Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 3 stycznia 2026 15:08
Data zakończenia: 3 stycznia 2026 15:16

Egzamin niezdany

Wynik: 14/40 punktów (35,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby utworzyć tabelę w systemie baz danych, trzeba użyć komendy SQL

A. PLUS TABLE

B. NEW TABLE

C. CREATE TABLE

D. ADD TABLE

Żeby stworzyć tabelę w bazie danych, musisz użyć polecenia CREATE TABLE. To jest taki standard w SQL, który jest mega popularny w zarządzaniu bazami danych. Jak używasz tego polecenia, to definiujesz, jak ma wyglądać twoja tabela – nazwę, kolumny i jakie dane będą w tych kolumnach. Na przykład, jeśli chcesz mieć tabelę z informacjami o użytkownikach, będziesz mógł napisać coś takiego: `CREATE TABLE users (id INT PRIMARY KEY, name VARCHAR(100), email VARCHAR(100));`. Fajnie jest również ustawić klucz główny (PRIMARY KEY), bo to zabezpiecza unikalność danych w tabeli. To wszystko jest zgodne z zasadami normalizacji danych, co pomaga uniknąć dublowania informacji i poprawia integralność bazy. Tak więc, znajomość CREATE TABLE to podstawa, gdy pracujesz z bazami danych, bo to klucz do dalszego działania z danymi, ich modyfikowania i zarządzania nimi.

Pytanie 2

Celem testów wydajnościowych jest ocena

A. zdolności programu do funkcjonowania w sytuacjach, gdy sprzęt działa niepoprawnie

B. zdolności programu do funkcjonowania w sytuacjach, gdy system działa niepoprawnie

C. ciągu zdarzeń, w którym prawdopodobieństwo danego zdarzenia zależy tylko od wyniku zdarzenia wcześniejszego

D. stopnia, w jakim system lub moduł spełnia wymagania dotyczące wydajności

Testy wydajnościowe są kluczowym elementem procesu zapewnienia jakości oprogramowania, mającym na celu ocenę zdolności systemu lub modułu do spełnienia określonych wymagań wydajnościowych. Ich głównym celem jest zmierzenie, jak system radzi sobie w warunkach obciążenia, a także w różnych scenariuszach użytkowania. W ramach testów wydajnościowych analizuje się takie parametry jak czas reakcji, przepustowość oraz zasoby zużywane przez aplikację. Praktycznym przykładem może być testowanie aplikacji internetowej w warunkach, gdy korzysta z niej wielu użytkowników jednocześnie, co pozwala ocenić, jak skaluje się system. W kontekście standardów, organizacje często odnoszą się do metodologii takich jak Performance Testing Framework, a także do narzędzi jak JMeter czy LoadRunner, które umożliwiają automatyzację procesu testowania. Testy te pomagają w identyfikacji wąskich gardeł, które mogą wpływać na wydajność, co przekłada się na lepsze doświadczenia użytkowników oraz minimalizację kosztów związanych z utrzymaniem systemu.

Pytanie 3

W bazie danych sklepu internetowego, w tabeli klienci znajdują się m.in. pola całkowite: punkty, liczbaZakupow oraz pole ostatnieZakupy o typie DATE. Klauzula WHERE dla zapytania wybierającego klientów, którzy mają ponad 3000 punktów lub dokonali zakupów więcej niż 100 razy, a ich ostatnie zakupy miały miejsce co najmniej w roku 2022, przyjmuje postać

A. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

B. WHERE (punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100) AND ostatnieZakupy >= '2022-01'

C. WHERE punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

D. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 AND ostatnieZakupy >= '2022-01-01'

W przypadku pozostałych odpowiedzi pojawiają się istotne błędy związane z logiką stosowania operatorów w klauzuli WHERE. W pierwszej z niepoprawnych opcji zastosowano operator OR w połączeniu z operatorami AND, co prowadzi do niejednoznaczności w logice kwerendy. Taki zapis sugeruje, że każdy klient, który spełnia tylko jeden z podanych warunków, zostanie wybrany, co nie jest zgodne z wymaganiami zadania. W drugim przypadku, zastosowanie operatora AND dla wszystkich warunków implikuje, że klient musi jednocześnie spełniać wszystkie trzy warunki, co znacząco zawęża grupę wyników i może prowadzić do pominięcia klientów, którzy są wartościowi z punktu widzenia transakcji, ale nie spełniają wszystkich kryteriów jednocześnie. W ostatniej opcji również zastosowano operator AND we wszystkich warunkach, co jest niezgodne z zamysłem zapytania. Ważne jest, aby w takich sytuacjach dobrze rozumieć logikę operacji logicznych oraz ich konsekwencje w praktyce. Kluczowym błędem jest nieodpowiednie zrozumienie relacji między warunkami oraz ich wzajemnego wpływu na ostateczny wynik zapytania. W SQL istotne jest precyzyjne formułowanie zapytań, aby uniknąć niezamierzonych wyników, dlatego warto na etapie pisania schematów myśleć o logice, która będzie spełniać założone cele analizy danych.

Pytanie 4

Ile razy należy użyć instrukcji warunkowej, aby wdrożyć w danym języku programowania przedstawiony algorytm?

A. Czterokrotnie

B. Trzykrotnie

C. Dwukrotnie

D. Jednokrotnie

Aby prawidłowo zaimplementować algorytm przedstawiony na diagramie, musisz zrozumieć jego strukturę. Diagram pokazuje dwa punkty decyzyjne, co wskazuje na konieczność użycia dwóch instrukcji warunkowych w kodzie. Każda instrukcja warunkowa odpowiada jednemu z tych punktów decyzyjnych. W praktyce, instrukcje warunkowe są kluczowe w programowaniu, pozwalając na podejmowanie decyzji i wykonywanie różnych działań w zależności od spełnienia określonych warunków. Można to zobrazować za pomocą języków programowania takich jak Python czy C++, gdzie 'if', 'else if' oraz 'else' są standardowymi konstrukcjami używanymi do tego celu. Warto zauważyć, że implementując algorytm, należy również zwrócić uwagę na poprawne użycie bloków kodu zagnieżdżonych w instrukcjach warunkowych, co jest dobrą praktyką programistyczną. Dzięki temu kod jest bardziej czytelny i łatwiejszy w utrzymaniu, co jest zgodne z zasadami czystego kodu i standardami branżowymi.

Pytanie 5

Określ rodzaj powiązania pomiędzy tabelami: Tabela1 oraz Tabela3

A. Jeden do jednego

B. Jeden do wielu

C. Wiele do jednego

D. Wiele do wielu

Relacja wiele do wielu między tabelami Tabela1 i Tabela3 jest prawidłowym rozwiązaniem, ponieważ relacja ta umożliwia powiązanie wielu rekordów z jednej tabeli z wieloma rekordami z drugiej tabeli. W kontekście przedstawionego schematu baz danych, tabela Tabela1 przechowuje informacje o uczniach, podczas gdy Tabela3 zawiera dane o nauczycielach. Tabela2 pełni rolę tabeli pośredniej, zawierającej klucze obce, które łączą ID_Ucznia z ID_Nauczyciela za pomocą ID_Przedmiotu jako dodatkowego klucza. To podejście jest powszechnie stosowane w projektowaniu baz danych, aby zapewnić elastyczność i możliwość zaawansowanej analizy danych, np. którzy uczniowie mają zajęcia z jakimi nauczycielami. W praktyce takie rozwiązanie stosuje się w systemach edukacyjnych, gdzie każdy uczeń może uczęszczać na zajęcia prowadzone przez różnych nauczycieli, a każdy nauczyciel może prowadzić zajęcia dla wielu uczniów. Standardy projektowania relacyjnych baz danych, takie jak normalizacja, zalecają tego rodzaju architekturę, aby uniknąć redundancji danych i umożliwić efektywne zarządzanie złożonymi relacjami. Tabele pośrednie, takie jak Tabela2, są kluczowym elementem w tworzeniu relacji wiele do wielu, ponieważ umożliwiają mapowanie skomplikowanych powiązań w sposób technicznie poprawny i zrozumiały dla użytkowników systemu.

Pytanie 6

W języku CSS określono styl dla pola edycyjnego. Pole to będzie miało jasnozielony kolor tła, gdy będzie w trybie edycji.

A. jeśli jest to pierwsze wystąpienie tego elementu w dokumencie.

B. po naciśnięciu na nie myszką w celu wpisania tekstu.

C. w każdej sytuacji.

D. gdy będzie na nie najechane kursorem bez kliknięcia.

Inne odpowiedzi mogą wydawać się logiczne na pierwszy rzut oka, jednak każda z nich ma swoje wady. Stwierdzenie, że tło zmienia się "gdy zostanie wskazane kursorem myszy bez kliknięcia" jest nieprawidłowe, ponieważ stan "focus" wymaga interakcji użytkownika poprzez kliknięcie. W przeciwnym razie, pole nie będzie miało przypisanego stylu. Możliwość ustawienia tła przy najechaniu kursorem myszy można osiągnąć za pomocą pseudo-klasy :hover, ale to zupełnie inny kontekst. Twierdzenie, że tło zmienia się "w każdym przypadku" jest również mylące, ponieważ reguła CSS dotyczy tylko specyficznego stanu, a nie wszystkich stanów. Ostatecznie, stwierdzenie, że zmiana tła zachodzi "jeśli jest to pierwsze wystąpienie tego znacznika w dokumencie" jest nieprawdziwe, ponieważ reguła CSS odnosi się do każdego elementu <input>, który znajdzie się w stanie "focus", niezależnie od jego miejsca w dokumencie. Tego rodzaju myślenie prowadzi do nieporozumień dotyczących zastosowania selektorów CSS oraz ich właściwości. Dlatego ważne jest, aby mieć jasność co do mechanizmów działania CSS i zrozumieć, że odpowiednie style są stosowane w oparciu o interakcje użytkownika, a nie tylko na podstawie struktury dokumentu.

Pytanie 7

Określ rezultat działania skryptu napisanego w języku PHP ```PHP "Perl",14=>"PHP",20=>"Python",22=>"Pike"); asort($tablica); print("

");
print_r($tablica);
print("

"); ?> ```

A. rys. A

B. rys. C

C. rys. D

D. rys. B

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego rozumienia działania funkcji asort() w PHP. Funkcja ta sortuje tablicę według wartości, a nie kluczy, co oznacza, że wartości są uporządkowane alfabetycznie lub numerycznie w zależności od ich typu. W przypadku tablic asocjacyjnych klucze pozostają przypisane do swoich oryginalnych wartości co jest kluczowe dla utrzymania integralności danych. Błędne podejścia do sortowania często wynikają z założenia że sortowanie dotyczy kluczy co prowadzi do błędnych wyników. Innym typowym błędem jest założenie że sortowanie zmienia klucze na indeksy numeryczne co nie jest prawdą dla funkcji asort(). Wiedza o tym jak PHP traktuje typy danych i jak przeprowadza operacje sortowania jest niezbędna do efektywnego programowania w tym języku. Należy pamiętać że asort() różni się od sort() gdyż ta druga funkcja faktycznie zmienia klucze na indeksy numeryczne co może prowadzić do utraty istotnych danych identyfikacyjnych w tablicach asocjacyjnych.

Pytanie 8

Aby przesłać informacje za pomocą funkcji mysqli_query) w skrypcie PHP, który dodaje do bazy danych dane uzyskane z formularza na stronie internetowej, jako jeden z argumentów trzeba użyć kwerendy

A. UPDATE

B. SELECT

C. ALTER

D. INSERT INTO

Wybór odpowiedzi 'INSERT INTO' jest poprawny, ponieważ służy do wstawiania nowych rekordów do bazy danych w systemie zarządzania bazą danych (DBMS). Kiedy chcemy przesłać dane z formularza w PHP, używamy tej kwerendy, aby określić, do której tabeli w bazie danych chcemy dodać nowe informacje oraz jakie wartości mają być wstawione w poszczególnych kolumnach. Przykładowo, jeśli mamy formularz rejestracji użytkownika, możemy użyć kwerendy: "INSERT INTO uzytkownicy (imie, email) VALUES ('Jan', '[email protected]')". Warto pamiętać o przygotowywaniu zapytań (prepared statements) w celu zabezpieczenia aplikacji przed atakami SQL Injection, co jest standardową dobrą praktyką w tworzeniu aplikacji webowych. Użycie kwerendy 'INSERT INTO' jest kluczowe, ponieważ pozwala na efektywne dodawanie nowych danych, co jest podstawową operacją w bazach danych.

Pytanie 9

W języku JavaScript stworzono fragment kodu. Po uruchomieniu skryptu zmienna x

<script>
   var x = 10;
   x++;
   console.log(x);
 </script>

A. Będzie równa 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej

B. Będzie równa 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML

C. Będzie równa 11 i zostanie wypisana w oknie popup

D. Będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej

W zaprezentowanym fragmencie kodu JavaScript zmienna x jest najpierw inicjalizowana wartością 10. Następnie operator inkrementacji x++ zwiększa tę wartość o 1, co skutkuje przypisaniem zmiennej wartości 11. Operator postinkrementacji w JavaScript działa w ten sposób że najpierw zwraca aktualną wartość zmiennej a następnie ją zwiększa. W tym przypadku operacja x++ skutkuje zwiększeniem wartości x do 11. W konsoli przeglądarki wywołanie console.log(x) powoduje wyświetlenie obecnej wartości zmiennej x która wynosi 11. Użycie console.log jest standardową praktyką debugowania w JavaScript i jedną z głównych metod wyświetlania informacji w środowisku przeglądarki. Konsole przeglądarek internetowych są potężnym narzędziem dla deweloperów front-endowych umożliwiającym interaktywną pracę z kodem monitorowanie błędów oraz wydajności aplikacji. Jako najlepsza praktyka zaleca się stosowanie console.log do tymczasowego debugowania i unikanie pozostawiania tych wywołań w produkcyjnych wersjach kodu co może prowadzić do zbędnego obciążenia aplikacji i ujawnienia niepotrzebnych informacji użytkownikom końcowym. Warto również wspomnieć że zmienne deklarowane za pomocą var mają zasięg funkcyjny co oznacza że są dostępne w całej funkcji w której zostały zadeklarowane.

Pytanie 10

W bazie danych wykonano następujące polecenia dotyczące uprawnień użytkownika adam. Po ich realizacji użytkownik adam uzyska uprawnienia do

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO adam
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam

A. modyfikowania danych i przeglądania tabeli klienci

B. tworzenia tabeli klienci oraz modyfikowania w niej danych

C. przeglądania tabeli klienci oraz dodawania do niej sektorów

D. usuwania tabeli lub jej rekordów

Prawidłowa odpowiedź dotycząca usunięcia tabeli lub jej rekordów wynika z analizy poleceń SQL które zostały wykonane na użytkowniku adam. Instrukcja GRANT ALL PRIVILEGES zapewnia użytkownikowi wszystkie dostępne uprawnienia do tabeli klienci w tym możliwość usunięcia zarówno całej tabeli jak i jej rekordów. Jednakże w dalszej kolejności polecenie REVOKE SELECT INSERT UPDATE ogranicza te konkretne uprawnienia. Pozostawia to użytkownikowi adam pełne prawo do korzystania z polecenia DELETE które umożliwia usunięcie poszczególnych rekordów oraz DROP które pozwala usunąć całą tabelę. Jest to kluczowe w zarządzaniu bazą danych zwłaszcza w kontekście zapewnienia integralności i bezpieczeństwa danych. W praktyce administratorzy baz danych muszą umiejętnie zarządzać uprawnieniami aby zapewnić odpowiedni poziom bezpieczeństwa oraz kontrolę dostępu zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi. Dzięki temu można uniknąć nieautoryzowanego dostępu do wrażliwych danych oraz przypadkowego usunięcia ważnych informacji

Pytanie 11

Czy automatyczna weryfikacja właściciela witryny dostępnej przez protokół HTTPS jest możliwa dzięki

A. informacjom kontaktowym na stronie

B. kluczom prywatnym

C. danym whois

D. certyfikatowi SSL

Wybór niepoprawnych odpowiedzi można wytłumaczyć poprzez zrozumienie, jak działa weryfikacja właściciela strony internetowej. Dane kontaktowe na stronie mogą być przydatne dla użytkowników, ale nie mają one żadnego wpływu na automatyczną weryfikację tożsamości właściciela domeny przez protokół HTTPS. Oferowanie takich danych może zwiększyć zaufanie użytkowników, jednak nie jest to standardowy sposób potwierdzania tożsamości. Klucze prywatne są elementem kryptografii używanym w procesie szyfrowania danych, ale same w sobie nie służą do weryfikacji właściciela strony. Klucz prywatny jest używany do podpisywania cyfrowego certyfikatu, a jego posiadanie przez właściciela witryny jest jednym z warunków uzyskania certyfikatu SSL, ale nie zastępuje automatycznej weryfikacji. Dane whois, chociaż mogą zawierać informacje o właścicielu domeny, są publicznie dostępne i nie są używane w procesie weryfikacji HTTPS. Właściciele stron mogą zarejestrować swoje domeny z fikcyjnymi danymi kontaktowymi, co czyni je mało wiarygodnym źródłem informacji o rzeczywistym właścicielu. Dlatego wszystkie te odpowiedzi nie są związane z procesem automatycznej weryfikacji, który opiera się na certyfikatach SSL.

Pytanie 12

Logo platformy CMS noszącej nazwę Joomla! to

A. C

B. A

C. B

D. D

Logo Joomla! jest charakterystyczne z uwagi na swoją kolorystykę i kształt symbolizujący współpracę oraz integrację. Zawiera cztery kolorowe elementy splecione w formie kwiatka lub wiru co często jest interpretowane jako symbol integracji społeczności i otwartości na różnorodność. Joomla! to system zarządzania treścią (CMS) napisany w PHP który wykorzystywany jest do tworzenia stron internetowych blogów i aplikacji internetowych. Jest jednym z najpopularniejszych CMS na świecie dzięki swojej elastyczności modułom oraz dużej społeczności wspierającej rozwój. Joomla! jest wykorzystywany zarówno przez małe przedsiębiorstwa jak i duże organizacje dzięki swojej możliwości skalowania i dostosowywania do indywidualnych potrzeb. Dodatkowo jego open-source'owy charakter pozwala na szerokie dostosowanie kodu do specyficznych wymagań co jest cenione przez programistów i deweloperów. Dobry wybór Joomla! jako CMS może znacząco przyspieszyć proces tworzenia i zarządzania treścią na stronie internetowej oferując jednocześnie wsparcie licznych rozszerzeń i szablonów

Pytanie 13

body{
background-image: url"rysunek.gif");
background-repeat: repeat-y;
}
W przedstawionej definicji stylu CSS, powtarzanie dotyczy

A. tła każdego znacznika akapitu

B. rysunku znajdującego się w tle strony w pionie

C. rysunku umieszczonego w tle strony w poziomie

D. rysunku osadzonego znacznikiem img

W definicji stylu CSS, zastosowane tło z rysunkiem 'rysunek.gif' jest powtarzane w pionie dzięki właściwości 'background-repeat: repeat-y'. Oznacza to, że obrazek będzie powielany wzdłuż osi Y, co skutkuje tym, że obrazek jest umieszczany jeden nad drugim, tworząc wrażenie ciągłości. Aby lepiej zrozumieć działanie tej właściwości, warto przyjrzeć się innym ustawieniom tła. Na przykład, właściwość 'background-repeat: repeat' powtarza obraz zarówno w poziomie, jak i w pionie, natomiast 'background-repeat: no-repeat' zapobiega jakimkolwiek powtórzeniom. W standardach CSS, takich jak CSS3, definiowanie tła w ten sposób jest zgodne z zasadami, które pozwalają na elastyczne projektowanie stron internetowych. W praktyce, użycie powtarzającego się tła może być przydatne w przypadku prostych wzorów, które mają stworzyć efekt wizualny, nie obciążając jednocześnie zbytnio zasobów, co jest istotne dla wydajności ładowania strony.

Pytanie 14

Jakie skutki przyniesie zastosowanie przedstawionego formatowania CSS dla nagłówka trzeciego stopnia?

<style> h3 { background-color: grey; } </style> ... <h3 style="background-color: orange;"> Rozdział 1.2.2. </h3>

A. kolor tekstu będzie szary

B. tło będzie pomarańczowe

C. kolor tekstu będzie pomarańczowy

D. tło będzie szare

W tym przykładzie pokazano dwa różne sposoby stylizacji za pomocą CSS: styl wbudowany i styl zewnętrzny. Styl wbudowany ma wyższy priorytet, bo jest przypisany bezpośrednio do elementu HTML, a to oznacza, że w nagłówku trzeciego stopnia kolor tła będzie pomarańczowy. To ma sens, bo czasem musimy przeskoczyć ogólne reguły stylizacji, żeby wprowadzić jakieś szczególne zmiany. Używanie stylów wbudowanych może być jednak ryzykowne, bo jak się ich nagromadzi, to ciężko się potem w tym połapać. Dlatego lepiej korzystać z zewnętrznych stylów – są bardziej uporządkowane i pozwalają na łatwe powtarzanie kodu CSS. Ważne jest też, żeby nie łączyć HTML z CSS w sposób, który wprowadza zamęt, bo to ułatwia życie i sprawia, że kod jest bardziej zrozumiały. Wiedza na temat priorytetów w CSS jest kluczowa dla każdego, kto chce dobrze projektować strony i mieć wszystko ładnie poukładane.

Pytanie 15

W sekcji nagłówkowej kodu HTML znajduje się tekst przedstawiony na ilustracji. Tekst ten zostanie wyświetlony

<title>Strona miłośników psów</title>

A. w zawartości strony, w pierwszym widocznym nagłówku

B. w polu adresu, obok wpisanego adresu URL

C. w zawartości strony, na banerze

D. na pasku tytułowym przeglądarki

Tag <title> w HTML jest częścią sekcji nagłówkowej dokumentu i służy do określenia tytułu strony wyświetlanego na pasku tytułu przeglądarki. Jest to kluczowy element z punktu widzenia SEO, ponieważ wyszukiwarki internetowe używają informacji z tagu <title> do indeksowania stron i określania ich treści. Tytuł strony powinien być krótki, ale jednocześnie bogaty w słowa kluczowe, dzięki czemu zwiększa szanse na wysoką pozycję w wynikach wyszukiwania. W praktyce dobrze zaprojektowany tytuł wpływa na widoczność strony w sieci i przyciąga uwagę użytkowników. Ważne jest, aby tytuł był unikalny dla każdej strony w witrynie, co pomaga w lepszym zrozumieniu struktury strony przez odwiedzających oraz roboty indeksujące. Zgodnie z dobrymi praktykami, tytuł powinien zawierać od 50 do 60 znaków, aby był w pełni widoczny w wynikach wyszukiwania i nie został przycięty. Tytuł to pierwsze, co użytkownik widzi w zakładkach przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania, dlatego jego odpowiednia konstrukcja jest niezmiernie ważna.

Pytanie 16

Znacznik <s> w HTML generuje

A. migotanie tekstu

B. podkreślenie tekstu

C. przekreślenie tekstu

D. pochylenie tekstu

Znacznik <s> w HTML służy do oznaczania tekstu, który jest przekreślony. To daje znać, że dany fragment już nie jest aktualny albo jest błędny. Myślę, że to bardzo ważne, bo z perspektywy semantyki w HTML, pozwala lepiej zrozumieć, co się dzieje na stronie. Użytkownicy korzystający z czytników ekranu mogą łatwiej zrozumieć, że coś jest nieaktualne. Przykładem mogą być sklepy internetowe, gdzie przekreślenie starej ceny pokazuje, że produkt jest teraz w promocji. Dobrze jest pamiętać, że stosowanie tych znaczników dobrze wpływa na strukturę dokumentu, co jest zgodne z wytycznymi W3C i poprawia dostępność w sieci.

Pytanie 17

W stylu CSS zdefiniowano klasę uzytkownik:

p.uzytkownik {
    color: blue;
}

Na stronie będą wyświetlane czcionką w kolorze niebieskim:

A. paragrafy, do których została przypisana klasa uzytkownik.

B. wszystkim elementom w sekcji <body> z przypisaną klasą uzytkownik.

C. tylko elementy tekstowe typu <p>, <h1>.

D. wszystkie akapity.

Deklaracja selektora p.uzytkownik oznacza w CSS połączenie selektora typu z selektorem klasy. Innymi słowy: przeglądarka wybierze tylko te elementy <p>, które mają w atrybucie class wpisaną klasę uzytkownik, np. <p class="uzytkownik">Treść</p>. Sama kropka przed nazwą klasy definiuje selektor klasy, a litera p przed kropką zawęża go wyłącznie do paragrafów. Gdyby w stylu było samo .uzytkownik { color: blue; }, wtedy reguła objęłaby wszystkie elementy z tą klasą, niezależnie czy to <p>, <div>, <h1> czy cokolwiek innego. Moim zdaniem to jedno z podstawowych, ale bardzo ważnych rozróżnień w CSS: kombinacja selektorów pozwala dokładnie kontrolować, które elementy są stylowane. Dzięki temu nie trzeba nadawać unikalnych klas dla każdego typu elementu, tylko łączyć selektor typu (np. p, h1, li) z klasą, gdy jest to potrzebne. W praktyce w projektach spotyka się dużo takich zapisów: np. li.active, a.button-primary, input.error. To pomaga utrzymać porządek w arkuszu stylów i unikać niepotrzebnie szerokiego działania reguł. Warto też zwrócić uwagę na specyficzność: p.uzytkownik ma większą specyficzność niż samo p, ale mniejszą niż np. #idElementu. Przy konfliktach stylów przeglądarka bierze to pod uwagę. Dobra praktyka jest taka, żeby nie pisać zbyt ogólnych selektorów, które kolorują „pół strony” przypadkiem. Taki selektor jak w pytaniu jest bezpieczny i precyzyjny – wiadomo dokładnie, że kolor niebieski trafi tylko do tych paragrafów, którym świadomie przypiszemy klasę uzytkownik w HTML.

Pytanie 18

Wyjątkowa metoda przynależąca do danej klasy w programowaniu obiektowym, która jest automatycznie wywoływana w momencie tworzenia obiektu i zazwyczaj ma na celu inicjalizację pól, to

A. obiekt

B. konstruktor

C. specyfikator dostępu

D. destruktor

Konstruktor to specjalna metoda, która jest wywoływana automatycznie w momencie tworzenia nowego obiektu danej klasy. Jego głównym celem jest zainicjowanie pól obiektu oraz, w razie potrzeby, wykonanie dodatkowych działań konfiguracyjnych. W praktyce konstruktor umożliwia przygotowanie obiektu do dalszego użytkowania. Na przykład, w języku Java, konstruktor o nazwie klasy pozwala na tworzenie instancji tej klasy z określonymi wartościami dla pól. Dobre praktyki wskazują, że konstruktor powinien być używany do przekazywania parametrów, które są niezbędne do prawidłowego działania obiektu. Warto również wspomnieć o koncepcji konstruktorów przeciążonych, która pozwala na definiowanie wielu konstruktorów w jednej klasie, umożliwiając różne sposoby inicjalizacji obiektów. To sprawia, że kod jest bardziej elastyczny i czytelny, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego i dobrymi praktykami inżynierii oprogramowania.

Pytanie 19

Na ilustracji przedstawiono strukturę bloków na stronie internetowej. Który z poniższych fragmentów CSS odpowiada takim ustawieniom? (Dla uproszczenia pominięto właściwości dotyczące koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. #pierwszy{float:left; width:30%;} #drugi {clear:both; width:70%;} #trzeci {clear:both; width:70%;} #czwarty {float:left; width:100%;}

B. #pierwszy {float:left; width:30%;} #drugi {float:left; width:70%;} #trzeci {float:left; width:70%;} #czwarty {clear:both; }

C. #pierwszy { width: 30%; } #drugi { width: 70%; } #trzeci { width: 70%; } #czwarty { width: 100%; }

D. #pierwszy {float:left; width:30%; } #drugi {clear:both; width:70%; } #trzeci {float:left; width:70%; } #czwarty {clear:both; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź pierwsza jest prawidłowa, gdyż prawidłowo wykorzystuje właściwość float w stylach CSS, aby uzyskać pożądany układ bloków na stronie internetowej. Float pozwala elementom przemieszczać się na lewą lub prawą stronę kontenera, co jest kluczowe w tworzeniu layoutów. W tym przypadku #pierwszy, #drugi i #trzeci mają ustawione float:left, co umożliwia ich równoległe ustawienie w poziomie aż do momentu, gdy szerokości kontenera są zapełnione. Następnie blok #czwarty wymaga clear:both, aby przemieszczać się poniżej wszystkich poprzednich elementów z ustawionym float. To powszechna technika stosowana w projektowaniu responsywnych układów stron, gdzie równoległe pozycjonowanie elementów pozwala na efektywne wykorzystanie przestrzeni. Float w połączeniu z odpowiednimi szerokościami procentowymi pomaga tworzyć elastyczne projekty, które dobrze skalują się na różnych urządzeniach, co jest zgodne z nowoczesnymi standardami web developmentu. Ponadto zrozumienie działania float i clear jest fundamentem przy tworzeniu klasycznych layoutów typu grid przed wprowadzeniem nowoczesnych rozwiązań takich jak Flexbox czy CSS Grid, co pokazuje zrozumienie podstawowych zasad CSS.

Pytanie 20

Wskaż, jak wygląda komentarz wieloliniowy w języku PHP?

A. #

B. //

C.

D. /* */

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Komentarz wieloliniowy w języku PHP jest oznaczany przez symbole '/*' na początku oraz '*/' na końcu. Tego typu komentarze pozwalają na umieszczanie dłuższych opisów lub wyjaśnień w kodzie, co jest szczególnie przydatne w przypadku bardziej złożonych fragmentów. Przykładowo, jeśli mamy funkcję, która wykonuje skomplikowane obliczenia, można użyć komentarza wieloliniowego, aby szczegółowo opisać, co ta funkcja robi oraz jakie są jej wejścia i wyjścia. W dobie pracy zespołowej i dbałości o dokumentację kodu, stosowanie komentarzy do wyjaśnienia celów, metod i ograniczeń kodu jest dobrą praktyką. Dzięki temu, programiści, którzy będą pracować z danym fragmentem kodu w przyszłości, będą mieli pełniejsze zrozumienie jego działania. Używanie komentarzy wieloliniowych w PHP jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, sprzyja utrzymaniu porządku w kodzie oraz ułatwia jego późniejsze modyfikacje.

Pytanie 21

Do jakiego celu służy certyfikat SSL?

A. zidentyfikowania posiadacza witryny

B. zapisywania informacji o sesjach generowanych w witrynie

C. deszyfracji danych przesyłanych w sieci

D. blokowania złośliwego oprogramowania na stronie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Certyfikat SSL (Secure Sockets Layer) jest istotnym elementem zabezpieczeń internetowych, który służy do szyfrowania komunikacji pomiędzy przeglądarką a serwerem. Głównym celem certyfikatu SSL jest zapewnienie poufności danych przesyłanych w Internecie oraz potwierdzenie tożsamości właściciela witryny. Dzięki zastosowaniu certyfikatu SSL, użytkownicy mogą mieć pewność, że ich dane osobowe, takie jak hasła czy numery kart kredytowych, są chronione przed przechwyceniem przez osoby trzecie. Certyfikaty są wydawane przez zaufane organizacje certyfikujące, które weryfikują tożsamość właściciela witryny. W przypadku HTTPS, protokołu korzystającego z SSL, przeglądarka wyświetla ikonę kłódki, co sygnalizuje, że połączenie jest bezpieczne. Implementacja certyfikatu SSL jest nie tylko techniczną koniecznością, ale także pozytywnie wpływa na SEO, ponieważ wyszukiwarki, takie jak Google, preferują witryny zabezpieczone SSL, co może prowadzić do lepszej pozycji w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 22

Który z kodów PHP sprawi, że zostanie wyświetlona sformatowana data oraz czas ostatnich odwiedzin użytkownika witryny, natomiast podczas pierwszej wizyty nic się nie wyświetli?

Kod 1.   echo date('d.m.Y, H:i', $_COOKIE['c1']);
         setcookie('c1', time());

Kod 2.   if(isset($_COOKIE['c1']))
           echo date($_COOKIE['c1']);
         setcookie('c1', time(), time() + 30 * 86400);

Kod 3.   echo date($_COOKIE['c1']);
         setcookie('c1', time(), time() + 30 * 86400);

Kod 4.   setcookie('c1', time(), time() + 30 * 86400);

A. Kod 2.

B. Kod 1.

C. Kod 3.

D. Kod 4.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to Kod 2. Ten kod wykorzystuje funkcję isset() w PHP do sprawdzenia, czy ciasteczko o nazwie 'c1' jest już ustawione. Jeżeli tak, oznacza to, że użytkownik odwiedził stronę wcześniej i kod wyświetla datę i czas jego ostatnich odwiedzin zapisane w tym ciasteczku. Następnie ciasteczko jest aktualizowane i zapisuje obecny czas, który będzie wyświetlany podczas następnej wizyty. Jeżeli ciasteczko 'c1' nie istnieje, oznacza to, że jest to pierwsza wizyta użytkownika na stronie. W takim przypadku kod nie wyświetla nic, a jedynie tworzy ciasteczko 'c1' z aktualnym czasem. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w PHP, które zalecają użycie funkcji isset() do sprawdzenia istnienia zmiennej przed jej użyciem, co pozwala uniknąć błędów w przypadku, gdy zmienna nie jest zdefiniowana. Korektnie użycie ciasteczek pozwala na śledzenie aktywności użytkownika i dostosowywanie treści do jego potrzeb.

Pytanie 23

Rodzaj programowania, w którym zestaw poleceń (sekwencja instrukcji) przekazywanych komputerowi postrzega się jako program, określa się mianem programowania

A. imperatywnego

B. logicznego

C. stanowego

D. funkcyjnego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Programowanie imperatywne to paradygmat, w którym programista definiuje sekwencję instrukcji, które komputer ma wykonać, aby osiągnąć określony cel. Jest to najpopularniejszy i najczęściej stosowany sposób programowania, który koncentruje się na tym, jak osiągnąć pożądany rezultat, a nie tylko na tym, co ma być osiągnięte. W programowaniu imperatywnym zazwyczaj używa się zmiennych, struktur kontrolnych takich jak pętle i instrukcje warunkowe, co pozwala na kontrolę przepływu wykonania programu. Przykłady języków programowania, które implementują ten paradygmat, to C, C++, Java oraz Python. Zastosowanie programowania imperatywnego w praktyce jest szerokie: od tworzenia aplikacji desktopowych, przez gry, aż po systemy operacyjne. Standardy takie jak ISO C określają wytyczne dla programowania w języku C, co dodatkowo podkreśla znaczenie tego paradygmatu w branży programistycznej. Zrozumienie programowania imperatywnego stanowi fundament dla dalszej nauki bardziej zaawansowanych technik i paradygmatów programowania.

Pytanie 24

Co wchodzi w skład standardowego frameworka?

A. system uruchamiania i przetwarzania akcji oraz certyfikat http

B. zarządzanie komunikacją z bazą danych, system uruchamiania i przetwarzania akcji

C. domena oraz obsługa błędów

D. przetwarzanie formularzy oraz wbudowany serwer

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Frameworki aplikacji webowych dostarczają zestawu narzędzi i standardów, które ułatwiają tworzenie oprogramowania. W kontekście tego pytania, zarządzanie komunikacją z bazą danych oraz mechanizm uruchamiania i przetwarzania akcji stanowią kluczowe komponenty każdego frameworka. Zarządzanie komunikacją z bazą danych odnosi się do sposobów, w jakie aplikacja łączy się z bazą danych, wykonuje zapytania i przetwarza wyniki. Przykładowo, w frameworkach takich jak Django czy Ruby on Rails, stosuje się ORM (Object-Relational Mapping), co ułatwia interakcję z bazą danych poprzez obiektowe podejście zamiast pisania surowych zapytań SQL. Mechanizm uruchamiania i przetwarzania akcji opisuje, jak framework interpretuje i obsługuje żądania użytkowników, co obejmuje routing, middleware i obsługę logiki biznesowej. Takie podejście jest zgodne z zasadą DRY (Don't Repeat Yourself), co zwiększa efektywność i jakość kodu w projektach programistycznych.

Pytanie 25

Warunek zapisany w PHP wyświetli liczbę, jeśli

if ($liczba % 2 == 0)
{
    echo $liczba;
}

A. jest ona dodatnia

B. wynik dzielenia liczby przez 2 wynosi 0

C. jest ona liczbą pierwszą

D. jest ona parzysta

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Warunek zapisany w języku PHP używa operatora modulo (%) do sprawdzenia, czy dana liczba jest parzysta. Operator modulo zwraca resztę z dzielenia liczby przez inną liczbę co w przypadku parzystości oznacza że reszta z dzielenia liczby przez 2 wynosi 0. W praktyce wykorzystuje się to do sprawdzenia czy liczba jest podzielna przez 2 bez reszty co jest definicją liczby parzystej. W kodowaniu warunki te są przydatne w algorytmach które wymagają działania na liczbach parzystych lub nieparzystych jak np. filtrowanie danych czy sortowanie. Dobre praktyki programistyczne sugerują wykorzystywanie tego typu operacji w przypadku gdy istnieje potrzeba optymalizacji warunków logicznych w kodzie. Umiejętność rozpoznawania i implementacji takich wzorców kodowania jest kluczowa dla pisania efektywnego i czytelnego kodu. Dzięki temu łatwiej można zarządzać dużymi zbiorami danych i operować na nich w sposób zautomatyzowany co jest podstawą w dzisiejszych aplikacjach webowych.

Pytanie 26

Aby przeanalizować rozkład ilościowy różnych kolorów na zdjęciu, należy skorzystać z

A. rozmycia Gaussa

B. histogramu

C. balansu kolorów

D. desaturacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Histogram to coś jak graficzna mapka kolorów w Twoim zdjęciu. Pokazuje, jak rozłożone są różne kolory – czerwony, zielony i niebieski – co jest mega przydatne, gdy chcesz zobaczyć, które kolory dominują w Twoim obrazie. Dzięki histogramowi można ogarnąć siłę kolorów i ich proporcje. Jak się nim pobawisz, to łatwiej zauważysz, czy kolory są zbyt intensywne, zbyt blade albo czy masz jakieś przepalenia czy zbyt ciemne miejsca w obrazku. Osobiście, jak używam histogramu, to mogę fajnie dostosować jasność czy kontrast, żeby zdjęcie wyglądało tak, jak chcę. W fotografii i grafice komputerowej histogramy są po prostu standardem – bez nich ciężko ocenić jakość obrazu i podjąć sensowne decyzje w postprodukcji. Dlatego naprawdę warto z nich korzystać, bo dają konkretny wgląd w kolorystykę.

Pytanie 27

W PHP typ float oznacza

A. łańcuchowy

B. zmiennoprzecinkowy

C. logiczny

D. całkowity

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ float w PHP to coś w rodzaju magicznego narzędzia do pracy z liczbami, które mają część dziesiętną. Tego typu liczby są niezbędne, kiedy musimy mieć na uwadze detale, na przykład w finansach czy matematyce. Weźmy taki przykład: przy obliczaniu cen w sklepie internetowym często spotykamy się z kwotami jak 19.99 zł. Dzięki PHP możemy wykonywać różne operacje matematyczne na tych liczbach, co daje nam dużą elastyczność w pracy z danymi liczbowymi. Jednak trzeba wiedzieć, że ze względu na to, jak komputery przechowują liczby zmiennoprzecinkowe, zdarzają się problemy z ich dokładnością. W sytuacjach, gdzie to precyzja jest kluczowa, jak w przypadku obliczeń finansowych, dobrze jest skorzystać z takich funkcji jak round(), żeby zaokrąglić wynik do odpowiedniej liczby miejsc po przecinku. Wiedza na temat typu float i jego zastosowania to absolutna podstawa w pracy z programowaniem, zwłaszcza przy tworzeniu aplikacji webowych.

Pytanie 28

W SQL, aby usunąć wszystkie rekordy z tabeli, ale zachować jej strukturę, należy użyć polecenia:

A. DELETE FROM

B. TRUNCATE

C. REMOVE

D. DROP TABLE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W SQL, aby usunąć wszystkie rekordy z tabeli, ale zachować jej strukturę, używamy polecenia <code>DELETE FROM</code>. To polecenie jest częścią języka manipulacji danymi (DML) i pozwala na usunięcie danych bez usuwania samej tabeli. Warto zwrócić uwagę, że <code>DELETE FROM</code> może być użyte z klauzulą <code>WHERE</code>, aby usunąć tylko wybrane rekordy, ale bez tej klauzuli usunie wszystkie wiersze z tabeli. Zaletą tego podejścia jest to, że struktura tabeli, jej indeksy i inne atrybuty pozostają nienaruszone. Ponadto, polecenie <code>DELETE FROM</code> jest transakcyjne, co oznacza, że można je wycofać w ramach sesji transakcyjnej, co może być przydatne w przypadku błędów lub zmian w decyzji. Użycie tego polecenia jest zgodne z dobrymi praktykami zarządzania danymi, szczególnie w sytuacjach, gdy chcemy jedynie zresetować zawartość tabeli bez jej usuwania z bazy danych.

Pytanie 29

Użycie znacznika <b> do pogrubienia tekstu może być również osiągnięte poprzez zastosowanie reguły CSS

A. text-size

B. font-size

C. text-weight

D. font-weight

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwość CSS 'font-weight' to naprawdę ważne narzędzie, które pozwala nam kontrolować grubość tekstu na stronie. Dzięki niemu możemy nie tylko pogrubić tekst, ale też ustawić różne inne wartości, jak 'normal', 'bold', 'bolder' oraz liczby od 100 do 900. To daje nam fajne możliwości w zakresie typografii. Na przykład, jak użyjesz zapisu CSS 'p { font-weight: bold; }', to wszystkie akapity na stronie będą się wyświetlały pogrubioną czcionką. Dobrze jest pamiętać, że korzystanie z 'font-weight' jest zgodne z najlepszymi praktykami, bo odseparowuje treść od stylizacji. Moim zdaniem dobrze jest ograniczać użycie znaczników HTML, takich jak <b>, do sytuacji, kiedy zależy nam na podkreśleniu ważności jakiejś treści. Projektując strony, musimy myśleć też o tym, jak strony będą odbierane przez użytkowników i jak będą dostępne. Dobre style mogą bardzo poprawić czytelność tekstu.

Pytanie 30

Jaką wartość wyświetli standardowe wyjście dla podanego w ramce fragmentu kodu w języku C++?

A. 2

B. 32

C. 0

D. 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W analizowanym fragmencie programu funkcja obliczenia modyfikuje swój argument x poprzez operację x %= 3 co oznacza że oblicza resztę z dzielenia x przez 3. W przypadku x równego 32 reszta z dzielenia przez 3 wynosi 2. Następnie instrukcja x++ zwiększa wartość x o 1 co daje wynik końcowy równy 3. Wiedza o operatorach arytmetycznych takich jak % oraz o inkrementacji ++ jest kluczowa przy programowaniu w C++. Operator % jest powszechnie używany do określania parzystości liczb lub cyklicznych wzorców w algorytmach. Zrozumienie jak te operacje wpływają na przepływ danych w programie pozwala unikać błędów logicznych i poprawiać wydajność kodu. Inkrementacja jest również istotna w wielu strukturach sterujących takich jak pętle co czyni ją niezbędnym elementem w rozwiązywaniu problemów algorytmicznych. Tego typu operacje są fundamentem w standardach programowania ponieważ pozwalają na precyzyjne kontrolowanie wartości zmiennych w trakcie wykonywania programów. Warto ćwiczyć te koncepcje aby w pełni wykorzystać potencjał języka C++ szczególnie w kontekście optymalizacji i wydajności aplikacji.

Pytanie 31

Wskaż kod CSS odpowiadający układowi bloków 2 - 5, zakładając, że są one zbudowane w oparciu o przedstawiony kod HTML.

BLOK 1
BLOK 2	BLOK 3	BLOK 4
BLOK 5

<div id="pierwszy">BLOK 1</div>
<div id="drugi">BLOK 2</div>
<div id="trzeci">BLOK 3</div>
<div id="czwarty">BLOK 4</div>
<div id="piaty">BLOK 5</div>

Kod 1.
#drugi {
  float: left;
  width: 40%;
}
#trzeci {
  float: left;
  width: 30%;
}
#czwarty {
  float: right;
  width: 30%;
}
#piaty {
  clear: both;
  width: 30%;
}

Kod 2.
#drugi {
  float: left;
  width: 40%;
}
#trzeci {
  float: left;
  width: 30%;
}
#czwarty {
  float: right;
  width: 30%;
}
#piaty {
  float: left;
  width: 30%;
}

Kod 3.
#drugi {
  float: left;
  width: 40%;
}
#trzeci {
  float: left;
  width: 30%;
}
#czwarty {
  width: 30%;
}
#piaty {
  float: right;
  width: 30%;
}

Kod 4.
#drugi {
  float: left;
  width: 40%;
}
#trzeci {
  width: 30%;
}
#czwarty {
  width: 30%;
}
#piaty {
  float: right;
  width: 30%;
}

A. Kod 1.

B. Kod 4.

C. Kod 2.

D. Kod 3.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Brawo, twoja odpowiedź jest poprawna. Wybrałeś Kod 2, co jest zgodne z układem bloków na diagramie. Przy analizie kodu CSS, musimy zwrócić uwagę na różne aspekty, takie jak pozycja, szerokość i kolejność bloków. W tym przypadku, blok o id 'drugi' jest umieszczony po lewej stronie i zajmuje 40% szerokości, co jest zgodne z diagramem. Bloki 'trzeci' i 'czwarty' są odpowiednio po lewej i prawej stronie z szerokością 30%, a blok 'piąty' jest umieszczony na dole i zajmuje 30% szerokości. To wszystko odpowiada układowi bloków na diagramie. Kiedy tworzysz strony internetowe, ważne jest, aby zrozumieć i umieć manipulować kodem CSS, aby uzyskać pożądany układ strony. Pamiętaj, że praktyka i doświadczenie są kluczowe do zrozumienia jak kod CSS wpływa na układ i stylizację elementów strony.

Pytanie 32

Która z poniższych definicji funkcji w języku C++ przyjmuje argument typu rzeczywistego i zwraca wynik typu całkowitego?

A. void fun1(int a);

B. int fun1(float a);

C. float fun1(void a);

D. float fun1(int a);

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'int fun1(float a);' jest jak najbardziej trafna. Zauważ, że ta deklaracja ma parametr typu float, czyli rzeczywisty, a do tego zwraca wartość typu całkowitego (int). W C++ funkcje mogą mieć różne typy parametrów, a typ zwracanej wartości to coś, co warto podkreślić, bo mówi nam, co dostaniemy po wywołaniu tej funkcji. Takie podejście jest super przydatne, gdy musimy pracować z danymi zmiennoprzecinkowymi i chcemy uzyskać liczbę całkowitą. Przykładowo, wyobraź sobie funkcję, która przelicza liczbę rzeczywistą na zaokrągloną całkowitą za pomocą 'static_cast<int>()'. Zgoda co do typów jest kluczowa w programowaniu, a dobra praktyka to jedno – zawsze lepiej jasno określać typy danych, co w efekcie zwiększa czytelność i niezawodność kodu, a potem też łatwiej się w nim poruszać.

Pytanie 33

Tabela filmy zawiera klucz główny id oraz klucz obcy rezyserID, natomiast tabela rezyserzy ma klucz główny id. Obydwie tabele są połączone relacją jeden do wielu, gdzie strona rezyserzy odnosi się do strony filmy. Jak należy zapisać kwerendę SELECT, aby połączyć tabele filmy i rezyserzy?

A. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.filmyID ...

B. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.filmyID ...

C. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id ...

D. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.id ...

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, która wskazuje na połączenie tabeli filmy z tabelą rezyserzy za pomocą klauzuli JOIN, z warunkiem ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id, jest prawidłowa, ponieważ bezpośrednio odzwierciedla relację pomiędzy tymi dwiema tabelami. Klucz obcy rezyserID w tabeli filmy wskazuje na klucz główny id w tabeli rezyserzy. W związku z tym, aby prawidłowo połączyć te tabele w kwerendzie SELECT, musimy użyć tego klucza obcego w warunku połączenia. Przykładowo, w realnych zastosowaniach chcesz uzyskać informacje o filmach oraz ich reżyserach; więc pisząc zapytanie, możesz z łatwością uzyskać dane, takie jak tytuł filmu i imię reżysera, co jest kluczowe w systemach zarządzania bazą danych. Dobre praktyki wskazują, że zawsze należy używać poprawnych kluczy do łączenia tabel, aby uzyskać wiarygodne i dokładne wyniki, co jest fundamentalne w projektowaniu baz danych i tworzeniu zapytań SQL.

Pytanie 34

W SQL, aby uniemożliwić stworzenie konta przy wykonywaniu kwerendy CREATE USER, gdy konto już istnieje, można zastosować następującą składnię

A. CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

B. CREATE USER OR DROP 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

C. CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

D. CREATE OR REPLACE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';' jest poprawna, ponieważ użycie klauzuli 'IF NOT EXISTS' pozwala na uniknięcie błędów w sytuacji, gdy konto użytkownika już istnieje w bazie danych. W praktyce oznacza to, że wykonanie tego polecenia nie spowoduje żadnej zmiany ani błędu, jeśli konto 'anna' jest już zdefiniowane, co jest szczególnie przydatne w skryptach automatyzujących tworzenie użytkowników. Dzięki temu można uniknąć powtarzania kodu sprawdzającego istnienie użytkownika przed jego utworzeniem. Zaleca się stosowanie tej formy w celu uproszczenia procesu zarządzania użytkownikami i zapewnienia, że skrypty wykonują się bez zakłóceń. W kontekście bezpieczeństwa, ważne jest używanie silnych haseł, jak w tym przykładzie, aby zabezpieczyć konta przed nieautoryzowanym dostępem. Warto także pamiętać o dobrych praktykach w zakresie nadawania uprawnień oraz regularnego przeglądania kont użytkowników, aby zapewnić, że wszystkie konta są wykorzystywane i zarządzane odpowiednio.

Pytanie 35

Wykres słupkowy należy zapisać w formacie rastrowym tak, aby jakość jego krawędzi była jak najlepsza, również dla dużego powiększenia, unikając efektu aliasingu. Do tego celu można zastosować format

A. SVG

B. JPEG

C. PNG

D. CDR

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybierając PNG do zapisu wykresu słupkowego w formacie rastrowym, podjąłeś technicznie uzasadnioną decyzję. PNG to format grafiki rastrowej, który umożliwia zapis obrazów bezstratnie, co jest kluczowe, kiedy zależy nam na zachowaniu ostrych krawędzi – szczególnie przy wykresach, gdzie szczegółowość i czytelność mają pierwszorzędne znaczenie. W odróżnieniu od JPEG, PNG nie stosuje kompresji stratnej, przez co nie pojawiają się charakterystyczne rozmycia czy artefakty wokół linii i tekstów. Z mojego doświadczenia, jeśli chcesz potem wykres powiększać, PNG sprawdza się znakomicie – szczególnie przy plikach przygotowanych w wysokiej rozdzielczości (np. 300 dpi lub więcej). Co ważne, PNG obsługuje przezroczystość i bez problemu radzi sobie z płaskimi kolorami oraz prostymi gradientami, więc wyniki są bardzo przewidywalne. Warto wiedzieć, że format ten jest od lat szeroko akceptowany zarówno w druku, jak i na stronach internetowych. W branży najczęściej poleca się PNG do materiałów edukacyjnych, raportów czy prezentacji, gdy liczy się precyzja i wyrazistość. To taki standardowy wybór dla wszelkich diagramów, infografik czy schematów. Oczywiście, jeśli wykres byłby w pełni wektorowy, najlepszym wyjściem byłby SVG, ale jeśli ma być rastrowy – PNG jest bez dwóch zdań najlepszy. Nawet przy dużym powiększeniu krawędzie pozostają ostre, a efekt aliasingu praktycznie nie występuje, jeśli odpowiednio dobierzesz rozdzielczość wyjściową.

Pytanie 36

W języku HTML, atrybut shape w znaczniku area, który definiuje typ obszaru, może mieć wartość

A. rect, sąuare, circle

B. style="margin-bottom: 0cm;">poły, square, circle

C. rect, poły, circle

D. style="margin-bottom: 0cm;">rect, triangle, circle

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut shape znacznika area w języku HTML jest kluczowy dla określenia kształtu interaktywnego obszaru na mapie obrazów. Przyjmuje on wartości, które definiują geometrię obszaru w kontekście mapy, a do najpopularniejszych z nich należą 'rect', 'circle' oraz 'poly'. Wartość 'rect' definiuje prostokątny obszar, gdzie użytkownik może kliknąć w dowolnym miejscu w obrębie prostokąta. 'Circle' z kolei pozwala na stworzenie okrągłego obszaru kliknięcia, definiując jego środek oraz promień. Z kolei 'poly' umożliwia zdefiniowanie wielokątnego obszaru poprzez podanie współrzędnych wierzchołków. Te wartości są zgodne z definicjami przedstawionymi w standardach W3C, które określają sposób, w jaki przeglądarki interpretują te atrybuty. Przykładowo, dla atrybutu shape='rect' można podać współrzędne lewego górnego i prawego dolnego narożnika prostokąta, co sprawia, że jest to użyteczne w implementacji interaktywnych map. Zrozumienie tych wartości jest istotne dla programistów webowych, którzy chcą tworzyć dostępne i interaktywne treści.

Pytanie 37

W języku C++ metoda, która zwraca wynik potęgowania i przyjmuje dwa argumenty: liczbę x oraz wykładnik w, powinna mieć deklarację

A. void potega(int x, int w, int wynik);

B. int potega(int x);

C. int potega(int x, int w);

D. void potega(int x, int w);

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrana odpowiedź 'int potega(int x, int w);' jest poprawna, ponieważ jej deklaracja jasno wskazuje, że funkcja ma zwracać wartość typu całkowitego (int) i przyjmować dwa argumenty: podstawę potęgowania (x) oraz wykładnik (w). Taki sposób definiowania funkcji pozwala na elastyczne obliczanie potęgi liczby, co jest istotne w różnych zastosowaniach programistycznych, od prostych kalkulatorów po bardziej złożone algorytmy. W praktyce, implementacja tej funkcji mogłaby wyglądać tak: 'int potega(int x, int w) { return pow(x, w); }', gdzie wykorzystuje się standardową funkcję 'pow' z biblioteki <cmath>. Zwracanie wartości jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, ponieważ pozwala na dalsze operacje na wyniku potęgowania, a także ułatwia testowanie i debugowanie kodu. Warto również zwrócić uwagę, że w przypadku potęgowania z wykładnikiem ujemnym, warto zabezpieczyć funkcję przed błędnymi danymi, co może być osiągnięte poprzez odpowiednie sprawdzenie wartości argumentów.

Pytanie 38

Jaki model opisu kolorów charakteryzuje się parametrami takimi jak odcień, nasycenie oraz jasność?

A. HSV

B. CMYK

C. RGB

D. CMY

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Model HSV (Hue, Saturation, Value) jest powszechnie stosowany w grafice komputerowej oraz w przemyśle filmowym i fotograficznym do opisu kolorów w sposób bardziej intuicyjny dla ludzi. Odcień (Hue) odnosi się do koloru podstawowego, nasycenie (Saturation) określa intensywność koloru, a jasność (Value) mierzy, jak ciemny lub jasny jest dany kolor. Przykładowo, w modelu HSV, czerwony kolor ma odcień 0°, zielony 120°, a niebieski 240°. W praktyce, projektanci często używają narzędzi opartych na tym modelu, ponieważ umożliwia on łatwe manipulowanie kolorami w programach graficznych, takich jak Photoshop czy GIMP. Model HSV jest również szeroko stosowany w standardach przemysłowych, takich jak ISO 12647, co czyni go ważnym narzędziem w zarządzaniu kolorem. Dzięki zrozumieniu modelu HSV, profesjonaliści mogą lepiej komunikować się z klientami, precyzyjnie dobierać kolory oraz tworzyć harmonijne palety kolorystyczne.

Pytanie 39

W bazie danych istnieje tabela ksiazki, która posiada pola: tytul, id_autora, data_wypoz, id_czytelnika. Codziennie tworzony jest raport dotyczący książek wypożyczonych w danym dniu, który wyświetla jedynie tytuły książek. Która kwerenda SQL jest odpowiednia do generowania tego raportu?

A. SELECT tytul, data_wypoz FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRDATENT_E()

B. SELECT * FROM ksiazki

C. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRENT_DATE()

D. SELECT tytul FROM ksiazki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje funkcję CURRENT_DATE(), która zwraca bieżącą datę systemową. Zapytanie SQL SELECT tytul FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRENT_DATE(); umożliwia wybranie jedynie tych książek, które zostały wypożyczone w dniu, w którym raport jest generowany. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania danymi, ponieważ pozwala na efektywne filtrowanie danych bez zbędnych informacji. W kontekście bazy danych, operacje takie jak filtrowanie danych według daty są kluczowe dla tworzenia raportów, które są użyteczne i zrozumiałe dla użytkowników. Dzięki temu możemy na przykład generować codzienne zestawienia wypożyczeń książek, co jest szczególnie przydatne w bibliotekach oraz innych instytucjach zajmujących się wynajmem materiałów. Użycie odpowiednich funkcji w SQL jest nie tylko korzystne, ale również zwiększa efektywność procesów analitycznych oraz zarządzania danymi.

Pytanie 40

Jakiego znacznika w HTML użyjemy, aby uzyskać tekst wyświetlany czcionką o stałej szerokości znaku, który również uwzględnia dodatkowe spacje, tabulacje oraz znaki końca linii?

A. <ins>…</ins>

B. <pre>…</pre>

C. <blockquote>…</blockquote>

D. <code>…</code>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <pre> w HTML jest używany do formatowania tekstu w taki sposób, aby zachować oryginalne odstępy, tabulacje oraz znaki końca linii. W przeciwieństwie do standardowego tekstu, w którym przeglądarka ignoruje dodatkowe białe znaki, <pre> traktuje je dosłownie, co jest szczególnie przydatne w przypadku wyświetlania kodu źródłowego lub tekstu, w którym ważne są układy. Przykładem użycia może być wyświetlanie kodu programistycznego w dokumentacji technicznej, gdzie precyzyjny format jest kluczowy dla zrozumienia struktury kodu. Standard HTML5 potwierdza, że <pre> jest odpowiednim znacznikiem do tego celu, a jego użycie jest zgodne z zasadami semantyki HTML, co zwiększa czytelność i dostępność treści. Praktyka ta sprzyja również urządzeniom wspomagającym, umożliwiając poprawne interpretowanie tekstu przez czytniki ekranu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej