Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 kwietnia 2026 19:16
Data zakończenia: 8 kwietnia 2026 19:19

Egzamin niezdany

Wynik: 6/40 punktów (15,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W kodzie HTML zamieszczono link do strony internetowej:

<a href="http://google.com">strona Google</a>

Jakie dodatkowe zmiany należy wprowadzić, aby link otwierał się w nowym oknie lub zakładce przeglądarki, dodając do definicji linku odpowiedni atrybut?

A. target = "_blank"

B. rel = "next"

C. rel = "external"

D. target = "_parent"

Atrybut target w HTML ma na celu określenie, w jaki sposób ma być otwierany odnośnik. Wartość _blank wskazuje przeglądarkę, że nowa strona powinna zostać otwarta w nowym oknie lub zakładce. Jest to istotne dla poprawy użyteczności strony internetowej, gdyż użytkownicy mogą łatwo wrócić do oryginalnej strony po otwarciu nowego linku. W kontekście dobrych praktyk w projektowaniu stron internetowych, otwieranie odnośników w nowym oknie jest zalecane w przypadku linków zewnętrznych, aby użytkownik nie opuścił aktualnej witryny. Przykładem zastosowania jest link do dokumentacji czy zasobów zewnętrznych, gdzie ma to na celu zachowanie kontekstu przeglądania. Stosując ten atrybut, warto jednak pamiętać o tym, aby nie nadużywać go, ponieważ może to być irytujące dla użytkowników, którzy wolą kontrolować, kiedy nowe okno jest otwierane. Warto również pamiętać, że w nowoczesnych standardach HTML5 atrybut target jest często stosowany w połączeniu z atrybutem rel, aby określić, czy link jest zaufany czy nie. Umożliwia to jeszcze lepsze zarządzanie bezpieczeństwem użytkowników.

Pytanie 2

W CSS, aby określić typ czcionki, powinno się zastosować właściwość

A. font-face

B. font-style

C. font-size

D. font-family

Właściwości 'font-face', 'font-size' i 'font-style' często są mylone z 'font-family', jednak każda z nich pełni inną rolę w definiowaniu stylizacji tekstu. 'font-face' nie jest właściwością CSS, lecz częścią reguły @font-face, która umożliwia wbudowanie niestandardowych czcionek w projektach webowych. Użycie @font-face pozwala na korzystanie z czcionek, które nie są standardowo dostępne w systemie użytkownika, co poszerza możliwości kreacji wizualnej. 'font-size', z drugiej strony, odnosi się do rozmiaru czcionki, a jego właściwe ustawienie wpływa na czytelność i ogólny wygląd tekstu. Podobnie, 'font-style' jest używane do określenia stylu czcionki, takiego jak normalny, pochylony czy pogrubiony. Nieprawidłowe jest więc myślenie, że te właściwości mogą zastąpić 'font-family' w deklaracji kroju czcionki. W rzeczywistości są one komplementarne i powinny być używane w połączeniu z 'font-family', aby w pełni kontrolować stylizację tekstu. Typowe błędy w rozumieniu tego zagadnienia mogą prowadzić do sytuacji, w których projektanci nieprawidłowo definiują czcionki, co ostatecznie wpływa na estetykę oraz funkcjonalność strony. Właściwe zrozumienie roli każdej z tych właściwości jest kluczowe dla osiągnięcia harmonijnego i profesjonalnego wyglądu witryny.

Pytanie 3

Którą technologię poleca się przy tworzeniu serwisów WWW, tak aby zmiany w treści można było wykonywać bez potrzeby ich kodowania, przez użytkowników bez kompetencji programistycznych?

A. FTP

B. SSL

C. SEO

D. CMS

W tym pytaniu łatwo dać się złapać na skojarzenia z innymi pojęciami webowymi, które brzmią „poważnie technicznie”, ale w ogóle nie rozwiązują wskazanego problemu. Kluczowe jest zrozumienie, że chodzi o możliwość samodzielnej edycji treści przez osoby bez kompetencji programistycznych. To oznacza, że potrzebny jest panel administracyjny, edytor WYSIWYG, system uprawnień i mechanizmy zapisu treści w bazie danych. Tę rolę pełnią właśnie systemy CMS. SEO, czyli Search Engine Optimization, dotyczy pozycjonowania strony w wyszukiwarkach. Owszem, dobre SEO jest ważne, a część narzędzi SEO bywa zintegrowana z CMS-em, ale samo SEO nie jest technologią do zarządzania treścią. To zestaw praktyk i technik: dobór słów kluczowych, optymalizacja tytułów, opisów, struktury nagłówków, linkowania wewnętrznego. Ktoś mógł pomyśleć, że skoro SEO „usprawnia stronę”, to też pomaga ją łatwiej edytować. W rzeczywistości SEO nic nie mówi o tym, kto i jak technicznie zmienia treść. FTP to protokół służący do przesyłania plików na serwer. Używa go się często podczas wdrażania strony: programista wysyła pliki HTML, CSS, PHP, grafiki. Ale dla zwykłego redaktora FTP jest kompletnie niepraktyczny i niebezpieczny. Trzeba znać strukturę katalogów, uważać, żeby nie nadpisać plików, a każda zmiana treści wymaga edycji pliku źródłowego. To dokładne przeciwieństwo idei „edycji bez kodowania”. Typowym błędem myślowym jest przekonanie, że skoro przez FTP „wrzuca się stronę”, to jest to technologia do jej obsługi przez użytkownika. W profesjonalnych wdrożeniach FTP zwykle jest dostępny tylko dla administratorów. SSL z kolei to technologia kryptograficzna, która służy do szyfrowania połączenia między przeglądarką a serwerem (dziś w praktyce mówimy częściej o TLS, ale skrót SSL ciągle funkcjonuje potocznie). Certyfikat SSL zapewnia poufność i integralność danych, co jest standardem przy logowaniu, płatnościach czy formularzach. Jednak nie ma żadnego wpływu na to, czy redaktor potrafi zmienić treść bez znajomości HTML. Można mieć idealnie skonfigurowany SSL i dalej edytować stronę w notatniku, a można mieć rozbudowany CMS bez certyfikatu – jedno nie wynika z drugiego. Podsumowując, SEO, FTP i SSL to ważne elementy ekosystemu webowego, ale dotyczą odpowiednio: widoczności w wyszukiwarkach, transferu plików i bezpieczeństwa transmisji. Żadne z nich nie daje typowego, przyjaznego panelu zarządzania treścią dla nietechnicznych użytkowników. Tę rolę spełniają systemy CMS, które są wręcz standardem branżowym przy tworzeniu serwisów, gdzie treść ma być często aktualizowana przez osoby spoza działu IT.

Pytanie 4

Na podstawie tabeli Towar wykonano następujące zapytanie SQL. Jaki będzie wynik tej operacji?

 SELECT nazwa_towaru FROM `Towar` WHERE cena_katalogowa < 65 ORDER BY waga DESC;

ID	nazwa_towaru	cena_katalogowa	waga	kolor
1	Papier ksero A4	11	2.3	biel
2	Zeszyt A5	4.2	0.13	wielokolorowy
3	Zeszyt A5 w linie	3.5	0.12	niebieski
4	Kredki 24 kolory	9	0.3	wielokolorowy
5	Plecak szkolny	65.5	1.3	zielony

A. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie

B. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

C. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

D. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5

Twoja odpowiedź jest niepoprawna. Wydaje się, że nie zrozumiałeś, jak działa zapytanie SQL w kontekście selekcji i sortowania danych. Zapytanie to zwracałoby nazwy towarów, które spełniają warunek ceny katalogowej mniejszej niż 65. Następnie sortuje te towary od najcięższego do najlżejszego. W przypadku podanej tabeli towary, które spełniają te warunki to: Papier ksero A4 (waga 2.3), Kredki 24 kolory (waga 0.3), Zeszyt A5 (waga 0.13) i Zeszyt A5 w linie (waga 0.12). Błędne odpowiedzi sugerują, że nie zrozumiałeś, w jaki sposób zapytanie SQL sortuje wyniki na podstawie wagi. Istotne jest zrozumienie, że SQL pozwala na filtrowanie danych za pomocą różnych operatorów, takich jak 'mniejszy od', a następnie sortowanie tych wyników za pomocą różnych kryteriów. W tym przypadku sortowanie odbywa się od najcięższego do najlżejszego towaru. Upewnij się, że rozumiesz te koncepcje, ponieważ są one kluczowe w pracy z bazami danych.

Pytanie 5

W SQL, aby ustawić klucz główny na polu id w tabeli uczniowie, można użyć polecenia

A. INSERT TABLE uczniowie PRIMARY KEY (id)

B. ALTER TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id)

C. INSERT TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id)

D. ADD TABLE uczniowie PRIMARY KEY (id)

Odpowiedź 'ALTER TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id);' jest poprawna, ponieważ polecenie ALTER TABLE w SQL służy do modyfikacji istniejącej struktury tabeli. W tym przypadku chcemy dodać klucz podstawowy do istniejącej tabeli uczniowie, co jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych. Klucz podstawowy jest unikalnym identyfikatorem dla każdego rekordu, co zapewnia integralność danych. Przykładowo, jeśli tabela uczniowie zawiera kolumnę id, która jest już zdefiniowana, użycie polecenia ALTER TABLE pozwala na dodanie klucza podstawowego do tej kolumny. Ważne jest, aby pamiętać, że przed dodaniem klucza podstawowego, kolumna musi być unikalna i nie może zawierać wartości NULL. Dodatkowo, zgodnie z najlepszymi praktykami, warto wcześniej sprawdzić, czy w tabeli nie ma duplikatów w kolumnie, aby uniknąć błędów w trakcie dodawania klucza. W kontekście systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL czy PostgreSQL, poprawne zarządzanie kluczami podstawowymi jest kluczowe dla zapewnienia efektywności operacji na tabelach oraz dla poprawności logiki aplikacji korzystającej z bazy danych.

Pytanie 6

Który styl CSS ma najwyższy priorytet ważności w zastosowaniu do elementów dokumentu HTML?

A. Styl importowany do wewnętrznego arkusza.

B. Styl lokalny.

C. Wewnętrzny arkusz stylów.

D. Zewnętrzny arkusz stylów.

Poprawnie – najwyższy priorytet ma tzw. styl lokalny, czyli deklaracje CSS zapisane bezpośrednio w atrybucie style danego elementu HTML, np. . W kaskadowości CSS (Cascade) przeglądarka ustala, które reguły zastosować, biorąc pod uwagę kilka czynników: ważność (normal vs !important), specyficzność selektora, kolejność wystąpienia oraz właśnie źródło stylu. Zgodnie ze specyfikacją CSS (m.in. CSS Cascade Level 4) style inline są traktowane jako bardzo specyficzne, bo dotyczą jednego, konkretnego elementu. Dlatego, jeżeli nie używamy !important, to reguła z atrybutu style nadpisze reguły zewnętrznego, wewnętrznego arkusza, a także style importowane. W praktyce: jeśli w pliku style.css ustawisz p { color: blue; }, w sekcji <style> w <head> dasz p { color: green; }, a na elemencie napiszesz , to tekst będzie czerwony, właśnie dlatego, że styl lokalny wygrywa w kaskadzie. W projektach komercyjnych styl inline stosuje się raczej oszczędnie, bo utrudnia utrzymanie kodu i psuje rozdzielenie warstw (HTML – struktura, CSS – wygląd). Czasem jednak jest bardzo przydatny: generowane maile HTML, szybkie testy, dynamiczna zmiana wyglądu przez JavaScript (np. element.style.display = "none"). Dobrą praktyką jest opieranie się głównie na zewnętrznych arkuszach stylów i selektorach o odpowiedniej specyficzności, a styl lokalny traktować jako wyjątek albo narzędzie „ostatniej szansy”, gdy naprawdę trzeba coś nadpisać na pojedynczym elemencie.

Pytanie 7

Jednostka ppi (pixels per inch) oznacza

A. określa rozdzielczość obrazów rastrowych

B. jest parametrem wyznaczającym rozdzielczość cyfrowych urządzeń dokonujących pomiarów

C. określa rozdzielczość obrazów tworzonych przez drukarki oraz plotery

D. jest jednostką rozdzielczości skanerów definiującą częstość próbkowania obrazu

Odpowiedź "określa rozdzielczość obrazów rastrowych" jest prawidłowa, ponieważ jednostka ppi (pixels per inch) jest kluczowym wskaźnikiem dla obrazów rastrowych, które składają się z pikseli. PPI definiuje gęstość pikseli w odniesieniu do jednostki długości, co ma bezpośredni wpływ na jakość i szczegółowość obrazu. Im wyższa wartość ppi, tym więcej pikseli przypada na cal, co skutkuje wyraźniejszymi i bardziej szczegółowymi obrazami. Na przykład, w druku wysokiej jakości, często stosuje się wartości ppi w zakresie 300 lub wyżej, co pozwala na uzyskanie wyrazistych detali. W kontekście grafiki komputerowej i edycji zdjęć, ppi jest również ważne przy ustalaniu rozmiaru druku oraz jakości obrazu, co jest zgodne z praktykami branżowymi. Ponadto, standardy takie jak sRGB i Adobe RGB określają, jak ppi wpływa na reprodukcję kolorów i detali w druku i wyświetlaniu cyfrowym, co czyni te informacje niezwykle istotnymi dla profesjonalnych grafików i fotografów.

Pytanie 8

Jakie metody są związane z predefiniowanym obiektem Date w języku JavaScript?

A. concat() oraz pop()

B. getMonth() oraz getDay()

C. fromCodePoint()

D. row()

W języku JavaScript obiekt Date jest predefiniowanym obiektem, który umożliwia operacje związane z datami i czasem. Metody getMonth() oraz getDay() są kluczowymi funkcjami, które pozwalają na uzyskanie informacji o dacie. Metoda getMonth() zwraca miesiąc danej daty, przy czym wartości są indeksowane od 0 (styczeń) do 11 (grudzień). Z kolei metoda getDay() zwraca dzień tygodnia, gdzie wartości wynoszą od 0 (niedziela) do 6 (sobota). Przykładowe użycie tych metod może wyglądać następująco: var date = new Date('2023-10-05'); var month = date.getMonth(); var day = date.getDay(); console.log(month); // 9, console.log(day); // 4. Zgodnie z dokumentacją ECMAScript, obiekt Date i jego metody są standardem w JavaScript, co czyni je niezbędnymi w programowaniu webowym oraz aplikacjach. Dzięki tym metodom programiści mogą efektywnie zarządzać datami w różnych kontekstach, od planowania wydarzeń po analizy czasowe.

Pytanie 9

Znaczniki HTML oraz , które służą do wyróżniania istotności tekstu, odpowiadają pod względem formatowania znacznikom

A. oraz

B. oraz

C. oraz

D. oraz

Znacznik HTML jest używany do oznaczenia tekstu, który jest ważny, podczas gdy służy do podkreślenia, że tekst powinien być akcentowany w kontekście. Odpowiednikami tych znaczników, pod względem formatowania, są oraz . Znacznik stosuje się do wyróżnienia tekstu, nadając mu pogrubienie, co zazwyczaj oznacza, że tekst jest istotny. Z kolei używamy do kursywy, co również może wskazywać na akcentowanie lub wyróżnienie pewnych słów, jednak w sposób bardziej subtelny niż przy pomocy pogrubienia. W praktyce, stosując oraz , dbamy o to, aby nasza treść była bardziej dostępna dla użytkowników, zwłaszcza dla osób korzystających z technologii wspomagających, takich jak czytniki ekranu. Stosowanie znaczników semantycznych zgodnie z dobrymi praktykami zapewnia lepszą interpretację treści przez wyszukiwarki, co może wpływać na SEO. Warto również pamiętać, że pomimo że i mają swoje zastosowania, znacznie lepiej jest używać i w kontekście semantycznym, aby poprawić zrozumienie treści przez maszyny i użytkowników.

Pytanie 10

Jaką instrukcję algorytmu ilustruje graficzna prezentacja bloku na zamieszczonym rysunku?

A. n ← n + 5

B. Wykonaj podprogram sortowania tablicy t

C. n > 20

D. Wypisz n

Każda z niepoprawnych odpowiedzi wynika z błędnego rozpoznania typów bloków w diagramach przepływu. Instrukcje przypisania, takie jak n ← n + 5, są reprezentowane prostokątem i oznaczają operacje przetwarzania danych, gdzie zmienna jest modyfikowana zgodnie z określoną logiką. Ta operacja głównie pojawia się w kontekście pętli lub jako część większej sekwencji działań obliczeniowych, co jest użyteczne w algorytmach obliczeniowych i matematycznych, gdzie często modyfikujemy wartość zmiennych. Kolejny typ instrukcji, taki jak Wypisz n, jest reprezentowany przez blok wyjścia, który jest używany do komunikacji wyników algorytmu na zewnątrz. Jest to częste w raportowaniu lub debugowaniu programów, gdzie wynikiem działania algorytmu jest wyświetlenie informacji użytkownikowi. Podprogramy, takie jak sortowanie tablicy, oznaczają bloki procesów, które są reprezentowane prostokątem z podwójnymi liniami bocznymi i wskazują na wywołanie funkcji lub procedury. Takie konstrukcje są kluczowe w strukturalnym programowaniu, gdzie zadania są dekomponowane na mniejsze, zarządzalne jednostki, co prowadzi do lepszego zrozumienia i utrzymania kodu. Błędne rozpoznanie tych bloków prowadzi do nieprawidłowego zrozumienia struktury algorytmu, co może skutkować jego nieefektywnością lub błędami logicznymi w jego działaniu. Zrozumienie różnic między tymi blokami jest niezbędne do prawidłowego projektowania i implementacji algorytmów, co jest podstawą w wielu dziedzinach informatyki, takich jak inżynieria oprogramowania czy analiza danych. Dzięki temu można tworzyć efektywne i zrozumiałe rozwiązania, które spełniają wymagania użytkowników i normy branżowe.

Pytanie 11

Do podzbioru DML (ang. Data Manipulation Language) języka SQL należą polecenia:

A. BEGIN, COMMIT, ROLLBACK

B. GRANT, REVOKE, DENY

C. INSERT, UPDATE, DELETE

D. CREATE, DROP, ALTER

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo – INSERT, UPDATE i DELETE to klasyczne polecenia z podzbioru DML (Data Manipulation Language) w SQL. DML służy do manipulowania danymi już zapisanymi w tabelach, a nie do tworzenia struktury bazy. Można sobie to skojarzyć z pracą na rekordach: dodajemy nowe wiersze, zmieniamy istniejące, usuwamy niepotrzebne. INSERT wstawia nowe rekordy do tabeli, np. gdy zapisujesz nowego użytkownika w systemie logowania: INSERT INTO users(login, haslo) VALUES ('jan', 'tajne');. UPDATE modyfikuje dane, np. zmianę hasła albo adresu e‑mail: UPDATE users SET email='[email protected]' WHERE id=5;. DELETE usuwa rekordy, np. nieaktywne konta: DELETE FROM users WHERE active=0;. W praktyce webowej te trzy polecenia działają zwykle razem z transakcjami i warunkami WHERE, żeby nie „przestrzelić” i nie ruszyć zbyt wielu wierszy. Standard SQL (ANSI/ISO) właśnie te komendy zalicza typowo do DML, obok instrukcji SELECT, która też jest często traktowana jako część DML, ale w wielu materiałach omawia się ją osobno, jako zapytania wybierające dane. Dobra praktyka jest taka, żeby przy UPDATE i DELETE zawsze podawać sensowny warunek WHERE i często używać LIMIT/TRANSACTION, szczególnie w aplikacjach produkcyjnych. Moim zdaniem warto od początku myśleć o DML w kontekście logiki biznesowej aplikacji: formularz rejestracji to INSERT, edycja profilu to UPDATE, usunięcie konta to DELETE – i nagle wszystko układa się w bardzo logiczną całość.

Pytanie 12

Jaką wartość zwróci algorytm? ```Z = 0 N = 1 dopóki Z < 3: N = N * 2 + 1 Z = Z + 1 wypisz N```

A. 3

B. 7

C. 5

D. 15

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Algorytm wykonuje pętlę dopóki wartość Z jest mniejsza niż 3. Na początku Z jest równe 0, a N jest równe 1. W każdej iteracji pętli N jest mnożone przez 2, a następnie do wartości N dodawana jest 1. W tym przypadku, po pierwszej iteracji, N = 1 * 2 + 1 = 3 oraz Z = 1. W drugiej iteracji N = 3 * 2 + 1 = 7 oraz Z = 2. W ostatniej iteracji N = 7 * 2 + 1 = 15 oraz Z = 3. Pętla kończy się, gdy Z osiąga wartość równą 3. Zatem ostateczna wartość N, która jest wypisywana, wynosi 15. Taki rodzaj algorytmu jest przykładam pętli iteracyjnej, która jest często stosowana w programowaniu do wykonywania powtarzalnych operacji. Umożliwia to efektywne przetwarzanie danych oraz automatyzację zadań. W praktyce, takie podejście mogą wykorzystywać inżynierowie oprogramowania do obliczeń matematycznych czy przetwarzania dużych zbiorów danych.

Pytanie 13

Zmienna o typie integer lub int jest w stanie przechowywać

A. łańcuch znaków

B. znak

C. liczbę rzeczywistą

D. liczbę całkowitą

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna typu integer, znana również jako int, jest podstawowym typem danych w wielu językach programowania, takich jak C, C++, Java czy Python. Jej kluczową zaletą jest możliwość przechowywania tylko liczb całkowitych, co czyni ją idealnym wyborem do operacji arytmetycznych, które wymagają precyzyjnego zarządzania wartościami całkowitymi bez części dziesiętnych. Przykłady zastosowania to m.in. przechowywanie ilości przedmiotów w magazynie, zliczanie punktów w grze lub reprezentowanie indeksów w tablicach. W praktyce, użycie zmiennych typu integer umożliwia efektywne wykorzystanie pamięci, ponieważ zajmują one mniej miejsca niż zmienne typu zmiennoprzecinkowego, a ich operacje są wykonywane szybciej. Ponadto, stosowanie zmiennych całkowitych jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dobór odpowiednich typów danych do specyficznych potrzeb aplikacji, co zwiększa ich wydajność i czytelność kodu. Warto także zrozumieć, że w kontekście programowania, typ zmiennej determinuje zakres wartości, które można przechowywać, co w przypadku typu integer zwykle wynosi od -2,147,483,648 do 2,147,483,647 w standardzie 32-bitowym, co czyni go wystarczającym dla wielu zastosowań.

Pytanie 14

Określ rezultat wykonania skryptu stworzonego w języku PHP

A. C

B. A

C. D

D. B

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź A jest prawidłowa, ponieważ funkcja asort() w PHP sortuje tablicę asocjacyjną według wartości w porządku rosnącym, ale zachowuje oryginalne klucze. W tym przypadku mamy tablicę z wartościami tekstowymi. Funkcja asort() posortuje te wartości alfabetycznie, co oznacza, że najpierw pojawi się 'Perl', następnie 'PHP', 'Pike' i na końcu 'Python'. Klucze zostaną przypisane do odpowiednich wartości, co jest widoczne w odpowiedzi A. Użycie asort() jest bardzo przydatne, gdy chcemy zachować związki między kluczami i wartościami w tablicach asocjacyjnych, jednocześnie sortując je według wartości. Dobrą praktyką jest używanie tej funkcji w sytuacjach, gdzie klucze mają znaczenie, takie jak przetwarzanie danych konfiguracyjnych lub wyników ankiet. Dodatkowo, rozumienie różnic między funkcjami sortującymi w PHP jak sort(), asort(), ksort(), usort(), uasort() i uksort() jest kluczowe w efektywnym manipulowaniu danymi w skryptach PHP, pozwalając na precyzyjną kontrolę nad strukturami danych i ich porządkowaniem.

Pytanie 15

Które z poniższych wyrażeń logicznych w języku C weryfikuje, czy zmienna o nazwie zm1 znajduje się w przedziale (6, 203>?

A. (zm1 > 6) || (zm1 != 203)

B. (zm1 > 6) && (zm1 <= 203)

C. (zm1 > 6) || (zm1 <= 203)

D. (zm1 > 6) && (zm1 != 203)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź (zm1 > 6) && (zm1 <= 203) jest poprawna, ponieważ w pełni odzwierciedla definicję przedziału otwartego dla dolnej granicy (6) i domkniętej dla górnej granicy (203). Operator && (AND) zapewnia, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie: zmienna zm1 musi być większa niż 6 oraz jednocześnie musi być mniejsza lub równa 203. Taki zapis jest zgodny z powszechnie przyjętymi praktykami programowania, gdzie jasne określenie warunków dla zakresu wartości jest kluczowe do unikania błędów logicznych. Przykładem zastosowania tej logiki może być weryfikacja danych wejściowych w formularzu, gdzie akceptowane są jedynie wartości mieszczące się w określonym przedziale. Użycie odpowiednich operatorów logicznych, takich jak && i ||, jest niezbędne do precyzyjnego definiowania warunków w aplikacjach, co prowadzi do bardziej niezawodnych i czytelnych kodów. Zrozumienie tych koncepcji jest fundamentalne dla każdego programisty, który dąży do tworzenia efektywnych i bezbłędnych aplikacji.

Pytanie 16

Podczas tworzenia tabeli w SQL określono pole, w którym wartości muszą być unikalne. Którego atrybutu należy użyć w jego definicji?

A. IDENTITY

B. NOT NULL

C. DEFAULT

D. UNIQUE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut UNIQUE w SQL służy do zapewnienia, że wartości w danym polu są unikalne w całej tabeli. Jest to kluczowy mechanizm dla zachowania integralności danych, szczególnie w przypadkach, gdy konkretne pole powinno pełnić rolę identyfikatora lub klucza obcego. Przykładem zastosowania atrybutu UNIQUE może być tabela zawierająca dane o użytkownikach, w której adres e-mail musi być wyjątkowy dla każdego użytkownika. Definiując pole e-mail jako UNIQUE, baza danych zablokuje możliwość dodania dwóch rekordów z tym samym adresem, co chroni przed duplikacją danych. Warto pamiętać, że atrybut UNIQUE może być stosowany na wielu polach jednocześnie, co pozwala na tworzenie złożonych reguł unikalności. Przykładowo, można zdefiniować UNIQUE na kombinacji imienia i nazwiska w tabeli klientów, co zapewni, że nie pojawią się dwa identyczne wpisy dla tej samej osoby. Praktyka ta jest zgodna z zasadami normalizacji danych, które dążą do minimalizacji redundancji oraz zapewnienia spójności danych w bazie.

Pytanie 17

Jakiej funkcji w języku PHP należy użyć, aby nawiązać połączenie z bazą danych pod nazwą zwierzaki?

A. $polacz = server_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

B. $polacz = db_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

C. $polacz = sql_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

D. $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki'); jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję mysqli_connect, która jest dedykowana do nawiązywania połączeń z bazami danych MySQL w języku PHP. Funkcja ta przyjmuje cztery argumenty: adres serwera (w tym przypadku 'localhost'), nazwę użytkownika ('root'), hasło (które jest puste w tym przykładzie) oraz nazwę bazy danych ('zwierzaki'). Użycie mysqli jest zgodne z aktualnymi standardami i dobrą praktyką w programowaniu, ponieważ oferuje szereg usprawnień w porównaniu do starszych metod, takich jak mysql_connect, które zostały usunięte w nowszych wersjach PHP. Mysqli (MySQL Improved) wspiera zarówno programowanie obiektowe, jak i proceduralne, co czyni go bardziej elastycznym. W przypadku nawiązywania połączenia warto również pamiętać o obsłudze błędów, co można osiągnąć poprzez dodatkowe sprawdzenie, czy połączenie zostało nawiązane pomyślnie za pomocą funkcji mysqli_connect_error(). Przykład poprawnego użytkowania w kodzie mógłby wyglądać następująco: $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki'); if (!$polacz) { die('Connection failed: ' . mysqli_connect_error()); }

Pytanie 18

Celem testów związanych ze skalowalnością oprogramowania jest ocena, czy aplikacja

A. jest chroniona przed nieautoryzowanymi operacjami, np. dzieleniem przez zero

B. jest właściwie udokumentowana

C. posiada odpowiednią funkcjonalność

D. potrafi funkcjonować przy założonym i wyższym obciążeniu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź o zdolności aplikacji do działania przy dużym obciążeniu to bardzo ważny temat w testach skalowalności. W skrócie, chodzi o to, jak system radzi sobie, gdy użytkowników lub operacji przybywa. To kluczowe, bo przecież każdy z nas nie lubi, gdy aplikacja się zacina, prawda? Przykładowo, testy obciążeniowe symulują sytuację, kiedy jest dużo jednoczesnych użytkowników, żeby sprawdzić, czy wszystko działa jak należy. Dobrze jest też monitorować, jak aplikacja się sprawuje w trakcie takich testów i analizować, gdzie mogą być wąskie gardła. Z moim doświadczeniem, zrozumienie tych rzeczy jest niezbędne do utrzymania dobrej jakości usług. Można też spojrzeć na standardy, takie jak ISO/IEC 25010, które podkreślają, jak ważna jest jakość oprogramowania, w tym jego zdolność do skalowania. To sprawia, że twoja odpowiedź ma duże znaczenie!

Pytanie 19

Typowym programem przeznaczonym do edycji grafiki wektorowej jest

A. Paint.

B. Inkscape.

C. Audacity.

D. Brasero.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazany program to Inkscape, bo jest to typowy, specjalistyczny edytor grafiki wektorowej. Grafika wektorowa opiera się na obiektach takich jak linie, krzywe Béziera, wielokąty, tekst, które są opisane matematycznie (współrzędne, promienie, kąty), a nie na siatce pikseli. Dzięki temu projekty można skalować praktycznie dowolnie bez utraty jakości, co jest absolutnym standardem przy projektowaniu logotypów, ikon, infografik, schematów technicznych czy elementów interfejsu użytkownika. Inkscape obsługuje format SVG, który jest otwartym standardem W3C i jest powszechnie stosowany w projektach webowych, także w responsywnych interfejsach. W praktyce, używając Inkscape, można tworzyć np. logo firmy, które później bez problemu osadzisz na stronie WWW, w materiałach do druku, na banerach, a nawet w aplikacji mobilnej, bez martwienia się o rozmazanie czy pikselizację. Program oferuje warstwy, style, grupowanie obiektów, precyzyjne wyrównywanie, siatki i prowadnice, co jest zgodne z dobrymi praktykami pracy z grafiką: porządek w projekcie, praca na oddzielnych warstwach, używanie krzywych zamiast „ręcznego” rysowania byle jakich kształtów. Moim zdaniem, znajomość Inkscape albo innego edytora wektorowego (np. Adobe Illustrator, CorelDRAW) to dzisiaj podstawowa umiejętność dla kogoś, kto myśli poważnie o grafice komputerowej czy front-endzie. Wiele firm wręcz wymaga, żeby materiały były dostarczane właśnie w formacie wektorowym, bo wtedy łatwiej je modyfikować, dopasowywać kolorystykę do brandingu i eksportować do różnych formatów (PNG, PDF, EPS) w zależności od potrzeb. Inkscape pozwala też na pracę z krzywymi, maskami, gradientami czy efektami filtrów, co daje bardzo duże możliwości przy zachowaniu zalet wektorów.

Pytanie 20

Jakie słowo kluczowe w językach z grupy C powinno być wykorzystane do nadania alternatywnej nazwy już istniejącemu typowi danych?

A. enum

B. typedef

C. union

D. switch

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Słowo kluczowe 'typedef' w języku C służy do tworzenia aliasów dla istniejących typów danych, co znacząco zwiększa czytelność kodu. Daje możliwość nadania bardziej znaczącej i zrozumiałej nazwy dla złożonych typów, takich jak struktury czy wskaźniki. Przykładowo, zamiast używać trudnych do zrozumienia definicji, możemy zdefiniować typ 'typedef struct { int x; int y; } Point;' i używać 'Point' w kodzie, co zwiększa jego przejrzystość. Dobre praktyki w programowaniu C zalecają stosowanie typedef w celu uproszczenia kodu oraz ułatwienia jego konserwacji. Dodatkowo, typedef wspomaga przenośność kodu, ponieważ zmiana definicji typu w jednym miejscu nie ma wpływu na cały projekt, jeśli używamy aliasów. W kontekście programowania systemowego oraz aplikacji wymagających wysokiej wydajności, umiejętność efektywnego użycia typedef jest kluczowa dla tworzenia zrozumiałych i wydajnych programów.

Pytanie 21

Jakie zapytanie należy zastosować, aby pokazać tylko imię, nazwisko oraz ulicę wszystkich mieszkańców?

A. SELECT * FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.id = Adresy.id

B. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id

C. SELECT * FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Adresy.id = Mieszkancy.Adresy.id

D. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź wykorzystuje funkcję JOIN, aby połączyć tabele Mieszkancy i Adresy na podstawie wspólnego klucza, czyli Adresy_id z tabeli Mieszkancy i id z tabeli Adresy. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami baz danych, ponieważ zapewnia, że tylko powiązane wiersze są zwracane w wyniku. W zapytaniu SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id jasno określamy, że chcemy wyciągnąć tylko kolumny imie, nazwisko oraz ulica, co minimalizuje ilość przetwarzanych danych, a co za tym idzie, zwiększa wydajność. W rzeczywistych scenariuszach, takie zapytania są kluczowe w aplikacjach, gdzie konieczne jest uzyskanie pełnych danych dotyczących mieszkańców i ich adresów bez zbędnych informacji. Dobre praktyki SQL sugerują, aby zawsze wybierać tylko te kolumny, które są potrzebne, co pomaga w optymalizacji zasobów serwera i poprawie szybkości przetwarzania zapytań. JOIN jest preferowany nad starym stylem, jakim jest użycie przecinków i warunku w WHERE, z powodu lepszej czytelności i mniejszej podatności na błędy, co czyni kod bardziej zrozumiałym i łatwiejszym do utrzymania.

Pytanie 22

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: left; } aside { float: left; }

B. aside {float: left; }

C. nav { float: right; }

D. nav { float: right; } section { float: right; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie. W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie. Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 23

Jaki zapis w dokumencie HTML umożliwia powiązanie z zewnętrznym arkuszem stylów o nazwie style.css?

A. <link rel="stylesheet" href="style.css">

B. <link rel="stylesheet' src="style.css">

C. <a src="style.css">

D. <a href="style.css">

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapis <link rel="stylesheet" href="style.css"> jest poprawnym sposobem na dołączenie zewnętrznego arkusza stylów do dokumentu HTML. Atrybut 'rel' określa relację między dokumentem a zewnętrznym zasobem, w tym przypadku wskazując, że jest to arkusz stylów. Atrybut 'href' z kolei wskazuje ścieżkę do pliku CSS, który ma być użyty. Użycie znacznika <link> jest zgodne z standardem W3C i jest najlepszą praktyką w tworzeniu stron internetowych. Dzięki temu przeglądarka może załadować style z zewnętrznego pliku, co pozwala na łatwiejsze zarządzanie stylami oraz ich ponowne użycie w różnych dokumentach HTML. Umożliwia to także separację treści od stylizacji, co jest kluczowe w koncepcji wzorców projektowych, takich jak MVC (Model-View-Controller). Przykładowo, aby zmienić wygląd całej strony, wystarczy edytować jeden plik CSS, co znacząco upraszcza proces tworzenia i utrzymania witryn.

Pytanie 24

Aby zwiększyć wydajność operacji w bazie danych, należy skupić się na polach, które są często wyszukiwane lub sortowane

A. utworzyć indeks

B. dodać więzy integralności

C. stworzyć oddzielną tabelę przechowującą wyłącznie te pola

D. dodać klucz obcy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Utworzenie indeksu w bazie danych jest kluczowym krokiem w optymalizacji operacji wyszukiwania i sortowania. Indeksy działają jak spis treści w książce, umożliwiając szybsze odnajdywanie danych bez konieczności przeszukiwania całej tabeli. Gdy zapytania często wykorzystują konkretne kolumny do filtracji lub sortowania, indeksowanie tych kolumn znacznie przyspiesza wydajność. Na przykład, jeśli często wyszukujesz klientów według ich nazwisk, utworzenie indeksu na kolumnie nazwiska pozwoli bazie danych szybko zlokalizować odpowiednie rekordy. Standardy branżowe, takie jak SQL Server czy MySQL, zalecają stosowanie indeksów zwłaszcza na dużych tabelach, gdzie operacje skanowania mogą być czasochłonne. Dobrą praktyką jest również monitorowanie wydajności i regularne dostosowywanie indeksów w zależności od zmieniających się wzorców zapytań. Należy jednak pamiętać, że nadmierna liczba indeksów może wpłynąć negatywnie na operacje zapisu, dlatego kluczowe jest znalezienie odpowiedniej równowagi.

Pytanie 25

Na ilustracji zaprezentowano koncepcję układu bloków strony internetowej. Przyjmując, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, a szerokość jest określona tylko dla bloków 2, 3 oraz 4, ich stylowanie powinno uwzględniać właściwość

A. clear: both dla wszystkich bloków

B. clear: both dla bloku 5 i float: left jedynie dla bloków 2, 3 oraz 4

C. float: left dla wszystkich bloków

D. float: left jedynie dla bloków 3 i 4 oraz clear: both dla bloku 2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystanie float: left dla bloków 2, 3 i 4 pozwala na ich ustawienie obok siebie w poziomie. Jest to klasyczna technika stosowana w CSS do tworzenia layoutów, gdzie elementy mają płynąć obok siebie. Definiując float: left, elementy zaczynają od lewej krawędzi rodzica i układają się w linii poziomej. Użycie clear: both dla bloku 5 zapewnia, że blok ten zacznie się poniżej pływających bloków 2, 3 i 4, a nie obok nich. Clear: both jest konieczne, aby zapewnić, że blok 5 nie zostanie zakłócony przez floating, co jest powszechną praktyką przy tworzeniu wielokolumnowych layoutów. Kiedy float jest używany bez clear, może prowadzić do overlapania elementów, co jest niepożądane w strukturze layoutu. Praktyczne zastosowanie tego podejścia obejmuje układy z nagłówkiem, treścią i stopką, gdzie nagłówek i stopka powinny być pełnej szerokości, a treść podzielona na kolumny obok siebie. To podejście jest zgodne z tradycyjnymi metodami budowania stron przed wprowadzeniem flexboxa i grida, gdzie float był jednym z podstawowych narzędzi do zarządzania układem strony. Współczesne dobre praktyki wciąż uznają jego istotność, zwłaszcza w kontekście starszych projektów utrzymywanych z biegiem czasu.

Pytanie 26

W semantycznym HTML odpowiednikiem tagu , który nie tylko pogrubia tekst, ale również oznacza go jako istotniejszy, jest

A. <ins>

B.

C.

D.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik w języku HTML semantycznym służy do oznaczania tekstu, który ma szczególne znaczenie w kontekście treści. Oprócz stylistycznego pogrubienia czcionki, wskazuje, że dany fragment tekstu jest ważny dla zrozumienia treści dokumentu. Przykładowo, w artykule omawiającym bezpieczeństwo w Internecie, można użyć do wyróżnienia kluczowych terminów, takich jak 'szyfrowanie' czy 'firewall', co podkreśla ich znaczenie w ochronie danych. Użycie znaczników semantycznych, takich jak , jest zgodne z najlepszymi praktykami dostępności, co zapewnia lepszą interpretację treści przez technologie asystujące, takie jak czytniki ekranu. Takie podejście poprawia nie tylko nawigację po stronie, ale również SEO, ponieważ wyszukiwarki lepiej rozumieją kontekst i hierarchię treści. Warto również zauważyć, że w przeciwieństwie do , który jedynie zmienia wygląd tekstu, wnosi dodatkowy sens do struktury dokumentu, co jest szczególnie istotne w kontekście tworzenia witryn internetowych, które są zarówno estetyczne, jak i funkcjonalne.

Pytanie 27

W języku PHP funkcja trim ma za zadanie

A. wyznaczyć długość napisu.

B. z obu końców napisu usuwać białe znaki lub inne znaki podane w parametrze.

C. porównywać dwa napisy i wypisywać część wspólną.

D. zmniejszać napis o wskazaną w parametrze liczbę znaków.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie – funkcja trim() w PHP służy do usuwania z obu końców napisu tzw. znaków niechcianych, domyślnie białych znaków, czyli spacji, tabulatorów, znaków nowej linii, powrotu karetki itp. Kluczowe jest tu słowo „z końców” – trim nie rusza środka łańcucha, modyfikuje tylko początek i koniec. Składnia jest prosta: trim(string $string, string $characters = " \n\r\t\0\x0B"). Drugi parametr jest opcjonalny i pozwala samodzielnie określić zestaw znaków, które mają być usunięte. Przykład z praktyki: bardzo często po odebraniu danych z formularza stosuje się $name = trim($_POST['name']); żeby usunąć przypadkowe spacje przed i po imieniu użytkownika. Dzięki temu porównywanie napisów, walidacja czy zapisywanie do bazy danych jest bardziej przewidywalne i zgodne z dobrymi praktykami. Moim zdaniem trim to jedna z takich małych funkcji, które powinny wejść w nawyk – szczególnie przy obsłudze inputów użytkownika, importu danych z plików CSV, parsowaniu logów czy przygotowywaniu danych do serializacji. Warto też znać powiązane funkcje: ltrim() usuwa znaki tylko z lewej strony, a rtrim() (alias chop()) tylko z prawej. Dobrą praktyką jest stosowanie trim bezpośrednio po pobraniu danych z zewnętrznych źródeł, zanim zaczniemy robić jakiekolwiek porównania, zapisy do bazy czy generowanie kluczy. Pozwala to uniknąć bardzo irytujących błędów typu „ten sam użytkownik, ale inne spacje”, które potem trudno debugować. W profesjonalnych aplikacjach webowych obróbka łańcuchów, w tym właśnie trim, jest standardowym elementem warstwy walidacji i normalizacji danych wejściowych.

Pytanie 28

Podaj zapytanie SQL, które tworzy użytkownika sekretarka na localhost z hasłem zaq123

CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY "zaq123";

A. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFIED BY 'zaq123'

B. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY BY `zaq123`

C. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY "zaq123"

D. CREATE USER 'sekretarka'@'localhost' IDENTIFIED `zaq123`

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawne zapytanie SQL do tworzenia nowego użytkownika w systemie baz danych MySQL brzmi: CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFIED BY 'zaq123';. Kluczowe elementy tego zapytania to: 'CREATE USER' – polecenie używane do tworzenia nowych użytkowników, '`sekretarka`' – nazwa użytkownika, '@`localhost`' – wskazuje, że użytkownik będzie łączył się z serwerem lokalnym, oraz 'IDENTIFIED BY' – polecenie do zdefiniowania hasła dla nowego użytkownika. Warto zwrócić uwagę, że hasło musi być umieszczone w pojedynczych cudzysłowach, co jest standardową praktyką w SQL. Umożliwia to skuteczne zarządzanie uprawnieniami użytkownika oraz bezpieczeństwem bazy danych. Dzięki odpowiedniemu skonfigurowaniu użytkowników, można wprowadzać różne poziomy dostępu, co jest kluczowe w kontekście ochrony danych. Warto również pamiętać, że praktyka ta jest zgodna z wytycznymi bezpieczeństwa, które zalecają stosowanie silnych haseł oraz ograniczanie dostępu do danych wrażliwych na poziomie użytkowników.

Pytanie 29

Fragment kodu SQL wskazuje, że klucz obcy

… FOREIGN KEY (imie) REFERENCES obiekty (imiona) …

A. jest odniesieniem do siebie samego

B. jest przypisany do kolumny obiekty

C. znajduje się w tabeli obiekty

D. wiąże się z kolumną imiona

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wskazująca, że klucz obcy łączy się z kolumną 'imiona' jest prawidłowa, ponieważ definicja klucza obcego w SQL stanowi, że odwołuje się on do kolumny w innej tabeli, w tym przypadku do kolumny 'imiona' w tabeli 'obiekty'. Klucz obcy jest używany do ustanowienia relacji między dwiema tabelami, co poprawia integralność danych i umożliwia tworzenie bardziej złożonych zapytań. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'uczniowie' z kolumną 'imie', a tabela 'obiekty' zawiera kolumnę 'imiona' jako klucz podstawowy, to możemy użyć klucza obcego, aby zapewnić, że każde imię w tabeli 'uczniowie' odnosi się do istniejącego rekordu w tabeli 'obiekty'. Dobrą praktyką jest zawsze stosowanie kluczy obcych w celu minimalizacji błędów danych i zapewnienia ich spójności. Użycie kluczy obcych jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które dążą do eliminacji redundancji i poprawy organizacji danych.

Pytanie 30

Fragment kodu SQL wskazuje, że klucz obcy

A. stanowi odniesienie do siebie samego

B. wiąże się z kolumną imiona

C. jest ustawiony na kolumnie obiekty

D. jest obecny w tabeli obiekty

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionym fragmencie kodu SQL klucz obcy (foreign key) służy do zapewnienia integralności referencyjnej między dwiema tabelami. W tym przypadku klucz obcy wskazuje, że pole imie w jednej tabeli jest powiązane z polem imiona w tabeli obiekty. Takie podejście pomaga w utrzymaniu spójności danych, ponieważ wymusza istnienie każdej wartości w polu imie w kolumnie imiona tabeli obiekty. W praktyce oznacza to, że nie można dodać wartości do pola imie, jeśli nie istnieje odpowiadająca wartość w kolumnie imiona. Klucze obce są kluczowym elementem w projektowaniu baz danych, wspierając normalizację i redukcję redundancji danych. Prawidłowe wykorzystanie kluczy obcych pozwala na efektywne zarządzanie relacjami pomiędzy danymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie projektowania baz danych. Dodatkowo, prawidłowe stosowanie kluczy obcych przyczynia się do poprawy wydajności zapytań, ponieważ umożliwia optymalizację operacji łączenia danych. To podejście jest zgodne ze standardami SQL, a jego zastosowanie jest powszechne w różnych systemach zarządzania bazami danych jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle.

Pytanie 31

W PHP zmienna typu float może przyjmować wartości

A. logiczne.

B. jedynie całkowite.

C. nieliczbowe.

D. zmiennoprzecinkowe.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'zmiennoprzecinkowe' jest poprawna, ponieważ w języku PHP zmienne typu float służą do przechowywania liczb rzeczywistych, które mogą mieć część dziesiętną. W PHP typ float jest bardzo przydatny w wielu zastosowaniach, takich jak obliczenia finansowe, naukowe czy inżynieryjne, gdzie dokładność pomiarów ma kluczowe znaczenie. Przykładem może być obliczanie wartości procentowych, średnich czy skomplikowanych operacji matematycznych, w których konieczne jest uwzględnienie wartości dziesiętnych. W praktyce, aby zadeklarować zmienną typu float, wystarczy przypisać jej wartość z częścią dziesiętną, na przykład: $cena = 19.99; Warto pamiętać, że w PHP zmienne typu float mogą być nieco niedokładne na skutek sposobu przechowywania liczb w pamięci komputera, co może prowadzić do błędów zaokrągleń, dlatego w krytycznych obliczeniach zaleca się stosowanie typów precyzyjnych lub bibliotek do obliczeń matematycznych.

Pytanie 32

var obj1 = { czescUlamkowa: 10, czescCalkowita: 20, oblicz: function) {...} } Kod przedstawiony powyżej jest zapisany w języku JavaScript. W podanej definicji obiektu, metodą jest element o nazwie

A. czescUlamkowa

B. oblicz

C. obj1

D. czescCalkowita

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wiesz co? W definicji obiektu w JavaScript, metoda to po prostu funkcja, która jest przypisana do jakiegoś klucza w obiekcie. Mamy tutaj obiekt obj1, który ma dwie właściwości: czescUlamkowa i czescCalkowita, a do tego jedną metodę, czyli oblicz. Metody to taki ważny temat w programowaniu obiektowym, bo pozwalają manipulować danymi, które są w obiekcie. W naszym przypadku, ta metoda oblicz może robić różne obliczenia, na przykład sumować te nasze właściwości. Można ją zdefiniować tak: obj1.oblicz = function() { return this.czescUlamkowa + this.czescCalkowita; }. Kiedy potem wywołasz obj1.oblicz(), dostaniesz wynik 30. To jest właśnie to, jak metody działają na danych obiektów i czemu są niezastąpione, zwłaszcza w JavaScript czy ECMAScript.

Pytanie 33

Jakiego języka należy użyć, aby stworzyć skrypt realizowany po stronie klienta w przeglądarki internetowej?

A. JavaScript

B. Perl

C. Python

D. PHP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
JavaScript to język skryptowy, który super nadaje się do interakcji z użytkownikami w przeglądarkach. Właściwie to jedyny język z tej całej paczki, który działa po stronie klienta. To znaczy, że skrypty w JavaScript są interpretowane przez przeglądarkę, a nie przez serwer. Można go używać na przykład do zmieniania treści stron w locie, walidacji formularzy, animacji i różnych interaktywnych elementów. Jest też ważnym elementem w technologiach internetowych, obok frameworków jak React, Angular czy Vue.js, które pomagają tworzyć nowoczesne aplikacje webowe. Uważam, że każdy programista webowy powinien znać JavaScript przynajmniej na poziomie średnim, żeby wdrażać dobre praktyki dotyczące wydajności i UX. Standardy takie jak ECMAScript mówią, jak ten język ma działać, a jego wszechstronność sprawia, że obecnie jest jednym z najpopularniejszych języków programowania na świecie. Ostatnio dużo mówi się też o używaniu go po stronie serwera z Node.js.

Pytanie 34

W dokumencie XHTML znajduje się fragment kodu, który posiada błąd w walidacji. Na czym ten błąd polega? ```

tekst

pierwsza linia
Druga linia

```

A. Znacznik nie może być umieszczany wewnątrz znacznika

B. Nie ma nagłówka szóstego stopnia

C. Znacznik musi być zamknięty

D. Znaczniki powinny być zapisywane dużymi literami

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W odpowiedzi wskazano, że znacznik powinien być zamknięty, co jest zgodne z zasadami XHTML. W przeciwieństwie do HTML, w XHTML każdy znacznik musi być poprawnie zamknięty, aby kod był zgodny ze standardami. W przypadku znacznika , który służy do wstawienia łamania linii, powinien być zapisany jako w XHTML. Taki sposób zapisu zapewnia, że dokument jest poprawnie zinterpretowany przez przeglądarki i inne narzędzia przetwarzające. Warto również zaznaczyć, że poprawne zamykanie znaczników jest kluczowe dla utrzymania struktury dokumentu i jego walidacji, co wpływa na dostępność i SEO. Praktyczne przykłady obejmują tworzenie dokumentów XHTML, w których konsekwentnie stosuje się poprawną składnię, co ułatwia ich przyszłą edycję i utrzymanie. Zastosowanie poprawnych standardów, takich jak XHTML, jest również dobre dla interoperacyjności między różnymi platformami i aplikacjami.

Pytanie 35

Która z wymienionych metod umożliwia wyświetlenie komunikatu w konsoli przeglądarki za pomocą języka JavaScript?

A. console.echo("test");

B. console.log("test");

C. console.write("test");

D. console.print("test");

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda console.log() jest standardowym sposobem wypisywania komunikatów w konsoli przeglądarki w języku JavaScript. Umożliwia deweloperom śledzenie działania kodu, debugowanie aplikacji oraz analizowanie wartości zmiennych. Przykładem zastosowania tej metody jest logowanie informacji na temat stanu aplikacji, co jest szczególnie przydatne podczas tworzenia skomplikowanych interakcji użytkownika lub podczas pracy z danymi. Oto prosty przykład: jeśli mamy zmienną let x = 5; i chcemy sprawdzić jej wartość, możemy użyć console.log(x);, co wyświetli w konsoli "5". Metoda ta wspiera także formatowanie tekstu, np. poprzez użycie znaczników takich jak %c, co pozwala na stylizację wypisywanych komunikatów. Zgodnie z dobrymi praktykami, console.log() powinno być wykorzystywane głównie do celów debugowania i nie powinno pozostawać w kodzie produkcyjnym, aby uniknąć zanieczyszczenia konsoli niepotrzebnymi informacjami. Używanie tej metody jest zgodne z najlepszymi standardami, co czyni ją kluczowym narzędziem w arsenale każdego programisty JavaScript.

Pytanie 36

Aby właściwie przystosować stronę internetową dla osób niewidomych, należy przypisać wyświetlanym za pomocą znacznika img obrazom atrybut

A. alt

B. style

C. src

D. text

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut 'alt' w znaczniku <img> to naprawdę ważny element, jeśli chodzi o dostępność stron internetowych dla osób niewidomych. Głównie chodzi o to, żeby zapewnić opis obrazka, który mogą zrozumieć technologie asystujące, tak jak czytniki ekranu. Dzięki temu, osoby niewidome mają możliwość dowiedzieć się, co znajduje się na zdjęciu. Na przykład, jeśli mamy zdjęcie czerwonego swetra w sklepie internetowym, to warto wpisać coś takiego jak 'Czerwony sweter z wełny' w tym atrybucie. To też pomaga w SEO, bo wyszukiwarki lubią takie opisy. W skrócie, dobrze jest stosować atrybut 'alt' przy każdym obrazie, by każdy użytkownik mógł zrozumieć treść strony.

Pytanie 37

W języku PHP wykonano poniższą operację. Aby uzyskać wszystkie rezultaty tego zapytania, należy:

$tab = mysqli_query($db, "SELECT imie FROM Osoby WHERE wiek < 18");

A. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row

B. zaindeksować zmienną tab, tab[0] to pierwsze imię

C. użyć polecenia mysql_fetch

D. wyświetlić zmienną $db

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, która zakłada zastosowanie pętli z poleceniem mysqli_fetch_row, jest poprawna, ponieważ po wykonaniu zapytania do bazy danych za pomocą mysqli_query, otrzymujemy wynik w postaci zestawu rekordów, który musimy przetworzyć. Funkcja mysqli_fetch_row pozwala na iteracyjne pobieranie wierszy z tego zestawu, co jest niezbędne do wyświetlenia wszystkich imion osób, które spełniają warunek wieku poniżej 18 lat. Przykładowy kod do iteracji może wyglądać tak: while($wiersz = mysqli_fetch_row($tab)) { echo $wiersz[0]; } W ten sposób każda iteracja w pętli wyświetli pierwszą kolumnę (imie) z każdego wiersza rezultatu. Tego typu podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią i ogranicza ryzyko przeciążenia systemu, szczególnie w przypadku dużych zbiorów danych. Ważne jest, aby pamiętać, że połączenie z bazą danych i zapytania powinny być zawsze odpowiednio zamykane i zabezpieczane przed atakami, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa aplikacji.

Pytanie 38

Aby zrealizować przycisk na stronę internetową zgodnie z wzorem, należy w programie graficznym skorzystać z opcji

A. zaokrąglenie lub wybranie opcji prostokąt z zaokrąglonymi rogami

B. wybór eliptyczny

C. propagacja wartości

D. deformacje i zniekształcenia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Stworzenie przycisku na stronie internetowej, który ma zaokrąglone rogi, wymaga użycia opcji zaokrąglenia w programie do grafiki rastrowej lub wybrania narzędzia prostokąt z zaokrąglonymi rogami. Jest to podejście zgodne z aktualnymi trendami w projektowaniu interfejsów użytkownika, gdzie nacisk kładziony jest na estetykę i użyteczność. Zaokrąglone elementy są bardziej przyjazne dla oka i pomagają w tworzeniu wizualnie przyjemnych projektów. W programach graficznych takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, opcja ta pozwala na szybkie i precyzyjne dostosowanie kształtu przycisku, co jest nieocenione przy tworzeniu prototypów i projektów graficznych. Stosowanie zaokrągleń jest również zgodne z zasadami projektowania responsywnego, gdyż takie elementy wyglądają dobrze na różnorodnych rozdzielczościach ekranów. Wybierając tę technikę, projektanci mogą skupić się na tworzeniu spójnych i nowoczesnych interfejsów, co jest istotne w kontekście doświadczenia użytkownika. Przykładem zastosowania jest przycisk 'Kontakt' na stronie internetowej, który dzięki zaokrąglonym rogom wygląda bardziej zachęcająco i nowocześnie, co wpływa na pozytywne postrzeganie strony przez użytkowników.

Pytanie 39

W systemach bazodanowych, aby przedstawić dane, które spełniają określone kryteria, należy stworzyć

A. makropolecenie

B. relację

C. formularz

D. raport

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Raport w kontekście baz danych to coś, co naprawdę pomaga w uporządkowanej prezentacji danych. Dzięki niemu możemy pokazać informacje w taki sposób, żeby było to zrozumiałe i zgodne z tym, czego potrzebujemy. Raporty to świetne narzędzie do zbierania danych, ich analizy i wizualizacji, co jest bardzo ważne w biznesie. Na przykład, można za ich pomocą stworzyć zestawienie sprzedaży za dany okres, porównać finanse różnych działów firmy albo sprawdzić, jak skuteczne były kampanie marketingowe. W praktyce często korzysta się z takich raportów w programach jak Microsoft Access, gdzie można wybrać źródło danych, odpowiednie pola i ustawić filtry. To wszystko po to, żeby stworzyć dokument, który jasno przedstawia wyniki analizy. Warto pamiętać, że tworzenie raportów powinno opierać się na dobrych zasadach, takich jak czytelność i estetyka, a także dostosowanie do potrzeb użytkownika, bo to naprawdę się liczy, jeśli chodzi o UX.

Pytanie 40

Który z poniższych zapisów w HTML określa kodowanie znaków stosowane w dokumencie?

A. <meta encoding="UTF-8">

B. <meta charset="UTF-8">

C. <charset="UTF-8">

D. <encoding="UTF-8">

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapis <meta charset="UTF-8"> jest prawidłową deklaracją kodowania znaków w dokumencie HTML. Element <meta> jest używany w sekcji <head> dokumentu i pozwala na zdefiniowanie różnych metadanych, w tym kodowania znaków. Użycie "UTF-8" jako wartości dla atrybutu charset oznacza, że dokument będzie używał kodowania Unicode, które jest standardem preferowanym w sieci. Dzięki temu, dokumenty mogą poprawnie wyświetlać znaki z różnych języków, co jest kluczowe w zglobalizowanym świecie internetu. Przykładem zastosowania tego zapisu może być strona internetowa, która zawiera teksty w wielu językach, co wymaga wsparcia dla różnorodnych znaków diakrytycznych i symboli. Warto również podkreślić, że zgodnie z zasadami dobrych praktyk, zawsze powinno się definiować kodowanie znaków w dokumencie HTML, aby uniknąć problemów z wyświetlaniem treści, co może negatywnie wpłynąć na doświadczenia użytkowników oraz SEO strony.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej