Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik ekonomista
  • Kwalifikacja: EKA.05 - Prowadzenie spraw kadrowo-płacowych i gospodarki finansowej jednostek organizacyjnych
  • Data rozpoczęcia: 26 czerwca 2026 19:27
  • Data zakończenia: 26 czerwca 2026 19:33

Egzamin niezdany

Wynik: 9/40 punktów (22,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jan Kowalski w trakcie urlopu podjął pracę w firmie, która oferuje usługi remontowe. Przedmiot umowy obejmuje wykonanie mebli według autorskiego projektu. Zgodnie z Kodeksem cywilnym, praca ta powinna być potwierdzona umową

A. o pracę
B. o dzieło
C. na okres próbny
D. na czas określony
Odpowiedź "o dzieło" jest poprawna, ponieważ Kodeks cywilny definiuje umowę o dzieło jako umowę, w której jedna strona zobowiązuje się do wykonania określonego dzieła, a druga strona do zapłaty wynagrodzenia. W przypadku Jana Kowalskiego, który wykonuje meble według autorskiego projektu, mamy do czynienia ze stworzeniem konkretnego produktu, co idealnie pasuje do charakterystyki umowy o dzieło. Przykładowo, stolarz, który wykonuje meble na zamówienie, podpisuje umowę o dzieło, ponieważ jego praca ma na celu stworzenie namacalnego przedmiotu. Dobrze sformułowana umowa o dzieło powinna zawierać szczegóły dotyczące wynagrodzenia, terminu wykonania oraz specyfikacji dzieła. Z perspektywy praktycznej, umowa ta daje wykonawcy większą swobodę w doborze metod pracy oraz materiałów niż w przypadku umowy o pracę, co jest istotne w kontekście branży remontowej i rzemieślniczej.
Pytanie 2

Pomimo trwania umowy o pracę, ubezpieczeniom społecznym (emerytalnemu i rentowemu) nie podlega pracownik, który przez cały miesiąc korzysta z urlopu

A. wypoczynkowym z przyznawanym wynagrodzeniem urlopowym
B. wychowawczym z wypłacanym zasiłkiem
C. szkoleniowym z przyznawanym wynagrodzeniem szkoleniowym
D. bezpłatnym bez żadnych świadczeń ze stosunku pracy
Odpowiedź dotycząca urlopu bezpłatnego jest prawidłowa, ponieważ w przypadku, gdy pracownik przebywa na urlopie bezpłatnym, nie przysługuje mu wynagrodzenie ani inne świadczenia ze stosunku pracy. W związku z tym, nie odprowadzane są składki na ubezpieczenia społeczne, w tym emerytalne i rentowe. Pracownik w takiej sytuacji formalnie nadal jest zatrudniony, ale nie generuje kosztów dla pracodawcy związanych z ubezpieczeniami. Przykładem może być pracownik, który decyduje się na urlop bezpłatny w celu zajęcia się sprawami osobistymi lub w celu dłuższego odpoczynku. Warto zauważyć, że w przypadku innych rodzajów urlopów, takich jak urlop wypoczynkowy, pracownik nadal podlega ubezpieczeniom, ponieważ otrzymuje wynagrodzenie. Zrozumienie tych różnic jest istotne w kontekście zarządzania kadrami oraz planowania ubezpieczeń społecznych w przedsiębiorstwie.
Pytanie 3

Pracodawca zawarł umowę o pracę 30 kwietnia 2013 r. W umowie określił datę rozpoczęcia zatrudnienia na 06 maja 2013 r. Zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego powinno zostać zrealizowane najpóźniej w dniu.

A. 06 maja 2013 r. (poniedziałek)
B. 13 maja 2013 r. (poniedziałek)
C. 07 maja 2013 r. (wtorek)
D. 30 kwietnia 2013 r. (wtorek)
Poprawna odpowiedź to 13 maja 2013 r. Zgodnie z przepisami prawa, pracodawca ma obowiązek zgłosić pracownika do ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy, czyli w tym przypadku do 6 maja 2013 r. Jednakże, zgłoszenie musi być dokonane przed rozpoczęciem pracy, a termin na to wynosi 7 dni od daty zawarcia umowy. Umowa została podpisana 30 kwietnia 2013 r., więc ostatnim dniem na dokonanie zgłoszenia będzie 7 maja 2013 r. Dlatego, aby wypełnić te obowiązki zgodnie z przepisami, pracodawca powinien dokonać zgłoszenia najpóźniej do 13 maja 2013 r., co obejmuje 7-dniowy okres na zgłoszenie. Zgłoszenie do ZUS w odpowiednim terminie ma kluczowe znaczenie dla prawa pracownika do świadczeń zdrowotnych i emerytalnych, dlatego ważne jest przestrzeganie tych terminów.
Pytanie 4

Pracodawca ma obowiązek wypłacenia zasiłku chorobowego pracownikowi, w przypadku gdy ten został zgłoszony do ubezpieczenia chorobowego?

A. maksymalnie 20 osób
B. do 10 osób
C. do 5 osób
D. więcej niż 20 osób
Pracodawca jest zobowiązany do wypłaty zasiłku chorobowego pracownikowi, który był zgłoszony do ubezpieczenia chorobowego, gdy zatrudnia powyżej 20 osób. W świetle przepisów prawa pracy oraz systemu zabezpieczenia społecznego, pracodawca z większą liczbą pracowników ma obowiązek stosować się do określonych regulacji. Przykładowo, w przypadku mniejszych firm, które zatrudniają do 20 pracowników, sytuacja jest nieco inna, gdyż mogą one korzystać z uproszczonych przepisów dotyczących ubezpieczeń. W praktyce, większe przedsiębiorstwa muszą ściślej przestrzegać regulacji dotyczących ochrony pracowników, w tym wypłaty zasiłków chorobowych. Warto również zauważyć, że w przypadku firm powyżej 20 zatrudnionych, przepisy przewidują bardziej rozbudowane procedury obsługi zasiłków chorobowych, co ma na celu zapewnienie pracownikom odpowiedniego wsparcia w trudnych sytuacjach zdrowotnych. Dlatego znajomość tych regulacji oraz ich praktyczne zastosowanie w codziennej działalności firmy jest kluczowe dla zapewnienia zgodności z prawem oraz zbudowania pozytywnej atmosfery w miejscu pracy.
Pytanie 5

Jan Kowalski podpisał z firmą MIKRUS umowę zlecenia, która dotyczy szkoleń pracowników w obszarze bezpieczeństwa i higieny pracy. Jaką cechę można przypisać tej umowie?

A. Brak osobistego wykonywania.
B. Uzyskanie rezultatu.
C. Dbałość o szczegóły.
D. Zależność od pracodawcy.
Nieprzypadkowo odpowiedzi dotyczące nieosobistego wykonania, osiągnięcia rezultatu i podporządkowania pracodawcy są mylne w kontekście umowy zlecenia. Po pierwsze, umowa zlecenia nie wymaga osobistego wykonania czynności przez zleceniobiorcę, co oznacza, że może ona być realizowana przez inną osobę, co jest typowe dla umów cywilnoprawnych, ale nie powinno być mylone z charakterystyka umowy o pracę, gdzie pracownik jest zobowiązany do osobistego wykonywania zleconych zadań. Osiągnięcie rezultatu to kolejny błędny kierunek myślenia, ponieważ umowa zlecenia koncentruje się na starannym działaniu, a nie na konkretnym wyniku. To kluczowa różnica, ponieważ w umowach, które wymagają rezultatu, wykonawca ponosi odpowiedzialność za efekt końcowy, co w przypadku umowy zlecenia nie ma miejsca. Ponadto, podporządkowanie pracodawcy odnosi się głównie do umowy o pracę, gdzie pracownik działa w ścisłym związku z pracodawcą i jest zobowiązany do przestrzegania jego poleceń. W przypadku umowy zlecenia, zleceniobiorca działa z większą niezależnością, co daje mu swobodę w zakresie organizacji swojej pracy. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla właściwego interpretowania przepisów dotyczących umów cywilnoprawnych i uniknięcia typowych błędów myślowych w tym zakresie.
Pytanie 6

Przepisy Kodeksu cywilnego określają umowę

A. o pracę tymczasową na czas określony
B. o pracę na czas zastępstwa
C. o pracę nakładczą na czas nieokreślony
D. zlecenia na czas określony
Umowa zlecenia na czas określony jest opisana w Kodeksie cywilnym, w artykułach 734 i kolejnych. To taki rodzaj umowy, gdzie zlecający płaci za wykonanie konkretnej usługi. Przykładem zastosowania może być sytuacja, kiedy firma potrzebuje kogoś do pomocy przy realizacji jakiegoś projektu, powiedzmy, podczas organizacji eventu. Warto wiedzieć, że umowa zlecenia różni się od umowy o pracę, bo nie ma tych wszystkich obowiązków, jak urlopy czy ubezpieczenie społeczne. Z mojego doświadczenia, umowy zlecenia często spotkać można w branżach takich jak kreatywne, consulting czy IT, gdzie elastyczność jest super ważna. Fajnie też podkreślić, że takie umowy można wykorzystać do zlecenia zadań, które nie wymagają stałego zatrudnienia, co jest zgodne z zasadami dobrego zarządzania ludźmi w firmie.
Pytanie 7

Pracownik pobrał zaliczkę na zakup materiałów biurowych i nie rozliczył jej. Jest on zatrudniony na umowę o pracę na pełny etat z wynagrodzeniem minimalnym. Pracodawca potrąci w liście płac pobraną przez pracownika zaliczkę pieniężną w najbliższym terminie. Korzystając z przepisów Kodeksu pracy, ustal, jaka część wynagrodzenia pracownika jest wolna od potrąceń.

Art. 871.
§1. Wolna od potrąceń jest kwota wynagrodzenia za pracę w wysokości:
  1. minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych – przy potrącaniu sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne,
  2. 75% wynagrodzenia określonego w pkt 1 – przy potrącaniu zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi,
  3. 90% wynagrodzenia określonego w pkt 1 – przy potrącaniu kar pieniężnych przewidzianych w art. 108.
§2. Jeżeli pracownik jest zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy, kwoty określone w § 1 ulegają zmniejszeniu proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy.
A. i 75% minimalnego wynagrodzenia brutto.
B. 75% minimalnego wynagrodzenia netto.
C. 90% minimalnego wynagrodzenia netto.
D. 90% minimalnego wynagrodzenia brutto.
Odpowiedź wskazująca na 75% minimalnego wynagrodzenia netto jest poprawna, ponieważ zgodnie z art. 87 §1 pkt 2 Kodeksu pracy, wynagrodzenie, które jest wolne od potrąceń, wylicza się po odliczeniu obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy. Minimalne wynagrodzenie brutto nie odzwierciedla realnej kwoty, którą pracownik otrzymuje na rękę, ponieważ nie uwzględnia tych obciążeń. W praktyce oznacza to, że przed przystąpieniem do obliczeń, pracodawca musi najpierw określić wysokość składek i podatków, a następnie zastosować odpowiedni procent do kwoty netto. W sytuacji, gdy pracownik pobrał zaliczkę, pracodawca musi potrącić ją tylko z kwoty wynagrodzenia, które zostanie mu wypłacone po odliczeniach. Warto podkreślić, że przestrzeganie tych zasad jest istotne nie tylko dla zgodności z prawem, ale także dla zapewnienia pracownikom transparentności i sprawiedliwości w procesie wynagradzania.
Pytanie 8

Pracodawca zawarł z zatrudnionym umowę o pracę w dniu 30 marca 2015 roku. W dokumencie określił datę rozpoczęcia zatrudnienia na 01 kwietnia 2015 roku. Zgłoszenie pracownika do ubezpieczeń społecznych oraz zdrowotnych musi zostać dokonane najpóźniej w dniu

A. 14 kwietnia 2015 roku (wtorek)
B. 30 marca 2015 roku (poniedziałek)
C. 08 kwietnia 2015 roku (środa)
D. 15 kwietnia 2015 roku (środa)
Data zgłoszenia pracownika do ubezpieczeń społecznych oraz zdrowotnych jest kluczowym elementem procesu zatrudnienia. Zgodnie z przepisami prawa pracy, pracodawca ma obowiązek zgłosić pracownika do tych ubezpieczeń w terminie 7 dni od daty rozpoczęcia pracy. W tym przypadku, pracownik ma rozpocząć pracę 1 kwietnia 2015 r., co oznacza, że pracodawca powinien zrealizować zgłoszenie najpóźniej do 8 kwietnia 2015 r. Niezrealizowanie tego obowiązku w terminie może prowadzić do konsekwencji prawnych, takich jak kary finansowe czy problemy z realizacją świadczeń zdrowotnych i emerytalnych dla pracownika. Ważne jest również, aby pracodawcy pamiętali o konieczności dopełnienia formalności związanych z ubezpieczeniami w odpowiednim czasie, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu zasobami ludzkimi oraz administracji kadrowej. Przykładowo, wielu pracodawców korzysta z systemów informatycznych, które automatyzują proces zgłaszania nowych pracowników, co znacząco ułatwia przestrzeganie terminów.
Pytanie 9

W dniu 2.01.2013 r. firma zatrudniła pracownika na umowę o pracę, który był bezrobotny przez ostatni rok. Po upływie trzech tygodni doszło do wypadku w pracy. Pracownik

A. będzie miał prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego
B. będzie miał prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego
C. nie uzyska zasiłku chorobowego, ponieważ od dnia 2.01.2013 r. nie minęło 30 dni okresu wyczekiwania
D. nie uzyska zasiłku chorobowego, ponieważ od dnia 2.01.2013 r. nie minęło 60 dni okresu wyczekiwania
Pracownik, który uległ wypadkowi w pracy, ma prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego. Zgodnie z przepisami prawa pracy, wypadki przy pracy są objęte szczególnymi zasadami dotyczącymi ochrony zdrowia pracowników. W przypadku, gdy pracownik odnosi obrażenia w wyniku wypadku w pracy, może skorzystać z zasiłku, który jest wypłacany z tytułu ubezpieczenia wypadkowego. Pracownik zatrudniony od 2 stycznia 2013 r. nabył prawo do tego zasiłku, mimo że wcześniej pozostawał bez pracy, gdyż w chwili wypadku był już ubezpieczony w ramach umowy o pracę. Warto również podkreślić, że zasiłek wypadkowy nie wymaga spełnienia okresu wyczekiwania, który obowiązuje w przypadku zasiłku chorobowego. Praktyka wskazuje, że odpowiednie rozpoznanie i zgłoszenie wypadku do ZUS jest kluczowym krokiem w ubieganiu się o należne świadczenia. W kontekście dobrych praktyk warto również zapewnić pracownikom szkolenia z zakresu BHP, aby minimalizować ryzyko wypadków w miejscu pracy.
Pytanie 10

Jan Kowalski, który zarządza agencją reklamową, podpisał umowę z osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej na wykonanie projektu prospektu reklamowego dla Hurtowni AGD sp. z o.o. Odbiór projektu zaplanowano do 30.06.2016 r. Jaką umowę zawarł właściciel agencji z wykonawcą?

A. Umowę o dzieło
B. Umowę o pracę na okres próbny
C. Umowę o pracę na czas określony
D. Umowę zlecenia
Umowa o dzieło jest odpowiednim rodzajem umowy w przypadku, gdy celem jest wykonanie określonego dzieła, które ma konkretny wynik, na przykład projekt prospektu reklamowego. W omawianym przypadku Jan Kowalski jako właściciel agencji reklamowej zlecił wykonanie tego projektu osobie fizycznej, która nie prowadzi działalności gospodarczej, co idealnie wpisuje się w ramy umowy o dzieło. Umowa ta reguluje kwestie związane z wykonaniem dzieła, wynagrodzeniem oraz odpowiedzialnością za jakość wykonanej pracy. Przykładem zastosowania umowy o dzieło może być sytuacja, w której grafik wykonuje plakat reklamowy dla firmy na zlecenie jej właściciela, a wynagrodzenie jest uzależnione od efektu końcowego. Zastosowanie takiej umowy ma swoje podstawy w Kodeksie cywilnym, który określa umowę o dzieło jako umowę, w której jedna strona zobowiązuje się do wykonania określonego dzieła, a druga do zapłaty wynagrodzenia. Dobre praktyki w branży reklamowej wskazują, że umowa o dzieło jest preferowana przy zleceniach dotyczących prac twórczych, co zapewnia klarowność i ochronę interesów obu stron.
Pytanie 11

Pracodawca zakończył umowę o pracę na czas określony z pracownikiem zatrudnionym w pełnym wymiarze godzin, którego wynagrodzenie brutto wynosiło 2 184,00 zł. Jaką kwotę ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy otrzymał pracownik, który ma 4 dni zaległego urlopu, jeśli współczynnik urlopowy wynosił 21?

A. 2 148,00 zł
B. 104,00 zł
C. 546,00 zł
D. 416,00 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć ekwiwalent za zaległy urlop wypoczynkowy, należy najpierw ustalić, ile wynosi wynagrodzenie za jeden dzień urlopu. W tym przypadku, pracownik ma stałe wynagrodzenie brutto w wysokości 2184,00 zł. Współczynnik urlopowy wynosi 21, co oznacza, że pracownik ma prawo do 21 dni urlopu rocznie. Aby obliczyć wartość pojedynczego dnia urlopu, dzielimy miesięczne wynagrodzenie przez liczbę dni roboczych w miesiącu, a następnie mnożymy przez współczynnik urlopowy. W przybliżeniu, przyjmując średnio 22 dni robocze w miesiącu, obliczenie będzie wyglądać następująco: 2184,00 zł / 22 dni = 99,27 zł za dzień. Następnie, aby uzyskać kwotę ekwiwalentu za 4 dni urlopu, mnożymy wartość jednego dnia przez liczbę niewykorzystanych dni: 99,27 zł * 4 dni = 397,08 zł. Ponieważ jednak zgodnie z zasadami prawa pracy, kwotę ekwiwalentu za niewykorzystany urlop należy zaokrąglić do najbliższej wartości brutto, co daje 416,00 zł. Warto zaznaczyć, że umiejętność obliczania ekwiwalentu za urlop jest niezbędna w zarządzaniu kadrami i przestrzeganiu przepisów prawa pracy.
Pytanie 12

Pracodawca dokonuje wypłaty pensji pracownika na początku każdego kolejnego miesiąca. W styczniu pracownik był na zwolnieniu lekarskim przez 5 dni z powodu choroby. Pracodawca przez przypadek przelał pracownikowi większą kwotę wynagrodzenia za styczeń, niż powinien. W związku z tym pracodawca ma prawo

A. odjąć nadpłatę z pensji pracownika w dowolnym momencie bez jego zgody
B. odjąć nadpłatę z wynagrodzenia za luty 1 marca za pisemną zgodą pracownika
C. żądać zwrotu nadpłaty wynagrodzenia od pracownika w dowolnym momencie za jego ustną zgodą
D. odliczyć nadpłatę z pensji za luty 1 marca bez zgody pracownika

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca potrącenia nadpłaty z wynagrodzenia za luty 1 marca za pisemną zgodą pracownika jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z Kodeksem pracy, wszelkie potrącenia z wynagrodzenia mogą być dokonywane tylko w określonych sytuacjach. W przypadku nadpłaty, pracodawca ma prawo do żądania zwrotu niewłaściwie wypłaconej kwoty, jednak powinien to zrobić zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi. Kluczowym aspektem jest uzyskanie pisemnej zgody pracownika na potrącenie, co nie tylko jest zgodne z prawem, ale również stanowi najlepszą praktykę w zarządzaniu relacjami pracodawca-pracownik. W praktyce, pracodawca powinien jasno poinformować pracownika o przyczynie nadpłaty oraz kwocie, która ma zostać potrącona. Przykładowo, jeżeli pracownik był na zwolnieniu lekarskim, a wynagrodzenie za ten okres zostało wypłacone w pełnej wysokości, pracodawca ma prawo domagać się zwrotu tej kwoty. Zgoda pisemna zapewni transparentność i zgodność z procedurami, minimalizując ryzyko sporów w przyszłości.
Pytanie 13

Zatrudniający, który w dniu 28 lutego 2017 r. zawarł z pracownikiem umowę o pracę, określając datę rozpoczęcia pracy na 1 marca 2017 r., powinien zgłosić pracownika do ubezpieczeń społecznych oraz zdrowotnych najpóźniej w dniu

A. 14 marca 2017 r. (wtorek)
B. 28 lutego 2017 r. (wtorek)
C. 08 marca 2017 r. (środa)
D. 15 marca 2017 r. (środa)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 8 marca 2017 r. (środa), co wynika z przepisów dotyczących zgłaszania pracowników do ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych, pracodawca ma obowiązek zgłosić pracownika do ubezpieczeń społecznych oraz zdrowotnych najpóźniej w dniu, w którym rozpoczyna on pracę. W opisanym przypadku umowa o pracę została podpisana 28 lutego 2017 r., jednak pracownik zaczyna pracę dopiero 1 marca 2017 r. Dlatego najpóźniejszy termin zgłoszenia pracownika upływa 8 marca 2017 r., a nie 28 lutego czy później. W praktyce warto, aby pracodawcy pamiętali o tym terminie i planowali zgłoszenia z wyprzedzeniem, aby uniknąć problemów administracyjnych. Dobrą praktyką jest też potwierdzenie zgłoszenia w ZUS oraz zachowanie dokumentacji, by móc w razie potrzeby udowodnić, że obowiązki zostały spełnione w terminie.
Pytanie 14

W sekcji B akt osobowych pracodawca powinien gromadzić

A. świadectwo zatrudnienia z poprzedniej firmy.
B. umowę o zakazie konkurencji po zakończeniu stosunku pracy.
C. PIT-2 - oświadczenie pracownika w celu obliczania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.
D. oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, która mówi o PIT-2 i oświadczeniu pracownika, jest jak najbardziej na miejscu. To mega ważny dokument, bo jest kluczowy przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy. Wiesz, w części B akt osobowych powinny być przechowywane te papiery, które są potrzebne do ogarnięcia swoich podatków. Dzięki PIT-2 pracownik może wskazać, że chce pomniejszyć zaliczkę na podatek, co naprawdę może pomóc osobom, które mają niższe dochody czy korzystają z różnych ulg. Pracodawca musi to wszystko przechowywać przez pięć lat, co jest super istotne na wypadek kontroli skarbowej i ułatwia pracownikom zabieganie o zwroty podatku. A dodatkowo, posiadanie tego PIT-2 w aktach to po prostu dobrze wykonana robota w kadrach - to daje przejrzystość w relacji pracodawca-pracownik i sprawia, że wszystko jest jasne.
Pytanie 15

Umowa cywilna, która nie została nazwana, a jej celem jest odpłatne zlecenie zarządzania przedsiębiorstwem osobie fizycznej lub innemu podmiotowi gospodarczemu, to

A. umowa agencyjna
B. umowa o dzieło
C. kontrakt menedżerski
D. umowa o pracę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kontrakt menedżerski to umowa, w której powierza się zarządzanie firmą konkretnej osobie albo innemu podmiotowi. To trochę inne podejście niż przy umowie o pracę, bo tu mamy więcej luzu dla obu stron. Menedżerzy mogą podejmować decyzje samodzielnie, co często jest lepsze w zmieniającym się świecie biznesu. Przykładowo, często zatrudnia się zewnętrznych konsultantów, żeby poprowadzili projekt, bo mają doświadczenie i wiedzę, a firma nie chce zatrudniać kogoś na stałe. Takie umowy są też zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu, bo zwiększają efektywność i przejrzystość działań.
Pytanie 16

Jedną z kluczowych cech umowy o dzieło jest

A. brak możliwości wyboru miejsca realizacji dzieła
B. podległość wobec pracodawcy
C. ciągłość w relacji zatrudnienia
D. osiągnięcie ostatecznego rezultatu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Umowa o dzieło to coś, co ma na celu wyprodukowanie konkretnego dzieła. To różni ją od umowy o pracę, gdzie liczy się czas pracy i wynagrodzenie za ten czas. W przypadku umowy o dzieło najważniejszy jest efekt końcowy, czyli to, co dokładnie wykonujesz. Czyli, wykonawca jest odpowiedzialny za dostarczenie gotowego produktu, który spełnia wymagania jakości i funkcjonalności. Przykłady to np. projekty architektoniczne, oprogramowanie, a nawet prace artystyczne. W branży budowlanej to jest mega istotne, bo wykonawcy muszą przestrzegać norm budowlanych i standardów jakości, żeby klient był zadowolony i wszystko było zgodne z prawem. Jak się to zrozumie, to łatwiej planować i realizować różne projekty oraz zarządzać oczekiwaniami obu stron.
Pytanie 17

Którą informację spośród wymienionych należy dopisać w zamieszczonej umowie o pracę, aby umowa nie zawierała błędu formalnego?

Przedsiębiorstwo Produkcyjne AREA sp. z o.o.

Warszawa

ul. Puławska 17

Regon: 016376431

NIP: 5252183362

Warszawa, 30.05.2018 r.

UMOWA O PRACĘ

numer UP/2018/1

zawarta w dniu 30.05.2018 r. pomiędzy Przedsiębiorstwem Produkcyjnym AREA sp. z o.o., z siedzibą:

Warszawa, ul. Puławska 17, reprezentowanym przez Prezesa Zarządu Piotra Kowalika

a Panem Mateuszem Orłowskim, zamieszkałym: Warszawa, Al. Solidarności 61

na czas określony od 01.06.2018 r.

1. Strony ustalają następujące warunki zatrudnienia:

1) stanowisko: kontroler jakości

2) miejsce wykonywania pracy: Warszawa, ul. Puławska 17

3) wymiar czasu pracy: 1/1 (pełny etat)

4) składniki wynagrodzenia:

1. Podstawa miesięczna 2 000,00 zł

2. Premia regulaminowa 500,00 zł

2. Dzień rozpoczęcia pracy: 01.06.2018 r.

30.05.2018 r. Mateusz Orłowski

(data i podpis pracownika)

Piotr Kowalik

(podpis pracodawcy)

A. Datę zakończenia umowy.
B. Wymiar urlopu.
C. Informację o wykształceniu pracownika.
D. Informację o szkoleniu BHP.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "Datę zakończenia umowy" jest poprawna, ponieważ zgodnie z polskim prawem pracy, każda umowa o pracę na czas określony musi zawierać informację o dacie, kiedy umowa wygasa. Brak tej informacji stanowi błąd formalny, który może prowadzić do problemów prawnych, takich jak nieważność umowy czy niepewność co do dalszego zatrudnienia pracownika. W praktyce oznacza to, że pracodawca powinien precyzyjnie określić, na jak długo zobowiązuje się do zatrudnienia pracownika, co jest kluczowe zarówno dla pracownika, jak i dla pracodawcy. Przykładem może być umowa zawarta na czas określony, która kończy się z dniem 31 grudnia 2023 roku. Warto również zauważyć, że inne elementy umowy, takie jak wymiar urlopu, mogą być istotne, ale nie są krytyczne dla ważności umowy. Dobrą praktyką jest także informowanie pracowników o ich prawach i obowiązkach, co może odbywać się w formie odrębnych dokumentów.
Pytanie 18

Pracownik zatrudniony na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy otrzymuje stałe wynagrodzenie netto w kwocie 3 200,00 zł. Pracownik ma zadłużenie alimentacyjne w wysokości 2 000,00 zł. Na podstawie przepisów Kodeksu pracy ustal maksymalną kwotę potrącenia z tytułu należności alimentacyjnych, jakiego może dokonać pracodawca z wynagrodzenia pracownika, jeżeli nie ma potrąceń z innych tytułów.

Fragment Kodeksu pracy
Art. 87.§1. Z wynagrodzenia za pracę – po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych – podlegają potrąceniu tylko następujące należności:
1) sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych,
2) sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne,
3) zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi,
4) kary pieniężne przewidziane w art. 108.
§2. Potrąceń dokonuje się w kolejności podanej w § 1.
§3. Potrącenia mogą być dokonywane w następujących granicach:
1) w razie egzekucji świadczeń alimentacyjnych – do wysokości trzech piątych wynagrodzenia,
2) w razie egzekucji innych należności lub potrącania zaliczek pieniężnych – do wysokości połowy wynagrodzenia.
§4. Potrącenia, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3, nie mogą w sumie przekraczać połowy wynagrodzenia, a łącznie z potrąceniami, o których mowa w § 1 pkt 1 – trzech piątych wynagrodzenia. Niezależnie od tych potrąceń kary pieniężne potrąca się w granicach określonych w art. 108.
A. 2 000,00 zł
B. 1 600,00 zł
C. 1 200,00 zł
D. 1 920,00 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 1 920,00 zł. Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, w szczególności art. 87 §3, maksymalne potrącenia z wynagrodzenia pracownika w przypadku egzekucji alimentów mogą wynosić do trzech piątych (3/5) wynagrodzenia netto. W tym przypadku pracownik otrzymuje wynagrodzenie netto w wysokości 3 200,00 zł. Aby obliczyć maksymalną kwotę potrącenia, należy najpierw obliczyć trzy piąte tego wynagrodzenia: 3/5 z 3 200,00 zł to 1 920,00 zł. Jest to kluczowa informacja, ponieważ pracodawca ma obowiązek przestrzegania przepisów prawa, które mają na celu ochronę praw pracowników, a jednocześnie zapewnienie wsparcia dla osób uprawnionych do alimentów. Dobrze jest również pamiętać, że w przypadku, gdy pracownik ma inne potrącenia, np. z tytułu kredytów czy innych zobowiązań, maksymalna kwota potrącenia z wynagrodzenia może być obniżona, co również warto uwzględnić w praktyce zarządzania wynagrodzeniami.
Pytanie 19

W odniesieniu do każdej osoby zatrudnionej na mocy umowy o pracę, dla której stwierdzono znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności, pracodawca ma możliwość zwiększenia podstawowego odpisu na ZFŚS o

A. 50% podstawy naliczenia odpisu
B. 5% podstawy naliczenia odpisu
C. 7% podstawy naliczenia odpisu
D. 6,25% podstawy naliczenia odpisu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 6,25% jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa pracy oraz ustawą o rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych, pracodawca może zwiększyć podstawowy odpis na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych (ZFŚS) o ten właśnie procent dla pracowników z orzeczonym znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Praktycznie oznacza to, że jeśli pracodawca odpisuje na ZFŚS, to dla takich pracowników kwota ta będzie wyższa, co ma na celu wsparcie ich sytuacji życiowej oraz zachęcanie do zatrudniania osób niepełnosprawnych. Przykładowo, jeśli podstawowy odpis na ZFŚS dla danego pracownika wynosi 1000 zł, to w przypadku zatrudnienia osoby z umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności, pracodawca powinien odprowadzić 1062,50 zł na ZFŚS, co stanowi 6,25% więcej niż standardowa kwota. Tego rodzaju przepisy są częścią polityki równości szans na rynku pracy, a także promują integrację osób z niepełnosprawnościami w środowisku zawodowym.
Pytanie 20

Pracownik z piętnastoletnim doświadczeniem zawodowym był zatrudniony u swojego pierwszego pracodawcy na pełen etat do 31 sierpnia 2018 r. i skorzystał z 17 dni urlopu wypoczynkowego za 2018 rok. Od 5 września 2018 r. rozpoczął pracę na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy u drugiego pracodawcy. Ile dni urlopu wypoczynkowego przysługiwało mu za rok 2018 u drugiego pracodawcy?

A. 26 dni
B. 7 dni
C. 20 dni
D. 9 dni

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź to 9 dni urlopu, które przysługiwały temu pracownikowi w 2018 roku u jego drugiego pracodawcy. Generalnie, według Kodeksu pracy, każdy pracownik ma prawo do 20 dni urlopu rocznego, jeśli pracuje na pełen etat. Ale jak nie przepracował całego roku, to urlop oblicza się proporcjonalnie. Tu mamy sytuację, że pracownik zaczął pracę 5 września 2018 roku, czyli przepracował dokładnie 4 miesiące i 26 dni w tym roku. Przeliczając to, mamy (4 miesiące/12 miesięcy) * 20 dni, co daje około 6,67 dni. Zaokrąglamy to do 7 dni. Jednak ten pracownik wcześniej wykorzystał 17 dni urlopu u pierwszego pracodawcy, co daje mu prawo do dodatkowych dni urlopowych w nowym miejscu. Całkowicie więc wychodzi 7 dni z drugiego zatrudnienia, a dodatkowo 2 dni, które mu pozostały z nadmiaru, co razem daje 9 dni. To wszystko jest zgodne z zasadami, które mają na celu równowagę między potrzebami pracowników a wymaganiami pracodawców.
Pytanie 21

Zamieszczone pismo sporządzone w Hurtowni KAMA sp. z o.o. to

Hurtownia KAMA sp. z o.o.
ul. Piękna 12
50-123 Wrocław		Wrocław, 02.11.2018 r.
Pani
Malwina Kruk
Specjalista ds. kadr

Zgodnie z postanowieniami art. 29 § 3 Kodeksu pracy informuję Panią, że:

1) obowiązujące Panią normy czasu pracy wynoszą: 8 godzin dziennie, 40 godzin tygodniowo w pięciodniowym tygodniu pracy;

2) wynagrodzenie za pracę jest wypłacane raz w miesiącu, płatne z dołu do ostatniego dnia miesiąca w siedzibie biura lub przelewem na wskazane przez Panią pisemnie konto;

3) przysługuje Pani urlop wypoczynkowy w wymiarze wynikającym z art. 154-158 Kodeksu pracy;

4) pracownik potwierdza swoją obecność w pracy poprzez podpisanie listy obecności;

5) za każdą godzinę pracy przepracowaną ponad normę czasu pracy, oprócz zasadniczego wynagrodzenia, przysługuje Pani dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych zgodnie z Kodeksem pracy.

....Michał Nowak....
(Podpis prezesa)

Oświadczam, że zapoznałem/am się z powyższymi informacjami

.................................
(Data i podpis pracownika)

A. umowa o pracę na czas nieokreślony.
B. instruktaż stanowiskowy.
C. informacja o warunkach zatrudnienia.
D. świadectwo pracy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zamieszczone pismo jest informacją o warunkach zatrudnienia, co jest zgodne z przepisami zawartymi w Kodeksie pracy, a w szczególności w jego artykule 29 § 3. Tego rodzaju dokument ma kluczowe znaczenie dla pracownika, ponieważ dostarcza mu istotnych informacji na temat jego przyszłych warunków pracy. W praktyce informacja ta powinna zawierać elementy takie jak wymiar czasu pracy, wysokość wynagrodzenia, zasady dotyczące urlopu oraz ewentualne inne przywileje lub wymagania związane z zatrudnieniem. Przykładem praktycznego zastosowania jest sytuacja, gdy pracownik zaczyna nową pracę i otrzymuje taki dokument na początku swojego zatrudnienia. Dzięki temu ma jasność co do swoich uprawnień oraz obowiązków, co z kolei wpływa na jego poczucie bezpieczeństwa i komfortu w nowym miejscu pracy. Dobrą praktyką jest, aby wszelkie warunki były również konsultowane z pracownikiem, co podnosi transparentność relacji pracowniczych.
Pytanie 22

Gdy umowa o pracę została zakończona z pracownikiem z dniem 30.11.2018 r., pracodawca miał obowiązek wyrejestrować go z ubezpieczeń w ZUS najpóźniej z dniem

A. 01.12.2018 r.
B. 30.11.2018 r.
C. 15.12.2018 r.
D. 07.12.2018 r.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 01.12.2018 r., ponieważ zgodnie z przepisami prawa pracy w Polsce, w przypadku rozwiązania umowy o pracę, pracodawca jest zobowiązany do wyrejestrowania pracownika z ubezpieczeń społecznych w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) z dniem następującym po rozwiązaniu umowy. Zgodnie z art. 41 ust. 1 Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, obowiązek ten powstaje z chwilą ustania zatrudnienia, co w tym przypadku miało miejsce 30.11.2018 r. W związku z tym, pracodawca powinien dokonać wyrejestrowania z dniem 01.12.2018 r. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w obszarze zarządzania kadrami i ubezpieczeniami, a także z zasadami prawidłowego obiegu dokumentów w firmach. Na przykład, w firmach stosujących systemy kadrowe, zadbanie o terminowe wyrejestrowanie pracownika pozwala na uniknięcie nieporozumień związanych z dalszymi obowiązkami ubezpieczeniowymi i ewentualnymi kontrolami ze strony ZUS.
Pytanie 23

Firma zatrudniła 51-letniego Pawła Sowę na podstawie umowy o pracę 16 sierpnia, który przed zatrudnieniem był zarejestrowany jako osoba bezrobotna w powiatowym urzędzie pracy przez ponad 30 dni. Pracodawcy przysługuje ulga w opłacaniu składek na Fundusz Pracy za Pawła Sowę przez

A. 12 miesięcy, liczonych od 1 września
B. 12 miesięcy, liczonych od 16 sierpnia
C. 36 miesięcy, liczonych od 1 września
D. 36 miesięcy, liczonych od 16 sierpnia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że pracodawcy przysługuje zwolnienie z opłacania składek na Fundusz Pracy za Pawła Sowę przez 12 miesięcy, liczonych od 1 września, jest poprawna ze względu na przepisy dotyczące wsparcia zatrudnienia. Zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, jeśli pracownik był zarejestrowany jako bezrobotny przez co najmniej 30 dni przed podjęciem pracy, pracodawca ma prawo do zwolnienia z obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy na okres 12 miesięcy. Ważne jest, aby termin 1 września był właściwy, ponieważ wynika z reguł dotyczących rozpoczęcia stosunku pracy i momentu odliczania składek. Praktycznie, takie zwolnienie może znacząco wpłynąć na koszty zatrudnienia, co jest korzystne dla pracodawców w kontekście zatrudniania osób z rynku pracy, zwłaszcza w obliczu rosnących kosztów pracy. Pracodawcy powinni być świadomi tych przepisów, aby maksymalizować korzyści finansowe i aktywnie wspierać zatrudnienie osób długotrwale bezrobotnych.
Pytanie 24

Zamieszczony fragment formularza służy do sporządzenia

1. Stwierdza się, że ................................................................................................................
(imię (imiona) i nazwisko pracownika)
imiona rodziców ....................................................... urodzony(a) ..........................................
(data urodzenia)
był zatrudniony(a) .................................................................................................................
(nazwa i adres pracodawcy)
w okresie od ................................ do ................................ w wymiarze ................................
(wymiar czasu pracy)
2. W okresie zatrudnienia pracownik wykonywał pracę ............................................................
(rodzaj wykonywanej pracy lub zajmowane stanowiska lub pełnione funkcje)
3. Stosunek pracy ustał w wyniku:
a) rozwiązania ........................................................................................................................
(tryb i podstawa prawna rozwiązania stosunku pracy)
b) wygaśnięcia ........................................................................................................................
(podstawa prawna wygaśnięcia stosunku pracy)
A. świadectwa pracy.
B. umowy o pracę.
C. wypowiedzenia umowy o pracę.
D. kwestionariusza osobowego.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zamieszczony fragment formularza rzeczywiście dotyczy świadectwa pracy, co jest potwierdzone zawartymi w nim informacjami. Świadectwo pracy to dokument, który jest wydawany przez pracodawcę i ma na celu potwierdzenie zatrudnienia pracownika oraz okoliczności zakończenia stosunku pracy. Kluczowe elementy świadectwa pracy obejmują daty zatrudnienia, opis wykonywanych obowiązków oraz informację o sposobie zakończenia pracy, co jest zgodne z przepisami Kodeksu pracy w Polsce. Praktycznym zastosowaniem świadectwa pracy jest jego konieczność przy poszukiwaniu nowego zatrudnienia, gdyż przyszli pracodawcy często wymagają tego dokumentu jako dowodu na dotychczasowe doświadczenie zawodowe. Świadectwo pracy powinno być sporządzone w dwóch egzemplarzach: jeden dla pracownika, a drugi dla pracodawcy. Warto również zaznaczyć, że świadectwo pracy jest dokumentem urzędowym, co oznacza, że powinno być przechowywane przez pracodawcę przez określony czas, zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi.
Pytanie 25

Wszystkie umowy o dzieło mają jedną wspólną cechę, którą jest

A. konieczność dokumentowania czasu pracy.
B. kontynuacja obowiązującego stosunku pracy.
C. uzyskanie ostatecznego rezultatu.
D. realizacja pracy pod nadzorem pracodawcy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Cechą charakterystyczną umowy o dzieło jest dążenie do osiągnięcia konkretnego rezultatu końcowego, co odróżnia ją od umowy o pracę, której istota polega na świadczeniu pracy w określonych godzinach. Umowa o dzieło jest regulowana przez Kodeks cywilny i ma na celu wykonanie określonego zadania, na przykład stworzenie utworu artystycznego, budowy obiektu czy wykonania projektu. Kluczowym elementem jest tu efekt, który ma być osiągnięty, a nie sam proces pracy. Przykładem może być zlecenie na napisanie książki – wykonawca nie jest zobowiązany do pracy w określonych godzinach, ale do dostarczenia gotowego dzieła w ustalonym terminie. Tego typu umowy są często wykorzystywane w branży kreatywnej, IT, budownictwie, gdzie efekty pracy są mierzalne i ściśle określone. Warto podkreślić, że w przypadku umowy o dzieło wynagrodzenie jest najczęściej ustalane za wykonanie konkretnego zadania, a nie na zasadzie godzinowej.
Pytanie 26

Zgodnie z Kodeksem pracy do obowiązkowych składników wynagrodzenia zalicza się

A. dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych
B. dodatek za staż pracy
C. premię regulaminową
D. dodatek za znajomość języków obcych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych jest uznawany za obowiązkowy dodatek do wynagrodzenia zgodnie z Kodeksem pracy w Polsce. Pracownicy, którzy wykonują pracę w godzinach przekraczających ustalone normy, mają prawo do dodatkowego wynagrodzenia, co jest szczególnie istotne w kontekście ochrony praw pracowniczych oraz motywacji do efektywnej pracy. Przykładem zastosowania tej regulacji jest sytuacja, w której pracownik wykonuje nadgodziny w odpowiedzi na zwiększone zapotrzebowanie na usługi firmy. W takim przypadku, zgodnie z przepisami, jego wynagrodzenie za te dodatkowe godziny powinno być powiększone, co nie tylko rekompensuje jego wysiłek, ale również podkreśla znaczenie przestrzegania standardów pracy. Warto zwrócić uwagę, że dodatki te mają na celu nie tylko ochronę pracowników, ale również regulację rynku pracy, zapewniając pracodawcom odpowiednią elastyczność w zarządzaniu zespołem. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla efektywnego zarządzania zasobami ludzkimi w każdej organizacji.
Pytanie 27

Osoba, która po raz pierwszy podejmuje zatrudnienie na podstawie umowy o pracę, musi dostarczyć orzeczenie lekarskie potwierdzające brak przeciwwskazań do wykonywania zadań na danym stanowisku. Dlatego przyszły pracodawca jest zobowiązany do skierowania jej na badania

A. okresowe
B. wstępne
C. kontrolne
D. uzupełniające

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź „wstępne” jest poprawna, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa pracy, pracodawca ma obowiązek skierować nowego pracownika na badania wstępne, zanim podejmie on pracę na danym stanowisku. Badania te mają na celu ocenę stanu zdrowia pracownika oraz ustalenie, czy jest on zdolny do wykonywania powierzonych mu zadań. Wstępne badania lekarskie są kluczowe, aby zapewnić bezpieczeństwo zarówno pracownika, jak i innych osób w miejscu pracy. W praktyce, po skierowaniu na badania, pracownik powinien przedstawić orzeczenie lekarskie, które stwierdza brak przeciwwskazań do pracy. Zgodnie z dobrymi praktykami, takie orzeczenia powinny być przechowywane w dokumentacji pracowniczej. Warto dodać, że badania wstępne są regulowane przez Kodeks pracy oraz odpowiednie rozporządzenia, które szczegółowo określają procedury ich przeprowadzania oraz dokumentację, jaką należy zebrać.
Pytanie 28

W której sekcji akt osobowych przechowywane są dokumenty dotyczące odpowiedzialności porządkowej pracownika?

A. W sekcji A
B. W sekcji B
C. W sekcji C
D. W sekcji D

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wskazująca na część D akt osobowych jako miejsce przechowywania dokumentów dotyczących odpowiedzialności porządkowej pracowników jest prawidłowa. Część D akt osobowych jest dedykowana do dokumentacji związanej z odpowiedzialnością pracownika wobec pracodawcy, co obejmuje również wszelkie informacje dotyczące nałożonych kar, regulaminów oraz postępowań dyscyplinarnych. Przykładowo, w przypadku wszczęcia postępowania w związku z naruszeniem regulaminu pracy, wszelkie dokumenty, takie jak protokoły, decyzje czy odwołania, powinny być przechowywane w tej części akt. Zgodnie z ustawą o dokumentacji pracowniczej, odpowiednie gromadzenie i archiwizacja takich informacji jest niezbędne dla zachowania transparentności w procesach kadrowych, a także dla ochrony praw pracowników. Ponadto, dobre praktyki w zakresie zarządzania dokumentacją wskazują na konieczność uregulowania procedur dotyczących odpowiedzialności porządkowej, co ma na celu zarówno minimalizację ryzyka, jak i ochronę interesów pracodawcy oraz pracowników.
Pytanie 29

Pracownik ma prawo do urlopu okolicznościowego z tytułu ślubu swojego dziecka na okres

A. 3 dni
B. 2 dni
C. 1 dnia
D. 4 dni

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 1 dzień, ponieważ zgodnie z Kodeksem pracy w Polsce, pracownik ma prawo do urlopu okolicznościowego w wymiarze 1 dnia z tytułu ślubu dziecka. Urlop ten jest jednym z rodzajów urlopów, które można wykorzystać w sytuacjach wyjątkowych, takich jak śluby, narodziny dziecka czy pogrzeby bliskich. W praktyce oznacza to, że pracownik, który planuje wziąć udział w ceremonii ślubnej swojego dziecka, może skorzystać z tego dnia bez potrzeby przedstawiania dodatkowych dokumentów poza wnioskiem o urlop. Przy planowaniu urlopu warto zwrócić uwagę na regulacje wewnętrzne firmy oraz na możliwość złożenia wniosku w odpowiednim czasie, aby umożliwić pracodawcy organizację pracy zespołu. Warto również pamiętać, że tego typu urlop jest płatny, co stanowi istotny aspekt dla pracowników, którzy pragną uczestniczyć w ważnych wydarzeniach w życiu rodzinnym.
Pytanie 30

Pracownik jest zatrudniony na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Otrzymuje miesięczne wynagrodzenie netto w kwocie 5 000,00 zł. Na podstawie przepisów Kodeksu pracy ustal maksymalną kwotę potrącenia z tytułu należności alimentacyjnych, jakiego może dokonać pracodawca z wynagrodzenia pracownika, jeżeli nie ma potrąceń z innych tytułów?

Art. 87. [Potrącenia z wynagrodzenia za pracę]
§ 1. Z wynagrodzenia za pracę - po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne, zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wpłat dokonywanych do pracowniczego planu kapitałowego, w rozumieniu ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. poz. 2215), jeżeli pracownik nie zrezygnował z ich dokonywania - podlegają potrąceniu tylko następujące należności:

1) sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych;
2) sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne;
3) zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi;
4) kary pieniężne przewidziane w art. 108.
§ 2. Potrąceń dokonuje się w kolejności podanej w § 1.
§ 3. Potrącenia mogą być dokonywane w następujących granicach:
1) w razie egzekucji świadczeń alimentacyjnych - do wysokości trzech piątych wynagrodzenia;
2) w razie egzekucji innych należności lub potrącania zaliczek pieniężnych - do wysokości połowy wynagrodzenia.
§ 4. Potrącenia, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3, nie mogą w sumie przekraczać połowy wynagrodzenia, a łącznie z potrąceniami, o których mowa w § 1 pkt 1 - trzech piątych wynagrodzenia. Niezależnie od tych potrąceń kary pieniężne potrąca się w granicach określonych w art. 108.
A. 2 500,00 zł
B. 3 000,00 zł
C. 2 000,00 zł
D. 3 500,00 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest poprawna! Maksymalna kwota potrącenia z wynagrodzenia pracownika z tytułu należności alimentacyjnych wynosi trzy piąte wynagrodzenia netto. W przypadku wynagrodzenia w wysokości 5 000,00 zł, obliczamy maksymalne potrącenie jako 5 000,00 zł x 3/5, co daje kwotę 3 000,00 zł. Jest to zgodne z przepisami Kodeksu pracy, które nakładają na pracodawcę obowiązek przestrzegania limitów potrąceń w celu zapewnienia pracownikom minimalnych środków do życia. Przykład praktyczny: jeżeli pracownik otrzymywałby wynagrodzenie w wysokości 6 000,00 zł, wówczas maksymalne potrącenie wynosiłoby 3 600,00 zł. Warto zaznaczyć, że w sytuacji, gdy występują inne potrącenia, takie jak ubezpieczenia społeczne czy zdrowotne, maksymalna kwota alimentów może ulec zmianie. Dobrą praktyką w takich przypadkach jest konsultacja z działem kadr lub prawnikiem w zakresie stosowania przepisów dotyczących potrąceń.
Pytanie 31

Pracownik, który jest absolwentem studiów licencjackich i przepracował 3 lata na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, zgodnie z Kodeksem pracy, ma prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze rocznym

Art. 155 § 1 Kodeksu pracy (fragment)
Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się z tytułu ukończenia:
1)zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej - przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 3 lata,
2)średniej szkoły zawodowej - przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat,
3)średniej szkoły zawodowej dla absolwentów zasadniczych (równorzędnych) szkół zawodowych - 5 lat,
4)średniej szkoły ogólnokształcącej - 4 lata,
5)szkoły policealnej - 6 lat,
6)szkoły wyższej - 8 lat.
Okresy nauki, o których mowa w pkt 1-6, nie podlegają sumowaniu.
A. 28 dni.
B. 20 dni.
C. 18 dni.
D. 26 dni.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 26 dni jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z Kodeksem pracy w Polsce, wymiar urlopu wypoczynkowego pracownika zależy od jego stażu pracy oraz wykształcenia. Pracownik, który ukończył studia wyższe, ma zaliczony okres nauki do wymiaru urlopu, co w tym przypadku dodaje 8 lat do całkowitego stażu. Po 3 latach pracy na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu, pracownik ten ma łącznie 11 lat okresu pracy i nauki, co uprawnia go do 26 dni urlopu wypoczynkowego. Znajomość tych zasad jest kluczowa dla prawidłowego zarządzania czasem pracy oraz planowania urlopów w organizacji. Dobrą praktyką w miejscu pracy jest regularne informowanie pracowników o ich prawach związanych z urlopami, co wspiera ich dobrostan i efektywność w pracy.
Pytanie 32

Pracodawcy są zobowiązani do tworzenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych

A. wszystkich firm z sektora prywatnego
B. którzy mają ponad 30 zatrudnionych
C. wszystkich jednostek budżetowych oraz samorządowych
D. którzy zatrudniają mniej niż 30 pracowników

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych (ZFŚS) jest instytucją, której celem jest wspieranie pracowników oraz ich rodzin w zakresie dostępu do różnych form pomocy socjalnej. Obowiązek tworzenia ZFŚS dotyczy wyłącznie jednostek budżetowych i samorządowych, które są zobowiązane do tego na mocy przepisów prawa, w tym Ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Takie fundusze są często wykorzystywane do organizacji wypoczynku pracowników, finansowania kolonii letnich dla dzieci, lub pomocy w formie zapomóg. Pracodawcy w sektorze publicznym mają zatem za zadanie dbać o dobrostan swoich pracowników, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi. Przykładem może być dofinansowanie do mieszkań dla pracowników czy organizacja imprez integracyjnych. Takie działania nie tylko wpływają na morale zespołu, ale także mogą przyczynić się do zwiększenia efektywności pracy, co jest korzystne zarówno dla pracownika, jak i dla pracodawcy.
Pytanie 33

Fragment przedstawionego dokument to

Fragment dokumentu
(...) pan Jan Rakowski zamieszkały w Szczecinie, ul. Bolesława II Śmiałego 42/8 jest zatrudniony w Piekarni ORKISZ sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie, ul. Złotowska 86 na czas nieokreślony od 01.03.2021 r. na stanowisku piekarza w wymiarze czasu pracy 1/1 etatu i w okresie od 01.03.2021 r. do 31.05.2021 r. osiągnął średnie miesięczne wynagrodzenie w wysokości 4 600,00 zł brutto.
Dokument wydaje się w celu (...)
A. informacja o warunkach zatrudnienia.
B. zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu.
C. oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę.
D. świadectwo pracy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fragment dokumentu przedstawia typowe elementy charakterystyczne dla zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu. Dokument ten zazwyczaj zawiera dane osobowe pracownika, takie jak jego imię i nazwisko, stanowisko, okres zatrudnienia, wymiar czasu pracy oraz szczegóły dotyczące wynagrodzenia. Ważnym aspektem zaświadczenia jest to, że jest ono wydawane na prośbę pracownika w celu potwierdzenia jego zatrudnienia, co jest szczególnie istotne w sytuacjach takich jak ubieganie się o kredyt czy inne formy finansowania. Warto zwrócić uwagę, że zgodnie z Kodeksem pracy, pracodawca ma obowiązek wystawienia takiego dokumentu na życzenie pracownika, a jego forma i treść powinny spełniać określone standardy. Dzięki zaświadczeniu pracownik może udowodnić swoją zdolność do spłaty zobowiązań finansowych, co jest istotne dla instytucji kredytowych.
Pytanie 34

Andrzej Nowak ukończył 4-letnie technikum i dwuletnią szkołę policealną. Po ukończeniu szkoły policealnej podjął pierwszą pracę. Jaki okres zostanie wliczony do podstawy wymiaru urlopu tego pracownika z tytułu ukończonych szkół?

Art. 155. § 1. Kodeksu pracy
Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się z tytułu ukończenia:
1) zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej – przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 3 lata
2) średniej szkoły zawodowej – przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat,
3) średniej szkoły zawodowej dla absolwentów zasadniczych (równorzędnych) szkół zawodowych – 5 lat,
4) średniej szkoły ogólnokształcącej – 4 lata,
5) szkoły policealnej – 6 lat,
6) szkoły wyższej – 8 lat.
Okresy nauki, o których mowa w pkt 1-6, nie podlegają sumowaniu.
A. 10 lat
B. 5 lat
C. 8 lat
D. 6 lat

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Andrzej Nowak kończąc technikum i szkołę policealną, ma prawo zaliczyć 6 lat do podstawy wymiaru urlopu. To wynika z przepisów, które mówią, że do zatrudnienia liczy się tylko czas nauki w szkołach wyższych i policealnych. Czas w technikum, mimo że to szkoła średnia, nie jest brany pod uwagę. Więc praktycznie, pracodawcy patrzą tylko na te lata, które są bezpośrednio związane z kwalifikacjami zawodowymi, co ma duże znaczenie przy ustalaniu długości urlopu. Szkoły policealne dostarczają wiedzy i umiejętności, które są bardziej przydatne na rynku pracy, dlatego te lata wlicza się do okresu zatrudnienia. Moim zdaniem, posiadanie dobranych dyplomów i ukończonych kursów naprawdę ma duży wpływ na to, jak potoczy się nasza kariera zawodowa. Dlatego znajomość przepisów dotyczących urlopów i uznawania lat nauki jest kluczowa dla każdego, kto chce coś osiągnąć w życiu zawodowym.
Pytanie 35

Z wynagrodzenia pracownika pracodawca może potrącić kwoty przeznaczone na pokrycie świadczeń alimentacyjnych w wysokości

A. 90%
B. 50%
C. 75%
D. 60%

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 60% jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z polskim prawem, pracodawca ma prawo potrącać z wynagrodzenia pracownika na rzecz alimentów do 60% wynagrodzenia netto. Przepisy te są ściśle regulowane przez Kodeks postępowania cywilnego, który określa maksymalny limit potrąceń dla różnych rodzajów wierzytelności. Potrącenia te mogą być stosowane w przypadku niewykonywania obowiązków alimentacyjnych na rzecz dzieci lub byłych partnerów. Przykładem może być sytuacja, gdy pracownik ma ustalone alimenty na dziecko w wysokości 1000 zł miesięcznie. W takim przypadku, jeżeli jego wynagrodzenie netto wynosi 4000 zł, pracodawca może potrącić maksymalnie 2400 zł, co stanowi 60% wynagrodzenia. Ważne jest także, aby pracodawca przestrzegał przepisów dotyczących kolejności potrąceń, co oznacza, że alimenty mają pierwszeństwo przed innymi rodzajami potrąceń. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla prawidłowego zarządzania wynagrodzeniem oraz zabezpieczenia praw osób uprawnionych do alimentów.
Pytanie 36

Pracodawca zawarł umowę o pracę z pracownikiem dnia 31 marca 2022 r. W umowie określił datę rozpoczęcia zatrudnienia na 1 kwietnia 2022 r. Zgłoszenie pracownika do ubezpieczeń społecznych oraz zdrowotnych powinno być dokonane najpóźniej do dnia

A. 08 kwietnia 2022 r.
B. 01 kwietnia 2022 r.
C. 20 kwietnia 2022 r.
D. 15 kwietnia 2022 r.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 08 kwietnia 2022 r. jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa pracy, pracodawca ma obowiązek zgłosić pracownika do ubezpieczeń społecznych oraz zdrowotnych w ciągu 7 dni od daty rozpoczęcia pracy. W tym przypadku, pracownik rozpoczął pracę 1 kwietnia 2022 r., co oznacza, że termin zgłoszenia upływa 8 kwietnia 2022 r. Przestrzeganie tego terminu jest kluczowe, aby uniknąć potencjalnych sankcji ze strony ZUS (Zakład Ubezpieczeń Społecznych) oraz zapewnić pracownikowi pełne prawo do korzystania z zabezpieczeń społecznych i zdrowotnych. Praktyka ta jest również istotna z punktu widzenia ochrony praw pracowniczych oraz odpowiedzialności pracodawcy, a także wpływa na późniejsze ustalenie ewentualnych składek i świadczeń. Zgłoszenie do ubezpieczeń powinno być dokonywane w formie elektronicznej, co przyspiesza proces i zwiększa jego efektywność. Dobrym nawykiem jest zatem zorganizowanie odpowiednich procedur w firmie, które zapewnią terminowe zgłaszanie nowych pracowników.
Pytanie 37

Pracownik, który jest absolwentem szkoły wyższej i przepracował 4 lata na podstawie umowy o pracę, zgodnie z Kodeksem pracy, ma prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze rocznym

Art. 155 § 1 Kodeksu pracy ( fragment)
Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się z tytułu ukończenia:
1)zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej - przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 3 lata,
2)średniej szkoły zawodowej - przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat,
3)średniej szkoły zawodowej dla absolwentów zasadniczych (równorzędnych) szkół zawodowych - 5 lat,
4)średniej szkoły ogólnokształcącej - 4 lata,
5)szkoły policealnej - 6 lat,
6)szkoły wyższej - 8 lat.
Okresy nauki, o których mowa w pkt 1-6, nie podlegają sumowaniu.
A. 20 dni.
B. 26 dni.
C. 18 dni.
D. 28 dni.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 26 dni jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z Kodeksem pracy, do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu wypoczynkowego, wlicza się czas trwania nauki w szkole wyższej, jednak maksymalnie do 8 lat. W przypadku pracownika, który jest absolwentem szkoły wyższej i przepracował 4 lata, należy uwzględnić te lata w obliczeniach. Pracownik z wykształceniem wyższym, po 10 latach pracy ma prawo do 26 dni urlopu. Przykładowo, jeśli pracownik rozpoczyna pracę tuż po ukończeniu studiów, jego 4-letni staż pracy w połączeniu z maksymalnymi 8 latami nauki daje łącznie 12 lat, co skutkuje prawem do pełnych 26 dni. Znajomość przepisów Kodeksu pracy jest kluczowa dla pracowników oraz pracodawców, ponieważ pozwala na prawidłowe planowanie urlopów oraz zarządzanie czasem pracy. Warto również pamiętać, że w zależności od wymogów pracodawcy, może być korzystne przeanalizowanie systemu urlopowego w kontekście równoważenia pracy i życia prywatnego.
Pytanie 38

Jakie umowy są objęte zasadami Kodeksu pracy?

A. Umowa agencyjna
B. Umowa o dzieło
C. Umowa zlecenia
D. Umowa o pracę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Umowa o pracę jest regulowana przez przepisy Kodeksu pracy, co oznacza, że wszystkie aspekty związane z jej zawarciem, wykonaniem oraz zakończeniem podlegają szczegółowym regulacjom prawnym. Kodeks pracy określa m.in. prawa i obowiązki pracodawców i pracowników, zasady wynagradzania, urlopów oraz ochrony zatrudnienia. Umowa ta różni się od innych typów umów, takich jak umowa zlecenia czy umowa o dzieło, które są regulowane przez Kodeks cywilny. Przykładowo, w umowie o pracę pracownik ma prawo do wynagrodzenia minimalnego, urlopu wypoczynkowego oraz innych świadczeń, które nie są zagwarantowane w przypadku umowy zlecenia. Ponadto, Kodeks pracy wprowadza zasady dotyczące czasu pracy, co jest kluczowe dla utrzymania równowagi między życiem zawodowym a prywatnym. Zrozumienie regulacji Kodeksu pracy jest istotne nie tylko dla pracodawców, ale również pracowników, aby mogli świadomie korzystać ze swoich praw.
Pytanie 39

Jakie pismo powinna podpisać osoba przyjmująca zlecenie dotyczące stworzenia i realizacji muralu reklamowego dla spółki akcyjnej?

A. Umowę zlecenia
B. Umowę o pracę
C. Umowę o dzieło
D. Kontrakt menadżerski

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Umowa o dzieło jest odpowiednim dokumentem do podpisania w przypadku zamówienia dotyczącego zaprojektowania i wykonania muralu reklamowego. W kontekście prawa cywilnego, umowa o dzieło reguluje wykonanie konkretnego zadania, które kończy się wyprodukowaniem określonego rezultatu, jakim w tym przypadku jest mural. Kluczową cechą umowy o dzieło jest to, że wynagrodzenie zależy od efektu końcowego, co jest zgodne z praktykami w branży artystycznej i reklamowej. Przykładem może być sytuacja, gdy artysta malujący mural uzgadnia z klientem szczegóły dotyczące projektu, takie jak jego wielkość, tematykę i termin realizacji. W ramach umowy o dzieło można również zawrzeć zapisy dotyczące praw autorskich oraz możliwości wykorzystania muralu w celach promocyjnych, co jest istotne dla obu stron. Tego typu umowa zabezpiecza zarówno wykonawcę, jak i zamawiającego, zapewniając klarowność w zakresie oczekiwań i zobowiązań.
Pytanie 40

Osoba pracująca na ¾ etatu, mająca dwuletnie doświadczenie zawodowe i będąca absolwentem szkoły średniej zawodowej, ma prawo do urlopu wypoczynkowego w wysokości

A. 19 dni
B. 15 dni
C. 20 dni
D. 26 dni

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 15 dni jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z polskim Kodeksem pracy, pracownik zatrudniony na ¾ etatu ma prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze proporcjonalnym do czasu pracy. Pracownik, który ma co najmniej 10-letni staż pracy, przysługuje 26 dni urlopu, a dla pracowników z krótszym stażem, wymiar ten jest obliczany w oparciu o staż pracy oraz status zatrudnienia. W przypadku pracownika o dwóch latach stażu pracy oraz średnim wykształceniu, przysługuje mu 20 dni urlopu, co w przypadku zatrudnienia na ¾ etatu obniża się do 15 dni. Przykładowo, systematyczne obliczanie urlopu jest istotne przy planowaniu harmonogramu pracy oraz urlopów, co może wpłynąć na efektywność organizacyjną. Warto również zauważyć, że pracownicy mają prawo do pełnego wykorzystania swojego urlopu, co jest realizowane poprzez zgodne z przepisami planowanie urlopów w firmie oraz wprowadzenie polityki urlopowej, która promuje zdrowie i dobrostan pracowników.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej