Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 27 kwietnia 2026 21:33
Data zakończenia: 27 kwietnia 2026 21:38

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W formularzu, wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w pokazany sposób. Jaki typ będzie miała zmienna x?

var x = parseInt(a);

A. napisowy

B. NaN

C. zmiennoprzecinkowy

D. liczbowy, całkowity

Funkcja parseInt() w JavaScript jest super przydatna, bo pozwala zamienić ciąg znaków na liczbę całkowitą. Jak masz zmienną a, która bierze dane z inputu typu number, to parseInt() łapie te liczby i wyrzuca wszystko, co nie jest cyfrą. Dzięki temu dostajesz liczby całkowite. Warto wiedzieć, że ta funkcja nie zaokrągla wyników, tylko obcina część dziesiętną. To świetna opcja, gdy potrzebujesz tylko całkowitych wartości. parseInt() dobrze działa w programowaniu – często wykorzystuje się go do walidacji i manipulacji liczbami. Z mojego doświadczenia, kiedy pracujesz z różnymi typami danych, musisz zadbać, żeby przekształcenia były na miejscu, bo to bardzo ważne dla aplikacji. Użycie parseInt() jest zgodne z zasadami ECMAScript, co oznacza, że działa w różnych środowiskach JavaScript. Przykładem dobrego zastosowania są aplikacje webowe, gdzie często potrzebujesz liczb całkowitych, na przykład w kalkulatorach czy formularzach z wyborem ilości produktów.

Pytanie 2

Po uruchomieniu zamieszczonego w ramce skryptu w języku JavaScript, w przeglądarce zostanie wyświetlona wartość:

var a = 5;
var b = a--;
a *= 3;
document.write(a + "," + b);

A. 12,5

B. 15,4

C. 12,4

D. 15,5

W tym skrypcie JavaScript najpierw zmienna a zaczyna z wartością 5. Gdy używasz operatora dekrementacji, czyli a--, to jego wartość zostaje przypisana do zmiennej b, zanim a zostanie zmniejszona. Dlatego b ma wartość 5, a a staje się 4. Potem mamy a *= 3, co znaczy, że mnożymy 4 (aktualną wartość a) przez 3, co daje nam 12. Na końcu, wywołując document.write(a + ',' + b), dostajemy w wyniku 12,5. Zrozumienie tych operatorów w JavaScript jest naprawdę ważne. Operatorzy, jak ++ i --, są powszechnie używani w pętlach, więc znajomość ich działania pomoże ci pisać lepszy i bardziej przejrzysty kod, unikając typowych błędów przy przypisywaniu wartości. Fajnie też wiedzieć, że podobnie działają oni w wielu innych językach programowania, więc ta wiedza jest naprawdę uniwersalna.

Pytanie 3

Jak należy skonstruować zapytanie przy pomocy polecenia SELECT, aby wyświetlić unikalne nazwiska osób zamieszkujących osiedle?

A. SELECT DISTINCT nazwisko FROM mieszkancy;

B. SELECT AVG(nazwisko) FROM mieszkancy;

C. SELECT nazwisko FROM mieszkancy ORDER BY nazwisko;

D. SELECT TOP 10 nazwisko FROM mieszkancy;

Odpowiedź 'SELECT DISTINCT nazwisko FROM mieszkancy;' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje klauzulę DISTINCT, która eliminuje duplikaty w wynikach zapytania. W kontekście baz danych, klauzula ta jest niezwykle użyteczna, gdy zależy nam na uzyskaniu unikalnych wartości z kolumny. W tym przypadku, wybierając unikalne nazwiska osób z tabeli 'mieszkancy', zapewniamy, że każde nazwisko pojawi się w wynikach tylko raz, co jest istotne w analizach i raportach, gdzie duplikaty mogłyby wprowadzać w błąd. Praktycznym przykładem użycia tego zapytania może być sytuacja, w której chcemy przygotować raport dla władz lokalnych o mieszkańcach danego osiedla. Zastosowanie DISTINCT pozwoli na przejrzystość raportu i jego większą użyteczność. Warto dodać, że użycie DISTINCT jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu SQL, ponieważ przyczynia się do efektywnego zarządzania danymi i poprawy jakości wyników.

Pytanie 4

Dla których imion klauzula LIKE jest prawdziwa?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE 'o_%_a';

A. Oda, Oksana, Oktawia

B. Oksana, Ola, Olga

C. Oksana, Oktawia, Olga

D. Oktawia, Oktawian, Olga

Wybrana odpowiedź nie jest prawidłowa. Przeanalizujmy dokładnie wzorzec użyty w klauzuli LIKE, aby zrozumieć, które imiona faktycznie spełniają podany warunek. Wzorzec 'o_%_a' składa się z pięciu elementów: litery „o" na początku, znaku podkreślenia oznaczającego dokładnie jeden dowolny znak, symbolu procentu reprezentującego zero lub więcej dowolnych znaków, kolejnego znaku podkreślenia (znów dokładnie jeden znak) oraz litery „a" na końcu. Z tej struktury wynikają trzy warunki, które musi spełnić prawidłowe imię: musi zaczynać się od litery „o", kończyć się na literę „a" oraz mieć co najmniej cztery znaki długości. Ten ostatni warunek jest kluczowy i często pomijany - dwa znaki podkreślenia wymuszają obecność minimum dwóch znaków pomiędzy pierwszą a ostatnią literą. Dlatego imiona takie jak „Ola" czy „Oda", mimo że zaczynają się na „o" i kończą na „a", są zbyt krótkie - mają tylko trzy znaki. Z kolei „Oktawian" odpada, ponieważ kończy się na literę „n", nie „a". Prawidłowa odpowiedź to Oksana, Oktawia i Olga - każde z nich ma odpowiednią długość i właściwe litery na początku oraz końcu.

Pytanie 5

W języku HTML, aby dodać na stronę obrazek przechowywany w formacie JPG, należy użyć znacznika

A. <table>

B. <img>

C. <jpg>

D. <src>

Aby wstawić na stronę obraz zapisany w formacie JPG, w języku HTML stosuje się znacznik <img>. Jest to jeden z podstawowych znaczników używanych do osadzania grafiki na stronach internetowych. W skład tego znacznika wchodzą atrybuty, które pozwalają na określenie źródła obrazu, jego alternatywnego opisu oraz dodatkowych parametrów, takich jak rozmiary czy wyrównanie. Atrybut 'src' jest kluczowy, ponieważ wskazuje ścieżkę do pliku graficznego, na przykład <img src='obraz.jpg' alt='Opis obrazu'>. Atrybut 'alt' jest bardzo ważny z punktu widzenia dostępności, ponieważ umożliwia wyświetlenie tekstu alternatywnego w przypadku, gdy obraz nie może być załadowany. Ponadto, zgodnie z wytycznymi W3C, znacznik <img> jest samodzielny, co oznacza, że nie wymaga pary znaczników otwierającego i zamykającego. Warto również dodać, że stosowanie odpowiednich formatów obrazów, takich jak JPG czy PNG, ma znaczenie dla jakości i wydajności ładowania strony, co jest kluczowe z perspektywy SEO. Użycie poprawnych znaczników i atrybutów może znacząco wpłynąć na pozycję strony w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 6

Przypisanie wartości do zmiennej $dana = 125; zapisane jest w języku

A. C++

B. PHP

C. Python

D. JavaScript

Instrukcja $dana = 125; jest charakterystyczna dla języka PHP, bo po pierwsze używa znaku dolara przed nazwą zmiennej, a po drugie ma średnik na końcu, tak jak wymagają tego standardy składni PHP. W PHP każda zmienna zaczyna się od $, np. $liczba, $imie, $userId. Jest to jedna z najbardziej rozpoznawalnych cech tego języka, od razu widać, że chodzi o kod wykonywany po stronie serwera, a nie np. o Pythona. W typowym pliku PHP taki zapis pojawi się wewnątrz znacznika <?php ... ?>, na przykład: <?php $dana = 125; echo $dana; ?> To jest klasyczny przykład przypisania wartości typu całkowitego do zmiennej. PHP jest językiem słabo typowanym (dynamicznie typowanym), więc nie trzeba wcześniej deklarować typu zmiennej. Wystarczy ją po prostu utworzyć przez przypisanie. Z mojego doświadczenia to jest bardzo wygodne przy szybkim tworzeniu aplikacji webowych, np. liczników, prostych kalkulatorów, obsługi formularzy. W praktyce takie przypisanie wykorzystuje się choćby przy pobieraniu danych z formularza: $wiek = (int)$_POST['wiek']; albo przy obliczeniach: $suma = $a + $b;. Dobrą praktyką jest nadawanie zmiennym czytelnych nazw i pilnowanie, żeby typ danych był przewidywalny, nawet jeśli PHP pozwala na sporą dowolność. W nowoczesnych projektach PHP (np. w frameworkach typu Laravel czy Symfony) nadal używa się dokładnie takiej składni przypisania, tylko zazwyczaj w bardziej rozbudowanych strukturach, np. w klasach, kontrolerach czy modelach. Moim zdaniem warto od początku kojarzyć znak $ jednoznacznie z PHP, bo to bardzo pomaga przy szybkim rozpoznawaniu przykładowego kodu w dokumentacji czy na forach.

Pytanie 7

W języku JavaScript zapisano funkcję. Co ona ma za zadanie.

function fun1(f) {
     if (f < 0) f = f * (-1);
     return f
 }

A. zwrócić wartość odwrotną do f

B. wypisać wartość bezwzględną z f

C. wypisać wartość odwrotną do f

D. zwrócić wartość bezwzględną z f

Twoja odpowiedź jest poprawna. Funkcja, o której mówi pytanie, zwraca wartość bezwzględną z argumentu f. W języku programowania JavaScript wartość bezwzględną możemy obliczyć w różny sposób. W tym przypadku, dla f mniejszego od zera funkcja mnoży f przez -1, co jest równoznaczne z obliczeniem wartości bezwzględnej dla liczby ujemnej. Dla liczby nieujemnej, funkcja zwraca jej wartość bez zmian. To jest zgodne z definicją wartości bezwzględnej, która mówi, że jest to odległość liczby od zera na osi liczb rzeczywistych, bez względu na kierunek. W praktyce, wartość bezwzględna często jest używana w algorytmach, w których interesuje nas tylko 'rozmiar' wartości, a nie jej kierunek, np. w algorytmach statystycznych, graficznych czy fizycznych.

Pytanie 8

Tabele Osoby oraz Zainteresowania są połączone relacją jeden do wielu. Jakie zapytanie SQL należy użyć, aby w oparciu o tę relację poprawnie wyświetlić imiona i odpowiadające im hobby?

A. SELECT imie, hobby FROM Osoby, Zainteresowania WHERE Osoby.id = Zainteresowania.id;

B. SELECT imie, hobby FROM Osoby JOIN Zainteresowania ON Osoby.Zainteresowania_id = Zainteresowania.id;

C. SELECT imie, hobby FROM Osoby.Zainteresowania_id = Zainteresowania.id FROM Osoby, Zainteresowania;

D. SELECT imie, hobby FROM Osoby, Zainteresowania;

Odpowiedź numer 1 jest poprawna, ponieważ wykorzystuje składnię JOIN, która jest standardowym sposobem łączenia dwóch tabel w SQL. W tym przypadku tabele Osoby i Zainteresowania są połączone za pomocą klucza obcego Osoby.Zainteresowania_id, który odwołuje się do klucza głównego w tabeli Zainteresowania. Dzięki użyciu klauzuli ON możemy precyzyjnie określić warunek łączenia tych tabel. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie relacjami między danymi. Stosowanie JOIN umożliwia również ograniczenie wyniku do konkretnych wierszy, co zwiększa wydajność zapytań. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju zapytań obejmuje różne systemy zarządzania danymi, gdzie konieczne jest pobieranie powiązanych informacji z wielu źródeł danych. Warto również pamiętać, że JOIN-y są ustandaryzowanym elementem języka SQL, co gwarantuje ich poprawne działanie w różnych systemach bazodanowych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle SQL. W kontekście relacyjnych baz danych stanowią one fundament w optymalizacji i organizacji danych, co jest kluczowe dla profesjonalistów z branży IT.

Pytanie 9

Jaki będzie rezultat po uruchomieniu podanego skryptu?

class Owoc {
    function __construct() {
        echo "test1";
    }
    function __destruct() {
        echo "test2";
    }
}
$gruszka = new Owoc();

A. Nie pojawi się żaden tekst

B. Pojawi się jedynie tekst „test1”

C. Pojawią się oba teksty: „test1” i „test2”

D. Pojawi się wyłącznie tekst „test2”

Dobra robota! Odpowiedź, którą wybrałeś, jest właściwa. Jak tworzysz obiekt klasy Owoc, to naprawdę wywołujesz metodę __construct(), która zajmuje się tym, żeby obiekt był gotowy do działania. W tym przypadku, gdy to się dzieje, na ekranie pojawia się 'test1'. Ale warto też pamiętać, że kiedy skrypt kończy swoje działanie albo obiekt jest usuwany, wtedy uruchamia się metoda __destruct(), która wypisuje 'test2'. Więc kiedy tworzysz obiekt $gruszka, to na konsoli najpierw zobaczysz 'test1', a później, po zakończeniu działania skryptu, jak np. przeładowujesz stronę, dostaniesz 'test2'. To całkiem fajnie pokazuje, jak ważne jest zrozumienie, jak działają obiekty w PHP i co się z nimi dzieje przez cały czas. Wiesz, że znajomość tych mechanizmów to klucz do sukcesu, szczególnie w większych projektach, gdzie zarządzanie różnymi zasobami ma znaczenie dla wydajności.

Pytanie 10

Jaką formę przybierze data po wykonaniu poniższego kodu PHP?

<?php
echo date('l, dS F Y');
?>

A. Monday, 10 July 2017

B. Monday, 10th July 2017

C. 10, Monday July 2017

D. Monday, 10th July 17

W tym przykładzie funkcja date() w PHP przyjmuje ciąg znaków 'l dS F Y' jako parametr formatowania, co determinuje sposób wyświetlenia daty. Znak 'l' reprezentuje pełną nazwę dnia tygodnia, co w przypadku poniedziałku da 'Monday'. 'd' to dwucyfrowa reprezentacja dnia miesiąca, dodając 'S' uzyskujemy jego wersję z angielskim sufiksem porządkowym, np. '10th', co jest zgodne z odpowiedzią. 'F' reprezentuje pełną nazwę miesiąca, czyli 'July', a 'Y' to pełny rok, czyli '2017'. Kombinacja tych formatów pozwala na uzyskanie czytelnej i zgodnej ze standardami reprezentacji daty w języku angielskim, co jest często wykorzystywane w międzynarodowych projektach webowych. Takie formatowanie jest nie tylko intuicyjne dla użytkowników, ale także zgodne z dobrymi praktykami w zakresie czytelności i użyteczności w aplikacjach internetowych. PHP umożliwia elastyczne formatowanie dat, co jest bardzo przydatne w kontekście globalnych aplikacji wymagających różnych lokalizacji.

Pytanie 11

Który składnik języka HTML jest niezbędny, aby uniknąć błędu w walidacji HTML5?

A. <body>

B. <meta name="author" content="....">

C. przynajmniej jednego <h1>

D. prologu <!DOCTYPE html>

Prolog <!DOCTYPE html> jest kluczowym elementem każdego dokumentu HTML5, który definiuje typ dokumentu i jego wersję. Jego obecność umożliwia przeglądarkom internetowym prawidłowe interpretowanie i renderowanie treści strony. Bez tego prologu przeglądarka nie ma informacji o tym, że strona powinna być interpretowana jako dokument HTML5, co może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników w renderowaniu i działaniu strony. W praktyce, dodanie <!DOCTYPE html> na początku dokumentu HTML jest fundamentalnym krokiem, który powinien być zawsze przestrzegany. Standardy W3C jasno określają, że prolog jest niezbędny, aby zapewnić zgodność z HTML5 i uniknąć błędów walidacji. Na przykład, jeśli zapomnimy o tym elemencie, nasza strona może nie wyświetlać się poprawnie w różnych przeglądarkach, co z kolei wpłynie na doświadczenia użytkowników oraz pozycjonowanie strony w wyszukiwarkach. Dlatego każdy programista powinien traktować <!DOCTYPE html> jako nieodłączny element kodu HTML, zapewniając tym samym stabilność i spójność prezentowanej treści.

Pytanie 12

Dostępna jest tabela z danymi o mieszkaniach, zawierająca kolumny: adres, metraż, liczba_pokoi, standard, status, cena. Wykonanie poniższej kwerendy SQL SELECT spowoduje wyświetlenie

SELECT metraz, cena FROM mieszkania WHERE ile_pokoi > 3;

A. Wszystkie informacje poza adresem tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje

B. Metraż oraz koszt tych mieszkań, które mają więcej niż 3 pokoje

C. Metraż oraz koszt tych mieszkań, które mają przynajmniej 3 pokoje

D. Wszystkie informacje o tych mieszkaniach, które mają minimum 3 pokoje

W tym zapytaniu SQL chodzi o to, żeby ściągnąć konkretne dane z tabeli mieszkania. Używamy klauzuli SELECT, dlatego wybieramy tylko te kolumny, które nas interesują, czyli metraż i cena. I to wszystko bierzemy z tabeli mieszkania, co mamy w klauzuli FROM. Jeszcze dodajemy filtr WHERE, który mówi, że bierzemy tylko te mieszkania, które mają więcej niż trzy pokoje. To naprawdę dobra strategia, bo dzięki temu dokładnie widzimy, co nas interesuje. Takie zapytanie przydaje się w analizach rynku nieruchomości, bo można porównywać ceny mieszkań z większą ilością pokoi. Ogólnie mówiąc, SQL jest super narzędziem do pracy z danymi, bo pozwala nam szybko i efektywnie wyciągać to, co jest dla nas ważne. Wiedza na temat takich zapytań to podstawa, zwłaszcza w pracy z dużymi bazami danych i generowaniu różnych raportów.

Pytanie 13

Która z komórek tabeli została sformatowana przedstawionym stylem CSS zakładając, że pozostałe własności przyjmują wartości domyślne?

td {
  border: 1px solid black;
  padding: 15px;
  height: 40px;
  vertical-align: bottom;
}

dane w tabeli		dane w tabeli		dane w tabeli		dane w tabeli
Komórka 1		Komórka 2		Komórka 3		Komórka 4

A. Komórka 1.

B. Komórka 2.

C. Komórka 4.

D. Komórka 3.

Niestety, ta odpowiedź jest nieprawidłowa. Wybór jakiejkolwiek innej komórki oprócz komórki 3. oznacza niezrozumienie, jak działają style CSS w kontekście formatowania komórek tabeli. Obramowanie, padding, wysokość i wyrównanie tekstu to atrybuty CSS, które wpływają na wygląd komórki tabeli. Często błędem jest mylenie paddingu (wewnętrznego marginesu) z marginesem (zewnętrznym marginesem) lub niezrozumienie, jak działa wyrównanie tekstu. Warto pamiętać, że w CSS 'vertical-align: bottom' oznacza wyrównanie tekstu do dolnej krawędzi komórki. Wybór innej komórki, która nie spełnia podanych kryteriów, sugeruje, że nie zrozumiałeś prawidłowo tych konceptów. Radzę powtórzyć materiał dotyczący stylizacji komórek tabeli w CSS i spróbować ponownie. Pamiętaj, że kluczem do zrozumienia CSS jest praktyka, więc nie bój się eksperymentować z różnymi stylami!

Pytanie 14

Do jakich działań można wykorzystać program FileZilla?

A. walidacji strony internetowej.

B. debugowania skryptu na stronie.

C. kompilacji skryptu na stronie.

D. publikacji strony internetowej.

Wszystkie pozostałe odpowiedzi dotyczą różnych aspektów tworzenia i zarządzania stronami internetowymi, ale nie są związane z funkcjonalnością programu FileZilla. Kompilacja skryptu na stronie jest procesem, w którym kod źródłowy jest przekształcany w format wykonywalny, co jest zazwyczaj zarezerwowane dla języków programowania, takich jak C++ czy Java, a nie dla aplikacji do przesyłania plików. Walidacja strony internetowej odnosi się do procesu sprawdzania, czy kod HTML i CSS spełniają określone standardy, co można zrobić za pomocą narzędzi takich jak W3C Validator. Debugowanie skryptu na stronie z kolei polega na identyfikacji i naprawie błędów w kodzie, co najczęściej wymaga użycia dedykowanych narzędzi do debugowania w przeglądarkach, jak Chrome DevTools, a nie programu do przesyłania plików. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że jedno narzędzie może pełnić wiele ról w procesie tworzenia stron, podczas gdy w rzeczywistości każdy etap wymaga specjalistycznych narzędzi dostosowanych do konkretnych zadań. Zrozumienie, jakie narzędzie jest odpowiednie do danego zadania, jest kluczowe w pracy nad projektami webowymi, co stanowi fundamentalną część profesjonalizmu w branży IT.

Pytanie 15

Aby uzyskać dane z formularza HTML bez ich widoczności w adresie URL, powinno się użyć

A. wyłącznie funkcji z biblioteki PDO

B. metody POST

C. metody GET

D. samych kontrolek bez zastosowania formularza

Wybór metody POST do przesyłania danych z formularza HTML jest odpowiedni, gdyż ta metoda nie ujawnia przesyłanych informacji w adresie URL, co zwiększa bezpieczeństwo danych. Metoda POST wysyła dane w treści żądania HTTP, co oznacza, że nie są one widoczne dla użytkowników, a także nie są rejestrowane w historii przeglądarki ani w logach serwera tak, jak ma to miejsce w przypadku metody GET. W praktyce, metodę POST wykorzystuje się w sytuacjach, gdy przesyłane są wrażliwe dane, takie jak hasła czy dane osobowe. Na przykład, podczas rejestracji użytkownika na stronie internetowej, dane osobowe są najczęściej przesyłane metodą POST, aby zminimalizować ryzyko ich wycieku. Dobrą praktyką jest również stosowanie HTTPS w połączeniu z metodą POST, co dodatkowo zabezpiecza przesyłane dane przed przechwyceniem przez osoby trzecie. W kontekście standardów, zaleca się stosowanie metody POST, gdyż zapewnia ona większą kontrolę nad przesyłanymi danymi i umożliwia większą ilość danych w porównaniu do metody GET, która jest ograniczona do około 2048 znaków w adresie URL.

Pytanie 16

Deklarując var x="true"; w języku JavaScript, jakiego typu zmienną się tworzy?

A. Logicznego

B. Liczbowego

C. String (ciąg znaków)

D. Nieokreślonego (undefined)

Odpowiedzi wskazujące na inne typy danych, takie jak typ logiczny czy liczbowy, zawierają istotne nieporozumienia dotyczące sposobu, w jaki JavaScript zarządza danymi. Typ logiczny w tym kontekście oznaczałby, że zmienna mogłaby przyjmować tylko wartości 'true' lub 'false', co jest mylnym założeniem, ponieważ 'true' jest tutaj częścią tekstu, a nie wartością logiczną. Z kolei typ liczbowy byłby właściwy dla zmiennych takich jak 1, 2 czy 3, które reprezentują liczby całkowite lub zmiennoprzecinkowe. W przypadku zadeklarowanej zmiennej 'var x="true";', wartość, która jest przypisywana, jest w rzeczywistości ciągiem tekstowym, mimo że zawiera słowo kluczowe 'true'. Typ danych 'undefined' z kolei oznacza, że zmienna została zadeklarowana, ale nie przypisano jej żadnej wartości, co również nie odpowiada sytuacji przedstawionej w pytaniu. Zrozumienie typów danych w JavaScript jest kluczowe dla unikania błędów typowych, zwłaszcza w kontekście zmiennych, które mogą być używane w różnych operacjach. W praktyce, to zrozumienie typów pozwala programistom lepiej zarządzać danymi i pisać bardziej niezawodny kod. Warto również pamiętać, że JavaScript automatycznie konwertuje typy w wielu sytuacjach, co może prowadzić do niezamierzonych rezultatów, dlatego proszę zwracać szczególną uwagę na przypisania i operacje wykonywane na zmiennych.

Pytanie 17

Atrybut, który definiuje lokalizację pliku graficznego w znaczniku <img>, to

A. src

B. href

C. alt

D. link

Atrybut 'src' (source) w znaczniku <img> jest kluczowy, ponieważ określa lokalizację pliku graficznego, który ma być wyświetlany na stronie internetowej. Bez tego atrybutu przeglądarka nie byłaby w stanie załadować i wyświetlić obrazka, co skutkowałoby pustym miejscem w interfejsie użytkownika. Dobrym przykładem zastosowania atrybutu 'src' jest umieszczanie zdjęć produktów w sklepie internetowym, gdzie obrazek jest kluczowym elementem zachęcającym do zakupu. Na przykład, używając znacznika <img src='ścieżka/do/obrazka.jpg' alt='opis obrazka'>, programiści mogą nie tylko wyświetlić grafikę, ale także dostarczyć opis alternatywny, co jest zgodne z zasadami dostępności w sieci. W praktyce, dobrym zwyczajem jest przechowywanie grafik w odpowiednich katalogach oraz dbanie o optymalizację ich rozmiaru, aby poprawić czas ładowania strony oraz doświadczenia użytkownika. Warto również zwrócić uwagę na poprawne wykorzystanie protokołów, takich jak HTTPS, co zwiększa bezpieczeństwo przesyłanych danych oraz zaufanie użytkowników.

Pytanie 18

Zestaw narzędzi oraz funkcji umożliwiający tworzenie aplikacji, który dodatkowo narzuca ramy wizualne aplikacji, jej strukturę oraz czasami wzór, według którego ma być stworzona aplikacja, to

A. komponent

B. middleware

C. biblioteka

D. framework

Framework to zestaw skomponowanych narzędzi oraz komponentów, które wspierają programistów w procesie tworzenia aplikacji poprzez dostarczenie struktury i organizacji kodu. Charakteryzuje się on tym, że określa pewne zasady, standardy oraz architekturę, co pozwala na łatwiejsze zarządzanie projektem i jego przyszłym rozwojem. Przykłady popularnych frameworków to Angular, React dla aplikacji webowych oraz Django, Ruby on Rails w przypadku aplikacji serwerowych. Frameworki często implementują wzorce projektowe, takie jak Model-View-Controller (MVC), które segregują logikę aplikacji na różne warstwy, co pozwala na lepszą organizację kodu. Dzięki zastosowaniu frameworków, programiści mogą skupić się na pisaniu logiki biznesowej, zamiast tracić czas na implementację podstawowych funkcji, ponieważ wiele z nich jest już dostarczanych przez framework. Umożliwia to również łatwiejsze wprowadzanie zmian oraz współpracę w zespołach programistycznych. Frameworki są zgodne z różnymi standardami, co zapewnia ich wszechstronność i szeroką akceptację w branży.

Pytanie 19

W języku PHP, po wykonaniu poniższego fragmentu kodu, w zmiennej o nazwie Nowy_Napis zostanie zapisany:

$Napis = "ZaWszE SpRaWdZ swoj KoD";
$Nowy_Napis = strtolower($Napis);

A. zAwSZe sPrAwDz SWOJ kOd

B. zawsze sprawdz swoj kod

C. ZaWszE

D. ZAWSZE SPRAWDZ SWOJ KOD

Wybór odpowiedzi, które nie są poprawne, opiera się na niewłaściwym zrozumieniu działania funkcji strtolower(). Niektóre z odpowiedzi sugerują, że tekst wynikowy pozostaje w różnych formach, jednak każda z nich nie odzwierciedla efektu działania tej funkcji. Odpowiedź 'ZAWSZE SPRAWDZ SWOJ KOD' wskazuje, że wszystkie litery powinny pozostać w oryginalnej wielkości, co jest niezgodne z działaniem strtolower(). Inna odpowiedź, 'ZaWszE', sugeruje, że funkcja mogłaby tylko częściowo zmieniać wielkości liter, co jest również błędne, ponieważ funkcja ta konwertuje cały łańcuch do małych liter. Z kolei 'zAwSZe sPrAwDz SWOJ kOd' pokazuje, że użytkownik myli działanie strtolower() z innymi operacjami przekształcającymi tekst. Ważne jest, aby zrozumieć, że strtolower() nie wprowadza żadnych warunków ani nie zachowuje oryginalnej struktury tekstu, a jego celem jest zapewnienie jednolitości w zapisie tekstu. W związku z tym, aby uzyskać prawidłowy wynik, kluczowe jest zrozumienie zasady działania tej funkcji i jej zastosowania w kontekście przetwarzania danych.

Pytanie 20

Efektem wykonania kwerendy dla przedstawionej tabeli rezerwacje jest

SELECT sezon, SUM(liczba_dn) FROM rezerwacje
GROUP BY sezon;

id_pok	liczba_dn	sezon
1	10	lato
2	4	zima
1	5	lato
2	6	zima
1	5	lato
3	9	zima
1	8	zima

A. lato 20, zima 27

B. lato 10, zima 4, lato 5, zima 6, lato 5, zima 9, zima 8

C. lato 10, 5, 5; zima 4, 6, 9, 8

D. lato 3, zima 4

Wybrana przez Ciebie odpowiedź nie jest prawidłowa, ponieważ nie odzwierciedla ona poprawnej interpretacji wyniku zapytania SQL. Możliwe, że nie zrozumiałeś, jak działają funkcje agregujące w SQL, takie jak SUM, które służą do sumowania wartości z określonego pola dla grupy rekordów. W tym przypadku, zapytanie SQL grupuje wyniki według sezonu i sumuje liczbę dni dla każdego sezonu. Błąd może wynikać z niezrozumienia, jak działa grupowanie w SQL. Pamiętaj, że kiedy grupujesz dane, operacje są wykonywane na grupach rekordów, a nie na poszczególnych rekordach. Innym możliwym błędem może być niewłaściwe zrozumienie, jak działa funkcja SUM - nie tworzy ona listy sum z poszczególnych rekordów, ale zwraca jedną sumę dla każdej grupy. Staraj się zwracać uwagę na te szczegóły podczas pracy z SQL. To pozwoli Ci lepiej zrozumieć strukturę danych i przeprowadzać precyzyjne analizy.

Pytanie 21

Dla przedstawionego fragmentu dokumentu HTML:

<div class="menu"></div>

zdefiniowano formatowanie CSS selektora klasy "menu" tak, aby kolor tła bloku był zielony. Która definicja stylu CSS odpowiada temu formatowaniu?

A. menu { background-color: rgb(0,255,0); }

B. div:menu { color: green; }

C. div.menu { background-color: green; }

D. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }

Wybrany selektor `div.menu { background-color: green; }` dokładnie pasuje do podanego fragmentu HTML: `<div class="menu"></div>`. W CSS zapis `div.menu` oznacza element typu `<div>`, który ma atrybut `class` ustawiony na `menu`. Kropka w selektorze zawsze oznacza klasę, więc `menu` po kropce to nazwa klasy, a nie nazwa znacznika. Dzięki temu styl zostanie zastosowany tylko do tych elementów `div`, które mają klasę `menu`, a nie do wszystkich divów na stronie. Właśnie tak zgodnie ze standardami CSS definiuje się wygląd elementów z konkretną klasą. Własność `background-color: green;` ustawia kolor tła danego bloku na zielony. Można tu używać różnych zapisów kolorów: nazw (green), wartości heksadecymalnych (`#00ff00`), funkcji `rgb()` czy `hsl()`. W tym pytaniu istotne jest jednak nie tyle to, jak dokładnie zapisano kolor, tylko czy selektor trafia w odpowiedni element HTML. W praktyce bardzo często używa się klas do stylowania wielu podobnych elementów, np. `.menu`, `.btn-primary`, `.card`. Z mojego doświadczenia lepiej unikać nadmiernego używania identyfikatorów (`id`) do stylowania, a zamiast tego bazować właśnie na klasach, bo klasy można wielokrotnie powtarzać w dokumencie i są bardziej elastyczne. Dodatkowo selektor z typem elementu (`div.menu`) jest trochę bardziej precyzyjny niż samo `.menu`, co bywa przydatne, gdy ta sama klasa pojawia się na różnych znacznikach, a chcemy kontrolować konkretne przypadki. W nowoczesnym front-endzie takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami: czytelne, przewidywalne i zgodne ze specyfikacją CSS.

Pytanie 22

Język PHP zapewnia wsparcie dla

A. obiektów przeglądarki

B. zdarzeń związanych z myszą

C. sesji i ciastek

D. klawiszy klawiatury

PHP, jako język skryptowy po stronie serwera, oferuje wsparcie dla zarządzania sesjami oraz ciasteczkami, co jest kluczowe w kontekście tworzenia aplikacji internetowych. Sesje w PHP umożliwiają przechowywanie danych użytkownika pomiędzy różnymi żądaniami HTTP, co jest istotne w przypadku potrzeb utrzymania stanu aplikacji, np. podczas logowania. Dzięki funkcjom takim jak session_start() można łatwo rozpocząć nową sesję lub wznowić istniejącą. Ciasteczka, z kolei, pozwalają na przechowywanie danych po stronie klienta, co umożliwia personalizację doświadczeń użytkowników na stronie. Przykładem może być zapisywanie preferencji użytkownika, takich jak język interfejsu. Dobre praktyki w zakresie obsługi sesji i ciasteczek obejmują stosowanie bezpiecznych identyfikatorów sesji, ograniczanie czasu życia ciasteczek, a także ich szyfrowanie, co chroni przed atakami typu session hijacking. W ten sposób PHP gwarantuje, że aplikacje są nie tylko funkcjonalne, ale także bezpieczne.

Pytanie 23

W SQL, aby zmienić dane w tabeli, wykorzystuje się instrukcję

A. JOIN

B. SELECT

C. UPDATE

D. CREATE

Odpowiedź 'UPDATE' jest poprawna, ponieważ w języku SQL polecenie to służy do modyfikacji danych w istniejących rekordach tabeli. Umożliwia aktualizację wartości w jednym lub więcej polach w wybranych wierszach, których identyfikacja może być dokonana poprzez zastosowanie klauzuli WHERE. Na przykład, aby zaktualizować nazwisko użytkownika w tabeli 'Użytkownicy', można użyć polecenia: 'UPDATE Użytkownicy SET nazwisko = 'NoweNazwisko' WHERE id = 1;'. Dobrą praktyką jest zawsze uwzględnienie klauzuli WHERE, aby uniknąć przypadkowego zaktualizowania wszystkich rekordów w tabeli. Polecenie UPDATE jest częścią standardu SQL i szeroko stosowane w codziennej pracy z bazami danych, co czyni je kluczowym narzędziem w zarządzaniu danymi. Warto również pamiętać, że przed wykonaniem aktualizacji zaleca się wykonanie kopii zapasowej danych, aby zabezpieczyć się przed niezamierzonymi zmianami.

Pytanie 24

Który standard video cechuje się rozdzielczością 1920 px na 1080 px?

A. HD Ready

B. Full HD

C. 4K

D. Ultra HD

Prawidłowa odpowiedź to „Full HD”, bo właśnie ten standard oznacza rozdzielczość 1920 × 1080 pikseli w proporcjach 16:9. W praktyce, gdy mówimy o filmach na YouTube, streamach, nagraniach z kamery czy materiałach promocyjnych na stronę WWW, opcja 1080p to właśnie Full HD. Litera „p” oznacza skanowanie progresywne (progressive), czyli wyświetlanie całych klatek po kolei, co daje płynniejszy obraz niż przeplot („i” jak interlaced). W branży webowej Full HD to taki „złoty standard” jakości wideo – pliki mają jeszcze rozsądny rozmiar, a obraz jest już bardzo szczegółowy, więc nadaje się zarówno do odtwarzania w przeglądarce, jak i do osadzania w prezentacjach czy materiałach e‑learningowych. Moim zdaniem, przy projektowaniu serwisu z treściami multimedialnymi, warto domyślnie przygotowywać materiały właśnie w 1920×1080 i ewentualnie generować niższe wersje (np. 1280×720) dla urządzeń mobilnych lub słabszych łączy. W pracy grafika czy twórcy stron WWW dobrze jest też kojarzyć nazwy standardów: HD Ready to 1280×720, Full HD to 1920×1080, a 4K/Ultra HD to okolice 3840×2160. Dzięki temu łatwiej dobrać odpowiedni format eksportu z programów typu Premiere, DaVinci Resolve czy nawet z prostszych edytorów online. Z doświadczenia powiem, że klienci często mówią „chcę film w HD”, a mają na myśli właśnie Full HD, więc świadomość dokładnej rozdzielczości pomaga uniknąć nieporozumień i zbyt niskiej jakości materiałów.

Pytanie 25

Którego znacznika NIE NALEŻY umieszczać w nagłówku dokumentu HTML?

A. <h2>

B. <link>

C. <title>

D. <meta>

Odpowiedź <h2> jest trafna, bo ten znacznik jest właśnie do nagłówków w HTML. Powinien być używany w sekcji <body>, nie w <head>. Jak dobrze wiesz, nagłówki, czyli <h1> do <h6>, mają spore znaczenie w organizacji tekstu i hierarchii, co wpływa później na SEO i dostępność strony. Dzięki <h2> możesz dodać podtytuł, co sprawia, że tekst jest bardziej przejrzysty i łatwiejszy do zrozumienia. Stosowanie nagłówków w odpowiedni sposób to ważna zasada, żeby dokument miał sens i był logicznie poukładany. Warto też wiedzieć, że znaczniki takie jak <link>, <meta> i <title> są super ważne dla strony, ale pełnią inne funkcje niż nagłówki. Więc ogólnie rzecz biorąc, fajnie, że to rozumiesz!

Pytanie 26

Baza danych zawiera tabelę artykuły z kolumnami: nazwa, typ, producent, cena. Aby wypisać wszystkie nazwy artykułów jedynie typu pralka, których cena mieści się w zakresie od 1000 PLN do 1500 PLN, należy użyć zapytania

A. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" AND cena FROM 1000 TO 1500

B. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" OR cena BETWEEN 1000 AND 1500

C. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" AND cena BETWEEN 1000 AND 1500

D. SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" OR cena BETWEEN 1000 OR 1500

Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje polecenie SQL w odpowiedni sposób, aby wybrać nazwy artykułów, które spełniają określone kryteria. Słowo kluczowe 'BETWEEN' jest używane do określenia wartości w przedziale, co w tym przypadku oznacza, że cena artykułów musi mieścić się między 1000 a 1500 PLN. W połączeniu z warunkiem 'AND' zapewnia, że tylko te artykuły, które są typu 'pralka' i mają cenę w podanym przedziale, zostaną wyświetlone. W praktyce takie zapytanie jest niezwykle użyteczne w kontekście e-commerce, gdzie często przeprowadza się filtrowanie produktów według określonych parametrów. Dobrą praktyką w programowaniu SQL jest również używanie podwójnych cudzysłowów dla wartości tekstowych, co jest zgodne z niektórymi standardami SQL, chociaż w wielu systemach baz danych akceptowane są również pojedyncze cudzysłowy. Przykłady zastosowania tego zapytania można znaleźć w systemach zarządzania zapasami, gdzie potrzebne jest szybkie generowanie list produktów spełniających specyficzne wymagania klientów.

Pytanie 27

Którą wartość zwróci funkcja zapisana w języku C++, jeżeli jej parametrem wejściowym jest tablica wypełniona w następujący sposób: tablica[6] = {3, 4, 2, 4, 10, 0};?

int fun1(int tab[]) {
    int wynik = 0;
    for (int i = 0; i < 6; i++)
        wynik += tab[i];
    return wynik;
}

A. 960

B. 10

C. 0

D. 23

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. W języku C++ funkcja zwraca sumę wszystkich elementów w tablicy. W podanym pytaniu mamy tablicę z sześcioma elementami, którymi są liczby: 3, 4, 2, 4, 10, 0. Dodając te liczby otrzymujemy 23, co jest poprawną odpowiedzią. To jest typowy scenariusz, kiedy potrzebujemy obliczyć sumę wszystkich elementów w tablicy. Na przykład, możemy mieć program, który oblicza średnią wartość z zestawu danych. W takim przypadku najpierw musimy zsumować wszystkie elementy, a następnie podzielić przez ich liczbę. Pamiętaj, że w języku C++ tablice indeksowane są od zera, co oznacza, że pierwszy element tablicy ma indeks 0, a ostatni element ma indeks o jeden mniejszy niż rozmiar tablicy. Jest to powszechny standard w programowaniu i jest istotny do zrozumienia, jak działają tablice.

Pytanie 28

Funkcja zaprezentowana w PHP

function dzialania(int $x, float $y) {
   $z = $x + $y;
   return $z;
}

A. nie zwraca wyniku.

B. przyjmuje dwa argumenty z wartością domyślną.

C. zwraca wynik.

D. jest zadeklarowana z dwoma parametrami rzeczywistymi.

Przedstawiona funkcja w języku PHP to przykład funkcji, która zwraca wartość. Z definicji funkcja działa na określonych wejściach, które w tym przypadku są typu int i float, a następnie wykonuje operację dodawania tych wejść. Zmienna $z przechowuje wynik dodawania, który jest następnie zwracany poprzez instrukcję return. Instrukcja ta kończy działanie funkcji, przekazując wynik na zewnątrz, co czyni funkcję użyteczną w kontekście programowania modularnego, gdzie wyniki obliczeń mogą być dalej przetwarzane lub wykorzystywane. W PHP zwracanie wartości z funkcji jest powszechną praktyką, szczególnie w kontekście aplikacji, gdzie funkcje pomagają w organizacji kodu, testowaniu jednostkowym oraz utrzymaniu. Dobre praktyki programistyczne zalecają zwracanie wartości, gdy funkcja ma wykonywać obliczenia lub przetwarzanie danych, co zwiększa jej elastyczność i ponowne użycie w różnych częściach programu. Funkcje zwracające wartości są często wykorzystywane w aplikacjach webowych do przetwarzania danych z formularzy czy generowania dynamicznych treści, co ilustruje ich wszechstronność i znaczenie w nowoczesnym programowaniu.

Pytanie 29

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. części wspólnej.

B. sumy.

C. wykluczenia.

D. grupowania.

W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo w grafice wektorowej mamy kilka różnych funkcji, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie: łączą obiekty w coś, co zachowuje się jak jeden element. Jednak ich działanie „pod maską” jest zupełnie inne. Funkcje typu suma, wykluczenie czy część wspólna to klasyczne operacje boolowskie na kształtach. One zmieniają geometrię obiektów, czyli tworzą nową ścieżkę wynikową na podstawie przecięcia lub połączenia istniejących. W praktyce oznacza to, że jeśli zastosujesz sumę na tekście i wielokącie, program najczęściej zamieni tekst na krzywe i połączy wszystko w jedną ścieżkę. Efekt wizualny może być fajny, ale edytowalność tekstu przepada. Nie możesz już po prostu zmienić czcionki czy liter, bo to nie jest tekst, tylko zestaw węzłów. Podobnie z wykluczeniem: ta operacja tworzy „dziurę” jednego obiektu w drugim. Używa się jej np. do wycinania napisu z tła lub tworzenia maski. To jest typowy trik przy projektach logotypów albo efektach dekoracyjnych. Ale z punktu widzenia pytania – to działanie jest destrukcyjne dla tekstu, bo znowu zamienia go na kształt i łączy z wielokątem w sposób nieodwracalny (poza cofnięciem operacji). Część wspólna działa jeszcze ostrzej: zostawia tylko obszar, w którym obiekty się nakładają. Reszta jest tracona. To też jest operacja geometryczna, a nie organizacyjna. Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że „skoro po operacji mam jeden obiekt, to znaczy, że to jest to samo co grupowanie”. Niestety nie. Grupowanie nie modyfikuje kształtów, tylko tworzy kontener logiczny – tak jakbyś w folderze trzymał kilka plików. Możesz je potem rozgrupować i wszystko wraca do stanu sprzed grupowania. Operacje suma, wykluczenie, część wspólna są destrukcyjne względem oryginalnych obiektów, bo generują nową ścieżkę zamiast starych. W kontekście dobrych praktyk w grafice komputerowej i multimediach przyjmuje się, że dopóki chcesz zachować pełną edytowalność (szczególnie tekstów), używasz grupowania, warstw i wyrównywania, a dopiero na późnym etapie projektu stosujesz operacje boolowskie, i to świadomie, wiedząc, że cofasz się już tylko historią edycji. Dlatego w pytaniu, gdzie mowa jest wprost o połączeniu tekstu i wielokąta w jeden obiekt w sposób odwracalny, jedyną sensowną odpowiedzią jest funkcja grupowania, a nie suma, wykluczenie czy część wspólna.

Pytanie 30

Który z przedstawionych obrazów został przetworzony przy użyciu podanego stylu CSS?

A. Rys. D

B. Rys. B

C. Rys. C

D. Rys. A

Analizując inne odpowiedzi, możemy zidentyfikować kluczowe błędy wynikające z niezrozumienia bądź błędnej interpretacji właściwości CSS zastosowanych w stylu. Należy zwrócić uwagę na rozbieżności między oczekiwanym efektem a rzeczywistym wyglądem obrazów. W przypadku Rys. B, obraz nie posiada żadnego marginesu ani zaokrąglonych rogów, co świadczy o nieobecności zastosowanego stylu border-radius oraz padding. Ten brak zaokrąglenia sugeruje pominięcie istotnego aspektu estetycznego, jakim jest border-radius w CSS, który jest często używany do poprawienia odbioru wizualnego. Rys. C z kolei może mieć prawidłowy kolor obramowania, ale brak zaokrąglonych rogów również sygnalizuje, że styl nie został w pełni zastosowany zgodnie z założeniami CSS. Natomiast Rys. D wykazuje zastosowanie obramowania przerywanego, co wskazuje na nieodpowiednie użycie właściwości border-style, która w zadaniu powinna być ustawiona na solid. To błędne użycie stylu obramowania pokazuje złą interpretację specyfikacji CSS, gdzie ciągła linia jest wymagana. Podsumowując, wybór innej niż Rys. A odpowiedzi wskazuje na pominięcie kluczowych cech stylu CSS, takich jak padding i border-radius, które są istotne dla poprawnego renderowania wizualnego elementów interfejsu w zgodności z projektowymi standardami i praktykami branżowymi.

Pytanie 31

Aby utworzyć strukturę strony internetowej za pomocą znaczników semantycznych języka HTML 5, zgodnie z przedstawionym na ilustracji projektem, SEKCJA B powinna być zawarta w znaczniku

A. <header></header>

B. <article></article>

C. <section></section>

D. <nav></nav>

Poprawnie – sekcja B na ilustracji to klasyczne menu nawigacyjne strony, więc w semantycznym HTML5 powinna być zawarta w znaczniku <nav>. Ten element został wprowadzony właśnie po to, żeby jasno oznaczać blok linków służących do poruszania się po serwisie: główne menu, nawigacja w stopce, paginacja artykułów itp. Przeglądarki, czytniki ekranu i roboty wyszukiwarek rozpoznają <nav> jako specjalny region nawigacyjny i dzięki temu lepiej „rozumieją” strukturę strony. To jest bardzo ważne z punktu widzenia dostępności (WCAG) i SEO. W typowym szkielecie strony HTML5 nagłówek z tytułem umieszcza się w <header>, menu w <nav>, główną treść w <main>, artykuły w <article>, a poboczne informacje w <aside>. U Ciebie: sekcja A to najpewniej <header>, sekcja B – <nav>, a sekcja C – jakiś <section> lub <article>. W praktyce kod dla pokazanej sekcji B wyglądałby np.: <nav><a href="index.html">Główna</a><a href="onas.html">O nas</a><a href="kontakt.html">Kontakt</a></nav>. Moim zdaniem dobrze jest od początku wyrabiać nawyk używania <nav> tylko dla głównych bloków nawigacji, a nie dla każdego przypadkowego linka w tekście. Dzięki temu dokument ma czytelną hierarchię, łatwiej się go styluje w CSS i utrzymuje w większych projektach.

Pytanie 32

W SQL wykorzystywanym przez system baz danych MySQL atrybut UNIQUE w poleceniu CREATE TABLE

A. Wymusza unikalne nazwy kolumn w tabeli

B. Jest stosowany wyłącznie w przypadku kolumn liczbowych

C. Zabrania wprowadzenia wartości NULL

D. Jest używany, gdy wartości w kolumnie nie mogą się powtarzać

Atrybut UNIQUE w MySQL jest kluczowym elementem definicji tabeli, który zapewnia, że wartości w danej kolumnie są unikalne w obrębie całej tabeli. Oznacza to, że nie może być dwóch wierszy, które mają tę samą wartość w kolumnie oznaczonej jako UNIQUE. Jest to szczególnie istotne w kontekście zarządzania danymi, gdyż pozwala na eliminację duplikatów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania baz danych. Przykładem zastosowania atrybutu UNIQUE może być tabela przechowująca dane użytkowników, gdzie adres e-mail powinien być unikalny dla każdego użytkownika. Dzięki temu, system może zapewnić, że nie dojdzie do przypadkowego utworzenia dwóch kont z tym samym adresem e-mail. Warto dodać, że atrybut UNIQUE może współistnieć z wartościami NULL – w MySQL, wiele wartości NULL jest dozwolonych w kolumnie, która ma zastosowany atrybut UNIQUE. Zrozumienie i prawidłowe wykorzystanie tego atrybutu jest kluczowe dla zachowania integralności danych i efektywności operacji na bazie danych.

Pytanie 33

Na stronie WWW umieszczono obrazek, a następnie akapit. Aby obrazek był wyświetlany przez przeglądarkę w tej samej linii co akapit, po lewej stronie tekstu akapitu, w stylu CSS dla obrazka należy ustawić formatowanie

A. float: left;

B. align: left;

C. style: left;

D. alt: left;

Odpowiedź "float: left;" jest poprawna, ponieważ właściwość CSS "float" służy do określenia, w jaki sposób elementy są rozmieszczane na stronie. Ustawienie "float: left;" dla rysunku sprawia, że zostaje on umieszczony po lewej stronie swojego kontenera, a pozostałe elementy, takie jak akapit, mogą układać się obok niego. Jest to powszechnie stosowana technika w układach stron internetowych, pozwalająca na osiągnięcie płynnych i responsywnych rozkładów treści. Na przykład, w przypadku gdy mamy obrazek i akapit, stosując float, obrazek zostanie wypchnięty w lewo, a tekst akapitu automatycznie dostosuje się, zajmując dostępną przestrzeń obok rysunku. Warto również dodać, że po zastosowaniu float, należy zadbać o usunięcie efektu 'zatrzymywania się' rysunków, co można osiągnąć poprzez stosowanie właściwości "clear" w odpowiednich miejscach, aby nie zakłócać układu sąsiednich elementów. Tego typu techniki są fundamentem projektowania stron, zgodnie z zasadami dobrych praktyk UX/UI oraz standardami W3C. W przypadku bardziej złożonych układów warto również rozważyć zastosowanie Flexbox lub Grid Layout, które oferują większą elastyczność i kontrolę nad położeniem elementów w nowoczesnych projektach.

Pytanie 34

 SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = "opel";

Tabela samochody zawiera rekordy przedstawione na obrazie. Wydając przedstawione zapytanie SQL zostaną zwrócone dane:

id	klasa_id	marka	model	rocznik
1	1	ford	ka	2017
2	2	seat	toledo	2016
3	3	opel	zafira	2018
4	2	fiat	500X	2018
5	3	opel	insignia	2017

A. zafira; insignia

B. opel zafira; opel insignia

C. zafira

D. opel zafira

Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna. Zapytanie SQL 'SELECT model FROM samochody WHERE rocznik > 2017 AND marka = 'opel';' ma na celu wyświetlenie modelu samochodu marki 'opel' z roku produkcji późniejszego niż 2017. Analizując dostępną tabelę, możemy zauważyć, że tylko model 'zafira' spełnia oba kryteria. W tym przypadku wykorzystaliśmy dwa kluczowe elementy języka SQL, tj. instrukcję SELECT i klauzulę WHERE. Instrukcja SELECT służy do zapytań o konkretne dane z bazy, a klauzula WHERE to powszechnie stosowane narzędzie do filtrowania wyników zapytania według określonych kryteriów. Jest to bardzo praktyczny aspekt SQL, który pozwala na wydobywanie tylko tych danych, które są potrzebne, co jest niezwykle przydatne przy dużych bazach danych.

Pytanie 35

Bitmapa stanowi typ obrazu

A. wektorowym

B. interakcyjnym

C. analogowym

D. rastrowym

Wybierając odpowiedzi inne niż 'rastrowym', można napotkać na szereg nieporozumień dotyczących typów obrazów i ich zastosowań. Przykładowo, odpowiedź 'interakcyjnym' może sugerować, że obraz bitmapowy ma zdolność do reagowania na działania użytkownika, co jest nieprawidłowe, ponieważ bitmapy są statycznymi reprezentacjami wizualnymi. Interaktywność w kontekście grafiki dotyczy raczej animacji lub elementów wideo. Odpowiedź 'wektorowym' odnosi się do zupełnie innego typu grafiki, która używa matematycznych równań do definiowania kształtów i linii, co pozwala na skalowanie bez utraty jakości. Wektory są wykorzystywane w projektach, które wymagają precyzyjnych linii i kształtów, jak logotypy czy ilustracje, a ich zastosowanie jest inne niż w przypadku bitmap. Wybór odpowiedzi 'analogowym' wskazuje na mylne pojęcie, że bitmapa mogłaby być obrazem fizycznym, takim jak slajdy czy zdjęcia wydrukowane, co jest sprzeczne z naturą cyfrowych obrazów; bitmapy są bytem cyfrowym, co oznacza, że są one przetwarzane i przechowywane w formacie elektronicznym. Tego rodzaju pomyłki mogą prowadzić do nieporozumień w pracy z grafiką, dlatego warto zwracać uwagę na różnice między tymi pojęciami oraz ich odpowiednie zastosowanie w praktyce.

Pytanie 36

Zapytanie przedstawione poniżej zwróci wynik:

SELECT COUNT(cena) FROM uslugi;

A. liczbę wszystkich cen usług w tabeli

B. wszystkie wartości cen usług w tabeli

C. średnią wartość cen usług w tabeli

D. sumę wartości cen usług w tabeli

Zapytanie SQL, które zostało przedstawione, korzysta z funkcji agregującej COUNT(), która zlicza ilość wierszy w tabeli, w której znajduje się kolumna 'cena'. W kontekście tego zapytania, COUNT(cena) zbiera wszystkie wartości w kolumnie 'cena', co oznacza, że zwróci liczbę wszystkich wierszy, w których wartość kolumny 'cena' nie jest NULL. Jest to istotne, ponieważ w praktycznych zastosowaniach bazy danych często potrzebujemy znać ilość elementów dostępnych w danym zbiorze danych, co ma kluczowe znaczenie przy analizowaniu danych oraz generowaniu raportów. Na przykład, jeśli prowadzisz firmę oferującą różne usługi, takie zapytanie pozwala Ci szybko określić, ile różnych usług posiadasz w swojej ofercie oraz jakie są ich ceny. Dobrą praktyką jest używanie funkcji COUNT() w połączeniu z klauzulą WHERE, aby dokładnie określić, które wiersze mają być zliczane, co pozwala na bardziej precyzyjne analizy.

Pytanie 37

Określ na podstawie diagramu, jaką liczebność należy zdefiniować przy związku pomiędzy encjami Podręcznik i Wydawnictwo zakładając, że dane dotyczące różnych podręczników odpowiadają jednemu wydawnictwu.

A. N-1 (N przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

B. 1-N (1 przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

C. 1-1 (1 przy encji Podręcznik, 1 przy encji Wydawnictwo)

D. M-N (M przy encji Podręcznik, N przy encji Wydawnictwo)

Opisany w pytaniu związek jasno sugeruje sytuację, w której wiele różnych podręczników jest powiązanych z jednym wydawnictwem. To typowy przypadek relacji N–1, czyli wiele‑do‑jednego z punktu widzenia encji Podręcznik. Błędne odpowiedzi wynikają zwykle z pomylenia kierunku patrzenia na relację albo z prób „uogólnienia” modelu ponad to, co naprawdę wynika z założeń. Relacja 1–1 między Podręcznik a Wydawnictwo oznaczałaby, że każdemu wydawnictwu odpowiada dokładnie jeden podręcznik i odwrotnie. To kompletnie nie pasuje do realnego świata, gdzie wydawnictwa mają całe katalogi książek. W modelowaniu danych 1–1 stosuje się rzadko, raczej do technicznego dzielenia tabeli, a nie do takich typowo biznesowych bytów jak książka i wydawnictwo. Odpowiedź 1–N jest myląca, bo odwraca kierunek: oznaczałaby, że pojedynczy podręcznik jest powiązany z wieloma wydawnictwami. To byłby przypadek, gdzie ten sam egzemplarz podręcznika ma kilku wydawców jednocześnie, co jest sprzeczne z treścią zadania. Czasem ktoś myli tu pojęcie „wiele wydań w różnych wydawnictwach”, ale wtedy relacja i tak jest między wydaniem a wydawnictwem, a nie między jednym podręcznikiem a wieloma wydawnictwami w tym samym modelu. Z kolei M–N (lub M–N/M–N w różnych notacjach) opisuje sytuację, w której wiele podręczników może być powiązanych z wieloma wydawnictwami i wymagałaby dodatkowej tabeli asocjacyjnej. To podejście jest stosowane np. przy relacji Student–Przedmiot, ale tutaj zadanie wyraźnie mówi, że różne podręczniki „odpowiadają jednemu wydawnictwu”, więc nie ma podstaw do wprowadzania związku wiele‑do‑wielu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś próbuje projektować „na zapas” i zakłada wszystkie możliwe warianty, zamiast trzymać się dokładnie specyfikacji i odróżniać kierunek relacji: z perspektywy podręcznika jest jeden wydawca, z perspektywy wydawnictwa jest wiele podręczników, stąd poprawne N–1.

Pytanie 38

Jakie polecenie SQL zmieni w tabeli tab wartość w kolumnie kol z Ania na Zosia?

A. ALTER TABLE tab CHANGE kol = 'Zosia' kol = 'Ania'

B. UPDATE tab SET kol = 'Ania' WHERE kol = 'Zosia'

C. UPDATE tab SET kol = 'Zosia' WHERE kol = 'Ania'

D. ALTER TABLE tab CHANGE kol = 'Ania' kol = 'Zosia'

Podane odpowiedzi, które nie wykorzystują odpowiedniej składni SQL lub koncepcji manipulacji danymi, są błędne. Na przykład, aktualizacja wartości 'Ania' na 'Zosia' za pomocą polecenia UPDATE tab SET kol = 'Ania' WHERE kol = 'Zosia' nie tylko nie osiągnie zamierzonego celu, ale również wprowadzi w błąd. W rzeczywistości, polecenie to nie zmieni żadnych danych, ponieważ nie ma rekordów, w których kolumna 'kol' zawierałaby wartość 'Zosia', a polecenie próbuje ustawić ją na 'Ania'. Z kolei użycie ALTER TABLE do zmiany wartości w kolumnie jest całkowicie niewłaściwe, ponieważ to polecenie służy do zmiany struktury tabeli, a nie danych w niej zawartych. Alteracja struktury bazy danych jest fundamentalnie różna od aktualizacji wartości w wierszach. Zrozumienie różnicy między tymi dwoma typami operacji jest kluczowe dla efektywnego zarządzania bazami danych. Typowe błędy myślowe obejmują mylenie operacji na danych z operacjami na strukturze bazy danych, co prowadzi do nieefektywnego i błędnego kodowania. Warto także zwrócić uwagę na zapewnienie integralności danych i stosowanie właściwych kryteriów, aby uniknąć przypadkowych modyfikacji lub usunięć danych.

Pytanie 39

Jak nazywa się metoda tworząca obiekt w języku PHP?

A. __open

B. __construct

C. __new

D. __create

Odpowiedzi, które nie są poprawne, nie odnoszą się do właściwego sposobu definiowania konstruktorów w PHP. Wyrażenie __new sugeruje mechanizm związany z tworzeniem instancji obiektów, jednak nie jest ono używane jako konstruktor. W PHP __new jest używane w kontekście wzorców projektowych, ale nie jest to metoda konstrukcyjna, lecz metodą statyczną związaną z prototypowaniem obiektów, co wykracza poza standardowy sposób inicjalizacji obiektów. Z kolei __open oraz __create nie są metodami rozpoznawanymi przez PHP jako mające jakiekolwiek znaczenie w kontekście konstruktorów. __open mogłoby sugerować otwarcie zasobu, co nie ma związku z inicjalizacją obiektu klasy, a __create jest nieodpowiednim terminem, gdyż PHP nie definiuje żadnej metody o takiej nazwie. Użycie tych nazw w kontekście konstruktorów wprowadza zamieszanie i może prowadzić do błędów w kodzie oraz nieporozumień dotyczących działania obiektów. Właściwe użycie __construct jako konstruktorów w PHP jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego działania aplikacji, a niewłaściwe nazewnictwo może prowadzić do problemów technicznych i ograniczeń funkcjonalnych.

Pytanie 40

W CSS, żeby uzyskać efekt kursywy dla tekstu, należy zastosować właściwość

A. font-style

B. font-family

C. font-variant

D. font-size

W kontekście podanego pytania, inne dostępne odpowiedzi nie spełniają roli w uzyskiwaniu efektu pochylenia tekstu. Właściwość font-size jest używana do określania wielkości czcionki, co nie ma wpływu na jej nachylenie. Zmiana rozmiaru tekstu może wpłynąć na jego wyrazistość, ale nie spowoduje efektu pochylenia. Podobnie, font-family definiuje typ czcionki, co oznacza, jaką czcionkę użyjemy do wyświetlenia tekstu, ale nie zmienia jej stylu w kontekście nachylenia. Ze względu na to, że różne czcionki mogą mieć różne style, ważne jest, by rozróżnić te elementy. Z kolei font-variant dotyczy wariantów czcionek, takich jak małe wielkie litery, i również nie ma wpływu na nachylenie tekstu. Użycie niewłaściwych właściwości CSS może prowadzić do nieporozumień w stylizacji dokumentów, dlatego kluczowe jest zrozumienie roli każdej z nich. Warto więc zapoznać się z dokumentacją CSS oraz najlepszymi praktykami w zakresie stylizacji tekstów, aby właściwie wykorzystać dostępne właściwości.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej