Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji
  • Data rozpoczęcia: 8 kwietnia 2026 10:07
  • Data zakończenia: 8 kwietnia 2026 10:29

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jakie znaczenie ma poziom dostępności AAA w WCAG 2.0?

A. Dostosowanie tylko do użytkowników mobilnych
B. Najwyższy poziom dostępności
C. Średni standard dostępności
D. Najnizszy poziom dostępności
Poziom dostępności AAA w WCAG 2.0 oznacza najwyższy standard dostępności, który ma na celu zapewnienie, że treści internetowe są dostępne dla wszystkich użytkowników, w tym osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności. WCAG, czyli Wytyczne dotyczące dostępności treści internetowych, są międzynarodowym standardem, który definiuje, jak tworzyć dostępne treści. Poziom AAA obejmuje wszystkie wytyczne z poziomów A i AA oraz dodatkowe wymagania, które są bardziej rygorystyczne. Przykładem może być konieczność zapewnienia alternatywnych opisów dla wszystkich mediów, w tym dla materiałów wideo i audio, a także użycie odpowiednich kontrastów kolorystycznych. W praktyce oznacza to, że strony internetowe muszą być projektowane z myślą o właściwej nawigacji, dostępnym oprogramowaniu czytającym oraz dostosowanych formatach tekstowych, które są łatwe do przetwarzania przez osoby z różnymi ograniczeniami. Wdrożenie poziomu AAA jest wyzwaniem, ale przyczynia się do bardziej inkluzywnego środowiska online.
Pytanie 2

Jakie znaczenie ma przystosowanie interfejsu użytkownika do różnych platform?

A. Gwarantuje optymalne korzystanie z aplikacji na każdym urządzeniu
B. Pozwala na unifikację kodu niezależnie od używanej platformy
C. Umożliwia skoncentrowanie się wyłącznie na funkcjonalności aplikacji
D. Usuwa konieczność testowania na różnych platformach
Dostosowanie interfejsu do różnych urządzeń to naprawdę ważna sprawa, żeby wszystko działało jak należy. Aplikacje, które dobrze się przystosowują do różnych ekranów czy systemów, dają lepsze doświadczenie użytkownikom. Użycie takich technik jak responsywny design czy elastyczne układy, jak flexbox czy grid, to super pomysł. Dzięki temu elementy interfejsu same się skalują, a aplikacja wygląda spójnie na telefonach, tabletach i komputerach. Nie ma nic gorszego niż chaotyczny interfejs na różnych urządzeniach, więc to naprawdę kluczowa kwestia.
Pytanie 3

Który z wymienionych typów testów najlepiej ocenia odporność aplikacji na intensywne obciążenie?

A. Testy funkcjonalne
B. Testy obciążeniowe
C. Testy zgodności
D. Testy bezpieczeństwa
Testy obciążeniowe to rodzaj testów, które sprawdzają, jak aplikacja radzi sobie z dużym ruchem użytkowników lub przetwarzaniem dużych ilości danych. Celem testów obciążeniowych jest wykrycie potencjalnych wąskich gardeł, identyfikacja problemów z wydajnością oraz określenie maksymalnej przepustowości aplikacji. Testy te są kluczowe dla aplikacji o wysokim natężeniu ruchu, takich jak sklepy internetowe czy systemy bankowe, gdzie stabilność pod obciążeniem jest krytyczna dla sukcesu.
Pytanie 4

Które narzędzie służy do tworzenia makiet interfejsu użytkownika (UI mockups)?

A. Jenkins
B. Postman
C. Figma
D. Webpack
Jenkins, Postman i Webpack to narzędzia o zupełnie innym przeznaczeniu, co prowadzi do mylnych wniosków na temat ich zastosowań w kontekście tworzenia makiet interfejsu użytkownika. Jenkins jest narzędziem do ciągłej integracji i dostarczania oprogramowania, które automatyzuje procesy budowania, testowania i wdrażania aplikacji. Jego rolą jest wspieranie deweloperów w efektywnym zarządzaniu kodem źródłowym i zapewnieniu, że każda zmiana wprowadzona w kodzie nie wprowadza błędów. Z kolei Postman to narzędzie przeznaczone do testowania API, które umożliwia wysyłanie zapytań, analizowanie odpowiedzi oraz dokumentowanie interfejsów API, co jest kluczowe w kontekście integracji usług, ale nie ma związku z tworzeniem wizualnych makiet UI. Webpack jest narzędziem do bundlowania modułów JavaScript i zasobów, umożliwiającym optymalizację aplikacji webowych. Jego głównym celem jest zarządzanie złożonością aplikacji front-end, co jest istotne, ale nie ma zastosowania w kontekście projektowania interfejsów użytkownika. Typowym błędem myślowym jest mylenie narzędzi do prototypowania z narzędziami do zarządzania procesem wytwarzania oprogramowania. Zrozumienie, jakie narzędzia są odpowiednie do konkretnych zadań, jest kluczowe dla efektywnej pracy w zespole projektowym.
Pytanie 5

Jakie jest podstawowe środowisko do tworzenia aplikacji desktopowych przy użyciu języka C#?

A. MS Visual Studio
B. NetBeans
C. PyCharm
D. Eclipse
NetBeans, Eclipse i PyCharm to środowiska programistyczne, które, choć popularne w swoich dziedzinach, nie są zoptymalizowane do programowania aplikacji desktopowych w języku C#. NetBeans jest głównie używany do rozwijania aplikacji w języku Java, co czyni go niewłaściwym wyborem dla programistów C#. Eclipse również jest skoncentrowane na programowaniu w Javie, ale oferuje wsparcie dla wielu innych języków dzięki różnym wtyczkom. Nie jest jednak dostosowane do pełnego wykorzystania możliwości platformy .NET, co ogranicza jego funkcjonalność w kontekście aplikacji desktopowych w C#. PyCharm, z kolei, jest IDE stworzonym z myślą o języku Python i nie zapewnia natywnego wsparcia dla C#. Choć można w nim rozwijać różne aplikacje, nie jest on optymalnym środowiskiem do tworzenia aplikacji desktopowych z użyciem C#. Każde z tych narzędzi może być użyteczne w swoim kontekście, ale żadne z nich nie może konkurować z MS Visual Studio, które oferuje wszechstronną i dedykowaną obsługę dla programowania w C#, a także pełną integrację z ekosystemem Microsoftu.
Pytanie 6

Jak określa się proces, w trakcie którego klasa przejmuje właściwości innej klasy w programowaniu obiektowym?

A. Dziedziczenie
B. Polimorfizm
C. Abstrakcja
D. Hermetyzacja
Dziedziczenie to kluczowa cecha programowania obiektowego (OOP), która pozwala jednej klasie (klasie pochodnej) przejmować cechy i zachowania innej klasy (klasy bazowej). Dzięki dziedziczeniu można wielokrotnie wykorzystywać kod, co prowadzi do większej modularności i zmniejszenia redundancji. Dziedziczenie umożliwia rozszerzanie funkcjonalności klas bazowych poprzez dodawanie nowych metod lub modyfikowanie istniejących, bez konieczności ingerencji w oryginalny kod. Przykład w C++: `class Pojazd { ... }; class Samochod : public Pojazd { ... };` – `Samochod` dziedziczy wszystkie publiczne i chronione (protected) elementy klasy `Pojazd`.
Pytanie 7

Która z poniższych struktur danych jest najbardziej odpowiednia do przechowywania unikalnych elementów?

A. Zbiór (Set)
B. Kolejka priorytetowa
C. Tablica
D. Sekwencja
Zbiór, czyli Set, to taki specjalny rodzaj struktury danych, który trzyma tylko unikalne elementy. To znaczy, że nie znajdziesz tam powtórzeń – jak masz listę użytkowników czy tagów, to świetnie, bo zbiór to idealnie rozwiązuje. Jest przy tym bardzo szybki w operacjach jak dodawanie, usuwanie czy wyszukiwanie. To dlatego zbory są używane w różnych algorytmach, zwłaszcza gdy chodzi o przetwarzanie dużych ilości danych i zarządzanie unikalnymi zasobami. Fajna sprawa, nie?
Pytanie 8

Jakie są różnice między dialogiem modalnym a niemodalnym?

A. Dialog modalny działa w tle, podczas gdy dialog niemodalny jest zawsze wyświetlany na pierwszym planie
B. Dialog modalny umożliwia interakcję z innymi oknami aplikacji, a dialog niemodalny tego nie pozwala
C. Dialog modalny wymaga zamknięcia, aby powrócić do głównego okna aplikacji, natomiast dialog niemodalny tego nie wymaga
D. Dialog modalny jest ograniczony wyłącznie do aplikacji konsolowych
Dialog modalny to okno dialogowe, które wymaga interakcji użytkownika przed powrotem do głównego okna aplikacji. Tego rodzaju okna są często wykorzystywane do wyświetlania komunikatów, potwierdzeń lub formularzy wymagających danych wejściowych. Modalność zapewnia, że użytkownik nie może przejść do innej części aplikacji bez uprzedniego zamknięcia okna dialogowego. To rozwiązanie pomaga w wymuszeniu ważnych akcji, takich jak potwierdzenie usunięcia pliku lub zatwierdzenie płatności. Dialog niemodalny natomiast pozwala na interakcję z resztą aplikacji nawet wtedy, gdy okno dialogowe jest otwarte, co sprawdza się w mniej krytycznych sytuacjach, np. podczas wyświetlania dodatkowych opcji.
Pytanie 9

Przedstawiony na filmie kod napisany w języku C++ nie kompiluje się. Co należy zmienić w tym kodzie, aby proces kompilacji wykonał się bez błędów?

A. dodać deklarację funkcji sprawdz przed funkcją main
B. naprawić błąd w funkcji sprawdz, który polega na braku nawiasów {} w pętli for
C. poprawnie zapisać warunek w instrukcji if w linii 11, np. sprawdz(x)==true
D. zadeklarować zmienną sprawdz przed jej wykorzystaniem w linii 11
Odpowiedź jest trafna, bo w języku C++ kompilator musi wiedzieć o istnieniu funkcji zanim zostanie ona użyta w kodzie, np. w funkcji main. Bez wcześniejszej deklaracji, kompilator nie zna sygnatury funkcji i nie potrafi zweryfikować wywołania, co skutkuje błędem typu 'implicit declaration of function'. Deklaracja funkcji to taki sygnał informujący kompilator „hej, taka funkcja będzie i będzie przyjmować takie argumenty, a zwracać taki typ”. Praktycznie rzecz biorąc, przed funkcją main wystarczy wpisać np. 'bool sprawdz(int x);', żeby wszystko grało. To szczególnie ważne przy większych projektach czy pracy w zespołach, gdzie pliki nagłówkowe z deklaracjami funkcji są standardem. Pozwala to na lepszą czytelność i porządek w kodzie – kompilator wie, czego się spodziewać, a Ty unikasz dziwnych, trudnych do znalezienia błędów. Moim zdaniem taka organizacja kodu to podstawa, szczególnie jeśli kiedyś będziesz korzystać z bibliotek lub cudzych funkcji – deklaracje są wtedy wręcz obowiązkowe. To zasada, której trzyma się większość zespołów programistycznych i, szczerze mówiąc, sam kilka razy w młodości zapomniałem o deklaracji, przez co debugowanie trwało wieki. Warto od razu wyrobić sobie taki nawyk, bo to oszczędza sporo nerwów i czasu, a kod staje się solidniejszy i bardziej profesjonalny.
Pytanie 10

Które z wymienionych narzędzi najlepiej chroni dane na urządzeniach mobilnych?

A. Szyfrowanie danych na urządzeniu
B. Nieaktualne oprogramowanie
C. Zainstalowanie aplikacji rozrywkowych
D. Hasło ustawione na urządzeniu
Szyfrowanie danych na urządzeniu przenośnym to jedna z najskuteczniejszych metod zabezpieczania poufnych informacji. Szyfrowanie przekształca dane w formę, która jest nieczytelna dla osób nieposiadających odpowiedniego klucza deszyfrującego. Dzięki temu, nawet jeśli urządzenie zostanie zgubione lub skradzione, dane pozostają zabezpieczone przed nieautoryzowanym dostępem. Szyfrowanie to standardowa praktyka stosowana przez największe firmy technologiczne i jest zalecana we wszystkich urządzeniach przenośnych, takich jak laptopy i smartfony.
Pytanie 11

Co to jest automatyzacja testowania procesów?

A. Integracją testów w środowisku deweloperskim
B. Kompilowaniem kodu w celu zwiększenia efektywności
C. Używaniem narzędzi oraz skryptów do wykonywania testów w sposób automatyczny bez udziału człowieka
D. Sprawdzaniem poprawności działania aplikacji na urządzeniach przenośnych
Automatyzacja procesu testowania to zastosowanie narzędzi, skryptów i technologii do przeprowadzania testów oprogramowania w sposób zautomatyzowany, bez konieczności ciągłej ingerencji człowieka. Automatyzacja pozwala na szybkie i wielokrotne uruchamianie testów regresyjnych, co znacząco zwiększa efektywność testowania, redukuje czas potrzebny na wykrycie błędów i umożliwia jednoczesne testowanie wielu funkcji. Narzędzia takie jak Selenium, JUnit czy TestNG pozwalają na tworzenie skryptów testowych, które automatycznie weryfikują poprawność działania aplikacji na różnych urządzeniach i w różnych środowiskach. Automatyzacja testów to nie tylko oszczędność czasu, ale także wyższa dokładność i powtarzalność testów, co minimalizuje ryzyko przeoczenia krytycznych błędów.
Pytanie 12

Programista pragnie wybrać algorytm, który najszybciej przetwarza dane w jego aplikacji. Na podstawie złożoności obliczeniowej przedstawionej w tabeli, należy wskazać algorytm numer

Algorytm 1O(n²)
Algorytm 2O(n!)
Algorytm 3O(n³)
Algorytm 4O(n)
Algorytm 5O(n²)
A. 4
B. 1 lub 5
C. 2 lub 3
D. 3
Wybierając algorytm o najniższej złożoności obliczeniowej, zawsze warto patrzeć na oznaczenia w notacji dużego O. O(n) oznacza, że czas wykonywania algorytmu rośnie liniowo wraz z rozmiarem danych wejściowych. To zdecydowanie najlepszy wynik z dostępnych, szczególnie jeśli porównać do O(n²), O(n³) albo już totalnie niepraktycznego przy większych n: O(n!). Dlatego Algorytm 4, który ma złożoność O(n), to najrozsądniejszy wybór, jeśli zależy nam na szybkości działania programu. Z mojego doświadczenia, właśnie takie algorytmy są wykorzystywane np. do przetwarzania dużych zbiorów danych w aplikacjach webowych albo w sytuacjach, gdzie liczy się czas odpowiedzi dla użytkownika końcowego. W branży IT, jeśli tylko można zejść poniżej złożoności kwadratowej – raczej zawsze warto to zrobić. Oczywiście, sama złożoność to nie wszystko – czasem prostszy, liniowy algorytm może mieć duże stałe ukryte w implementacji, ale w praktyce O(n) to standard optymalny. Warto też pamiętać, że w rekrutacjach często padają pytania o takie porównania złożoności, bo to podstawowa wiedza każdego programisty. Takie podejście pozwala budować skalowalne systemy, które nie „duszą się” przy większej ilości danych. Moim zdaniem, to jedna z tych rzeczy, które naprawdę się przydają w codziennej pracy.
Pytanie 13

Który z poniższych wzorców projektowych jest używany do tworzenia pojedynczej instancji klasy w całej aplikacji?

A. Observer
B. Factory
C. Decorator
D. Singleton
Wzorzec projektowy Singleton jest kluczowym rozwiązaniem w sytuacjach, gdy chcemy zapewnić istnienie tylko jednej instancji danej klasy w całej aplikacji. Singleton kontroluje instancję wewnętrznie, co oznacza, że niezależnie od tego, ile razy próbujemy stworzyć obiekt tej klasy, zawsze otrzymamy ten sam obiekt. W praktyce, wzorzec ten jest szeroko stosowany w sytuacjach, gdzie zarządzanie zasobami, takimi jak połączenia z bazą danych czy konfiguracyjne obiekty, musi być centralizowane. Przykładowo, przy użyciu wzorca Singleton możemy mieć jeden obiekt zarządzający połączeniem z bazą danych, co redukuje nadmiarowe zasoby i zwiększa wydajność. Istotne jest jednak, aby zaimplementować Singleton zgodnie z zasadami wielowątkowości, aby uniknąć problemów w aplikacjach równoległych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi. Dodatkowo, wzorzec ten podkreśla znaczenie zarządzania stanem aplikacji oraz przestrzegania zasad odpowiedzialności klas, co wspiera czystość i utrzymanie kodu.
Pytanie 14

Które z poniższych NIE jest typem wartości zwracanej przez funkcję w języku JavaScript?

A. Number
B. Object
C. Method
D. Undefined
W języku JavaScript funkcje mogą zwracać różne typy wartości, takie jak obiekty, liczby czy typ undefined. Wśród wymienionych opcji, 'Method' nie jest typem wartości zwracanej przez funkcję. W rzeczywistości, metoda w JavaScript to funkcja przypisana do obiektu. Jeżeli definiujemy funkcję wewnątrz obiektu, to możemy ją nazwać metodą tego obiektu, ale nie jest to typ wartości. Przykładowo, jeżeli mamy obiekt o nazwie 'person' i metodę 'greet', która zwraca powitanie: const person = { name: 'Jan', greet: function() { return 'Cześć, ' + this.name; } }; W powyższym przypadku, 'greet' jest metodą, ale jej wartością zwracaną jest typ string, co jest typowym zachowaniem funkcji. Dobrą praktyką jest zrozumienie różnicy między funkcjami a ich zastosowaniami w obiektach, co pozwala na lepsze projektowanie kodu oraz ukierunkowanie na zasady programowania obiektowego, które są kluczowe w JavaScript.
Pytanie 15

Która z poniższych metod HTTP służy do aktualizacji zasobu?

A. POST
B. GET
C. DELETE
D. PUT
Metoda GET jest używana do pobierania danych z serwera, a nie do ich modyfikacji. Często błędnie uważa się, że ponieważ GET może zwracać aktualne dane, to można go użyć do aktualizacji zasobów. Jednakże, zgodnie z zasadami HTTP, GET nie powinien mieć żadnych efektów ubocznych na serwerze, co oznacza, że nie zmienia stanu zasobów. Z kolei metoda POST jest zazwyczaj używana do tworzenia nowych zasobów, a nie do ich aktualizacji. Choć można jej użyć do przesyłania danych, które następnie prowadzą do aktualizacji, nie jest to jej pierwotny cel. POST generuje nowe zasoby i w rezultacie nie jest idempotentny, co oznacza, że wielokrotne użycie tej samej operacji prowadzi do różnych rezultatów. Metoda DELETE, jak sama nazwa wskazuje, służy do usuwania zasobów, a nie ich aktualizacji. Wybierając niewłaściwe metody HTTP, można wprowadzić chaos w interfejsie API, co prowadzi do błędnych operacji oraz trudności w zarządzaniu zasobami. Dlatego ważne jest, aby dobrze zrozumieć, jakie są różnice między tymi metodami oraz jak właściwie je stosować w praktyce programistycznej, aby zapewnić zgodność z najlepszymi praktykami oraz standardami branżowymi.
Pytanie 16

Które z poniższych pojęć nie jest związane z React.js?

A. JSX
B. Virtual DOM
C. Hooks
D. Directives
Directives to pojęcie związane głównie z frameworkiem Angular, a nie z React.js. W kontekście Angular, dyrektywy są używane do rozszerzania HTML-a o nowe funkcje, co pozwala na bezpośrednią manipulację DOM-em i tworzenie niestandardowych znaczników. React.js natomiast korzysta z zupełnie innej filozofii, w której komponenty są podstawowym budulcem aplikacji. W React.js używamy JSX, co jest syntaktycznym rozszerzeniem JavaScriptu, pozwalającym na pisanie kodu w sposób przypominający HTML. Dodatkowo, React korzysta z Virtual DOM, co zwiększa wydajność poprzez minimalizację operacji na prawdziwym DOM-ie. React wprowadził także mechanizm Hooks, który pozwala na użycie stanu i efektów ubocznych w komponentach funkcyjnych, co jest istotne w nowoczesnym podejściu do tworzenia aplikacji. Zrozumienie różnic pomiędzy tymi podejściami jest kluczowe dla efektywnego korzystania z odpowiednich narzędzi w zależności od wymagań projektu.
Pytanie 17

Która z wymienionych reguł należy do netykiety?

A. Unikanie używania dużych liter w komunikacji
B. Udostępnianie treści bez zgody właścicieli
C. Stosowanie nieformalnego języka w każdej rozmowie
D. Zaniechanie odpowiadania na wiadomości od innych użytkowników
Unikanie pisania wielkimi literami w wiadomościach jest kluczowym elementem netykiety, ponieważ tekst pisany dużymi literami w internecie jest powszechnie interpretowany jako krzyk. To zasada, która ma na celu utrzymanie kultury komunikacji online oraz zapewnienie komfortu odbiorcy. Gdy użytkownik korzysta z wielkich liter, może to być odbierane jako agresywne lub dominujące, co może prowadzić do nieporozumień oraz negatywnych reakcji. Przykładem może być sytuacja, w której osoba, pisząc do grupy na forum internetowym, używa wyłącznie wielkich liter, co może zniechęcić innych do interakcji. Dobrą praktyką jest pisanie w sposób przystępny i zrozumiały, co sprzyja pozytywnej atmosferze w komunikacji. Standardy netykiety, takie jak te przedstawione w dokumentach związanych z etyką w internecie, podkreślają znaczenie szacunku i zrozumienia w interakcjach online, co obejmuje również sposób formułowania wiadomości. Warto także pamiętać o tym, że różne platformy społecznościowe mają swoje zasady, które podkreślają unikanie pisania krzykiem, co potwierdza ogólne podejście do netykiety.
Pytanie 18

Która z niżej wymienionych pozycji jest ekwiwalentem biblioteki jQuery?

A. Lodash
B. Bootstrap
C. Express.js
D. TypeScript
Lodash to popularna biblioteka JavaScript, która dostarcza gotowe funkcje umożliwiające manipulację tablicami, obiektami oraz danymi. Lodash upraszcza wiele złożonych operacji, takich jak filtrowanie, mapowanie, sortowanie i grupowanie danych. Dzięki Lodash programiści mogą efektywnie zarządzać złożonymi strukturami danych, co prowadzi do zwiększenia czytelności i efektywności kodu. Biblioteka jest szeroko stosowana w aplikacjach frontendowych i backendowych, a jej funkcje są zoptymalizowane pod kątem wydajności, co czyni ją nieocenionym narzędziem w dużych projektach. Lodash często bywa porównywany do jQuery, jednak jego głównym celem jest manipulacja danymi, a nie elementami DOM. Dzięki swojej wszechstronności Lodash znajduje zastosowanie w niemal każdym projekcie JavaScript, zarówno w prostych aplikacjach webowych, jak i dużych projektach korporacyjnych.
Pytanie 19

Które z wymienionych stanowi przykład struktury dziedziczenia?

A. Klasa Samochód i Pojazd nie są ze sobą powiązane
B. Klasa Samochód ma dziedziczenie od klasy Pojazd
C. Klasa Pojazd ma dziedziczenie od klasy Samochód
D. Klasa Pojazd nie dziedziczy z żadnej klasy
Klasa 'Pojazd' dziedzicząca po klasie 'Samochód' jest błędnym przykładem hierarchii – bardziej ogólne pojęcia powinny znajdować się wyżej w hierarchii dziedziczenia. Klasa 'Pojazd' nie dziedzicząca po żadnej klasie jest podstawową klasą bazową, ale to nie stanowi przykładu hierarchii dziedziczenia. Brak powiązań między klasami 'Samochód' i 'Pojazd' oznacza brak hierarchii – są to niezależne klasy, co eliminuje korzyści wynikające z dziedziczenia i ponownego użycia kodu.
Pytanie 20

Co następuje, gdy błąd nie zostanie uchwycony przez blok catch?

A. Program kontynuuje działanie, pomijając błąd
B. Błąd zostanie zignorowany przez kompilator
C. Instrukcja throw zostanie automatycznie wykreślona
D. Program zakończy działanie z błędem
Jeśli wyjątek nie zostanie przechwycony przez blok 'catch', program zakończy działanie z błędem i wygeneruje komunikat o nieobsłużonym wyjątku. Jest to domyślne zachowanie w C++ i innych językach obsługujących wyjątki, co ma na celu zapobieganie dalszemu wykonywaniu kodu, który mógłby prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów. Obsługa wyjątków jest kluczowym elementem zapewniania stabilności i bezpieczeństwa aplikacji – brak jej implementacji może prowadzić do awarii programu. Dlatego zaleca się, aby zawsze stosować odpowiednie bloki 'try-catch' wokół kodu, który może generować wyjątki.
Pytanie 21

Co to jest local storage w kontekście aplikacji webowych?

A. Technologia przechowywania danych w pamięci RAM aplikacji
B. Mechanizm pozwalający na przechowywanie danych w przeglądarce użytkownika bez określonego czasu wygaśnięcia
C. Baza danych NoSQL działająca na serwerze aplikacji
D. System plików tymczasowych używany przez przeglądarkę
Local storage to mechanizm dostępny w przeglądarkach internetowych, który pozwala na przechowywanie danych w formacie klucz-wartość. W przeciwieństwie do cookies, które mają czas wygaśnięcia, dane w local storage są przechowywane bezterminowo, co oznacza, że pozostają dostępne nawet po zamknięciu przeglądarki. Dzięki temu deweloperzy mogą tworzyć aplikacje webowe, które pamiętają preferencje użytkowników, stany formularzy czy inne istotne informacje. Typowym zastosowaniem local storage może być zapisywanie ustawień użytkownika w grach przeglądarkowych lub aplikacjach do zarządzania zadaniami. Warto również wspomnieć, że local storage ma limit pojemności wynoszący zazwyczaj około 5 MB na domenę, co czyni go odpowiednim dla przechowywania małych ilości danych. Ponadto, korzystając z local storage, deweloperzy powinni pamiętać o kwestiach bezpieczeństwa, takich jak unikanie przechowywania wrażliwych danych, a także o stosowaniu technik takich jak serializacja danych w formacie JSON, co ułatwia ich późniejsze wykorzystanie.
Pytanie 22

Testy mające na celu identyfikację błędów w interfejsach między modułami bądź systemami nazywane są testami

A. jednostkowymi
B. wydajnościowymi
C. bezpieczeństwa
D. integracyjnymi
Testy wydajnościowe koncentrują się na ocenie szybkości działania aplikacji pod obciążeniem, a nie na integracji komponentów. Testy bezpieczeństwa analizują podatności aplikacji na zagrożenia zewnętrzne, takie jak ataki hakerskie, i nie zajmują się bezpośrednią współpracą modułów. Testy jednostkowe sprawdzają pojedyncze funkcje lub klasy w izolacji, co oznacza, że nie wychwytują błędów w komunikacji między różnymi częściami systemu. Brak testów integracyjnych może prowadzić do problemów w działaniu aplikacji, mimo że jej poszczególne komponenty przeszły testy jednostkowe bez błędów.
Pytanie 23

Jakie są typowe frameworki/biblioteki używane w aplikacjach webowych?

A. ASP.NET Core, jQuery, Joomla!, Wordpress, Angular
B. jquery, Joomla!, Wordpress, android Studio, Xamarin
C. ASP.NET Core, Django, Angular, React.js, Node.js
D. Visual Studio, Eclipse, angular, React.js, Node.js
Wybrana grupa frameworków i bibliotek — ASP.NET Core, Django, Angular, React.js, Node.js — to w praktyce jedne z najbardziej rozpoznawalnych i szeroko wykorzystywanych rozwiązań w branży tworzenia aplikacji webowych. Każdy z nich pełni trochę inną rolę, co powoduje, że są stosowane na różnych warstwach aplikacji. Na przykład ASP.NET Core oraz Django to frameworki po stronie serwera, obsługujące backend, logikę biznesową i komunikację z bazą danych. Są bardzo popularne zwłaszcza tam, gdzie liczy się szybkość wdrożenia i bezpieczeństwo. Node.js również zalicza się do backendowych technologii, z tym że pozwala pisać po stronie serwera w JavaScript, co bywa ogromnym plusem, gdy zespół jest mocno frontendowy. Angular i React.js to natomiast narzędzia, które pomagają budować rozbudowane, interaktywne interfejsy użytkownika po stronie klienta. Takie podejście, gdzie backend i frontend są rozdzielone, to obecnie standard — tzw. architektura SPA (Single Page Application) albo nawet JAMstack. Warto pamiętać, że dobrym zwyczajem jest korzystać właśnie z takich nowoczesnych frameworków, bo zapewniają solidne wsparcie społeczności, regularne aktualizacje i kompatybilność z nowymi standardami webowymi. Moim zdaniem, jeżeli myśli się poważnie o pracy jako developer webowy, to znajomość przynajmniej dwóch z wymienionych narzędzi to absolutny must-have. Przy okazji — wiele firm prowadzi projekty wieloplatformowe, więc umiejętność korzystania z tych frameworków można łatwo przenieść również do świata mobilnego czy nawet IoT.
Pytanie 24

Jakie narzędzie można wykorzystać do tworzenia aplikacji mobilnych typu cross-platform w C#?

A. platformę React Native
B. platformę Xamarin
C. środowisko Android Studio
D. środowisko XCode
Xamarin to potężna platforma do tworzenia aplikacji mobilnych typu cross-platform w języku C#. Dzięki wykorzystaniu technologii .NET, deweloperzy mogą pisać kod raz, a następnie wdrażać go na różnych systemach operacyjnych, takich jak iOS i Android. Xamarin umożliwia korzystanie z natywnych interfejsów użytkownika oraz dostęp do funkcji urządzeń mobilnych, co zapewnia dużą wydajność i płynność działania aplikacji. Przykładowo, aplikacja stworzona w Xamarinie może korzystać z natywnych komponentów UI, co pozwala na zachowanie specyficznych dla platformy wzorców interakcji oraz UX. Dzięki wsparciu dla C# i .NET, deweloperzy mogą również łatwo integrować istniejące biblioteki oraz korzystać z ekosystemu .NET, co znacząco przyspiesza proces deweloperski. Warto również zaznaczyć, że Xamarin jest zgodny z wieloma standardami, co ułatwia współpracę w zespołach projektowych oraz utrzymanie kodu na dłuższą metę.
Pytanie 25

Wskaż programowanie, w którym możliwe jest stworzenie aplikacji mobilnej dla systemu Android?

A. Obiective-C
B. C++
C. Java
D. Swift
Java jest jednym z najważniejszych języków programowania wykorzystywanych do tworzenia aplikacji mobilnych na platformę Android. Został stworzony przez firmę Sun Microsystems i obecnie jest rozwijany przez Oracle. Java jest językiem obiektowym, co oznacza, że umożliwia programistom tworzenie aplikacji w sposób modularny i zorganizowany. W kontekście Androida, Java jest podstawowym językiem, w którym bazowe API (Application Programming Interface) zostało opracowane. Wysoka wydajność, bogata biblioteka klas oraz wsparcie dla programowania wielowątkowego sprawiają, że Java jest idealnym wyborem dla deweloperów aplikacji mobilnych. Przykładowo, do stworzenia prostego interfejsu użytkownika w aplikacji Android, programista może wykorzystać takie elementy jak TextView czy Button, które są częścią frameworka Android SDK. Współczesne praktyki wskazują również na wykorzystanie Java w połączeniu z Kotlinem, co pozwala na osiągnięcie lepszych rezultatów i zwiększa efektywność w pracy nad projektami mobilnymi.
Pytanie 26

Po uruchomieniu poniższego kodu w języku C++ na konsoli zobaczymy następujący tekst:

#include <stdio.h>
int main() {
    int a = 5;
    float b = 5.12345;
    double w;
    w = a + b;
    printf("%s dodawania: %d + %.2f = %f", "Wynik", a, b, w);
    return 0;
}
A. "%s dodawania: %d + %.2f=%f", "Wynik", a, b, w
B. dodawania: 5+5.12345=10.123450 Wynik
C. Wynik dodawania: 5+5.12=10.123450
D. "%s dodawania: %d + %.2f = %f", "Wynik", 5, 5.12345, 10.123450
To właśnie taka odpowiedź najlepiej oddaje działanie kodu. Użycie printf z formatami %d dla liczby całkowitej, %.2f dla liczby zmiennoprzecinkowej typu float z dwoma miejscami po przecinku oraz %f dla liczby typu double daje taki właśnie efekt na ekranie: "Wynik dodawania: 5+5.12=10.123450". Kluczowe jest zrozumienie, jak printf zaokrągla i prezentuje wartości float – %.2f ucina do dwóch miejsc po przecinku, nawet jeśli w pamięci zmienna b ma więcej cyfr. To bardzo praktyczna sprawa, bo często chcemy sformatować wyjście tak, by było czytelne dla użytkownika, np. w raportach czy interfejsach tekstowych. Kod pokazuje też bezpośrednią konwersję typu int na double, kiedy dodajemy a i b – kompilator sam wie, że w wyniku będzie double i nie ma potrzeby ręcznie rzutować typu. Takie formatowanie to codzienność w profesjonalnym programowaniu, zwłaszcza gdy zależy nam na przejrzystym, przewidywalnym wyjściu. Moim zdaniem warto też pamiętać o dobrych praktykach – warto zawsze jasno określać liczbę miejsc po przecinku, żeby uniknąć przypadkowych zaokrągleń czy dziwnych formatów na ekranie. Sam printf to klasyk, używany od lat w C i C++, i nawet w nowych projektach, gdzie liczy się wydajność, to jedno z najprostszych narzędzi do szybkiego debugowania czy prezentowania danych liczbowych.
Pytanie 27

Który operator w JavaScript sprawdza zarówno równość wartości jak i typu danych?

A. !=
B. =
C. ===
D. ==
Operator === w JavaScript jest powszechnie określany jako operator ścisłej równości. Jego główną zaletą jest to, że porównuje zarówno wartość, jak i typ danych dwóch operandów. Oznacza to, że jeśli porównujesz dwie zmienne, a jedna z nich jest liczbą, a druga łańcuchem znaków, operator ten zwróci false, ponieważ typy są różne. Dla przykładu, porównując 5 === '5', wynik będzie false, podczas gdy w przypadku operatora == wynik byłby true, co może prowadzić do niezamierzonych błędów w logice programu. Użycie operatora === jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, ponieważ unika potencjalnych problemów związanych z automatycznym rzutowaniem typów. W praktyce, zawsze warto stosować operator ścisłej równości, aby zapewnić większą przewidywalność kodu oraz uniknąć trudnych do zdiagnozowania błędów. Dlatego operator === jest preferowany w nowoczesnym programowaniu w JavaScript.
Pytanie 28

Która z wymienionych topologii sieci wykazuje cechę, że wszystkie urządzenia są połączone jednym kablem?

A. Topologia pierścienia
B. Topologia siatki
C. Topologia gwiazdy
D. Topologia magistrali
Topologia gwiazdy, w przeciwieństwie do magistrali, charakteryzuje się tym, że wszystkie urządzenia są podłączone do centralnego urządzenia, zazwyczaj switcha lub koncentratora. W tej konfiguracji, jeżeli wystąpi awaria jednego z urządzeń, pozostałe nadal mogą funkcjonować, co czyni tę topologię bardziej niezawodną. Topologia pierścienia polega na połączeniu wszystkich urządzeń w formie zamkniętego pierścienia, gdzie dane przekazywane są z jednego urządzenia do drugiego w określonym kierunku. W tej topologii każda awaria jednego z urządzeń lub kabla powoduje zakłócenia w całej sieci, co czyni ją mniej odporną na błędy. Z kolei topologia siatki, w której każde urządzenie jest połączone z wieloma innymi, zapewnia najwyższy poziom redundancji i niezawodności, ponieważ nawet w przypadku awarii jednego lub kilku połączeń, dane mogą nadal być przesyłane przez inne dostępne trasy. W przeciwieństwie do magistrali, siatka wymaga znacznie większej ilości kabli i jest bardziej skomplikowana w konfiguracji i zarządzaniu, co zwiększa koszty implementacji. Każda z tych topologii ma swoje unikalne właściwości i zastosowania, co sprawia, że wybór odpowiedniej topologii zależy od specyficznych wymagań danego projektu sieciowego.
Pytanie 29

Co to jest Event Loop w JavaScript?

A. Mechanizm pozwalający na asynchroniczne wykonywanie kodu mimo jednowątkowej natury JavaScript
B. Technika obsługi zdarzeń w aplikacjach React
C. Protokół komunikacji między różnymi częściami aplikacji webowej
D. System zarządzania cyklem życia komponentów w Angular
Event Loop w JavaScript to kluczowy mechanizm, który umożliwia asynchroniczne wykonywanie kodu mimo jednowątkowej natury tego języka. JavaScript działa w jednym wątku, co oznacza, że może wykonywać jedną operację w danym czasie. Event Loop pozwala jednak na zarządzanie operacjami asynchronicznymi, takimi jak wywołania API czy operacje na danych, które mogą trwać dłużej. Dzięki temu, zamiast czekać na zakończenie tych operacji, kod może kontynuować wykonywanie innych zadań. W praktyce, gdy operacja asynchroniczna kończy się, jej wynik jest umieszczany w kolejce do przetworzenia, a Event Loop zajmuje się ich przetwarzaniem, kiedy główny wątek jest dostępny. To podejście sprawia, że aplikacje webowe są bardziej responsywne, ponieważ nie blokują interfejsu użytkownika podczas oczekiwania na zakończenie długoterminowych zadań. Dobrą praktyką jest zrozumienie działania Event Loop, ponieważ pozwala to na efektywniejsze zarządzanie asynchronicznością w kodzie JavaScript, co jest niezwykle istotne w przypadku rozwijania nowoczesnych aplikacji webowych.
Pytanie 30

Która z wymienionych właściwości odnosi się do klasy pochodnej?

A. Dziedziczy atrybuty i metody z klasy bazowej
B. Nie ma możliwości dodawania nowych metod
C. Jest automatycznie usuwana po zakończeniu działania programu
D. Nie może być zastosowana w strukturze dziedziczenia
Cechą klasy pochodnej jest dziedziczenie pól i metod z klasy bazowej, co oznacza, że klasa pochodna automatycznie uzyskuje dostęp do wszystkich publicznych i chronionych składowych klasy nadrzędnej. Dzięki temu programista może rozwijać i modyfikować funkcjonalność istniejących klas, tworząc bardziej wyspecjalizowane obiekty. Dziedziczenie to kluczowy mechanizm umożliwiający wielokrotne użycie kodu, co prowadzi do zmniejszenia duplikacji i zwiększenia efektywności w zarządzaniu projektem. Klasa pochodna może również nadpisywać metody klasy bazowej, dostosowując ich działanie do swoich specyficznych potrzeb.
Pytanie 31

Z jakiej kolekcji powinno się korzystać, aby przechowywać informacje związane z elementem interfejsu użytkownika w taki sposób, aby ten element był informowany przez kolekcję o dodaniu, usunięciu lub zmianie jej zawartości?

A. ReadOnlyCollection
B. KeyedCollection
C. Collection
D. ObservableCollection
ObservableCollection to zdecydowanie najlepszy wybór w sytuacji, gdy zachodzi potrzeba powiadamiania elementów interfejsu użytkownika o zmianach w kolekcji. W praktyce, kiedy pracujesz np. z WPF, UWP albo MAUI, to ObservableCollection automatycznie informuje UI o dodaniu, usunięciu czy modyfikacji elementów. Wszystko dzięki temu, że implementuje interfejs INotifyCollectionChanged. Moim zdaniem praktyczne zastosowanie jest mega – gdy masz np. listę produktów, która wyświetla się użytkownikowi, to po prostu dokładasz lub usuwasz elementy z ObservableCollection i nie musisz ręcznie odświeżać widoku. Framework sam ogarnia powiązanie danych, bo kolekcja emituje zdarzenia CollectionChanged. Takie podejście jest spójne z zasadami MVVM i ogólnie promowane przez Microsoft w oficjalnych dokumentacjach. Często spotkać można rozwiązania, gdzie ktoś używa zwykłej List lub Collection, ale wtedy tracisz te automatyczne powiadomienia i pojawia się masa kodu-boilerplate. Szczerze mówiąc, nie widzę sensu kombinować z innymi kolekcjami, jeśli zależy Ci na dynamicznym, responsywnym UI. ObservableCollection to po prostu standard branżowy w .NET, jak dla mnie nie ma lepszej opcji na takie zastosowania.
Pytanie 32

Co to jest shadow DOM?

A. Technika stylizacji elementów w CSS przy użyciu cieni
B. Wirtualny DOM używany przez biblioteki jak React i Vue.js
C. Mechanizm enkapsulacji kodu HTML, CSS i JavaScript w komponenty webowe
D. Metoda renderowania grafiki 3D w przeglądarkach
Zastosowanie błędnych koncepcji w kontekście Shadow DOM prowadzi do nieporozumień na temat jego funkcji. Przykładem niepoprawnego podejścia jest mylenie Shadow DOM z technikami stylizacji CSS przy użyciu cieni, co jest całkowicie innym zagadnieniem. W rzeczywistości Shadow DOM nie zajmuje się stylizacją w tradycyjnym sensie, lecz umożliwia tworzenie izolowanych instancji DOM, co jest kluczowe w kontekście wielokrotnego użycia komponentów. Innym błędnym zrozumieniem jest myślenie, że Shadow DOM jest metodą renderowania grafiki 3D, czego nie jest; techniki 3D w przeglądarkach są zazwyczaj związane z WebGL. Ponadto, wirtualny DOM, używany przez biblioteki takie jak React czy Vue.js, nie ma związku z Shadow DOM, ponieważ wirtualny DOM jest abstrakcyjną reprezentacją rzeczywistego DOM, mającą na celu optymalizację aktualizacji UI. Shadow DOM natomiast skupia się na izolacji i enkapsulacji kodu. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania technologii webowych, a ich ignorowanie może prowadzić do błędnych implementacji oraz zwiększenia złożoności projektów webowych. Aby skutecznie pracować z komponentami, należy znajomość Shadow DOM zintegrować z innymi technologiami, trzymając się najlepszych praktyk i standardów.
Pytanie 33

Co to jest XSS (Cross-Site Scripting)?

A. Luka bezpieczeństwa pozwalająca na wstrzyknięcie złośliwego kodu do stron przeglądanych przez innych użytkowników
B. Technika optymalizacji kodu JavaScript do zwiększenia wydajności strony
C. Protokół komunikacyjny używany w aplikacjach internetowych
D. Framework do tworzenia responsywnych stron internetowych
Cross-Site Scripting (XSS) to luka bezpieczeństwa, która umożliwia atakującym wstrzykiwanie złośliwego kodu JavaScript do stron internetowych, które są następnie przeglądane przez innych użytkowników. W wyniku tego ataku, złośliwy kod może być wykonany w kontekście przeglądarki ofiary, co może prowadzić do kradzieży sesji, danych osobowych, czy też przejęcia kontroli nad kontem użytkownika. Aby zapobiegać XSS, programiści powinni stosować techniki takie jak walidacja i oczyszczanie danych wejściowych, a także korzystanie z nagłówków HTTP, takich jak Content Security Policy (CSP). Przykładem może być sytuacja, gdy aplikacja webowa przyjmuje dane w formularzach bez odpowiedniego sprawdzenia, co pozwala na umieszczenie skryptu, który zyskuje dostęp do cookies użytkownika. Zrozumienie i zabezpieczenie się przed XSS jest kluczowe w kontekście budowania bezpiecznych aplikacji webowych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi.
Pytanie 34

Która z wymienionych zasad odnosi się do zachowania prywatności w sieci?

A. Umieszczanie wszystkich zdjęć na platformach społecznościowych
B. Przechowywanie haseł w wiadomościach e-mail
C. Publikowanie danych osobowych na otwartych platformach
D. Stosowanie pseudonimów zamiast rzeczywistych imion na mediach społecznościowych
Używanie pseudonimów zamiast prawdziwych imion na portalach społecznościowych jest jedną z podstawowych zasad ochrony prywatności w internecie. Dzięki temu ograniczasz możliwość identyfikacji i śledzenia Twojej aktywności przez osoby trzecie. Pseudonimy minimalizują ryzyko kradzieży tożsamości i redukują ilość danych osobowych dostępnych publicznie. To działanie jest szczególnie ważne dla dzieci i młodzieży, chroniąc ich przed cyberprzemocą i innymi zagrożeniami. W wielu serwisach można także dostosować ustawienia prywatności, ukrywając profil przed osobami spoza listy znajomych.
Pytanie 35

Co zostanie wyświetlone po wykonaniu poniższego kodu w PHP?

$x = 5; $y = '5'; var_dump($x == $y); var_dump($x === $y);
A. bool(true) bool(true)
B. bool(false) bool(true)
C. bool(false) bool(false)
D. bool(true) bool(false)
Odpowiedź bool(true) bool(false) jest prawidłowa, ponieważ w PHP porównania używane w tym kodzie różnią się pod względem operatorów. Pierwsze porównanie z użyciem operatora == jest porównaniem luźnym, co oznacza, że PHP dokonuje konwersji typów przed porównaniem. W tym przypadku zmienna $x o wartości 5 (typ integer) jest porównywana z $y, która ma wartość '5' (typ string). Po konwersji typów oba są interpretowane jako liczba 5, więc wynik to true. W drugim porównaniu operator === sprawdza zarówno wartość, jak i typ zmiennych. W tym przypadku $x jest integerem, a $y jest stringiem, więc ich typy się różnią. W związku z tym wynik to false. W praktyce, używanie operatora === jest zalecane, ponieważ pozwala uniknąć niespodzianek związanych z automatyczną konwersją typów, co jest często źródłem błędów w kodzie. Warto mieć to na uwadze przy pisaniu bardziej skomplikowanych skryptów, aby zapewnić, że porównania są jednoznaczne i wiarygodne.
Pytanie 36

Wskaż rodzaj testów, które przeprowadza się podczas fazy tworzenia kodu źródłowego

A. testy wydajnościowe
B. testy jednostkowe
C. testy kompatybilności
D. testy wdrożeniowe
Wiele osób zaczyna od myślenia, że testy wydajnościowe lub kompatybilnościowe to coś, co można robić już w trakcie pisania kodu, ale jednak tak nie jest. Testy wydajnościowe polegają na sprawdzaniu, jak szybko działa cały system albo jego większa część pod różnym obciążeniem – robi się to raczej po zintegrowaniu większych fragmentów aplikacji, nie w momencie pisania pojedynczych funkcji czy klas. Podobnie jest z testami kompatybilności – one sprawdzają, czy program działa poprawnie na różnych systemach operacyjnych, przeglądarkach albo w połączeniu z innymi aplikacjami. Tego typu testy są ważne, ale zwykle nie mają sensu, dopóki nie masz gotowej lub prawie gotowej aplikacji. Testy wdrożeniowe z kolei pojawiają się na samym końcu procesu – dotyczą sprawdzania, czy oprogramowanie zostało prawidłowo zainstalowane i czy działa w środowisku produkcyjnym. To już jest zupełnie inny etap, kiedy kod jest gotowy, przetestowany na innych poziomach i deweloperzy mają nadzieję, że wszystko pójdzie gładko. Często spotykam się z podejściem, że testowanie można zostawić na później, a to jest, szczerze mówiąc, bardzo ryzykowne. Największym błędem jest niedocenianie testów jednostkowych i mylenie ich z większymi testami integracyjnymi, wydajnościowymi czy wdrożeniowymi. To właśnie testy jednostkowe są najbliżej kodu źródłowego i to ich się używa podczas jego pisania – pozwalają szybko wychwycić błędy, zanim rozrosną się w poważniejsze problemy. Branża już dawno pogodziła się z tym, że testy jednostkowe to nie jest żadna fanaberia, tylko podstawowe narzędzie każdego programisty dbającego o jakość. Bez nich ryzykujesz, że małe błędy prześlizgną się do dalszych etapów i później naprawa jest dużo trudniejsza oraz bardziej kosztowna.
Pytanie 37

Jaką rolę pełni instrukcja throw w języku C++?

A. Inicjuje nowy wyjątek podczas działania aplikacji
B. Przerywa działanie programu, gdy wystąpi wyjątek
C. Ogranicza zasięg zmiennych w bloku try
D. Zgłasza wyjątek, który można przechwycić za pomocą bloku catch
Tworzenie nowego wyjątku to nieco inne zastosowanie – 'throw' zgłasza wyjątek, ale jego utworzenie odbywa się wcześniej (np. przez wywołanie 'new Exception()'). Kończenie działania programu to skutek nieprzechwyconego wyjątku, ale samo 'throw' nie kończy programu – pozwala na jego kontynuację, jeśli wyjątek zostanie przechwycony. Ograniczenie zakresu zmiennych w bloku 'try' nie jest funkcją instrukcji 'throw' – to raczej wynik działania samego bloku 'try', który wprowadza ograniczony zakres zmiennych do czasu obsługi wyjątku.
Pytanie 38

Co to jest lazy loading w kontekście aplikacji webowych?

A. Metoda kompresji obrazów na stronach internetowych
B. Narzędzie do testowania wydajności ładowania strony
C. Strategia optymalizacji, która opóźnia ładowanie zasobów do momentu, gdy są faktycznie potrzebne
D. Technika przechowywania danych w pamięci podręcznej przeglądarki
Lazy loading to technika optymalizacji wydajności, która polega na opóźnieniu ładowania zasobów, takich jak obrazy, filmy czy skrypty, do momentu, gdy są one rzeczywiście potrzebne. Dzięki temu zwiększa się szybkość ładowania strony, co jest szczególnie ważne w kontekście doświadczeń użytkowników i SEO. Przykładem zastosowania lazy loading może być strona z długą listą produktów, gdzie obrazy dla produktów znajdujących się poza ekranem są ładowane dopiero, gdy użytkownik przewinie stronę w dół. Praktyka ta nie tylko poprawia czas reakcji strony, lecz także redukuje zużycie pasma, co jest korzystne dla użytkowników na urządzeniach mobilnych. Stosując lazy loading, warto pamiętać o dobrych praktykach, takich jak użycie odpowiednich bibliotek JavaScript, które wspierają tę technikę, oraz zapewnienie odpowiednich fallbacków dla starszych przeglądarek. Wprowadzenie lazy loading jest zgodne z zaleceniami optymalizacji wydajności publikowanymi przez Google, które podkreślają znaczenie ładowania tylko niezbędnych zasobów i poprawę UX.
Pytanie 39

Jakie działania należy podjąć, aby uniknąć nieskończonej rekurencji w danej funkcji?

A. Dodać warunek zakończenia w funkcji
B. Zastosować iterację zamiast rekurencji
C. Rozszerzyć zakres zmiennych globalnych
D. Wykorzystać automatyczny debugger w kompilatorze
Warunek stopu to taki kluczowy element w rekurencji, który właściwie mówi, kiedy funkcja powinna przestać się wywoływać. Jak masz ten warunek, to funkcja wraca z wynikiem zamiast kręcić się w kółko, co mogłoby prowadzić do jakiegoś szaleństwa, tzn. przepełnienia stosu. Myślę, że warto zwrócić uwagę, że dodanie tego warunku to naprawdę podstawowa sprawa w programowaniu, bo bez niego wszystko może się posypać i przestanie działać tak, jak powinno.
Pytanie 40

Jakie jest oznaczenie komentarza wieloliniowego w języku Java?

A. // ... //
B. /* ... */
C. """ ... """
D. <!-- ... -->
Komentarze wieloliniowe w języku Java zapisuje się właśnie w taki sposób: /* ... */. Taki zapis pozwala na umieszczenie kilku linii tekstu między znakami otwierającym /* i zamykającym */, które kompilator całkowicie ignoruje podczas tłumaczenia kodu. Z mojego doświadczenia to jest najwygodniejsza forma, kiedy trzeba wyłączyć większy fragment kodu – np. część algorytmu, której chwilowo nie chcemy wykonywać lub większy blok dokumentacji. Bardzo często używa się komentarzy wieloliniowych przy pisaniu tzw. docstringów, choć w Javie do dokumentacji API lepiej stosować komentarze JavaDoc z podwójnym ukośnikiem i gwiazdką (/** ... */), ale zwykłe /* ... */ są super uniwersalne – czy to na zajęciach, czy w dużych projektach zespołowych. Moim zdaniem, jeśli uczysz się Javy, warto pamiętać, żeby nie mieszać komentarzy wieloliniowych z jednoliniowymi (// ...), bo to czasem prowadzi do zamieszania, szczególnie przy większych refaktoryzacjach. Co ciekawe, takie same komentarze znajdziesz też w C czy C++, więc jak ktoś zna te języki, to szybko się odnajdzie. W sumie to prosta sprawa, ale zdziwiłbyś się ile osób próbuje stosować inne formaty, które działają w zupełnie innych technologiach. No i jeszcze taka drobna uwaga z praktyki: nigdy nie wstawiaj komentarza wieloliniowego wewnątrz innego; Java tego nie obsługuje i kompilator się pogubi.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej