Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Asystentka stomatologiczna
Kwalifikacja: MED.01 - Asystowanie lekarzowi dentyście i utrzymanie gabinetu w gotowości do pracy
Data rozpoczęcia: 7 stycznia 2026 08:40
Data zakończenia: 7 stycznia 2026 08:52

Egzamin zdany!

Wynik: 35/40 punktów (87,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Przyczyną zaburzeń działania, czyli dysfunkcji narządu żucia, jest

A. gryzienie paznokci

B. nieprawidłowe ułożenie niemowlęcia podczas snu

C. korzystanie ze smoczka

D. nawykowe podparcie brody

Ogryzanie paznokci, ssanie smoczka oraz nawykowe podpieranie bródki to zachowania, które mogą wpływać na zdrowie jamy ustnej, ale nie są głównymi przyczynami dysfunkcji narządu żucia. Ogryzanie paznokci, choć często kojarzone z problemami ze stresem, nie ma bezpośredniego związku z rozwojem zgryzu. Może prowadzić do uszkodzeń zębów, ale nie jest czynnikiem rozwojowym. Ssanie smoczka, jeśli trwa zbyt długo, może wpływać na kształt zgryzu, lecz w początkowych etapach życia, gdy jest stosowane w sposób kontrolowany, może mieć korzystny wpływ na rozwój jamy ustnej, dostarczając dziecku poczucia bezpieczeństwa. Nawyki, takie jak podpieranie bródki, mogą być symptomem innych problemów, takich jak zmęczenie lub napięcie, ale same w sobie nie są uznawane za główną przyczynę dysfunkcji. Kluczowe jest zrozumienie, że nie każde zachowanie związane z jamą ustną prowadzi do dysfunkcji; ważne jest, aby rozróżniać typowe nawyki od rzeczywistych przyczyn problemów ortodontycznych. W kontekście zdrowia jamy ustnej istotne jest stosowanie się do zaleceń specjalistów oraz zapewnienie dzieciom zdrowego otoczenia sprzyjającego ich prawidłowemu rozwojowi.

Pytanie 2

Materiał, który powstaje z połączenia kompozytu oraz cementu glass-onomerowego, a lekarz może go aplikować do ubytku bez wytrawiania, to

A. kompomer

B. silikat

C. ormocer

D. eugenolan

Kompomer to materiał, który łączy w sobie cechy kompozytów i cementów glass-onomerowych. Fajnym plusem kompomerów jest to, że mogą się wiązać z tkankami zęba bez wytrawiania, co naprawdę ułatwia zakładanie wypełnień. Zawierają też cząsteczki szkła uwalniające fluor, co jest super, bo to pomaga w remineralizacji zębów i zmniejsza ryzyko próchnicy. W praktyce najczęściej wykorzystuje się je w uzupełnieniach ubytków w zębach mlecznych oraz stałych, gdzie estetyka i łatwość aplikacji są mega ważne. Co ciekawe, kompomery są mniej wrażliwe na wilgoć, więc można je stosować w trudniejszych warunkach, co dla innych materiałów jest wyzwaniem. Z danych od organizacji stomatologicznych wynika, że mają dobre właściwości mechaniczne i chemiczne, więc są odpowiednie do mniej obciążających ubytków. Ale lekarze muszą pamiętać, żeby stosować się do zasad ich aplikacji, bo to klucz do skutecznego leczenia oraz długotrwałych efektów.

Pytanie 3

Zanieczyszczoną końcówkę stomatologiczną należy natychmiast po jej wyjęciu z unitu i wyjęciu wiertła przetrzeć chusteczką lub gazikiem nasączonym

A. 50% roztworem alkoholu etylowego

B. wodą dejonizowaną

C. preparatem dezynfekującym

D. solą fizjologiczną

Odpowiedź dotycząca użycia produktu do dezynfekcji jest prawidłowa, ponieważ skuteczna dezynfekcja narzędzi stomatologicznych jest kluczowym elementem w zapewnieniu bezpieczeństwa pacjentów oraz personelu medycznego. Produkty dezynfekcyjne, które są zgodne z normami i standardami branżowymi, takimi jak normy EN lub ISO, skutecznie eliminują bakterie, wirusy oraz inne patogeny, które mogą być obecne na powierzchniach sprzętu stomatologicznego. Po usunięciu wiertła i zdjęciu końcówki stomatologicznej, należy ją natychmiast oczyścić i zdezynfekować, aby zminimalizować ryzyko zakażeń. Przykładem może być użycie na przykład 70% roztworu alkoholu izopropylowego lub środków o działaniu wirusobójczym i bakteriobójczym, które są powszechnie stosowane w gabinetach dentystycznych. Takie działania są zgodne z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego i wytycznymi WHO, które wskazują na konieczność regularnej dezynfekcji sprzętu w celu zapobiegania zakażeniom szpitalnym oraz innym chorobom przenoszonym drogą kontaktową.

Pytanie 4

Zużyte wypełnienia amalgamatowe (odpady amalgamatowe) powinny być przechowywane w naczyniu szczelnie zamkniętym

A. z podchlorynem sodowym

B. z roztworem Belladonny

C. z wodą destylowaną

D. z wodą utlenioną

Odpowiedź "z roztworem Belladonny" jest prawidłowa, ponieważ ten związek ma właściwości, które umożliwiają efektywne przechowywanie odpadów amalgamatowych. Roztwór Belladonny, zawierający składniki takie jak atropina, może działać jako środek konserwujący, minimalizując degradację materiałów oraz zmniejszając ryzyko uwalniania toksycznych substancji do otoczenia. Przechowywanie odpadów amalgamatowych w szczelnych naczyniach z tym roztworem jest zgodne z normami ochrony środowiska oraz zaleceniami stowarzyszeń dentystycznych, które podkreślają konieczność odpowiedzialnego zarządzania odpadami medycznymi. W praktyce, takie podejście nie tylko chroni zdrowie ludzi, ale również zmniejsza negatywny wpływ na środowisko. Przykładem może być stosowanie tego roztworu w gabinetach stomatologicznych, gdzie odpady amalgamatowe muszą być traktowane jako materiały niebezpieczne i odpowiednio zabezpieczone do transportu i utylizacji.

Pytanie 5

Resztki amalgamatu stomatologicznego powinny być umieszczone w pojemniku w kolorze

A. niebieskiego

B. czarnego

C. czerwonego

D. żółtego

Resztki amalgamatu dentystycznego należy umieszczać w pojemniku koloru żółtego, ponieważ zgodnie z obowiązującymi normami i przepisami dotyczącymi gospodarki odpadami medycznymi, takie odpady klasyfikowane są jako odpady niebezpieczne. Kolor żółty jest powszechnie stosowany w systemach segregacji odpadów medycznych dla wskazania materiałów, które zawierają metale ciężkie lub substancje toksyczne. Amalgamat dentystyczny, będący stopem metali, w tym rtęci, może stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzi i środowiska, jeśli nie jest składowany w odpowiedni sposób. Dlatego ważne jest, aby personel medyczny i stomatologiczny stosował się do wytycznych, aby prawidłowo segregować odpady. Przykładem praktycznego działania może być wprowadzenie procedur w gabinetach stomatologicznych, które zapewniają, że wszystkie resztki amalgamatu są natychmiast umieszczane w odpowiednich pojemnikach, co minimalizuje ryzyko ich przypadkowego uwolnienia do środowiska.

Pytanie 6

Poszerzacze kanałowe stanowią element zestawu używanego w terapii

A. periodontologicznej

B. chirurgicznej

C. endodontycznej

D. protetycznej

Poszerzacze kanałowe są kluczowymi narzędziami w endodoncji, które służą do przygotowania kanałów korzeniowych zęba do leczenia. Ich głównym celem jest rozszerzenie wąskich kanałów korzeniowych, co umożliwia skuteczne usunięcie miazgi zębowej oraz zanieczyszczeń, takich jak bakterie i ich produkty przemiany materii. Przy prawidłowym zastosowaniu poszerzaczy, dentysta może zwiększyć średnicę kanału, co sprzyja lepszemu wypełnieniu kanału materiałem uszczelniającym, a tym samym podnosi skuteczność leczenia endodontycznego. Przykładowo, poszerzacze kanałowe wykonane z niklu i tytanu charakteryzują się dużą elastycznością i odpornością na złamania, co czyni je idealnymi do pracy w trudnych warunkach anatomicznych. W praktyce, ich zastosowanie pozwala na zachowanie większej ilości struktury zęba, co jest zgodne z zasadami minimalnej inwazyjności oraz ochrony zdrowia pacjenta. Procedury endodontyczne, w których używa się poszerzaczy, są ściśle regulowane przez wytyczne i standardy, takie jak te opracowywane przez American Association of Endodontists (AAE), co zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.

Pytanie 7

Aby przeprowadzić zabieg wypełniania kanałów korzeniowych zęba, należy przygotować odpowiednią igłę

A. Millera, poszerzacze kanałowe oraz upychadło kulkowe

B. Druxa, upychadło kanałowe i poszerzacze kanałowe

C. Lentulo i upychadło do ćwieków gutaperkowych

D. Lentulo, miazgociągi oraz upychadło kanałowe

Odpowiedź wskazująca na zastosowanie igły Lentulo oraz upychadła do ćwieków gutaperkowych jest prawidłowa, ponieważ te narzędzia są kluczowe w procesie wypełniania kanałów korzeniowych. Igła Lentulo, dzięki swojej spiralnej budowie, umożliwia precyzyjne i efektywne wprowadzenie materiału wypełniającego, jakim jest gutaperka, do kanałów korzeniowych. Umożliwia to równomierne pokrycie ścianek kanału, co jest niezbędne dla prawidłowego uszczelnienia i zapobiegania późniejszym infekcjom. Upychadło do ćwieków gutaperkowych z kolei służy do dokładnego wprowadzenia i dociśnięcia ćwieków do miejsca, co zapewnia ich stabilność oraz szczelność wypełnienia. W zgodzie z obowiązującymi standardami, właściwe przygotowanie narzędzi i ich zastosowanie w praktyce stomatologicznej jest kluczowe dla sukcesu całego zabiegu. W sytuacjach klinicznych, skuteczność tych narzędzi potwierdzają liczne badania, które wskazują na ich wpływ na długoterminowe wyniki leczenia endodontycznego.

Pytanie 8

Jedną z kluczowych metod zapobiegania fluorozie jest metoda Torella. Na czym ona polega?

A. płukać jamę ustną 1% roztworem fluorku sodu

B. czyścić zęby 0,2% roztworem fluorku sodu

C. płukać jamę ustną 0,2% roztworem fluorku sodu

D. czyścić zęby 1% roztworem fluorku sodu

Metoda Torella jest jedną z zalecanych metod profilaktyki fluorkowej, której celem jest ochrona zębów przed próchnicą poprzez stosowanie płukania jamy ustnej 0,2% roztworem fluorku sodu. Fluorki działają na zęby, wzmacniając mineralizację szkliwa oraz hamując procesy demineralizacji, co jest kluczowe w profilaktyce próchnicy. Płukanie jamy ustnej tym roztworem nie tylko dostarcza fluoru, ale również wspomaga usuwanie resztek pokarmowych i bakterii, co przyczynia się do ogólnej higieny jamy ustnej. Zastosowanie 0,2% roztworu jest zgodne z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia oraz lokalnych instytucji zdrowia, które rekomendują regularną profilaktykę fluorkową w celu obniżenia ryzyka wystąpienia próchnicy. Przykładem praktycznego zastosowania tej metody może być jej wdrożenie w szkołach, gdzie dzieci mogą regularnie korzystać z płukania jamy ustnej po posiłkach. Takie działanie wspiera zdrowie zębów już od najmłodszych lat, co jest kluczowe dla ich późniejszego rozwoju i zdrowia jamy ustnej.

Pytanie 9

Aby przeprowadzić nacięcie ropnia przy zębie 14, jakie materiały należy przygotować?

A. znieczulenie nasiękowe, skalpel, raspator, jałowy tampon, gumowy sączek, strzykawkę z roztworem wskazanym przez lekarza

B. sterylne nożyczki, skalpel, jałowy tampon, gumowy sączek, jednorazowy kubek z roztworem dezynfekcyjnym dla pacjenta

C. kleszcze Luera, jałowy skalpel, jałowy tampon, gumowy sączek, strzykawkę z roztworem wskazanym przez lekarza

D. skalpel, jałową watkę, preparat hemostatyczny Alustin, gumowy sączek, tabletki przeciwbólowe, roztwór dezynfekcyjny dla pacjenta

Wybór nieodpowiednich narzędzi i materiałów do nacięcia ropnia może prowadzić do poważnych komplikacji oraz nieefektywności zabiegu. Sterylne nożyczki, które pojawiają się w jednej z odpowiedzi, są nieodpowiednie, ponieważ nie są standardowym narzędziem do incyzji tkanek w kontekście nacięcia ropnia. Nożyczki nie oferują precyzyjnej kontroli oraz odpowiedniej głębokości cięcia, co może skutkować uszkodzeniem otaczających tkanek i zwiększeniem ryzyka powikłań. Ponadto, brak znieczulenia nasiękowego w tej odpowiedzi ignoruje kluczowy aspekt komfortu pacjenta. Znieczulenie jest fundamentalnym krokiem, który pozwala na przeprowadzenie zabiegu w bardziej humane sposób. Również, stosowanie jednorazowego kubka z roztworem dezynfekcyjnym dla pacjenta nie ma zastosowania w kontekście przygotowań do nacięcia ropnia, ponieważ nie odnosi się bezpośrednio do procedury chirurgicznej. Dzieje się tak, ponieważ podstawowym celem jest dostarczenie narzędzi poddających się sterylizacji i dezynfekcji bezpośrednio w trakcie zabiegu. Takie wybory mogą prowadzić do błędnych założeń dotyczących procedur chirurgicznych, co jest niebezpieczne w praktyce stomatologicznej. Zrozumienie roli odpowiednich narzędzi jest kluczowe w zapewnieniu bezpieczeństwa i skuteczności procedur medycznych.

Pytanie 10

Który z preparatów ma działanie odontotropowe?

A. Chlorheksydyna

B. Cement tlenkowo-cynkowo-eugenolowy

C. Cement cynkowo-siarczanowy

D. Dexadent

Cement tlenkowo-cynkowo-eugenolowy (CEM) jest materiałem dentystycznym, który wykazuje działanie odontotropowe, co oznacza, że wpływa pozytywnie na tkanki miazgi zębowej. Jego unikalne właściwości chemiczne, takie jak zdolność do łagodzenia bólu oraz właściwości antyseptyczne, czynią go idealnym do zastosowania w leczeniu kanałowym oraz jako materiał wypełniający. CEM jest często stosowany w przypadkach, gdy istnieje ryzyko uszkodzenia miazgi, a jego biozgodność pozwala na stymulację regeneracji tkanek. Dzięki tym cechom cement tlenkowo-cynkowo-eugenolowy jest powszechnie rekomendowany w wytycznych takich jak Kodeks Etyki Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego. W praktyce dentystycznej zastosowanie CEM ma kluczowe znaczenie w leczeniu zębów z uszkodzoną miazgą, a także w procedurach takich jak wypełnienia tymczasowe, co potwierdza jego wszechstronność i znaczenie w leczeniu stomatologicznym.

Pytanie 11

Jaki chwyt jest najczęściej stosowany w II klasie ruchu?

A. Trójpalcowy

B. Dłoniowy

C. Dwupalcowy

D. Piórowy zmodyfikowany

Wybór chwytów innych niż trójpalcowy może prowadzić do nieefektywnego rozwoju umiejętności manualnych dzieci w II klasie ruchu. Chwyt piórowy zmodyfikowany, mimo że może wydawać się wygodny, nie sprzyja stabilności i kontroli, a jego użycie prowadzi do utrudnienia w precyzyjnym posługiwaniu się narzędziem pisarskim. Tego typu chwyt często skutkuje nadmiernym napięciem mięśni, co może prowadzić do problemów z koordynacją. Z kolei chwyt dłoniowy, choć czasami stosowany przez młodsze dzieci, jest mało precyzyjny i ogranicza ruchomość palców, co jest istotne w kontekście nauki pisania. Dzieci, które korzystają z chwytu dłoniowego, mogą również napotykać trudności w rozwijaniu umiejętności graficznych, ponieważ ruchy ręki są mniej kontrolowane, co wpływa na jakość rysunków czy liter. Wprowadzenie chwytu dwupalcowego, choć może wydawać się naturalnym etapem, również nie jest zalecane w tej klasie ruchu, ponieważ prowadzi do zahamowania rozwoju koordynacji oraz precyzyjnych ruchów palców. W praktyce, stosowanie nieprawidłowych chwytów może prowadzić do długoterminowych problemów z pisaniem i rysowaniem, co jest sprzeczne z dobrymi praktykami w zakresie edukacji i rozwoju dziecka, dlatego kluczowe jest, aby dzieci były skutecznie kierowane ku chwytowi trójpalcowemu.

Pytanie 12

Do której kategorii Blacka zaliczają się defekty na powierzchniach kontaktowych zębów przednich, które nie obejmują kąta siecznego?

A. III

B. I

C. IV

D. II

Odpowiedź III jest prawidłowa, ponieważ klasa III według klasyfikacji Blacka dotyczy ubytków zlokalizowanych na powierzchniach stycznych zębów przednich, które nie obejmują kąta siecznego. Klasyfikacja ta jest szeroko stosowana w stomatologii, aby systematyzować rodzaje ubytków i ich leczenie. Przykładem może być ubytek na powierzchni stycznej zęba siekacza, który może wynikać z próchnicy, co skutkuje koniecznością zastosowania materiałów kompozytowych lub amalgamatowych w celu jego odbudowy. W praktyce stomatologicznej, znajomość tej klasyfikacji jest kluczowa, aby odpowiednio zaplanować leczenie oraz zastosować właściwe techniki odbudowy zęba. Klasa III również wskazuje na potrzebę zachowania estetyki, ponieważ zęby przednie są widoczne podczas mówienia i uśmiechania się, co sprawia, że dobór odpowiednich materiałów i technik ma istotne znaczenie.

Pytanie 13

Aby zmierzyć ciśnienie krwi metodą osłuchową, potrzebne jest

A. stetoskop

B. otoskop

C. glukometr

D. oflamoskop

Stetoskop to podstawowe narzędzie wykorzystywane w medycynie do osłuchiwania dźwięków wewnętrznych organizmu, w tym do pomiaru ciśnienia tętniczego krwi. Metoda osłuchowa polega na jednostkowym słuchaniu dźwięków generowanych przez przepływ krwi przez naczynia krwionośne, co jest możliwe dzięki zastosowaniu stetoskopu. Podczas pomiaru ciśnienia wykorzystuje się mankiet, który jest zakładany na ramię pacjenta, a następnie napompowywany, aby zablokować przepływ krwi. Odsłuchując dźwięki za pomocą stetoskopu, lekarz może określić wartości skurczowego i rozkurczowego ciśnienia krwi. Jest to standardowa metoda, zalecana przez organizacje medyczne, takie jak American Heart Association, ze względu na jej prostotę oraz wysoką dokładność w odpowiednich warunkach. W praktyce, stetoskop umożliwia także ocenę innych parametrów zdrowotnych, takich jak rytm serca czy szmery oskrzelowe, co czyni go nieocenionym narzędziem w diagnostyce medycznej.

Pytanie 14

W jakiej specjalizacji medycznej wykorzystuje się kleszcze Angle'a?

A. ortodontycznej

B. zachowawczej

C. pedodontycznej

D. periodontologicznej

Kleszcze Angle'a są narzędziem specjalistycznym wykorzystywanym w praktyce ortodontycznej do oceny i klasyfikacji wad zgryzu oraz do planowania leczenia ortodontycznego. Narzędzie to pozwala na precyzyjne pomiary i analizę relacji zębów względem siebie oraz ich położenia w łuku zębowym. Zastosowanie kleszczy Angle'a umożliwia ortodontom dokładne określenie typu wad zgryzu – klasy I, II lub III – co jest kluczowe dla wyboru właściwej metody leczenia. W praktyce ortodontycznej kleszcze te wykorzystuje się nie tylko do badań diagnostycznych, ale również podczas wytwarzania aparatów ortodontycznych, które są dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dobre praktyki w ortodoncji podkreślają znaczenie precyzyjnych pomiarów i dokumentacji, co przyczynia się do efektywnego leczenia. Warto również zauważyć, że znajomość i umiejętność posługiwania się kleszczami Angle'a jest fundamentalnym elementem edukacji ortodontycznej, co podkreśla ich wartość w codziennej pracy specjalisty.

Pytanie 15

Jakie urządzenie jest wykorzystywane do identyfikacji wczesnych zmian patologicznych w twardych tkankach zęba?

A. Endometr.

B. Pulpometr.

C. Pentamix.

D. Diagnodent.

Diagnodent to nowoczesne urządzenie diagnostyczne, które wykorzystuje technologię laserową do wykrywania wczesnych zmian patologicznych w twardych tkankach zęba, takich jak próchnica. Dzięki precyzyjnemu pomiarowi fluorescencji, Diagnodent pozwala na wykrycie nawet najmniejszych zmian, które mogą być niewidoczne w trakcie standardowego badania. Przykładowo, w przypadku podejrzenia o próchnicę w obszarze trudno dostępnym, takim jak bruzdy zębowe, Diagnodent może zidentyfikować zmiany, które w przeciwnym razie mogłyby zostać przeoczone. Stosowanie Diagnodentu jest zgodne z aktualnymi standardami diagnostycznymi, które zalecają wczesne wykrywanie zmian patologicznych w celu uniknięcia poważniejszych problemów zdrowotnych. W praktyce stomatologicznej urządzenie to zwiększa efektywność leczenia, umożliwiając szybsze podejmowanie decyzji i ograniczając inwazyjność procedur. Warto podkreślić, że Diagnodent jest także używany do monitorowania postępu leczenia, co czyni go nieocenionym narzędziem w codziennej praktyce stomatologicznej.

Pytanie 16

Jaki materiał można zastosować do tymczasowego wypełnienia zainfekowanego kanału korzeniowego?

A. Sterylne sączki papierowe

B. Ćwieki z chlorheksydyną

C. Sztyfty gutaperkowe

D. Płynna gutaperka

Ćwieki z chlorheksydyną są materiałem rekomendowanym do czasowego wypełnienia zainfekowanego kanału korzeniowego, ponieważ ich skład chemiczny zapewnia działanie przeciwbakteryjne. Chlorheksydyna jest znana ze swojej skuteczności w zwalczaniu bakterii, co jest kluczowe w przypadku zakażeń endodontycznych. Zastosowanie tych ćwieków pozwala na kontrolowanie infekcji oraz stworzenie warunków sprzyjających regeneracji tkanek. W praktyce, lekarze stomatolodzy często wykorzystują ćwieki z chlorheksydyną jako tymczasowe wypełnienie po przeprowadzeniu wstępnej terapii, aby ograniczyć rozwój bakterii przed ostatecznym wypełnieniem kanałów. Tego rodzaju materiał powinien być stosowany zgodnie z ustalonymi protokołami, aby zapewnić maksymalne bezpieczeństwo i skuteczność leczenia, a także minimalizować ryzyko nawrotu infekcji w przyszłości. Warto również dodać, że stosowanie ćwieków z chlorheksydyną jest zgodne z aktualnymi wytycznymi dotyczących zarządzania zakażeniami w stomatologii i endodoncji.

Pytanie 17

Wybierz przekrój pilnika typu K.

A. A.

B. D.

C. C.

D. B.

Wybór pilnika z przekrojem innym niż kwadratowy świadczy o braku zrozumienia kluczowych różnic między różnymi typami pilników stosowanych w endodoncji. Odpowiedzi "A" oraz "B" wskazują na pilniki o przekroju okrągłym, które chociaż mogą być stosowane w innych kontekstach, nie są odpowiednie do opracowywania kanałów korzeniowych z uwagi na ich ograniczoną zdolność do precyzyjnego usuwania zębiny. Przekrój okrągły charakteryzuje się mniejszą sztywnością i stabilnością, co może prowadzić do przegrzewania tkanki zębowej oraz trudności w osiągnięciu pożądanych kształtów kanałów. Natomiast odpowiedź "C", wskazująca na przekrój trójkątny, również nie ma zastosowania w kontekście pilników typu K, ponieważ nie spełnia wymogów dotyczących efektywności i bezpieczeństwa podczas procedur endodontycznych. Pilniki trójkątne mogą generować dodatkowe naprężenia na ściankach kanałów, co zwiększa ryzyko ich złamania oraz nieprawidłowego kształtowania. Wybierając pilnik, należy kierować się nie tylko ich kształtem, ale również zastosowaniem w zależności od specyfiki leczenia. Niezrozumienie tych różnic może prowadzić do poważnych błędów w terapii, co podkreśla znaczenie znajomości specyfikacji narzędzi i standardów branżowych w stomatologii.

Pytanie 18

Rehabilitacja obszaru stomatognatycznego polega na

A. regularnym eliminowaniu złogów nazębnych

B. aplikowaniu profesjonalnych preparatów fluoru

C. przeprowadzeniu leczenia kanałowego zębów z zaawansowaną próchnicą

D. wprowadzaniu oraz realizacji uzupełnień protetycznych

Rehabilitacja układu stomatognatycznego to proces, który ma na celu przywrócenie lub poprawienie funkcji żucia, mowy oraz estetyki w obrębie jamy ustnej. Wykonywanie i zastosowanie uzupełnień protetycznych jest kluczowym elementem tego procesu, ponieważ pozwala na odbudowę zębów, które zostały utracone na skutek urazów, chorób czy procesów degeneracyjnych. Uzupełnienia protetyczne mogą przyjmować różne formy, takie jak korony, mosty, protezy stałe czy ruchome, które są dostosowywane do indywidualnych potrzeb pacjenta. Standardy w stomatologii protetycznej wymagają, aby wszystkie rozwiązania były zgodne z zasadami biomechaniki oraz estetyki, co w praktyce oznacza, że protetyk musi dokładnie ocenić funkcje zgryzowe oraz wygląd estetyczny pacjenta, aby osiągnąć jak najlepsze rezultaty. Przykładowo, pacjenci z brakami zębowymi mogą korzystać z mostów, które nie tylko przywracają funkcję żucia, ale także poprawiają estetykę uśmiechu, co wpływa na samopoczucie i jakość życia. Właściwe planowanie oraz skuteczna rehabilitacja są istotne dla długotrwałego sukcesu leczenia i powinny być przeprowadzane przez wykwalifikowanych specjalistów.

Pytanie 19

Z jakim materiałem powinno się zmieszać tlenek cynku, aby otrzymać cement o właściwościach odontotropowych?

A. Z kamfenolem

B. Z eugenolem

C. Z jodoformem

D. Z dikamfenem

Eugenol jest organicznym związkiem chemicznym, który posiada unikalne właściwości farmakologiczne oraz dentystyczne, co czyni go idealnym materiałem do modyfikacji tlenku cynku w celu uzyskania cementu o właściwościach odontotropowych. Tlenek cynku, będący podstawowym składnikiem wielu cementów dentystycznych, ma naturalne właściwości przeciwzapalne i antybakteryjne. W połączeniu z eugenolem, który również wykazuje działanie przeciwbólowe i antyseptyczne, powstaje materiał idealny do zastosowań w stomatologii. Cementy odontotropowe są szczególnie istotne w leczeniu zębów, gdzie konieczne jest zminimalizowanie bólu i stanu zapalnego w obrębie miazgi zęba. Standardy stomatologiczne podkreślają znaczenie stosowania biokompatybilnych materiałów, co sprawia, że połączenie tlenku cynku z eugenolem jest zgodne z najlepszymi praktykami w tej dziedzinie, potwierdzonymi licznymi badaniami klinicznymi. W praktyce, cementy te są wykorzystywane w leczeniu ubytków, jako materiały tymczasowe oraz w procedurach endodontycznych, gdzie ich właściwości odontotropowe są kluczowe dla regeneracji tkanki miazgi.

Pytanie 20

W trakcie przeprowadzania leczenia endodontycznego dentysta prosi o przygotowanie narzędzi w kolejności: 25, 30, 35. Zgodnie z normami ISO asystentka stomatologiczna powinna zorganizować narzędzia w kolorach:

A. czerwonym, żółtym, zielonym

B. czerwonym, niebieskim, zielonym

C. żółtym, czerwonym, niebieskim

D. białym, żółtym, niebieskim

Odpowiedź wskazująca na kolory czerwony, niebieski i zielony jest zgodna z normami standaryzacji ISO dotyczącymi narzędzi endodontycznych. W systemie kolorów ISO narzędzia o średnicy 25, 30 i 35 są odpowiednio oznaczone kolorami: czerwonym dla średnicy 25, niebieskim dla 30 oraz zielonym dla 35. Ta standaryzacja pomaga w szybkiej identyfikacji narzędzi podczas leczenia endodontycznego, co jest kluczowe w praktyce klinicznej, gdzie czas odgrywa istotną rolę. Przykładowo, asystentka stomatologiczna, znając te kolory, może sprawnie przygotować odpowiednie narzędzia, co przyspiesza proces leczenia pacjenta i minimalizuje ryzyko błędów. Warto również zauważyć, że stosowanie standardów ISO w stomatologii nie tylko zwiększa efektywność pracy, ale także podnosi bezpieczeństwo procedur oraz zadowolenie pacjentów. W praktyce, wiedza o kolorach narzędzi jest nieoceniona, a jej znajomość jest podstawą dobrych praktyk w każdym gabinecie stomatologicznym.

Pytanie 21

Jakie narzędzie służy do pomiaru głębokości kieszonki dziąsłowej?

A. zgłębnik periodontologiczny

B. lemiesz

C. zgłębnik chirurgiczny

D. raspator

Zgłębnik periodontologiczny to narzędzie o kluczowym znaczeniu w diagnostyce chorób przyzębia, stosowane do oceny głębokości kieszonek dziąsłowych. Jego konstrukcja pozwala na precyzyjne pomiary, co jest istotne dla określenia stanu zdrowia tkanek otaczających zęby. Zgłębniki te często wyposażone są w skalę milimetrową, co umożliwia dokładne pomiary głębokości kieszonek od 1 do 10 mm. W praktyce dentystycznej, regularne pomiary głębokości kieszonek dziąsłowych pozwalają na monitorowanie postępów leczenia oraz wczesne wykrywanie problemów, takich jak paradontoza. W zgodzie z aktualnymi standardami branżowymi, takich jak wytyczne American Academy of Periodontology, systematyczne badania periodontalne są niezbędne dla skutecznego zarządzania zdrowiem jamy ustnej pacjentów. Często stosuje się je w połączeniu z innymi metodami diagnostycznymi, jak rentgenowskie badania obrazowe, co umożliwia kompleksową ocenę stanu przyzębia.

Pytanie 22

Lapisowanie to proces, który polega na

A. wcieraniu azotanu srebra w powierzchnię zęba

B. pokrywaniu bruzd lakiem do szczelin

C. malowaniu zębów specjalnymi lakierami

D. pozbyciu się osadu

Lapisowanie to procedura stomatologiczna polegająca na wcieraniu w powierzchnię zęba azotanu srebra, co ma na celu wzmacnianie szkliwa i zapobieganie rozwojowi próchnicy. Azotan srebra działa antybakteryjnie, minimalizując ryzyko powstawania ubytków zębowych poprzez eliminację bakterii odpowiedzialnych za próchnicę. W praktyce, lapisowanie szczególnie polecane jest u dzieci oraz pacjentów z dużym ryzykiem rozwoju próchnicy, jako metoda wspomagająca profilaktykę. Procedura ta jest stosunkowo szybka i łatwa do przeprowadzenia w gabinecie stomatologicznym, co czyni ją dostępną i efektywną formą prewencji. Dobrą praktyką jest wykonywanie lapisowania regularnie, aby zapewnić ciągłą ochronę zębów przed szkodliwym wpływem kwasów i bakterii. Dzięki zastosowaniu tej metody, pacjenci mogą cieszyć się lepszą kondycją zdrowotną zębów oraz zmniejszyć potrzebę interwencji stomatologicznych w przyszłości.

Pytanie 23

Jakiego typu próchnica powstaje w okolicy wypełnienia lub po jego utracie?

A. Niezwykła

B. Początkowa

C. Wtórna

D. Okrągła

Próchnica wtórna, czyli ta która powstaje wokół wypełnień, to dość powszechny problem. Zazwyczaj zdarza się, gdy wypełnienie jest uszkodzone lub po prostu zaczyna się psuć. W takich miejscach lubi gromadzić się płytka bakteryjna i resztki jedzenia, więc regularne kontroli u dentysty są kluczowe. Wiesz, jak to jest – jeśli nie zajmiesz się higieną jamy ustnej, to po pewnym czasie może się okazać, że wokół wypełnienia zaczyna powstawać ubytek, a to na pewno nie jest to, co chcielibyśmy mieć. Dlatego warto dbać o zęby, a szczególnie o te wypełnione. Mycie zębów, w tym przestrzeni międzyzębowych, to bardzo ważna sprawa. Często mówi się o edukacji pacjentów o profilaktyce, bo to naprawdę istotne, żeby utrzymać zęby w dobrym stanie.

Pytanie 24

Ubytek, który pojawił się wokół wcześniej założonego wypełnienia, jest formą próchnicy

A. podminowującą

B. nietypową

C. wtórną

D. okrężną

Zrozumienie terminologii związanej z próchnicą jest kluczowe dla oceny stanu zdrowia zębów. Ubytek wokół wypełnienia nie jest klasyfikowany jako nietypowy, ponieważ ta terminologia nie odnosi się do typowych form próchnicy, a bardziej do niecodziennych przypadków, które mogą wystąpić w praktyce klinicznej. Okrężna próchnica, z drugiej strony, sugeruje, że ubytek rozprzestrzenia się w formie okrążającej ząb, co nie jest precyzyjnym opisem sytuacji, gdyż nie odnosi się do lokalizacji wypełnienia. Próchnica podminowująca to termin, który odnosi się do ubytków, które rozwijają się pod powierzchnią zęba, co nie jest zgodne z opisanym przypadkiem. Błąd w klasyfikacji ubytków próchnicowych może prowadzić do nieodpowiedniego leczenia. Kluczowe jest zrozumienie, że ubytki wtórne są wynikiem choroby próchnicowej, która rozwija się w okolicy wypełnienia, co czyni je bardziej powszechnym zjawiskiem w praktyce stomatologicznej. Właściwe klasyfikowanie rodzajów próchnicy wpływa na strategię leczenia i dalszą profilaktykę, dlatego edukacja w tym zakresie jest istotna.

Pytanie 25

W trakcie leczenia ubytku przyszyjkowego u pacjenta doszło do uszkodzenia brodawki dziąsłowej, co spowodowało delikatne krwawienie. Preparat, który jest stosowany do tamowania krwawienia miejscowego w takich sytuacjach, to

A. Eugenol

B. Grinazole

C. Alustin

D. Jodoform

Alustin to preparat stosowany w stomatologii, który skutecznie hamuje miejscowe krwawienie, co czyni go idealnym rozwiązaniem w przypadku uszkodzeń tkanek miękkich, takich jak brodawki dziąsłowe. Jego działanie polega na szybkim tworzeniu skrzepu, co minimalizuje ryzyko dalszego krwawienia oraz przyspiesza proces gojenia. W praktyce, Alustin jest szczególnie cenny w sytuacjach wymagających natychmiastowej interwencji, na przykład podczas zabiegów chirurgicznych w obrębie jamy ustnej. Oprócz tego, preparat jest łatwy w aplikacji i wygodny dla pacjenta, co podnosi komfort procedury. W kontekście standardów branżowych, stosowanie Alustin jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi postępowania w przypadkach urazów tkanek miękkich, które zalecają stosowanie produktów wspomagających hemostazę. Dodatkowo, preparat ten może być używany w połączeniu z innymi metodami leczenia, co czyni go wszechstronnym narzędziem w pracy stomatologa.

Pytanie 26

W systemie FDI numer 55 odnosi się do drugiego górnego zęba mlecznego

A. przedtrzonowiec lewy

B. trzonowiec lewy

C. trzonowiec prawy

D. przedtrzonowiec prawy

Odpowiedź 'trzonowiec prawy' jest poprawna, ponieważ w systemie FDI (Fédération Dentaire Internationale) symbol 55 oznacza drugi górny ząb mleczny, który jest klasyfikowany jako trzonowiec. W systemie FDI zęby oznaczane są dwucyfrowymi numerami, gdzie pierwsza cyfra wskazuje na ćwiartkę jamy ustnej, a druga cyfra na konkretny ząb. Ząb mleczny drugi górny znajduje się w prawej ćwiartce jamy ustnej, stąd jego przyporządkowanie do numeru 55. W praktyce, znajomość tego systemu klasyfikacji jest kluczowa dla dentystów i ortodontów, ponieważ ułatwia komunikację między specjalistami oraz dokładne dokumentowanie stanu uzębienia pacjentów. Na przykład, podczas planowania leczenia ortodontycznego istotne jest precyzyjne określenie, które zęby wymagają interwencji. Dzięki systemowi FDI specjaliści mogą szybko i efektywnie wymieniać się informacjami o zębach pacjentów, co zwiększa jakość świadczonej opieki stomatologicznej.

Pytanie 27

Jaki kolor ma uchwyt pilnika endodontycznego typu H w rozmiarze 35?

A. Biały

B. Czarny

C. Niebieski

D. Zielony

Uchwyt pilnika endodontycznego typu H o rozmiarze 35 charakteryzuje się zielonym kolorem. W endodoncji, kolory uchwytów pilników są standardyzowane, co ułatwia identyfikację rozmiaru narzędzi. Kolor zielony przypisany jest do rozmiaru 35, co jest zgodne z międzynarodowymi normami, takimi jak ISO 3630-1. W praktyce klinicznej, znajomość tych standardów jest kluczowa, ponieważ pozwala na szybkie i precyzyjne dobieranie narzędzi podczas leczenia kanałowego. Używanie pilników o odpowiednich rozmiarach jest istotne dla skuteczności mechanicznego oczyszczania kanałów korzeniowych. Zastosowanie odpowiednich pilników ma również wpływ na przewodność wypełnienia korzeniowego, co jest kluczowe dla długoterminowego sukcesu leczenia endodontycznego. Dodatkowo, pilniki endodontyczne są często stosowane w połączeniu z innymi materiałami i technikami, co wymaga od lekarzy stomatologów znajomości ich właściwości oraz zastosowania. Dlatego, zrozumienie kolorystycznej kodowania narzędzi ma kluczowe znaczenie w codziennej praktyce endodontycznej.

Pytanie 28

Jakiego zabiegu nie powinno się przeprowadzać w pozycji leżącej pacjenta?

A. Opracowania kanałów

B. Piaskowania zębów

C. Przymiarki protez

D. Ekstyrpacji miazgi

Przymiarki protez to proces, który wymaga precyzyjnego wsparcia ze strony pacjenta, aby zapewnić odpowiednie dopasowanie i komfort noszenia. Wykonywanie tego zabiegu w pozycji leżącej nie jest zalecane, ponieważ pacjent może mieć trudności z komunikacją i oceną wygody protezy. Pozycja siedząca lub półleżąca jest preferowana, ponieważ pozwala pacjentowi na lepsze zrozumienie dopasowania i oceny estetyki, co jest kluczowe dla sukcesu leczenia protetycznego. W standardach opieki stomatologicznej opracowanych przez organizacje takie jak American Dental Association podkreśla się znaczenie interakcji z pacjentem podczas prób protetycznych, co pozwala na bieżąco wprowadzać korekty i optymalizować efekt końcowy. Właściwe podejście do przymiarek protez nie tylko zwiększa satysfakcję pacjenta, ale również wpływa na efektywność leczenia. Zrozumienie roli pacjenta w tym procesie jest kluczowe dla powodzenia całej terapii.

Pytanie 29

Jakie materiały stosuje się do bezpośredniego przykrycia uszkodzonej miazgi?

A. cementy polikarboksylowe

B. pasty fleczerowe

C. preparaty odontotropowe zawierające wodorotlenek wapnia

D. lakiery z chlorheksydyną

Preparaty odontotropowe z wodorotlenkiem wapnia są uznawane za standardowy materiał do bezpośredniego przykrycia zranionej miazgi zęba. Ich główną zaletą jest zdolność do stymulacji procesów regeneracyjnych miazgi oraz promowania tworzenia zębiny wtórnej. Wodorotlenek wapnia działa jako środek alkalizujący, co sprzyja neutralizacji kwasów i ogranicza ryzyko infekcji. W praktyce stosowanie tych preparatów polega na nałożeniu ich na odsłoniętą miazgę zęba, co pozwala na ochronę przed bakteriami oraz wspiera procesy gojenia. Zgodnie z zaleceniami American Dental Association (ADA) oraz innych instytucji zajmujących się stomatologią, preparaty te powinny być stosowane w przypadkach, gdy uszkodzenie miazgi jest minimalne, a pacjent nie wykazuje objawów zapalenia miazgi. Warto również wspomnieć, że wodorotlenek wapnia ma właściwości antybakteryjne oraz może być stosowany w połączeniu z innymi materiałami, co zwiększa jego efektywność w praktyce endodontycznej oraz stomatologicznej.

Pytanie 30

Podczas przeprowadzania leczenia endodontycznego, dentysta prosi asystentkę o narzędzia D-Finders w rozmiarach 08, 10 i 15. Utrzymując podaną kolejność, asystentka stomatologiczna powinna dostarczyć narzędzia w następujących kolorach:

A. szary, różowy, biały

B. szary, fioletowy, biały

C. pomarańczowy, szary, fioletowy

D. różowy, fioletowy, biały

W odpowiedzi na pytanie dotyczące kolorów narzędzi D-Finders, poprawna odpowiedź to szary, fioletowy i biały, które odpowiadają narzędziom o rozmiarach 08, 10 i 15. Kolory te są zgodne z powszechnie przyjętymi standardami w stomatologii, szczególnie w endodoncji, gdzie precyzja i zrozumienie narzędzi są kluczowe dla skutecznego leczenia. Narzędzia te są używane do preparacji kanałów korzeniowych, a ich odpowiednie rozmiary i kolory pomagają w szybkim i efektywnym doborze właściwego instrumentarium. W praktyce, asystentka dentystyczna, znając kolory, może błyskawicznie dostarczyć odpowiednie narzędzia, co przyspiesza przebieg zabiegu i zwiększa komfort pacjenta. Warto również zauważyć, że znajomość kolorów narzędzi ma znaczenie nie tylko w kontekście szybkości pracy, ale także w zapobieganiu pomyłkom, które mogą prowadzić do powikłań podczas leczenia. W związku z tym, edukacja na temat standardów kolorystycznych w stomatologii, takich jak te dotyczące narzędzi D-Finders, jest niezbędna dla każdego członka zespołu stomatologicznego.

Pytanie 31

Z czego produkowane są tampony?

A. Z gazy

B. Z ligniny

C. Z waty

D. Z gąbki

Tampony są najczęściej wykonywane z gazy, ponieważ ten materiał charakteryzuje się wysoką chłonnością oraz zdolnością do przepuszczania powietrza. Gazowe opatrunki są znane z tego, że są sterylne i mają właściwości antyalergiczne, co sprawia, że są bezpieczne w stosowaniu na delikatnych częściach ciała. W praktyce, wykorzystanie gazy w produkcji tamponów pozwala na skuteczne wchłanianie płynów, co jest kluczowe w zapobieganiu przeciekom oraz utrzymaniu higieny. Ponadto, zgodnie z normami regulującymi wyroby medyczne, stosowanie materiałów takich jak gaza jest preferowane, gdyż spełnia wysokie standardy jakościowe i bezpieczeństwa. Warto również zauważyć, że gaza jest stosowana również w innych produktach medycznych, takich jak opatrunki czy bandaże, co podkreśla jej wszechstronność oraz niezawodność w zastosowaniach medycznych.

Pytanie 32

Asystentka stomatologiczna dysponuje środkiem dezynfekcyjnym w formie 100% koncentratu. Aby przygotować 2 litry 2% roztworu dezynfekcyjnego do wanienki dezynfekcyjnej, powinna wlać

A. 1960 ml wody i 40 ml koncentratu

B. 1980 ml wody i 20 ml koncentratu

C. 2000 ml wody i 20 ml koncentratu

D. 2000 ml wody i 40 ml koncentratu

Aby przygotować roztwór dezynfekcyjny o stężeniu 2% z 100% koncentratu, należy zastosować odpowiednią proporcję składników. W przypadku 2 litrów (2000 ml) roztworu 2%, potrzebujemy 40 ml koncentratu, co odpowiada 2% z całkowitej objętości. W związku z tym resztę objętości, czyli 1960 ml, należy uzupełnić wodą. Tego rodzaju obliczenia są kluczowe w pracy asystentki stomatologicznej, aby zapewnić skuteczność dezynfekcji oraz bezpieczeństwo pacjentów. Zastosowanie stężenia 2% odpowiada standardom stosowanym w wielu renomowanych placówkach medycznych, gdzie precyzyjne przygotowanie środków dezynfekcyjnych jest niezbędne do eliminacji drobnoustrojów. W praktyce, znajomość zasad przygotowywania roztworów dezynfekcyjnych pozwala na efektywne zarządzanie procesami dezynfekcyjnymi oraz minimalizację ryzyka zakażeń szpitalnych. Ponadto, wiedza ta jest niezbędna dla utrzymania czystości i higieny w gabinetach stomatologicznych, co jest kluczowe dla zdrowia pacjentów i personelu.

Pytanie 33

W metodzie jednoręcznej przekazywania narzędzi, funkcję podającą pełnią palce:

A. kciuk oraz serdeczny

B. kciuk, wskazujący i środkowy

C. serdeczny i mały

D. wskazujący, środkowy i serdeczny

Poprawna odpowiedź to kciuk, wskazujący i środkowy, ponieważ te trzy palce są kluczowe w metodzie jednoręcznej przekazywania narzędzi. Kciuk jest niezbędny do uchwycenia i stabilizacji narzędzia, co pozwala na precyzyjne wykonywanie zadań wymagających manualnej zręczności. Wskazujący palec pełni funkcję prowadzącą, umożliwiając skierowanie narzędzia w odpowiednią stronę, natomiast palec środkowy zapewnia dodatkowe wsparcie i stabilność. Taka konfiguracja palców jest zgodna z zasadami ergonomii, które podkreślają znaczenie komfortu i efektywności w pracy z narzędziami. Przykładem zastosowania tej metody może być sytuacja w warsztacie, gdzie używając wkrętaka, prawidłowe ułożenie palców umożliwia skuteczne i bezpieczne dokręcanie śrub. W standardach BHP oraz dobrych praktykach stołowych i warsztatowych często zaleca się właśnie tę technikę, jako minimalizującą ryzyko kontuzji i zwiększającą precyzję pracy.

Pytanie 34

Jakie rodzaje cementów zawierają fluor, który może uwalniać się z materiału wiążącego?

A. Cementy fosforanowe

B. Cementy cynkowo-siarczanowe

C. Cementy glassjonomerowe

D. Cementy polikarboksylowe

Cementy glassjonomerowe, znane również jako cementy szkło-jonomerowe, zawierają fluorki, które są w stanie uwalniać się z materiału związanego. Jednym z kluczowych atutów tych cementów jest ich zdolność do wymiany jonów z otoczeniem, co pozwala na uwalnianie fluoru, który działa ochronnie na zęby, zmniejszając ryzyko próchnicy. W praktyce oznacza to, że cementy te są szczególnie polecane w stomatologii dziecięcej oraz w przypadku pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia ubytków. Dodatkowo, ich właściwości bioaktywne sprawiają, że są stosowane jako materiał do wypełnień oraz cementów do mocowania uzupełnień protetycznych. Zgodnie z normami ISO, cementy glassjonomerowe charakteryzują się wysoką biokompatybilnością i są uznawane za materiał preferowany w leczeniu zębów mlecznych. Warto również zauważyć, że cementy te mają zdolność do wchłaniania minerałów z śliny, co dodatkowo wspiera remineralizację szkliwa.

Pytanie 35

Który zakres stałych zębów oznaczonych w systemie FDI obejmuje piątą ćwiartkę?

A. 48÷44

B. 18÷14

C. 43÷33

D. 13÷23

Odpowiedź 43÷33 jest prawidłowa, ponieważ w systemie klasyfikacji FDI (Fédération Dentaire Internationale) zęby stałe są oznaczane za pomocą dwucyfrowych numerów. Numer pierwszej cyfry wskazuje na ćwiartkę jamy ustnej, natomiast druga cyfra odnosi się do konkretnego zęba w tej ćwiartce. W przypadku sekstantu piątego, który obejmuje zęby dolne, numeracja zaczyna się od 31 dla pierwszego zęba w tej ćwiartce. Zatem zęby oznaczone jako 43÷33 odnoszą się do dolnych zębów trzonowych w prawej ćwiartce jamy ustnej. W praktyce wiedza ta jest niezbędna w stomatologii, szczególnie w kontekście planowania leczenia, radiologii stomatologicznej oraz protetyki. Użycie właściwej numeracji według standardów FDI zapewnia jednoznaczność i ułatwia komunikację między specjalistami. Dodatkowo, zrozumienie tego systemu jest kluczowe, gdyż pozwala na precyzyjne określenie lokalizacji zębów w dokumentacji medycznej oraz podczas przeprowadzania zabiegów stomatologicznych, co zwiększa bezpieczeństwo pacjenta i skuteczność leczenia.

Pytanie 36

Aby określić wysokość zwarcia centralnego, jakie materiały należy przygotować?

A. nożyk, wzorniki zgryzowe, palnik

B. wosk, lusterko, nożyczki

C. masa alginatowa, łyżka wyciskowa, palnik

D. frez, masa do wycisku czynnościowego, nożyk

Wybór nożyka, wzorników zgryzowych i palnika to dobra decyzja, bo te narzędzia są naprawdę istotne w protetyce. Nożyk przydaje się do precyzyjnego cięcia, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z woskiem lub innymi materiałami wyciskowymi. Dzięki temu można świetnie dopasować elementy protetyczne. Z kolei wzorniki zgryzowe pomagają w ustaleniu, jak zęby górne pasują do dolnych, co jest mega ważne, żeby wszystko dobrze funkcjonowało. A palnik? To ułatwia podgrzewanie wosku, co znaczy, że można go łatwo formować w taki sposób, jak tego potrzebuje pacjent. Jak widać, korzystanie z tych narzędzi to jak najbardziej zgodne z zasadami stomatologii, a efekty są widoczne, bo pacjenci mają lepiej dopasowane protezy i super estetykę uśmiechu. Dzięki wzornikom zgryzowym stomatolog może naprawdę dokładnie określić wysokość zwarcia, co ma ogromne znaczenie dla funkcji żucia.

Pytanie 37

Przedstawione na rysunku narzędzia stosowane są w gabinecie

A. chirurgicznym.

B. protetyki.

C. pedodoncji.

D. periodontologii.

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ na zdjęciu znajdują się szczęki protetyczne, które są kluczowymi narzędziami w protetyce stomatologicznej. Protetyka zajmuje się odbudową brakujących zębów oraz poprawą funkcji i estetyki uśmiechu pacjentów. Narzędzia protetyczne, takie jak szczęki, służą do precyzyjnego dopasowania protez zębowych, co jest istotne dla zapewnienia komfortu pacjenta oraz poprawnej funkcji żucia. W praktyce, protetycy korzystają z takich narzędzi, aby testować różne warianty protez, co pozwala na optymalizację wymiarów i kształtów, aby uzyskać jak najlepsze efekty estetyczne i funkcjonalne. Dodatkowo, stosowanie standardów, takich jak ISO 13485, które dotyczą systemów zarządzania jakością w wyrobach medycznych, jest kluczowe w pracy protetyków, aby zapewnić najwyższą jakość usług.

Pytanie 38

Lekarz poprosił asystentkę o sporządzenie skierowania do pracowni radiologicznej na wykonanie zdjęcia zęba przyśrodkowego siekacza w szczęce po prawej stronie. Jaki zapis zęba w systemie FDI jest prawidłowy?

A. 41

B. 21

C. 31

D. 11

Odpowiedź 11 jest prawidłowa, ponieważ w systemie FDI zęby są oznaczane za pomocą dwucyfrowego kodu, w którym pierwsza cyfra odnosi się do kwadrantu, a druga do pozycji zęba w obrębie kwadrantu. W przypadku zęba 11, pierwsza cyfra '1' oznacza prawą górną ćwiartkę szczęki, a druga cyfra '1' wskazuje na pierwszy ząb przyśrodkowy, czyli siekacz. W praktyce stomatologicznej, poprawne oznaczenie zębów jest kluczowe dla precyzyjnej diagnostyki i planowania leczenia. Na przykład, gdy lekarz zleca zdjęcie rentgenowskie, istotne jest, aby asystentka poprawnie odnotowała miejsce badania, co umożliwi skuteczne dokumentowanie stanu zdrowia pacjenta oraz dalsze działania terapeutyczne. Znajomość systemu FDI jest niezbędna w codziennej pracy stomatologów i asystentów, aby zapewnić efektywność i bezpieczeństwo w leczeniu pacjentów.

Pytanie 39

Próchnicę, która rozwija się wokół lub pod wcześniej założonym wypełnieniem stałym, nazywamy

A. podminowującą

B. wtórną

C. okrężną

D. początkową

Odpowiedź 'wtórna' jest poprawna, ponieważ próchnica wtórna odnosi się do procesu demineralizacji tkanek zęba, który występuje w obrębie lub pod wypełnieniem stałym. Taka sytuacja pojawia się, gdy bakterie dostają się do szczelin pomiędzy wypełnieniem a zębem, co prowadzi do dalszej degradacji materiału zębowego. Przykładem może być pacjent z wypełnieniem amalgamatowym, u którego po kilku latach obserwuje się rozwój próchnicy wtórnej w okolicach brzegów wypełnienia. Dobre praktyki stomatologiczne zalecają regularne kontrole, aby monitorować stan wypełnień i wczesne wykrywanie potencjalnych problemów, co może zapobiec poważniejszym uszkodzeniom zębów. Warto również podkreślić znaczenie właściwej higieny jamy ustnej oraz technik szczotkowania, które pomagają w zapobieganiu powstawaniu próchnicy wtórnej.

Pytanie 40

Jakie rodzaje tkanek budują przyzębie?

A. Cement korzeniowy, ozębna, kość wyrostka zębodołowego, dziąsło

B. Korona, korzeń, wyrostek zębodołowy

C. Dziąsło, wyrostki podniebienne, zęby

D. Błona śluzowa, zęby, wyrostki podniebienne

Odpowiedź, która wskazuje na cement korzeniowy, ozębna, kość wyrostka zębodołowego oraz dziąsło, jest prawidłowa, ponieważ te tkanki są kluczowymi składnikami przyzębia. Przyzębie pełni istotną rolę w utrzymaniu zębów w ich właściwej pozycji oraz w ich stabilności, co jest niezbędne dla prawidłowej funkcji żucia i estetyki. Cement korzeniowy, który pokrywa korzenie zębów, jest odpowiedzialny za ich przyczepność do ozębnej, tkanki łącznej, która otacza korzeń zęba. Kość wyrostka zębodołowego wspiera zęby, zapewniając im odpowiednią stabilizację, natomiast dziąsło chroni i wspiera zęby, tworząc barierę dla drobnoustrojów. W praktyce stomatologicznej znajomość tych strukturalnych elementów jest kluczowa w diagnostyce oraz leczeniu chorób przyzębia, takich jak paradontoza, która może prowadzić do utraty zębów. Z punktu widzenia standardów stomatologicznych, ważne jest regularne monitorowanie zdrowia tkanek przyzębia, co może pomóc w zapobieganiu poważnym komplikacjom. Właściwa higiena jamy ustnej oraz regularne wizyty u stomatologa są kluczem do utrzymania zdrowia tych tkanek.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej