Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 12 maja 2026 23:24
  • Data zakończenia: 12 maja 2026 23:35

Egzamin zdany!

Wynik: 36/40 punktów (90,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Wszelkie dane, które dostarczają informacji o innych danych, nazywane są

A. markup language.
B. metalanguage.
C. databus.
D. metadata.
Poprawna odpowiedź to „metadata”, czyli po polsku metadane. Metadane to wszystkie dane, które opisują inne dane. Można powiedzieć, że są to „informacje o informacji”. Przykład z życia: plik zdjęcia JPG. Sam obraz to dane, a takie elementy jak data wykonania, model aparatu, rozdzielczość, lokalizacja GPS, autor – to właśnie metadane zapisane np. w formacie EXIF. Podobnie w świecie WWW: w dokumencie HTML mamy sekcję <head>, a w niej znaczniki <meta>. Te znaczniki nie są wyświetlane użytkownikowi jako treść strony, ale przekazują wyszukiwarkom i przeglądarkom informacje o stronie, np. opis, słowa kluczowe, kodowanie znaków, język. To jest klasyczny przykład metadanych w praktyce. W bazach danych metadane to np. definicje tabel, typy kolumn, klucze główne, indeksy, ograniczenia. System zarządzania bazą danych przechowuje je w tzw. katalogach systemowych. Dzięki temu wie, jak interpretować rekordy, jakie są relacje między tabelami, jakie są dopuszczalne wartości. Bez metadanych dane byłyby po prostu chaotycznym zbiorem bitów, z którego niewiele da się wyciągnąć. W standardach branżowych stosuje się różne schematy metadanych, np. Dublin Core dla zasobów cyfrowych, czy schema.org dla stron internetowych, aby wyszukiwarki lepiej rozumiały zawartość. Z mojego doświadczenia warto od początku myśleć o metadanych jako o czymś, co podnosi jakość systemu: ułatwia wyszukiwanie, integrację, automatyczne przetwarzanie danych. Dobra praktyka jest taka, żeby dla ważnych zasobów (pliki, rekordy w bazie, strony WWW, API) zawsze planować strukturę metadanych: kto utworzył, kiedy, jaki typ, wersja, status. To bardzo pomaga przy utrzymaniu aplikacji, debugowaniu i rozwoju systemu.
Pytanie 2

$i=10; $a=0; while $i) { $a=$a+2; $i--; } W języku PHP przedstawiono fragment kodu. Jaka będzie wartość zmiennej a po zakończeniu pętli?

A. 20
B. 10
C. 0
D. 2
W analizowanym fragmencie kodu PHP, mamy do czynienia z pętlą while, która działa tak długo, jak zmienna $i jest różna od zera. Na początku $i przyjmuje wartość 10, a zmienna $a jest inicjalizowana na 0. W obrębie pętli $a jest zwiększana o 2 w każdej iteracji, a zmienna $i jest dekrementowana o 1. Pętla wykona się więc 10 razy, co oznacza, że $a zostanie zwiększone 10 razy o 2, co daje łącznie: 2 * 10 = 20. Takie podejście do zarządzania pętlami jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, gdzie unika się złożonych operacji wewnątrz pętli na rzecz prostych i efektywnych obliczeń. Warto zauważyć, że sprawdzanie warunków oraz aktualizowanie zmiennych w pętli są kluczowe dla uniknięcia nieskończonych pętli oraz błędów logicznych, co jest istotne w kontekście utrzymania i czytelności kodu.
Pytanie 3

Wskaź poprawną definicję funkcji w języku JavaScript.

A. function nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}
B. typ_funkcji nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}
C. new nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}
D. nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}
Poprawna definicja funkcji w języku JavaScript to 'function nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}'. Kluczowe słowo 'function' wskazuje, że definiujemy nową funkcję, co jest standardową praktyką w programowaniu w JavaScript. Funkcja może przyjmować argumenty, które są zmiennymi przekazywanymi do niej podczas wywołania. Możemy zdefiniować dowolną liczbę argumentów, a ich typy nie są ściśle określone, co zapewnia dużą elastyczność. Wewnątrz nawiasów klamrowych {} umieszczamy instrukcje, które będą wykonane, gdy funkcja zostanie wywołana. Przykładem może być funkcja, która dodaje dwie liczby: 'function dodaj(a, b) { return a + b; }'. Możliwość definiowania funkcji pozwala na organizację kodu, ponowne wykorzystanie oraz modularność, a to wszystko jest zgodne z zasadami programowania obiektowego i funkcjonalnego, które są fundamentem JavaScript. Warto również zauważyć, że zgodnie z ECMAScript, standardem definiującym JavaScript, ta składnia jest właściwa i szeroko stosowana w praktyce programistycznej.
Pytanie 4

Zestaw narzędzi oraz funkcji umożliwiający tworzenie aplikacji, który dodatkowo narzuca ramy wizualne aplikacji, jej strukturę oraz czasami wzór, według którego ma być stworzona aplikacja, to

A. middleware
B. biblioteka
C. komponent
D. framework
Framework to zestaw skomponowanych narzędzi oraz komponentów, które wspierają programistów w procesie tworzenia aplikacji poprzez dostarczenie struktury i organizacji kodu. Charakteryzuje się on tym, że określa pewne zasady, standardy oraz architekturę, co pozwala na łatwiejsze zarządzanie projektem i jego przyszłym rozwojem. Przykłady popularnych frameworków to Angular, React dla aplikacji webowych oraz Django, Ruby on Rails w przypadku aplikacji serwerowych. Frameworki często implementują wzorce projektowe, takie jak Model-View-Controller (MVC), które segregują logikę aplikacji na różne warstwy, co pozwala na lepszą organizację kodu. Dzięki zastosowaniu frameworków, programiści mogą skupić się na pisaniu logiki biznesowej, zamiast tracić czas na implementację podstawowych funkcji, ponieważ wiele z nich jest już dostarczanych przez framework. Umożliwia to również łatwiejsze wprowadzanie zmian oraz współpracę w zespołach programistycznych. Frameworki są zgodne z różnymi standardami, co zapewnia ich wszechstronność i szeroką akceptację w branży.
Pytanie 5

W zaprezentowanym fragmencie algorytmu wykorzystano

Ilustracja do pytania
A. trzy bloki operacyjne (procesy)
B. jedną pętlę
C. jeden blok decyzyjny
D. dwie pętle
Na tym diagramie widać jedną pętlę, co jest dość ważne w programowaniu. Pętla pozwala na powtarzanie pewnych działań, aż spełni się jakiś warunek. Tu mamy blok decyzyjny, który mówi, czy proces ma trwać, czy się zakończyć. To dość powszechnie używane podejście, zwłaszcza w algorytmach, jak na przykład sortowanie czy obróbka danych. Warto zwrócić uwagę, by dobrze zrozumieć, jak działają pętle, szczególnie te oparte na warunkach, jak while czy for. Pozwoli to uniknąć problemów z niekończącymi się pętlami, które mogą sprawić, że program przestanie działać. Z mojego doświadczenia, ogarnać te struktury to kluczowy skill dla każdego, kto chce działać w IT.
Pytanie 6

W CSS, aby stylizować tekst przy użyciu przekreślenia, podkreślenia dolnego lub górnego, należy użyć atrybutu

A. text-indent
B. text-transform
C. text-align
D. text-decoration
Atrybut text-decoration w CSS jest kluczowy do formatowania tekstu, umożliwiając zastosowanie efektów takich jak przekreślenie, podkreślenie dolne oraz górne. Można go użyć w prosty sposób, na przykład: 'text-decoration: underline;' dodaje podkreślenie do tekstu, natomiast 'text-decoration: line-through;' umożliwia przekreślenie. Dzięki tym efektom, projektanci stron mogą skutecznie komunikować różne stany tekstu, takie jak usunięte lub nieaktualne informacje. Standardy CSS, określone przez W3C, zalecają użycie text-decoration w kontekście dostępności, co poprawia czytelność i umożliwia lepsze zrozumienie treści przez użytkowników. Warto pamiętać, że text-decoration posiada również wartość 'none', co pozwala na usunięcie wszelkich dekoracji z tekstu. Dzięki temu deweloperzy mogą z łatwością dostosować wygląd tekstu zgodnie z wymaganiami projektu, co stanowi dobrą praktykę w responsywnym web designie.
Pytanie 7

Aby zwiększyć wydajność operacji na bazie danych, powinno się dla pól, które są często używane w wyszukiwaniach lub sortowaniach

A. utworzyć osobną tabelę przechowującą wyłącznie te pola.
B. dodać klucz obcy.
C. utworzyć indeks.
D. dodać więzy integralności.
Utworzenie indeksu jest jedną z najskuteczniejszych metod przyspieszania operacji na bazach danych, szczególnie w kontekście pól, które są często wyszukiwane lub sortowane. Indeksy działają na zasadzie tworzenia struktury danych, która umożliwia szybsze lokalizowanie rekordów w tabeli. Przykładami mogą być indeksy B-drzewiaste lub bitmapowe, które są powszechnie stosowane w systemach zarządzania bazami danych (DBMS). Dzięki indeksom, zapytania takie jak SELECT z klauzulą WHERE lub ORDER BY mogą zyskać na wydajności, ponieważ DBMS nie musi przeszukiwać całej tabeli, ale korzysta z indeksu, aby szybko znaleźć interesujące dane. Warto również zauważyć, że tworzenie indeksów nie jest pozbawione kosztów; przy dodawaniu lub aktualizacji rekordów w tabeli, DBMS musi także aktualizować odpowiadające im indeksy. Dlatego ważne jest, aby tworzyć indeksy na tych kolumnach, które rzeczywiście będą intensywnie wykorzystywane w zapytaniach, zgodnie z najlepszymi praktykami projektowania baz danych, aby zbalansować wydajność i koszty utrzymania bazy. Ponadto, warto regularnie analizować ich użycie i optymalizować, aby dostosować się do zmieniających się wzorców korzystania z danych.
Pytanie 8

UPDATE klient SET miejscowosc='Warszawa' WHERE id IN(2,4);
W tabeli klient o polach: id, imie, nazwisko, miejscowosc znajduje się 5 rekordów o id od 1 do 5. Dla których wartości kolumny id przedstawiona kwerenda zaktualizuje zawartość pola miejscowosc na Warszawa?
A. 2, 4
B. 1, 5
C. 3
D. 2, 3, 4
Zapytanie UPDATE, które widzisz w treści pytania, działa bardzo precyzyjnie: `UPDATE klient SET miejscowosc='Warszawa' WHERE id IN(2,4);` oznacza wprost „zmień wartość kolumny miejscowosc na 'Warszawa' tylko w tych wierszach, w których kolumna id ma wartość 2 albo 4”. Klauzula `WHERE id IN (2,4)` to po prostu skrócony zapis warunku: `WHERE id = 2 OR id = 4`. Skoro w tabeli są rekordy o id 1, 2, 3, 4, 5, to modyfikacji podlegają tylko te dwa wiersze, które spełniają warunek logiczny, czyli id równe 2 i id równe 4. Pozostałe rekordy nie są w żaden sposób dotykane przez to polecenie – ich miejscowość zostaje bez zmian. Z mojego doświadczenia to bardzo często używany wzorzec w praktyce, np. gdy trzeba szybko poprawić dane tylko wybranych klientów, zamówień czy produktów. Warto pamiętać, że polecenie UPDATE bez klauzuli WHERE zaktualizuje wszystkie rekordy w tabeli, co zwykle jest niebezpieczne i w realnych projektach uznawane za błąd, jeśli nie jest to w pełni świadome działanie. W profesjonalnych systemach bazodanowych dobrą praktyką jest zawsze dokładne sprawdzanie warunku WHERE, czasem nawet poprzedzonego zapytaniem SELECT z takim samym warunkiem, żeby zobaczyć, które wiersze zostaną zmienione przed wykonaniem UPDATE. W tym przykładzie można by najpierw zrobić: `SELECT * FROM klient WHERE id IN (2,4);`, a dopiero potem uruchomić UPDATE. W codziennej pracy z SQL konstrukcja `IN` jest też wygodna, gdy lista identyfikatorów jest dłuższa, np. `IN (2,4,7,10,15)`, zamiast pisać długie wyrażenie z wieloma OR. To poprawia czytelność i zmniejsza ryzyko pomyłki przy edycji kodu, co jest po prostu zdrową praktyką w zespole programistów i administratorów baz danych.
Pytanie 9

W języku PHP zapisano fragment kodu. Plik cookie utworzony przy pomocy tego polecenia

setcookie("osoba", "Anna Kowalska", time()+(3600*24));
A. będzie przechowywany na serwerze przez 24 godziny
B. zostanie usunięty po jednej godzinie od momentu jego utworzenia
C. będzie przechowywany na serwerze przez jedną godzinę
D. zostanie usunięty po 24 godzinach od jego stworzenia
W kontekście używania plików cookie w PHP ważne jest zrozumienie różnicy pomiędzy przechowywaniem danych na serwerze a w przeglądarce użytkownika. Pliki cookie są przechowywane po stronie klienta a nie na serwerze co oznacza że odpowiedź o przechowywaniu cookie na serwerze jest błędna. Plik cookie wygasa po określonym czasie od jego ustawienia co jest ustalane poprzez czas wygaśnięcia podany jako trzeci parametr funkcji setcookie. W analizowanym fragmencie kodu czas wygaśnięcia jest ustawiony poprzez dodanie liczby sekund odpowiadającej jednemu dniu do bieżącego czasu co oznacza że plik cookie zostanie usunięty po upływie jednego dnia a nie jednej godziny. Jednym z typowych błędów jest mylenie jednostek czasu co prowadzi do niepoprawnego zrozumienia działania czasów wygaśnięcia. Ponadto błędne jest przekonanie że cookie może być przechowywane na serwerze co jest fundamentalnym nieporozumieniem dotyczącym natury plików cookie w HTTP. Pliki cookie są częścią mechanizmu zarządzania sesjami i stanem w aplikacjach webowych co ma kluczowe znaczenie dla personalizacji i utrzymania sesji użytkownika. Poprawne zrozumienie jak działa mechanizm cookie oraz gdzie są przechowywane pomaga w bezpiecznym i efektywnym projektowaniu aplikacji internetowych zgodnie z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania sesjami i danymi użytkowników.
Pytanie 10

Aby utworzyć tabelę w języku SQL, należy użyć polecenia

A. ADD TABLE
B. ALTER TABLE
C. INSERT TABLE
D. CREATE TABLE
Odpowiedź 'CREATE TABLE' jest poprawna, ponieważ w języku SQL to polecenie jest używane do tworzenia nowych tabel w bazie danych. Umożliwia definiowanie struktury tabeli, w tym nazw kolumn, typów danych oraz ograniczeń, takich jak klucze główne czy unikalność. Przykładowe użycie polecenia 'CREATE TABLE' może wyglądać następująco: 'CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50));'. W tym przykładzie tworzymy tabelę 'pracownicy' z trzema kolumnami: 'id', 'imie' oraz 'nazwisko'. Warto zaznaczyć, że zgodnie z najlepszymi praktykami, przed wykonaniem polecenia warto sprawdzić, czy tabela o danej nazwie już istnieje, aby uniknąć błędów związanych z podwójnym tworzeniem. Zapewnienie odpowiedniej struktury bazy danych już na etapie jej tworzenia przekłada się na lepszą wydajność oraz łatwiejsze zarządzanie danymi w przyszłości.
Pytanie 11

Na zaprezentowanym schemacie bazy danych biblioteka, elementy takie jak: czytelnik, wypożyczenie oraz książka stanowią

Ilustracja do pytania
A. atrybuty
B. pola
C. krotki
D. encje
Prawidłowo – na takim schemacie bazy danych „czytelnik”, „wypożyczenie” i „książka” to encje. W modelowaniu danych najpierw identyfikujemy obiekty świata rzeczywistego, które chcemy odwzorować w systemie. W przypadku biblioteki naturalnymi obiektami są właśnie czytelnik, książka i konkretne wypożyczenie. W notacji ERD (Entity‑Relationship Diagram) każdy z tych obiektów opisujemy jako encję, a potem dopiero dodajemy jej atrybuty oraz relacje z innymi encjami. Na schemacie widzisz trzy prostokąty – to są właśnie encje. Każda encja ma zestaw atrybutów: dla encji „czytelnik” są to np. imię, nazwisko, ulica, miejscowość; dla encji „książka” – tytuł, autor, rok wydania; dla encji „wypożyczenie” – daty wypożyczenia i zwrotu, klucze obce do czytelnika i książki. W relacyjnej bazie danych te encje są potem najczęściej odwzorowane jako tabele: tabela CZYTELNIK, WYPOZYCZENIE, KSIAZKA. To jest dokładnie zgodne z dobrymi praktykami projektowania: najpierw model koncepcyjny (encje i relacje), dopiero później model logiczny (tabele, klucze, typy danych). Z mojego doświadczenia przy każdym poważniejszym projekcie bazodanowym analitycy najpierw rysują diagram encji, bo to pomaga zrozumieć domenę biznesową. Dzięki poprawnemu rozróżnieniu encji od atrybutów można uniknąć błędów typu powtarzanie tych samych danych w wielu miejscach czy trudności z raportowaniem. W bibliotece na przykład wypożyczenie musi być osobną encją, bo opisuje zdarzenie w czasie, ma własne atrybuty (daty) i łączy dwie inne encje relacjami. Taki sposób modelowania jest zgodny z klasycznymi podręcznikami baz danych (model encja‑związek) oraz z zasadami normalizacji.
Pytanie 12

W języku SQL, aby dodać atrybut klucza podstawowego do pola id w istniejącej tabeli produkt należy użyć składni

A. ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id)
B. ALTER TABLE produkt DROP PRIMARY KEY
C. ALTER TABLE produkt DROP CONSTRAINT id
D. ALTER TABLE produkt ALTER COLUMN id INT
Poprawna składnia to ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id), bo dokładnie to polecenie dodaje do istniejącej tabeli nowy klucz podstawowy oparty na kolumnie id. Instrukcja ALTER TABLE służy do modyfikowania struktury tabeli, a klauzula ADD PRIMARY KEY definiuje ograniczenie (constraint) typu klucz podstawowy dla wskazanej kolumny lub zestawu kolumn. W praktyce oznacza to, że kolumna id musi być unikalna i nie może przyjmować wartości NULL. Silnik bazy danych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) zwykle tworzy do tego indeks typu UNIQUE, który przyspiesza wyszukiwanie po kluczu głównym. Moim zdaniem warto pamiętać, że takie polecenie będzie działać tylko wtedy, gdy dane w kolumnie id już spełniają warunki klucza podstawowego: brak duplikatów i brak wartości pustych. W realnym projekcie często robi się to w dwóch krokach: najpierw uzupełnia się brakujące wartości, usuwa lub poprawia duplikaty, a dopiero potem dodaje PRIMARY KEY. Przykładowo: ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id); W wielu systemach, zwłaszcza w aplikacjach webowych, kolumna id jest też często ustawiana jako AUTO_INCREMENT (MySQL) lub używa sekwencji (PostgreSQL, Oracle). Wtedy definicja tabeli przy tworzeniu może wyglądać np. tak: CREATE TABLE produkt (id INT PRIMARY KEY AUTO_INCREMENT, nazwa VARCHAR(100)); Jeśli jednak tabela już istnieje i kolumna id była zwykłą kolumną, to właśnie ALTER TABLE ... ADD PRIMARY KEY (id) jest standardowym, poprawnym sposobem nadania jej roli klucza głównego. To rozwiązanie jest zgodne z ogólną składnią SQL i dobrą praktyką modelowania relacyjnych baz danych, gdzie każda tabela powinna mieć jasno zdefiniowany klucz podstawowy, najlepiej prosty, stabilny i jednoznaczny.
Pytanie 13

W bazie danych znajduje się tabela uczniowie, która ma kolumny: imie, nazwisko i klasa. Jakie polecenie SQL należy użyć, aby uzyskać imiona oraz nazwiska uczniów, których nazwiska zaczynają się na literę M?

A. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko IN 'M%';
B. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE 'M%';
C. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko IN 'M%';
D. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko='M%';
Poprawne polecenie SQL to 'SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE 'M%';'. Operator LIKE jest kluczowym elementem języka SQL, który pozwala na wyszukiwanie danych zgodnych z określonym wzorem, gdzie '%' oznacza dowolny ciąg znaków. Użycie tego operatora jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie wyszukiwania danych w relacyjnych bazach danych, umożliwiając elastyczne filtrowanie wyników. W kontekście tego zapytania, operator LIKE skutecznie identyfikuje wszystkie nazwiska, które zaczynają się na literę 'M', co jest szczególnie przydatne w sytuacjach wymagających poszukiwania danych spełniających określone kryteria. Przykładem zastosowania tego zapytania może być generowanie raportów dla nauczycieli, którzy chcą zobaczyć listę uczniów w określonej klasie. Dodatkowo, warto pamiętać, że w przypadku wielu baz danych, operator LIKE jest również wrażliwy na wielkość liter, dlatego warto dostosować zapytanie w zależności od kontekstu, w jakim pracujemy.
Pytanie 14

Jaki jest efekt wielokrotnego wykonywania kodu PHP?

if (!isset($_COOKIE["ciastko"]))
    $zm = 1;
  else
    $zm = intval($_COOKIE["ciastko"]) + 1;
setcookie("ciastko", $zm);
A. zapisanie do ciasteczka wartości 1 przy każdym odświeżeniu witryny
B. pokazanie ciasteczka z zapisanym parametrem
C. dodanie danych do ciasteczka tylko przy pierwszym wejściu na stronę
D. zliczanie liczby wizyt na stronie
W pytaniu zawarto kilka opcji związanych z działaniem ciasteczek w PHP. Pierwsza z nich mówi o wyświetleniu ciasteczka z zapisaną zmienną co nie jest zgodne z kodem, który nie zawiera żadnej funkcji wyświetlającej jak echo. Ciasteczka służą do przechowywania danych po stronie klienta i mogą być wykorzystywane do wielu celów, ale ich wyświetlenie nie jest bezpośrednim efektem działania kodu. Druga opcja wspomina o zapisaniu danych do ciasteczka tylko przy pierwszym uruchomieniu strony. Jest to częściowa prawda, ponieważ pierwsze uruchomienie inicjuje ciasteczko, ale przy każdej kolejnej wizycie liczba odwiedzin jest aktualizowana a nie pozostaje stała. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że za każdym odświeżeniem zapisuje się wartość 1, co jest błędne ponieważ kod zwiększa wartość o 1 przy każdym odświeżeniu strony. Typowym błędem myślowym jest założenie, że ciasteczka są statyczne lub że ich funkcjonalność jest ograniczona do prostego przechowywania danych bez logiki związanej z ich aktualizacją czy modyfikacją w ramach sesji użytkownika. Ciasteczka są elastycznym narzędziem, które może być używane w wielu zaawansowanych scenariuszach, jednak ich manipulacja musi być dobrze zrozumiana by uniknąć nieprawidłowych wniosków czy implementacji.
Pytanie 15

W HTML znacznik <i> wywołuje taki sam efekt wizualny jak znacznik

A. <strong>
B. <pre>
C. <u>
D. <em>
Znacznik <em> (emphasis) w języku HTML jest używany do podkreślenia znaczenia słów lub fraz w kontekście tekstu, co jest zgodne z semantyką sieci. Użycie tego znacznika nie tylko zmienia styl prezentacji tekstu na kursywę, ale także wskazuje, że dany fragment tekstu jest istotny dla zrozumienia całości. Znacznik <i> (italic) również stosuje kursywę, ale nie ma znaczenia semantycznego, co oznacza, że nie informuje przeglądarek ani technologii wspomagających o istotności tego tekstu. W praktyce, stosując <em> w miejscach, gdzie chcemy zaakcentować ważne elementy, pomagamy w poprawie dostępności strony oraz w jej SEO, ponieważ wyszukiwarki mogą lepiej zrozumieć strukturę i kontekst treści. Warto pamiętać, że według standardów W3C, stosowanie znaczników semantycznych, takich jak <em>, jest zalecane dla poprawy struktury dokumentu HTML oraz dla lepszej interakcji z użytkownikami wykorzystującymi technologie asystujące. Przykład: <p>W tej książce <em>odkryjesz</em> nowe możliwości.</p>
Pytanie 16

Kolumna, która pełni funkcję klucza głównego w tabeli, powinna

A. zawierać wartości liczbowe
B. być innego rodzaju niż inne kolumny
C. posiadać ciągłą numerację
D. zawierać unikalne wartości
Klucz główny w tabeli bazy danych to naprawdę ważny element. To taki unikalny identyfikator, który pozwala na jednoznaczne rozróżnianie rekordów. Dzięki temu unikamy dublowania danych, co jest istotne, żeby wszystko było jasne i klarowne, bo jak byśmy mieli dwa takie same rekordy, to mogłoby być sporo zamieszania. Na przykład w tabeli 'Klienci' klucz główny to np. numery PESEL czy jakieś unikalne identyfikatory klientów. W praktyce stosuje się też różne standardy, jak SQL, które pomagają ustawić te klucze jako ograniczenia. To sprawia, że nasze dane są bezpieczniejsze i bardziej poprawne. No i tak z doświadczenia, najlepiej jest, jak klucz główny jest prosty, może jako liczba całkowita, bo wtedy wszystko działa szybciej. Podsumowując, unikalność klucza głównego to podstawa, żeby mieć pewność, że nasze dane są spójne i wiarygodne. To kluczowe w każdym systemie bazodanowym.
Pytanie 17

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Krzywe.
B. Progowanie.
C. Inwersja.
D. Barwienie.
Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.
Pytanie 18

Jak można utworzyć kopię zapasową bazy danych MySQL?

A. eksportowaniem bazy
B. modyfikowaniem danych
C. agregowaniem danych
D. importowaniem bazy
Eksport bazy danych MySQL to proces, który pozwala na tworzenie kopii zapasowych danych znajdujących się w bazie. Narzędzie do eksportu, takie jak mysqldump, umożliwia nie tylko zapisanie danych w formacie SQL, ale także w innych formatach, takich jak CSV czy JSON. Eksport jest kluczowy w przypadku migracji danych pomiędzy różnymi środowiskami baz danych lub w sytuacji, gdy zachodzi potrzeba odzyskania danych po awarii. Proces ten można zautomatyzować, korzystając z harmonogramów zadań (cron), co zapewnia regularne tworzenie kopii zapasowych. Zgodnie z najlepszymi praktykami, zaleca się, aby eksportować bazy danych regularnie oraz przechowywać kopie zapasowe w bezpiecznych lokalizacjach, aby zminimalizować ryzyko utraty danych. Standardy takie jak ISO 27001 podkreślają znaczenie odpowiednich procedur zarządzania danymi, w tym tworzenia kopii zapasowych, co czyni eksportu kluczowym elementem strategii ochrony danych w organizacjach.
Pytanie 19

Podana linia kodu została napisana w języku?

document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;
A. JavaScript
B. PHP
C. C#
D. Python
Odpowiedź JavaScript jest prawidłowa, ponieważ linia kodu, którą przedstawiono, wykorzystuje standardową metodę DOM (Document Object Model) do dynamicznej manipulacji zawartością HTML. W kodzie 'document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;' funkcja 'getElementById' służy do odnajdywania elementu HTML o identyfikatorze 'paragraf1'. Następnie, przypisanie wartości zmiennej 'wynik' do 'innerHTML' tego elementu zmienia jego zawartość tekstową. JavaScript jest głównym językiem do tworzenia interaktywnych stron internetowych i umożliwia programistom tworzenie dynamicznych funkcjonalności. Przykład praktycznego użycia to sytuacja, gdy na stronie internetowej chcemy wyświetlić obliczone wyniki w czasie rzeczywistym, np. w aplikacjach kalkulatorów online. W kontekście standardów branżowych, używanie DOM do manipulacji elementami HTML w JavaScript jest uważane za dobrą praktykę, a jego znajomość jest niezbędna dla każdego web developera.
Pytanie 20

Osobistym środkiem ochrony dla oczu i twarzy może być

A. fartuch ochronny
B. przyłbica
C. osłona pleksi pomiędzy stanowiskami pracy
D. sprzęt filtrujący powietrze
Fartuch ochronny, sprzęt filtrujący powietrze oraz osłona pleksi pomiędzy stanowiskami pracy, mimo iż są istotnymi elementami ochrony w różnych kontekstach, nie stanowią indywidualnego środka ochrony oczu i twarzy. Fartuch ochronny jest przeznaczony do ochrony odzieży i ciała przed substancjami chemicznymi lub fizycznymi, ale nie oferuje bezpośredniej ochrony oczu i twarzy, które są narażone na inne rodzaje zagrożeń. Fartuch może być używany w laboratoriach czy podczas pracy z niebezpiecznymi materiałami, ale jego zastosowanie nie obejmuje ochrony wzroku. Sprzęt filtrujący powietrze, z kolei, ma za zadanie oczyszczać powietrze od zanieczyszczeń i nie jest dedykowany do ochrony oczu, a jego głównym celem jest ochrona układu oddechowego. Osłona pleksi pomiędzy stanowiskami pracy jest natomiast środkiem, który może ograniczyć ryzyko rozprzestrzeniania się drobnoustrojów w przestrzeni roboczej, jednak nie zapewnia ochrony osobistej użytkownika, co jest kluczowe w kontekście indywidualnych środków ochrony. Te błędne koncepcje wynikają z nieścisłości w interpretacji definicji środków ochrony indywidualnej, które powinny być dostosowane do konkretnego rodzaju zagrożeń w miejscu pracy, zgodnie z zasadami oceny ryzyka i dobrą praktyką w zakresie BHP. Właściwe rozpoznawanie i stosowanie odpowiednich środków ochrony jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pracowników w każdych warunkach.
Pytanie 21

W ramce przedstawiono właściwości pliku graficznego:

Wymiary:4272 x 2848px
Rozdzielczość:72 dpi
Format:JPG
W celu optymalizacji czasu ładowania rysunku na stronę WWW należy:
A. zmienić proporcje szerokości do wysokości.
B. zmniejszyć wymiary rysunku.
C. zwiększyć rozdzielczość.
D. zmienić format grafiki na CDR.
Odpowiedź jest poprawna. Czas ładowania obrazu na stronę WWW jest w dużej mierze zależny od jego rozmiaru. Zasada jest prosta: im mniejszy rozmiar pliku, tym szybciej zostanie załadowany. Zmniejszenie wymiarów rysunku prowadzi do zmniejszenia rozmiaru pliku, co optymalizuje czas ładowania. W praktyce, oznacza to, że jeżeli masz obraz o wymiarach 2000x2000 pikseli, a na stronie prezentowany jest w wymiarach 500x500 pikseli, to wartość ta jest zdecydowanie za duża i może spowalniać ładowanie strony. Dobrą praktyką jest dostosowanie rozmiaru obrazu do rozmiaru, w jakim ma być wyświetlany na stronie. Warto jednak pamiętać, że zmniejszanie rozmiaru obrazu może wpływać na jego jakość, dlatego ważne jest znalezienie odpowiedniego balansu pomiędzy czasem ładowania a jakością prezentowanego rysunku.
Pytanie 22

W jakim standardzie języka hipertekstowego wprowadzono do składni znaczniki sekcji <footer>, <header>, <nav>?

A. XHTML 2.0
B. XHTML1.0
C. HTML4
D. HTML5
HTML5 wprowadził nowe znaczniki semantyczne, takie jak <header>, <footer> oraz <nav>, które mają na celu poprawę struktury i czytelności kodu HTML. Te znaczniki pozwalają na lepsze określenie ról poszczególnych części dokumentu, co jest istotne zarówno dla programistów, jak i dla wyszukiwarek internetowych oraz oprogramowania asystującego. Przykładowo, znacznik <header> zazwyczaj zawiera nagłówki i metadane, podczas gdy <footer> jest przeznaczony na informacje końcowe, takie jak prawa autorskie czy linki do polityki prywatności. Z kolei <nav> wskazuje sekcję nawigacyjną, co ułatwia użytkownikom poruszanie się po stronie. Użycie tych znaczników zgodnie z ich zamierzonymi funkcjami poprawia semantykę dokumentu HTML5, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie SEO i dostępności. Warto również zauważyć, że HTML5 wprowadza inne elementy, takie jak <article> czy <section>, które dodatkowo wspierają tworzenie dobrze zorganizowanej i zrozumiałej struktury dokumentu. W związku z tym, stosowanie nowych znaczników w HTML5 jest niezwykle korzystne zarówno dla twórców, jak i dla użytkowników stron internetowych.
Pytanie 23

Przedstawiono kod tabeli 3×2. Jaką modyfikację należy wprowadzić w drugim wierszu, aby tabela wyglądała jak na obrazie z niewidocznym wierszem? 

<table>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 1</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 2</td>
  </tr>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 3</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 4</td>
  </tr>
  <tr>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 5</td>
    <td style="border: solid 1px;">Komórka 6</td>
  </tr>
</table>
Komórka 1Komórka 2
Komórka 3Komórka 4
Komórka 5Komórka 6
A. <tr style="visibility: hidden">
B. <tr style="display: none">
C. <tr style="clear: none">
D. <tr style="display: table-cell">
Właściwość CSS 'visibility: hidden' jest używana do ukrycia elementu, ale jednocześnie zachowuje ona jego miejsce w układzie strony. Jest to idealne dla sytuacji, kiedy chcemy ukryć konkretny element, ale nie chcemy wpływać na układ pozostałych elementów. W kontekście naszego pytania, jeśli chcielibyśmy ukryć drugi wiersz tabeli, ale nie chcemy, aby pozostałe wiersze zmieniały swoje położenie, 'visibility: hidden' jest idealnym rozwiązaniem. W przeciwnym razie, gdybyśmy użyli 'display: none', wiersz zostałby całkowicie usunięty z układu strony, a pozostałe wiersze przesunęłyby się do góry, aby zapełnić puste miejsce. W praktyce, właściwość 'visibility: hidden' jest często używana w połączeniu z JavaScript do tworzenia efektów 'hide/show', gdzie ukryte elementy mogą być później odkrywane bez wpływu na układ strony.
Pytanie 24

Aby strona WWW była responsywna, należy między innymi definiować

A. rozmiary obrazów w procentach.
B. rozmiary obrazów wyłącznie w pikselach.
C. jedynie czcionki bezszeryfowe.
D. układ strony wyłącznie za pomocą tabel.
Poprawna odpowiedź wskazuje na jedną z kluczowych zasad projektowania responsywnych stron WWW: elementy, w tym obrazy, powinny skalować się razem z szerokością dostępnej przestrzeni. Definiowanie rozmiarów obrazów w procentach (np. width: 100% w CSS) powoduje, że grafika dopasowuje się do szerokości kontenera, a nie trzyma sztywnego rozmiaru w pikselach. Dzięki temu na dużym monitorze obraz może być szeroki, a na ekranie telefonu automatycznie się zmniejszy, nie rozwalając układu i nie powodując konieczności przewijania w poziomie. W praktyce często łączy się zapis procentowy z dodatkowymi ograniczeniami, np. img {max-width: 100%; height: auto;}. Taki zapis to standardowa, podręcznikowa technika w responsive web design. Z mojego doświadczenia to jedna z pierwszych rzeczy, jaką sprawdza się, gdy strona „rozjeżdża się” na telefonach. Procentowe wartości dobrze współpracują z elastycznymi siatkami (flexbox, grid), media queries oraz z tzw. fluid layout, czyli płynnymi układami. Warto też wiedzieć, że sam procentowy rozmiar obrazów to nie wszystko. W nowoczesnych projektach stosuje się dodatkowo atrybuty srcset i sizes, aby serwer serwował różne wersje obrazów w zależności od gęstości pikseli i szerokości ekranu. Jednak fundament pozostaje ten sam: unikanie sztywnych, pikselowych szerokości i korzystanie z jednostek względnych, takich jak procenty, vw (viewport width) czy em/rem. Jest to zgodne z dobrymi praktykami branżowymi i zaleceniami twórców frameworków typu Bootstrap czy Tailwind, gdzie wszystkie komponenty są tworzone właśnie z myślą o elastycznym skalowaniu na różnych urządzeniach.
Pytanie 25

Delegacja domeny to

A. zmiana rejestratora domeny.
B. umieszczenie informacji o zewnętrznych serwerach, które obsługują stronę.
C. utrata okresu ważności domeny z możliwością odnowienia jej.
D. zmiana nazwy domeny.
Prawidłowo – delegacja domeny to właśnie umieszczenie informacji o zewnętrznych serwerach nazw (DNS), które obsługują daną domenę. W praktyce oznacza to, że w panelu rejestratora domeny wskazujesz adresy serwerów DNS (np. ns1.hosting.pl, ns2.hosting.pl), a od tego momentu to one odpowiadają za tłumaczenie nazwy domeny na adresy IP serwerów WWW, poczty itd. Moim zdaniem to jedno z kluczowych pojęć w administracji usługami internetowymi, bo bez poprawnej delegacji domena „nie istnieje” w praktycznym użyciu. Delegacja nie zmienia samej nazwy domeny, nie przenosi jej do innego rejestratora, tylko mówi światu: „tej domeny szukaj na tych konkretnych serwerach DNS”. W dobrych praktykach branżowych używa się co najmniej dwóch serwerów DNS, najlepiej w różnych lokalizacjach, żeby zwiększyć niezawodność. W panelu hostingodawcy zwykle konfigurujesz rekordy DNS (A, AAAA, CNAME, MX, TXT itd.), a w panelu rejestratora tylko delegujesz domenę na te serwery. Przykład z życia: kupujesz domenę w firmie A, a hosting masz w firmie B. Wtedy w firmie A ustawiasz delegację na serwery DNS firmy B. Dzięki temu ruch do Twojej domeny trafia na właściwy serwer WWW. W dużych projektach często deleguje się domenę na profesjonalne usługi DNS (np. Cloudflare), żeby zyskać dodatkowe funkcje jak CDN, ochrona przed DDoS czy łatwe zarządzanie rekordami. To wszystko dalej opiera się na tym samym mechanizmie – poprawnej delegacji domeny w rejestrze.
Pytanie 26

Jak określa się element, który został oznaczony znakiem zapytania w strukturze platformy .NET, a który pozwala na tworzenie indywidualnych aplikacji z wykorzystaniem frameworków oraz na przekształcanie kompilowanego kodu pośredniego na kod maszynowy procesora znajdującego się w komputerze?

Ilustracja do pytania
A. Infrastruktura językowa (CLI)
B. Wspólne środowisko uruchomieniowe (CLR)
C. Biblioteka klas bazowych (BCL)
D. Wspólne środowisko programistyczne (CLP)
Wspólne środowisko uruchomieniowe (CLR) jest kluczowym komponentem platformy .NET, który odpowiada za zarządzanie wykonywaniem programów napisanych w różnych językach programowania. CLR działa jako wirtualna maszyna i umożliwia uruchamianie aplikacji poprzez kompilację kodu pośredniego (CIL) do kodu maszynowego właściwego dla danego procesora. Jednym z głównych zadań CLR jest zarządzanie pamięcią, w tym automatyczne zarządzanie zasobami oraz usuwanie nieużywanych obiektów za pomocą mechanizmu garbage collection. Ponadto CLR zapewnia bezpieczeństwo typów i izolację, co pozwala na lepszą kontrolę nad integralnością aplikacji. Dzięki takiemu podejściu, deweloperzy mogą skupić się na logice aplikacyjnej, nie martwiąc się o niskopoziomowe szczegóły związane z zarządzaniem pamięcią. CLR wspiera także interoperacyjność między różnymi językami, co oznacza, że komponenty napisane w jednym języku mogą być używane w aplikacjach napisanych w innym języku, co zwiększa elastyczność i możliwości wielokrotnego użycia kodu. Dzięki CLR deweloperzy mogą tworzyć stabilne i wydajne aplikacje w sposób efektywny i zgodny z nowoczesnymi standardami programistycznymi.
Pytanie 27

Który atrybut należy dodać do znacznika <video>, aby wyciszyć dźwięk odtwarzanego w przeglądarce filmu?

<video>
    <source src="film.mp4" type="video/mp4">
</video>
A. muted
B. loop
C. controls
D. autoplay
Twoja odpowiedź jest poprawna. Atrybut 'muted' jest używany w znaczniku <video>, aby wyłączyć dźwięk dla filmu wyświetlanego w przeglądarce. Jest to sposób na sterowanie dźwiękiem bez konieczności korzystania z dodatkowych elementów kontrolujących odtwarzanie filmu. Jest to bardzo przydatne, gdy chcemy, aby film był odtwarzany w tle bez zakłócania użytkownika dźwiękiem, co jest często stosowane na stronach internetowych. Ważne jest to, że to atrybut 'muted' jest odpowiedzialny za początkowy stan dźwięku filmu, a nie za to, czy użytkownik będzie mógł go później włączyć. Dodatkowo, dobrą praktyką jest pozostawienie użytkownikowi możliwości sterowania dźwiękiem, nawet jeśli jest on domyślnie wyłączony, co można osiągnąć dodając atrybut 'controls'.
Pytanie 28

Który z przedstawionych ciągów znaków nie pasuje do wzorca wyrażenia regularnego określonego poniżej?

(([A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})?)
A. Jelenia Góra
B. Kasprowicza
C. Kowalski
D. Nowakowska-Kowalska
Wyrażenie regularne jest narzędziem do precyzyjnego przeszukiwania i manipulowania tekstem zgodnie z określonymi wzorcami. W podanym wzorcu, (([A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})?)?, szukamy ciągów rozpoczynających się dużą literą, następujących po niej przynajmniej dwóch małych liter, z możliwością oddzielenia myślnikiem i kolejną sekwencją podobnego formatu. Odpowiedź Jelenia Góra nie pasuje do tego wzorca, ponieważ zawiera spację, co łamie ciągłość wzorca. Wyrażenia regularne są kluczowe w przetwarzaniu danych tekstowych i walidacji, ponieważ pozwalają na dynamiczne określanie struktury danych. Przykłady zastosowania obejmują filtrowanie danych wejściowych w formularzach czy analizowanie logów serwerowych. W praktyce, stosując wyrażenia regularne, można skutecznie odróżniać i przetwarzać skomplikowane struktury tekstowe zgodnie z wymaganymi kryteriami, co jest standardem w branżach opartych na danych. Zrozumienie, jak działa taki wzorzec, pomaga w wielu zadaniach związanych z przetwarzaniem tekstu, w tym w programowaniu i analizie danych.
Pytanie 29

W CSS wprowadzono formatowanie

p > i {color: blue}

Co oznacza, że tekst zapisany będzie w kolorze niebieskim

A. cały tekst nagłówków bez względu na ich formatowanie
B. cały tekst akapitu bez względu na jego formatowanie
C. pogrubiony tekst akapitu
D. pochylony tekst akapitu
W podanym przypadku, zapis CSS <code>p > i {color: blue}</code> odnosi się do selektora, który aplikuje kolor niebieski do elementu <code><i></code> znajdującego się bezpośrednio wewnątrz elementu <code><p></code>. Oznacza to, że tylko tekst, który jest otoczony znacznikiem <code><i></code> w danym paragrafie, zostanie wyróżniony kolorem niebieskim. Ten sposób selekcji jest zgodny z zasadą kaskadowości i specyficzności CSS, co jest kluczowym elementem w zarządzaniu stylem dokumentów HTML. W praktyce, używanie takich selektorów pozwala na precyzyjne formatowanie tekstu w obrębie większych struktur, co jest szczególnie ważne w skomplikowanych projektach webowych. Dobrym przykładem zastosowania tego stylu może być sytuacja, gdy chcemy wyróżnić cytaty lub słowa kluczowe w tekście paragrafu, stosując odpowiednie znaczniki HTML oraz style CSS, co zwiększa czytelność i estetykę treści.
Pytanie 30

Przedstawione zapytanie SQL przydziela uprawnienie SELECT

GRANT SELECT ON hurtownia.*
TO 'sprzedawca'@'localhost';
A. do wszystkich tabel w bazie hurtownia
B. dla użytkownika root na serwerze sprzedawca
C. do wszystkich kolumn w tabeli hurtownia
D. dla użytkownika root na serwerze localhost
Polecenie GRANT SELECT ON hurtownia.* pozwala na przyznanie prawa do wykonywania operacji SELECT na wszystkich tabelach w bazie danych hurtownia. Użycie symbolu * po nazwie bazy danych wskazuje na wszystkie tabele w tej konkretnej bazie. Jest to standardowe podejście w systemach zarządzania bazami danych takich jak MySQL, gdzie specyfikacja bazy danych z symbolem * oznacza pełny zakres tabel. Praktycznie oznacza to, że użytkownik ma możliwość przeglądania danych ze wszystkich tabel bez możliwości modyfikacji czy usuwania danych. Takie rozwiązanie stosowane jest często w przypadku ról użytkowników, którzy potrzebują jedynie dostępu do raportowania i analizy danych. Dobre praktyki w zakresie zarządzania uprawnieniami zalecają przydzielanie dokładnie takich praw, jakie są potrzebne do wykonania określonych zadań, co ogranicza ryzyko niepożądanych zmian w bazie danych. Warto zaznaczyć, że precyzyjne zarządzanie prawami dostępu jest kluczowe dla bezpieczeństwa danych w każdej organizacji.
Pytanie 31

Które z formatowań nie jest wyrażone w języku CSS?

Ilustracja do pytania
A. Formatowanie 4
B. Formatowanie 2
C. Formatowanie 3
D. Formatowanie 1
Wybrałeś Formatowanie 3 i to jest zgodne z ideą pytania, bo właśnie tam zastosowano atrybut HTML `bgcolor`, który nie korzysta z mechanizmu CSS. W tym fragmencie mamy zapis `<body bgcolor="yellow">`. To jest tzw. prezentacyjne rozszerzenie HTML, które było popularne w bardzo starych wersjach specyfikacji (HTML 3.2, wczesne 4.0), ale obecnie jest traktowane jako przestarzałe i niezalecane (deprecated). Kolor tła jest tu definiowany bezpośrednio w znaczniku HTML, a nie w osobnym arkuszu stylów ani nawet w atrybucie `style`. Z punktu widzenia dzisiejszych standardów W3C i dobrych praktyk front‑endowych, formatowanie wyglądu powinno być przeniesione do CSS. W pozostałych formatach użyto już języka CSS, tylko w różnych miejscach. Formatowanie 1 wykorzystuje styl wbudowany w dokument w sekcji `<style>...</style>` w pliku HTML. Taki kod jest jak najbardziej CSS: selektor `body` i deklaracja `background-color: yellow;`. Formatowanie 2 przenosi ten sam zapis do zewnętrznego arkusza stylów, np. `formatowanie.css`. To jest obecnie uznawane za najbardziej eleganckie i skalowalne rozwiązanie, bo rozdziela strukturę (HTML) od prezentacji (CSS). Formatowanie 4 używa atrybutu `style` wewnątrz znacznika `<body>`: `style="background-color: yellow;"`. W środku atrybutu też znajduje się pełnoprawny kod CSS, tylko zapisany inline. Technicznie jest to CSS, choć z mojego doświadczenia warto go używać raczej oszczędnie, np. do szybkich testów lub jednostkowych wyjątków. W praktyce, przy tworzeniu nowoczesnych stron WWW, wszystkie ustawienia kolorów, marginesów, czcionek itd. trzymamy w arkuszach stylów. Atrybuty typu `bgcolor`, `align`, `font` i podobne są uznawane za złą praktykę, bo mieszają zawartość z prezentacją i utrudniają późniejszą modyfikację wyglądu. Dlatego poprawna odpowiedź pokazuje właśnie przykład starego, nie‑CSS‑owego formatowania.
Pytanie 32

Rozmycie Gaussa, wygładzanie oraz szum RGB to funkcje wykorzystywane w programach do obróbki

A. grafiki rastrowej
B. ścieżki dźwiękowej
C. dźwięku w formacie MIDI
D. grafiki wektorowej
Rozmycie Gaussa, wygładzanie i szum RGB to techniki stosowane w grafice rastrowej, która opiera się na bitmapach. Rozmycie Gaussa jest szczególnie użyteczne w przypadku usuwania szumów i wygładzania obrazów, co poprawia ich estetykę oraz jakość, a także umożliwia bardziej naturalne przejścia tonalne. Na przykład, fotografowie korzystają z rozmycia Gaussa przy edycji zdjęć, aby zmiękczyć ostre krawędzie i stworzyć efekt bokeh. Szum RGB odnosi się do różnych typów zakłóceń, które mogą występować w obrazach rastrowych i które można zredukować za pomocą odpowiednich filtrów. Wygładzanie, z kolei, może być stosowane w grafice komputerowej do poprawy jakości renderingu oraz eliminacji niepożądanych efektów aliasingu. W branży graficznej dobrą praktyką jest stosowanie tych technik w sposób przemyślany, aby uzyskać najlepszą jakość wizualną, zgodnie z zasadami profesjonalnej edycji obrazu, jak również przy poszanowaniu standardów kolorystycznych i rozdzielczości dostosowanej do różnych platform wyjściowych.
Pytanie 33

Którego związku selektorów CSS należy użyć w miejscu znaków zapytania, aby zdefiniowany styl został zastosowany tylko do tekstu „paragrafie”?

<!DOCTYPE html>
<html>
  <head>
    <style>
      ???{letter-spacing: 10px; color: red;}
    </style>
  </head>
  <body>
    <p>Styl <b>tekstu</b> w pierwszym <i>paragrafie</i></p>
  </body>
</html>
A. p + i
B. p > i
C. b i
D. b > i
Poprawny selektor to „p > i”, ponieważ w podanym fragmencie HTML element <i> jest bezpośrednim dzieckiem elementu <p>. Znak „>” oznacza tzw. selektor dziecka (child combinator) w CSS – styl zostanie zastosowany tylko do tych elementów <i>, które znajdują się dokładnie jeden poziom niżej w drzewie DOM, wewnątrz znacznika <p>. Dzięki temu reguła nie obejmie np. <i> zagnieżdżonych głębiej ani <i> występujących poza paragrafem. Moim zdaniem to jeden z ważniejszych niuansów CSS: rozróżnienie selektora potomków (spacja, np. „p i”) od selektora bezpośrednich dzieci („p > i”). Gdyby w stylu użyć „p i”, to reguła zadziałałaby na każde <i> znajdujące się gdziekolwiek w środku <p>, nawet gdyby było schowane np. w <span> lub <b>. Przy prostym przykładzie nie widać różnicy, ale w większych projektach ma to ogromne znaczenie dla precyzji i przewidywalności styli. W praktyce taki selektor „p > i” możesz stosować np. gdy chcesz nadać specyficzny wygląd tylko oznaczonym kursywą fragmentom bezpośrednio w paragrafie, ale nie ruszać <i> użytych w zagnieżdżonych komponentach, widgetach albo ikonach. To jest zgodne z dobrymi praktykami: pisać selektory możliwie precyzyjne, unikając nadmiernie ogólnych reguł, które potem ciężko nadpisać. W dokumentacji CSS (specyfikacja W3C) wszystkie te kombinatory są dokładnie opisane i warto się do nich przyzwyczaić, bo później mocno ułatwiają utrzymanie arkuszy stylów w większych projektach. Dodatkowo warto pamiętać, że tego typu selektory dobrze współpracują z metodologiami jak BEM czy ITCSS, gdzie świadome ograniczanie zasięgu reguł jest kluczowe. Zamiast dokładać zbędne klasy, czasem wystarczy właśnie poprawnie użyty kombinator „>”.
Pytanie 34

Jakiego języka należy użyć do stworzenia aplikacji internetowej, która działa po stronie klienta?

A. Perl
B. Python
C. PHP
D. JavaScript
JavaScript jest językiem programowania, który został stworzony z myślą o interakcji z przeglądarkami internetowymi, co czyni go idealnym wyborem do implementacji aplikacji internetowych po stronie klienta. Dzięki swojej wszechstronności, JavaScript umożliwia dynamiczne manipulowanie elementami DOM, obsługę zdarzeń oraz komunikację z serwerem za pomocą AJAX. Umożliwia również korzystanie z nowoczesnych frameworków i bibliotek, takich jak React, Angular czy Vue.js, które przyspieszają proces tworzenia złożonych interfejsów użytkownika. Oprócz tego, JavaScript jest standardowym językiem skryptowym dla większości przeglądarek, co zapewnia jego szeroką kompatybilność i dostępność. Przykładem zastosowania JavaScript w aplikacjach internetowych może być formularz kontaktowy, który bez przeładowania strony waliduje dane wprowadzone przez użytkownika lub dynamicznie aktualizuje zawartość strony w odpowiedzi na interakcje użytkownika. Warto również zaznaczyć, że JavaScript jest wspierany przez ECMAScript, standard, który regularnie aktualizuje i rozwija jego możliwości, co sprawia, że jest on nie tylko podstawą wielu aplikacji internetowych, ale także kluczowym narzędziem w ekosystemie programistycznym.
Pytanie 35

W aplikacji webowej komunikat powinien być wyświetlany jedynie wtedy, gdy użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy. Jakiej funkcji PHP należy użyć w tym przypadku?

A. session_destroy
B. setcookie
C. mysqli_change_user
D. define
Funkcja setcookie w PHP jest wykorzystywana do ustawiania ciasteczek w przeglądarkach użytkowników. Ciasteczka te mogą przechowywać różne informacje, co umożliwia personalizację doświadczeń użytkownika na stronie internetowej. W kontekście opisanego zagadnienia, można zastosować setcookie do zdefiniowania ciasteczka, które będzie informować, że dany użytkownik odwiedza stronę po raz pierwszy. Przykładowe zastosowanie może wyglądać tak: jeśli na stronie nie ma określonego ciasteczka (np. 'first_visit'), można wyświetlić komunikat powitalny i wówczas ustawić ciasteczko z odpowiednim czasem ważności, co pozwala na ukrycie tego komunikatu przy kolejnych wizytach. Użycie tej funkcji jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania sesjami użytkowników, ponieważ pozwala na zachowanie stanu użytkownika w sposób prosty i efektywny. Dodatkowo, dzięki ciasteczkom, można analizować zachowanie użytkowników, co pozwala na dalsze optymalizowanie doświadczeń na stronie.
Pytanie 36

Zapis w CSS `h2 {background-color: green;}` spowoduje, że kolor zielony będzie dotyczył

A. tła tekstu nagłówka drugiego poziomu
B. czcionki nagłówków drugiego poziomu
C. tła całej witryny
D. czcionki wszystkich nagłówków na stronie
No dobra, wszystkie inne odpowiedzi są błędne z paru powodów. Mówiąc, że ten zapis CSS dotyczy tła całej strony, jest to trochę nieprecyzyjne, bo ta reguła odnosi się tylko do nagłówków h2. Zmiana tła strony to inna sprawa i robi się to w sekcji <body>, a nie przez nagłówek. Jeszcze ta kwestia z kolorem zielonym – to nie jest kolor czcionki nagłówka, bo 'background-color' zmienia tylko tło, a nie kolor tekstu. Żeby zmienić kolor czcionki, musimy użyć 'color', bo to jest zupełnie inna funkcjonalność w CSS. I ostatni błąd to stwierdzenie, że styl dotyczy czcionki każdego nagłówka na stronie. Jeśli nie ustawimy ogólnych stylów dla wszystkich nagłówków, to ta reguła działa tylko na h2. Warto zrozumieć, jak CSS działa, żeby wiedzieć, jakie właściwości kiedy używać i co dokładnie one robią w kontekście HTML.
Pytanie 37

Aby umieścić aplikację PHP w sieci, należy przesłać jej pliki źródłowe na serwer przy użyciu protokołu

A. HTTP
B. NNTP
C. FTP
D. SMTP
FTP, czyli File Transfer Protocol, to świetny wybór! Umożliwia przesyłanie plików między komputerami w sieci, co jest naprawdę ważne, gdy wgrywamy aplikację PHP na serwer. Bez FTP nawet nie wyobrażam sobie, jak byśmy mieli to zrobić. Dzięki temu protokołowi można nie tylko przesyłać pliki, ale też nimi zarządzać, np. usuwać czy przenosić je do innych folderów. Fajne jest to, że istnieją różne programy klienckie do FTP, takie jak FileZilla, które bardzo ułatwiają tę pracę – można tam po prostu przeciągać pliki. No i nie zapominajmy o bezpieczeństwie! FTP można skonfigurować do pracy w trybie szyfrowanym (SFTP), co sprawia, że nasze dane są lepiej chronione. Z mojego doświadczenia, warto też przyjrzeć się uprawnieniom dostępu na serwerze, bo to kluczowe, żeby nikt niepowołany nie miał do nich dostępu.
Pytanie 38

Typ zmiennych int odnosi się do wartości liczbowych

A. naturalnych
B. całkowitych
C. w systemie stałoprzecinkowym
D. w systemie zmiennoprzecinkowym
Zmienne typu int (ang. integer) w językach programowania odnoszą się do liczb całkowitych, czyli takich, które nie mają części dziesiętnej. Przykłady to liczby -3, 0, 42. Zmienne typu int są powszechnie używane w programowaniu do przechowywania danych, które wymagają całkowitych wartości, takich jak liczby porządkowe, indeksy tablic czy liczniki w pętlach. Dzięki zastosowaniu zmiennych całkowitych, programista ma możliwość wykonywania operacji matematycznych, takich jak dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie, które są niezwykle istotne w logice aplikacji. Warto zaznaczyć, że różne języki programowania mają różne zakresy dla typu int, co oznacza, że liczby mogą mieć różne maksymalne i minimalne wartości w zależności od zastosowanej platformy. Przykładowo, w języku C++ typ int zazwyczaj zajmuje 4 bajty, co pozwala na reprezentację wartości od -2,147,483,648 do 2,147,483,647. Zrozumienie i umiejętne wykorzystanie zmiennych całkowitych to fundament programowania, który umożliwia tworzenie efektywnych algorytmów i struktur danych.
Pytanie 39

Jakie polecenie wydane w terminalu systemu operacyjnego, które zawiera w swojej składni opcję --repair, pozwala na naprawę bazy danych?

A. mysqldump
B. truncate
C. create
D. mysqlcheck
Odpowiedź "mysqlcheck" jest prawidłowa, ponieważ polecenie to jest częścią systemu zarządzania bazą danych MySQL i służy do sprawdzania oraz naprawy tabel w bazach danych. Użycie opcji <b>--repair</b> pozwala na automatyczne naprawienie uszkodzonych tabel, co jest kluczowe w przypadku wystąpienia błędów spowodowanych awarią systemu czy błędami w aplikacjach. Przykładowe użycie polecenia: "mysqlcheck --repair --databases nazwa_bazy". Warto podkreślić, że regularne sprawdzanie i naprawa tabel są elementami dobrych praktyk zarządzania bazą danych, które pomagają w utrzymaniu integralności danych i dostępności systemu. Oprócz opcji naprawy, mysqlcheck oferuje także inne funkcje, takie jak optymalizacja tabel, co przyczynia się do poprawy wydajności bazy. W przypadku dużych baz danych, efektywne zarządzanie i konserwacja są kluczowe dla zapewnienia wysokiej dostępności oraz niezawodności systemu. Używanie mysqlcheck zgodnie z dokumentacją MySQL pozwala na skuteczne zajmowanie się problemami, które mogą się pojawić.
Pytanie 40

W tabeli zadania znajduje się pole tekstowe status. Jakie zapytanie należy użyć, aby usunąć te zadania, które mają status 'zamknięte'?

A. DELETE FROM zadania;
B. DELETE FROM zadania WHERE status = 'zamknięte';
C. TRUNCATE TABLE zadania;
D. TRUNCATE TABLE zadania WHERE status = 'zamknięte';
Odpowiedź DELETE FROM zadania WHERE status = 'zamknięte' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje standardową składnię SQL do usuwania rekordów z tabeli na podstawie zadanych warunków. W tym przypadku, kwerenda ta usuwa tylko te wiersze, które mają wartość 'zamknięte' w polu status. Jest to podejście zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie, które dane mają zostać usunięte, co minimalizuje ryzyko przypadkowego usunięcia innych rekordów. Na przykład, w systemie zarządzania projektami, możemy mieć wiele zadań z różnymi statusami, takimi jak 'otwarte', 'w trakcie', czy 'zamknięte'. Użycie tej kwerendy pozwala na oczyszczenie bazy danych z nieaktualnych zadań, co jest kluczowe dla utrzymania porządku i efektywności w zarządzaniu projektami. Ponadto, stosując tę metodę, możemy w przyszłości łatwo modyfikować warunki usuwania, na przykład zmieniając status na 'wstrzymane', zachowując elastyczność w zarządzaniu danymi.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej