Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 15:09
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 15:23

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Do jakich zadań można wykorzystać program FileZilla?

A. publikacji strony internetowej

B. kompilowania skryptu na stronie

C. sprawdzania poprawności strony internetowej

D. analizowania skryptu na stronie

FileZilla to popularny klient FTP (File Transfer Protocol), który umożliwia przesyłanie plików między lokalnym komputerem a serwerem internetowym. Jego głównym zastosowaniem jest publikacja stron internetowych, co oznacza, że dzięki FileZilla można łatwo przenieść pliki HTML, CSS, JavaScript oraz inne zasoby na serwer, gdzie strona stanie się dostępna w Internecie. Przykładowo, jeśli stworzyłeś stronę w lokalnym środowisku, FileZilla pozwala na połączenie się z serwerem docelowym, a następnie na przesłanie wszystkich niezbędnych plików. Dobre praktyki branżowe zalecają również zarządzanie wersjami i regularne aktualizacje witryn, a FileZilla wspiera te procesy, umożliwiając łatwe synchronizowanie lokalnych katalogów z zawartością serwera. Dodatkowo, FileZilla obsługuje różne protokoły, takie jak SFTP czy FTPS, co zwiększa bezpieczeństwo transferu danych. Właściwe korzystanie z tego narzędzia jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego działania witryn oraz ich efektywnej publikacji.

Pytanie 2

Który semantyczny znacznik HTML5 przeznaczony jest na stopkę strony?

<header>

<aside>

<figcaption>

<footer>

Stopkę strony lub sekcji opisuje semantyczny znacznik <footer> - zwykle zawiera prawa autorskie, kontakt czy linki dodatkowe. Dlatego stopką jest <footer>.

Pytanie 3

W danej tabeli pracownicy, polecenie MySQL eliminujące wszystkie wpisy, dla których nie została wypełniona kolumna rodzaj_umowy, ma następującą formę

A. DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;

B. DELETE pracownicy WHERE rodzaj_umowy = 'brak';

C. DROP pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;

D. DROP pracownicy FROM rodzaj_umowy = 0;

Odpowiedź "DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL;" jest prawidłowa, ponieważ polecenie SQL DELETE jest używane do usuwania rekordów z tabeli w bazie danych. W tym przypadku, operacja koncentruje się na usunięciu pracowników, którzy nie mają przypisanego rodzaju umowy, co oznacza, że wartość w polu 'rodzaj_umowy' jest równa NULL. Wartość NULL w bazach danych oznacza brak danych, co jest kluczowym aspektem w kontekście ewidencji pracowników. Stosowanie warunku IS NULL jest standardową praktyką w SQL do identyfikowania brakujących wartości, a tym samym skutecznego zarządzania danymi. W praktyce, takie operacje są często używane, aby utrzymać integralność bazy danych i zapewnić, że tylko aktualne oraz wypełnione dane są przechowywane. Dobrą praktyką jest również wykonywanie zapytań DELETE w transakcjach, aby mieć możliwość ich cofnięcia w razie potrzeby, co minimalizuje ryzyko utraty ważnych informacji.

Pytanie 4

Który z poniższych formatów NIE pozwala na zapis plików animowanych?

A. SVG

B. GIF

C. ACE

D. SWF

ACE to format archiwum - służy do pakowania i kompresji plików (podobnie jak ZIP czy RAR), a nie do przechowywania grafiki czy animacji. Pozostałe formaty potrafią zapisać ruchome treści: GIF łączy wiele klatek w prostą animację, SWF (Flash) przechowuje animacje i interaktywność, a SVG (wektorowy) może zawierać animacje definiowane np. w CSS lub SMIL. Dlatego animacji nie zapisze ACE.

Pytanie 5

Który typ danych w SQL jest typem znakowym o STAŁEJ długości?

time

bool

char

text

Pozostałe typy nie są znakowe o stałej długości. text przechowuje tekst o ZMIENNEJ długości, time to typ czasu (godzina), a bool to wartość logiczna. Typem znakowym o stałej długości jest char.

Pytanie 6

O zmiennej predefiniowanej

$_POST

w języku PHP można stwierdzić, że

A. jest odwzorowaniem tablicy $_COOKIE

B. zawiera dane bezpośrednio dostarczone do skryptu z ciasteczka

C. zawiera dane przesłane do skryptu za pośrednictwem formularza

D. jest rozwiniętą wersją tablicy $_SESSION

Odpowiedź, że zmienna predefiniowana $_POST zawiera dane przesłane do skryptu z formularza, jest w pełni poprawna. W języku PHP, $_POST to jedna z superglobalnych tablic, która umożliwia dostęp do danych przesyłanych metodą POST. Metoda ta jest powszechnie stosowana w formularzach HTML, gdzie użytkownik może wprowadzać dane, które następnie są wysyłane do serwera. Na przykład, formularz kontaktowy, w którym użytkownik wprowadza swoje imię i adres e-mail, może być przetwarzany za pomocą $_POST, co pozwala na łatwą i bezpieczną obsługę danych. Dobrą praktyką jest również walidacja danych przed ich użyciem, aby zminimalizować ryzyko ataków, takich jak SQL Injection czy XSS. Dzięki zastosowaniu $_POST, programiści mogą przechwytywać i przetwarzać dane użytkowników w bardziej zaawansowany sposób, co pozwala na dynamiczne generowanie treści i interakcję z użytkownikami.

Pytanie 7

Gdzie zapisywane są błędy interpretacji kodu PHP?

A. w oknie edytora, w którym powstaje kod

B. w podglądzie zdarzeń systemu Windows

C. nigdzie - są ignorowane przez przeglądarkę i interpreter

D. w logu, jeśli ustawiono odpowiedni parametr w pliku php.ini

To, czy i gdzie PHP zapisuje błędy, zależy od konfiguracji w pliku php.ini. Dyrektywa log_errors włącza zapis do dziennika, a error_log wskazuje plik logu; display_errors decyduje o ich wyświetlaniu. Dlatego błędy interpretacji PHP trafiają do logu pod warunkiem ustawienia odpowiedniego parametru w php.ini.

Pytanie 8

Nazywa się inaczej nasycenie koloru

A. jasność koloru

B. dopełnienie koloru

C. przezroczystość koloru

D. nasycenie koloru

Saturacja koloru, znana również jako nasycenie, odnosi się do intensywności koloru, określając, jak czysty lub żywy jest dany kolor w porównaniu do szarości o tej samej jasności. W praktyce, wysoka saturacja oznacza, że kolor jest bardziej intensywny i wyrazisty, podczas gdy niska saturacja sprawia, że kolor staje się bardziej stonowany i bliski szarości. Na przykład, jaskrawoczerwony odcień czerwieni ma wysoką saturację, podczas gdy różowy odcień tej samej barwy będzie charakteryzował się niższą saturacją, ponieważ zawiera więcej bieli. W kontekście projektowania graficznego i fotografii, zrozumienie nasycenia jest kluczowe. Pomaga to w tworzeniu harmonijnych kompozycji, które przyciągają uwagę i wywołują określone emocje u odbiorców. Profesjonaliści często korzystają z narzędzi do edycji zdjęć, takich jak Adobe Photoshop, aby manipulować nasyceniem kolorów, co może znacząco wpłynąć na ostateczny odbiór wizualny. Satysfakcjonująca paleta kolorów w projektach graficznych opiera się na właściwym balansowaniu nasycenia, co jest zgodne z zasadami teorii kolorów.

Pytanie 9

Wykonano następującą kwerendę SQL na tabeli dania, której wiersze zostały pokazane na obrazie:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;

Ile wierszy wybierze ta kwerenda?

id	typ	nazwa	cena
1	1	Gazpacho	20
2	1	Krem z warzyw	25
3	1	Gulaszowa ostra	30
4	2	Kaczka i owoc	30
5	2	Kurczak pieczony	40
6	2	wieprzowy przysmak	35
7	2	Mintaj w panierce	30
8	2	Alle kotlet	30
9	3	Owoce morza	20
10	3	Grzybki, warzywka, sos	15
11	3	Orzechy i chipsy	10
12	3	Tatar i jajo	15
13	3	Bukiet warzyw	10

A. 8

B. 2

C. 5

D. 13

Gratulacje, dobrze sobie poradziłeś z tym pytaniem! Wykonanie kwerendy SELECT na tabeli danych, oznacza wybieranie konkretnych wierszy z tej tabeli, które spełniają określone kryteria. Kwerendy SQL są podstawowym narzędziem w zarządzaniu bazami danych, a ich zrozumienie jest kluczowe dla efektywnej pracy z danymi. W tym przypadku, kwerenda SELECT wybrała 2 wiersze - jest to prawidłowa odpowiedź. W praktyce, mogłoby to oznaczać na przykład wybranie z bazy danych informacji o dwóch klientach, którzy spełnili określone kryteria. Ważne jest, aby pamiętać, że liczba wybranych wierszy zależy od kryteriów, które określamy w kwerendzie. W SQL mamy wiele możliwości filtrowania i sortowania danych, co pozwala na efektywne zarządzanie informacjami. Dobra praktyka to dokładne zrozumienie działania kwerendy, zanim zostanie ona wykonana na dużej ilości danych.

Pytanie 10

W tabeli zwierzeta znajdują się pola: nazwa, gatunek, gromada, cechy oraz dlugosc_zycia. Aby uzyskać listę nazw zwierząt, które dożywają przynajmniej 20 lat i są ssakami, należy wykonać zapytanie:

A. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >=20 OR gromada = 'ssak';

B. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE gromada = 'ssak';

C. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >=20 AND gromada = 'ssak';

D. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >=20;

Twoja odpowiedź jest jak najbardziej na miejscu, bo spełnia te dwa ważne wymagania z pytania: pokazuje nazwy zwierząt, które żyją przynajmniej 20 lat i są ssakami. Użycie AND w klauzuli WHERE sprawia, że w wynikach są tylko te zwierzęta, które pasują do obu kryteriów. To zapytanie ma swoje zastosowanie, na przykład w analizach zoologicznych, gdzie długość życia niektórych gatunków ssaków może być kluczowa, zwłaszcza w kontekście ochrony i badań nad ich ekologią. Z osobistego doświadczenia mogę powiedzieć, że dobrze jest stosować takie zapytania w bazach danych, bo to zapewnia lepszą efektywność i wydajność w przetwarzaniu danych. Generalnie w tworzeniu zapytań SQL warto zawsze ustalać konkretne warunki w klauzuli WHERE, żeby uniknąć niechcianych wyników i zmniejszyć obciążenie bazy danych.

Pytanie 11

Który z przedstawionych ciągów znaków nie pasuje do wzorca wyrażenia regularnego określonego poniżej?

(([A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóźżćńś]{2,})?)

A. Kowalski

B. Kasprowicza

C. Nowakowska-Kowalska

D. Jelenia Góra

Wzorce wyrażeń regularnych stosowane są do dokładnego dopasowywania lub przekształcania tekstu. Podany wzorzec wymaga, by ciąg tekstu zaczynał się dużą literą, po której następuje co najmniej dwie małe litery, opcjonalnie kontynuowane przez myślnik i kolejną sekwencję dużej i co najmniej dwóch małych liter. Błędem jest uznanie za poprawne ciągów zawierających odstęp, jak Jelenia Góra, który nie spełnia tego wymogu, gdyż spacja nie jest dozwolona w środku wzorca. Typowym błędnym przekonaniem jest myślenie, że każda sekwencja zaczynająca się dużą literą będzie pasować, co nie jest prawdą, ponieważ struktura musi być jednorodna bez przerw, takich jak spacje. Wyrażenia regularne są użyteczne w programowaniu przy walidacji danych wejściowych, gdzie musimy sprawdzić, czy dane spełniają określone kryteria. Często stosuje się je do filtrowania danych lub wyszukiwania specyficznych informacji w ciągach tekstowych. Zrozumienie ich logiki pomaga unikać błędów i skutecznie analizować tekst, co jest kluczowe w pracy z danymi w IT. Praktyka z wyrażeniami regularnymi pozwala lepiej kontrolować i przetwarzać skomplikowane struktury tekstowe, co jest nieocenioną umiejętnością w zawodach związanych z programowaniem i analizą danych.

Pytanie 12

Jakie wartości powinny mieć zmienne w funkcji z biblioteki mysqli, by ustanowić połączenie z serwerem i bazą danych?

mysqli_connect($a, $b, $c, $d) or die('Brak połączenia z serwerem MySQL.');

A. adres serwera - $c, nazwa bazy danych - $d, login - $b, hasło - $a

B. adres serwera - $a, nazwa bazy danych - $b, login - $c, hasło - $d

C. adres serwera - $c, nazwa bazy danych - $d, login - $a, hasło - $b

D. adres serwera - $a, nazwa bazy danych - $d, login - $b, hasło - $c

Funkcja mysqli_connect w PHP to coś, co trzeba znać, gdy pracuje się z bazami danych MySQL. Wiesz, że musisz podać parametry w odpowiedniej kolejności: najpierw adres serwera, potem nazwę użytkownika, hasło i na końcu nazwę bazy danych. W twoim zadaniu odpowiednie zmienne to: adres serwera jako $a, nazwa bazy jako $d, login jako $b, a hasło jako $c, co pasuje do czwartej opcji. Dobrze to rozumiesz, bo tę funkcję trzeba wywołać w dokładnie takiej kolejności, żeby połączenie z bazą działało. Przykład: gdy korzystasz z lokalnego serwera, to używasz localhost jako $a, użytkownik to root, a hasło powiedzmy, że password, a baza to test_db. W takim razie wyglądałoby to tak: mysqli_connect('localhost', 'root', 'password', 'test_db'). Dobrze przyporządkowane zmienne są kluczowe, bo jak coś pomylisz, połączenie się nie uda i mogą się pojawić błędy. Warto zrozumieć, jak to działa, żeby dobrze programować w PHP z MySQL.

Pytanie 13

Aby zmienić strukturę już istniejącej tabeli przy użyciu zapytania SQL, należy użyć kwerendy

A. UPDATE

B. INSERT INTO

C. ALTER TABLE

D. CREATE TABLE

Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest poprawna, ponieważ ta kwerenda jest używana do modyfikacji struktury istniejącej tabeli w bazach danych SQL. Dzięki komendzie ALTER TABLE można dodawać nowe kolumny, usuwać istniejące kolumny, zmieniać typy danych kolumn, a także modyfikować ograniczenia (constraints) dotyczące tabeli. Dla przykładu, aby dodać nową kolumnę 'wiek' do tabeli 'pracownicy', można użyć następującej kwerendy: 'ALTER TABLE pracownicy ADD wiek INT;'. Warto również wspomnieć, że ALTER TABLE może być używane w różnych systemach zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server, co czyni go uniwersalnym narzędziem w pracy z bazami danych. Podczas modyfikacji tabeli należy jednak zachować ostrożność, aby nie wprowadzić niezgodności w aplikacjach korzystających z tej tabeli. Praktyką zalecaną jest wykonywanie kopii zapasowej danych przed wprowadzeniem większych zmian. Zrozumienie tej komendy i jej zastosowania jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi w systemach bazodanowych.

Pytanie 14

W formularzu HTML wykorzystano znacznik <input>. Wyświetlane pole będzie przeznaczone do wprowadzania maksymalnie

A. 30 znaków, które są widoczne podczas wpisywania

B. 30 znaków, które nie są widoczne w polu tekstowym

C. 20 znaków, które nie są widoczne w polu tekstowym

D. 20 znaków, które są widoczne podczas wpisywania

Zrozumienie działania atrybutów size i maxlength w znaczniku <input> jest kluczowe dla prawidłowego projektowania formularzy HTML. Atrybut size określa, ile znaków będzie widocznych w polu tekstowym, jednak to nie ogranicza faktycznej liczby znaków, które można wprowadzić. Działa to bardziej jako wskazówka dla użytkownika, jak szerokie może być pole, aby pomieścić określoną liczbę widocznych znaków. Dlatego odpowiedź, że size determinuje maksymalną ilość wprowadzanych znaków, jest błędna. Natomiast atrybut maxlength rzeczywiście ogranicza liczbę znaków, które można wprowadzić. Dzięki temu atrybutowi możemy kontrolować długość danych wejściowych, co jest często wykorzystywane w aplikacjach wymagających wprowadzania haseł lub innych danych tekstowych o określonej długości. W przypadku inputów typu password, wprowadzone znaki są maskowane, co oznacza, że użytkownik nie widzi tego, co wpisuje, a jego odpowiednik wprowadzenia tekstu typu tekstowego nie działa w ten sam sposób. Odpowiedzi zakładające, że dane są widoczne lub że size wpływa na długość wprowadzanych znaków, wynikają z niepełnego zrozumienia działania poszczególnych atrybutów HTML i ich roli w projektowaniu interfejsów użytkownika. Dobre praktyki projektowania formularzy wymagają jasnego rozróżnienia tych dwóch funkcji, co znacznie zwiększa użyteczność i dostępność aplikacji webowych oraz ułatwia użytkownikom korzystanie z formularzy zgodnie z ich przeznaczeniem.

Pytanie 15

Zaprezentowana linia kodu w języku PHP ma na celu

define("OSOBA", "Anna Kowalska");

A. porównać dwa ciągi znaków

B. przypisać dwie wartości do tablicy

C. zdefiniować stałą o nazwie OSOBA

D. ustalić wartość dla zmiennej $OSOBA

Odpowiedź "zdefiniować stałą o nazwie OSOBA" jest prawidłowa, ponieważ linia kodu define("OSOBA", "Anna Kowalska"); w języku PHP służy do tworzenia stałej. Stała to wartość, która nie zmienia się w trakcie działania programu. W tym przypadku, stała o nazwie OSOBA jest przypisywana do wartości "Anna Kowalska". Użycie stałych jest uważane za dobrą praktykę programistyczną, ponieważ pozwala na zdefiniowanie wartości, które mają być używane w różnych częściach aplikacji, co zwiększa czytelność i ułatwia zarządzanie kodem. Przykładem zastosowania stałych może być przechowywanie kluczy API, które nie powinny być zmieniane w trakcie działania aplikacji. Ponadto, korzystanie ze stałych może poprawić wydajność, gdyż PHP nie musi za każdym razem przeprowadzać operacji przypisania. Warto również zauważyć, że stałe w PHP są globalne i mogą być używane w dowolnym miejscu w kodzie, co czyni je bardzo użytecznymi w dużych projektach. Właściwe definiowanie i użycie stałych jest kluczowe dla utrzymania porządku i spójności w projekcie, co jest zgodne z ogólnie uznawanymi standardami programowania.

Pytanie 16

Tabela uczniowie ma data_ur w formacie rrrr-mm-dd. Która kwerenda wyświetli imiona i nazwiska uczniów urodzonych w 2001?

SELECT * FROM uczniowie WHERE data_ur == 2001-%-%;

SELECT id, imie, nazwisko, data_ur FROM uczniowie WHERE data_ur LIKE "2001-*-*";

SELECT imie, nazwisko FROM uczniowie WHERE data_ur LIKE "2001-%-%";

SELECT * FROM uczniowie WHERE data_ur LIKE "2001";

Data ma format rrrr-mm-dd, więc samego roku nie da się porównać liczbą - trzeba dopasować POCZĄTEK tekstu wzorcem LIKE. Wzorzec "2001-%-%" oznacza rok 2001 oraz dowolny miesiąc i dzień (% to dowolny ciąg): SELECT imie, nazwisko FROM uczniowie WHERE data_ur LIKE "2001-%-%";. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 17

W jaki sposób funkcjonuje instrukcja do łączenia wyników zapytań INTERSECT w SQL?

A. Zwraca część wspólną wyników dwóch zapytań

B. Zwraca te wiersze, które wystąpiły w wyniku pierwszego zapytania, jednak nie były obecne w wyniku drugiego zapytania

C. Zwraca zbiór wyników z pierwszego zapytania oraz zbiór wyników z drugiego zapytania, automatycznie eliminując powtarzające się wiersze

D. Zwraca te wiersze, które wystąpiły w wyniku drugiego zapytania, natomiast nie było ich w wyniku pierwszego zapytania

Wszystkie niepoprawne odpowiedzi nie oddają istoty działania instrukcji INTERSECT. Opis dotyczący zwracania listy wyników z obu zapytań oraz usuwania powtarzających się wierszy jest mylący, ponieważ INTERSECT nie łączy wyników, lecz filtruje je, ograniczając się tylko do wspólnych wierszy. Ponadto wskazanie, że instrukcja ta zwraca wiersze z pierwszego zapytania, które nie znajdują się w drugim, jest błędne, ponieważ dotyczy to operatora EXCEPT, który działa na zasadzie różnicy zbiorów. Również stwierdzenie, że INTERSECT zwraca wiersze z drugiego zapytania, które nie występują w pierwszym, również jest mylące i nie ma podstaw w rzeczywistości działania tej instrukcji. W rzeczywistości, INTERSECT nie operuje na zasadzie różnic, lecz na zasadzie przecięcia zbiorów, co oznacza, że korzysta z logiki logicznego AND, a nie OR. Podsumowując, kluczowym elementem użycia INTERSECT jest zrozumienie, że jego zadaniem jest wyodrębnienie wspólnych elementów, co czyni go narzędziem do porównywania i analizy danych, a nie do łączenia ich czy analizy różnic.

Pytanie 18

Która funkcja PHP zamieni słowo "kota" na "mysz" w napisie "ala ma kota"?

replace("kota", "mysz", "ala ma kota");

str_replace("kota", "mysz", "ala ma kota");

replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

str_replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

Zamiany fragmentu napisu dokonuje str_replace($szukane, $zamiennik, $tekst) w tej kolejności argumentów, więc str_replace("kota", "mysz", "ala ma kota") da „ala ma mysz”. Pierwszy argument to czego szukamy, drugi czym zastąpić, trzeci gdzie. Dlatego ta funkcja jest poprawna.

Pytanie 19

Jakiej informacji NIE umieszcza się w znaczniku <meta>?

A. o kodowaniu znaków

B. o autorze strony

C. o automatycznym odświeżaniu strony

D. o typie (wersji) dokumentu

Typ (wersję) dokumentu deklaruje się osobnym zapisem <!DOCTYPE> na początku pliku, a NIE w znaczniku <meta>. Dlatego w <meta> nie umieszcza się informacji o typie dokumentu.

Pytanie 20

Na czym polega pozycjonowanie poza stroną (off-page SEO)?

A. na walidacji kodu HTML, CSS i linków

B. na pozyskiwaniu zewnętrznych linków prowadzących do strony

C. na optymalizacji grafiki i multimediów

D. na sprawdzaniu i testowaniu szybkości ładowania

Pozostałe działania to optymalizacja ON-PAGE lub techniczna, czyli prace w obrębie samej witryny. Walidacja kodu HTML/CSS dba o poprawność znaczników. Optymalizacja grafiki i multimediów zmniejsza rozmiar plików. Testowanie szybkości ładowania poprawia wydajność. Wszystkie dotyczą strony „od środka”, podczas gdy off-page SEO to pozyskiwanie zewnętrznych linków do niej.

Pytanie 21

Dokument HTML określa akapit oraz grafikę. Aby grafika była umieszczona przez przeglądarkę w tej samej linii co akapit po jego lewej stronie, w stylu CSS grafiki należy ustawić właściwość

A. float:left;

B. alt:left;

C. align:left;

D. style:left;

Właściwość CSS 'float:left;' jest kluczowa dla umieszczania elementów w linii obok siebie. Umożliwia ona 'wypływanie' elementu, jakim jest obrazek, w lewo, co skutkuje tym, że tekst w akapicie będzie go otaczał od prawej strony. Jest to szczególnie przydatne w projektowaniu responsywnych układów stron internetowych, gdzie zachowanie porządku w rozmieszczeniu elementów jest istotne zarówno na desktopach, jak i urządzeniach mobilnych. Przykładowo, jeśli mamy akapit z opisem produktu, który chcemy wizualnie wzbogacić odpowiednim zdjęciem z jego lewej strony, zastosowanie 'float:left;' w stylach CSS sprawi, że tekst będzie płynnie dostosowywał się do rozmiaru obrazka. Zgodnie z dobrymi praktykami, warto również pamiętać o zastosowaniu 'clear:both;' w przypadku elementów, które mają pojawić się poniżej zaganianych elementów, aby uniknąć problemów z układem. Dodatkowo, warto zadbać o odpowiednie wymiary obrazka oraz użycie atrybutu 'alt' w tagu <img>, aby poprawić dostępność strony oraz jej SEO.

Pytanie 22

Który zapis CSS ustawi wcięcie PIERWSZEJ linii akapitu na 30 pikseli?

p { line-indent: 30px; }

p { text-spacing: 30px; }

p { text-indent: 30px; }

p { line-height: 30px; }

Pozostałe właściwości nie istnieją lub robią co innego. text-spacing i line-indent w CSS nie istnieją. line-height ustawia WYSOKOŚĆ wiersza (odstęp między liniami), a nie wcięcie. Wcięcie pierwszej linii daje text-indent.

Pytanie 23

Funkcji session_start() w PHP należy używać podczas realizacji

A. każdej strony, która wykorzystuje ciasteczka

B. ładowania danych z zewnętrznych plików

C. przetwarzania formularzy

D. wielostronicowej strony internetowej, która wymaga dostępu do danych przy przechodzeniu między stronami

Stosowanie funkcji session_start() w kontekście wczytywania danych z plików zewnętrznych jest nieadekwatne, ponieważ głównym celem tej funkcji jest zarządzanie sesjami użytkowników, a nie operacje na plikach. W przypadku wczytywania danych, zazwyczaj korzystamy z funkcji takich jak fopen(), fread() czy file_get_contents(), które są bezpośrednio przeznaczone do pracy z danymi przechowywanymi w plikach. Ponadto, wykorzystanie sesji w kontekście ciasteczek jest również mylące. Sesje w PHP mogą współpracować z ciasteczkami do przechowywania identyfikatorów sesji, ale ich użycie nie jest tożsame z prostą obsługą ciasteczek, która dotyczy bardziej danych o preferencjach użytkowników. Obsługa formularzy również nie wymaga bezpośrednio sesji, chociaż można je używać do przechowywania danych z formularzy pomiędzy różnymi stronami. Typowym błędem jest mylenie koncepcji związanych z trwałością danych i ich dostępnością. Sesje są używane do przechowywania stanu użytkownika w ramach danej wizyty na stronie, a nie do wczytywania danych czy ustawień globalnych, stąd ich zastosowanie w tych kontekstach jest ograniczone i nieodpowiednie.

Pytanie 24

Po wykonaniu poniższego fragmentu kodu w języku C/C++, zmiennej o nazwie zmienna2 przypisany zostanie

int zmienna1 = 158;
int *zmienna2 = &zmienna1;

A. wartość przechowywana w zmienna1 zostanie przypisana jako zamieniona na łańcuch

B. liczba w kodzie binarnym, która odpowiada wartości przechowywanej w zmienna1, zostanie przypisana

C. ta sama wartość, którą zawiera zmienna1, zostanie przypisana

D. adres zmiennej o nazwie zmienna1 zostanie przypisany

Odpowiedzi sugerujące przypisanie wartości lub konwersję na łańcuch są błędne, ponieważ mylą podstawowe pojęcia dotyczące wskaźników i zmiennych w C/C++. Przypisanie wartości do zmiennej wskaźnikowej nie odbywa się poprzez kopiowanie samej wartości przechowywanej w zmiennej, lecz przez odniesienie do jej adresu. Odpowiedź wskazująca na przypisanie tej samej wartości, co w zmienna1, nie uwzględnia faktu, że zmienna2 jest wskaźnikiem, a nie zmienną o tej samej wartości. W przypadku konwersji na łańcuch, proces ten również jest nieprawidłowy, ponieważ wskaźniki nie są interpretowane jako łańcuchy znaków, a ich użycie wymaga znajomości typów danych i konwersji w kontekście wskaźników. Ostatnia odpowiedź, mówiąca o przypisaniu liczby w kodzie binarnym, jest myląca, gdyż wskaźniki operują na adresach w pamięci, które nie są reprezentowane w sposób binarny w kontekście zmiennych. Wartości mogą być reprezentowane binarnie w pamięci, ale wskaźniki przechowują adresy, które z perspektywy programisty nie są bezpośrednio związane z wartościami binarnymi zmiennych. Prawidłowe zrozumienie wskaźników jest kluczowe dla unikania błędów w zarządzaniu pamięcią oraz w poprawnym stosowaniu struktur danych w języku C/C++.

Pytanie 25

Linia kodu przedstawiona w PHP ma na celu

A. ustalić wartość dla zmiennej $OSOBA

B. przypisać wartości do tablicy

C. porównać dwa ciągi znaków

D. zdefiniować stałą o nazwie OSOBA

W języku PHP funkcja define() służy do definiowania stałych które są wartościami niezmiennymi po zdefiniowaniu. W przykładzie define(OSOBA Anna Kowalska) definiujemy stałą o nazwie OSOBA z przypisaną wartością Anna Kowalska. Stałe są używane gdy potrzebujemy zagwarantować że dana wartość pozostanie niezmienna przez cały czas działania programu co jest kluczowe w zapewnieniu spójności i integralności danych. PHP odróżnia stałe wielkością liter więc zgodnie z konwencją stałe zapisuje się wielkimi literami dla lepszej czytelności. Funkcja ta jest często używana do definiowania wartości konfiguracyjnych takich jak ścieżki do plików czy dane dostępowe które nie powinny być zmieniane podczas wykonywania skryptu. Dzięki funkcji define() unikamy przypadkowego nadpisania istotnych wartości co jest jedną z dobrych praktyk programistycznych. Warto zaznaczyć że od PHP 7 istnieje możliwość definiowania stałych tablicowych co ułatwia organizację bardziej złożonych danych.

Pytanie 26

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Progowanie.

B. Barwienie.

C. Inwersja.

D. Krzywe.

Wiele osób myli w GIMP-ie różne narzędzia z menu Kolory, bo na pierwszy rzut oka kilka z nich „mocno zmienia” obraz. Jednak efekt pokazany na filmie, gdzie obraz staje się dwuwartościowy (czarno-biały, bez półtonów), jest typowym działaniem funkcji Progowanie. Kluczowe jest tu zrozumienie, czym różnią się od siebie dostępne operacje. Krzywe służą do zaawansowanej korekcji tonalnej i kontrastu. Można nimi mocno przyciemnić lub rozjaśnić wybrane zakresy jasności, robić tzw. efekt kontrastu „S”, korygować prześwietlenia itd. Ale nawet przy bardzo agresywnych ustawieniach krzywych obraz nadal zawiera półtony – pojawiają się stopniowe przejścia między odcieniami, a nie ostre odcięcie na zasadzie czarne/białe. To świetne narzędzie do retuszu zdjęć, ale nie do uzyskania efektu progowania. Inwersja (Kolory → Inwersja) po prostu odwraca wartości kolorów lub jasności: jasne staje się ciemne, czerwony zmienia się na cyjan, zielony na magentę itd. To jak negatyw fotograficzny. Struktura szczegółów pozostaje identyczna, zmienia się tylko ich „biegun”. Nie pojawia się żadne odcięcie progowe, więc obraz wciąż ma pełne spektrum odcieni. W praktyce inwersja przydaje się np. przy przygotowaniu masek lub pracy z materiałami skanowanymi, ale nie generuje typowego, „plakatowego” efektu czerni i bieli jak progowanie. Barwienie z kolei (Kolory → Barwienie) służy do nadania całemu obrazowi jednolitego odcienia, zwykle po wcześniejszym sprowadzeniu go do skali szarości. Można w ten sposób uzyskać np. sepię, niebieski ton nocny albo dowolny kolorystyczny „filtr”. Jasność i kontrast lokalny pozostają bardzo podobne, zmienia się dominująca barwa. To zupełnie inna kategoria operacji niż progowanie, które pracuje na poziomie progów jasności, a nie na poziomie koloru. Typowym błędem jest patrzenie tylko na to, że „obraz bardzo się zmienił” i przypisywanie tego narzędziom takim jak krzywe czy inwersja. W pracy z grafiką warto zawsze zadać sobie pytanie: czy efekt polega na zmianie rozkładu jasności, na odwróceniu kolorów, czy na twardym podziale na dwa poziomy? Jeśli widzisz brak półtonów i ostre granice, praktycznie zawsze chodzi o progowanie, które zostało wskazane jako poprawna funkcja.

Pytanie 27

W CSS wartości takie jak: underline, overline, line-through oraz blink odnoszą się do właściwości

A. text-align

B. font-style

C. font-decoration

D. text-decoration

Właściwość CSS 'text-decoration' jest używana do określenia dekoracji tekstu. Do jej wartości zaliczają się między innymi: 'underline' (podkreślenie), 'overline' (nadpisanie), 'line-through' (przekreślenie) oraz 'blink' (miganie), chociaż ostatnia z nich jest obecnie rzadko używana z powodu problemów z dostępnością i wsparciem w nowoczesnych przeglądarkach. W praktyce, użycie 'text-decoration' pozwala na poprawę czytelności tekstu oraz jego wyróżnienie w kontekście estetyki strony internetowej. Na przykład, stosując 'text-decoration: underline;' możemy podkreślić linki, co jest powszechną praktyką w projektowaniu stron. Zgodnie z wytycznymi W3C, stosowanie dekoracji tekstu powinno być przemyślane, aby nie wprowadzać zamieszania w interpretacji treści przez użytkowników. Przykładowo, nadpisanie może być użyte w kontekście wskazywania błędów, co wprowadza dodatkowe znaczenie do przekazu. Zrozumienie i umiejętne stosowanie 'text-decoration' jest kluczowe dla tworzenia profesjonalnych i funkcjonalnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 28

Fragment kodu w języku PHP przedstawia się następująco (patrz ramka): W wyniku wykonania pętli zostaną wyświetlone liczby

A. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20

B. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19

C. 0, 4, 8, 12, 16

D. 0, 4, 8, 12, 16, 20

Pętla for w PHP to naprawdę podstawowe narzędzie, które pozwala nam w łatwy sposób powtarzać różne operacje na danych. W tej pętli zaczynamy od $i równego 0, a kończymy, kiedy $i osiągnie 20. W każdej iteracji dodajemy 4 do $i, więc wypisujemy liczby od 0 do 20, co 4 jednostki. Super sprawa, jeśli chcemy równomiernie przetwarzać dane. Przykładowo, gdy mamy jakieś tabele z danymi albo potrzebujemy wygenerować wykresy w regularnych odstępach, to taka pętla się przydaje. Stosowanie pętli to też dobra praktyka programistyczna, bo automatyzuje nam powtarzalne zadania, co czyni kod bardziej przejrzystym. Jak zrozumiesz, jak działa ta pętla, to dużo łatwiej będzie ci tworzyć różne algorytmy, co jest super ważne w informatyce.

Pytanie 29

Jak ustawić tło body obrazem rys.png, powtarzanym TYLKO w poziomie?

background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;

background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-y;

background-image: url("rys.png"); background-repeat: round;

background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat;

Powtarzanie obrazu tła reguluje background-repeat. Wartość repeat-x powiela obraz TYLKO w poziomie (wzdłuż osi X), tworząc poziomy pas. Dlatego tło powtarzane jedynie w poziomie daje background-repeat: repeat-x.

Pytanie 30

Jakie skutki przynosi wielokrotne uruchomienie poniższego kodu PHP?

if (!isset($_COOKIE["ciastko"]) 
 $zm = 1; 
 else 
 $zm = intval($_COOKIE["ciastko"]) + 1; 
setcookie("ciastko", $zm);

A. Pokazanie ciasteczka z wartością zmiennej.

B. Przechowywanie informacji w ciasteczku tylko przy pierwszym otwarciu strony.

C. Zapisywanie wartości 1 w ciasteczku przy każdym odświeżeniu strony.

D. Liczenie liczby wejść na stronę.

Błędne odpowiedzi wskazują na zrozumienie podstawowych operacji związanych z ciasteczkami, ale nie uchwycają ich rzeczywistego zastosowania w kontekście analizy odwiedzin. Pierwsza z niepoprawnych opcji, dotycząca wyświetlenia ciasteczka z zapisaną zmienną, myli pojęcie z jego funkcją. Kod nie posiada żadnych instrukcji wyświetlania, a jedynie operuje na danych, które są zapisywane w ciasteczkach. Takie nieporozumienie jest powszechne wśród początkujących programistów, którzy mogą sądzić, że operacje na ciasteczkach automatycznie wiążą się z ich prezentacją użytkownikowi. Druga z opcji sugeruje, że ciasteczko jest ustawiane na wartość 1 przy każdym odświeżeniu strony, co jest nieprawidłowe. W rzeczywistości, wartość ciasteczka jest zwiększana z każdym odwiedzeniem, co oznacza, że wartość 1 jest przypisywana tylko przy pierwszym wejściu. To błędne zrozumienie działania ciasteczek prowadzi do mylnych konkluzji na temat ich zastosowania. Ostatnia propozycja sugeruje, że dane są zapisywane jedynie przy pierwszym uruchomieniu strony, co jest fałszywe, ponieważ aktualizacja ciasteczka zachodzi przy każdym nowym odczycie, a nie tylko przy pierwszym dostępie. Zrozumienie, jak działa mechanizm ciasteczek, jest kluczowe dla prawidłowego ich wykorzystania i analizy interakcji użytkownika z witryną.

Pytanie 31

Która z pętli w PHP umożliwia przeprowadzenie operacji na wszystkich elementach tablicy z automatycznym przypisaniem indeksów tych elementów?

A. while

B. foreach

C. for

D. do...while

Zarówno konstrukcja 'for', 'while', jak i 'do...while' są pętlami, które służą do wykonywania bloków kodu wielokrotnie, jednak każda z nich ma swoje specyficzne zastosowania, które mogą prowadzić do nieefektywności w kontekście iteracji po tablicach. Użycie pętli 'for' wymaga manualnego zarządzania indeksami, co zwiększa ryzyko błędów, zwłaszcza w przypadku tablic o zmiennej długości. Przykładowo, iterując po tablicy za pomocą 'for', musimy ustawić warunki początkowe, końcowe oraz właściwie modyfikować indeks, co może prowadzić do błędów, jeśli nie zostanie to prawidłowo skonfigurowane. Z drugiej strony, pętle 'while' i 'do...while' są bardziej elastyczne, ale również wymagają dodatkowego sprawdzania warunków, co czyni je mniej przejrzystymi w kontekście iteracji po tablicach. Często prowadzi to do sytuacji, w których programiści popełniają błędy logiczne, takie jak zapętlenie się lub pominięcie elementów, co z kolei skutkuje trudnościami w utrzymaniu kodu. Dlatego, zamiast stosować te pętle, lepiej jest korzystać z 'foreach', która jest dedykowana do pracy z tablicami i eliminuje wiele problemów związanych z zarządzaniem indeksami.

Pytanie 32

Formularz przesyła informacje do pliku skrypt.php po naciśnięciu przycisku oznaczonego jako "WYŚLIJ". Wskaż właściwą definicję formularza.

A. Skrypt 4

B. Skrypt 1

C. Skrypt 2

D. Skrypt 3

W formularzu HTML do wysłania danych do określonego skryptu należy użyć atrybutu action w znaczniku form co określa adres URL do którego zostaną przesłane dane. Ponadto kluczowy jest atrybut type elementu input który powinien być ustawiony na submit aby umożliwić wysłanie danych po naciśnięciu przycisku. Skrypt 4 jest poprawny ponieważ zawiera zarówno poprawną definicję action="skrypt.php" jak i właściwe określenie typu przycisku jako submit. Taka konstrukcja jest zgodna ze standardami HTML5 i jest powszechnie stosowana w tworzeniu interaktywnych formularzy internetowych. Poprawne wysyłanie formularzy jest kluczowe w wielu aplikacjach webowych szczególnie w kontekście przesyłania danych użytkownika do serwera gdzie mogą być one przetwarzane lub przechowywane. Przy projektowaniu formularza ważne jest również uwzględnienie bezpieczeństwa danych używając metod takich jak POST zamiast GET co zapobiega wyciekom danych w adresie URL. Dobre praktyki obejmują także walidację po stronie klienta oraz serwera aby upewnić się że przesyłane informacje spełniają wymagane kryteria co minimalizuje ryzyko błędów i potencjalnych ataków."

Pytanie 33

W tabeli mieszkancy znajdują się dane o osobach z całego kraju. Aby ustalić, ile unikalnych miast występuje w tej tabeli, trzeba zapisać kwerendę

A. SELECT COUNT(DISTINCT miasto) FROM mieszkancy;

B. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy;

C. SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy;

D. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy DISTINCT;

Wybór odpowiedzi, która polega na użyciu tylko funkcji COUNT, jak w "SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy;" nie jest najlepszy. To zapytanie zlicza wszystkie wystąpienia miast, w tym duplikaty, więc dostajesz łączną liczbę wierszy w kolumnie 'miasto', a to nie pokazuje, ile tak naprawdę jest unikalnych miejscowości. Moim zdaniem, ta pomyłka może prowadzić do złych wniosków, bo nie uwzględniasz różnorodności danych. Użycie DISTINCT, na przykład w "SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy;", też nie daje ci liczby unikalnych miast, tylko listę ich. Niektórzy mogą myśleć, że wystarczy wylistować unikalne wartości, żeby wiedzieć, ile ich jest, ale to błędne podejście do zliczania. A ta odpowiedź "SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy DISTINCT;" jest też niepoprawna, bo nie możesz używać DISTINCT w takim kontekście. Z doświadczenia wiem, że zrozumienie zasad dotyczących funkcji agregujących i filtrujących w SQL jest naprawdę kluczowe, jeśli chcesz dobrze zarządzać danymi i prowadzić sensowne analizy. Dlatego warto zastanowić się nad tym, jak używasz tych funkcji, żeby uniknąć typowych błędów przy interpretacji wyników zapytań w bazach danych.

Pytanie 34

Do podzbioru DML (ang. Data Manipulation Language) języka SQL należą polecenia:

A. CREATE, DROP, ALTER

B. GRANT, REVOKE, DENY

C. BEGIN, COMMIT, ROLLBACK

D. INSERT, UPDATE, DELETE

Prawidłowo – INSERT, UPDATE i DELETE to klasyczne polecenia z podzbioru DML (Data Manipulation Language) w SQL. DML służy do manipulowania danymi już zapisanymi w tabelach, a nie do tworzenia struktury bazy. Można sobie to skojarzyć z pracą na rekordach: dodajemy nowe wiersze, zmieniamy istniejące, usuwamy niepotrzebne. INSERT wstawia nowe rekordy do tabeli, np. gdy zapisujesz nowego użytkownika w systemie logowania: INSERT INTO users(login, haslo) VALUES ('jan', 'tajne');. UPDATE modyfikuje dane, np. zmianę hasła albo adresu e‑mail: UPDATE users SET email='[email protected]' WHERE id=5;. DELETE usuwa rekordy, np. nieaktywne konta: DELETE FROM users WHERE active=0;. W praktyce webowej te trzy polecenia działają zwykle razem z transakcjami i warunkami WHERE, żeby nie „przestrzelić” i nie ruszyć zbyt wielu wierszy. Standard SQL (ANSI/ISO) właśnie te komendy zalicza typowo do DML, obok instrukcji SELECT, która też jest często traktowana jako część DML, ale w wielu materiałach omawia się ją osobno, jako zapytania wybierające dane. Dobra praktyka jest taka, żeby przy UPDATE i DELETE zawsze podawać sensowny warunek WHERE i często używać LIMIT/TRANSACTION, szczególnie w aplikacjach produkcyjnych. Moim zdaniem warto od początku myśleć o DML w kontekście logiki biznesowej aplikacji: formularz rejestracji to INSERT, edycja profilu to UPDATE, usunięcie konta to DELETE – i nagle wszystko układa się w bardzo logiczną całość.

Pytanie 35

Które wartości może przyjąć zmienna typu double?

A. 2.4; 4; 3.2

B. "Ala"; 'd'

C. 1979-12-05; 12:33

D. 1,44; 2,55

double mieści tylko liczby. Zapis 1,44; 2,55 używa PRZECINKA, którego w kodzie nie stosuje się jako separatora dziesiętnego. 1979-12-05; 12:33 to data i godzina (tekst), a "Ala"; 'd' to napis i znak. Liczbom rzeczywistym odpowiada 2.4; 4; 3.2.

Pytanie 36

W SQL prawo SELECT w poleceniu GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych na

A. zmianę danych w tabeli

B. usuwanie danych z tabeli

C. pobieranie danych z tabeli

D. tworzenie nowych tabel

Przywilej SELECT w poleceniu GRANT w języku SQL jest kluczowym elementem zarządzania dostępem do danych w bazach danych. Umożliwia on użytkownikowi wykonanie operacji odczytu na danych przechowywanych w tabelach. W praktyce oznacza to, że użytkownik, któremu przyznano ten przywilej, może wykonywać zapytania SELECT, aby przeglądać dane, analizować je i generować raporty. Przykładowo, w kontekście systemu zarządzania bazą danych (DBMS) takiego jak MySQL, po przyznaniu przywileju SELECT dla konkretnej tabeli, użytkownik może wywołać zapytanie takie jak 'SELECT * FROM nazwa_tabeli;', co pozwala mu na wyświetlenie wszystkich rekordów z tej tabeli. Praktyka ta jest zgodna z podstawowymi zasadami zarządzania dostępem do danych, które są zdefiniowane w standardzie SQL. Odczytywanie danych jest fundamentalnym zadaniem w analizie danych, a przywilej SELECT jest często pierwszym krokiem w budowaniu bardziej złożonych zapytań, które mogą obejmować agregacje, filtrowanie czy łączenie tabel. W ten sposób przywilej SELECT nie tylko umożliwia dostęp do danych, ale także stanowi podstawę dla bardziej zaawansowanych operacji na danych.

Pytanie 37

W języku C++ funkcja, która zwraca rezultat potęgowania i operuje na dwóch argumentach: liczbie x oraz wykładniku w, powinna mieć taką deklarację

A. void potega(int x, int w);

B. int potega(int x, int w);

C. int potega(int x);

D. void potega(int x, int w, int wynik);

Zgadzasz się, że 'int potega(int x, int w);' to trafna odpowiedź. Funkcja do potęgowania faktycznie potrzebuje dwóch rzeczy: podstawy x i wykładnika w, a na końcu powinna zwrócić liczbę całkowitą, która jest wynikiem potęgowania. Jakby to wyglądało w praktyce? Można by to napisać jako 'int potega(int x, int w) { return pow(x, w); }'. Przy czym 'pow' pochodzi z biblioteki cmath i robi te wszystkie magiczne obliczenia. Ważne jest, by przy projektowaniu funkcji myśleć o ich użyteczności, czyli żeby miały jasno określone wejście i wyjście. A jak już mówimy o potęgowaniu, to musimy też pamiętać o specjalnych przypadkach, jak potęgowanie zera do zera, które w matematyce jest równe 1. Dlatego dobrze zrobiona funkcja powinna to uwzględniać. W programowaniu kluczowe jest, by obliczenia były efektywne i poprawne, zwłaszcza w naukowych i inżynieryjnych projektach, gdzie precyzja jest bardzo istotna.

Pytanie 38

Komenda kierowana do serwera bazy danych, mająca na celu zbieranie, wyszukiwanie lub edytowanie danych w bazie, nazywana jest

A. kwerendą

B. formularzem

C. kolumną

D. kopią

Kwerenda to zapytanie wysyłane do systemu zarządzania bazą danych (DBMS), służące do uzyskiwania, modyfikowania lub analizowania danych. W praktyce, kwerendy są kluczowym elementem interakcji z danymi w bazach danych. Na przykład, w języku SQL, kwerendy takie jak SELECT, INSERT, UPDATE i DELETE są podstawowymi poleceniami do pobierania i zarządzania danymi. Kwerendy mogą być proste, takie jak pobranie wszystkich klientów z tabeli, lub złożone, zawierające różne funkcje i złączenia, umożliwiające uzyskanie informacji z wielu tabel jednocześnie. Dobrą praktyką jest stosowanie odpowiednich indeksów, aby przyspieszyć działanie kwerend, zwłaszcza w dużych bazach danych. Zrozumienie kwerend jest fundamentalne dla każdego, kto pracuje z danymi, ponieważ umożliwia wykorzystywanie ich do podejmowania decyzji opartej na analizie danych oraz optymalizacji procesów biznesowych.

Pytanie 39

Polecenie serwera MySQL w postaci

REVOKE DELETE, UPDATE ON pracownicy FROM 'tKowal'@'localhost'

spowoduje, że użytkownikowi tKowal zostaną

A. odebrane uprawnienia usuwania oraz dodawania rekordów w tabeli pracownicy

B. przydzielone uprawnienia do wszelkich zmian struktury tabeli pracownicy

C. przydzielone uprawnienia do usuwania oraz aktualizowania danych w tabeli pracownicy

D. odebrane prawa usuwania i modyfikowania danych w tabeli pracownicy

Odpowiedź wskazuje, że użytkownikowi tKowal odebrane zostały prawa usuwania i modyfikowania danych w tabeli pracownicy za pomocą polecenia REVOKE. W kontekście zarządzania uprawnieniami w MySQL, polecenie REVOKE jest kluczowym narzędziem, które umożliwia administratorom bazy danych kontrolowanie dostępu użytkowników do różnych operacji na danych. W tym przypadku, przy użyciu REVOKE DELETE, UPDATE, administrator zdejmuje z użytkownika tKowal możliwość usuwania (DELETE) oraz aktualizowania (UPDATE) rekordów w tabeli pracownicy. Praktycznym zastosowaniem tej funkcji może być sytuacja, gdy administrator chce ograniczyć dostęp do wrażliwych danych, aby zapobiec przypadkowemu lub nieuprawnionemu usunięciu informacji. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie i aktualizowanie uprawnień użytkowników, aby zapewnić, że mają oni tylko te uprawnienia, które są im niezbędne do wykonywania swoich obowiązków, co przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa danych.

Pytanie 40

Interpreter PHP zgłosi błąd i nie zrealizuje kodu, jeśli programista:

A. będzie definiował zmienne w obrębie warunku

B. będzie pisać kod bez zastosowania wcięć

C. nie umieści średnika po wyrażeniu w instrukcji if, gdy po nim występuje sekcja else

D. pobierze dane z formularza, w którym pole input pozostało puste

W przypadku instrukcji warunkowej if w PHP, każdy blok kodu, który jest wykonywany w przypadku prawdziwego warunku, powinien być poprawnie zakończony średnikiem, z wyjątkiem konstrukcji, które są wstawiane bezpośrednio w ramy instrukcji, jak else. Jeżeli programista nie postawi średnika po wyrażeniu if, a następnie użyje sekcji else, to interpreter PHP zgłosi błąd składniowy. Jest to istotne, ponieważ każda linia kodu w PHP, która wykonuje jakąkolwiek operację, musi być zakończona średnikiem, co jest standardową praktyką w językach programowania. Przykład poprawnej konstrukcji: if ($warunek) { // kod } else { // kod }. W przypadku braku średnika może to prowadzić do nieprzewidzianych błędów w kodzie, co z kolei wpłynie na stabilność aplikacji. Przestrzeganie takich zasad jest kluczowe dla osiągnięcia dobrej jakości kodu oraz jego łatwości w utrzymaniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej