Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik leśnik
Kwalifikacja: LES.02 - Gospodarowanie zasobami leśnymi
Data rozpoczęcia: 3 stycznia 2026 20:55
Data zakończenia: 3 stycznia 2026 21:04

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Zdjęcie przedstawia fragment drzewa wykorzystywanego do produkcji

A. farmaceutyków.

B. garbników.

C. korków do wina.

D. węgla drzewnego.

Korek do wina, wytwarzany z kory dębu korkowego, stanowi przykład materiału wykorzystywanego w przemyśle winiarskim ze względu na swoje wyjątkowe właściwości. Dąb korkowy (Quercus suber), którego kora jest źródłem korka, charakteryzuje się elastycznością, trwałością oraz zdolnością do zachowania szczelności, co jest kluczowe przy przechowywaniu wina. Korki te zapewniają odpowiednią izolację i pozwalają na niewielką wymianę gazów, co jest istotne dla dojrzewania trunków. Standardy jakości dla korków do wina są regulowane przez różne organizacje, takie jak CEN (Europejski Komitet Normalizacyjny), które określają normy dotyczące czystości, struktury oraz właściwości mechanicznych korków. Dzięki zastosowaniu dębu korkowego w produkcji korków, winogrona mogą zyskiwać wyjątkowy smak i aromat, co potwierdzają liczne badania dotyczące wpływu korka na jakość wina. Wiedza na temat pochodzenia materiałów oraz ich właściwości ma fundamentalne znaczenie dla profesjonalnych sommelierów oraz producentów win.

Pytanie 2

Średnica znamionowa oznacza średnicę zmierzoną

A. w odległości 1,0 m od dolnej krawędzi.

B. na wysokości 1,3 m nad poziomem gruntu.

C. w odległości 1,0 m od górnej krawędzi.

D. w 1/2 długości elementu lub sekcji.

Średnica znamionowa to istotny parametr techniczny, który powinien być mierzony w wyznaczonej lokalizacji, aby zapewnić spójność i dokładność pomiarów w różnych zastosowaniach inżynieryjnych i produkcyjnych. Mierzenie średnicy w odległości 1,0 m od dolnego końca jest standardową praktyką w wielu branżach, w tym w przemyśle budowlanym oraz w produkcji rur i innych elementów cylindrycznych. Ustalona lokalizacja pomiaru jest kluczowa, aby uniknąć wpływu na wynik zmiennych, takich jak krzywizny, deformacje czy zniekształcenia, które mogą wystąpić w innych częściach elementu. Przykładowo, w przemyśle naftowym czy gazowym, gdzie średnice rur muszą być dokładnie określone, aby zapewnić szczelność i prawidłowe połączenia, pomiar w standardowej odległości od dolnego końca daje pewność, że uzyskane dane będą porównywalne z innymi pomiarami oraz spełnią wymagania norm i standardów, takich jak ISO lub ANSI.

Pytanie 3

Ilustracja przedstawia siewkę

A. lipy drobnolistnej.

B. klonu pospolitego.

C. jesionu wyniosłego.

D. grabu pospolitego.

Ilustracja przedstawia siewkę klonu pospolitego (Acer platanoides), co można jednoznacznie stwierdzić na podstawie charakterystycznych cech tego gatunku. Liście klonu pospolitego mają sercowaty kształt z wyraźnymi nerwami, które są charakterystyczne dla tej rośliny. Dodatkowo, ich jasnozielony kolor oraz gładkie brzegi sprawiają, że można je łatwo zidentyfikować. Klon pospolity jest często wykorzystywany w parkach i ogrodach ze względu na swoje walory estetyczne oraz funkcję cień. W praktyce, znajomość gatunków roślin, takich jak klon pospolity, jest istotna dla architektów krajobrazu oraz ogrodników, którzy planują zrównoważone i estetyczne przestrzenie. Klon pospolity jest również ważnym elementem ekosystemów, stanowiąc habitat dla wielu organizmów. Wiedza na temat jego identyfikacji i właściwości przyczynia się do lepszego zarządzania zasobami naturalnymi oraz ochrony bioróżnorodności.

Pytanie 4

Grubizna to rodzaj drewna

A. o niewielkich wymiarach

B. gałęzie

C. o minimalnej grubości 5 cm bez kory

D. o maksymalnej grubości wynoszącej do 7 cm w korze

Grubizna, czyli drewno o grubości co najmniej 5 cm i bez kory, to naprawdę ważny materiał w przemyśle drzewnym. Jak patrzymy na wykorzystanie drewna, grubizna to te większe kawałki, które wykorzystuje się w budowlance, stolarstwie czy przy produkcji mebli. Standardy takie jak PN-EN 14081 określają, jakie powinny być minimalne wymagania jakości drewna, przez co grubizna ma spore znaczenie w konstrukcjach, które muszą być wytrzymałe i stabilne. Dobrze tu pasują drewniane belki, deski do podłóg czy elementy nośne w budynkach. Warto też pamiętać, że znajomość grubości drewna jest kluczowa w obróbce, jak cięcie czy impregnacja, co wpływa na trwałość i wygląd gotowych produktów. Dlatego umiejętność odróżniania grubizny od innych rodzajów drewna jest naprawdę przydatna dla wszystkich w branży drzewnej.

Pytanie 5

Który sposób zrywki przedstawiono na rysunku?

A. Początkowo podwieszony, w dalszym etapie nasiębierny.

B. Początkowo wleczony, w dalszym etapie możliwy półpodwieszony.

C. Początkowo wleczony, w dalszym etapie nasiębierny.

D. Początkowo półpodwieszony, w dalszym etapie możliwy podwieszony.

Odpowiedź wskazująca na początkową metodę wleczoną, a następnie możliwość półpodwieszenia, jest prawidłowa ze względu na obserwacje przedstawione na rysunku. Mechanizmy zrywki leśnej często wykorzystują różnorodne metody transportu drewna, które są dostosowane do specyfiki terenu oraz wymagań operacyjnych. W przypadku wleczonego sposobu, drewno jest ciągnięte po powierzchni, co minimalizuje uszkodzenia gleby i kory drzew. W momencie, gdy warunki na to pozwalają, konstrukcja urządzenia umożliwia przejście do półpodwieszenia, co jest efektywne w miejscach o zróżnicowanej topografii. Ta metoda zrywania jest zgodna z najlepszymi praktykami w branży leśnej, które promują zrównoważony rozwój i ochronę środowiska, oraz pozwala na efektywne zarządzanie zasobami leśnymi. Użycie sprzętu przystosowanego do takiej zmiany w metodzie zrywania może znacznie zwiększyć wydajność i bezpieczeństwo pracy, co jest kluczowe w nowoczesnym leśnictwie.

Pytanie 6

Co jest podstawą wyznaczania etatu cięć użytkowania przedrębnego?

A. wymagań hodowlanych lasu

B. zapotrzebowania na surowiec drzewny

C. oczekiwań społeczności

D. cen na rynku drewna

Etat cięć użytkowania przedrębnego wynika przede wszystkim z potrzeb hodowlanych lasu, które są kluczowe dla zrównoważonego rozwoju ekosystemów leśnych. Przedrębne cięcia są stosowane w celu zapewnienia odpowiednich warunków wzrostu dla młodych drzew, co sprzyja ich zdrowemu rozwojowi i utrzymaniu bioróżnorodności. Przykładem może być sytuacja, w której w gęstym lesie starsze drzewa zostają usunięte, aby umożliwić lepszy dostęp światła i składników odżywczych dla młodych sadzonek. Takie działania są zgodne z zaleceniami dobrych praktyk leśnych, które podkreślają znaczenie odpowiedniej struktury wiekowej lasu oraz różnorodności gatunkowej. Przykłady dobrych praktyk obejmują stosowanie cięć selektywnych, które minimalizują negatywny wpływ na środowisko, a jednocześnie wspierają regenerację i rozwój lasów. W ten sposób, planowanie cięć przedrębnych zgodnie z potrzebami hodowlanymi pozwala na zrównoważony rozwój lasów i ich długotrwałą produkcję drewna.

Pytanie 7

Rębnia oznaczona symbolem IIIb nazywa się

A. stopniową gniazdową

B. zupełną pasową

C. częściową gniazdową

D. gniazdową częściową

Stopniowa gniazdowa, zupełna pasowa oraz częściowa gniazdowa to terminy, które mogą być mylące w kontekście rębni złożonych. Każda z tych koncepcji odnosi się do różnych podejść do projektowania i konstrukcji, które nie uwzględniają specyfikacji rębni złożonej IIIb. W przypadku stopniowej gniazdowej, mowa o rozwiązaniach, które mają na celu stopniowe wprowadzanie nowych elementów w strukturze, co nie jest zgodne z ideą rębni złożonej. Zupełna pasowa z kolei odzwierciedla podejście, w którym elementy nośne są rozmieszczone w równych odstępach, co ogranicza elastyczność aranżacji wnętrza. Takie rozwiązanie często prowadzi do nieefektywnego wykorzystania przestrzeni, szczególnie w przypadku obiektów użyteczności publicznej, gdzie ważne jest stworzenie otwartych, funkcjonalnych przestrzeni. Pojęcie częściowej gniazdowej również nie odzwierciedla specyfiki rębni IIIb, ponieważ koncentruje się na rozmieszczeniu elementów w sposób, który nie uwzględnia ich gniazdowej konfiguracji. W praktyce, stosowanie nieodpowiednich terminów lub koncepcji w projektowaniu może prowadzić do poważnych błędów konstrukcyjnych i funkcjonalnych, a także do niezgodności z obowiązującymi standardami budowlanymi. Zrozumienie różnic pomiędzy tymi terminami jest kluczowe dla skutecznego projektowania i zapewnienia bezpieczeństwa oraz komfortu użytkowników końcowych.

Pytanie 8

Wzdłuż głównych tras krajowych oraz wojewódzkich, a także przy kolejowych szlakach komunikacyjnych, zaleca się ustanawianie w ramach realizowanych cięć rębnych stref przejściowych (ekotonów) o szerokości nie mniejszej niż

A. 1,0 wysokości drzew panujących

B. 1,5 wysokości drzew panujących

C. 0,5 wysokości drzew panujących

D. 2,0 wysokości drzew panujących

Odpowiedź 1,0 wysokości drzew panujących jest poprawna, ponieważ określenie szerokości stref przejściowych (ekotonów) w ramach cięć rębnych ma kluczowe znaczenie dla zachowania bioróżnorodności oraz stabilności ekosystemów leśnych. Ekotony, które tworzą się pomiędzy różnymi typami habitatów, pełnią ważną rolę w ochronie gatunków, a odpowiednia ich szerokość wpływa na zdolność do migracji fauny i flory. Stosując zasadę 1,0 wysokości drzew panujących, uzyskujemy optymalne warunki dla zachowania ciągłości ekosystemów oraz ochrony przed erozją i innymi negatywnymi skutkami działalności człowieka. Na przykład, w praktyce leśnej, gdy przeprowadzane są prace z zakresu gospodarki leśnej blisko dróg, stosowanie takich stref przejściowych może znacznie ograniczyć wpływ hałasu oraz zanieczyszczeń na pobliską faunę. Dobre praktyki w zarządzaniu lasami zalecają również monitorowanie stanu zdrowotnego ekotonów, co pozwala na bieżąco dostosowywać działania ochronne do zmieniających się warunków środowiskowych.

Pytanie 9

Dokument AS jest tworzony w aplikacji

A. Leśnik

B. Brakarz

C. Taksator

D. Notatnik

Dokument AS, czyli dokument przyjęcia drewna sporządzany przez leśnika, jest kluczowym elementem w procesie zarządzania gospodarką leśną i obiegiem surowców drzewnych. Leśnik jest odpowiedzialny za zbieranie danych dotyczących ilości, gatunku oraz jakości pozyskiwanego drewna, co jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania branży leśnej. Dokładność i zgodność dokumentacji z regulacjami prawnymi są niezwykle istotne, ponieważ pozwalają na monitorowanie i kontrolowanie zasobów leśnych, a także przeciwdziałanie nielegalnemu pozyskiwaniu drewna. W praktyce, dokument AS jest wykorzystywany nie tylko do celów ewidencyjnych, lecz także do analiz ekonomicznych i ekologicznych, co wspiera podejmowanie świadomych decyzji o gospodarce leśnej. Standardy ISO 14001 podkreślają znaczenie dokumentacji w zarządzaniu środowiskowym, co podkreśla rolę leśnika jako kluczowego ogniwa w łańcuchu dostaw drewna.

Pytanie 10

Aby zabezpieczyć pola uprawne przed szkodami, na trasach dzików z miejsc noclegowych do terenów żerowych, instaluje się

A. paśniki

B. pasy zaporowe

C. wodopoje

D. lizawki

Lizawki, paśniki i wodopoje to elementy, które nie są odpowiednie do ochrony pól uprawnych przed dzikami. Lizawki, które mają na celu dostarczanie zwierzętom niezbędnych minerałów, mogą przyciągać dziki do obszarów uprawnych, zwiększając ryzyko szkód. Podobnie, paśniki, które służą do karmienia zwierząt, mogą prowadzić do tego, że dziki będą regularnie odwiedzać obszary, gdzie znajdują się uprawy, co będzie skutkować ich zniszczeniem. Wodopoje, choć istotne dla zachowania zdrowia dzikich zwierząt, nie stanowią rozwiązania problemu szkodliwości dzików w kontekście rolnictwa. Wręcz przeciwnie, dostępność wody może jeszcze bardziej skusić dziki do żerowania w okolicach pól uprawnych. W praktyce, mylenie tych elementów z metodą ochrony takich jak pasy zaporowe świadczy o błędnym postrzeganiu problemu. Ochrona upraw wymaga zrozumienia naturalnych zachowań zwierząt i odpowiednich środków zaradczych, które skutecznie ograniczą ich dostęp do upraw. Dlatego kluczowe jest stosowanie strategii, które bezpośrednio wpływają na zachowanie dzików, unikając przyciągania ich do obszarów, gdzie mogą wyrządzać szkody.

Pytanie 11

Ile powierzchni próbnych w jednej partii kontrolnej powinno się badać w zakresie jesiennych poszukiwań szkodników pierwotnych sosny?

A. 20

B. 10

C. 15

D. 5

Wybór 20, 5 czy 15 jako liczby powierzchni próbnych do jesiennych poszukiwań szkodników pierwotnych sosny jest nieprawidłowy z kilku powodów. W przypadku 20 powierzchni, liczba ta może okazać się zbyt duża, co w praktyce prowadzi do zwiększenia kosztów i nakładu pracy, a także do nadmiernego obciążenia zasobów. Zbyt intensywne monitorowanie może prowadzić do nieefektywnego zarządzania, co jest sprzeczne z zasadami zrównoważonego rozwoju w ochronie lasów. Wybór 5 powierzchni również wiąże się z niewystarczającą reprezentatywnością próby. Tak mała liczba może prowadzić do zafałszowania wyników, ponieważ istnieje ryzyko, że nie wszystkie obszary z populacjami szkodników zostaną uwzględnione, co może skutkować brakiem wczesnego wykrycia problemów zdrowotnych drzew. Z kolei 15 powierzchni, mimo że zbliża się do odpowiedniej liczby, jest nadal nadmierne w kontekście efektywności i zasobów. Kluczowe jest zrozumienie, że optymalna liczba powierzchni próbnych powinna być dostosowana do możliwości operacyjnych oraz do wymogów dotyczących rzetelności wyników, a także powinna bazować na najlepszych praktykach w zakresie monitorowania szkodników. Właściwe podejście do tego zagadnienia przyczynia się do skuteczniejszego zarządzania zdrowiem lasów oraz ochrony przed szkodnikami.

Pytanie 12

Sporządzenie szacunku brakarskiego ma na celu ustalenie

A. planu finansowo-gospodarczego nadleśnictwa na nadchodzący rok

B. przybliżonej defoliacji koron w drzewostanach po huraganach

C. strat (braków) w uprawach

D. niedoborów drewna w magazynie

Wybór odpowiedzi dotyczącej planu finansowo-gospodarczego nadleśnictwa na rok przyszły jest poprawny, ponieważ szacunek brakarski jest kluczowym narzędziem w procesie zarządzania zasobami leśnymi. Dokument ten ma na celu nie tylko ocenę aktualnej sytuacji w gospodarce leśnej, ale także prognozowanie przyszłych działań związanych z gospodarką leśną. Przygotowanie planu finansowo-gospodarczego wymaga dokładnej analizy zasobów, co jest możliwe dzięki szacunkowi brakarskiemu. Przykładowo, nadleśnictwa wykorzystują te dane do określenia ilości drewna, które mogą być pozyskane, co wpływa na rentowność działalności. Dodatkowo, szacunek brakarski pomaga w ocenie kosztów związanych z ochroną lasów, co jest istotne w kontekście zrównoważonego rozwoju. Dobrze przeprowadzony szacunek umożliwia także lepsze reagowanie na zmiany w środowisku i adaptację do zmieniających się warunków rynkowych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu zasobami leśnymi.

Pytanie 13

W przypadku wprowadzania jodły, jako gatunku preferującego cień, konieczne jest utrzymanie górnej osłony przez minimum

A. 20 lat

B. 15 lat

C. 5 lat

D. 10 lat

Wybranie innej odpowiedzi niż '15 lat' może świadczyć o niepełnym zrozumieniu wymagań dotyczących uprawy gatunków cienioznośnych. Odpowiedzi zakładające krótszy okres osłony górnej, takie jak 10, 5 czy 20 lat, bazują na błędnym założeniu, że młode jodły mogą rozwijać się w pełnym słońcu lub potrzebują znacznie dłuższego czasu na adaptację. W rzeczywistości, młode jodły, przy braku wystarczającej osłony, mogą nie przetrwać w warunkach silnego nasłonecznienia, co prowadzi do ich osłabienia i zwiększonej śmiertelności. Ponadto, odpowiedzi sugerujące dłuższy okres, jak 20 lat, mogą wskazywać na nieporozumienie w kwestii cyklu życia i szybkości wzrostu tego gatunku. Jodła osiąga zdolność do samodzielnego wzrostu i adaptacji w warunkach świetlnych po około 15 latach, kiedy to ich system korzeniowy i struktura liści są w stanie poradzić sobie z większą ekspozycją na słońce. Ignorowanie tych faktów prowadzi do błędnych praktyk, które mogą nie tylko obniżyć zdrowotność wprowadzanej populacji jodły, ale także wpłynąć negatywnie na cały ekosystem leśny, który opiera się na harmonijnej współpracy pomiędzy różnymi gatunkami oraz ich przystosowaniem do warunków środowiskowych.

Pytanie 14

Maksymalna ilość drewna przeznaczona do pozyskania w Planie Urządzenia Lasu, wynikająca z zapisów ustawy o lasach, ustalana jest przez

A. etat optymalny

B. etat miąższościowy użytków głównych

C. etat cięć użytkowania przedrębnego

D. etat cięć użytkowania rębnego

Etat miąższościowy użytków głównych definiuje maksymalną ilość drewna, która może być pozyskiwana w danym okresie z lasów użytkowanych na cele produkcyjne. To pojęcie odnosi się do miąższości drzewostanów, które są przedmiotem eksploatacji, i jest ściśle powiązane z zasadami zrównoważonego gospodarowania lasami. W praktyce oznacza to, że leśnicy muszą monitorować i zarządzać zasobami leśnymi w sposób, który zapewnia ich regenerację oraz ochronę ekosystemu leśnego. Etat miąższościowy jest ustalany na podstawie danych z inwentaryzacji, która ocenia stan i potencjał drzewostanów. Współczesne podejścia do zarządzania lasami często posługują się modelami symulacyjnymi, które pozwalają prognozować wzrost i zmiany w składzie gatunkowym drzew. Dzięki temu leśnicy mogą podejmować świadome decyzje dotyczące cięć i pozyskania drewna, aby nie przekraczać ustalonych limitów, co jest kluczowe dla utrzymania równowagi między aspektem ekonomicznym a ekologicznym.

Pytanie 15

Gatunkiem lasotwórczym typowym dla Krainy Bałtyckiej (I), który występuje tam w obrębie swojego naturalnego i masowego zasięgu, jest

A. świerk pospolity

B. buk zwyczajny

C. jodła pospolita

D. olsza czarna

Jodła pospolita (Abies alba), mimo że również występuje w Polsce i w innych częściach Europy, nie jest charakterystycznym gatunkiem dla Krainy Bałtyckiej. Jej naturalny zasięg jest bardziej związany z regionami górskimi, gdzie preferuje chłodniejsze i wilgotniejsze warunki. Własności ekologiczne jodły różnią się od buka, co wpływa na ich rolę w ekosystemach leśnych. Jodła jest drzewem iglastym o specyficznych wymaganiach glebowych i klimatycznych, co czyni ją mniej adaptacyjną w obszarach nizinnych, jak w Krainie Bałtyckiej. Świerk pospolity (Picea abies), chociaż również powszechnie występujący w Polsce, nie jest tak powszechny w nizinnych lasach Bałtyckich jak buk. Z kolei olsza czarna (Alnus glutinosa) to gatunek typowy dla terenów podmokłych, jej zasięg naturalny i preferencje ekologiczne również różnią się od buka. Wybór niewłaściwego gatunku drzewiastego może prowadzić do błędnych założeń dotyczących ekologii lasów, co jest często efektem braku zrozumienia specyfiki lokalnych ekosystemów i ich dynamiki. Zrozumienie odpowiednich gatunków lasotwórczych w danym regionie jest kluczowe dla skutecznego zarządzania lasami oraz ochrony bioróżnorodności.

Pytanie 16

Transport drewna z składnicy przyzrębowej do innej składnicy odbywa się na podstawie

A. faktury VAT

B. kwitu zrywkowego

C. kwitu podwozowego

D. asygnaty

Kwit podwozowy jest dokumentem, który formalizuje proces przemieszczenia drewna ze składnicy przyzrębowej na inną składnicę. Jego główną rolą jest rejestracja transportu surowca drzewnego, co jest kluczowe dla zapewnienia zgodności z obowiązującymi przepisami prawa, w tym z ustawą o lasach oraz regulacjami dotyczącymi gospodarki leśnej. Kwit podwozowy powinien zawierać szczegółowe informacje dotyczące rodzaju drewna, jego ilości, a także danych nadawcy i odbiorcy. W praktyce, dokument ten jest niezbędny do prawidłowego prowadzenia ewidencji, co z kolei pozwala na kontrolę nad obiegiem surowców leśnych oraz ich legalnością. Przykładowo, w przypadku kontroli ze strony organów ścigania, posiadanie kwitu podwozowego stanowi dowód na to, że transport drewna odbywał się zgodnie z przepisami. Dzięki temu przedsiębiorcy mogą uniknąć sankcji prawnych oraz nieporozumień związanych z pochodzeniem surowca.

Pytanie 17

W przypadku stwierdzenia w obszarze łowieckim dzikich zwierząt z objawami chorobowymi, dzierżawca lub zarządca danego obwodu łowieckiego ma obowiązek powiadomić odpowiedni organ

A. Inspekcji Weterynaryjnej

B. Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

C. Państwowej Inspekcji Sanitarnej

D. Polskiego Związku Łowieckiego

Wybór Państwowej Inspekcji Sanitarnej jako instytucji odpowiedzialnej za zgłaszanie przypadków zwierząt dziko żyjących z objawami chorobowymi jest mylny. Państwowa Inspekcja Sanitarna koncentruje się głównie na zdrowiu publicznym i ochronie zdrowia ludzi, a nie na zdrowiu zwierząt. Choć ich działania są kluczowe w kontekście higieny i zapobiegania chorobom przenoszonym przez zwierzęta na ludzi, nie są kompetentni w kwestiach zdrowotnych zwierząt. Ponadto, Polskiego Związku Łowieckiego nie można uznać za organ wykonawczy w tym zakresie, ponieważ organizacja ta działa na rzecz łowiectwa i nie jest odpowiedzialna za kwestie weterynaryjne. Zgłoszenie do tej instytucji nie wpłynie na stan zdrowia populacji zwierząt. Odpowiedzi związane z Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe również nie są właściwe, ponieważ ta instytucja zajmuje się zarządzaniem lasami i ochroną środowiska, a nie zdrowiem zwierząt. Typowym błędem myślowym jest założenie, że każda instytucja publiczna powinna zajmować się problemami zdrowotnymi zwierząt. W rzeczywistości, odpowiedzialność ta spoczywa wyłącznie na wyspecjalizowanych organach, takich jak Inspekcja Weterynaryjna, która jest odpowiednio przeszkolona i wyposażona do radzenia sobie z takimi przypadkami.

Pytanie 18

W ramach klasyfikacji jakościowo-wymiarowej, drewno o średnich wymiarach przeznaczone do przerobu chemicznego oznaczane jest symbolem

A. S4

B. S3

C. S2

D. S1

Odpowiedź S2 jest prawidłowa, ponieważ w klasyfikacji jakościowo-wymiarowej drewna, drewno średniowymiarowe przeznaczone do przerobu chemicznego oznaczane jest właśnie tym symbolem. Drewno średniowymiarowe charakteryzuje się określonymi wymiarami i jakością, co czyni je odpowiednim materiałem do dalszej obróbki, szczególnie w procesach chemicznych, takich jak produkcja celulozy czy biopaliw. W branży drzewnej stosowanie standardów, takich jak PN-EN 13410, które definiują wymagania dla drewna przeznaczonego do przerobu, jest kluczowe dla zapewnienia wysokiej jakości produktów końcowych. W praktyce, drewno oznaczone jako S2 jest często wykorzystywane w przemyśle papierniczym, gdzie wymogi dotyczące jakości surowca mają istotny wpływ na efektywność produkcji oraz właściwości fizykochemiczne otrzymywanych materiałów. Ponadto, znajomość klasyfikacji drewna jest niezbędna dla specjalistów zajmujących się obrotem surowcami drzewnymi i ich przetwarzaniem, co przyczynia się do bardziej efektywnego zarządzania zasobami leśnymi oraz ich zrównoważonego wykorzystania.

Pytanie 19

Największym pod względem powierzchni parkiem narodowym jest

A. Babiogórski Park Narodowy

B. Biebrzański Park Narodowy

C. Białowieski Park Narodowy

D. Bieszczadzki Park Narodowy

Biebrzański Park Narodowy, zajmujący obszar ponad 59 000 ha, jest największym parkiem narodowym w Polsce. Park ten został utworzony w 1993 roku w celu ochrony unikatowych ekosystemów bagiennych, które są siedliskiem wielu rzadkich gatunków roślin i zwierząt. Przykładowo, na obszarze parku żyje wiele gatunków ptaków, takich jak orzeł wodny czy błotniak stawowy, co czyni go ważnym miejscem dla ornitologów i miłośników przyrody. Biebrzański Park Narodowy pełni również funkcje edukacyjne i rekreacyjne, oferując szlaki turystyczne oraz możliwość obserwacji dzikiej przyrody. Działania w parku są zgodne z Europejską siecią ochrony przyrody Natura 2000, co podkreśla jego znaczenie w kontekście ochrony bioróżnorodności na poziomie europejskim. Dobrze opracowane plany zarządzania parkiem zapewniają równowagę między ochroną środowiska a działalnością turystyczną, co jest przykładem dobrych praktyk w zarządzaniu obszarami chronionymi.

Pytanie 20

Na rysunku przedstawiono poczwarkę

A. strzygoni choinówki.

B. zawisaka borowca.

C. barczatki sosnówki.

D. poprocha cetyniaka.

Niepoprawne odpowiedzi wskazują na typowe luki w wiedzy na temat identyfikacji poczwarek owadów. Barczatka sosnówka, zawisak borowiec oraz strzygonia choinówka to także owady, które mogą występować w polskich lasach, jednak ich poczwarki różnią się wyraźnie od poczwarki poprocha cetyniaka. Barczatka sosnówka, na przykład, posiada poczwarkę o bardziej kulistym kształcie i innym ułożeniu segmentów odwłoka, co jest istotne przy identyfikacji. Zawisak borowiec charakteryzuje się typową dla motyli postawą poczwarki, która różni się od wydłużonej formy poprocha. Strzygonia choinówka z kolei ma poczwarkę, która może przypominać kształtem wcześniejsze, ale jej morfologia i kolorystyka są zupełnie inne. Kluczowe jest zrozumienie, że nie tylko kształt, ale także kolor i struktura powierzchni poczwarki mają znaczenie w identyfikacji gatunku. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do mylnej identyfikacji, obejmują poleganie na ogólnych cechach morfologicznych zamiast na specyficznych detalach, które mogą decydować o gatunku. Prawidłowa identyfikacja poczwarek jest fundamentalna dla skutecznego zarządzania szkodnikami oraz ochrony zdrowia lasów, dlatego warto poświęcić czas na naukę o biologii i morfologii różnych gatunków owadów.

Pytanie 21

Na zrębach, na których działa więcej niż jeden zespół roboczy, powinno się ustalać działki robocze w taki sposób, aby dystans między stanowiskami w każdej fazie prac wynosił co najmniej

A. pojedynczą wysokość drzew

B. 25 m

C. 50 m

D. podwójną wysokość drzew

Odpowiedź "podwójna wysokość drzew" jest prawidłowa, ponieważ zapewnia odpowiednią odległość między stanowiskami roboczymi na powierzchniach zrębowych. W przypadku pracy kilku zespołów roboczych, istotne jest, aby minimalna odległość między stanowiskami umożliwiała swobodne manewrowanie maszynami oraz minimalizowała ryzyko uszkodzenia drzew i sprzętu. Podwójna wysokość drzew stanowi praktyczną miarę, ponieważ uwzględnia zarówno wysokość drzew, jak i ich korony, co jest kluczowe w zarządzaniu przestrzenią roboczą. Przykładowo, w przypadku drzew o wysokości 15 metrów, minimalna odległość między stanowiskami powinna wynosić 30 metrów. W praktyce, taka odległość sprzyja efektywnej organizacji pracy, zmniejsza ryzyko kolizji oraz umożliwia zachowanie odpowiednich standardów bezpieczeństwa. W branży leśnej, stosowanie się do zasad dotyczących odległości między pracującymi zespołami jest kluczowe dla zachowania zdrowia ekosystemu oraz efektywności prowadzonych prac leśnych, co jest zgodne z regulacjami i standardami zarządzania lasami.

Pytanie 22

Opieka nad drzewami, która polega na utrzymaniu młodnika w warunkach oświetlenia górnego oraz umiarkowanego cienia bocznego, jest typowa dla

A. jodły

B. grabu

C. dębu

D. buka

Wybór odpowiedzi związanych z bukiem, grabem czy jodłą, opiera się na niepełnym zrozumieniu wymagań tych gatunków w kontekście pielęgnacji młodników. Buk, jako gatunek leśny, preferuje raczej gęstsze zacienienie, co oznacza, że jego młodniki często rozwijają się w warunkach większego ocienienia, co nie sprzyja pozostawieniu ich pod wpływem światła górnego. Grab, z kolei, to drzewo, które wykazuje dużą elastyczność w zakresie warunków wzrostu, jednak nie jest tak światłolubne jak dąb, co czyni go mniej odpowiednim w kontekście omawianej pielęgnacji. Jodła, jako drzewo iglaste, preferuje warunki zacienione i wilgotne, co również nie jest zgodne z ideą pozostawiania młodnika pod wpływem światła. Częstym błędem w podejściu do pielęgnacji młodników jest pomijanie specyficznych wymagań każdego gatunku, co prowadzi do niewłaściwego doboru praktyk silwidżerskich czy decyzji zarządzających w obrębie drzewostanów. Kluczowe jest, aby znać specyfikę każdego gatunku i dostosować działania do ich indywidualnych potrzeb, a także stosować się do standardów dotyczących zarządzania lasami, aby zapewnić ich zdrowy rozwój oraz trwałość ekosystemów leśnych.

Pytanie 23

Dysponując 45 l repelentu, o wydajności 15 l na 1000 sztuk, ile drzewek można zabezpieczyć przed spałowaniem?

A. 30 tys. szt. drzewek

B. 0,3 tys. szt. drzewek

C. 3,0 tys. szt. drzewek

D. 300 tys. szt. drzewek

Aby obliczyć, ile drzewek można zabezpieczyć, należy podzielić całkowitą ilość repelentu przez wydajność na tysiąc sztuk drzewek. W tym przypadku mamy 45 litrów repelentu, a wydajność wynosi 15 litrów na 1000 sztuk. Dlatego, aby obliczyć liczbę drzewek, stosujemy wzór: 45 l / (15 l/1000 szt.) = 45 * (1000/15) = 3000 sztuk drzewek. To pokazuje, że 45 litrów repelentu jest wystarczające, aby zabezpieczyć 3000 drzewek. W praktyce, takie obliczenia są niezwykle ważne w ogrodnictwie i w leśnictwie, ponieważ pozwalają na odpowiednie planowanie ilości używanych środków ochrony roślin. Dobra praktyka zaleca monitorowanie wydajności środków chemicznych, aby uniknąć niedoszacowania lub nadmiernego ich użycia, co może prowadzić do nieefektywności ochrony oraz szkodliwych skutków dla środowiska. Poprawne obliczenia wspierają zrównoważone praktyki rolnicze oraz wspomagają efektywne zarządzanie zasobami.

Pytanie 24

W zapisach dotyczących gospodarki leśnej w opisie taksacyjnym znajduje się oznaczenie Rb IIc. Co to oznacza w kontekście planowania zagospodarowania w danym pododdziale?

A. wielkopowierzchniową

B. pasową

C. gniazdową

D. smugową

Odpowiedź smugowa jest prawidłowa, ponieważ w kontekście zapisu Rb IIc odnosi się do konkretnej metody zagospodarowania lasu, która polega na prowadzeniu rębni w formie smug. Rębnia smugowa jest stosunkowo nowoczesnym podejściem w leśnictwie, które ma na celu zachowanie bioróżnorodności i zwiększenie stabilności ekosystemów leśnych. Dzięki temu, że drewno jest pozyskiwane w wąskich pasach, można zminimalizować wpływ na otaczające środowisko, co jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju. Przykładem zastosowania rębni smugowej może być las mieszany, w którym selektywnie pozyskuje się drzewa w sposób, który sprzyja regeneracji młodych pokoleń drzew oraz zachowaniu naturalnych siedlisk dla fauny i flory. Tego rodzaju praktyki są zalecane przez organizacje zajmujące się ochroną środowiska oraz w standardach certyfikacji leśnej, takich jak FSC (Forest Stewardship Council).

Pytanie 25

Kto jest odpowiedzialny za stan sanitarny lasu?

A. dyrektor generalny PGL LP Lasy Państwowe

B. nadleśniczy

C. kierownik zespołu ochrony lasu

D. regionalny dyrektor PGL LP Lasy Państwowe

Nadleśniczy to naprawdę ważna osoba, która zajmuje się zarządzaniem i dbaniem o lasy w okolicy. Jego zadaniem jest obserwowanie, co dzieje się w lesie, a to znaczy, że musi wypatrywać szkodników, chorób i innych zagrożeń, które mogą zaszkodzić zdrowiu lasu. Często podejmuje decyzje, co trzeba zrobić w danej sytuacji, jak na przykład usunięcie chorych drzew czy wprowadzenie środków ochrony roślin. Przykładowo, może to być działanie przeciwko kornikowi drukarzowi, co jest zgodne z zasadami zrównoważonego zarządzania lasami. Dodatkowo, nadleśniczy współpracuje z różnymi instytucjami, takimi jak sanepid czy organy ochrony środowiska, żeby wszystko było zgodne z przepisami i normami ochrony przyrody. Ważne jest, żeby podkreślić, że to lokalna odpowiedzialność ma ogromne znaczenie, dlatego nadleśniczy jest tak istotny w systemie dbania o lasy.

Pytanie 26

Sztucznym zamiennikiem dziupli umieszczanym dla gągoła jest budka lęgowa rodzaju

A. A

B. E

C. B

D. D

Budka lęgowa typu E jest stworzona z myślą o gągołach, czyli tych ciekawych ptakach. To fajne, że takie budki mogą zastępować naturalne dziuple, bo gągołki lubią czuć się bezpiecznie podczas lęgów. Ważne jest, żeby budki stawiać w różnych spokojnych miejscach, najlepiej blisko wody, tak żeby miały dostęp do jedzenia. Budki typu E mają odpowiednie wymiary, dzięki czemu gągoły mają gdzie się rozgościć. Zresztą, w projektowaniu takich budek myśli się o wentylacji i tym, żeby nie były łatwym celem dla drapieżników. Z mojego doświadczenia, regularne sprawdzanie budek i ich czyszczenie to świetny sposób na zwiększenie szans na sukces lęgowy gągołów. Dobra praktyka to też angażowanie ludzi w ochronę tych ptaków, bo dzięki temu przyroda ma się lepiej.

Pytanie 27

W czteroletnich uprawach zakładanych sztucznie, dodatkowe wprowadzenie sadzonek klasyfikuje się jako

A. uzupełnień

B. poprawek

C. zalesień

D. dolesień

Wybór odpowiedzi 'dolesień' jest błędny, ponieważ termin ten odnosi się do procesu naturalnego lub sztucznego wzrostu liczby drzew w obszarze, gdzie wcześniej istniał las, a nie do uzupełniania brakujących sadzonek w istniejącej uprawie. Pojęcie 'zalesień' także nie jest adekwatne, gdyż dotyczy zakupu i sadzenia drzew w miejscach, które wcześniej nie były zalesione, co różni się od działań podejmowanych w celu poprawy kondycji istniejących drzewostanów. Z kolei 'uzupełnień' sugeruje prostą akcję dodania nowych sadzonek, ale nie uwzględnia kontekstu jakościowego, jakim są działania związane z poprawkami. Z tych powodów, takie podejścia mogą prowadzić do niepoprawnych wniosków oraz nieefektywnego zarządzania zasobami leśnymi. W praktyce, kluczowe jest zrozumienie, że poprawki są niezbędne dla zachowania jakości drzewostanu oraz dla jego długotrwałej produktywności. Ignorowanie tego aspektu może prowadzić do osłabienia systemu leśnego, co skutkuje spadkiem bioróżnorodności oraz zwiększeniem podatności na choroby i szkodniki.

Pytanie 28

Jakim gatunkiem runa charakteryzuje się bór suchy (Bs)?

A. zawilec gajowy

B. chmiel zwyczajny

C. szczotlicha siwa

D. sit rozpierzchły

Chmiel zwyczajny, sit rozpierzchły oraz zawilec gajowy to rośliny, które nie są typowe dla boru suchego, co czyni je niewłaściwymi odpowiedziami w tym kontekście. Chmiel zwyczajny (Humulus lupulus) to roślina pnąca, która preferuje wilgotne i cieplejsze środowiska, a nie suche borowe siedliska. Z kolei sit rozpierzchły (Juncus effusus) jest rośliną związana z terenami podmokłymi, co również nie pasuje do charakterystyki boru suchego. Zawilec gajowy (Anemone nemorosa) jest gatunkiem leśnym, który występuje w wilgotniejszych, bogatszych siedliskach, a nie w suchych borach. Każda z tych roślin ma inne wymagania siedliskowe i ekologiczne, co prowadzi do błędnych wniosków, jeśli nie zrozumie się specyfiki środowiska borowego. Znajomość tych różnic jest kluczowa dla ekologów i leśników, którzy prowadzą prace w zakresie ochrony i zarządzania lasami. Niezrozumienie zależności między gatunkami a ich siedliskami może prowadzić do niewłaściwego doboru roślin w projekty rewaloryzacyjne czy w działaniach ochronnych, co jest sprzeczne z zasadami zrównoważonego rozwoju i ochrony bioróżnorodności.

Pytanie 29

U samców występuje poroże w kształcie łopat

A. łosia i jelenia

B. sarny i jelenia

C. sarny i daniela

D. łosia i daniela

Wybierając odpowiedzi dotyczące sarny i jelenia, można napotkać trudności w zrozumieniu różnic między rodzajami poroża u poszczególnych gatunków jeleniowatych. Poroże sarny, które ma formę drobnych rogów, znacznie różni się od łopat, ponieważ nie ma płaskich, szerokich elementów, które byłyby typowe dla łosia i daniela. Ponadto, w przypadku jelenia, jego poroże nie przyjmuje formy łopat nawet u dojrzałych samców, a raczej rozwija się w postaci rozgałęzień, co nie odpowiada charakterystyce pytania. Wybór odpowiedzi wskazujących na sarnę czy jelenia prowadzi do nieporozumienia dotyczącego biologii tych zwierząt, co może być wynikiem powierzchownego zrozumienia ich morfologii. Wiedza na temat anatomicznych różnic pomiędzy gatunkami jest kluczowa, aby zrozumieć ich role w ekosystemie i interakcje z innymi organizmami. W przypadku daniela i łosia, ich poroża są przystosowane do konkretnych warunków środowiskowych oraz strategii godowej, co czyni ich bardziej wyrafinowanymi w kontekście ewolucji i zachowań społecznych. Dlatego ważne jest, aby przy ocenie tego typu informacji brać pod uwagę nie tylko cechy morfologiczne, ale również ich funkcje w życiu codziennym tych zwierząt.

Pytanie 30

W zgodzie z Zasadami hodowli lasu w drzewostanach poddawanych trzebieżom wskazuje się na drzewa

A. silne, pożyteczne i szkodliwe

B. selektywne, pożyteczne i szkodliwe

C. selektywne, szkodliwe i przeszkadzające

D. silne, pożyteczne i przeszkadzające

Odpowiedź "dorodne, pożyteczne i przeszkadzające" jest poprawna, ponieważ w kontekście trzebieży w drzewostanach, drzewa dorodne to te, które osiągnęły optymalne rozmiary i zdrowie, co czyni je wartościowymi z perspektywy gospodarki leśnej. Drzewa pożyteczne to te, które mają pozytywny wpływ na ekosystem, takie jak produkcja tlenu, schronienie dla dzikich zwierząt, czy poprawa jakości gleby. Z kolei drzewa przeszkadzające to te, które mogą hamować wzrost innych, bardziej wartościowych gatunków drzew, lub wpływać negatywnie na zdrowie całego drzewostanu. Przykładem mogą być drzewa inwazyjne, które dominują w siedlisku, ograniczając przestrzeń i zasoby dla rodzimych gatunków. W kontekście praktyk leśnych, identyfikacja tych kategorii pomaga w podejmowaniu decyzji dotyczących zarządzania lasem, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zrównoważonego rozwoju i ochrony bioróżnorodności.

Pytanie 31

Jedną z pośrednich metod na określenie liczby zwierząt w łowisku jest

A. tropienie na "białej stopie"

B. metoda próbnych pędzeń

C. liczenie z powietrza

D. systematyczna obserwacja

Liczenie lotnicze, metoda pędzeń próbnych oraz systematyczna obserwacja to popularne, ale nieefektywne metody pośrednie dla określania liczebności zwierzyny. Liczenie lotnicze, mimo że może wydawać się nowoczesnym podejściem, jest ograniczone pod względem precyzji. Wymaga ono idealnych warunków pogodowych oraz odpowiedniej technologii, a także często nie uwzględnia ukrytych grup zwierząt w gęstej roślinności, co może prowadzić do znacznych zaniżeń lub zawyżeń wyników. Metoda pędzeń próbnych, obejmująca wypędzanie zwierząt z kryjówek w celu ich policzenia, jest niezwykle inwazyjna, co może prowadzić do stresu u zwierząt i zaburzeń w ich zachowaniach, wpływając tym samym na naturalne ekosystemy. Z kolei systematyczna obserwacja, choć użyteczna w niektórych kontekstach, jest subiektywna i wymaga dużych nakładów czasowych oraz cierpliwości, co czyni ją mniej praktyczną dla uzyskania dokładnych danych liczbowych. W przypadku wszystkich tych metod, błędem jest nieuznawanie ich ograniczeń i zakładanie, że mogą one dostarczyć dokładnych i wiarygodnych danych o liczebności zwierzyny. Zastosowanie bardziej precyzyjnych metod, takich jak tropienie na "białej stopie", jest kluczowe dla właściwego zarządzania populacjami zwierząt i ochrony ekosystemów.

Pytanie 32

Instrument geodezyjny przedstawiony na rysunku, to węgielnica

A. zwierciadlana.

B. przeziernikowa.

C. pryzmatyczna.

D. pentagonalna.

Wybór odpowiedzi niewłaściwej w odniesieniu do węgielnicy pentagonalnej wskazuje na brak zrozumienia specyfiki tego narzędzia oraz jego zastosowań w geodezji. Węgielnica zwierciadlana, mimo że również ma zastosowanie w pomiarach, działa na innej zasadzie. Używa lustra do odbicia promieni światła, co ogranicza jej precyzję w kontekście wyznaczania kątów prostych. Jej stosowanie jest bardziej typowe w sytuacjach, gdzie wymagana jest obserwacja z większej odległości, a nie precyzyjne pomiary na bliskie odległości. Podobnie, węgielnica pryzmatyczna, która może być mylona z pentagonalną, nie wykorzystuje zasady podwójnego odbicia, a jej konstrukcja nie pozwala na tak dokładne wyznaczanie kątów prostych. Wreszcie, węgielnica przeziernikowa, choć również użyteczna, jest bardziej zależna od warunków oświetleniowych i nie zapewnia tak wysokiej precyzji jak węgielnica pentagonalna. Te różnice w konstrukcji i zasadzie działania mogą prowadzić do typowych błędów myślowych, gdzie geodeci mogą przyjąć, że każde narzędzie do pomiarów kątów może być stosowane wymiennie, co jednak nie jest zgodne z dobrą praktyką w geodezji. Właściwe dobranie narzędzia do konkretnego zadania pomiarowego jest kluczowe dla uzyskania dokładnych i wiarygodnych wyników.

Pytanie 33

Widoczne na ilustracji przerzedzenie korony sosny to obraz żeru uzupełniającego

A. tycza cieśli.

B. cetyńca większego.

C. kornika sześciozębnego

D. drwalnika paskowanego.

Cetyńca większego, czyli Monochamus sutor, możesz łatwo rozpoznać po tym, jak sosny zaczynają wyglądać – ich korony stają się przerzedzone. To robi się, bo ten owad żeruje pod korą drzew iglastych i to powoduje poważne uszkodzenia. Jak owad wnika w tkanki, to drzewo zaczyna słabnąć i nie może rosnąć tak, jak powinno. Dlatego ważne jest, żeby leśnicy i ci, co dbają o lasy, znali tego szkodnika, bo cetyńce potrafią zaatakować wiele drzew na raz, a to prowadzi do dużych strat. Trzeba mieć na oku stan zdrowia drzew i na przykład wycinać te uszkodzone lub stosować jakieś środki owadobójcze, bo to są ważne działania, żeby nasze lasy były w dobrej kondycji. Oprócz tego, umiejętność wykrywania cetyńca większego to kluczowy element w zarządzaniu ekosystemami leśnymi oraz w zapobieganiu chorobom, które mogą zagrażać bioróżnorodności w naszych lasach.

Pytanie 34

Czarcie miotły to typowy objaw zainfekowania drzewa przez

A. czyrenia sosny

B. skrętaka sosny

C. raka modrzewia

D. raka jodły

Czarcie miotły to charakterystyczne zgrubienia i deformacje pędów drzew, które są typowym objawem porażenia drzew przez raka jodły, wywoływanego przez grzyb z rodzaju Phytophthora. Te nieprawidłowości występują, gdy grzyb atakuje korę i tkanki wewnętrzne, prowadząc do zakłócenia normalnego wzrostu i rozwinięcia się tkanek. Czarcie miotły mogą znacznie wpłynąć na zdrowie drzew, prowadząc do ich osłabienia i zwiększonej podatności na inne choroby oraz szkodniki. Przykładowo, w lasach, gdzie występuje rak jodły, obserwuje się zwiększoną śmiertelność drzew, co ma poważne konsekwencje ekologiczne i ekonomiczne. Znajomość objawów, takich jak czarcie miotły, jest kluczowa dla leśników i arborystów, którzy powinni regularnie monitorować stan drzewostanu, aby szybko reagować na infekcje, co wpisuje się w dobre praktyki zarządzania zdrowiem lasów oraz ochroną bioróżnorodności.

Pytanie 35

Jaką wartość ma promień strefy zagrożenia podczas wycinki drzew?

A. minimum 1 wysokość drzewostanu

B. 2 m

C. minimum 2 wysokości drzewostanu

D. 30 m

Odpowiedź "co najmniej 2 wysokości drzewostanu" jest poprawna, ponieważ ustala odpowiedni promień strefy niebezpiecznej, który jest kluczowy dla zapewnienia bezpieczeństwa podczas prowadzenia prac leśnych, takich jak ścinka drzew. W praktyce oznacza to, że odległość ta powinna być obliczana na podstawie wysokości drzewa, co pozwala na uwzględnienie potencjalnego upadku gałęzi oraz samego drzewa. Standardy dotyczące ścinki drzew, takie jak normy BHP, zalecają, aby strefa niebezpieczna obejmowała obszar co najmniej równy dwukrotności wysokości drzewa, co pozwala na minimalizowanie ryzyka zarówno dla osób pracujących, jak i dla otoczenia. Przykładowo, jeśli drzewo ma wysokość 20 metrów, to strefa niebezpieczna powinna wynosić co najmniej 40 metrów. Taka praktyka jest zgodna z zasadami ochrony osób trzecich oraz zapobiega niepożądanym zdarzeniom, które mogą prowadzić do obrażeń lub uszkodzeń mienia. Dbanie o odpowiedni promień strefy niebezpiecznej jest fundamentalnym aspektem zarządzania bezpieczeństwem w leśnictwie.

Pytanie 36

Przedstawiony na rysunku zrzut ekranu rejestratora pochodzi z aplikacji

A. Brakarz i dotyczy wprowadzania drzew do szacunku brakarskiego.

B. Leśnik i dotyczy wprowadzania do ROD drewna kłodowanego.

C. Leśnik i dotyczy wprowadzania drewna sklejkowego.

D. Brakarz i dotyczy wprowadzania do ROD drewna kłodowanego.

Odpowiedź "Brakarz i dotyczy wprowadzania drzew do szacunku brakarskiego." jest poprawna, ponieważ zrzut ekranu przedstawia typowy interfejs aplikacji używanej przez brakarzy do oceny wartości drewna. Brakarze są odpowiedzialni za szacowanie i klasyfikację drzew, co jest kluczowe dla zarządzania zasobami leśnymi. Działania te mają na celu optymalne wykorzystanie drewna, zapewniając jednocześnie zgodność z normami ochrony środowiska. W praktyce, systemy te pozwalają na efektywne wprowadzanie danych dotyczących drzew, takich jak ich gatunek, wiek, zdrowotność oraz potencjalna wartość komercyjna. Używanie odpowiednich narzędzi do szacowania drewna jest zgodne z obowiązującymi standardami branżowymi, jak np. normy ISO dotyczące zarządzania zasobami leśnymi, co podkreśla potrzebę precyzyjnego dokumentowania danych w celu podejmowania świadomych decyzji gospodarczych.

Pytanie 37

W obszarze leśnym zabronione jest

A. jazda konna po trasach wskazanych przez nadleśniczego.

B. zbieranie darów leśnych na własne potrzeby.

C. poruszanie się na rowerze.

D. uwalnianie psów.

Odpowiedź dotycząca puszczania psów luzem w lasach jest prawidłowa, ponieważ takie działanie może prowadzić do zakłócenia równowagi ekologicznej. Puszczanie psów bez smyczy w lasach stwarza poważne zagrożenie dla dzikiej fauny, w tym ptaków gniazdujących na ziemi oraz innych zwierząt, które mogą być niepokojone lub nawet atakowane przez niekontrolowane zwierzęta. Zasady dotyczące zachowań w lasach, takie jak ograniczenie wpływu ludzi i ich zwierząt na przyrodę, są kluczowe dla zachowania bioróżnorodności. Na przykład, w Polskim prawodawstwie, zgodnie z Ustawą o lasach, właściciele psów powinni trzymać je na smyczy w miejscach zagrożonych dziką zwierzyną. Taka praktyka nie tylko chroni fauna, ale również zapobiega niebezpiecznym sytuacjom, w których pies może zgubić się lub wejść w konflikt z innymi zwierzętami. Dla osób prowadzących działalność rekreacyjną w lasach, znajomość tych zasad jest niezbędna dla właściwego korzystania z zasobów leśnych, co jest zgodne z ideą zrównoważonego rozwoju.

Pytanie 38

Na obszarze drzewostanu o powierzchni 3 ha co 20 m utworzono szlaki o szerokości 4 m. Ile powierzchni zostanie usuniętej pod szlaki zrywkowe?

A. 1,6 ha

B. 1 ha

C. 0,6 ha

D. 0,1 ha

Aby obliczyć powierzchnię, która zostanie wycięta pod szlaki zrywkowe w drzewostanie o powierzchni 3 ha, musimy zrozumieć, jak często te szlaki są rozmieszczone oraz jaką mają szerokość. Przyjmując, że szlaki są wykonywane co 20 m i mają szerokość 4 m, możemy obliczyć, ile takich szlaków zmieści się w danym obszarze. W 3 ha (czyli 30,000 m²) możemy umieścić szlaki wzdłuż jednej z krawędzi. Długość 3 ha w metrach kwadratowych to 100 m (szerokość) x 300 m (długość). Dzieląc 300 m przez 20 m, otrzymujemy 15 szlaków. Każdy szlak ma szerokość 4 m, więc łączna powierzchnia zajmowana przez szlaki to 15 szlaków x 4 m = 60 m. Przekształcając to na hektary, mamy 60 m² = 0,06 ha. Jednak, ponieważ mamy dwie kierunki (wzdłuż i wszerz), musimy pomnożyć przez 10, aby otrzymać 0,6 ha. Taka metoda obliczeń jest zgodna z dobrą praktyką w gospodarce leśnej, co pozwala na efektywne planowanie i minimalizację wpływu na środowisko.

Pytanie 39

Do jakiej maksymalnej wysokości można ręcznie załadować i ustawić drewno, mierząc od podłoża, na którym stoi pracownik?

A. 2,0 m

B. 1,0 m

C. 1,3 m

D. 1,5 m

Odpowiedź 1,5 m jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami BHP dotyczącymi pracy na wysokości, ręczne ładowanie i układanie materiałów, takich jak drewno, powinno być ograniczone do tej wysokości, aby zminimalizować ryzyko urazów kręgosłupa oraz upadków. Wysokość ta wynika z analizy ergonomicznych zasad pracy, które sugerują, że prace powinny być wykonywane w strefie komfortowej, co oznacza, że materiał powinien znajdować się na wysokości, która nie wymusza nadmiernego wysiłku fizycznego. Przykładowo, w branży budowlanej oraz magazynowej zaleca się, aby materiały były układane w strefach, gdzie pracownik może łatwo je podnieść i przenieść, co zwiększa bezpieczeństwo i efektywność pracy. Dlatego też, przy załadunku drewna w wysokości 1,5 m ogranicza się ryzyko urazów i ułatwia pracownikom realizację zadań w sposób bardziej komfortowy i bezpieczny.

Pytanie 40

Oparzenia oraz poparzenia słoneczne są najbardziej niebezpieczne dla następujących rodzajów drzew:

A. buka i jodły

B. olszy oraz wiązu

C. jesionu i sosny

D. dębu oraz jawora

Odpowiedź wskazująca na buk i jodłę jako gatunki drzew najbardziej narażone na oparzenia i zgorzel słoneczną jest prawidłowa z kilku powodów. Buki i jodły, będące drzewami liściastymi i iglastymi, są szczególnie wrażliwe na ekstremalne warunki atmosferyczne, w tym intensywną ekspozycję na słońce, co może prowadzić do uszkodzenia ich kory i liści. W przypadku buka, jego delikatna kora może łatwo ulegać uszkodzeniom w wyniku wysokich temperatur i silnego nasłonecznienia, co sprawia, że drzewo to jest bardziej podatne na choroby. Jodła, z kolei, ma tendencję do rosnąć w wilgotnych i zacienionych warunkach, dlatego nagłe wystawienie na intensywne światło może prowadzić do stresu i obumierania tkanek. Praktycznym przykładem jest stosowanie osłon przeciwsłonecznych w szkółkach leśnych, aby chronić młode sadzonki buka i jodły przed oparzeniami słonecznymi. W kontekście standardów ochrony roślin, istotne jest stosowanie technik, które minimalizują ryzyko uszkodzeń termicznych, co pozwala na lepszy rozwój i przetrwanie tych gatunków.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej