W języku JavaScript, aby zmodyfikować wartość atrybutu znacznika HTML, po uzyskaniu obiektu przez metodę getElementById, należy zastosować

A. pola innerHTML

B. metody setAttribute

C. pola attribute i podać nazwę atrybutu

D. metody getAttribute

Wybór odpowiedzi, która sugeruje użycie pola innerHTML do zmiany atrybutów, jest nieprawidłowy, ponieważ pole to służy do manipulacji zawartością HTML wewnątrz danego elementu, a nie do zmiany jego atrybutów. Na przykład, użycie innerHTML do wstawienia nowej zawartości do elementu mogłoby spowodować nadpisanie wszystkich jego atrybutów i potencjalnie prowadzić do błędów, jeżeli nie zostaną zachowane pierwotne atrybuty. Z drugiej strony, metoda getAttribute tylko odczytuje wartość atrybutu, nie pozwala na jego modyfikację, co czyni ją niewłaściwym wyborem w kontekście zmiany wartości atrybutu. Z kolei pole attribute nie istnieje w kontekście HTML DOM jako typ właściwości, co prowadzi do nieporozumień w interpretacji. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego zarządzania elementami DOM w JavaScript. Powszechny błąd polega na myleniu funkcji związanych z manipulowaniem zawartością i atrybutami, co może prowadzić do nieefektywnego i trudnego do debugowania kodu. Kluczowym aspektem programowania w JavaScript jest znajomość metod i właściwości dostępnych w obiektach DOM oraz umiejętność ich poprawnej aplikacji w zależności od kontekstu operacji.

Pytanie 26

Który zapis wyświetli słowo „TEKST” w kolorze czarnym?

<font color="#000000">TEKST</font>

<body bgcolor="black">TEKST</body>

<body color="black">TEKST</font>

<font color="czarny">TEKST</font>

<body color="black"> jest błędny - <body> nie ma atrybutu color, a znaczniki są niedomknięte.  używa polskiej nazwy koloru, której HTML nie rozumie (nazwy są po angielsku lub kodem). <body bgcolor="black"> ustawia kolor TŁA. Czarny tekst daje TEKST.

Pytanie 27

W standardzie HDTV wykorzystywana jest rozdzielczość

A. 1920 x 1080 px

B. 704 x 576 px

C. 720 x 480 px

D. 1280 x 1024 px

Rozdzielczości 1280 x 1024 px, 704 x 576 px oraz 720 x 480 px nie spełniają kryteriów standardu HDTV, co jest kluczowe do zrozumienia. Rozdzielczość 1280 x 1024 px jest typowa dla monitorów komputerowych, a jej proporcje wynoszą 4:3, co już nie odpowiada współczesnym standardom wideo, które preferują szerokoekranowe proporcje 16:9. W przypadku 704 x 576 px, to rozdzielczość ta była stosowana w analogowej telewizji PAL, która nie oferuje tej samej jakości obrazu co cyfrowe standardy. Z kolei 720 x 480 px to rozdzielczość standardu DVD, który, mimo że był powszechnie używany, nadal nie osiąga jakości Full HD. Błędne rozumienie standardów rozdzielczości może prowadzić do niezadowolenia z jakości obrazu, gdy użytkownik oczekuje wyraźniejszego i bardziej szczegółowego obrazu. W dobie wzrostu popularności treści wideo w rozdzielczości Full HD, wybór niższych rozdzielczości, które są niezgodne z wymaganiami HDTV, może ograniczać przyjemność z oglądania. Zrozumienie tych rozdzielczości oraz ich zastosowania w różnych technologiach jest kluczowe dla świadomego wyboru sprzętu oraz treści, które chcemy konsumować.

Pytanie 28

Zgodnie z zasadami walidacji HTML5, prawidłowy zapis tagu hr to

A. </ hr>

B. </hr?>

C. <hr>

D. </ hr />

Zarówno </ hr>, </hr?>, jak i </ hr /> są przykładami niepoprawnych składni w kontekście HTML5. Element <hr> jest samodzielny i nie wymaga zamknięcia, co oznacza, że dodawanie znaku zamykającego jest zbędne i w rzeczywistości stanowi błąd. Użycie </ hr> sugeruje, że <hr> byłoby elementem, który wymaga zamknięcia, co jest sprzeczne z jego definicją w HTML5. Z kolei </hr?> to przykład błędnej składni, ponieważ zawiera niepoprawny znak zapytania, który nie ma uzasadnienia w HTML i może prowadzić do nieprzewidywalnych efektów w renderowaniu strony przez przeglądarki. Ostatecznie, </ hr /> również jest nieprawidłowe, ponieważ dodanie ukośnika przed zamknięciem nie jest potrzebne w przypadku elementów samodzielnych. Takie błędne wykorzystanie składni może prowadzić do niepoprawnego wyświetlania strony i problemów z jej interpretacją przez programy przetwarzające HTML. Dlatego ważne jest, aby dobrze znać zasady walidacji HTML i stosować się do nich, aby zapewnić poprawne działanie i zgodność ze standardami sieciowymi.

Pytanie 29

Który standard wideo cechuje się rozdzielczością 1920 × 1080 pikseli?

A. Full HD

B. HD Ready

C. Ultra HD

D. 4K

Pozostałe standardy mają inne rozdzielczości. 4K oraz Ultra HD oznaczają około 3840 × 2160 pikseli - czterokrotnie więcej niż Full HD, co daje wyraźnie ostrzejszy obraz. HD Ready to niższy standard, zwykle 1280 × 720 pikseli, stosowany w prostszych urządzeniach. Rozdzielczość 1920 × 1080 odpowiada standardowi Full HD, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 30

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Inwersja.

B. Krzywe.

C. Barwienie.

D. Progowanie.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 31

Jaką wartość będzie mieć zmienna str2 po wykonaniu poniższego fragmentu kodu JavaScript?

var str1 = "JavaScript"; var str2 = str1.substring(2, 6);

A. avaScr

B. vaSc

C. avaS

D. vaScri

Zrozumienie działania metody substring jest kluczowe do prawidłowego wyodrębniania części łańcucha znaków w JavaScript. Metoda ta przyjmuje dwa argumenty: indeks początkowy oraz opcjonalny indeks końcowy. Indeks początkowy wskazuje od którego znaku zaczynamy wycinanie a indeks końcowy wskazuje na pierwszy znak który nie zostanie uwzględniony. Jeśli indeks końcowy nie jest podany metoda wycina do końca łańcucha. Indeksowanie w JavaScript jest zerowe co oznacza że pierwszy znak ma indeks 0 drugi indeks 1 itd. To może prowadzić do mylnych założeń jeśli nie zrozumie się poprawnie jak działają indeksy. Typowym błędem jest użycie indeksu końcowego w sposób który uwzględnia także znak na tej pozycji co jest błędne ponieważ indeks końcowy jest wyłączny. W pytaniu gdy użyjemy substring(2 6) z łańcuchem JavaScript zaczynamy od znaku o indeksie 2 czyli v i kontynuujemy do indeksu 6 nie włączając go co daje nam ciąg vaSc. Inne odpowiedzi mogą wynikać z błędnego uwzględnienia indeksów początkowego lub końcowego co prowadzi do wycinania niepoprawnych fragmentów łańcucha. Rozumienie i stosowanie zasad indeksowania oraz logiki zerowania indeksów jest kluczowe przy pracy z łańcuchami znaków w JavaScript.

Pytanie 32

Czym jest w PHP zmienna $_GET?

A. predefiniowaną, zbierającą dane z nagłówków HTTP (niewidoczne w adresie)

B. zwykłą zmienną zdefiniowaną przez autora strony

C. predefiniowaną, przekazującą dane do skryptu przez adres URL

D. zmienną utworzoną przez autora strony, do przesyłania danych z formularza przez URL

Zmienna $_GET to PREDEFINIOWANA (wbudowana) tablica superglobalna PHP, która przekazuje do skryptu dane wysłane przez adres URL - np. parametry z ?id=5&str=2. Programista jej nie tworzy, jest gotowa. Dlatego $_GET przekazuje dane przez URL.

Pytanie 33

Które z wymienionych NIE jest wykonywane po stronie serwera?

A. Perl

B. CSS

C. ASP

D. PHP

CSS działa po stronie KLIENTA - to przeglądarka interpretuje arkusz stylów i renderuje wygląd u użytkownika. Nie jest przetwarzany na serwerze. Dlatego po stronie serwera nie wykonuje się CSS.

Pytanie 34

W języku PHP stwórz warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna

$a

będzie jakąkolwiek liczbą całkowitą mniejszą niż -10 lub gdy zmienna

$b

będzie liczbą z zakresu (25, 75). Wyrażenie logiczne w tym warunku powinno mieć postać

A. ($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75))

B. ($a < -10) or (($b > 25) or ($b < 75))

C. ($a < -10) and (($b > 25) and ($b < 75))

D. ($a < -10) and (($b > 25) or ($b < 75))

W analizowanych odpowiedziach występują różne nieprawidłowe założenia dotyczące użycia operatorów logicznych. W przypadku wyrażenia ($a < -10) and (($b > 25) and ($b < 75)), warunek wymaga, aby oba kryteria były spełnione jednocześnie, co nie odpowiada treści pytania, w której wystarczy spełnienie jednego z nich. Z kolei odpowiedź ($a < -10) or (($b > 25) or ($b < 75)) wprowadza błąd przez użycie operatora 'or' w niewłaściwy sposób, ponieważ drugi człon pozwala na spełnienie jednego z warunków niezależnie od drugiego, co sprawia, że warunek dotyczący zmiennej $b staje się zbyt ogólny. Odpowiedź ($a < -10) and (($b > 25) or ($b < 75)) również jest błędna, ponieważ wymaga zarówno, aby zmienna $a była mniejsza od -10, jak i aby $b było większe niż 25 lub mniejsze niż 75, co wprowadza niepotrzebne ograniczenia. Te błędne odpowiedzi wskazują na typowe trudności w zrozumieniu logiki warunkowej w programowaniu, w szczególności przy użyciu operatorów 'and' i 'or'. Kluczowe jest, aby zawsze dokładnie analizować wymagania dotyczące warunków logicznych oraz zrozumieć ich konsekwencje w kontekście wykonania kodu.

Pytanie 35

Zaproponowana baza danych składa się z trzech tabel oraz dwóch relacji. Żeby uzyskać listę wszystkich lekarzy przypisanych do danego pacjenta, konieczne jest porównanie kluczy

A. Lekarze.id = Pacjenci.id

B. Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id

C. Lekarze.id = Pacjenci.Recepty_id

D. Lekarze.id = Recepty.id

Wybór niepoprawnych odpowiedzi często wynika z błędnego zrozumienia relacji między tabelami w bazie danych. Pierwsza opcja Lekarze.id = Pacjenci.id sugeruje mylne podejście że lekarz i pacjent mogą być tym samym podmiotem co jest sprzeczne z zasadą separacji encji w relacyjnych bazach danych. Taka relacja nie ma logicznego sensu w kontekście medycznym gdzie lekarz to osoba świadcząca usługi zdrowotne a pacjent to osoba je otrzymująca. Podobnie opcja Lekarze.id = Pacjenci.Recepty_id nie jest poprawna gdyż sugeruje bezpośrednią relację między lekarzami a lekami przepisanymi pacjentowi co ignoruje fakt że recepty są osobnymi dokumentami generowanymi w procesie leczenia. Recepty są przypisane do pacjentów ale to lekarze zlecają je poprzez interakcję z pacjentem nie bezpośrednio z receptą. Ostatnia opcja Lekarze.id = Recepty.id sugeruje relację bezpośrednią między lekarzami a receptami z pominięciem pacjentów co jest błędnym uproszczeniem procesu przepisywania leków. W rzeczywistości każda recepta jest wynikiem interakcji między lekarzem a pacjentem i nie istnieje bezpośrednia zależność między lekarzem a receptą. Takie myślenie prowadzi do błędów w projektowaniu struktury bazy danych co może skutkować trudnościami w zarządzaniu danymi i utrzymaniu ich spójności. Zrozumienie prawidłowych relacji między tabelami w bazie danych jest kluczowe dla efektywnego zarządzania informacją i eliminacji błędów w aplikacjach biznesowych.

Pytanie 36

Przygotowując raport w systemie zarządzania relacyjnymi bazami danych, można uzyskać

A. analizę wybranych danych

B. usuwanie danych z tabel

C. dodawanie danych do tabel

D. aktualizowanie danych w tabelach

Usuwanie danych w tabelach nie jest efektem działania raportów, a raczej operacją DML (Data Manipulation Language), której celem jest modyfikacja danych. Ta czynność jest związana z ryzykiem utraty informacji i wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ raz usunięte dane mogą być trudne lub niemożliwe do odzyskania. Z perspektywy zarządzania bazą danych, usuwanie powinno być starannie dokumentowane oraz kontrolowane. Dodawanie danych w tabelach również nie jest częścią procesu raportowania, ponieważ raporty koncentrują się na analizie danych już istniejących, a dodawanie nowych danych jest procesem, który wprowadza zmiany w strukturze bazy. Użytkownicy muszą mieć odpowiednie uprawnienia, aby móc dodawać lub edytować dane, co nie ma związku z funkcjonalnościami raportowania. Aktualizowanie danych w tabelach również nie jest związane z raportowaniem. Zmiany w danych są często związane z operacjami, które zmieniają stan bazy, a raporty służą jedynie do przedstawienia już istniejących informacji. W związku z tym operacje takie jak usuwanie, dodawanie czy aktualizowanie danych są częścią procesu zarządzania danymi, a nie analizy i generowania raportów.

Pytanie 37

Metoda i zmienna są dostępne dla metod tej klasy ORAZ klas po niej dziedziczących (potomnych). Który modyfikator?

private

static

protected

public

Pozostałe modyfikatory dają inny zakres. private zamyka składową WYŁĄCZNIE w jej klasie - klasy potomne już jej nie widzą. public otwiera dostęp wszędzie, bez ograniczeń. static wiąże składową z klasą, a nie z obiektem, i nie dotyczy widoczności. Dostęp dla klasy i jej potomków daje protected.

Pytanie 38

Osobistym środkiem ochrony oczu i twarzy jest:

A. osłona z pleksi między stanowiskami

B. sprzęt filtrujący powietrze

C. fartuch ochronny

D. przyłbica

Pozostałe pozycje albo chronią inną część ciała, albo są ochroną zbiorową. Fartuch ochronny zabezpiecza tułów i odzież przed zabrudzeniem czy uszkodzeniem, lecz nie osłania oczu ani twarzy. Sprzęt filtrujący powietrze (np. półmaska) chroni drogi oddechowe, a nie wzrok. Osłona z pleksi między stanowiskami to środek ochrony zbiorowej - zabezpiecza wszystkich pracujących w danym obszarze, a nie pojedynczą osobę. Oczy i twarz indywidualnie chroni przyłbica, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 39

Czynnością zalecaną przed wykonaniem kopii zapasowej bazy danych MySQL jest:

A. nadanie administratorowi uprawnień do przeglądania bazy

B. sprawdzenie integralności bazy i ewentualna jej naprawa

C. sprawdzenie, czy baza jest dostatecznie wydajna

D. zdefiniowanie systemu kodowania znaków w bazie

Pozostałe czynności nie wpływają na poprawność kopii. To, czy baza jest „dostatecznie wydajna”, dotyczy szybkości działania, a nie spójności danych, które zamierzamy zarchiwizować. Kodowanie znaków ustala się na etapie projektowania bazy i przy kopii nie ma znaczenia. Nadawanie administratorowi uprawnień do przeglądania nie jest warunkiem wykonania backupu - konto wykonujące kopię musi mieć dostęp, ale zwykle już go ma. Aby nie utrwalić uszkodzeń, przed kopią sprawdza się integralność bazy i w razie potrzeby ją naprawia, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 40

Aby zastosować styl responsywny dla ekranów o szerokości od 600 px do 800 px, należy użyć reguły CSS:

@media (max-width: 800px) (min-width: 600px) { }

@media screen (min-width: 800px) and (max-width: 600px) { }

@media (min-width: 800px) { }

@media screen and (max-width: 800px) and (min-width: 600px) { }

Aby ograniczyć styl do zakresu szerokości, łączy się dwa warunki operatorem and: @media screen and (min-width: 600px) and (max-width: 800px) { }. Pierwszy ustala dolną granicę (≥ 600 px), drugi górną (≤ 800 px); spełnione muszą być oba naraz. Dlatego poprawna jest reguła z max-width: 800px i min-width: 600px połączonymi and.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej