Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 29 kwietnia 2026 08:54
Data zakończenia: 29 kwietnia 2026 09:30

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Prostokątne zniekształcenia obrazu, które występują przy zapisie pliku graficznego, są typowe dla formatu

A. BMP bez kompresji

B. GIF z kompresją bezstratną LZW

C. JPEG z dużym stopniem kompresji stratnej

D. PNG z kompresją bezstratną LZ77

BMP jest formatem, który przechowuje obrazy bez kompresji, co oznacza, że każdy piksel jest zapisywany indywidualnie. Zapewnia to wysoką jakość obrazu bez zniekształceń wynikających z kompresji, ale skutkuje bardzo dużymi rozmiarami plików. BMP jest zatem nieefektywny w kontekście przechowywania i przesyłania dużych ilości danych graficznych. Format GIF natomiast używa kompresji bezstratnej LZW, która pozwala zachować pełną integralność danych graficznych. GIF jest ograniczony do 256 kolorów, co czyni go nieodpowiednim dla złożonych obrazów fotograficznych, a sam format nie generuje prostokątnych zniekształceń widocznych w obrazie. PNG, podobnie jak GIF, korzysta z kompresji bezstratnej, w tym przypadku LZ77, i jest często wykorzystywany do grafik internetowych ze względu na wsparcie dla przezroczystości i szerokiej gamy kolorystycznej. PNG, dzięki zachowaniu pełnych danych, nie wykazuje charakterystycznych dla JPEG efektów zniekształcenia blokowego. Częstym błędem jest zakładanie, że wszystkie formaty kompresji wpływają na jakość obrazu w ten sam sposób, podczas gdy różne algorytmy mają swoje unikalne właściwości i zastosowania. Wybór formatu powinien być oparty na konkretnych potrzebach i zastosowaniach, z uwzględnieniem kompromisu między jakością, a rozmiarem pliku, co ma kluczowe znaczenie w różnych branżach zajmujących się grafiką i fotografią cyfrową.

Pytanie 2

Na rysunku została przedstawiona relacja jeden do wielu. Łączy ona

A. klucz obcy reżyserzy_id tabeli filmy z kluczem obcym id tabeli reżyserzy.

B. klucz obcy reżyserzy_id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli reżyserzy.

C. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem obcym reżyserzy_id tabeli reżyserzy.

D. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli reżyserzy.

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Relacja jeden do wielu na rysunku wskazuje, że jeden rekord z tabeli reżyserzy może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli filmy. Klucz obcy (FK - Foreign Key) w tabeli filmy (reżyserzy_id) wskazuje na klucz podstawowy (PK - Primary Key) w tabeli reżyserzy (id). Jest to typowa praktyka przy projektowaniu relacyjnych baz danych, która pozwala na utrzymanie integralności relacji między danymi. Te relacje są kluczowe dla prawidłowego działania systemów bazodanowych, ponieważ umożliwiają efektywne zarządzanie danymi. Poprawnie zdefiniowanie kluczy obcych i podstawowych umożliwia tworzenie skomplikowanych struktur danych, które odzwierciedlają rzeczywiste zależności i czytelnie prezentują powiązania między danymi.

Pytanie 3

W języku JavaScript, by zmodyfikować wartość atrybutu elementu HTML, po uzyskaniu obiektu za pomocą metody getElementById należy użyć

A. pola innerHTML

B. pola attribute oraz wskazać nazwę atrybutu

C. metody setAttribute

D. metody getAttribute

Metoda setAttribute w JavaScript jest kluczowym narzędziem do zmiany wartości atrybutów elementów HTML. Po uzyskaniu dostępu do elementu za pomocą getElementById, zastosowanie setAttribute pozwala nie tylko na modyfikację istniejących atrybutów, ale także na dodawanie nowych, co jest istotne w dynamicznym zarządzaniu dokumentem HTML. Przykładowo, jeśli mamy element <img id='myImage' src='oldImage.png'>, możemy zmienić źródło obrazu na nowy plik, używając kodu: document.getElementById('myImage').setAttribute('src', 'newImage.png'). Warto pamiętać, że setAttribute przyjmuje dwa argumenty: nazwę atrybutu oraz nową wartość. Zgodnie z najlepszymi praktykami, zawsze warto upewnić się, że element istnieje przed próbą zmiany jego atrybutów, co można osiągnąć poprzez sprawdzenie, czy zwrócony obiekt nie jest nullem. Dzięki temu kod staje się bardziej odporny na błędy i bezpieczniejszy.

Pytanie 4

Jaką właściwość pola w tabeli powinno się ustawić, aby akceptowało ono wyłącznie dane liczbowe?

A. Wartość domyślną

B. Tagi inteligentne

C. Maskę wprowadzania

D. Regułę sprawdzania poprawności

Maska wprowadzania to opcja pozwalająca na zdefiniowanie wzorca, według którego użytkownicy mogą wprowadzać dane do pola w bazie danych. W przypadku konieczności przyjmowania wyłącznie cyfr, maska wprowadzania może ograniczyć użytkownika do wpisywania numerów, co jest szczególnie przydatne w aplikacjach wymagających precyzyjnego formatu danych, takich jak numery telefonów, kody pocztowe czy numery identyfikacyjne. Maska zapewnia spójność danych oraz minimalizuje ryzyko błędnych wpisów. Przykładowo, maska 0000-000-000 może być użyta do wymuszenia formatu numeru telefonu, gdzie każda liczba 0 reprezentuje wymaganą cyfrę. W branży IT oraz w procesie projektowania systemów bazodanowych, takie rozwiązania przyczyniają się do podniesienia jakości danych oraz upraszczają proces ich przetwarzania. Stosowanie masek wprowadzania jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie zarządzania danymi, które podkreślają znaczenie walidacji danych na poziomie aplikacji oraz baz danych, aby uniknąć nieprawidłowych lub niekompletnych danych w systemie.

Pytanie 5

W języku PHP zmienna globalna $_POST, służąca do odbierania danych z formularza przesłanych metodą POST, jest:

A. ciągiem znaków zakodowanym w JSON.

B. obiektem klasy stdClass.

C. tablicą asocjacyjną.

D. zmienną tekstową.

Poprawnie – w PHP zmienna superglobalna $_POST jest tablicą asocjacyjną, czyli zbiorem par klucz ⇒ wartość. Kluczami są nazwy pól formularza (atrybut name w HTML), a wartościami – dane przesłane metodą POST. Dzięki temu po stronie PHP możesz wygodnie odwoływać się do konkretnych pól, np.: $imie = $_POST['imie']; $email = $_POST['email'];. To jest bardzo naturalne, bo struktura formularza HTML też opiera się na nazwach pól, więc mapowanie na tablicę asocjacyjną jest po prostu praktyczne. Moim zdaniem ważne jest też zrozumienie, że $_POST zawsze jest tablicą (array w PHP), nawet jeśli w formularzu jest tylko jedno pole. Jeżeli użytkownik nic nie wyśle, to będzie to pusta tablica, a nie null czy ciąg znaków. Z mojego doświadczenia warto zawsze sprawdzać isset($_POST['nazwa']) albo używać filter_input(INPUT_POST, 'nazwa'), co jest zgodne z dobrymi praktykami bezpieczeństwa. $_POST jest jedną z tzw. superglobali, obok $_GET, $_SERVER, $_FILES, $_SESSION itd. Są one dostępne w całym skrypcie, niezależnie od zasięgu (scope) funkcji. W kontekście formularzy webowych przyjętym standardem jest: używamy $_GET do danych z adresu URL (zapytania typu ?id=5), a $_POST do danych z formularzy, szczególnie gdy przesyłamy hasła, większe teksty, dane wrażliwe. To jest zgodne z typową architekturą aplikacji webowych w PHP. Warto też wiedzieć, że wartości w $_POST są zawsze typu string (lub tablica stringów, gdy używasz nazw pól z nawiasami, np. name="interesy[]"), ale sama zmienna $_POST jest tablicą asocjacyjną. Dobra praktyka: nie ufaj ślepo zawartości $_POST – zawsze waliduj i filtruj dane wejściowe przed zapisaniem do bazy czy wyświetleniem użytkownikowi, żeby unikać np. XSS i SQL injection.

Pytanie 6

Wskaż poprawny warunek w języku PHP, który sprawdza brak połączenia z bazą MySQL.

A. if (mysql_connect_errno()){}

B. if (mysql_connect_error())()

C. if (mysql_connect_errno()}{

D. if (mysql_connect_error()}{

Analizując błędne odpowiedzi, możemy zauważyć kilka fundamentalnych błędów w składni oraz logice użycia funkcji odpowiedzialnych za obsługę połączenia z bazą danych. W przypadku pierwszej propozycji, 'if (mysql_connect_error())()', widoczny jest zbędny nawias okrągły na końcu, co jest niezgodne z zasadami składni języka PHP. Taki zapis spowoduje błąd podczas wykonywania kodu, gdyż PHP nie oczekuje nawiasu po instrukcji warunkowej, a dodatkowo funkcja 'mysql_connect_error()' nie wymaga takiego zakończenia. Podobnie, druga odpowiedź 'if (mysql_connect_errno()}{' używa niepoprawnego zamknięcia nawiasu. Prawidłowe zapisywanie bloków kodu jest kluczowe dla zachowania przejrzystości oraz poprawności w wykonywaniu poleceń. Z kolei 'if (mysql_connect_error()}{' również zawiera błąd obsługi nawiasów. Poza składniowymi błędami, warto również zaznaczyć, że zarówno 'mysql_connect_error()', jak i 'mysql_connect_errno()' są funkcjami przestarzałymi, co oznacza, że ich użycie nie jest zalecane w nowoczesnym programowaniu. W aktualnych projektach powinno się stosować rozszerzenie MySQLi lub PDO, które oferują lepsze możliwości w zakresie obsługi błędów oraz bezpieczeństwa. Takie podejście nie tylko zwiększa stabilność aplikacji, ale również ułatwia późniejsze jej utrzymanie oraz rozwój.

Pytanie 7

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; }

B. aside {float: left; }

C. nav { float: left; } aside { float: left; }

D. nav { float: right; } section { float: right; }

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi. Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego. Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 8

W języku PHP zmienna typu float może przyjmować wartości

A. wartości logiczne

B. jedynie liczby całkowite

C. wartości zmiennoprzecinkowe

D. wartości nieliczbowe

W języku PHP zmienne typu float są używane do reprezentowania liczb zmiennoprzecinkowych, co oznacza, że mogą przechowywać zarówno wartości całkowite, jak i wartości z częścią ułamkową. Typ float w PHP jest szczególnie przydatny w sytuacjach, gdzie precyzyjne obliczenia są niezbędne, na przykład w aplikacjach finansowych, gdzie obliczenia z użyciem pieniędzy wymagają uwzględnienia centów. W praktyce, operacje na zmiennych typu float mogą obejmować dodawanie, odejmowanie, mnożenie oraz dzielenie. Warto również zauważyć, że PHP obsługuje zarówno liczby w formacie dziesiętnym, jak i w notacji naukowej. Dobrą praktyką jest używanie funkcji takich jak round() do zaokrąglania wyników obliczeń zmiennoprzecinkowych, aby uniknąć problemów z precyzją, które mogą występować w wyniku ograniczeń reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych w pamięci komputera. W dokumentacji PHP, typ float jest jasno zdefiniowany jako liczba zmiennoprzecinkowa, co podkreśla jego kluczową rolę w różnych zastosowaniach programistycznych. Zrozumienie tego typu zmiennych jest fundamentem dla efektywnego programowania w PHP.

Pytanie 9

Który zapis w języku JavaScript daje taki sam wynik jak poniższy kod?

x = 0;
x += 10;

A. x = 10; x = x + 10

B. x = 0; x--; x *= 9

C. x = 10; x = 0

D. x = 0; x++; x = x + 9

Analiza odpowiedzi prowadzi do zrozumienia, że w niektórych przypadkach programiści mogą mieć trudności z interpretacją operacji na zmiennych. W przypadku pierwszej z niepoprawnych odpowiedzi, x = 0; x--; x *= 9; prowadzi to do innej logiki. Po przypisaniu x = 0, użycie x-- zmienia wartość x na -1, a następnie mnożenie przez 9 skutkuje -9, co nie ma nic wspólnego z oczekiwaną wartością 10. To pokazuje, jak nieprawidłowe zrozumienie podstawowych operacji arytmetycznych może prowadzić do błędów. W drugiej niepoprawnej odpowiedzi, x = 10; x = x + 10; przypisanie 10 do x oraz dodanie 10 do x daje wartość 20, co również jest dalekie od oczekiwanego wyniku. Takie nieprawidłowe podejście do operacji przypisania i dodawania może być wynikiem niedostatecznej znajomości reguł działania operatorów w JavaScript. Wreszcie, ostatnia odpowiedź, x = 10; x = 0; jest sprzeczna sama w sobie, ponieważ po przypisaniu 10, nadpisanie wartości na 0 bez żadnej operacji arytmetycznej skutkuje wartością 0, co jest jeszcze bardziej mylące. Wnioskując, kluczowe jest zrozumienie, jak działają operatory w JavaScript oraz unikanie typowych pułapek wynikających z niepoprawnego łączenia przypisania i operacji arytmetycznych. Takie błędy mogą prowadzić do trudności w debugowaniu i utrzymaniu kodu, dlatego warto przestrzegać dobrych praktyk programistycznych oraz dokładnie analizować operacje na zmiennych.

Pytanie 10

W zaprezentowanym fragmencie algorytmu wykorzystano

A. jeden blok decyzyjny

B. trzy bloki operacyjne (procesy)

C. dwie pętle

D. jedną pętlę

Na tym diagramie widać jedną pętlę, co jest dość ważne w programowaniu. Pętla pozwala na powtarzanie pewnych działań, aż spełni się jakiś warunek. Tu mamy blok decyzyjny, który mówi, czy proces ma trwać, czy się zakończyć. To dość powszechnie używane podejście, zwłaszcza w algorytmach, jak na przykład sortowanie czy obróbka danych. Warto zwrócić uwagę, by dobrze zrozumieć, jak działają pętle, szczególnie te oparte na warunkach, jak while czy for. Pozwoli to uniknąć problemów z niekończącymi się pętlami, które mogą sprawić, że program przestanie działać. Z mojego doświadczenia, ogarnać te struktury to kluczowy skill dla każdego, kto chce działać w IT.

Pytanie 11

W edytorze grafiki wektorowej zbudowano kształt, który składa się z dwóch figur: trójkąta oraz koła. Aby uzyskać ten kształt, po narysowaniu figur i ich odpowiednim ustawieniu, trzeba użyć funkcji

A. wykluczenia

B. rozdzielenia

C. sumy

D. różnicy

Różnica, rozdzielenie i wykluczenie to operacje, które manipulują kształtami na różne sposoby, ale nie łączą ich w jeden obiekt. Różnica polega na tym, że usuwa się część jednego kształtu z drugiego, tworząc negatyw. Jest to przydatne, gdy trzeba mieć otwory lub przestrzenie w złożonym projekcie, ale nie działa, gdy chcemy połączyć kształty. Rozdzielenie to odseparowanie elementów ścieżki, co może być przydatne w bardziej zaawansowanej edycji, bo pozwala na manipulowanie każdą częścią niezależnie, ale to nie tworzy nowego, połączonego kształtu. Wykluczenie z kolei odnosi się do działania Boolowskiego, które tworzy kształt jako zewnętrzną obwiednię dwóch przecinających się elementów, bez obszarów wspólnych, co jest totalnym przeciwieństwem sumy. Czasem można się w tym pogubić, myląc podobnie brzmiące komendy lub zakładając, że wszystkie narzędzia do łączenia figur działają tak samo. Zrozumienie tych różnic jest ważne, żeby skutecznie korzystać z narzędzi graficznych i mieć dobrej jakości projekty, szczególnie gdy chodzi o profesjonalny druk czy publikacje, gdzie precyzja i czytelność są kluczowe.

Pytanie 12

W hurtowni utworzono tabelę sprzedaż, która zawiera pola: id, kontrahent, grupa_cenowa oraz obrot. Jakie polecenie należy wykorzystać, aby znaleźć tylko kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000 zł?

A. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 OR obrot>4000

B. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000

C. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000

D. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE obrot>4000

Aby skutecznie wyszukać kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000 zł, należy zastosować odpowiednie zapytanie SQL. W tym przypadku, kluczowe jest zrozumienie użycia klauzul WHERE, które filtrują wyniki na podstawie określonych warunków. Poprawne zapytanie to 'SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000;'. W tym zapytaniu wybieramy kolumnę kontrahent z tabeli sprzedaz, filtrując wyniki na podstawie dwóch warunków: przynależności do drugiej grupy cenowej oraz obrotu większego niż 4000 zł. Operator AND jest istotny, ponieważ oba warunki muszą być spełnione, aby dany rekord został zwrócony. Takie podejście jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co pozwala na zachowanie integralności danych i efektywność zapytań. Przykładem może być sytuacja, w której w tabeli znajdują się kontrahenci o różnych grupach cenowych i obrotach; zastosowanie powyższego zapytania pozwoli nam na wyselekcjonowanie tylko tych kontrahentów, którzy spełniają oba kryteria, co jest niezwykle przydatne w analizie sprzedaży i podejmowaniu decyzji biznesowych.

Pytanie 13

Głównym celem systemu CMS jest oddzielenie treści portalu informacyjnego od jego wyglądu. Taki efekt osiąga się przez generowanie zawartości

A. z bazy danych oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu

B. ze statycznych plików HTML oraz wyglądu za pomocą technologii FLASH

C. ze statycznych plików HTML oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu

D. z bazy danych oraz wyglądu za pomocą atrybutów HTML

Wybór błędnych odpowiedzi wskazuje na niepełne zrozumienie architektury systemów zarządzania treścią. Odpowiedzi sugerujące generowanie zawartości z 'statycznych plików HTML' nie uwzględniają kluczowej zasady, jaką jest elastyczność i efektywność dynamicznego zarządzania treścią. Statyczne pliki HTML są trudne do aktualizacji, co powoduje, że zmiany w treści są czasochłonne i zwiększają ryzyko błędów. Przykładowo, w przypadku wprowadzenia istotnych zmian w treści, takich jak aktualizacje informacji o produktach, każda zmiana wymagałaby ręcznej edycji wielu plików, co jest niepraktyczne i nieefektywne. Ponadto, wykorzystanie technologii FLASH do generowania wyglądu jest przestarzałym podejściem, które nie jest już wspierane przez większość nowoczesnych przeglądarek internetowych. FLASH nie tylko ogranicza dostępność treści na urządzeniach mobilnych, ale także stwarza zagrożenia związane z bezpieczeństwem. Ostatecznie, podejścia te nie są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które kładą nacisk na wykorzystanie responsywnych, łatwych w zarządzaniu szablonów i dynamicznych baz danych, co jest kluczowe dla sukcesu nowoczesnych aplikacji internetowych.

Pytanie 14

Aby zrealizować łamanie linii w tekście, na przykład w zmiennej typu string, należy wykorzystać symbol

A. t

B. b

C. slash

D. n

Aby zdefiniować łamanie linii tekstu w zmiennych napisowych, stosuje się znak "n" (newline), który jest często reprezentowany jako \n w kodzie. Jest to standardowy sposób na wprowadzenie nowej linii w wielu językach programowania, na przykład w Pythonie, C, czy JavaScript. Użycie znaku \n pozwala na formatowanie tekstu w sposób czytelny, dzieląc dłuższe ciągi na mniejsze fragmenty, co poprawia jego przejrzystość. W praktyce, gdy chcemy stworzyć wieloliniowy tekst, stosujemy \n, aby oddzielić poszczególne wiersze, co jest kluczowe w tworzeniu raportów, komunikatów użytkownika lub w interfejsach graficznych. Dobrą praktyką jest również pamiętanie o kontekście, w jakim używamy łamania linii, gdyż różne systemy operacyjne mogą mieć różne konwencje dotyczące znaków końca linii (np. w systemie Windows używa się kombinacji \r\n). Zrozumienie tego mechanizmu jest istotne dla każdego programisty, by skutecznie zarządzać formatowaniem tekstu oraz jego prezentacją.

Pytanie 15

Za pomocą stylu CSS zdefiniowano obramowanie pojedyncze o następujących kolorach krawędzi:

border: solid 1px;
border-color: red blue green yellow;

Jakie kolory będą miały poszczególne krawędzie?

A. prawa – czerwona, dolna – niebieska, lewa – zielona, górna – żółta.

B. górna – czerwona, lewa – niebieska, dolna – zielona, prawa – żółta.

C. górna – czerwona, prawa – niebieska, dolna – zielona, lewa – żółta.

D. lewa – czerwona, dolna – niebieska, prawa – zielona, górna – żółta.

W tym pytaniu kluczowe jest zrozumienie skróconej składni własności `border-color` w CSS. Gdy podamy cztery wartości kolorów, przeglądarka interpretuje je zawsze w tej samej kolejności: góra (top), prawa (right), dół (bottom), lewa (left). Dokładnie tak samo działa to jak przy `margin` czy `padding`. Czyli zapis `border-color: red blue green yellow;` oznacza: górna krawędź – czerwona, prawa – niebieska, dolna – zielona, lewa – żółta. Styl `border: solid 1px;` określa tylko typ obramowania (ciągła linia) i grubość (1px), ale bez kolorów. Kolory są dopiero dodane przez `border-color`. W praktyce bardzo często używa się tej skróconej notacji, np. żeby wyróżnić jedną krawędź: `border-color: transparent transparent red transparent;` – daje to efekt podkreślenia tylko od dołu. Z mojego doświadczenia w front‑endzie lepiej zapamiętać prostą zasadę: przy czterech wartościach zawsze idziemy zgodnie z ruchem wskazówek zegara, zaczynając od góry: top → right → bottom → left. To się powtarza przy wielu własnościach CSS. Warto też wiedzieć, że można podać mniej wartości: jedną (wszystkie krawędzie ten sam kolor), dwie (góra/dół i prawa/lewa), trzy (góra, prawa/lewa, dół). Jednak w tym zadaniu są cztery, więc każda krawędź ma osobny kolor. Takie podejście jest zgodne ze specyfikacją CSS (box model) i jest powszechnie stosowane w projektach produkcyjnych do tworzenia np. ramek, strzałek, wyróżnień nagłówków czy kart.

Pytanie 16

Wskaż właściwą zasadę odnoszącą się do integralności danych w bazie danych?

A. pole klucza podstawowego musi mieć utworzony indeks

B. pole klucza podstawowego nie powinno być puste

C. pole klucza obcego nie powinno być puste

D. w relacji 1..n pole klucza obcego łączy się z polem klucza podstawowego innej tabeli

Pole klucza podstawowego w tabeli bazy danych jest fundamentalnym elementem struktury relacyjnej. Jego główną rolą jest zapewnienie unikalności każdego rekordu w tabeli oraz umożliwienie jednoznacznej identyfikacji. Zgodnie z zasadami spójności danych w bazach danych, pole klucza podstawowego nie może być puste (NULL), ponieważ brak wartości w tym polu uniemożliwi skuteczne i jednoznaczne zidentyfikowanie rekordu. Na przykład, w tabeli 'Klienci', gdzie 'ID_Klienta' jest kluczem podstawowym, każde 'ID_Klienta' musi być unikalne i nie może być puste, aby uniknąć niejednoznaczności podczas wyszukiwania lub modyfikacji danych. Praktyczne zastosowanie tej zasady w projektowaniu baz danych prowadzi do zwiększenia integralności i spójności danych, co jest zgodne z normami, takimi jak ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability). Dbałość o poprawność kluczy podstawowych to kluczowy element w tworzeniu wydajnych i niezawodnych systemów baz danych.

Pytanie 17

Użycie standardu ISO-8859-2 ma na celu zapewnienie prawidłowego wyświetlania

A. symboli matematycznych

B. znaków zarezerwowanych dla języka opisu strony

C. polskich znaków, takich jak: ś, ć, ń, ó, ą

D. specjalnych znaków dla języka kodowania strony

Kodowanie w standardzie ISO-8859-2, zwane również Latin-2, zostało zaprojektowane, aby wspierać wyświetlanie znaków z alfabetów używanych w Europie Środkowo-Wschodniej. Jest to szczególnie istotne w kontekście języka polskiego, który wymaga specyficznych znaków diakrytycznych, takich jak ś, ć, ń, ó oraz ą. Standard ten obejmuje 256 znaków, z czego pierwsze 128 jest zgodne z ASCII, natomiast pozostałe 128 to znaki specyficzne dla danego języka. Dzięki temu, w aplikacjach internetowych oraz w systemach operacyjnych, możliwe jest poprawne wyświetlanie tekstów w języku polskim, co wpływa na jakość komunikacji i użyteczność treści. Przykładowo, w dokumentach HTML, użycie deklaracji charset='ISO-8859-2' zapewnia, że przeglądarki internetowe prawidłowo interpretują znaki, co jest kluczowe dla zachowania czytelności i poprawności tekstu. Zgodność z tym standardem jest także istotna w kontekście wymiany danych między różnymi systemami, aby uniknąć problemów związanych z kodowaniem i dekodowaniem tekstu.

Pytanie 18

Element lub grupa elementów, która w jednoznaczny sposób identyfikuje każdy pojedynczy rekord w tabeli w bazie danych, nazywa się kluczem

A. podstawowy

B. obcy

C. przestawny

D. inkrementacyjny

Klucz podstawowy (ang. primary key) to fundamentalny element projektowania baz danych, który jednoznacznie identyfikuje każdy wiersz w tabeli. Jego główną funkcją jest zapewnienie unikalności danych, co oznacza, że żaden z wierszy nie może mieć tej samej wartości klucza podstawowego. W praktyce często wykorzystuje się pole takie jak 'id', które jest autoinkrementowane, dzięki czemu każdy nowy rekord otrzymuje unikalny numer. Klucze podstawowe są kluczowe dla zapewnienia integralności referencyjnej – umożliwiają powiązanie danych z różnych tabel. Na przykład, w tabeli 'Klienci' możemy mieć klucz podstawowy 'KlientID', który jest następnie używany jako klucz obcy w tabeli 'Zamówienia', co pozwala na łatwe śledzenie zamówień przypisanych do konkretnego klienta. Dobrą praktyką jest także stosowanie kluczy podstawowych jako indeksów, co zwiększa wydajność zapytań w bazie danych. Ważne jest, aby klucz podstawowy był jak najbardziej stabilny i niezmienny w czasie, aby uniknąć problemów z integracją danych.

Pytanie 19

Używając komendy BACKUP LOG w MS SQL Server, można

A. zrealizować pełną kopię zapasową

B. odczytać komunikaty generowane podczas tworzenia kopii

C. wykonać kopię zapasową dziennika transakcyjnego

D. zalogować się do kopii zapasowej

Wybór odpowiedzi dotyczący logowania się do kopii bezpieczeństwa wykazuje nieporozumienie dotyczące funkcji, jakie pełnią operacje backupu w MS SQL Server. Proces tworzenia kopii zapasowej dziennika transakcyjnego nie ma nic wspólnego z logowaniem się do wygenerowanej kopii; jest to osobny proces, który polega głównie na archiwizacji danych transakcyjnych. Kolejne stwierdzenie, że możliwe jest przeczytanie komunikatów wygenerowanych podczas tworzenia kopii, zakłada, że operacja backupu dostarcza interaktywnych danych na temat jej przebiegu, co nie jest zgodne z rzeczywistością. MS SQL Server zwykle loguje wyniki operacji do dziennika zdarzeń lub plików logów, ale nie jest to funkcjonalność, na którą można liczyć w codziennym użytkowaniu. Wreszcie, stwierdzenie, że BACKUP LOG pozwala na wykonanie pełnej kopii bezpieczeństwa, jest także błędne. BACKUP LOG dotyczy tylko dziennika transakcyjnego, podczas gdy pełna kopia bezpieczeństwa wykonana jest przy użyciu polecenia BACKUP DATABASE. W praktyce, wiele osób myli te dwa procesy, co prowadzi do nieefektywnego zarządzania danymi i ryzyka utraty informacji. Zrozumienie technicznych aspektów działania tych poleceń jest kluczowe dla prawidłowego administrowania bazami danych.

Pytanie 20

1       <script>
2       const liczba = 1;
3       let gora = 10, dol = 1;
4       let podaj = parseInt(prompt("Podaj liczbę całkowitą z zakresu <1-10>"));
5       liczba = Math.random() * ( gora - dol + 1 ) + dol;
6       liczba = parseInt(liczba);
7       if (liczba == podaj) {
8           document.write("Liczba została odgadnięta");
9       } else {
10          document.write("Niestety nie tym razem");
11      }
12      </script>

Przedstawiony fragment kodu JavaScript powinien wylosować liczbę całkowitą z zakresu <1 , 10> i porównać ją z liczbą podaną przez użytkownika w oknie dialogowym. Skrypt po uruchomieniu generuje błąd, którego przyczyną jest

A. przypisanie wartości do stałej liczba w piątej linii skryptu .

B. błędna składnia deklaracji zmiennych gora i dol w drugiej linii skryptu.

C. niepotrzebne użycie konwersji z funkcji prompt do liczby całkowitej.

D. błędna składnia instrukcji warunkowej if ... else.

Przyczyną błędu w tym skrypcie jest próba nadpisania stałej zadeklarowanej słowem kluczowym const. W drugiej linii kodu mamy `const liczba = 1;`, czyli tworzymy stałą o nazwie `liczba` i nadajemy jej wartość początkową 1. Zgodnie ze specyfikacją ECMAScript, zmienne zadeklarowane przez `const` nie mogą być później modyfikowane poprzez przypisanie. Innymi słowy: raz ustawiona wartość const jest niezmienna. Tymczasem w piątej linii skryptu występuje instrukcja `liczba = Math.random() * (gora - dol + 1) + dol;`, która dokładnie próbuje przypisać nową wartość do tej stałej. Przeglądarka reaguje na to błędem typu `TypeError` lub `Assignment to constant variable`, i skrypt się sypie zanim w ogóle dojdzie do porównania z wartością wprowadzoną przez użytkownika. W praktyce, jeśli chcemy losować liczbę, zmienna powinna być zadeklarowana przez `let` lub `var`, np. `let liczba;` w drugiej linii, a dopiero potem przypisywać wartość wylosowaną z `Math.random()`. Dobra praktyka jest taka, żeby do `const` dawać rzeczy, które naprawdę nie będą zmieniane w logice programu, np. `const GORA = 10; const DOL = 1;` albo stałe konfiguracyjne, adresy URL API itp. Natomiast zmienne, które w czasie działania skryptu mają się zmieniać (liczniki pętli, wyniki obliczeń, losowania), deklarujemy jako `let`. Z mojego doświadczenia jednym z częstszych błędów początkujących jest właśnie mechaniczne używanie `const` „bo jest nowoczesne” bez zrozumienia, że to blokuje późniejsze przypisania. Warto też zauważyć, że sama konstrukcja losowania liczby całkowitej z przedziału <1,10> jest poprawna: `Math.random()` daje liczbę z zakresu <0,1), potem skalujemy ją do odpowiedniego przedziału i na końcu obcinamy część ułamkową przez `parseInt` lub lepiej `Math.floor`. Gdyby `liczba` była zadeklarowana jako `let`, skrypt by działał zgodnie z założeniami.

Pytanie 21

Jaki kolor reprezentuje zapis heksadecymalny #0000FF?

A. zielony

B. niebieski

C. czarny

D. czerwony

Kolor zapisany w notacji heksadecymalnej #0000FF oznacza niebieski. Notacja heksadecymalna używana jest w technologii webowej, szczególnie w CSS i HTML, do definiowania kolorów. W tej notacji każdy kolor składa się z sześciu znaków, gdzie pierwsze dwie cyfry reprezentują intensywność koloru czerwonego, drugie dwie zielonego, a ostatnie dwie niebieskiego. W przypadku #0000FF, '00' oznacza brak czerwonego, '00' brak zielonego, a 'FF' maksymalną intensywność niebieskiego. Dzięki temu systemowi można dokładnie określić kolory, co jest przydatne w projektowaniu stron internetowych oraz w grafice komputerowej. Zrozumienie tej notacji jest kluczowe dla każdego, kto pracuje w obszarze projektowania stron WWW, ponieważ pozwala na precyzyjne dostosowanie palet kolorów do estetyki projektu oraz zgodności z zasadami dostępności. Przykładowo, stosując odpowiednie kolory w notacji heksadecymalnej, możemy zapewnić lepszą czytelność tekstu na tle, co jest istotne w kontekście użyteczności stron internetowych.

Pytanie 22

Która z poniższych grup znaczników HTML zawiera tagi używane do grupowania elementów oraz organizacji struktury dokumentu?

A. table, tr, td

B. br, img, hr

C. span, strong, em

D. div, article, header

Odpowiedź z <div>, <article> i <header> jest naprawdę trafna. Te znaczniki HTML są super ważne, bo pomagają w sensownym grupowaniu treści. <div> to taki uniwersalny kontener, który świetnie nadaje się do organizowania elementów, a zwłaszcza przy stylach CSS. Można nim łatwo zarządzać całymi sekcjami, co jest spoko. <article> z kolei to coś jak kawałek treści, który może działać samodzielnie, na przykład artykuł czy post na blogu. A <header>? On zdefiniuje nagłówki dla różnych sekcji, co ułatwia nawigację po stronie. To nie tylko pomaga użytkownikom, ale też robotom indeksującym. Fajnie też pamiętać, że korzystając z odpowiednich znaczników, nie tylko sprawiamy, że strona jest bardziej dostępna, ale też poprawiamy SEO, co jest kluczowe, żeby nasza witryna była widoczna w sieci.

Pytanie 23

Który z poniższych fragmentów kodu HTML5 zostanie uznany za niepoprawny przez walidator HTML?

A. <pre><p class= "stl"><style>.a{color:#F00}</style>tekst</p></pre>

B. <pre><p class= "stl">tekst</p></pre>

C. <pre><p class= "stl" style= "color: #F00 ">tekst</p></pre>

D. <pre><p class= "stl" id= "a">tekst</p></pre>

Odpowiedź, która została wskazana jako błędna, jest przykładem kodu HTML5, który nie spełnia standardów walidacji, ponieważ zawiera tag <style> wewnątrz tagu <p>. Zgodnie z wytycznymi HTML, tag <style> powinien znajdować się w sekcji <head> dokumentu, a nie w treści. Wstawianie stylów CSS bezpośrednio w treści elementu blokowego jest niepraktyczne i niezgodne z dobrymi praktykami, które zalecają separację treści od prezentacji. Dobrą praktyką jest stosowanie arkuszy stylów CSS do zewnętrznego formatowania dokumentów, aby zwiększyć ich dostępność i ułatwić późniejsze modyfikacje. Przykładowo, zamiast używać tagu <style> wewnątrz <p>, należy zdefiniować style w sekcji <head> lub w zewnętrznym pliku CSS, a następnie odwołać się do tych klas w treści dokumentu. W ten sposób utrzymujemy porządek w kodzie i zapewniamy, że będzie on zgodny z zaleceniami W3C, co przekłada się na lepszą kompatybilność z przeglądarkami i urządzeniami. Zatem, poprawne podejście polega na unikalnym zarządzaniu stylami oraz treściami, co jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych.

Pytanie 24

W CSS zapis w postaci ```h1::first-letter{color:red;}``` spowoduje, że kolor czerwony będzie dotyczył

A. pierwszej linii akapitu

B. pierwszej litery nagłówka pierwszego poziomu

C. tekstów nagłówka pierwszego poziomu

D. pierwszej litery nagłówka drugiego poziomu

Zapis CSS h1::first-letter {color: red;} odnosi się do selektora pseudo-elementu first-letter, który jest używany do stylizacji pierwszej litery bloku tekstowego w nagłówkach. W tym wypadku, gdy selektor jest zastosowany do elementu h1, oznacza to, że kolor pierwszej litery nagłówka pierwszego stopnia (h1) zostanie zmieniony na czerwony. Pseudo-element first-letter działa tylko dla elementów blokowych, takich jak nagłówki, akapity czy listy. W praktyce, jeśli w dokumencie HTML mamy element <h1> z tekstem, np. 'Witaj świecie', to wyłącznie litera 'W' zostanie wyświetlona w kolorze czerwonym. To podejście jest zgodne ze standardami CSS, które definiują pseudo-elementy jako specyficzne fragmenty dokumentu, które można stylizować niezależnie od reszty zawartości. Warto również zauważyć, że stosowanie takich selektorów pozwala na uzyskanie bardziej złożonych efektów wizualnych bez konieczności modyfikacji struktury HTML. Umożliwia to projektantom stron internetowych większą elastyczność i kontrolę nad estetyką treści.

Pytanie 25

Jakie znaczenie ma akronim ACID w kontekście SQL?

A. atomic, constaint, isolated, dependable

B. atomic, consistent, iss, dependable

C. atomic, consistent, isolated, durable

D. atomic, comming, is, do

Akronim ACID odnosi się do czterech kluczowych właściwości transakcji w systemach zarządzania bazami danych, które zapewniają ich niezawodność i integralność. Pierwszym elementem jest atomowość (atomic), co oznacza, że transakcje są niepodzielne; albo wszystkie operacje w ramach transakcji są wykonane, albo żadna. Przykładem może być przeniesienie pieniędzy z jednego konta na drugie, gdzie zarówno operacja debetowa, jak i kredytowa muszą być zakończone pomyślnie. Drugą właściwością jest spójność (consistent), co zapewnia, że wszystkie transakcje prowadzą do spójnego stanu bazy danych, przestrzegając wszelkich reguł i ograniczeń. Izolacja (isolated) gwarantuje, że równolegle wykonywane transakcje nie wpływają na siebie nawzajem, co jest kluczowe w przypadku dużych systemów, aby uniknąć konfliktów. Ostatnim aspektem jest trwałość (durable), co oznacza, że po zakończeniu transakcji, wszystkie zmiany są trwale zapisane, nawet w przypadku awarii systemu. Te cztery właściwości są fundamentem dla standardów takich jak SQL, co czyni je kluczowymi dla projektowania i zarządzania bazami danych.

Pytanie 26

W podanym przykładzie pseudoklasa hover spowoduje, że styl pogrubiony zostanie zastosowany

A. dla każdego odnośnika bez względu na jego aktualny stan

B. dla wszystkich nieodwiedzonych odnośników

C. dla wszystkich odwiedzonych odnośników

D. odnośnikowi, gdy kursor myszy na nim spocznie

Pseudoklasa hover w CSS jest stosowana do definiowania stylu elementu, gdy użytkownik umieszcza nad nim kursor myszy. W kontekście odnośników, stosowanie pseudoklasy hover pozwala na dynamiczne dostosowywanie ich wyglądu, co jest kluczowe dla poprawy interaktywności i użyteczności stron internetowych. W przykładzie a:hover { font-weight: bold; } styl pogrubiony zostanie zastosowany do odnośnika, gdy użytkownik najedzie na niego kursorem myszy. Jest to częsta praktyka w projektowaniu stron, która pomaga użytkownikom łatwiej identyfikować aktywne elementy nawigacyjne. Standardy sieciowe, takie jak W3C, rekomendują stosowanie takich interakcji w celu poprawy doświadczenia użytkownika. Praktyczne zastosowanie pseudoklasy hover jest szerokie, od prostych efektów wizualnych, po skomplikowane animacje i przejścia. Ważne jest jednak, aby pamiętać o zapewnieniu alternatywnych metod interakcji dla użytkowników korzystających z urządzeń dotykowych, gdzie hover nie jest obsługiwany. Zrozumienie i właściwe stosowanie pseudoklas w CSS jest podstawą tworzenia nowoczesnych i dostępnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 27

Model reprezentacji kolorów z parametrami: hue, saturation i value, to

A. CMYK

B. HSV

C. CMY

D. RGB

Odpowiedź HSV (Hue, Saturation, Value) jest poprawna, ponieważ ten model opisu przestrzeni barw koncentruje się na trzech kluczowych parametrach: odcieniu, nasyceniu i jasności. Odcień odnosi się do rzeczywistego koloru, nasycenie informuje o intensywności koloru, a jasność wskazuje na jego jasność. Model HSV jest szczególnie użyteczny w aplikacjach graficznych oraz podczas pracy z grafiką komputerową, ponieważ jest bardziej intuicyjny dla ludzi, niż inne modele, takie jak RGB czy CMYK. Przykładem zastosowania modelu HSV jest edytor graficzny, gdzie użytkownik może łatwo dostosować kolor, manipulując tymi trzema parametrami. Standardy branżowe, takie jak Adobe Photoshop, implementują ten model, co pozwala na efektywne tworzenie i edytowanie kolorów. Dodatkowo, model HSV jest używany w programowaniu komputerowym do tworzenia efektów wizualnych, gdzie precyzyjne dostosowanie kolorów jest kluczowe.

Pytanie 28

Jakie obiekty w bazie danych służą do podsumowywania, prezentacji oraz drukowania danych?

A. formularz

B. raport

C. zestawienie

D. zapytanie

Raport jest narzędziem w bazach danych, które umożliwia podsumowywanie, wyświetlanie i wydruk danych w zorganizowanej formie. Jego głównym celem jest przedstawienie informacji w sposób zrozumiały i estetyczny, co jest szczególnie ważne w kontekście analizy danych oraz podejmowania decyzji biznesowych. Raporty mogą być wykorzystane do generowania zestawień wyników finansowych, analiz sprzedaży czy statystyk użytkowników. Umożliwiają one również prezentację danych w formie tabel, wykresów i diagramów, co zwiększa ich czytelność. W branży IT i zarządzania danymi, dobrą praktyką jest korzystanie z narzędzi raportowych, które integrują się z bazami danych, co pozwala na automatyczne aktualizowanie danych oraz lepszą wizualizację. Warto również wspomnieć o różnych formatach, w jakich raporty mogą być generowane, takich jak PDF, XLSX czy HTML, co umożliwia ich łatwe udostępnianie i archiwizowanie.

Pytanie 29

W języku HTML zapis < spowoduje w przeglądarki wyświetlenie znaku

A. "

B. >

C. &

D. <

Znak < w HTML ma specjalne znaczenie, ponieważ jest używany do oznaczania początku znaczników, które są fundamentem struktury dokumentów HTML. Aby prawidłowo wyświetlić ten znak w przeglądarce, należy użyć encji HTML, która dla znaku mniejszości to <. Użycie encji pozwala na uniknięcie nieporozumień, ponieważ przeglądarka mogłaby zinterpretować znak < jako początek nowego znacznika. Przykładowo, aby wyświetlić tekst 'A < B' w HTML, kod powinien wyglądać następująco: A < B. Zgodnie z dokumentacją W3C, stosowanie encji jest kluczowe dla zachowania poprawności kodu. Dzięki temu użytkownicy mogą zobaczyć zamierzony tekst, zamiast nieprawidłowo interpretowanego oznaczenia. Warto również zauważyć, że istnieją inne encje, takie jak > dla znaku większości oraz & dla znaku ampersand, które również pełnią istotne funkcje w kontekście HTML. Poprawne użycie encji przyczynia się do lepszej dostępności i zobrazowania treści na stronach internetowych."

Pytanie 30

W SQL uprawnienie SELECT przydzielone za pomocą polecenia GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych

A. usuwanie danych z tabeli

B. generowanie tabeli

C. zmienianie danych w tabeli

D. uzyskiwanie danych z tabeli

Przywilej SELECT w języku SQL, przyznawany przy użyciu polecenia GRANT, umożliwia użytkownikowi baz danych na wykonywanie operacji odczytu danych z określonych tabel. Oznacza to, że użytkownik może pobierać informacje zapisane w tabelach bazy danych, co jest kluczowe dla większości aplikacji korzystających z danych. Na przykład, w kontekście aplikacji analitycznych, dostęp do danych pozwala na generowanie raportów i analiz, które wspierają podejmowanie decyzji. W praktyce, przyznanie przywileju SELECT jest standardową procedurą zabezpieczającą, ponieważ pozwala na kontrolowanie, którzy użytkownicy mogą zobaczyć dane w bazie, minimalizując ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Warto również zaznaczyć, że w bazach danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle, przywileje są zarządzane w sposób hierarchiczny, co oznacza, że użytkownik z przywilejem SELECT może dodatkowo dziedziczyć inne przywileje, co zwiększa elastyczność zarządzania dostępem.

Pytanie 31

Na przedstawionej grafice znajduje się struktura sekcji dla witryny internetowej. Przyjmując, że blok5 nie ma przypisanej szerokości, a bloki są określone w dokumencie HTML w kolejności ich numeracji, jak powinno wyglądać zdefiniowanie opływania?

A. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;

B. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3, 5 float: right;

C. blok 1 float: left; bloki 2, 4 float: center; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;

D. bloki 1, 2, 3, 4 float: right; blok 5 clear: right;

Odpowiedź 3 jest poprawna, ponieważ odpowiada układowi bloków na stronie i ich pozycjonowaniu. Użycie właściwości CSS float: left; dla bloków 1, 2 i 4 pozwala im ułożyć się w linii po lewej stronie. Blok 3 z float: right; zostanie umieszczony po prawej stronie, co jest zgodne z przedstawionym układem. Blok 5 natomiast, znajdujący się na dole i rozciągający się na całą szerokość, wymaga użycia clear: both;, aby nie opływały go inne bloki i mógł zająć całą dostępną przestrzeń poziomą. Takie zastosowanie float i clear jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu układów stron internetowych. Stylowanie za pomocą float jest powszechnie używane w CSS do tworzenia dynamicznych układów, a właściwość clear zapewnia, że element nie będzie opływany przez poprzedzające elementy pływające, co jest szczególnie istotne dla elementów podsumowujących lub końcowych na stronie.

Pytanie 32

W tabeli zwierzeta znajdują się kolumny nazwa, gatunek, gromada, cechy, dlugosc_zycia. Aby uzyskać listę nazw zwierząt, które dożywają przynajmniej 20 lat oraz są ssakami, jakie zapytanie należy wykonać?

A. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE gromada = 'ssak';

B. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20;

C. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';

D. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 OR gromada = 'ssak';

Wybrana odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ spełnia wymagania określone w pytaniu, które dotyczą zarówno długości życia zwierząt, jak i ich przynależności do grupy ssaków. Zapytanie SQL 'SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >=20 AND gromada = ‘ssak‘;' precyzyjnie definiuje warunki, które muszą być spełnione, aby uzyskać oczekiwane wyniki. Warunek 'dlugosc_zycia >=20' zapewnia, że tylko zwierzęta o długości życia wynoszącej co najmniej 20 lat będą uwzględnione w rezultatach, co jest kluczowe dla osiągnięcia zamierzonego celu. Dodatkowo, użycie operatora 'AND' łączy oba kryteria, co oznacza, że obie zasady muszą być spełnione jednocześnie. Dzięki temu zapytanie jest zwięzłe i efektywne, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie baz danych, gdzie ważne jest, aby unikać zbędnych danych w wynikach, co usprawnia proces przetwarzania informacji. Ta metoda jest szczególnie przydatna w kontekście analizy danych i raportowania, gdzie precyzyjne filtry pomagają w uzyskaniu istotnych informacji.

Pytanie 33

W kodzie HTML atrybut alt w tagu img służy do określenia

A. opisu, który pojawi się pod obrazem

B. tekstu, który będzie prezentowany, gdy obraz nie może być załadowany

C. atrybutów obrazu, takich jak rozmiar, ramka, wyrównanie

D. ścieżki oraz nazwy pliku źródłowego

Atrybut alt w znaczniku img w HTML to naprawdę ważny element, jeśli chodzi o dostępność stron www. Jego głównym zadaniem jest pomóc osobom z problemami ze wzrokiem zrozumieć, co widnieje na obrazku. Jeśli nie da się wyświetlić grafiki – na przykład przez zły internet czy błąd w ścieżce do pliku – tekst w atrybucie alt pokazuje się jako alternatywa. Na przykład <img src='example.jpg' alt='Zachód słońca nad morzem'>, co by ułatwiło osobom korzystającym z czytników ekranu zrozumienie treści. Warto też pamiętać, że ten atrybut ma znaczenie dla SEO, bo wyszukiwarki mogą go wykorzystać do lepszego zrozumienia zawartości strony, co wpływa na jej indeksowanie. Ogólnie rzecz biorąc, używanie odpowiednich atrybutów alt to dobra praktyka w budowaniu stron www.

Pytanie 34

Wskaż sposób, w jaki należy odwołać się do pliku default.css, jeśli index.html znajduje się bezpośrednio w katalogu Strona?

A. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="./style/default.css" />

B. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="c:\style/default.css" />

C. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="c:/style/default.css" />

D. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="...\style\default.css" />

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ poprawnie odwołuje się do pliku CSS za pomocą ścieżki względnej. W HTML, aby odwołać się do pliku zlokalizowanego w katalogu nadrzędnym, używa się ścieżki względnej, która zaczyna się od './', co oznacza bieżący katalog. Następnie podaje się nazwę podkatalogu (w tym przypadku 'style') i nazwę pliku (tutaj 'default.css'). W praktyce, gdy budujesz strukturę katalogową dla swojej strony internetowej, dobrą praktyką jest organizowanie plików w sposób logiczny i konsekwentny, aby ułatwić nawigację i odwołanie do plików. Pamiętaj też, że ścieżki względne są preferowane w większości przypadków, ponieważ są uniwersalne i niezależne od konkretnego systemu plików, co ułatwia przenoszenie kodu między różnymi środowiskami.

Pytanie 35

Które zapytanie SQL wybiera nazwiska z tabeli klient, które mają co najmniej jedną literę i zaczynają się na literę Z?

A. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z_%'

B. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z%'

C. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z?'

D. SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z_?'

Zastosowanie zapytań, które nie wykorzystują operatora LIKE w odpowiedni sposób, prowadzi do błędnych wniosków i nieprawidłowych wyników. Na przykład, użycie zapytania SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z_?'; i SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko='Z?'; jest mylące, ponieważ w tych przypadkach znak podkreślenia (_) jest interpretowany jako znak zastępczy reprezentujący dokładnie jeden dowolny znak. Oznacza to, że te zapytania będą szukały nazwisk, które zaczynają się na Z, ale mają łącznie tylko dwa lub trzy znaki, co nie spełnia wymogu przynajmniej jednoliterowego nazwiska. Tego rodzaju nieścisłości mogą wynikać z niepełnego zrozumienia działania operatorów w SQL. Kolejnym błędem jest zapytanie SELECT nazwisko FROM klient WHERE nazwisko LIKE 'Z_%';, które również ogranicza wynik do nazwisk składających się przynajmniej z trzech znaków, co nie spełnia wymagań zadania. W praktyce, takie pomyłki mogą prowadzić do nieefektywnego wyszukiwania i obniżenia jakości aplikacji, co skutkuje frustracją użytkowników i zwiększonymi kosztami rozwoju. Kluczowe jest zrozumienie, jak działają różne znaki wieloznaczne oraz ich zastosowanie w kontekście konkretnych zadań, aby skutecznie i precyzyjnie przeszukiwać dane w bazie.

Pytanie 36

Dla dowolnego a z zakresu (0,99) celem funkcji napisanej w języku JavaScript jest
function fun(a)
{
    for(n=a; n <=100; n++)
    document.write(n);
    return(n);
}

A. wypisanie liczb z zakresu a .. 100 oraz zwrócenie wartości zmiennej n

B. wypisanie wartości zmiennej a i zwrócenie wartości zmiennej n

C. zwrócenie liczb z zakresu a .. 99

D. wypisanie liczb z zakresu a .. 99 oraz zwrócenie wartości 100

Funkcja napisana w JavaScript przewiduje iterację w celu wypisania liczb z przedziału ustalonego przez zmienną 'a' do 100. W kodzie zastosowano pętlę for, która zaczyna się od wartości a, a kończy na 100. Wartość zmiennej 'n' jest używana jako iterator, zaczynając od 'a' i zwiększając się o 1 w każdym obiegu pętli, aż osiągnie 100. Warto zauważyć, że funkcja wykorzystuje metodę 'document.write()', która służy do zapisywania danych na stronie internetowej. Po zakończeniu iteracji funkcja zwraca wartość zmiennej 'n', co w kontekście tego zadania oznacza, że zwróci ona wartość 101, ponieważ po ostatniej iteracji n przekroczy wartość 100. Przykład użycia tej funkcji w praktyce może obejmować generowanie dynamicznych treści na stronach internetowych, które wymagają wyświetlenia zakresu wartości liczbowych. Warto również dodać, że zgodnie z aktualnymi standardami JavaScript, kod mógłby być bardziej elegancko zapisany, wykorzystując np. funkcję 'console.log()' zamiast 'document.write()', co jest bardziej zalecane w nowoczesnym podejściu do programowania w JavaScript.

Pytanie 37

Funkcję o nazwie policz, napisaną w PHP, wywołano z argumentem $Z = 1. Jaki wynik zostanie zwrócony? ```function policz($Z) { while($Z < 5) { $Z += 2 * $Z + 1; } return $Z; }```

A. 7

B. 1

C. 13

D. 4

Funkcja 'policz' przyjmuje argument $Z, który w tym przypadku wynosi 1. Wewnątrz funkcji znajduje się pętla while, która wykonuje się tak długo, jak $Z jest mniejsze od 5. W każdym kroku pętli wartość $Z jest aktualizowana zgodnie z równaniem $Z += 2 * $Z + 1. Przy pierwszym wywołaniu pętli, $Z = 1, co daje nam $Z = 1 + 2 * 1 + 1 = 4. Wartość $Z jest teraz równa 4, co wciąż spełnia warunek pętli, więc pętla wykonuje się jeszcze raz. W drugiej iteracji, $Z = 4, więc $Z = 4 + 2 * 4 + 1 = 13. Teraz $Z jest większe od 5, co kończy działanie pętli. Funkcja zwraca wartość 13. Użycie pętli while w tym przypadku ilustruje, jak można implementować iteracyjne obliczenia w PHP, co jest kluczowe w programowaniu i pozwala na efektywne wykonywanie powtarzających się zadań. Praktyczne zastosowanie tej techniki obejmuje obliczenia, które wymagają wielokrotnego aktualizowania wartości, takie jak obliczenia statystyczne czy algorytmy przeszukiwania.

Pytanie 38

Który selektor stosuje formatowanie dla akapitów tekstu z klasą tekst oraz dla elementu blokowego o ID obrazki?

A. p#tekst + div.obrazki

B. p.tekst + div#obrazki

C. p#tekst, div.obrazki

D. p.tekst, div#obrazki

Odpowiedź 'p.tekst, div#obrazki' jest poprawna, ponieważ selektor 'p.tekst' odnosi się do elementów <p> z klasą 'tekst', a selektor 'div#obrazki' odnosi się do elementu <div> z identyfikatorem 'obrazki'. Oba selektory są zgodne z zasadami CSS, które pozwalają na stylizację elementów na podstawie ich klas i ID. Na przykład, jeśli chcemy zmienić kolor tekstu w akapitach oraz dodać ramkę do elementu div, możemy zastosować następujący kod: css p.tekst { color: blue; } div#obrazki { border: 1px solid black; } Praktyczne zastosowanie selektorów klas i ID w CSS pozwala na precyzyjne dostosowanie stylu poszczególnych elementów na stronie. Zgodność z najlepszymi praktykami oznacza, że stosujemy jednoznaczne i czytelne nazwy klas oraz ID, co ułatwia późniejszą konserwację kodu oraz współpracę z innymi deweloperami. Warto także pamiętać, że wyższej specyfiki selektory, takie jak ID, mają pierwszeństwo wobec klas, co może wpłynąć na końcowy wygląd elementów na stronie.

Pytanie 39

Według zasad walidacji HTML5, właściwym zapisem dla znacznika hr jest

A. </ hr />

B. </hr?>

C. </ hr>

D. <hr>

Odpowiedź <hr> jest poprawna, ponieważ zgodnie z regułami HTML5, znacznik <hr> jest znakiem samodzielnym, co oznacza, że nie wymaga zamknięcia. Jest to element blokowy, który służy do wprowadzania poziomej linii w dokumencie, co często wykorzystuje się do rozdzielania sekcji treści. Standard HTML5 zezwala na użycie skróconej formy, a zatem <hr> jest wystarczające do oznaczenia poziomej linii. W praktyce, użycie tego znacznika jest istotne dla strukturyzacji dokumentów i poprawy ich czytelności. Dobrą praktyką jest również stosowanie odpowiednich atrybutów, takich jak 'class' czy 'id', co może ułatwić późniejsze stylizowanie za pomocą CSS. Warto pamiętać, że w HTML5, chociaż można używać atrybutów takich jak 'style' czy 'title', powinny one być stosowane odpowiedzialnie, aby nie zaburzać semantyki dokumentu. Ponadto, korzystanie z tego znacznika jest zgodne z WAI-ARIA, co wspiera dostępność aplikacji webowych.

Pytanie 40

Który z elementów relacyjnej bazy danych, będący kodem w języku SQL, może być użyty w zapytaniach zmieniających kolumny danych przedstawiane w formie tabeli, niezależnie od tego, czy jest tworzony ręcznie, czy też dynamicznie?

A. Wyzwalacz

B. Funkcja zdefiniowana

C. Reguła

D. Procedura składowa

Funkcja zdefiniowana, znana również jako funkcja skalarna, jest obiektem relacyjnej bazy danych, który może być wywoływany w zapytaniach SQL, w tym w zapytaniach modyfikujących dane. Oferuje ona możliwość przetwarzania i zwracania wartości na podstawie określonego zestawu wejściowych. Funkcje zdefiniowane przez użytkownika są szczególnie przydatne, gdy potrzebujemy skomplikowanej logiki przetwarzania danych, która nie jest dostępna w standardowych funkcjach SQL. Przykładem może być funkcja obliczająca VAT na podstawie podanej kwoty, która może być użyta w zapytaniach INSERT lub UPDATE, aby dynamicznie obliczyć wartość i wprowadzić ją do bazy danych. W standardzie SQL, funkcje zdefiniowane są zgodne z normą SQL-92 i są kluczowym elementem w budowie bardziej zaawansowanych aplikacji bazodanowych. Umożliwiają one encapsulację logiki biznesowej, co pozwala na wielokrotne ich wykorzystanie, a także zwiększa czytelność kodu SQL.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej