Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 00:03
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 00:33

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jakim materiałem eksploatacyjnym jest ploter solwentowy?

A. komplet metalowych rylców
B. ostrze tnące
C. farba na bazie rozpuszczalników
D. atrament na bazie żelu
Głowica tnąca nie jest materiałem eksploatacyjnym stosowanym w ploterach solwentowych, lecz jednym z kluczowych komponentów ploterów tnących. Jej podstawowym zadaniem jest precyzyjne wycinanie kształtów z materiałów takich jak folia samoprzylepna. Użytkownicy mogą mylić te technologie, co prowadzi do nieporozumień w doborze odpowiednich sprzętów do konkretnych zadań. Z kolei atrament żelowy jest typowym materiałem eksploatacyjnym dla ploterów atramentowych, a nie solwentowych. Jego skład chemiczny i właściwości, takie jak gęstość czy czas schnięcia, różnią się znacząco, co wpływa na zastosowanie w druku cyfrowym. Warto zauważyć, że użycie farb żelowych w ploterach solwentowych może prowadzić do poważnych problemów, takich jak zatykanie głowic drukujących, co skutkuje kosztownymi naprawami. Zestaw metalowych rylców także nie pasuje do kontekstu ploterów solwentowych, ponieważ jest on stosowany w technologii grawerowania lub cięcia, a nie w druku. Te błędne odpowiedzi mogą wynikać z braku zrozumienia specyfiki sprzętu oraz jego zastosowania, co jest kluczowe w branży poligraficznej, gdzie znajomość odpowiednich materiałów eksploatacyjnych jest niezbędna do osiągnięcia wysokiej jakości produkcji.
Pytanie 2

Nowe komponenty komputerowe, takie jak dyski twarde czy karty graficzne, są umieszczane w metalizowanych opakowaniach foliowych, których głównym celem jest zabezpieczenie

A. elementów elektronicznych przed promieniowaniem słonecznym
B. elementów elektronicznych przed ładunkami elektrostatycznymi
C. komponentów przed wilgocią
D. komponentów przed nagłymi zmianami temperatur w trakcie transportu
Pakowanie podzespołów komputerowych w metalizowane opakowania foliowe to naprawdę ważna sprawa. Te opakowania chronią elementy elektroniczne przed ładunkami elektrostatycznymi, które mogą powstawać, gdy coś się z nimi styka, i to może skończyć się tragicznie, bo może uszkodzić delikatne układy. Metalizowane opakowania działają jak ekran, który zmniejsza pole elektryczne w środku. W praktyce, normy takie jak IEC 61340-5-1 mówią, jak powinno to wyglądać, a firmy coraz częściej korzystają z takich opakowań, bo to zapewnia, że ich produkty są bezpieczniejsze. Na przykład w branży półprzewodnikowej, gdzie wszystko jest na wagę złota, metalizowane folie są używane do transportowania i przechowywania chipów, co znacznie zmniejsza ryzyko uszkodzenia. Więc widzisz, odpowiednia ochrona przed ESD to nie tylko nowinki technologiczne, ale też klucz do lepszego zarządzania logistyką i magazynowaniem. Warto o tym pamiętać, bo stosując dobre materiały, można naprawdę wydłużyć życie podzespołów.
Pytanie 3

Protokół Datagramów Użytkownika (UDP) należy do kategorii

A. połączeniowych warstwy transportowej modelu TCP/IP
B. połączeniowych warstwy łącza danych ISO/OSI
C. bezpołączeniowych warstwy łącza danych modelu ISO/OSI
D. bezpołączeniowych warstwy transportowej modelu TCP/IP
User Datagram Protocol (UDP) jest protokołem bezpołączeniowym warstwy transportowej modelu TCP/IP, co oznacza, że nie ustanawia on trwałego połączenia przed rozpoczęciem komunikacji. UDP pozwala na wysyłanie danych w formie datagramów, co jest korzystne w przypadkach, gdzie szybkość transmisji jest kluczowa, a ewentualne zagubienie pakietów nie jest krytyczne. Przykłady zastosowania UDP obejmują streaming wideo, gry online i VoIP, gdzie opóźnienia są bardziej szkodliwe niż utrata pojedynczych datagramów. Protokół ten umożliwia również działanie w warunkach niskiej przepustowości oraz w sieciach o dużym obciążeniu, co czyni go idealnym dla aplikacji wymagających dużej responsywności. W praktyce, protokół UDP jest używany w wielu popularnych aplikacjach internetowych, takich jak DNS (Domain Name System), co podkreśla jego znaczenie w nowoczesnej komunikacji sieciowej. Ponadto, standardy RFC 768 definiują UDP, zapewniając jasne wytyczne dla jego implementacji i działania w sieciach komputerowych.
Pytanie 4

Komputery K1, K2, K3, K4 są podłączone do interfejsów przełącznika, które są przypisane do VLAN-ów wymienionych w tabeli. Które z tych komputerów mają możliwość komunikacji ze sobą?

Nazwa komputeraAdres IPNazwa interfejsuVLAN
K110.10.10.1/24F1VLAN 10
K210.10.10.2/24F2VLAN 11
K310.10.10.3/24F3VLAN 10
K410.10.11.4/24F4VLAN 11
A. K1 i K2
B. K1 i K4
C. K1 z K3
D. K2 i K4
Komputery K1 i K3 mogą się ze sobą komunikować, ponieważ są przypisane do tego samego VLAN-u, czyli VLAN 10. W sieciach komputerowych VLAN (Virtual Local Area Network) to logiczna sieć, która pozwala na oddzielenie ruchu sieciowego w ramach wspólnej infrastruktury fizycznej. Przypisanie urządzeń do tego samego VLAN-u umożliwia im komunikację tak, jakby znajdowały się w tej samej sieci fizycznej, mimo że mogą być podłączone do różnych portów przełącznika. Jest to podstawowa praktyka w zarządzaniu sieciami, szczególnie w dużych infrastrukturach, gdzie organizacja sieci w różne VLAN-y poprawia wydajność i bezpieczeństwo. Komputery w różnych VLAN-ach domyślnie nie mogą się komunikować, chyba że zostaną skonfigurowane odpowiednie reguły routingu lub zastosowane mechanizmy takie jak routery między VLAN-ami. Praktyczne zastosowanie VLAN-ów obejmuje segmentację sieci dla różnych działów w firmie lub rozgraniczenie ruchu danych i głosu w sieciach VoIP. Zrozumienie działania VLAN-ów jest kluczowe dla zarządzania nowoczesnymi sieciami, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie zasobami oraz minimalizowanie ryzyka związanego z bezpieczeństwem danych.
Pytanie 5

Jakie jest nominalne wyjście mocy (ciągłe) zasilacza o parametrach przedstawionych w tabeli?

Napięcie wyjściowe+5 V+3.3 V+12 V1+12 V2-12 V+5 VSB
Prąd wyjściowy18,0 A22,0 A18,0 A17,0 A0,3 A2,5 A
Moc wyjściowa120 W336 W3,6 W12,5 W
A. 336,0 W
B. 472,1 W
C. 576,0 W
D. 456,0 W
Odpowiedź 472,1 W jest trafna, bo moc wyjściowa zasilacza to nic innego jak suma mocy dla wszystkich napięć, gdzie są już przypisane odpowiednie prądy. Dla każdego napięcia moc P można policzyć ze wzoru P = U * I, gdzie U to napięcie, a I to prąd. Jeśli spojrzeć na obliczenia, to mamy: dla +5 V moc wynosi 5 V * 18 A = 90 W, dla +3.3 V moc to 3.3 V * 22 A = 72.6 W, następnie dla +12 V1 moc daje 12 V * 18 A = 216 W, dla +12 V2 to 12 V * 17 A = 204 W, zaś dla -12 V mamy -12 V * 0.3 A = -3.6 W. Ostatnia moc to dla +5 VSB, czyli 5 V * 2.5 A = 12.5 W. Jak to wszystko zsumujesz, wychodzi 90 W + 72.6 W + 216 W + 204 W - 3.6 W + 12.5 W = 572.5 W. Ale uwaga, bo zasilacz ma dwa napięcia +12 V, więc ich łączna moc to 216 W + 204 W = 420 W. Dlatego moc wyjściowa zasilacza to 90 W + 72.6 W + 420 W - 3.6 W + 12.5 W = 472,1 W. To podejście do obliczeń jest zgodne z tym, co jest uznawane za dobre praktyki w projektowaniu zasilaczy, gdzie trzeba brać pod uwagę zarówno dodatnie, jak i ujemne napięcia.
Pytanie 6

Która z poniższych form zapisu liczby 77(8) jest nieprawidłowa?

A. 111111(2)
B. 63(10)
C. 3F(16)
D. 11010(ZM)
Liczba 77 w systemie ósemkowym (77(8)) jest zapisana jako 7*8^1 + 7*8^0, co daje 56 + 7 = 63 w systemie dziesiętnym (63(10)). Odpowiedź 11010(ZM) oznacza zapis binarny liczby 26, co jest pojęciem niepoprawnym w odniesieniu do liczby 77(8). Wartość 11010 w systemie binarnym to 1*2^4 + 1*2^3 + 0*2^2 + 1*2^1 + 0*2^0 = 16 + 8 + 0 + 2 + 0 = 26. Dlatego odpowiedź 11010(ZM) jest niepoprawna, jako że odnosi się do innej liczby. Ustalając poprawne konwersje między systemami liczbowymi, można stosować standardowe metody, takie jak algorytm podzielności, który zapewnia dokładność i efektywność przeliczeń między różnymi systemami. Na przykład, aby skonwertować liczbę ósemkową na dziesiętną, należy pomnożyć każdą cyfrę przez odpowiednią potęgę bazy systemu. Dobrym przykładem jest przeliczenie liczby 77(8) na 63(10).
Pytanie 7

Jaką drukarkę powinna nabyć firma, która potrzebuje urządzenia do tworzenia trwałych kodów kreskowych oraz etykiet na folii i tworzywach sztucznych?

A. Mozaikową
B. Termiczną
C. Igłową
D. Termotransferową
Wybór innych typów drukarek, takich jak drukarki igłowe, termiczne czy mozaikowe, nie jest odpowiedni do zadań związanych z drukowaniem trwałych kodów kreskowych oraz etykiet na folii i tworzywach sztucznych. Drukarki igłowe, chociaż mogą być używane do druku na papierze, charakteryzują się niską jakością druku i są ograniczone do materiałów papierowych. Nie zapewniają one wystarczającej trwałości i odporności na czynniki zewnętrzne, co jest niezbędne w kontekście etykiet, które mogą być narażone na działanie wilgoci czy substancji chemicznych. Drukarki termiczne, z kolei, wykorzystują technologię bez taśmy barwiącej, co sprawia, że wydruki są mniej trwałe i bardziej podatne na blaknięcie. Z tego powodu nie są one odpowiednie do zastosowań, gdzie wymagane są trwałe oznaczenia. Drukarki mozaikowe, chociaż rzadko spotykane, również nie są dedykowane do tego typu zadań, a ich mechanizm działania nie jest przystosowany do uzyskiwania wysokiej jakości kodów kreskowych. Wybór niewłaściwej technologii druku może prowadzić do problemów z identyfikacją i skanowaniem, co w dłuższej perspektywie może wpłynąć na efektywność procesów logistycznych oraz produkcyjnych.
Pytanie 8

Przynależność komputera do konkretnej wirtualnej sieci nie może być ustalona na podstawie

A. adresu MAC karty sieciowej komputera
B. numeru portu przełącznika
C. nazwa komputera w sieci lokalnej
D. znacznika ramki Ethernet 802.1Q
Nazwa komputera w sieci lokalnej, znana również jako hostname, jest używana do identyfikacji urządzenia w kontekście komunikacji użytkownik-człowiek. Niemniej jednak, nie ma bezpośredniego związku z przynależnością do konkretnej wirtualnej sieci (VLAN). Wirtualne sieci są definiowane na poziomie sprzętu sieciowego, a ich identyfikacja opiera się na oznaczeniach ramki Ethernet 802.1Q, które umożliwiają segregację ruchu sieciowego w infrastrukturze z wykorzystaniem tagów VLAN. Przydzielony adres MAC karty sieciowej również nie wpływa na przynależność do VLAN, ale jest używany w procesie komunikacji w sieci lokalnej. Natomiast numer portu przełącznika, do którego podłączony jest komputer, ma kluczowe znaczenie w definiowaniu przynależności do VLAN. Przykładem może być środowisko, w którym różne VLANy są skonfigurowane dla różnych działów w firmie – wówczas odizolowanie komunikacji między nimi jest kluczowe dla bezpieczeństwa i zarządzania ruchem sieciowym. Zrozumienie tych różnic jest istotne podczas projektowania sieci.
Pytanie 9

Komputer K1 jest podłączony do interfejsu G0 routera, a komputer K2 do interfejsu G1 tego samego routera. Na podstawie przedstawionej w tabeli adresacji ustal prawidłowy adres bramy komputera K2.

Interfejs    Adres IP    Maska
G0            172.16.0.1    255.255.0.0
G1          192.168.0.1    255.255.255.0

A. 192.168.0.2
B. 172.16.0.2
C. 172.16.0.1
D. 192.168.0.1
Prawidłowy adres bramy komputera K2 to 192.168.0.1. Komputer K2 jest podłączony do interfejsu G1 rutera, który ma przypisany adres IP 192.168.0.1 oraz maskę 255.255.255.0. W architekturze sieciowej, adres bramy to adres IP interfejsu, do którego urządzenie końcowe (w tym przypadku komputer K2) jest bezpośrednio podłączone. W celu umożliwienia komunikacji z innymi sieciami, urządzenia korzystają z bramy, która działa jako punkt wyjścia. Dobrą praktyką jest, aby adres IP bramy znajdował się w tym samym zakresie co adresy IP urządzeń końcowych w danej podsieci. Przykładem zastosowania tego rozwiązania może być sytuacja w biurze, gdzie wszystkie komputery są podłączone do lokalnej sieci o adresach z zakresu 192.168.0.0/24, a brama internetowa ma adres 192.168.0.1. Takie podejście zapewnia prawidłową komunikację oraz umożliwia łatwe zarządzanie i konfigurację sieci.
Pytanie 10

Jakie urządzenie w warstwie łącza danych modelu OSI analizuje adresy MAC zawarte w ramkach Ethernet i na tej podstawie decyduje o przesyłaniu sygnału pomiędzy segmentami sieci lub jego blokowaniu?

A. bridge
B. access point
C. repeater
D. hub
Wybór koncentratora, punktu dostępowego lub wzmacniaka w kontekście analizy adresów MAC i podejmowania decyzji o przesyłaniu sygnału do odpowiednich segmentów sieci jest nieprawidłowy z kilku powodów. Koncentrator to urządzenie, które działa na warstwie fizycznej modelu OSI i nie analizuje ramki ani adresów MAC. Jego funkcja ogranicza się do przesyłania sygnału do wszystkich portów, co prowadzi do większej liczby kolizji i obciążenia sieci. Z kolei punkt dostępowy to urządzenie używane do łączenia urządzeń bezprzewodowych z siecią przewodową. Jego głównym zadaniem jest zapewnienie łączności bezprzewodowej, a nie podejmowanie decyzji na podstawie adresów MAC w ramkach Ethernet. Wzmacniak natomiast wzmacnia sygnał, ale nie ma zdolności do analizy danych ani segregacji ruchu. Użycie tych urządzeń wskazuje na brak zrozumienia warstw modelu OSI oraz funkcji poszczególnych elementów sieci. Kluczowe jest zrozumienie, że decyzje o przesyłaniu danych w sieci oparte są na analizie adresów MAC, co wymaga zastosowania mostu, a nie innych wymienionych urządzeń. W praktyce, niepoprawne użycie tych elementów może prowadzić do nieefektywności w sieci oraz problemów z wydajnością.
Pytanie 11

Według KNR (katalogu nakładów rzeczowych) montaż 4-parowego modułu RJ45 oraz złącza krawędziowego to 0,07 r-g, natomiast montaż gniazd abonenckich natynkowych wynosi 0,30 r-g. Jak wysoki będzie koszt robocizny za zamontowanie 10 pojedynczych gniazd natynkowych z modułami RJ45, jeśli wynagrodzenie godzinowe montera-instalatora wynosi 20,00 zł?

A. 60,00 zł
B. 120,00 zł
C. 74,00 zł
D. 14,00 zł
W przypadku błędnych odpowiedzi, często pojawia się nieporozumienie związane z obliczeniami czasowymi i kosztami robocizny. Na przykład, jeśli ktoś obliczy koszt montażu gniazd bez uwzględnienia modułów RJ45, może dojść do wniosku, że koszt robocizny wynosi 60,00 zł, co jest błędne, ponieważ nie uwzględnia pełnego zakresu prac. Również rozważając montaż tylko modułów RJ45, można obliczyć koszt na 14,00 zł, co jest również niepoprawne w kontekście całego zadania. Kluczowym błędem w tych podejściach jest nieuwzględnianie wszystkich komponentów potrzebnych do wykonania instalacji. Dobrą praktyką jest szczegółowe rozplanowanie poszczególnych kroków montażowych oraz ich czasochłonności, co pozwala na dokładniejsze oszacowanie całkowitych kosztów. Często również występuje pomylenie jednostek roboczogodzin z jednostkami pieniężnymi, co prowadzi do błędnych wniosków co do kosztów. Obliczanie kosztów robocizny powinno zawsze obejmować pełny obraz prac, co w tym przypadku oznacza zarówno montaż gniazd, jak i modułów RJ45. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla każdej osoby pracującej w branży instalacyjnej oraz dla skutecznego zarządzania projektami.
Pytanie 12

Wskaż porty płyty głównej przedstawione na ilustracji.

Ilustracja do pytania
A. 1 x RJ45, 2 x USB 2.0, 2 x USB 3.0, 1 x eSATA, 1 x Line Out, 1 x Microfon In, 1 x DVI-D, 1 x HDMI
B. 1 x RJ45, 4 x USB 2.0, 1.1, 1 x eSATA, 1 x Line Out, 1 x Microfon In, 1 x DVI-A, 1 x HDMI
C. 1 x RJ45, 4 x USB 3.0, 1 x SATA, 1 x Line Out, 1 x Microfon In, 1 x DVI-I, 1 x DP
D. 1 x RJ45, 2 x USB 2.0, 2 x USB 3.0, 1 x eSATA, 1 x Line Out, 1 x Microfon In, 1 x DVI-I, 1 x HDMI
Prawidłowa odpowiedź zawiera zestaw portów: 1 x RJ45 2 x USB 2.0 2 x USB 3.0 1 x eSATA 1 x Line Out 1 x Microfon In 1 x DVI-I 1 x HDMI co dokładnie odpowiada widocznym na rysunku interfejsom. RJ45 to standardowy port sieciowy używany do połączeń Ethernet które są kluczowe dla komunikacji sieciowej w komputerach stacjonarnych i serwerach. USB 2.0 i USB 3.0 to powszechne interfejsy do podłączania urządzeń peryferyjnych takich jak klawiatury myszy i dyski zewnętrzne przy czym USB 3.0 oferuje znacznie szybsze prędkości transferu danych. eSATA to zewnętrzny interfejs dla SATA pozwalający na podłączanie zewnętrznych dysków twardych z dużą prędkością transmisji danych używany w środowiskach gdzie wymagana jest wysoka wydajność dyskowa. Line Out i Microfon In to standardowe porty audio umożliwiające podłączenie głośników i mikrofonów. DVI-I i HDMI to interfejsy wideo z których DVI-I obsługuje zarówno sygnały analogowe jak i cyfrowe co pozwala na większą elastyczność przy podłączaniu monitorów. HDMI to z kolei nowoczesny standard umożliwiający przesyłanie nieskompresowanego sygnału wideo i audio często używany w konfiguracjach multimedialnych.
Pytanie 13

W przypadku planowania wykorzystania przestrzeni dyskowej komputera do przechowywania oraz udostępniania danych, takich jak pliki oraz aplikacje dostępne w internecie, a także ich zarządzania, komputer powinien być skonfigurowany jako

A. serwer aplikacji
B. serwer plików
C. serwer terminali
D. serwer DHCP
Serwer plików to dedykowane urządzenie lub oprogramowanie, które umożliwia przechowywanie, zarządzanie i udostępnianie plików w sieci. Jego główną funkcją jest archiwizacja i udostępnianie danych, co czyni go kluczowym elementem w wielu organizacjach. Użytkownicy mogą z łatwością uzyskiwać dostęp do plików z różnych urządzeń. Typowym przykładem zastosowania serwera plików jest przechowywanie dokumentów, zdjęć czy multimediów w centralnej lokalizacji, z której mogą one być udostępniane wielu użytkownikom jednocześnie. W praktyce, konfigurując serwer plików, można korzystać z protokołów takich jak SMB (Server Message Block) lub NFS (Network File System), które są standardami w branży. Dobre praktyki obejmują regularne tworzenie kopii zapasowych danych, aby zapobiec ich utracie, oraz stosowanie systemów uprawnień, które kontrolują, kto ma dostęp do określonych plików. Serwery plików są również często implementowane w architekturze NAS (Network-Attached Storage), co zwiększa ich dostępność w sieci.
Pytanie 14

Serwisant dotarł do klienta, który znajdował się 11 km od siedziby firmy, i przeprowadził u niego działania naprawcze wymienione w poniższej tabeli. Oblicz całkowity koszt brutto jego usług, wiedząc, że dojazd do klienta kosztuje 1,20 zł/km brutto w obie strony. Stawka VAT na usługi wynosi 23%.

A. 153,20 zł
B. 166,40 zł
C. 198,60 zł
D. 195,40 zł
Niepoprawne odpowiedzi na to pytanie często wynikają z błędów w obliczeniach związanych z kosztami dojazdu lub nieprawidłowym dodawaniem stawki VAT. Na przykład, odpowiedź 195,40 zł może sugerować, że obliczenia kosztów dojazdu były niewłaściwe; być może nie uwzględniono kosztu dojazdu w obie strony lub błędnie obliczono kilometrów. Inna możliwość to niewłaściwe obliczenie sumy wszystkich usług netto, gdzie suma powinna być dokładnie sprawdzona, aby uniknąć pomyłek. Koszt dojazdu powinien być zawsze liczony jako podwójna odległość, co też jest kluczowe w tej sytuacji. Dodatkowo, podczas obliczania podatku VAT, istotne jest, aby uwzględnić go na całkowitym koszcie netto, a nie tylko na pojedynczych usługach. Bez poprawnych obliczeń wszystkie powyższe aspekty mogą prowadzić do błędnych danych. Warto również pamiętać, że w realnych sytuacjach serwisanci muszą być w stanie dokładnie kalkulować koszty, co jest istotne dla utrzymania rentowności usług oraz zadowolenia klientów. Dobrą praktyką jest również stosowanie standardowych formularzy do obliczeń, aby zminimalizować ryzyko błędów arytmetycznych i procedur, które mogą prowadzić do nieporozumień w kosztorysach i fakturach.
Pytanie 15

W systemie Linux wykonanie komendy passwd Ala spowoduje

A. pokazanie ścieżki do katalogu Ala
B. zmianę hasła użytkownika Ala
C. wyświetlenie członków grupy Ala
D. stworzenie konta użytkownika Ala
Użycie polecenia 'passwd Ala' w systemie Linux ma na celu ustawienie hasła dla użytkownika o nazwie 'Ala'. To polecenie jest standardowym sposobem zarządzania hasłami użytkowników na systemach zgodnych z unixowym stylem. Podczas jego wykonania, administrator systemu lub użytkownik z odpowiednimi uprawnieniami zostanie poproszony o podanie nowego hasła oraz, w niektórych przypadkach, o potwierdzenie go. Ustawienie silnego hasła jest kluczowe dla bezpieczeństwa systemu, ponieważ chroni dane użytkownika przed nieautoryzowanym dostępem. Przykładowo, w organizacjach, gdzie dostęp do danych wrażliwych jest normą, regularne zmiany haseł i ich odpowiednia konfiguracja są częścią polityki bezpieczeństwa. Dobre praktyki sugerują również stosowanie haseł składających się z kombinacji liter, cyfr oraz znaków specjalnych, co zwiększa ich odporność na ataki brute force. Warto również pamiętać, że w systemie Linux polecenie 'passwd' może być stosowane zarówno do zmiany hasła własnego użytkownika, jak i do zarządzania hasłami innych użytkowników, co podkreśla jego uniwersalność i znaczenie w kontekście administracji systemem.
Pytanie 16

Jak będzie wyglądać liczba 29A16 w systemie binarnym?

A. 1001011010
B. 1010011010
C. 1000011010
D. 1010010110
Podczas analizy błędnych odpowiedzi, należy zwrócić uwagę na kilka typowych pułapek, które mogą prowadzić do niepoprawnych wyników. Wiele osób popełnia błąd w interpretacji cyfr szesnastkowych, nie zdając sobie sprawy z ich wartości dziesiętnych. Na przykład, nie uwzględniając wartości cyfry A w systemie szesnastkowym, co skutkuje błędnym przeliczeniem. Zamiast traktować A jako 10, niektórzy mogą mylnie użyć wartości 11 lub innej, co prowadzi do błędnych wyników. Dodatkowo, konwersja z systemu szesnastkowego do binarnego wymaga znajomości odpowiednich reprezentacji binarnych dla każdej cyfry. W przypadku niepoprawnych odpowiedzi, mogły one wyniknąć z pomyłek w tej konwersji, na przykład poprzez złą kombinację binarną dla cyfr 2, 9 i A. Ważne jest również, aby przy konwersji nie zapominać o zerach wiodących, które są istotne w kontekście liczby binarnej. Błąd w dodawaniu lub pomijaniu zer może prowadzić do znacznej różnicy w końcowym wyniku. Takie pomyłki są częste wśród osób uczących się, dlatego warto zwracać uwagę na szczegóły i upewnić się, że każda cyfra jest poprawnie przetłumaczona na jej równowartość binarną. Zrozumienie tych koncepcji jest kluczowe w programowaniu oraz w pracy z systemami informatycznymi, gdzie precyzyjna reprezentacja danych jest niezbędna.
Pytanie 17

Technik serwisowy zrealizował w ramach zlecenia działania wymienione w zestawieniu. Całkowity koszt zlecenia obejmuje cenę usług wymienionych w zestawieniu oraz wynagrodzenie serwisanta, którego stawka godzinowa wynosi 60,00 zł netto. Oblicz całkowity koszt zlecenia brutto. Stawka VAT na usługi wynosi 23%

LPCzynnośćCzas wykonania w minutachCena usługi netto w zł
1.Instalacja i konfiguracja programu3520,00
2.Wymiana płyty głównej8050,00
3.Wymiana karty graficznej3025,00
4.Tworzenie kopii zapasowej
i archiwizacja danych		6545,00
5.Konfiguracja rutera3020,00
A. 455,20 zł
B. 436,80 zł
C. 492,00 zł
D. 400,00 zł
Widzę, że coś poszło nie tak z Twoimi obliczeniami. Główny błąd to pewnie to, że nie zliczyłeś dobrze kosztów netto i brutto. Koszty usług powinny dać 160,00 zł, a koszt pracy serwisanta to 240,00 zł, co razem daje 400,00 zł netto. Niektórzy mogą się mylić, bo nie uwzględnili pełnej stawki godzinowej serwisanta albo błędnie przeliczyli czas pracy. Pamiętaj, że przeliczanie minut na godziny jest ważne, bo stawki zazwyczaj podaje się za godzinę. Jak doliczasz VAT, też ważne, żeby dobrze ogarnąć tę stawkę. 23% to właściwie prawie jedna czwarta sumy, którą musisz dodać. Takie małe pomyłki mogą w końcu wpłynąć na wycenę, co z kolei może sprawić, że klient będzie niezadowolony albo firma straci na tym. Warto wiedzieć, jak to wszystko działa, żeby lepiej zarządzać finansami w serwisie i komunikować się z klientem.
Pytanie 18

Określ adres sieci, do której przypisany jest host o adresie 172.16.0.123/27?

A. 172.16.0.112
B. 172.16.0.96
C. 172.16.0.16
D. 172.16.0.224
Odpowiedzi takie jak 172.16.0.16, 172.16.0.112 oraz 172.16.0.224 wynikają z niepełnego zrozumienia zasad adresacji IP oraz maski podsieci. Przykładowo, wybierając adres 172.16.0.16, można być w błędzie, sądząc, że jest to adres sieci. W rzeczywistości, adres ten znajduje się w innej podsieci, a jego użycie może prowadzić do konfliktów w komunikacji wewnętrznej. Podobnie, wybierając 172.16.0.112, użytkownik może mylnie zakładać, że jest to adres sieci dla omawianego hosta, podczas gdy w rzeczywistości jest to adres w podsieci, która nie obejmuje 172.16.0.123. Adres 172.16.0.224 również nie jest poprawny, bowiem jest to adres rozgłoszeniowy w innej podsieci, co może prowadzić do nieporozumień i błędów w konfiguracji sieci. Kluczowym błędem w myśleniu jest brak zrozumienia, jak działa maska podsieci i jak dzieli ona adresy IP na podsieci. Ważne jest, aby mieć świadomość, że adresy IP w danej podsieci muszą być zgodne z przyjętymi zasadami segmentacji i muszą być określone przez maskę, co wpływa na możliwość ich użycia w danej sieci. Konsekwencje błędnego przypisania adresów mogą prowadzić do problemów w komunikacji, a także do konieczności przeprowadzania kosztownych poprawek w infrastrukturze sieciowej.
Pytanie 19

Jaka wartość dziesiętna została zapisana na jednym bajcie w kodzie znak – moduł: 1 1111111?

A. 128
B. 256
C. –100
D. –127
Odpowiedź –127 jest poprawna, ponieważ w systemie dwójkowym, w którym zapisane są liczby, jeden bajt składa się z 8 bitów. W przypadku użycia formatu znaku ze znakiem (np. w kodzie ASCII lub w zapisie liczb całkowitych), jeden bit jest przeznaczony na znak, co pozwala na reprezentację zarówno liczb dodatnich, jak i ujemnych. W przypadku użycia metody uzupełnienia do dwóch, co jest standardowym podejściem w programowaniu, największa wartość dodatnia, jaką można zapisać w takim formacie, to 01111111, co odpowiada 127, natomiast wartość najmniejsza to 10000000, co odpowiada –128. Dlatego w zakresie od –128 do 127, wartość –127 jest reprezentowana w postaci 10000001. Dlatego ta odpowiedź jest zgodna z praktycznymi zastosowaniami w programowaniu, a zrozumienie tego systemu jest kluczowe przy pracy z danymi w wielu aplikacjach oraz protokołach. Warto również zauważyć, że konwencja ta jest szeroko stosowana w językach niskopoziomowych, takich jak C, w operacjach na bajtach.
Pytanie 20

Cechą oprogramowania służącego do monitorowania zdarzeń metodą Out-Of-Band w urządzeniach sieciowych jest  

A. brak możliwości rozwiązania problemów w przypadku awarii sieci monitorowanej.          
B. wykorzystanie do przesyłania komunikatów tej samej sieci, którą przesyłane są dane.
C. niższa cena w porównaniu do oprogramowania monitorującego metodą In-Band.   
D. wykorzystanie do przesyłania komunikatów alternatywnej sieci, działającej niezależnie.
W monitorowaniu i zarządzaniu siecią bardzo łatwo pomylić pojęcia In-Band i Out-of-Band, bo na pierwszy rzut oka wydają się podobne – oba przecież służą do nadzorowania tych samych urządzeń. Kluczowa różnica leży jednak w tym, jaką drogą idą komunikaty zarządzające. W podejściu In-Band oprogramowanie monitorujące korzysta z tej samej sieci, którą przesyłane są zwykłe dane użytkowników: ruch HTTP, pliki, poczta itp. Taki model jest tańszy i prostszy, ale ma jedną zasadniczą wadę – kiedy sieć produkcyjna padnie, monitoring też w praktyce „ślepnie”. Dlatego stwierdzenie, że Out-of-Band używa tej samej sieci co dane, jest typowym pomieszaniem definicji obu metod.
Częsty błąd polega też na założeniu, że Out-of-Band musi być z założenia tańszy lub droższy. Cena nie jest cechą definicyjną tej metody. Owszem, w praktyce Out-of-Band zwykle wymaga dodatkowego sprzętu: osobnych portów zarządzających, konsolowych serwerów terminali, czasem osobnego okablowania czy nawet oddzielnego dostępu LTE, więc bywa droższy w wdrożeniu. Ale to tylko konsekwencja architektury, a nie jej definicja. Dlatego odpowiedź oparta wyłącznie na kryterium kosztu nie opisuje istoty zagadnienia.
Kolejne mylne przekonanie to założenie, że przy Out-of-Band nie da się rozwiązać problemów przy awarii sieci monitorowanej. Jest dokładnie odwrotnie: właśnie po to się buduje niezależny kanał zarządzający, aby w razie awarii głównej sieci nadal mieć dostęp do urządzeń. To jest jedna z podstawowych dobrych praktyk w projektowaniu sieci o wysokiej dostępności i wynika z rozdzielenia płaszczyzny zarządzania od płaszczyzny przesyłania danych. Podsumowując, Out-of-Band zawsze oznacza wykorzystanie alternatywnej, odseparowanej sieci lub kanału komunikacyjnego do monitoringu i zarządzania, a nie tej samej infrastruktury, po której idzie ruch użytkowników ani nie polega na braku możliwości reakcji przy awarii – wręcz przeciwnie, ma tę reakcję ułatwić.
Pytanie 21

Jak brzmi nazwa klucza rejestru w systemie Windows, w którym zapisane są relacje między typami plików a aplikacjami, które je obsługują?

A. HKEY_CURRENT_PROGS
B. HKEY_USERS
C. HKEY_CLASSES_ROOT
D. HKEY_LOCAL_RELATIONS
HKEY_USERS to klucz rejestru, który przechowuje informacje dotyczące wszystkich użytkowników systemu Windows, ale nie jest on bezpośrednio związany z powiązaniami typów plików. Odpowiedź sugerująca ten klucz może wynikać z nieporozumienia dotyczącego funkcji rejestru. Klucz HKEY_CURRENT_PROGS nie istnieje w standardowej architekturze rejestru systemu Windows, co czyni tę odpowiedź błędną. Niekiedy użytkownicy mogą mylić HKEY_CURRENT_USER z HKEY_CLASSES_ROOT, ale ten pierwszy dotyczy ustawień i preferencji bieżącego użytkownika, a nie powiązań typów plików. Z kolei HKEY_LOCAL_RELATIONS również nie jest uznawanym kluczem w systemie Windows, co może prowadzić do zamieszania. Takie myślenie może wynikać z braku zrozumienia struktury rejestru Windows, gdzie każdy klucz ma swoją określoną rolę. Klucz HKEY_CLASSES_ROOT stanowi centralny punkt dla powiązań typów plików, co jest kluczowe dla działania aplikacji i interakcji systemu z użytkownikiem. Ignorowanie tego faktu może prowadzić do problemów z otwieraniem plików oraz ich obsługą przez oprogramowanie. Właściwe zrozumienie struktury rejestru jest niezbędne dla administratorów systemów oraz dla osób zajmujących się konfiguracją systemu operacyjnego.
Pytanie 22

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 2 modułów, każdy po 16 GB.
B. 1 modułu 32 GB.
C. 1 modułu 16 GB.
D. 2 modułów, każdy po 8 GB.
Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.
Pytanie 23

Który standard IEEE 802.3 powinien być użyty w sytuacji z zakłóceniami elektromagnetycznymi, jeżeli odległość między punktem dystrybucyjnym a punktem abonenckim wynosi 200 m?

A. 10Base2
B. 100BaseT
C. 1000BaseTX
D. 100BaseFX
Wybór nieodpowiednich standardów Ethernet może prowadzić do problemów z jakością połączenia, zwłaszcza w środowiskach z zakłóceniami elektromagnetycznymi. Standard 1000BaseTX, który wykorzystuje miedź, ma zasięg do 100 m i jest bardziej podatny na zakłócenia, co czyni go nieodpowiednim w przypadku 200 m. Ponadto, 100BaseT również operuje na miedzi i ma podobne ograniczenia, co sprawia, że nie zapewni stabilnego połączenia w trudnych warunkach. Z kolei 10Base2, będący standardem z lat 90., oparty na współdzielonej sieci miedzianej, charakteryzuje się niską przepustowością (10 Mbps) i też nie jest odporny na zakłócenia, co czyni go przestarzałym i nieefektywnym w nowoczesnych aplikacjach. Wybierając niewłaściwy standard, można napotkać problemy z prędkością transferu danych oraz stabilnością połączenia, a także zwiększone ryzyko utraty pakietów. W praktyce, aby zapewnić niezawodne połączenie w warunkach narażonych na zakłócenia, należy skupić się na technologiach, które wykorzystują włókna optyczne, co przewiduje najlepsze praktyki w projektowaniu nowoczesnych sieci.
Pytanie 24

Aplikacją systemu Windows, która umożliwia analizę wpływu różnych procesów i usług na wydajność CPU oraz oceny stopnia obciążenia pamięci i dysku, jest

A. credwiz
B. resmon
C. dcomcnfg
D. cleanmgr
Odpowiedź 'resmon' to strzał w dziesiątkę! To narzędzie Monitor zasobów w Windows jest naprawdę przydatne. Dzięki niemu możesz dokładnie sprawdzić, jak różne aplikacje wpływają na wydajność twojego komputera. Na przykład, gdy zauważysz, że system zaczyna wolniej działać, wystarczy otworzyć Monitor zasobów. To pozwoli ci zobaczyć, które programy zużywają najwięcej mocy procesora czy pamięci. Możesz wtedy podjąć decyzję, czy jakieś aplikacje zamknąć lub zoptymalizować ich działanie. Regularne korzystanie z tego narzędzia to dobra praktyka, żeby utrzymać komputer w dobrej formie. No i dodatkowo, wizualizacja zasobów w czasie rzeczywistym może być pomocna, gdy próbujesz znaleźć przyczynę problemu lub planować, co będziesz potrzebować w przyszłości.
Pytanie 25

Jakiego rodzaju fizycznej topologii sieci komputerowej dotyczy przedstawiony obrazek?

Ilustracja do pytania
A. Pełnej siatki
B. Wzór gwiazdy
C. Częściowej siatki
D. Połączenia punkt-punkt
Topologia pełnej siatki to aranżacja sieci, w której każdy węzeł jest bezpośrednio połączony z każdym innym węzłem. Taka struktura zapewnia wysoką redundancję i niezawodność, ponieważ awaria jednego połączenia nie wpływa na inne, a dane mogą być przesyłane różnymi ścieżkami. Jest to idealne rozwiązanie w sytuacjach, gdzie niezawodność i dostępność są kluczowe, na przykład w systemach finansowych czy komunikacji wojskowej. Koszty wdrożenia i utrzymania są jednak wysokie ze względu na dużą liczbę połączeń potrzebnych do pełnego pokrycia sieci. W praktyce, pełna siatka jest rzadko stosowana w fizycznej formie, ale jej koncepcja jest wykorzystywana w wirtualnych sieciach komputerowych, w których połączenia są realizowane za pomocą odpowiednich protokołów. Implementacja takiej topologii zgodna jest z dobrymi praktykami przemysłowymi w zakresie zapewnienia ciągłości działania i bezpieczeństwa transmisji danych.
Pytanie 26

Wykonanie polecenia ipconfig /renew w trakcie ustawiania interfejsów sieciowych doprowadzi do

A. odnowienia wszystkich dzierżaw adresów IP z DHCP
B. usunięcia zawartości bufora programu DNS
C. zwolnienia wszystkich dzierżaw adresów IP z DHCP
D. pokazania identyfikatora klasy DHCP dla adapterów sieciowych
Polecenie 'ipconfig /renew' jest używane do odnowienia dzierżaw adresów IP przydzielonych przez serwer DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol). Gdy komputer lub urządzenie sieciowe łączy się z siecią, serwer DHCP może przydzielić mu tymczasowy adres IP na określony czas, zwany dzierżawą. Użycie 'ipconfig /renew' informuje klienta DHCP, aby ponownie skontaktował się z serwerem i zaktualizował swoje ustawienia sieciowe, co pozwala przydzielić nowy adres IP lub odnowić istniejący, zapewniając ciągłość połączenia. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy adres IP wygasa lub gdy zmienia się konfiguracja sieci, na przykład przy przenoszeniu urządzenia do innej podsieci. W praktyce, administratorzy sieci często stosują to polecenie, aby szybko rozwiązać problemy z połączeniem sieciowym, a także w sytuacjach, gdy urządzenia muszą uzyskać nową konfigurację IP po dokonaniu zmian w infrastrukturze sieciowej. Warto również dodać, że polecenie to powinno być stosowane zgodnie z najlepszymi praktykami zarządzania siecią, aby minimalizować zakłócenia i zapewnić stabilność połączeń.
Pytanie 27

Który z wymienionych systemów operacyjnych nie obsługuje wielozadaniowości?

A. Windows
B. UNIX
C. Linux
D. DOS
W przypadku wybrania odpowiedzi dotyczącej systemów takich jak Linux, Windows czy UNIX, można dostrzec powszechne nieporozumienie w zakresie definicji systemów operacyjnych i ich architektur. Wszystkie wymienione systemy operacyjne to następcze rozwiązania, które obsługują wielozadaniowość, co oznacza, że mogą równolegle wykonywać wiele procesów. Linux, na przykład, jest oparty na architekturze wielozadaniowej, co pozwala użytkownikom na uruchamianie wielu aplikacji jednocześnie, co jest niezwykle przydatne w środowiskach serwerowych i stacjonarnych. Również Windows, który dominował na rynku systemów operacyjnych dla komputerów osobistych, od swoich wczesnych wersji wprowadzał zaawansowane mechanizmy zarządzania pamięcią i procesami, umożliwiając efektywne działanie wielu programów w tym samym czasie. UNIX z kolei, będący fundamentem wielu nowoczesnych systemów operacyjnych, również wprowadzał zaawansowane mechanizmy wielozadaniowości, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania. Typowym błędem myślowym jest utożsamianie architektury systemu operacyjnego z jego funkcjonalnościami. Warto zwrócić uwagę, że systemy silnie oparte na modelu wielozadaniowym przekształciły sposób, w jaki użytkownicy korzystają z komputerów, wprowadzając wygodę oraz zwiększając efektywność pracy."
Pytanie 28

Jakie medium transmisyjne jest związane z adapterem przedstawionym na ilustracji?

Ilustracja do pytania
A. Z przewodem UTP
B. Ze światłowodem
C. Z przewodem koncentrycznym
D. Z przewodem FTP
Adapter przedstawiony na rysunku to typowy złącze światłowodowe SC (Subscriber Connector) które jest stosowane w połączeniach światłowodowych. Światłowody są kluczowe w nowoczesnych sieciach telekomunikacyjnych ze względu na ich zdolność do przesyłania danych na bardzo duże odległości z minimalnym tłumieniem i bez zakłóceń elektromagnetycznych. Złącze SC jest popularne w aplikacjach sieciowych i telekomunikacyjnych ze względu na swoją prostą budowę i łatwość użycia. W przeciwieństwie do przewodów miedzianych światłowody wykorzystują włókna szklane do transmisji danych za pomocą światła co pozwala na znacznie większą przepustowość i szybkość transmisji. Złącza SC charakteryzują się mechanizmem push-pull co ułatwia szybkie łączenie i rozłączanie. Zastosowanie światłowodów obejmuje między innymi sieci szerokopasmowe centra danych oraz infrastrukturę telekomunikacyjną. Wybór odpowiedniego medium transmisyjnego jakim jest światłowód jest kluczowy dla zapewnienia niezawodności i wysokiej jakości usług sieciowych co jest standardem w nowoczesnych systemach komunikacyjnych.
Pytanie 29

Podczas próby nawiązania połączenia z serwerem FTP, uwierzytelnienie anonimowe nie powiodło się, natomiast logowanie za pomocą loginu i hasła zakończyło się sukcesem. Co może być przyczyną tej sytuacji?

A. Nieprawidłowo skonfigurowane uprawnienia do zasobu
B. Brak wymaganego zasobu
C. Dezaktywowane uwierzytelnianie anonimowe na serwerze
D. Wyłączona funkcjonalność FTP
Uwierzytelnianie anonimowe na serwerze FTP to sposób, który pozwala na dostęp do folderów bez podawania loginu i hasła. Jak to uwierzytelnianie jest wyłączone, no to trzeba używać tradycyjnego logowania, czyli podać swoje dane. Wyłączenie anonimowego dostępu to dobry sposób na zwiększenie bezpieczeństwa, i wiele firm tak robi, żeby ograniczyć ryzyko nieautoryzowanego dostępu do ważnych danych. Przykładowo, jak mamy serwer FTP ze wrażliwymi informacjami, to pozwolenie na anonimowy dostęp mogłoby narazić nas na wyciek danych. Warto też wiedzieć, że istnieją normy branżowe, które zalecają użycie mocnych metod uwierzytelniania i wyłączenie anonimowego logowania to pierwszy krok w stronę bezpieczeństwa. Jak coś nie działa z dostępem, to administrator powinien sprawdzić ustawienia i logi, żeby upewnić się, że wszystko jest skonfigurowane jak trzeba.
Pytanie 30

Jakie będą łączne wydatki na wymianę karty graficznej w komputerze, jeżeli nowa karta kosztuje 250 zł, czas wymiany wynosi 80 minut, a każda rozpoczęta robocza godzina to koszt 50 zł?

A. 250 zł
B. 350 zł
C. 300 zł
D. 400 zł
Poprawna odpowiedź wynosi 350 zł, co można obliczyć sumując koszt nowej karty graficznej oraz koszt pracy serwisanta. Karta graficzna kosztuje 250 zł, a czas wymiany wynosi 80 minut, co odpowiada 1 godzinie i 20 minutom. W przypadku serwisów komputerowych, godziny pracy zazwyczaj zaokrąglane są do pełnych godzin, więc w tym przypadku 1 godzina i 20 minut oznacza, że serwisant rozlicza 2 godziny. Koszt robocizny wynosi 50 zł za godzinę, co daje nam 100 zł za 2 godziny. Dodając koszt karty graficznej (250 zł) do kosztu robocizny (100 zł), otrzymujemy całkowity koszt 350 zł. Takie podejście jest zgodne z powszechnie stosowanymi praktykami w branży IT, gdzie koszty napraw i wymiany sprzętu są zawsze rozliczane z uwzględnieniem zarówno części zamiennych, jak i robocizny. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla efektywnego zarządzania kosztami w kontekście serwisowania komputerów.
Pytanie 31

Kiedy użytkownik systemu Windows wybiera opcję przywrócenia do określonego punktu, które pliki utworzone po tym punkcie nie będą podlegać zmianom w wyniku tej operacji?

A. Pliki aplikacji
B. Pliki aktualizacji
C. Pliki sterowników
D. Pliki osobiste
Odpowiedź dotycząca plików osobistych jest prawidłowa, ponieważ podczas przywracania systemu do wcześniejszego punktu, Windows nie ingeruje w pliki użytkownika. Pliki osobiste, takie jak dokumenty, zdjęcia, filmy, czy inne dane przechowywane w folderach użytkownika, są chronione przed modyfikacją w tym procesie. Przywracanie systemu dotyczy głównie systemowych plików operacyjnych, aplikacji oraz ustawień, co oznacza, że zmiany wprowadzone po utworzeniu punktu przywracania nie wpłyną na osobiste pliki użytkownika. Przykładowo, jeśli użytkownik zapisuje dokument w Wordzie po utworzeniu punktu przywracania, ten dokument pozostanie nietknięty nawet po powrocie do wcześniejszego stanu systemu. Dlatego też, stosując tej funkcji do rozwiązywania problemów popełnianych przez aplikacje lub system, użytkownicy mogą mieć pewność, że ich cenne dane nie zostaną utracone. W praktyce, regularne tworzenie kopii zapasowych plików osobistych, niezależnie od punktów przywracania, jest dobrą praktyką, która zapewnia dodatkową ochronę przed nieprzewidzianymi sytuacjami.
Pytanie 32

Podczas próby zapisania danych na karcie SD wyświetla się komunikat „usuń ochronę przed zapisem lub skorzystaj z innego nośnika”. Najczęstszą przyczyną takiego komunikatu jest

A. Brak wolnego miejsca na karcie pamięci
B. Posiadanie uprawnień 'tylko do odczytu' dla plików na karcie SD
C. Zbyt duży rozmiar pliku, który ma być zapisany
D. Ustawienie mechanicznego przełącznika blokady zapisu na karcie w pozycji ON
Jak coś poszło nie tak z innymi odpowiedziami, to warto zrozumieć, czemu te problemy nie są przyczyną komunikatu o ochronie przed zapisem. Brak miejsca na karcie pamięci może powodować problemy z zapisem, ale nie daje komunikatu o ochronie przed zapisem. Zazwyczaj, jak brakuje miejsca, system operacyjny informuje w inny sposób, mówiąc, że nie można dodać plików przez ich niedobór. Jeśli masz uprawnienia tylko do odczytu do pliku na karcie SD, to dotyczy głównie plików, a nie samej karty. Nawet jak karta nie jest zablokowana, można zapisywać nowe pliki, mimo że niektóre mogą być tylko do odczytu. I jeszcze, za duży rozmiar pliku, który próbujesz zapisać, też nie jest powodem tego błędu. Systemy plików, takie jak FAT32, mają swoje limity, ale wtedy zazwyczaj dostajesz inny komunikat, który mówi o przekroczeniu maksymalnego rozmiaru pliku. Jak to zrozumiesz, unikniesz mylnych wniosków i lepiej zarządzisz danymi na swoich kartach SD.
Pytanie 33

W systemie dziesiętnym liczba 110011(2) przedstawia się jako

A. 52
B. 51
C. 50
D. 53
Wybór innych odpowiedzi, takich jak 52, 50 czy 53, może wynikać z typowych błędów myślowych związanych z nieprawidłowym przeliczaniem wartości bitów w systemie binarnym. Na przykład, przy próbie uzyskania 52, użytkownik mógłby błędnie doliczyć dodatkową potęgę 2 lub pomylić się w zliczaniu bitów, co skutkuje dodaniem niepoprawnych wartości. W przypadku 50, możliwe jest zrozumienie, że 1*2^5 + 1*2^4 + 0*2^3 + 0*2^2 + 1*2^1 mogło zostać źle zinterpretowane jako 50, gdyż zapomniano dodać wartości 1 z ostatniego bitu. Odpowiedź 53 również wskazuje na pomyłkę polegającą na dodaniu zbyt dużej wartości do wyniku, co może być wynikiem błędnego zrozumienia potęg liczby 2. Ważne jest, aby przy przeliczaniu systemów liczbowych stosować dokładne metody oraz zrozumieć, jak każda pozycja w liczbie binarnej wpływa na wynik końcowy. Używanie narzędzi lub arkuszy kalkulacyjnych, które wspierają te konwersje, może pomóc w unikaniu takich błędów, a także przyswojenie sobie zasad konwersji poprzez ćwiczenia praktyczne oraz zrozumienie podstawowych zasad arytmetyki binarnej.
Pytanie 34

Aby była możliwa komunikacja pomiędzy dwiema różnymi sieciami, do których należą karty sieciowe serwera, należy w systemie Windows Server dodać rolę

A. Usługi pulpitu zdalnego.
B. Serwer DNS.
C. Dostęp zdalny.   
D. Serwer DHCP.
Poprawna jest rola „Dostęp zdalny”, bo to właśnie w tej roli w Windows Server znajdują się funkcje umożliwiające routowanie ruchu między różnymi sieciami (Routing and Remote Access – RRAS). Serwer, który ma dwie karty sieciowe podłączone do dwóch różnych podsieci, może działać jako router programowy. Żeby tak było, trzeba w systemie zainstalować rolę Dostęp zdalny, a w jej konfiguracji włączyć usługę „Routing i dostęp zdalny” oraz odpowiedni scenariusz, np. „NAT i routowanie LAN”. W praktyce wygląda to tak: jedna karta ma adres z sieci 192.168.1.0/24, druga z sieci 192.168.2.0/24. Po włączeniu RRAS serwer zaczyna przekazywać pakiety między tymi sieciami, na podstawie tablicy routingu, bez konieczności stosowania dodatkowego sprzętowego routera. To jest normalna, zgodna z dobrymi praktykami metoda segmentacji sieci w małych firmach, gdzie Windows Server pełni jednocześnie rolę kontrolera domeny i prostego routera brzegowego lub wewnętrznego. Rola Dostęp zdalny obejmuje też VPN (np. SSTP, L2TP, IKEv2), ale kluczowe w tym pytaniu jest właśnie to, że w ramach tej roli można skonfigurować klasyczny routing między interfejsami. Standardowo, bez tej roli, Windows Server nie rutuje pakietów między interfejsami sieciowymi – system co prawda widzi obie sieci, ale hosty z jednej nie będą mogły pingować hostów z drugiej. Dopiero uruchomienie RRAS powoduje, że serwer zaczyna zachowywać się jak router warstwy 3 zgodny z modelem TCP/IP. Moim zdaniem warto to dobrze zapamiętać: DNS rozwiązuje nazwy, DHCP rozdaje adresy, a realne „łączenie” sieci logicznych w Windows Server robi właśnie Dostęp zdalny z włączonym routingiem.
Pytanie 35

Systemy operacyjne należące do rodziny Linux są dystrybuowane na mocy licencji

A. komercyjnej
B. GNU
C. shareware
D. MOLP
Odpowiedź GNU jest prawidłowa, ponieważ systemy operacyjne z rodziny Linux są dystrybuowane głównie na podstawie licencji GNU General Public License (GPL). Ta licencja, stworzona przez fundację Free Software Foundation, ma na celu zapewnienie swobody użytkowania, modyfikacji i dystrybucji oprogramowania. Dzięki temu każda osoba ma prawo do korzystania z kodu źródłowego, co sprzyja innowacjom i współpracy w społeczności programistycznej. Przykładem jest dystrybucja Ubuntu, która jest jedną z najpopularniejszych wersji systemu Linux, dostarczająca użytkownikom łatwy dostęp do potężnych narzędzi, bez konieczności płacenia za licencję. W praktyce, licencje GNU przyczyniają się do tworzenia otwartych i bezpiecznych rozwiązań, które są stale rozwijane przez globalną społeczność. Systemy operacyjne oparte na tej licencji są wykorzystywane w wielu sektorach, od serwerów po urządzenia mobilne, co podkreśla ich znaczenie oraz elastyczność w zastosowaniach komercyjnych i prywatnych.
Pytanie 36

Jakie oprogramowanie do wirtualizacji jest dostępne jako rola w systemie Windows Server 2012?

A. Virtual Box
B. VMware
C. Virtual PC
D. Hyper-V
Wybór VMware, Virtual Box lub Virtual PC jako oprogramowania do wirtualizacji w kontekście Windows Server 2012 wskazuje na nieporozumienie dotyczące platformy i jej funkcji. VMware to komercyjny produkt, który jest szeroko stosowany w przedsiębiorstwach, ale nie jest zintegrowany z Windows Server w sposób, w jaki Hyper-V jest. Virtual Box, chociaż jest darmowym narzędziem do wirtualizacji, jest głównie używane w środowiskach desktopowych, a nie serwerowych, co ogranicza jego zastosowanie w kontekście profesjonalnej infrastruktury serwerowej. Z kolei Virtual PC to przestarzałe rozwiązanie, które zostało zastąpione przez Hyper-V i nie oferuje zaawansowanych funkcji, które są kluczowe w nowoczesnym zarządzaniu infrastrukturą IT. Typowym błędem myślowym jest mylenie programów do wirtualizacji jednostkowej z rozwiązaniami, które są zaprojektowane do pracy w środowisku serwerowym. Oprogramowanie takie jak Hyper-V nie tylko wspiera wirtualizację, ale także zapewnia szereg funkcji zarządzających, które są niezbędne w dużych organizacjach. Dlatego wybór Hyper-V jako roli w Windows Server 2012 jest nie tylko uzasadniony, ale wręcz zalecany do efektywnego zarządzania wirtualizacją w środowisku produkcyjnym.
Pytanie 37

Jakie urządzenie powinno być użyte do połączenia sprzętu peryferyjnego, które posiada bezprzewodowy interfejs komunikujący się za pomocą fal świetlnych w podczerwieni, z laptopem, który nie dysponuje takim interfejsem, lecz ma port USB?

Ilustracja do pytania
A. Rys. B
B. Rys. A
C. Rys. C
D. Rys. D
Opcja Rys. A ilustruje adapter Bluetooth który nie jest odpowiedni do komunikacji przez podczerwień ponieważ Bluetooth to inna technologia bezprzewodowa oparta na falach radiowych. Użycie adaptera Bluetooth jest typowym błędem w sytuacji gdy wymagana jest podczerwień ponieważ te technologie mimo że obie bezprzewodowe działają na innych zasadach oraz w innych pasmach częstotliwości. Urządzenia Bluetooth i IRDA nie są ze sobą kompatybilne i wymagają różnych interfejsów do komunikacji. Z kolei Rys. C przedstawia adapter USB-WiFi co także nie jest odpowiednim wyborem ponieważ WiFi to technologia służąca do łączenia się z sieciami bezprzewodowymi na większe odległości i nie obsługuje urządzeń opartych na podczerwieni. Adaptery WiFi są przeznaczone do innych zastosowań takich jak połączenie z internetem czy sieciami lokalnymi. Natomiast Rys. D ukazuje adapter USB-C który służy do konwersji portów i nie ma związku z komunikacją w standardzie IRDA. Wybór takiego adaptera byłby błędny w kontekście zadanej funkcji ponieważ nie zmienia on typu komunikacji a jedynie rodzaj portu fizycznego. Błędem w myśleniu może być założenie że wszystkie adaptery USB mają podobne funkcje podczas gdy każdy z nich jest zaprojektowany do specyficznego celu i użycie niewłaściwego skutkuje brakiem możliwości połączenia urządzeń które wymagają konkretnego standardu komunikacji co w tym przypadku jest IRDA.
Pytanie 38

Podczas wyłączania systemu operacyjnego na monitorze pojawił się błąd, znany jako bluescreen 0x000000F3 Bug Check 0xF3 DISORDERLY_SHUTDOWN - nieudane zamykanie systemu, spowodowane niewystarczającą ilością pamięci. Co ten błąd może oznaczać?

A. przegrzanie CPU
B. uruchamianie zbyt wielu programów podczas startu komputera
C. niewystarczający rozmiar pamięci wirtualnej
D. uszkodzenie systemowej partycji
Błąd 0x000000F3, związany z disorderly shutdown, wskazuje na problemy podczas zamykania systemu operacyjnego, które są często związane z niewystarczającą pamięcią wirtualną. Pamięć wirtualna, która jest przestrzenią dyskową wykorzystywaną przez system operacyjny jako rozszerzenie pamięci RAM, odgrywa kluczową rolę w zarządzaniu zasobami systemowymi. Kiedy pamięć wirtualna jest zbyt mała, system operacyjny nie jest w stanie pomyślnie zrealizować wszystkich operacji zamykania, co prowadzi do pojawienia się błędów. Przykładowo, jeśli użytkownik uruchamia wiele aplikacji jednocześnie, może to zająć dużą ilość pamięci RAM i spowodować, że system nie ma wystarczającej ilości pamięci wirtualnej do prawidłowego zamykania. Z tego powodu, aby uniknąć podobnych problemów, rekomenduje się, aby użytkownicy regularnie monitorowali rozmiar pamięci wirtualnej oraz dostosowywali go w ustawieniach systemowych, zgodnie z zaleceniami producenta. Praktyczne podejście do zarządzania pamięcią wirtualną obejmuje również korzystanie z narzędzi do analizy wydajności systemu, takich jak Menedżer zadań w Windows, aby kontrolować obciążenie pamięci i w razie potrzeby zwiększać jej rozmiar.
Pytanie 39

Aby zintegrować komputer z siecią LAN, należy użyć interfejsu

A. S/PDIF
B. LPT
C. RJ-45
D. D-SUB
Interfejs RJ-45 jest standardem używanym w sieciach Ethernet oraz LAN, który pozwala na fizyczne połączenie komputerów i innych urządzeń sieciowych. Zastosowanie tego interfejsu umożliwia przesyłanie danych z prędkościami typowymi dla sieci lokalnych, wynoszącymi od 10 Mbps do nawet 10 Gbps w przypadku nowoczesnych technologii. Złącze RJ-45 jest odpowiedzialne za łączenie kabli miedzianych typu twisted pair, które są powszechnie stosowane w budowie infrastruktury sieciowej. W codziennych zastosowaniach, RJ-45 znajduje zastosowanie w podłączaniu komputerów do routerów, przełączników oraz punktów dostępowych. W standardzie ANSI/TIA-568 określono kolory przewodów w kablu Ethernet, co zapewnia spójność w instalacjach sieciowych. Warto również zwrócić uwagę na właściwości kabli, takie jak kategorie (np. Cat5e, Cat6), które wpływają na wydajność i przepustowość sieci. Przykładem zastosowania RJ-45 jest sieć biurowa, gdzie wiele komputerów jest podłączonych do switcha, umożliwiając współdzielenie zasobów i dostęp do internetu.
Pytanie 40

Rodzina adapterów stworzonych w technologii Powerline, pozwalająca na wykorzystanie przewodów elektrycznych w obrębie jednego domu lub mieszkania do przesyłania sygnałów sieciowych, nosi nazwę:

A. HomeOutlet
B. InternetOutlet
C. InternetPlug
D. HomePlug
Odpowiedź HomePlug jest poprawna, ponieważ odnosi się do standardu technologii Powerline, który umożliwia przesyłanie sygnału sieciowego przez istniejącą instalację elektryczną w budynkach. HomePlug jest technologią, która pozwala na łatwe rozszerzenie sieci komputerowej w miejscach, gdzie sygnał Wi-Fi jest słaby lub nieosiągalny. Przykłady użycia obejmują podłączenie telewizora smart, konsoli do gier czy komputerów w różnych pomieszczeniach za pomocą adapterów HomePlug, eliminując potrzebę długich kabli Ethernet. Standard ten zapewnia prędkości przesyłu danych sięgające do 2000 Mbps w najnowszych wersjach, co czyni go odpowiednim rozwiązaniem dla aplikacji wymagających wysokiej przepustowości, takich jak strumieniowanie wideo w jakości 4K czy gry online. Dzięki zastosowaniu technologii HomePlug, użytkownicy mogą uzyskać stabilne i szybkie połączenie internetowe w każdym pomieszczeniu, co jest szczególnie cenne w dobie rosnącej liczby urządzeń podłączonych do sieci.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej