Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik fotografii i multimediów
  • Kwalifikacja: AUD.05 - Realizacja projektów graficznych i multimedialnych
  • Data rozpoczęcia: 21 lutego 2026 20:43
  • Data zakończenia: 21 lutego 2026 20:51

Egzamin niezdany

Wynik: 15/40 punktów (37,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Za pomocą, którego narzędzia programu Adobe Illustrator utworzono wypełnienie przedstawionego obiektu?

Ilustracja do pytania
A. Siatka.
B. Obrys.
C. Wypełnienie.
D. Gradient.
Siatka to narzędzie w programie Adobe Illustrator, które umożliwia tworzenie złożonych efektów wypełnień poprzez wykorzystanie punktów siatki. W odróżnieniu od prostych wypełnień, siatka pozwala na precyzyjne kontrolowanie koloru i cieniowania w różnych częściach obiektu. Zastosowanie siatki jest szczególnie istotne w projektach, gdzie wymagane jest uzyskanie płynnych przejść kolorystycznych oraz realistycznego efektu trójwymiarowości. W praktyce, dzięki siatce, projektanci mogą tworzyć bardziej złożone i atrakcyjne wizualnie ilustracje, co wpływa na estetykę projektu i jego odbiór przez użytkowników. Dobrą praktyką jest używanie narzędzia siatki w połączeniu z innymi technikami, takimi jak gradienty, aby uzyskać jeszcze bardziej dynamiczne efekty. Zrozumienie działania siatki jest kluczowe dla każdego, kto chce podnieść swoje umiejętności w zakresie grafiki wektorowej i uzyskać profesjonalne rezultaty w Adobe Illustrator.

Pytanie 2

W procesie tworzenia animacji ruchowych dla elementów wektorowych ustala się następujące parametry:

A. liczba klatek na sekundę, rozdzielczość obiektów.
B. położenie obiektów, czas trwania animacji.
C. kerning, położenie obrazka.
D. tryb warstwy, typ stosowanych transformacji obrazu.
Odpowiedź dotycząca położenia obiektów oraz czasu trwania animacji jest prawidłowa, ponieważ te dwa parametry są kluczowe w procesie animacji ruchu elementów wektorowych. Położenie obiektów pozwala na określenie ich pozycji w przestrzeni, co jest istotne dla uzyskania płynnego ruchu. Z kolei czas trwania animacji definiuje, jak długo dany ruch będzie się odbywał, co wpływa na percepcję płynności i dynamiki animacji. W praktyce, animacje wektorowe często wykorzystują klatki kluczowe (keyframes), które określają położenie obiektów na początku i końcu animacji, a czas trwania jest regulowany przez interwały między tymi klatkami. Dobrze zaprojektowana animacja powinna brać pod uwagę zasady takie jak prawo przeciągania, które pomaga w stworzeniu bardziej naturalnych ruchów. Przy projektowaniu animacji warto również korzystać z narzędzi do symulacji ruchu, które pozwalają na lepsze uchwycenie dynamiki oraz charakterystyki obiektów. Zastosowanie standardów takich jak SMIL czy CSS Animations pozwala na tworzenie bardziej zaawansowanych efektów z wykorzystaniem położenia oraz czasu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 3

Który z poniższych programów można wykorzystać do stworzenia gry planszowej w grafice wektorowej?

A. MS Paint
B. Inkscape
C. Adobe Photoshop
D. Adobe Dreamweaver
Inkscape to oprogramowanie do grafiki wektorowej, które jest doskonałym narzędziem do projektowania elementów takich jak plansze, pionki czy karty do gier planszowych. Jego największym atutem jest możliwość łatwego skalowania obiektów bez utraty jakości, co jest kluczowe w projektowaniu grafiki wektorowej. Inkscape obsługuje standard SVG (Scalable Vector Graphics), co pozwala na tworzenie i edytowanie grafiki, która może być wykorzystana w różnych formatach. Dzięki funkcjom takim jak ścieżki, kształty, tekst oraz możliwość stosowania różnych stylów i efektów, projektanci mogą tworzyć złożone kompozycje, które są zarówno estetyczne, jak i funkcjonalne. Wspiera to również dobrą praktykę w zakresie projektowania, polegającą na tworzeniu zasobów, które można wielokrotnie wykorzystywać oraz łatwo modyfikować. Przykładowo, można stworzyć wizualizację planszy do gry z użyciem łatwych do edytowania kształtów, co pozwala na szybkie wprowadzanie zmian w odpowiedzi na feedback od graczy.

Pytanie 4

Aby stworzyć godło z możliwością swobodnego skalowania obiektu, należy skorzystać z programu

A. Corel Draw
B. Corel Photo-Paint
C. AutoCAD
D. Paint
Corel Draw to zaawansowane oprogramowanie graficzne, które specjalizuje się w tworzeniu grafiki wektorowej. W przeciwieństwie do programów rastrowych, takich jak Paint czy Corel Photo-Paint, Corel Draw umożliwia bezstratne skalowanie obiektów. Oznacza to, że niezależnie od tego, jak bardzo powiększymy lub pomniejszymy grafikę, jakość nie ulegnie pogorszeniu. W praktyce, jeśli projektujesz godło, które ma być wydrukowane w różnych rozmiarach, Corel Draw pozwoli na precyzyjne przygotowanie go w formacie wektorowym. Program ten obsługuje również różnorodne formaty plików, co ułatwia eksport i współpracę z innymi aplikacjami. Dodatkowo, Corel Draw oferuje narzędzia do tworzenia i edytowania krzywych, co jest kluczowe w projektach, które wymagają skomplikowanych kształtów i detali. W branży graficznej, korzystanie z programów wektorowych jest standardem przy tworzeniu logo, znaków towarowych i wszelkiego rodzaju ilustracji, co czyni Corel Draw idealnym wyborem do przygotowania godła.

Pytanie 5

Techniki animacji ruchu obiektów 3D po ścieżce nie obejmują animowania

A. parametrów źródeł światła.
B. obrazów rastrowych.
C. parametrów cieniowania obiektu.
D. obiektów wektorowych.
Prawidłowo, bo animacja ruchu obiektów 3D po ścieżce faktycznie nie obejmuje animowania obrazów rastrowych. W praktyce, gdy animujemy coś po ścieżce w środowiskach 3D – czy to postać, kamerę, czy nawet źródło światła – pracujemy na obiektach wektorowych, które mają określoną geometrię w przestrzeni 3D, a nie na bitmapach czy obrazkach rastrowych. Raster to po prostu siatka pikseli, więc jeśli mamy na przykład teksturę nakładaną na model, to jej położenie na modelu może się zmieniać, ale sam obraz rastrowy nie „porusza się” po ścieżce jak trójwymiarowy obiekt. Branżowe standardy, takie jak Autodesk Maya, Blender czy 3ds Max, wyraźnie rozdzielają pojęcia animacji obiektów geometrycznych (wektorowych) od operowania pojedynczymi bitmapami. Najczęściej obrazy rastrowe wykorzystuje się jako tekstury albo tła, które można ewentualnie przesuwać w UV, ale to zupełnie inna bajka niż animacja obiektu po ścieżce. Ciekawostka: niekiedy stosuje się animację tzw. sprite'ów 2D w grach, ale to już domena silników 2D lub symulacji 2.5D, nie klasycznych scen 3D. Moim zdaniem, jeśli ktoś myśli o profesjonalnej animacji 3D, powinien dobrze rozumieć tę różnicę, bo to wpływa na workflow i możliwości techniczne całego projektu. Dobrą praktyką jest zawsze rozdzielanie warstwy wizualnej (bitmapy, tekstury) od warstwy przestrzennej (geometria, trajektorie ruchu), bo to po prostu upraszcza zarządzanie sceną i pozwala korzystać z narzędzi stricte do animacji.

Pytanie 6

Które narzędzie umożliwia w programie CorelDRAW korzystanie z umieszczonych w aplikacji clipartów?

Ilustracja do pytania
A. Pędzel rozmazujący.
B. Środki artystyczne.
C. Rysunek odręczny.
D. Pędzel chropowaty.
Poprawna odpowiedź to 'Środki artystyczne', ponieważ w programie CorelDRAW dostęp do clipartów realizowany jest przez bibliotekę zawartości, a nie narzędzia rysowania. 'Środki artystyczne' obejmują różnorodne efekty i techniki, które mogą być stosowane do elementów graficznych, w tym clipartów, pozwalając użytkownikom na tworzenie unikalnych projektów. W praktyce, wykorzystując tę funkcję, projektanci mogą szybko dodawać gotowe grafiki do swoich prac, co znacznie przyspiesza proces twórczy oraz zwiększa jego efektywność. Warto zauważyć, że umiejętność korzystania z bibliotek clipartów jest standardem w branży graficznej, co podkreśla znaczenie znajomości tego narzędzia. Dobrą praktyką jest także dostosowywanie clipartów do własnych potrzeb poprzez ich edycję, co pozwala na zachowanie spójności wizualnej w projektach.

Pytanie 7

Jakie polecenie w programie graficznym zapewnia właściwe wyświetlanie tekstu na wszelkich komputerach, niezależnie od zainstalowanych czcionek oraz bez utraty jakości podczas skalowania?

A. Rasteryzuj
B. Przekształć w krzywe
C. Przekształć kontur w obiekt
D. Konwertuj na obiekt inteligentny
Odpowiedź "Przekształć w krzywe" jest poprawna, ponieważ to polecenie pozwala na konwersję tekstu do formatu wektorowego, co zapewnia jego prawidłowe wyświetlenie na różnych komputerach, niezależnie od zainstalowanych czcionek. W przypadku przekształcenia w krzywe, tekst staje się zestawem wektorów, co eliminuje ryzyko utraty jakości przy skalowaniu, ponieważ wektory są matematycznymi opisami kształtów, które mogą być płynnie powiększane lub pomniejszane bez degradacji wizualnej. Na przykład, w przypadku projektowania materiałów reklamowych, przekształcenie logo zawierającego tekst w krzywe pozwala na wykorzystanie go w różnych rozmiarach i formatach, bez obaw o rozmycie czy niestandardowe czcionki. Takie działanie jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży graficznej, gdyż zapewnia pełną kontrolę nad estetyką projektu i eliminację problemów z typografią na różnych urządzeniach.

Pytanie 8

Jakiego narzędzia w programie Adobe Illustrator należy użyć do stworzenia obiektu widocznego na zdjęciu?

Ilustracja do pytania
A. Wypaczenie marionetkowe
B. Generator kształtów
C. Tworzenie przejść
D. Siatka perspektywy
Narzędzie „Siatka perspektywy” w Adobe Illustrator pozwala na tworzenie obiektów w przestrzeni perspektywicznej. Dzięki tej funkcji możesz precyzyjnie umieszczać elementy na siatce i dopasowywać je do wybranego punktu zbiegu, co umożliwia tworzenie trójwymiarowych efektów i realistycznych scen w dwóch wymiarach. To narzędzie jest idealne do projektowania architektonicznych wizualizacji i innych prac, w których perspektywa odgrywa kluczową rolę.

Pytanie 9

Która ilustracja zawiera elementy charakterystyczne dla kompozycji asymetrycznej, otwartej i diagonalnej?

A. Ilustracja 3
Ilustracja do odpowiedzi A
B. Ilustracja 2
Ilustracja do odpowiedzi B
C. Ilustracja 4
Ilustracja do odpowiedzi C
D. Ilustracja 1
Ilustracja do odpowiedzi D
Ilustracja 3 to świetny przykład kompozycji asymetrycznej, otwartej i diagonalnej. Widać tu wyraźnie, że główny motyw – linia grzbietu górskiego – przebiega po przekątnej kadru, co daje dynamiczny efekt i prowadzi wzrok widza od jednego rogu zdjęcia do drugiego. Nie ma tu osi symetrii, przez co całość wydaje się bardziej naturalna i swobodna. Kompozycja nie zamyka się w obrębie samego zdjęcia, drzewa po bokach wychodzą poza kadr, więc mamy poczucie, że obraz mógłby „ciągnąć się dalej”, co jest typowe właśnie dla układów otwartych. W praktyce takie rozwiązania stosuje się np. w fotografii pejzażowej czy projektowaniu plakatów reklamowych, kiedy zależy nam na dynamice i naturalności oraz na podkreśleniu kierunku ruchu lub narracji. Branżowe standardy, jak np. zasada przekątni, są szeroko rekomendowane przez profesjonalnych fotografów właśnie do budowy kompozycji dynamicznych. Moim zdaniem, często takie rozwiązania lepiej oddają klimat miejsca i budują bardziej angażujące obrazy. Warto też pamiętać, że otwarta kompozycja pozwala widzowi dopowiedzieć sobie dalszy ciąg kadru, co angażuje go emocjonalnie i pobudza wyobraźnię. Jeśli chcesz rozwijać się w grafice czy fotografii, eksperymentuj z takimi układami, bo naprawdę potrafią ożywić każdą pracę wizualną.

Pytanie 10

Metoda modelowania w grafice trójwymiarowej polega na

A. stworzeniu dwuwymiarowego obrazu wyjściowego w formie statycznej lub dynamicznej na podstawie analizowanej sceny
B. symulowaniu rozproszonego światła
C. tworzeniu oraz modyfikacji obiektów trójwymiarowych
D. wykorzystaniu obrazów bitmapowych do przedstawienia detali powierzchni obiektów przestrzennych
Technika modelowania w grafice 3D jest kluczowym procesem, który polega na tworzeniu oraz modyfikacji obiektów trójwymiarowych w przestrzeni cyfrowej. W ramach tego procesu, artyści i projektanci używają specjalistycznych programów, takich jak Blender, Autodesk Maya czy 3ds Max, do budowy złożonych modeli obiektów, które mogą być następnie wykorzystane w różnych zastosowaniach, w tym filmach, grach wideo oraz wizualizacjach architektonicznych. Modelowanie 3D obejmuje różne techniki, takie jak modelowanie poligonowe, nurbs, czy sculpting, które pozwalają na uzyskanie różnorodnych efektów wizualnych. Przykładowo, w branży gier wideo, modelowanie postaci i obiektów środowiskowych jest niezbędne do stworzenia immersyjnego doświadczenia dla graczy. Dobrą praktyką w modelowaniu 3D jest również optymalizacja modeli, co pozwala na ich efektywne renderowanie bez utraty jakości wizualnej. Warto zaznaczyć, że modelowanie 3D jest podstawą wielu dziedzin, w tym medycyny (np. tworzenie modeli anatomicznych), przemysłu filmowego oraz inżynierii, gdzie realistyczne modele 3D są używane do prototypowania i testowania rozwiązań zanim zostaną wprowadzone w życie.

Pytanie 11

Oprogramowanie CorelDRAW oraz Adobe Illustrator umożliwiają

A. wykonanie korekty tonalnej i barwnej za pomocą warstw dopasowania.
B. wykorzystanie panelu historia w celu wykonania migawki.
C. wykonanie obiektu z wykorzystaniem krzywych Beziera.
D. wywołanie oraz obróbkę plików RAW.
Programy CorelDRAW oraz Adobe Illustrator są od lat filarem pracy projektantów grafiki wektorowej. Ich głównym atutem jest właśnie możliwość budowania obiektów z wykorzystaniem krzywych Beziera. Te krzywe pozwalają rysować precyzyjne kształty, które można dowolnie skalować bez utraty jakości. W praktyce oznacza to, że możemy stworzyć np. logo firmy, ilustrację czy nawet złożone infografiki, które będą wyglądały identycznie dobrze na wizytówce jak i na wielkim banerze. Krzywe Beziera to taki swego rodzaju fundament grafiki wektorowej – umożliwiają płynne i gładkie linie oraz dowolne modyfikacje kształtu poprzez manipulację węzłami i uchwytami. Z mojego doświadczenia, praktycznie każdy profesjonalny projektant zaczynał naukę właśnie od pracy z tym narzędziem. Warto też dodać, że zarówno CorelDRAW jak i Illustrator świetnie radzą sobie z eksportem projektów do różnych formatów branżowych (EPS, PDF, SVG), co jest standardem w pracy z grafiką wektorową. Jeżeli więc chcesz projektować nowoczesne logo, ikony czy ilustracje do druku i internetu, opanowanie krzywych Beziera to absolutna podstawa. Moim zdaniem – umiejętność ich stosowania otwiera bardzo szerokie możliwości w świecie grafiki komputerowej i daje dużą swobodę twórczą.

Pytanie 12

Audacity, Blender, GIMP, Inkscape, Skencil to programy, które mają wspólne cechy?

A. służą do edycji oraz kreacji grafiki wektorowej
B. są używane do edycji oraz tworzenia grafiki rastrowej
C. są dedykowane wyłącznie dla systemu MacOS
D. stanowią oprogramowanie open source i są darmowe
Wybór odpowiedzi, która sugeruje, że programy te służą do edycji i tworzenia grafiki rastrowej, jest nieprecyzyjny. Zrozumienie różnicy między grafiką rastrową a wektorową jest kluczowe. Grafika rastrowa składa się z pikseli, co sprawia, że jej jakość maleje przy powiększaniu, co jest typowe dla programów takich jak GIMP. Jednak Inkscape i Skencil są narzędziami, które specjalizują się w tworzeniu grafiki wektorowej, co oznacza, że ich obrazy są oparte na matematycznych równaniach i pozostają ostre niezależnie od skali. Ponadto, niewłaściwe jest twierdzenie, że te programy są przeznaczone wyłącznie dla systemu MacOS. W rzeczywistości każde z tych narzędzi dostępne jest na różnych platformach, w tym Windows i Linux, co czyni je bardziej wszechstronnymi i dostępnymi dla szerszej grupy użytkowników. Stwierdzenie, że programy te są darmowe, ale mogłyby być jednocześnie ograniczone do jednego systemu operacyjnego, jest błędne, ponieważ ich otwartość oraz dostępność na różnych systemach operacyjnych przyczyniają się do ich popularności i szerokiego wykorzystania w branży kreatywnej. Warto zwrócić uwagę, że oprogramowanie open source ma swoje korzyści, takie jak aktywna społeczność, która wspiera użytkowników oraz dostarcza aktualizacji i poprawek, a także możliwość dostosowywania oprogramowania do indywidualnych potrzeb.

Pytanie 13

Aby stworzyć animację poklatkową, należy skorzystać z

A. Corel Draw
B. Corel Photo-Paint
C. Adobe Flash
D. Adobe Illustrator
Corel Draw, Adobe Illustrator oraz Corel Photo-Paint to programy graficzne, które mają swoje unikalne zastosowania, jednak nie są one optymalne do tworzenia animacji poklatkowej. Corel Draw oraz Adobe Illustrator są głównie wykorzystywane do tworzenia grafiki wektorowej. Oferują funkcje, które pozwalają na projektowanie ilustracji oraz grafik, ale nie mają dedykowanych narzędzi do animacji. Użytkownicy mogą stworzyć pojedyncze klatki, jednak proces ich animowania wymagałby ręcznego ustawiania klatek, co jest czasochłonne i niewydajne. Z kolei Corel Photo-Paint to edytor grafiki rastrowej, który jest doskonały do retuszu zdjęć i pracy z obrazami bitmapowymi, ale również nie jest przystosowany do animacji. Typowym błędem jest mylenie edycji obrazów z tworzeniem animacji; w rzeczywistości animacja poklatkowa wymaga specjalistycznych narzędzi do synchronizacji klatek oraz płynności ruchu, co najlepiej zapewnia oprogramowanie takie jak Adobe Flash. Dlatego ważne jest, aby przy wyborze narzędzia kierować się jego funkcjonalnością oraz zgodnością z wymaganiami projektu animacyjnego.

Pytanie 14

Podczas edycji kształtu, pokazanej na rysunku krzywej Beziera, punkty kontrolne ułożono na linii łączącej oba węzły. W efekcie otrzymano

Ilustracja do pytania
A. linię prostą.
B. okrąg.
C. łuk.
D. linię łamaną.
Wybór odpowiedzi takiej jak "łuk" lub "okrąg" jest nieprawidłowy, ponieważ te formy zakładają, że punkty kontrolne w krzywej Béziera są odchylone od linii prostej łączącej węzły. Krzywa Béziera, której punkty kontrolne leżą na tej samej linii co węzły, nie może przyjąć formy zakrzywionej, gdyż nie ma elementu, który mógłby wpłynąć na jej kształt. Zrozumienie, że krzywe Béziera działają na zasadzie interpolacji pomiędzy węzłami, jest kluczowe. Punkty kontrolne służą do modyfikacji tej interpolacji; jeśli są one umieszczone na linii prostej, krzywa degeneruje się do tej samej linii, co węzły. Typowym błędem przy rozwiązywaniu tego typu zagadnień jest mylenie zasady działania krzywych Béziera z innymi technikami modelowania, które mogą wprowadzać krzywiznę niezależnie od lokalizacji punktów kontrolnych. Dlatego też, wiedza o tym, jak punkty kontrolne wpływają na kształt krzywej, jest fundamentalna dla pracy z grafiką komputerową i projektowaniem kształtów.

Pytanie 15

Funkcja w programie Corel Draw, która pozwala na zmianę kształtu obiektu przedstawionego na rysunku, to

Ilustracja do pytania
A. wskaźnik
B. kształt
C. rysunek odręczny
D. środki artystyczne
Funkcja 'kształt' w Corel Draw to absolutny must-have dla każdego, kto chce modyfikować obiekty wektorowe w sposób naprawdę precyzyjny. Dzięki temu narzędziu można nie tylko wyginać linie czy przesuwać węzły, ale też zmieniać rodzaj segmentów – na przykład z prostych na krzywe Béziera albo odwrotnie. To daje niesamowite możliwości pracy nad detalami projektu, zwłaszcza gdy zależy nam na uzyskaniu nietypowych, oryginalnych kształtów. W codziennej pracy graficznej, szczególnie przy projektowaniu logotypów czy ikon, bardzo często korzysta się właśnie z funkcji 'kształt', żeby uzyskać efekt, którego nie da się osiągnąć samymi standardowymi figurami. Z moich obserwacji wynika, że wielu początkujących boi się tych „niebieskich uchwytów”, ale w praktyce ich opanowanie mocno podnosi jakość i elastyczność projektów. W branży graficznej to właśnie takie narzędzia decydują o tym, jak bardzo możesz spersonalizować swoją ilustrację. Jeśli zależy Ci na zgodności ze standardami pracy z grafiką wektorową, to właśnie manipulacja kształtem obiektu powinna być podstawową umiejętnością. Warto pamiętać, że dobre praktyki zalecają pracę na kopii obiektu przed większymi modyfikacjami, bo czasem można 'przekombinować' i łatwiej wtedy wrócić do wcześniejszego etapu.

Pytanie 16

Podczas tworzenia animacji ruchu elementów wektorowych określane są parametry:

A. kerning, położenie bitmapy.
B. ilość klatek na sekundę, rozdzielczość obiektów.
C. położenie obiektów, czas trwania animacji.
D. tryb warstwy, rodzaj stosowanych przekształceń obrazu.
Poprawnie wskazujesz, że przy tworzeniu animacji ruchu elementów wektorowych kluczowe jest określenie położenia obiektów oraz czasu trwania animacji. W animacji wektorowej pracujemy na obiektach opisanych matematycznie (krzywe Béziera, węzły, ścieżki), więc to, co faktycznie definiujemy, to ich stan w określonych momentach czasu. Standardowo robi się to przez tzw. klatki kluczowe (keyframes): ustawiasz obiekt w pozycji początkowej, potem w pozycji końcowej, ewentualnie w kilku pośrednich, a program sam wylicza płynne przejście między tymi stanami. Czas trwania animacji określa, jak szybko ten ruch ma się odbyć – czy obiekt przesuwa się spokojnie przez 3 sekundy, czy przelatuje przez ekran w 0,3 sekundy. W praktyce, w programach typu Adobe Animate, After Effects czy nawet w narzędziach do animacji SVG w przeglądarce, zawsze ustawiasz: gdzie obiekt ma być (współrzędne X/Y, ewentualnie obrót, skalę) oraz kiedy ma tam być (czas, klatka, znacznik na osi czasu). To jest absolutna podstawa tzw. animacji opartej na timeline. Dobre praktyki mówią, żeby planować ruch wcześniej: najpierw rozrysować kluczowe pozycje obiektu, określić czas trwania całej sceny, dopiero potem dopieszczać szczegóły, jak krzywe przyspieszenia (easing: ease-in, ease-out, itp.). Moim zdaniem warto też pamiętać, że w animacji wektorowej często pracujemy w sposób nieresolucyjny – nie interesuje nas rozdzielczość obiektu, tylko jego trajektoria i relacje w czasie. To ułatwia skalowanie projektu np. na różne ekrany czy formaty bez utraty jakości, a parametry ruchu (pozycja i czas) pozostają takie same.

Pytanie 17

Jakie narzędzie w Adobe Photoshop pozwala na generowanie obiektów wektorowych?

A. Magiczna różdżka
B. Kształt własny
C. Przejrzystość
D. Pieczenie
Różdżka, gradient i stempel to narzędzia, które pełnią różne funkcje w Adobe Photoshop, jednak żadne z nich nie jest przeznaczone do tworzenia obiektów wektorowych. Różdżka to narzędzie selekcji, które umożliwia wybieranie obszarów obrazu na podstawie kolorów. Choć jest to bardzo przydatne w pracy z obrazami rastrowymi, nie ma zastosowania w kontekście tworzenia obiektów wektorowych, które wymagają precyzyjnych kształtów i matematycznych definicji. Użytkownicy często mylą różdżkę z narzędziem do tworzenia kształtów, co prowadzi do nieporozumień. Gradient to technika stosowana do płynnego przejścia między kolorami, najczęściej używana do nadawania głębi i cieni w obrazach rastrowych, ale również nie jest narzędziem do tworzenia wektorów. Gradienty mogą być używane w obiektach wektorowych, jednak sam gradient nie tworzy wektorów, lecz jedynie poprawia ich estetykę. Stempel to narzędzie do klonowania części obrazu, które również działa w przestrzeni pikselowej i nie ma zastosowania w kontekście tworzenia obiektów wektorowych. Zrozumienie różnic między tymi narzędziami a narzędziem kształt własny jest kluczowe dla efektywnej pracy z grafiką. Warto zwrócić uwagę na to, że wiele osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę z grafiką komputerową, mogą nie rozumieć, że wektory i bitmapy to różne typy danych graficznych, co prowadzi do błędów w ich wykorzystaniu.

Pytanie 18

Którego narzędzia programu CorelDRAW należy użyć, aby otrzymać przedstawioną na rysunku transformację tekstu?

Ilustracja do pytania
A. Inicjał wpuszczany.
B. Obwiednia.
C. Obrys.
D. Maska tekstu.
Wybór narzędzi do transformacji tekstu w programie CorelDRAW wymaga zrozumienia ich specyfiki i funkcji, co jest kluczowe dla efektywnego projektowania. W przypadku odpowiedzi, które wskazywały na "Maskę tekstu", "Obrys" czy "Inicjał wpuszczany", można zauważyć kilka istotnych nieporozumień. Maska tekstu jest narzędziem używanym do nakładania tekstu na inny obraz lub kształt, co nie prowadzi do transformacji samego tekstu w zgodzie z konturem. Obrys z kolei dotyczy tworzenia linii wokół obiektu, co również nie jest równoznaczne z deformowaniem tekstu. Inicjał wpuszczany to technika typograficzna, która ma na celu wyróżnienie pierwszej litery w akapicie, ale nie ma związku z przekształcaniem tekstu do formy kształtu. Te odpowiedzi sugerują, że pewne terminy są mylone, co może prowadzić do niewłaściwego wykorzystania narzędzi, a w rezultacie do nieefektywnego projektowania. Kluczowe jest, aby przed przystąpieniem do pracy z tekstem w CorelDRAW zrozumieć zastosowanie każdego z narzędzi i ich wpływ na kompozycję, co wpisuje się w standardy jakościowe w branży projektowej.

Pytanie 19

Jakie narzędzie w programie wektorowym powinno być wykorzystane, aby przeprowadzić widoczną na zdjęciu modyfikację obiektu?

Ilustracja do pytania
A. Wypaczanie
B. Odbijanie
C. Skalowanie
D. Obracanie
Odpowiedź jest jak najbardziej trafiona, bo zastosowanie narzędzia Odbijanie (ang. Flip lub Reflect) to dokładnie to, czego wymagała widoczna modyfikacja. W programach do grafiki wektorowej, takich jak Adobe Illustrator, CorelDRAW czy Affinity Designer, odbijanie pozwala na uzyskanie lustrzanego odbicia obiektu względem wybranej osi – poziomej lub pionowej. To jedno z podstawowych narzędzi, które, moim zdaniem, warto mieć opanowane niemal automatycznie, bo często się przydaje w pracy nad logotypami, ikonami czy ilustracjami technicznymi. Przykład z obrazka jest bardzo typowy – postać obraca się w przeciwną stronę, ale zachowuje wszystkie proporcje i szczegóły. Odbijanie jest lepszym rozwiązaniem niż ręczne rysowanie drugiej wersji – szybciej, precyzyjniej, bez ryzyka błędów w proporcjach. Warto pamiętać, że ta metoda jest też standardem, jeśli chodzi o przygotowywanie szablonów czy wzorów powtarzalnych, np. w grafice użytkowej. Dla mnie, w codziennej pracy, odbijanie sprawdza się nawet przy projektowaniu grafik na koszulki czy materiały promocyjne, gdzie symetria i odbicia lustrzane nadają projektom zupełnie inny charakter. Szczerze, każdy grafik powinien sprawnie korzystać z tego narzędzia, bo to zdecydowanie podstawa warsztatu.

Pytanie 20

Ilustracja przedstawia obiekt wektorowy wykonany w programie CorelDRAW za pomocą wypełnienia

Ilustracja do pytania
A. teksturą.
B. jednolitego.
C. siatkowego.
D. deseniem.
Wybór innej opcji niż 'siatkowego' wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące technik wypełnienia stosowanych w grafice wektorowej. Wypełnienie jednolite, mimo że jest najprostsze i najczęściej stosowane, nie oferuje możliwości uzyskania gradientowego przejścia kolorów. Jest to rodzaj wypełnienia, które stosuje jeden, stały kolor na całej powierzchni obiektu. Użytkownicy mogą mylić je z wypełnieniem siatkowym, ponieważ oba mogą być używane do tworzenia kształtów, ale efekt końcowy jest znacznie mniej dynamiczny w przypadku wypełnienia jednolitego. Z kolei wypełnienie deseniem polega na zastosowaniu powtarzających się wzorów, co również nie pozwala na uzyskanie gradientów czy subtelnych przejść kolorów. Takie podejście może być użyteczne w tworzeniu tła lub specjalnych efektów, jednak nie nadaje się do uzyskania efektu trójwymiarowości. Wypełnienie teksturą, podobnie jak wypełnienie deseniem, polega na nałożeniu określonej tekstury na powierzchnię obiektu, co może prowadzić do mylnego wyobrażenia o głębi. Oba te typy wypełnień skupiają się na strukturze, a nie na płynnych przejściach kolorystycznych, co jest kluczowe w przypadku obiektów wymagających bardziej rozwiniętej estetyki. Prawidłowe zrozumienie różnicy między tymi technikami jest kluczowe dla projektantów, którzy pragną tworzyć grafiki o wysokiej jakości i głębi wizualnej.

Pytanie 21

Na którym rysunku przedstawiono obiekt wektorowy z wypełnieniem tonalnym?

Ilustracja do pytania
A. B.
B. D.
C. A.
D. C.
Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ przedstawia obiekt wektorowy z wypełnieniem tonalnym, który charakteryzuje się płynnymi gradientami kolorów. W tym przypadku mamy do czynienia z kulą, na której widać przejście od ciemniejszego odcienia na górze do jaśniejszego na dole. Takie zastosowanie gradientu jest zgodne z dobrymi praktykami w grafice wektorowej, gdzie wypełnienie tonalne pozwala na uzyskanie efektu trójwymiarowości oraz głębi. Wektoryzacja obiektów z gradientami jest istotna w projektowaniu graficznym, a jej zastosowanie można zaobserwować w takich dziedzinach jak projektowanie logo, ilustracje cyfrowe czy animacje. Warto pamiętać, że odpowiednie korzystanie z gradientów wymaga znajomości narzędzi graficznych, które umożliwiają ich precyzyjne tworzenie, takich jak Adobe Illustrator czy CorelDRAW. Prawidłowe zastosowanie wypełnienia tonalnego nie tylko wzbogaca estetykę projektu, ale również sprawia, że staje się on bardziej atrakcyjny dla odbiorcy, co jest kluczowe w kontekście marketingowym.

Pytanie 22

AI oraz CDR to formaty zapisu plików umożliwiające

A. edycję obiektów w programach przeznaczonych do obróbki grafiki wektorowej.
B. odtwarzanie oraz edycję dźwięku.
C. odtwarzanie oraz edycję animacji i filmów.
D. edycję obrazów cyfrowych w programach przeznaczonych do obróbki grafiki rastrowej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
AI oraz CDR to rzeczywiście formaty plików wykorzystywane przede wszystkim w grafice wektorowej. AI to skrót od Adobe Illustrator, a CDR to CorelDRAW – oba te programy są liderami w branży projektowania wektorowego. Pliki zapisane w tych formatach przechowują informacje o kształtach, liniach, krzywych i kolorach w postaci matematycznych wzorów, a nie pojedynczych pikseli. Dzięki temu grafiki wektorowe można skalować w nieskończoność bez utraty jakości – to właśnie jest największą przewagą nad grafiką rastrową. W praktyce takie pliki wykorzystuje się do tworzenia logo, ikon, ilustracji, materiałów do druku wielkoformatowego czy cięcia ploterowego w reklamie. Najlepsze praktyki w branży mówią, żeby projekty wymagające precyzyjnej, skalowalnej grafiki zawsze zaczynać właśnie w formacie wektorowym. Moim zdaniem warto też dodać, że AI i CDR to tak zwane formaty natywne – czyli przechowują wszystkie właściwości projektu, np. warstwy, efekty czy grupowania, co znacząco ułatwia późniejszą edycję. Coraz częściej spotykam się z tym, że wymagania klientów dotyczące jakości materiałów graficznych sprowadzają się właśnie do dostarczenia plików w tych formatach, co najlepiej pokazuje ich praktyczne zastosowanie na rynku.

Pytanie 23

Wskaż ilustrację przedstawiającą wykonany w programie CorelDRAW obiekt wektorowy z efektem zniekształcenia interakcyjnego.

A. Ilustracja 4
Ilustracja do odpowiedzi A
B. Ilustracja 1
Ilustracja do odpowiedzi B
C. Ilustracja 2
Ilustracja do odpowiedzi C
D. Ilustracja 3
Ilustracja do odpowiedzi D

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ilustracja 2 idealnie pokazuje, jak wygląda obiekt wektorowy po zastosowaniu efektu zniekształcenia interakcyjnego w CorelDRAW. Ten rodzaj zniekształcenia daje właśnie takie dynamiczne, nieregularne formy, które powstają z prostych kształtów bazowych — najczęściej prostokątów lub gwiazd. Stosując narzędzie 'Zniekształcenie interakcyjne', użytkownik może ręcznie manipulować węzłami, rozciągać krawędzie, dodawać ostre kąty albo wprowadzać wielokrotne odchylenia. Praktycznie można to wykorzystać na przykład przy projektowaniu nowoczesnych logotypów, dynamicznych ilustracji czy niestandardowych elementów identyfikacji wizualnej. Moim zdaniem, taka technika jest super przydatna szczególnie wtedy, gdy szukasz nietypowego, energetycznego efektu bez konieczności ręcznego rysowania każdej linii. W branży graficznej i poligraficznej to wręcz codzienność — takie efekty są po prostu szybkie do uzyskania, a jednocześnie wyglądają profesjonalnie. Zwróć uwagę na to, że standardy pracy z wektorami wymagają, żeby efekty były skalowalne — właśnie dlatego lepiej używać narzędzi typu zniekształcenie niż rastrowych filtrów. Z mojego doświadczenia wynika, że dobrze opanowane efekty zniekształceń pozwalają naprawdę wyróżniać się na tle konkurencji.

Pytanie 24

Który program należy zastosować do utworzenia znaku firmowego, aby możliwe było jego dowolne skalowanie bez utraty jakości?

A. Impozycjoner
B. Corel Draw
C. Microsoft Paint
D. Adobe Bridge

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo – do projektowania znaku firmowego, który ma się dać dowolnie skalować bez utraty jakości, stosuje się programy do grafiki wektorowej, takie jak Corel Draw. Logo zaprojektowane w Corelu jest zbudowane z krzywych (najczęściej krzywe Béziera), linii i figur matematycznych, a nie z pojedynczych pikseli. Dzięki temu możesz powiększyć je z rozmiaru znaczka pocztowego do wielkiego baneru na budynku i krawędzie nadal będą ostre, bez tzw. pikselizacji. To jest absolutny standard w branży DTP, poligrafii i brandingu – logotypy, piktogramy, ikony, sygnety robi się wektorowo. W praktyce oznacza to, że drukarnia może bez problemu przygotować logo na wizytówki, ulotki, roll-upy, oklejenie auta czy billboard, korzystając z jednego pliku źródłowego, np. CDR, PDF, EPS czy SVG. Co ważne, w Corel Draw można też łatwo przygotować wersje jednokolorowe, wersje do grawerowania, cięcia ploterem czy tłoczeń, bo urządzenia te wymagają właśnie ścieżek wektorowych. Moim zdaniem, jeśli ktoś myśli poważnie o identyfikacji wizualnej, to startuje właśnie od programu wektorowego, a dopiero później ewentualnie robi wersje rastrowe (np. PNG, JPG) w konkretnych rozdzielczościach do internetu. Dobrą praktyką jest też przechowywanie oryginalnego logo zawsze w formie wektorowej i tylko z niego eksportowanie potrzebnych wersji roboczych.

Pytanie 25

Które polecenie należy zastosować w programie do tworzenia grafiki wektorowej, aby uzyskać efekt widoczny na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Zawijanie tekstu.
B. Użyj inicjału wpuszczanego.
C. Ramka tekstu akapitowego.
D. Dopasuj tekst do ścieżki.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "Dopasuj tekst do ścieżki" jest prawidłowa, ponieważ kluczowym aspektem pracy z grafiką wektorową jest elastyczność w kształtowaniu tekstu. To polecenie pozwala na umieszczenie tekstu wzdłuż dowolnej linii lub konturu, co jest szczególnie użyteczne podczas tworzenia złożonych kompozycji graficznych. W kontekście dołączonego obrazka, tekst ułożony wzdłuż nieregularnej ścieżki skutecznie ilustruje ten proces. W praktyce, gdy projektujesz logo czy infografikę, umieszczanie tekstu na ścieżkach może zwiększyć estetykę oraz czytelność projektu. Warto również zwrócić uwagę, że wiele programów do grafiki wektorowej, takich jak Adobe Illustrator czy CorelDRAW, oferuje narzędzia do dopasowywania tekstu do kształtów, co stało się standardem w branży. Stosując tę technikę, projektanci mogą tworzyć bardziej dynamiczne i angażujące wizualizacje, co jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania graficznego.

Pytanie 26

Które narzędzie programu Corel Draw umożliwia modyfikację wielokąta przedstawionego na ilustracji?

Ilustracja do pytania
A. Kształt.
B. Głębia.
C. Smużenie.
D. Metamorfoza.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie – w CorelDRAW modyfikację takiego wielokąta, jak na ilustracji, wykonuje się narzędziem Kształt. To narzędzie pozwala przejść z prostego, regularnego wielokąta do złożonej figury, w której wierzchołki są przesunięte, a krawędzie mogą się przecinać, dokładnie jak na obrazie „po modyfikacji”. Technicznie rzecz biorąc, narzędzie Kształt daje dostęp do węzłów (nodów) i uchwytów segmentów krzywych. Możesz zaznaczać pojedyncze węzły, całe grupy, przesuwać je, usuwać, dodawać nowe, zmieniać typ węzła (na gładki, symetryczny czy ostrołamany), a także przekształcać odcinki w krzywe Béziera. W praktyce to jest podstawowe narzędzie do edycji obiektów wektorowych – nie tylko wielokątów, ale też krzywych, konturów liter po konwersji na krzywe, ikon czy logotypów. Z mojego doświadczenia w pracy z Corelem wynika, że im szybciej opanuje się sprawne posługiwanie narzędziem Kształt, tym łatwiej później robi się precyzyjne projekty, np. dopasowanie logo do siatki, korekty kształtu piktogramów, tworzenie niestandardowych ramek czy obrysów. Zawodowo przyjmuje się, że edycja wektorów powinna być robiona właśnie na poziomie węzłów, a nie przez „na siłę” skalowanie lub deformacje całego obiektu. Narzędzie Kształt dokładnie temu służy – daje pełną kontrolę nad geometrią obiektu, przy zachowaniu typowej dla grafiki wektorowej skalowalności bez utraty jakości.

Pytanie 27

Do ułożenia obiektów względem osi symetrii tak, jak na ilustracji, trzeba zastosować wyrównanie do

Ilustracja do pytania
A. środka w pionie
B. lewej w poziomie
C. środka w poziomie
D. góry w pionie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym zadaniu chodzi o ułożenie obiektów względem osi symetrii zaznaczonej pionowo na ilustracji. Kluczowe jest tutaj słowo „oś symetrii” oraz fakt, że ta oś biegnie dokładnie w pionie, dzieląc kompozycję na lewą i prawą stronę. W typowych programach do grafiki wektorowej, takich jak CorelDRAW, Illustrator czy Inkscape, żeby uzyskać taki efekt, korzysta się z polecenia wyrównania do środka w pionie (vertical center / align vertical center). Oznacza to, że środkowe punkty obiektów są ustawiane na jednej wspólnej linii pionowej, dokładnie tak jak serce i obie dłonie względem przerywanej linii na rysunku. Moim zdaniem to jedna z podstawowych operacji, których grafik używa niemal automatycznie przy projektowaniu logotypów, ikon czy prostych piktogramów. W praktyce robisz to np. wtedy, gdy chcesz, żeby tekst pod ikoną był idealnie wyśrodkowany względem tej ikony, albo kiedy ustawiasz kilka elementów (np. serce, napis, przycisk) dokładnie w osi plakatu lub baneru. Dobre praktyki branżowe mówią, że przy projektowaniu znaków graficznych i interfejsów warto świadomie korzystać z wyrównań do środka w pionie i poziomie, zamiast „na oko” przesuwać elementy. Takie wyrównanie poprawia czytelność, daje wrażenie porządku i profesjonalnej kompozycji. W grafice wektorowej szczególnie wygodne jest łączenie wyrównania do środka w pionie z kopiowaniem lustrzanym względem osi – np. rysujesz jedną dłoń, odbijasz ją lustrzanie i potem wyrównujesz obie względem tej samej pionowej osi, dokładnie tak jak na ilustracji, co znacznie przyspiesza pracę i gwarantuje idealną symetrię.

Pytanie 28

Na której ilustracji przedstawiono obiekt wektorowy z wypełnieniem tonalnym?

A. Na ilustracji 3.
Ilustracja do odpowiedzi A
B. Na ilustracji 1.
Ilustracja do odpowiedzi B
C. Na ilustracji 4.
Ilustracja do odpowiedzi C
D. Na ilustracji 2.
Ilustracja do odpowiedzi D

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zdecydowanie właśnie ilustracja 2 prezentuje obiekt wektorowy z wypełnieniem tonalnym, tak zwanym gradientem. To narzędzie jest wręcz podstawą w pracy każdego grafika komputerowego zajmującego się grafiką wektorową – pozwala na uzyskiwanie realistycznych efektów światła, cienia czy głębi na płaskich kształtach. Gradient radialny, który tutaj widzimy, odwzorowuje efekt padającego światła na kulistym obiekcie, co jest zgodne ze standardami projektowania i szeroko wykorzystywane w brandingu, ikonach czy nawet w nowoczesnych interfejsach użytkownika. Praktycznie rzecz biorąc, gdy chcemy, żeby kształt wyglądał naturalniej lub po prostu atrakcyjniej wizualnie, stosuje się właśnie takie przejścia tonalne. Moim zdaniem warto ćwiczyć różne typy gradientów – liniowe, radialne, siatki gradientów – bo to nie tylko podstawa, ale i coś, co od razu podnosi poziom projektu. W wielu programach jak Adobe Illustrator czy CorelDRAW można bardzo precyzyjnie kontrolować te efekty, co według mnie jest absolutnym must-have dla każdego, kto myśli poważniej o grafice wektorowej.

Pytanie 29

Który model kolorów jest zalecany dla pliku z wielobarwną grafiką wektorową, przeznaczonego do druku w profesjonalnej drukarni?

A. CMYK
B. Bichromia barwna
C. RGB
D. Skala szarości

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź CMYK jest poprawna, ponieważ ten model barwny jest standardem w druku profesjonalnym. Skrót CMYK oznacza cztery kolory: cyjan, magenta, żółty i czarny (key), które są używane w procesie druku offsetowego. W przeciwieństwie do modelu RGB, który jest oparty na światle i stosowany głównie w wyświetlaczach elektronicznych, CMYK jest dedykowany do reprezentacji kolorów na papierze. W praktyce, dzięki modelowi CMYK, drukarnie mogą precyzyjnie odzwierciedlić kolory na wydrukach, co jest kluczowe dla zachowania spójności w projektach graficznych. Używanie CMYK pozwala również na lepsze zarządzanie kolorami, co jest szczególnie istotne w przypadku materiałów reklamowych czy publikacji, gdzie precyzyjne odwzorowanie kolorów jest niezbędne. Warto zauważyć, że podczas projektowania materiałów do druku, zaleca się pracę w przestrzeni kolorów CMYK, aby uniknąć niespodzianek związanych z różnicami w odwzorowaniu kolorów między ekranem a finalnym produktem drukowanym.

Pytanie 30

Kreskówka, logo, grafika clipart oraz obrazek o wysokiej rozdzielczości to określenia

A. efektów dźwiękowych programu Audacity
B. metod trasowania mapy bitowej w programie CorelDRAW
C. filtrów artystycznych programu GIMP
D. efektów przejść pomiędzy poszczególnymi slajdami w programie PowerPoint

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca metod trasowania mapy bitowej w programie CorelDRAW jest poprawna, ponieważ rysunek kreskowy, logo, obrazek clipart oraz obrazek wysokiej jakości to różne formy grafiki wektorowej, które można uzyskać poprzez proces trasowania mapy bitowej. Trasowanie mapy bitowej polega na konwersji obrazów rastrowych (bitmapowych) na grafikę wektorową, co umożliwia uzyskanie bardziej skalowalnych i edytowalnych obrazów. W CorelDRAW, użytkownicy mogą wykorzystać narzędzie do trasowania, aby przekształcić bitmapy w wektory, co jest niezwykle przydatne w projektowaniu logo oraz ilustracji. Dzięki metodzie trasowania, możliwe jest uzyskanie wysokiej jakości grafik, które zachowują ostrość i detale bez względu na ich rozmiar. Praktycznie rzecz biorąc, trasowanie jest stosowane w projektach drukowanych oraz cyfrowych, gdzie wymagana jest elastyczność w edycji i skalowaniu obrazów. Umożliwia to projektantom tworzenie unikalnych logo i ilustracji, które są zgodne z jednolitym stylem wizualnym marki.

Pytanie 31

Co przedstawia obraz formatu svg zdefiniowany za pomocą zamieszczonego w ramce kodu?

<svg width="200" height="200">
<circle cx="100" cy="100" r="90" fill="#00FF00" />
</svg>
A. Pełne, zielone koło o średnicy 100 px.
B. Pełny, czerwony kwadrat o boku 90 px.
C. Pełny, niebieski kwadrat o boku 200 px.
D. Pełne, zielone koło o promieniu 90 px.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, która wskazuje na pełne, zielone koło o promieniu 90 px, jest prawidłowa, ponieważ kod SVG, który został przedstawiony, bezpośrednio definiuje takie kształty i ich właściwości. W przypadku formatu SVG (Scalable Vector Graphics), definiowanie kształtów oraz ich kolorów odbywa się poprzez odpowiednie atrybuty w kodzie. Koło o promieniu 90 px przekłada się na średnicę 180 px, co jest kluczowym aspektem, który odróżnia je od wymienionej średnicy 100 px. Koło wypełnione kolorem zielonym zgodnie z definicją kolorów w SVG, która używa kodów kolorów szesnastkowych lub nazw kolorów, jest standardem w branży. Zrozumienie tych zasad jest niezbędne przy tworzeniu i edytowaniu grafik wektorowych, które są powszechnie wykorzystywane w projektowaniu stron internetowych oraz w aplikacjach mobilnych, gdzie wymagana jest skalowalność i elastyczność w prezentacji elementów graficznych. Umiejętność poprawnego interpretowania kodu SVG jest zatem niezwykle istotna zarówno dla designerów, jak i programistów, którzy chcą zapewnić wysoką jakość wizualną swoich projektów.

Pytanie 32

W trakcie projektowania graficznego symbolu, który będzie odzwierciedlał energię, dynamikę oraz całość, należy zastosować formę

A. kwadratu
B. prostokąta
C. wielokąta
D. koła

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fajny wybór koła jako kształtu do przekazania energii i ruchu w projekcie. Koło ma taki naturalny, symetryczny kształt, który nie ma krawędzi, przez co wygląda bardzo harmonijnie. W designie często kojarzone jest z cyklicznością, dynamiką i wiecznością, co świetnie pasuje do tematu energii. Zauważyłem, że wiele logotypów firm związanych z energią odnawialną wykorzystuje koło, bo to symbolizuje cykl życia w naturze. To też sprawia, że w interfejsach użytkownika, koła jako przyciski są super praktyczne, bo łatwo się je rozpoznaje. Dlatego dobrze jest w projektach graficznych trzymać się prostych kształtów, które oddają to, co chcemy przekazać. Koło, dzięki swojej prostocie, daje radę w różnych kontekstach wizualnych i zostaje w pamięci.

Pytanie 33

Jaki format stanowi grafikę wektorową?

A. SWF
B. GIF
C. PNG
D. XCF

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
SWF, czyli Shockwave Flash, to format plików wykorzystywany do tworzenia animacji wektorowych oraz interaktywnych treści multimedialnych. Jako format grafiki wektorowej, SWF bazuje na matematycznych równaniach dla kształtów, co pozwala na skalowanie bez utraty jakości. W praktyce oznacza to, że niezależnie od rozmiaru, grafika zachowa ostrość i szczegółowość. SWF był powszechnie stosowany w tworzeniu animacji na stronach internetowych, gier oraz aplikacji mobilnych do momentu, kiedy HTML5 i CSS3 zaczęły dominować na rynku. SWF umożliwia również osadzanie dźwięku i interakcji, co czyni go wszechstronnym narzędziem w projektowaniu. Mimo że obecnie jego użycie maleje, ze względu na zakończenie wsparcia przez Adobe, zrozumienie tego formatu jest kluczowe dla osób zajmujących się historią technologii internetowych oraz projektowaniem animacji. Dobrym przykładem zastosowania SWF mogą być edukacyjne animacje interaktywne, które służą do nauki poprzez zabawę.

Pytanie 34

Aby zapisać treści tekstowo-graficzne w plikach, które mają być prezentowane, przenoszone, zapisywane i drukowane na różnych platformach oraz komputerach, jaki format należy zastosować?

A. PGF
B. EPS
C. XML
D. PDF

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
PDF (Portable Document Format) to uniwersalny format plików, który został opracowany przez firmę Adobe, aby umożliwić łatwe udostępnianie dokumentów niezależnie od systemu operacyjnego, oprogramowania czy urządzenia. PDF zachowuje układ, czcionki, obrazy oraz inne elementy wizualne w dokładny sposób, co czyni go idealnym rozwiązaniem do publikacji treści tekstowo-graficznych. Przykładowo, raporty, broszury, dokumenty prawnicze oraz formularze często są zapisywane w formacie PDF, ponieważ można je łatwo przeglądać i drukować na różnych platformach. Dodatkowo, PDF obsługuje różne funkcje, takie jak zakładki, hiperłącza i możliwość zabezpieczenia hasłem, co zwiększa jego użyteczność w kontekście profesjonalnym. W branży wydawniczej oraz edukacyjnej format PDF stał się standardem, zapewniającym kompatybilność i jakość wizualną. Przy tworzeniu treści, które mają być przetwarzane przez różne urządzenia, PDF jest najczęściej wybieranym formatem, a jego wszechstronność i niezawodność czynią go najlepszym rozwiązaniem w tym kontekście.

Pytanie 35

W kontekście animacji komputerowej, zgrupowanie kilku elementów na jednej warstwie spowoduje

A. przekształcenie kształtów w symbol graficzny
B. zmianę obiektów w symbole
C. minimalizowanie widocznych krawędzi wypełnienia
D. że będą poruszały się jakby były ze sobą połączone

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że elementy umieszczone na jednej warstwie będą poruszały się tak, jakby były sklejone, jest poprawna, ponieważ w animacji komputerowej warstwy działają jak grupy obiektów. Gdy kilka elementów znajduje się na tej samej warstwie, ich ruch jest synchronizowany, co pozwala na uzyskanie efektu spójnej animacji. Przykładem może być animacja postaci, gdzie wszystkie elementy, takie jak ręce, nogi i głowa, są umieszczone na tej samej warstwie, co pozwala na ich jednoczesne poruszanie. Dobrą praktyką jest grupowanie ze sobą obiektów powiązanych, aby ułatwić ich animację i uniknąć niepotrzebnych komplikacji. Warto również pamiętać, że w programach do animacji, takich jak Adobe After Effects czy Blender, wykorzystanie warstw może znacząco przyspieszyć proces tworzenia skomplikowanych animacji, co jest istotne w profesjonalnej produkcji. Ponadto, zrozumienie zasady działania warstw jest kluczowe dla efektywnego zarządzania złożonymi projektami animacyjnymi.

Pytanie 36

Który skrót klawiaturowy stosuje się do zaznaczenia wszystkich obiektów znajdujących się w polu obszaru roboczego programu Adobe Illustrator?

A. Ctrl +C
B. Ctrl +A
C. Ctrl +G
D. Ctrl+V

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ctrl +A to od lat taki standardowy, uniwersalny skrót klawiaturowy, który działa praktycznie w każdym programie graficznym, nie tylko w Illustratorze. Pozwala on na szybkie zaznaczenie wszystkich widocznych elementów w danym obszarze roboczym – i to jest niesamowicie przydatne, szczególnie kiedy masz rozbudowaną kompozycję i chcesz szybko – bez żmudnego klikania – wybrać całość, by coś przesunąć, przeskalować albo np. zmienić kolor. Moim zdaniem, w profesjonalnej pracy bez tej kombinacji ani rusz. Warto dodać, że Ctrl +A działa nie tylko na warstwach, ale łapie wszystko, co znajduje się na aktywnej planszy (artboardzie). To taki trochę „zamiatacz” – bardzo wygodne, gdy pracujesz z większą ilością warstw lub grup obiektów. Co ciekawe, ten sam skrót funkcjonuje w innych aplikacjach – choćby w Photoshopie, Wordzie czy nawet w przeglądarkach internetowych – więc poznając go tutaj, zdobywasz uniwersalne narzędzie do wielu zastosowań. Oczywiście, pamiętaj też, że skróty można w Illustratorze dostosowywać pod siebie, ale Ctrl +A jest jednym z takich niezmiennych „pewniaków”, które każdy grafik powinien mieć w małym palcu.

Pytanie 37

Aby uzyskać efekt znaku wodnego w Corelu, należy skorzystać z narzędzia

A. Obrysowanie
B. Obwiednia
C. Zaznaczanie
D. Przezroczystość

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór narzędzia 'Przezroczystość' w programie Corel Draw jest kluczowy do uzyskania efektu znaku wodnego, ponieważ pozwala na wprowadzenie różnego stopnia przezroczystości do obiektów graficznych. Dzięki temu, tekst lub obrazek umieszczony na tle dokumentu staje się subtelny i mniej dominujący, co jest charakterystyczne dla znaków wodnych. Narzędzie to umożliwia dostosowanie poziomu przezroczystości, co z kolei wpływa na widoczność oraz estetykę końcowego projektu. Przykładem zastosowania może być dodanie logo firmy jako znaku wodnego na dokumentach marketingowych, co nie tylko chroni je przed nieautoryzowanym użyciem, ale również podkreśla markę. W branży graficznej stosowanie przezroczystości w projektach jest zgodne z dobrymi praktykami, które mają na celu nie tylko ochronę treści, ale również poprawę wizualnej atrakcyjności. Warto również pamiętać, że efekty przezroczystości są szeroko stosowane w różnych formatach, od prostych dokumentów po skomplikowane projekty graficzne, co czyni je uniwersalnym narzędziem w arsenalach designerów.

Pytanie 38

Opcja "grupuj w grafice wektorowej" sprawia, że parametry obiektów składowych pozostają

A. wypełnienie, natomiast grubość linii ulega zmianie
B. zmiennością wypełnienia i grubości linii
C. swoje parametry wypełnienia i grubości linii
D. grubość linii, podczas gdy wypełnienie się zmienia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "swoje parametry wypełnienia i grubości linii" jest prawidłowa, ponieważ opcja "grupuj w grafice wektorowej" umożliwia zgrupowanie obiektów w taki sposób, aby zachowały one swoje indywidualne właściwości, w tym zarówno parametry wypełnienia, jak i grubości linii. W praktyce oznacza to, że po zgrupowaniu obiektów można je edytować jako jedną całość, ale każdy z nich nadal będzie miał swoje unikalne cechy. Na przykład, gdy tworzymy złożony rysunek, w którym różne kształty mają różne kolory wypełnienia i grubości konturów, zgrupowanie ich pozwala na łatwiejsze manipulowanie tymi obiektami bez utraty ich specyfikacji. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania grafiki wektorowej, gdzie zachowanie parametrów obiektów składowych wspiera efektywność pracy i elastyczność podczas edycji. W szczególności istotne jest to w programach takich jak Adobe Illustrator czy CorelDRAW, gdzie zarządzanie złożonymi rysunkami wymaga umiejętności organizacji obiektów.

Pytanie 39

Którego narzędzia w programie Adobe Illustrator należy użyć, aby wykonać obiekt przedstawiony na zdjęciu?

Ilustracja do pytania
A. Siatka perspektywy
B. Tworzenie przejść
C. Wypaczenie marionetkowe
D. Generator kształtów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazujesz narzędzie Siatka perspektywy – dokładnie tego użyto na ilustracji. Charakterystyczne są trzy kolorowe płaszczyzny (zwykle niebieska, pomarańczowa i zielona), linie zbiegające się w punktach zbiegu oraz specjalny widget wyboru płaszczyzny. To narzędzie w Illustratorze służy do rysowania obiektów w kontrolowanej perspektywie jedno-, dwu- lub trzypunktowej, bez konieczności ręcznego konstruowania wszystkich linii pomocniczych. Z mojego doświadczenia to jest jedno z najwygodniejszych rozwiązań, gdy trzeba szybko narysować budynki, ulice, wnętrza czy opakowania prezentowane w przestrzeni. W praktyce wygląda to tak: najpierw aktywujesz Siatkę perspektywy (skrót Ctrl+Shift+I), wybierasz odpowiedni preset perspektywy, ustawiasz punkty zbiegu i horyzont, a potem rysujesz zwykłymi narzędziami (np. Prostokąt, Pióro). Illustrator automatycznie „przykleja” kształty do wybranej płaszczyzny, zachowując proporcje i skróty perspektywiczne. To ogromne ułatwienie w porównaniu z ręcznym zniekształcaniem obiektów. Branżowo to standard przy tworzeniu izometrycznych lub perspektywicznych wizualizacji wektorowych, szczególnie w projektach UI, infografikach przestrzennych, mockupach opakowań czy prostych wizualizacjach architektonicznych. Dobrą praktyką jest też praca na osobnych warstwach dla poszczególnych płaszczyzn i blokowanie siatki, kiedy już jest poprawnie ustawiona, żeby przypadkiem jej nie przesunąć.

Pytanie 40

W którym formacie graficznym należy zapisać wektorowy logotyp, aby zachować możliwość jego skalowania bez utraty jakości oraz zapewnić osadzanie w dowolnych programach wektorowych?

A. BMP
B. EPS
C. JPG
D. PNG

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazany został format EPS i to jest dokładnie to, czego się oczekuje przy profesjonalnym zapisie logotypu wektorowego. EPS (Encapsulated PostScript) to klasyczny format wymiany plików między różnymi programami do grafiki wektorowej i składu DTP. Kluczowa sprawa: logotyp zapisany jako EPS zachowuje swoją wektorową postać, czyli zbudowany jest z krzywych i obiektów matematycznych, a nie z pikseli. Dzięki temu można go skalować od kilku milimetrów na długopisie aż po kilkumetrowy baner bez najmniejszej utraty ostrości czy jakości krawędzi. To jest standardowa praktyka w drukarniach i studiach graficznych – jeśli proszą o logo do druku, bardzo często pada hasło: „wyślij EPS albo PDF wektorowy”. W EPS można osadzać czcionki (lub zamieniać je na krzywe), ustawiać przestrzeń barwną CMYK lub Pantone, co ma ogromne znaczenie przy identyfikacji wizualnej firmy. Z mojego doświadczenia, jeśli logo ma trafić do wielu różnych wykonawców (drukarnia, agencja, producent gadżetów, dom mediowy), EPS daje największą szansę, że otworzą go w swoim oprogramowaniu bez problemu – czy to w CorelDRAW, Illustratorze, czy jakimś starszym RIP-ie w drukarni. W przeciwieństwie do formatów rastrowych, EPS zachowuje prawdziwą wektorowość, a nie tylko „ładny obrazek”. Warto też wiedzieć, że chociaż nowszym standardem stał się często PDF, to EPS nadal jest traktowany jako bardzo bezpieczny i uniwersalny format wymiany dla logotypów, zwłaszcza w środowisku poligraficznym. Dobrą praktyką jest posiadanie logotypu jednocześnie w kilku formatach: EPS do druku i składu, SVG do internetu oraz ewentualnie PNG do szybkiego podglądu i użycia w prezentacjach. Jednak to właśnie EPS spełnia wprost oba warunki z pytania: pełna skalowalność bez utraty jakości i możliwość osadzania w praktycznie każdym programie wektorowym.