Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik architektury krajobrazu
Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
Data rozpoczęcia: 15 kwietnia 2026 21:23
Data zakończenia: 15 kwietnia 2026 21:37

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Długi korytarz znajdujący się od strony wewnętrznego dziedzińca, zadaszony i otwarty na niego arkadami, to

A. portal

B. portyk

C. galeria

D. krużganek

Krużganek to architektoniczna forma długiego, zadaszonego korytarza, który jest otwarty na wewnętrzny dziedziniec, często wsparty na arkadach. Króluje w architekturze klasztornej oraz w budowlach sakralnych, gdzie pełni nie tylko funkcje komunikacyjne, ale również estetyczne. Dzięki otwarciu na dziedziniec, krużganki zapewniają dostęp do różnych pomieszczeń, jednocześnie tworząc przestrzeń do rekreacji i kontemplacji. Przykładem mogą być krużganki w klasztorze w Klarysewie czy w katedrze w Kolonii, które ilustrują, jak te przestrzenie mogą łączyć różne funkcje. W kontekście projektowania urbanistycznego, krużganki mogą być inspiracją do tworzenia spacerów w miejskich przestrzeniach publicznych, co wspiera integrację społeczności i promuje aktywność na świeżym powietrzu. Warto również zauważyć, że krużganki często stanowią integralną część obiektów zabytkowych, przyczyniając się do ich wartości kulturowej i historycznej, co podkreśla znaczenie zachowania takich elementów w architekturze współczesnej.

Pytanie 2

W planowanym ogrodzie z trawami ozdobnymi powinno się uwzględnić m.in.

A. miskant chiński

B. tatarak trawiasty

C. kostrzewę czerwoną

D. życicę trwałą

Miskant chiński (Miscanthus sinensis) jest jednym z najbardziej cenionych gatunków traw ozdobnych, idealnym do nowoczesnych ogrodów. Charakteryzuje się wysokim wzrostem, efektownymi kwiatostanami oraz dekoracyjnymi liśćmi, które zmieniają kolor w zależności od pory roku. Miskant jest rośliną bardzo odporną na zmienne warunki atmosferyczne, co czyni ją doskonałym wyborem do ogrodów w różnych strefach klimatycznych. Stosując miskanta, można uzyskać nie tylko estetyczne walory, ale także funkcjonalne, tworząc osłony przed wiatrem, czy naturalne bariery akustyczne. Ponadto, miskant chiński wykazuje zdolność do szybkiego wzrostu i regeneracji, co sprawia, że jest idealnym rozwiązaniem do stworzenia zielonych ekranów. Jego zastosowanie w projektowaniu ogrodów zostało ujęte w wielu standardach dotyczących wertykalnych ogrodów i zieleni miejskiej, podkreślając jego rolę w poprawie jakości powietrza oraz wsparcia dla lokalnej bioróżnorodności.

Pytanie 3

Aby tymczasowo przechować rośliny przywiezione na plac budowy, które mają być sadzone w późniejszym terminie, należy wybrać odpowiednie miejsce

A. przewiewne i ciepłe

B. ciche i dobrze naświetlone

C. ciche i w cieniu

D. przewiewne i dobrze nasłonecznione

Wybór miejsca zacisznego i zacienionego do tymczasowego zadołowania roślin jest kluczowy dla ich zdrowia i rozwoju. Rośliny przywiezione na teren budowy mogą być narażone na stres związany z transportem i nagłymi zmianami warunków środowiskowych. Miejsce zaciszne chroni je przed silnymi wiatrami oraz ekstremalnymi warunkami atmosferycznymi, co minimalizuje ryzyko uszkodzeń. Zacienienie natomiast ogranicza nadmierną transpirację i parowanie wody, co jest szczególnie istotne w przypadku roślin, które mogą być osłabione po transporcie. Dodatkowo, dobrze jest wybierać miejsce, gdzie nie występują intensywne opady deszczu, aby uniknąć nadmiaru wilgoci. Przykładem dobrych praktyk jest umieszczanie roślin w obszarach osłoniętych przez inne rośliny lub budynki, co zapewnia naturalną barierę ochronną. Ważne jest również monitorowanie stanu roślin podczas przechowywania, aby w porę zareagować na ewentualne problemy. Zaleca się, aby rośliny były regularnie nawadniane, ale z umiarem, aby nie doprowadzić do gnicia korzeni.

Pytanie 4

Jakie gatunki roślin można zalecić do uprawy w gospodarstwie szkółkarskim usytuowanym na glebach wapiennych?

A. Cis pospolity (Taxus baccata), perukowiec podolski (Cotinus coggygria)

B. Olsza czarna (Alnus glutinosa), wrzos pospolity (Calluna vulgaris)

C. Borówka czarna (Vaccinium myrtillus), buk pospolity (Fagus sylvatica)

D. Brzoza omszona (Betula pubescens), jesion wyniosły (Fraxinus excelsior)

Wybór gatunków do uprawy na glebach wapiennych wymaga zrozumienia ich specyfiki oraz wymagań środowiskowych. Borówka czarna (Vaccinium myrtillus) oraz buk pospolity (Fagus sylvatica) nie są zalecane do prowadzenia upraw na glebach wapiennych. Borówka czarna preferuje gleby kwaśne, co sprawia, że jej uprawa na glebach wapiennych prowadzi do obniżonej wydajności oraz gorszej jakości owoców, a w skrajnych przypadkach do obumierania roślin. Buk pospolity również nie jest przystosowany do takich warunków, preferując gleby o pH neutralnym lub lekko kwaśnym. Uprawa tych gatunków w niewłaściwych warunkach nie tylko prowadzi do strat w gospodarstwie, ale także do marnotrawstwa zasobów, co jest niezgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju. Kolejne błędne zestawienia, takie jak brzoza omszona (Betula pubescens) i jesion wyniosły (Fraxinus excelsior), także wskazują na nieodpowiedni wybór, ponieważ brzoza preferuje gleby wilgotne, a jesion wymaga gleb żyznych i o odpowiedniej strukturze. Olsza czarna (Alnus glutinosa) i wrzos pospolity (Calluna vulgaris) są roślinami, które również nie nadają się do uprawy na glebach wapiennych. Olsza czarna rośnie najlepiej w miejscach wilgotnych i podmokłych, podczas gdy wrzos pospolity preferuje gleby kwaśne i wyśmienicie rozwija się w torfowiskach. Wnioskując, nieprzemyślane zestawienia gatunków mogą prowadzić do nieefektywności w uprawie i straty finansowej, a także zniechęcać do zakupu ze strony klientów. Właściwy dobór roślin do specyficznych warunków glebowych jest kluczowy dla sukcesu każdego gospodarstwa szkółkarskiego.

Pytanie 5

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 6

Jakie gatunki bylin są odpowiednie do sadzenia w miejscach z cieniem?

A. miodunka (Pulmonaria) i floks (Phlox)

B. niecierpek (Impatiens) oraz begonia (Begonia)

C. konwalia (Convallaria) i barwinek (Vinca)

D. rozchodnik (Sedum) oraz rojnik (Sempervivum)

Konwalia (Convallaria) oraz barwinek (Vinca) są doskonałymi przykładami bylin, które sprawdzają się w miejscach zacienionych. Konwalia jest rośliną, która preferuje półcień i cień, a jej liście oraz kwiaty są atrakcyjne przez cały sezon. Roślina ta jest również ceniona za swoje właściwości zapachowe, co sprawia, że chętnie wykorzystuje się ją w ogrodach oraz na rabatach przydomowych. Barwinek, z kolei, charakteryzuje się dużą odpornością na cień, a jego zimozielone liście dostarczają estetyki przez cały rok. Dzięki zdolności do rozprzestrzeniania się, barwinek stanowi efektywną roślinę okrywową, co jest bardzo cenione w projektowaniu ogrodów. W praktyce, zarówno konwalia, jak i barwinek, można z powodzeniem stosować w miejscach, gdzie inne rośliny mogą mieć trudności z adaptacją do warunków o ograniczonej ilości światła, co czyni je idealnymi do ogrodów leśnych oraz na obszarach z dużą ilością cienia.

Pytanie 7

Najefektywniejszą metodą zakupu trawników na dużych obszarach oraz zazieleniania wysokich, stromo nachylonych skarp jest

A. wysiew nasion siewnikami

B. hydrosiew

C. aerosiew

D. wysiew ręczny nasion

Hydrosiew to nowoczesna metoda zakładania trawników, która polega na mieszaniu nasion trawy z wodą oraz dodatkowymi składnikami, takimi jak nawozy czy włókna celulozowe, a następnie aplikacji tej mieszanki na powierzchnię ziemi za pomocą specjalistycznych urządzeń. Dzięki temu procesowi uzyskuje się jednolitą i równomierną warstwę nasion, co znacznie przyspiesza proces zazieleniania dużych powierzchni. Hydrosiew jest szczególnie efektywny na stromych skarpach, gdzie tradycyjne metody wysiewu mogą być mało skuteczne z uwagi na erozję gleby. Stosowanie hydrosiewu pozwala na lepsze zakorzenienie się nasion, a dodatkowe składniki wspomagają ich wzrost. Przykładem zastosowania hydrosiewu może być zakładanie trawnika na terenach budowlanych, gdzie szybkość działania jest kluczowa, lub w miejscach wymagających ochrony przed erozją, jak zbocza górskie. Metoda ta jest zgodna z najlepszymi praktykami w zakresie ochrony środowiska, gdyż ogranicza konieczność stosowania chemikaliów oraz zmniejsza ryzyko erozji gleby.

Pytanie 8

Kwiatowe łąki o dekoracyjnym charakterze należy kosić po zakończeniu kwitnienia?

A. 1-2 razy w sezonie

B. 1-2 razy na kwartał

C. 3-4 razy na kwartał

D. 3-4 razy w ciągu sezonu

Koszenie łąk kwietnych 3-4 razy w sezonie lub kwartale jest podejściem, które może prowadzić do negatywnych konsekwencji dla bioróżnorodności oraz zdrowia ekosystemu. Zbyt intensywne koszenie może zakłócać naturalne cykle wzrostu roślin, co w dłuższej perspektywie prowadzi do ich osłabienia. W odpowiedziach sugerujących częstsze koszenie może pojawić się mylne przekonanie, że im częściej kosimy, tym bardziej zadbane będą łąki. W rzeczywistości, zbyt częste usuwanie biomasy ogranicza możliwość roślin do regeneracji i kwitnienia w następnych sezonach, co wpływa negatywnie na produkcję nasion. Dodatkowo, intensywne koszenie może prowadzić do zmniejszenia liczby gatunków roślin, ponieważ dominują te, które są bardziej odporne na stres związany z częstym usuwaniem ich części nadziemnych. Warto również zauważyć, że nie wszystkie gatunki roślin łąkowych kwitną w tym samym czasie, a ich różnorodność jest kluczowa dla zachowania równowagi w ekosystemie. Koszenie w niewłaściwych terminach może wyeliminować te, które są mniej konkurencyjne, co prowadzi do ubogacenia środowiska w długim okresie. Z tego powodu, zamiast koszenia w nadmiarze, kluczowe jest zrozumienie cyklu życia roślin i ich potrzeb, co powinno być fundamentem dla każdej strategii pielęgnacyjnej łąk kwietnych.

Pytanie 9

Funkcje biocenotyczne, związane z dostarczaniem pożywienia dla ptaków, mają

A. dąb czerwony i wierzba purpurowa

B. jabłoń purpurowa i ognik szkarłatny

C. żylistek szorstki i wrzos pospolity

D. forsycja pośrednia i trzmielina Fortune'a

Analizując inne dostępne odpowiedzi, można zauważyć, że dąb czerwony i wierzba purpurowa, żylistek szorstki oraz wrzos pospolity nie są w stanie zapewnić ptakom tak efektywnego źródła pożywienia jak jabłoń purpurowa i ognik szkarłatny. Dąb czerwony (Quercus rubra) jest głównie drzewem liściastym, które dostarcza pożywienia w postaci żołędzi, ale jego owoce są bardziej atrakcyjne dla niektórych ssaków, niż dla ptaków. Wierzba purpurowa (Salix purpurea) z kolei, choć cennym elementem ekosystemu, nie produkuje owoców, które byłyby pożądane przez ptaki. Żylistek szorstki (Stachys byzantina) i wrzos pospolity (Calluna vulgaris) są zasadniczo roślinami ozdobnymi, które nie przyciągają ptaków poprzez owoce. Ich funkcje w ekosystemach są bardziej związane z tworzeniem siedlisk, ale nie dostarczają one pokarmu w sposób, w jaki robią to rośliny owocowe. Powszechnym błędem jest zakładanie, że każda roślina, która rośnie w danym środowisku, będzie korzystna dla ptaków. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że różnorodność roślin ma kluczowe znaczenie, ale tylko te, które wytwarzają odpowiednie owoce, mogą dostarczać potrzebne pokarmy. W związku z tym, aby skutecznie wspierać faunę, ważne jest, aby dobierać rośliny zgodnie z ich faktycznymi właściwościami ekologicznymi i ich rolą w biocenozie.

Pytanie 10

Aby zwalczyć mszyce w ogrodzie, należy używać preparatów z kategorii

A. akarycydów

B. insektycydów

C. moluskocydów

D. rodentycydów

Insektycydy to grupa preparatów chemicznych, które skutecznie zwalczają owady szkodliwe dla upraw, w tym mszyce. Mszyce są jednymi z najczęstszych szkodników w ogrodach, które mogą powodować poważne uszkodzenia roślin oraz przenosić choroby. Stosowanie insektycydów do walki z mszycami jest zgodne z dobrymi praktykami ochrony roślin. Warto wybierać preparaty, które są selektywne, by zminimalizować wpływ na pożyteczne owady, takie jak pszczoły czy biedronki. Przykładowo, insektycydy oparte na naturalnych składnikach, takie jak ekstrakt z neem, mogą być skuteczne w walce z mszycami i jednocześnie mniej szkodliwe dla środowiska. Kluczowe jest także przestrzeganie dawek oraz terminów aplikacji, aby uzyskać najlepsze efekty, co jest zgodne z zaleceniami zawartymi w etykietach preparatów i standardach nawożenia oraz ochrony roślin.

Pytanie 11

Jaką metodę nawadniania należy zastosować do krzewów ozdobnych rosnących wzdłuż ogrodzenia przydomowego?

A. zamgławianie

B. deszczowanie

C. nawadnianie kropelkowe

D. nawadnianie zalewowe

Nawadnianie kropelkowe to najskuteczniejsza metoda nawadniania krzewów ozdobnych, zwłaszcza w kontekście upraw wzdłuż ogrodzenia ogrodu przydomowego. Ta technika polega na dostarczaniu wody bezpośrednio do strefy korzeniowej roślin, co minimalizuje straty wody i pozwala na precyzyjne kontrolowanie ilości nawadniania. Dzięki temu wilgotność gleby jest utrzymywana na optymalnym poziomie, co sprzyja zdrowemu wzrostowi i rozwojowi krzewów. Dodatkową zaletą nawadniania kropelkowego jest zmniejszenie ryzyka chorób grzybowych, które mogą powstawać podczas nadmiernego nawadniania powierzchniowego. W praktyce, system nawadniania kropelkowego wymaga instalacji rurki dystrybucyjnej oraz kroplowników, co pozwala na równomierne dostarczanie wody do wszystkich roślin. Zgodnie z najlepszymi praktykami w ogrodnictwie, takimi jak zalecenia organizacji zajmujących się rolnictwem zrównoważonym, nawadnianie kropelkowe jest również energooszczędne oraz wspiera oszczędność wody, co jest kluczowe w dobie zmian klimatycznych. Warto zaznaczyć, że regularne monitorowanie systemu oraz dostosowywanie go do potrzeb roślin jest kluczowe dla osiągnięcia najlepszych rezultatów.

Pytanie 12

Na jaką wysokość należy kosić trawnik na polach golfowych?

A. 4 - 5 cm

B. powyżej 5,5 cm

C. poniżej 2,5 cm

D. 3 - 4 cm

Koszenie murawy na polach golfowych poniżej 2,5 cm jest standardem, który zapewnia optymalne warunki do gry. Taka wysokość koszenia sprzyja rozwojowi grubych, gęstych i mocnych źdźbełów trawy, które są bardziej odporne na uszkodzenia oraz choroby. Dodatkowo, krótko przycięta trawa minimalizuje opór podczas gry, co jest istotne dla golfistów. W praktyce, tak niska wysokość koszenia jest stosowana głównie na greene'ach, gdzie idealne warunki do toczenia piłek są kluczowe. Standardy utrzymania murawy na polach golfowych, takie jak te ustalone przez USGA (United States Golf Association), podkreślają znaczenie odpowiedniej wysokości koszenia w kontekście jakości gry oraz zdrowia trawy. Warto również zauważyć, że regularne utrzymanie takiej wysokości wymaga dokładnego planowania cyklu koszenia oraz dostosowywania go do warunków pogodowych i sezonowych, co jest kluczowe dla zapewnienia doskonałej jakości murawy.

Pytanie 13

Jaką bylinę warto zasadzić w lekko zacienionej części ogrodu skalnego, aby cieszyć się kwitnieniem od kwietnia do czerwca?

A. Ubiorek wiecznie zielony (Iberis sempervirens)

B. Dzwonek karpacki (Campanula carpatica)

C. Jeżówkę purpurową (Echinacea purpurea)

D. Nachyłek okółkowy (Coreopsis verticillata)

Decydując się na inne odpowiedzi, można napotkać szereg problemów związanych z wymaganiami ekologicznymi i czasem kwitnienia poszczególnych roślin. Jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea) jest piękną byliną, ale jej okres kwitnienia przypada na lato, głównie od lipca do września. To oznacza, że nie spełni wymagań dotyczących kwitnienia od kwietnia do czerwca, co może prowadzić do nieestetycznego wyglądu ogrodu w tym okresie. Dzwonek karpacki (Campanula carpatica) to kolejna ciekawa roślina, która kwitnie od późnej wiosny do lata, co również nie odpowiada wymogom pytania. Nachyłek okółkowy (Coreopsis verticillata) ma podobny profil kwitnienia, skupiając się na letnich miesiącach. Wybór tych roślin do ogrodu skalnego może prowadzić do trudności w uzyskaniu pełnej harmonii kolorystycznej i czasowej, co jest kluczowe w projektowaniu przestrzeni ogrodowej. Ogrodnicy często popełniają błąd, nie zwracając uwagi na czasy kwitnienia roślin, co może skutkować niezadowalającym efektem wizualnym. Z tego powodu, wybór odpowiednich roślin do konkretnych warunków jest kluczowy i wymaga przemyślenia oraz znajomości ich właściwości.

Pytanie 14

Podaj wysokość nad ziemią, na której dokonuje się pomiaru "pierśnicy"?

A. 100 cm

B. 130 cm

C. 150 cm

D. 80 cm

Pomiar pierśnicy, czyli obwodu klatki piersiowej, robi się na wysokości 130 cm od ziemi. To jest zgodne z tym, co się stosuje w medycynie i branży odzieżowej. Ta wysokość jest ważna, bo pozwala lepiej oddać proporcje ciała. Dzięki temu dokładniej określamy wymiary ciała, co ma kluczowe znaczenie przy projektowaniu ubrań i ocenianiu stanu zdrowia pacjentów. Na przykład w medycynie taki pomiar pomaga w diagnostyce chorób płuc. Dodatkowo, są standardy, jak ISO 8559, które określają żeby pomiary były spójne w różnych dziedzinach, od odzieży po badania kliniczne.

Pytanie 15

Długość ścieżki wynoszącej 12 m na mapie w skali 1:50 to

A. 18 cm

B. 6 cm

C. 12 cm

D. 24 cm

To super, że wybrałeś 24 cm! Przy obliczaniu długości na mapie w skali 1:50 ważne jest, żeby zrozumieć, jak działa ta skala. W skrócie, 1 cm na mapie to 50 cm w rzeczywistości. Więc jeśli mamy ścieżkę o długości 12 m, to przeliczamy to na centymetry, co daje nam 1200 cm. Potem dzielimy to przez 50 i wychodzi nam 24 cm. To prosta zasada, ale kluczowa, zwłaszcza w pracy geodetów, architektów czy inżynierów. Dzięki tym umiejętnościom można dobrze planować różne projekty, jak chociażby osiedla mieszkaniowe, gdzie trzeba wszystko przemyśleć i dopasować. Widać, że temat kartografii zaczyna Ci wchodzić w krew!

Pytanie 16

Podaj właściwą sekwencję działań technologicznych związanych z użyźnianiem gleby obornikiem na obszarze porośniętym chwastami?

A. Rozłożenie obornika, usunięcie chwastów, przekopanie podłoża

B. Usunięcie chwastów, rozłożenie obornika, przekopanie podłoża

C. Usunięcie chwastów, przekopanie podłoża, rozłożenie obornika

D. Rozłożenie obornika, przekopanie podłoża, usunięcie chwastów

Poprawna kolejność działań związanych z użyźnianiem gleby obornikiem w terenie zachwaszczonym to najpierw usunięcie chwastów, następnie rozłożenie obornika i na końcu przekopanie podłoża. Usunięcie chwastów jest kluczowym krokiem, ponieważ chwasty konkurują z roślinami uprawnymi o dostęp do składników odżywczych, światła i wody. Ich obecność może znacząco obniżyć efektywność nawożenia, dlatego ich eliminacja pozwala na lepsze przyswajanie wartości odżywczych z obornika. Po usunięciu chwastów, obornik, będący cennym nawozem organicznym, powinien zostać równomiernie rozłożony na powierzchni gleby. Obornik dostarcza nie tylko azotu, fosforu i potasu, ale także poprawia strukturę gleby, zwiększając jej żyzność i zdolność do zatrzymywania wody. Na koniec, przekopanie podłoża zapewnia lepsze wymieszanie obornika z glebą, co sprzyja jego szybszemu rozkładowi oraz uwalnianiu składników pokarmowych. Takie podejście jest zgodne z zasadami agrotechniki i pozwala na efektywne przygotowanie gleby do przyszłych upraw.

Pytanie 17

Kainit stosuje się w celu zaspokojenia niedoborów w glebie

A. magnezu

B. fosforu

C. potasu

D. azotu

Wybór niewłaściwego makroskładnika do nawożenia może naprawdę namieszać w zarządzaniu glebą i źle wpłynąć na wzrost roślin. Fosfor jest ważny dla rozwoju korzeni i energii w roślinach, ale w kainicie go nie ma. Jak mielibyśmy nawozić fosforem, a w glebie brakuje potasu, to rośliny mogą mieć problem z wykorzystaniem tego, co mają. Azot to inna sprawa – też ważny, bo potrzebny do białek i chlorofilu, ale jego brak nie jest tym, co rozwiązuje kainit. Przesadne nawożenie azotem może sprawić, że rośliny będą rosły na fali, ale ich odporność na choroby spadnie. Magnez też jest istotny dla chlorofilu, ale jego brak nie wiąże się bezpośrednio z kainitem. Często takie błędne wnioski wynikają z braku zrozumienia, jak to wszystko działa w ekosystemie roślin. Dlatego ważne jest, aby przed nawożeniem zrobić badania gleby i wiedzieć, czego rośliny naprawdę potrzebują, żeby efektywnie zarządzać zasobami gleby.

Pytanie 18

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 19

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 20

Zakres ogólnej inwentaryzacji nie obejmuje

A. nazw botanicznych drzew.

B. pomiaru zasięgu korony.

C. ilości egzemplarzy drzew.

D. odległości między drzewami w metrach.

Pomiar zasięgu korony drzew nie jest częścią inwentaryzacji ogólnej, ponieważ ta forma inwentaryzacji koncentruje się głównie na ilościowych aspektach drzewostanu, takich jak liczba sztuk drzew czy ich rozstaw. Inwentaryzacja ogólna ma na celu zebranie podstawowych danych, które są istotne do oceny stanu lasu i jego zdolności produkcyjnej. Na przykład, rejestrując ilość sztuk drzew oraz ich nazwy łacińskie, przyczyniamy się do monitorowania różnorodności biologicznej i ewentualnych zagrożeń dla ekosystemu. W praktyce takie dane mogą być wykorzystane do zastosowania w planowaniu wycinek, ocenie zdrowotności lasu oraz zachowania równowagi ekologicznej. Z kolei pomiar zasięgu korony, który odnosi się do wielkości obszaru zajmowanego przez korony drzew, jest bardziej szczegółowym pomiarem i zazwyczaj przeprowadzany jest w ramach inwentaryzacji szczegółowej lub badania zdrowotności drzew, co jest już bardziej zaawansowane niż inwentaryzacja ogólna.

Pytanie 21

Który z wymienionych instrumentów nie służy do pomiaru kątów w terenie?

A. Teodolit

B. Tachimetr

C. Planimetr

D. Niwelator

Wybór niwelatora, teodolitu lub tachimetru jako urządzenia, które nie jest przystosowane do pomiaru kątów, może wynikać z nieporozumienia co do funkcji i zastosowania tych przyrządów. Niwelator jest narzędziem, które, choć głównie służy do pomiaru różnic w wysokości, może również pośrednio wpływać na pomiary kątów poprzez ustalanie poziomu odniesienia. Teodolit, z kolei, jest klasycznym urządzeniem geodezyjnym, które umożliwia bezpośrednie pomiary kątów zarówno poziomych, jak i pionowych, co czyni go jednym z podstawowych narzędzi w geodezji. Tachimetr łączy w sobie funkcje teodolitu oraz pomiaru odległości, co sprawia, że jest niezwykle wszechstronny w terenie. Typowym błędem w myśleniu o tych przyrządach jest pomijanie ich złożonych funkcji pomiarowych i ich zastosowań w różnych kontekstach. Warto zrozumieć, że każdy z tych przyrządów ma swoje wyspecjalizowane zastosowania i odpowiednio dobrane metody pomiaru, co jest kluczowe w geodezyjnych i budowlanych projektach. Ignorowanie ich funkcji kątowych prowadzi do mylnych wniosków i może wpłynąć na jakość wykonywanych pomiarów w praktyce.

Pytanie 22

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 23

Zgodnie z "Ustawą o ochronie przyrody" zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów z obszaru wiejskiej nieruchomości wydaje

A. starosta odpowiedniego powiatu

B. wojewódzki konserwator zabytków

C. wojewoda lub prezydent miasta wojewódzkiego

D. wójt właściwej gminy

Odpowiedź 'wójt właściwej gminy' jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z 'Ustawą o ochronie przyrody' to wójt gminy jest organem odpowiedzialnym za wydawanie zezwoleń na wycinkę drzew i krzewów na terenach wiejskich. Wójt ocenia potrzeby związane z ochroną środowiska oraz uwzględnia lokalne uwarunkowania, takie jak stan przyrody i gospodarka przestrzenna. Przykładem może być sytuacja, w której właściciel działki chce usunąć stare drzewa, które zagrażają budynkom. W takim przypadku wójt może wydać stosowne zezwolenie, biorąc pod uwagę nie tylko bezpieczeństwo, ale także aspekty ekologiczne. Dodatkowo, wójt współpracuje z innymi organami, takimi jak regionalne dyrekcje ochrony środowiska, co zapewnia zgodność z wytycznymi oraz standardami ochrony przyrody. Ważne jest, aby każda decyzja dotycząca wycinki była oparta na przepisach prawnych oraz analizie wpływu na lokalny ekosystem, co stanowi dobrą praktykę w zarządzaniu zasobami naturalnymi.

Pytanie 24

Jakie drzewo liściaste jest zalecane do uprawy na glebach o dużej wilgotności?

A. Robinię białą (Robinia pseudoacacia)

B. Brzozę brodawkowatą (Betula pendula)

C. Surmię bignoniową (Catalpa bignonioides)

D. Buka pospolitego (Fagus sylvatica)

Buka pospolitego (Fagus sylvatica) to drzewo liściaste, które doskonale nadaje się do uprawy na glebach wilgotnych, co wynika z jego naturalnych preferencji siedliskowych. Gatunek ten występuje w naturalnych lasach liściastych Europy, gdzie często rośnie w miejscach o dobrym uwilgotnieniu. Buk preferuje gleby żyzne, próchniczne i głęboko uprawne, co sprawia, że wilgotne stanowiska są dla niego idealne. Dodatkowo, buk jest drzewem długowiecznym, osiągającym imponujące rozmiary, co czyni go atrakcyjnym wyborem do parków i dużych ogrodów. W praktyce, sadząc buk na wilgotnych glebach, możemy liczyć na jego szybki wzrost oraz estetyczny wygląd, który wprowadza do przestrzeni zielonej elegancję i harmonię. Warto również zauważyć, że buk jest istotny z punktu widzenia bioróżnorodności, ponieważ jego liście stanowią habitat dla wielu organizmów, a jego obecność w ekosystemie wspiera lokalne gatunki fauny. Dlatego, w kontekście uprawy drzew na glebach wilgotnych, buk pospolity jest najlepszym rozwiązaniem, które gwarantuje zarówno estetyczne, jak i ekologiczne korzyści.

Pytanie 25

Nawozy, które zawierają związek chemiczny oznaczony symbolem K₂O, są klasyfikowane jako nawozy

A. wieloskładnikowe

B. azotowe

C. potasowe

D. fosforowe

Odpowiedź potasowe jest prawidłowa, ponieważ K2O, czyli tlenek potasu, jest głównym składnikiem nawozów potasowych. Potas jest niezbędnym makroelementem dla roślin, odgrywającym kluczową rolę w procesach takich jak fotosynteza, transport składników odżywczych oraz regulacja gospodarki wodnej. Nawozy potasowe wspierają rozwój systemu korzeniowego, poprawiają odporność roślin na choroby oraz stresy środowiskowe. Przykłady nawozów potasowych to m.in. chlorek potasu (KCl) i siarczan potasu (K2SO4). W praktyce, stosowanie nawozów potasowych jest szczególnie istotne w uprawach zbóż, warzyw i owoców, ponieważ potas wpływa na jakość plonów oraz ich smak. W standardach rolnictwa ekologicznego oraz konwencjonalnego, nawozy potasowe są zalecane jako sposób na zrównoważony rozwój upraw oraz ochronę środowiska, co czyni je niezbędnym elementem w nowoczesnym rolnictwie.

Pytanie 26

Rośliny rabatowe dekoracyjne z kwiatów, które mają być użyte do stworzenia letniego kwietnika, powinny mieć

A. wykształcone pąki oraz pierwsze rozkwitnięte kwiaty

B. wykształcone liścienie oraz pierwsze liście właściwe

C. wykształcone, zamknięte pąki kwiatowe

D. dobrze rozwiniętą rozetę liściową

Rośliny rabatowe ozdobne, które mają być wykorzystane w kwietnikach sezonowych, powinny posiadać wykształcone pąki oraz pierwsze rozwinięte kwiaty, ponieważ te cechy wskazują na ich gotowość do kwitnienia. Pąki kwiatowe są kluczowym elementem rozwoju roślin, ponieważ to właśnie z nich rozwiną się kwiaty, które przyciągają uwagę i pełnią funkcję dekoracyjną. W przypadku kwietników letnich, celem jest stworzenie efektownej kompozycji kolorystycznej, która przyciągnie wzrok i stanie się ozdobą ogrodu. Rośliny o rozwiniętych pąkach i kwiatach będą lepiej reagować na warunki panujące w czasie letnim, co sprzyja ich wzrostowi i rozkwitowi. Dobrym przykładem są popularne w Polsce rośliny takie jak pelargonie, petunie czy begonie, które wymagają odpowiednich warunków do rozwoju pąków. Stosowanie roślin w odpowiednich fazach wzrostu zgodnie z zasadami ogrodnictwa i horticultury, zapewnia ich optymalny rozwój oraz estetykę kompozycji. Zgodnie z zasadami dobrego projektowania ogrodów, zaleca się dobieranie roślin w takim stadium ich rozwoju, które zapewni maksymalne walory ozdobne.

Pytanie 27

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 28

Rośliny cebulowe oraz bulwiaste, które są polecane do tworzenia wiosennych dekoracji florystycznych to

A. krokus (Crocus sp.), śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis)

B. zimowit jesienny (Colchicum autumnale), tulipan ogrodowy (Tulipa)

C. mieczyk (Gladiolus sp.), kosaciec syberyjski (Iris sibirica)

D. czosnek ozdobny (Allium sp.), lilia złotogłów (Lilium martagoń)

Krokus (Crocus sp.) oraz śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis) to dwie rośliny cebulowe, które doskonale nadają się do tworzenia dekoracji florystycznych wczesną wiosną. Krokus, znany ze swojej różnorodności kolorystycznej, zaczyna kwitnienie już w lutym i marcu, co czyni go jednym z pierwszych zwiastunów wiosny. Rośliny te preferują słoneczne stanowiska oraz dobrze przepuszczalne gleby, co jest istotne dla ich zdrowego wzrostu i długotrwałego kwitnienia. Śnieżyczka przebiśnieg, z kolei, charakteryzuje się delikatnymi, białymi kwiatami, które również pojawiają się na początku wiosny. Jej umiejętność przetrwania w chłodniejszych warunkach czyni ją idealnym wyborem do wczesnowiosennych kompozycji. W kontekście praktycznych zastosowań, zarówno krokusy, jak i śnieżyczki można z powodzeniem wykorzystywać w aranżacjach ogrodowych, rabatach oraz w bukietach, dodając im świeżości i wiosennego uroku. Stosowanie tych roślin w dekoracjach florystycznych jest zgodne z zasadami zrównoważonego ogrodnictwa, ponieważ są one łatwe w uprawie i wymagają minimalnej pielęgnacji.

Pytanie 29

Kiedy należy przeprowadzić piaskowanie trawnika?

A. po wałowaniu powierzchni

B. po wertykulacji lub aeracji

C. po podlaniu trawnika

D. po niskim skoszeniu trawy

Piaskowanie trawników, zwane również piaskowaniem gleby, jest kluczowym zabiegiem, który powinien być przeprowadzany po wertykulacji lub aeracji. Wertykulacja polega na usunięciu martwej materii organicznej z powierzchni trawnika, co poprawia cyrkulację powietrza oraz dostęp do składników odżywczych. Aeracja z kolei polega na perforacji gleby, co pozwala na lepsze napowietrzenie korzeni trawnika. Po tych zabiegach gleba jest bardziej podatna na wchłanianie piasku, co sprzyja poprawie struktury gleby i odprowadzaniu wody. Piasek pomaga w optymalizacji drenażu, co jest szczególnie istotne w przypadku gleb ciężkich i gliniastych. Dobrze przeprowadzone piaskowanie, które następuje po wertykulacji lub aeracji, wspiera również rozwój korzeni, co przyczynia się do zdrowszego i bardziej odpornego trawnika. Regularne stosowanie tej metody, zgodnie z zaleceniami specjalistycznymi, może znacząco poprawić jakość trawnika, co znajduje potwierdzenie w wielu standardach związanych z pielęgnacją terenów zielonych.

Pytanie 30

Jakie rośliny jednoroczne ozdobne z kwiatów byłyby odpowiednie do sadzenia w skrzynce balkonowej, aby uzyskać kompozycję w odcieniach żółto-pomarańczowych?

A. Nagietek lekarski (Calendula officinalis), aksamitka rozpierzchła (Tagetes patula)

B. Ubiorek gorzki (Iberis amara), celozja grzebieniasta (Celosia argentea cristata)

C. Lobelia przylądkowa (Lobelia erinus), begonia stale kwitnąca (Begonia semperflorens)

D. Kobea pnąca (Cobaea scandens), niecierpek Waleriana (Impatiens walleriana)

Nagietek lekarski (Calendula officinalis) oraz aksamitka rozpierzchła (Tagetes patula) to doskonały wybór do kompozycji balkonowej w tonacji żółto-pomarańczowej. Nagietek charakteryzuje się intensywnym, pełnym kwiatostanem oraz długim okresem kwitnienia, co sprawia, że jest popularny w ogrodnictwie. Posiada zdolność przyciągania owadów zapylających, co jest korzystne dla ekosystemu. Aksamitka, z kolei, wyróżnia się różnorodnością form i kolorów, a jej intensywne, pomarańczowe kwiaty doskonale dopełniają kompozycję. Obie rośliny są łatwe w uprawie, preferują stanowiska słoneczne i dobrze zdrenowane podłoże. Warto także wspomnieć, że zarówno nagietek, jak i aksamitka mają właściwości zdrowotne, co dodatkowo zwiększa ich wartość w aranżacji balkonowej. Tego typu zestaw tworzy efektowną i harmonijną kompozycję, która nie tylko cieszy oko, ale również może być korzystna dla bioróżnorodności w miejskim otoczeniu.

Pytanie 31

Jakie gatunki roślin wskazane są do sadzenia wzdłuż brzegów rzek i strumieni, aby zabezpieczyć je przed erozją?

A. Wierzby, topole

B. Buki, klony

C. Graby, dęby

D. Głogi, śliwy

Wierzby i topole są roślinami, które doskonale nadają się do sadzenia na brzegach cieków wodnych, ponieważ ich systemy korzeniowe są wyjątkowo efektywne w stabilizacji gruntu. Korzenie wierzby są elastyczne i potrafią wnikać w luźniejsze podłoża, co skutecznie zapobiega erozji brzegów. Ponadto, te gatunki roślin mają zdolność do szybkiego wzrostu, co pozwala na szybkie zakrycie obszarów narażonych na erozję. Ich obecność nie tylko chroni brzegi, ale także wspiera lokalny ekosystem, dostarczając schronienia i pożywienia dla wielu gatunków ptaków i owadów. W praktyce, sadzenie wierzby i topoli na obszarach narażonych na erozję jest zalecane w ramach projektów związanych z rekultywacją terenów podmokłych i ochroną bioróżnorodności. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania wodami i ochrony środowiska, które zakładają użycie roślinności naturalnej w celu minimalizacji skutków działania sił erosyjnych.

Pytanie 32

Typową czynnością podczas wiosennego sadzenia krzewów róż rabatowych jest

A. kopczykowanie krzewów do wysokości około 30 cm

B. przycinanie pędów na wysokości około 30 cm

C. osłanianie krzewów gałęziami drzew iglastych

D. przycinanie pędów w okolicy 3 a 5 oczka, kierując je na zewnątrz

Przycinanie pędów krzewów róż rabatowych między 3 a 5 oczkiem skierowanym na zewnątrz jest kluczowym zabiegiem agrotechnicznym, który pozwala na uzyskanie ładnego pokroju roślin oraz wspiera ich zdrowy rozwój. Wiosenne przycinanie stymuluje wzrost nowych pędów oraz kwitnienie, co jest istotne dla estetyki i jakości kwiatów. Odpowiednie przycinanie pozwala także na poprawę aeracji wnętrza krzewu, co zmniejsza ryzyko chorób grzybowych. Ważne jest przy tym, aby miejsca cięcia były wykonane ostrożnie, co zapobiega uszkodzeniu tkanki roślinnej. Przykładowo, przycinając pędy na wysokości odpowiednich oczek, tworzymy warunki do rozwoju silnych, zdrowych pędów, które będą wydawały obfite kwiaty. Dobre praktyki wskazują, że przycinanie powinno być wykonywane wczesną wiosną, przed rozpoczęciem sezonu wegetacyjnego, co zapewnia krzewom odpowiednie warunki do regeneracji. Warto również wspomnieć, że przycinanie powinno uwzględniać specyfikę danej odmiany róż, ponieważ różne odmiany mogą wymagać różnego podejścia do formowania.

Pytanie 33

Choroba róż, która na początku objawia się plamami w kolorze fioletowo-brunatno-czarnym na liściach, a później prowadzi do żółknięcia oraz opadania liści, to

A. czarna plamistość róży

B. mączniak rzekomy róży

C. mozaika żółta róży

D. rak wgłębiony róży

Czarna plamistość róży (Diplocarpon rosae) to jedna z najczęściej występujących chorób róż, objawiająca się początkowo fioletowo-brunatno-czarnymi plamami na liściach. Zmiany te prowadzą do ich żółknięcia i opadania, co znacząco osłabia roślinę. Zrozumienie etiologii tej choroby jest kluczowe dla skutecznego zarządzania zdrowiem róż. Do zwalczania czarnej plamistości zaleca się stosowanie fungicydów systemicznych oraz technik agrotechnicznych, takich jak usuwanie opadłych liści czy poprawa wentylacji roślin. Ważne jest również, aby unikać nadmiernego nawożenia azotem, które sprzyja intensywnemu wzrostowi liści, co zwiększa ryzyko infekcji. Warto również stosować odmiany róż odporniejsze na tę chorobę, co jest zgodne z dobrymi praktykami w ochronie roślin. Profilaktyka oraz wczesne wykrywanie objawów są kluczowe dla utrzymania zdrowych róż w ogrodzie.

Pytanie 34

Jakie urządzenie najlepiej sprawdzi się do nawadniania roślin zadarniających na skarpach?

A. zraszacze wynurzeniowe

B. zraszacze zamgławiające

C. maty podsiąkowe

D. linie kroplujące

Linie kroplujące to jeden z najefektywniejszych sposobów nawadniania roślin zadarniających na skarpach, ponieważ dostarczają wodę bezpośrednio do strefy korzeniowej, co minimalizuje straty wody i zwiększa jej efektywność wchłaniania przez rośliny. Systemy te są projektowane w taki sposób, aby woda była dostarczana w małych ilościach, co zapobiega przesiąkaniu i erozji gleby, co jest szczególnie istotne na skarpach. Praktyczne zastosowanie linii kroplujących obejmuje zarówno tereny o dużej nachylonej powierzchni, jak i miejsca, gdzie zachowanie wilgotności gleby jest kluczowe dla zdrowia roślin. Dzięki możliwości regulacji przepływu, linie kroplujące są w stanie dostosować się do indywidualnych potrzeb różnych gatunków roślin. Ponadto, z uwagi na ich wysoką efektywność, systemy te są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zrównoważonego zarządzania wodą, co jest zgodne z normami ochrony środowiska.

Pytanie 35

Szkodniki, które mają aparat gębowy typu kłująco - ssącego, a ich masowe żerowanie na młodych pędach wierzchołkowych roślin ozdobnych prowadzi do zwijania i deformacji pędów, to

A. mszyce

B. gąsienice motyli

C. nicienie

D. chrząszcze

Mszyce to owady z rodziny Aphididae, które charakteryzują się aparatem gębowym przystosowanym do kłucia i ssania soków roślinnych. Ich gromadne żerowanie na młodych wierzchołkowych pędach roślin ozdobnych prowadzi do widocznych deformacji, takich jak zwijanie i zniekształcanie pędów. Działanie mszyc może skutkować osłabieniem rośliny, co w konsekwencji może prowadzić do ich obumierania, zwłaszcza w przypadku silnych infestacji. W praktyce ogrodniczej istotne jest monitorowanie populacji mszyc oraz stosowanie środków ochrony roślin, takich jak insektycydy czy metody biologiczne, np. wprowadzenie naturalnych wrogów mszyc, jak biedronki. Dobrym standardem jest również regularne przeszukiwanie roślin na obecność tych szkodników, co pozwala na szybką interwencję i minimalizację strat. Warto dodać, że mszyce mogą być także wektorami chorób wirusowych, co czyni je jeszcze bardziej niebezpiecznymi dla zdrowia roślin.

Pytanie 36

Jakie gatunki roślin mogą być wykorzystane do zaspokajania potrzeb stanowisk słonecznych?

A. Bluszcz pospolity (Hedera helix), bergenia sercowata (Bergenia cordifolia)

B. Dąbrówka rozłogowa (Ajuga reptans), barwinek pospolity (Vinca minor)

C. Jasnota plamista (Lamium maculatum), podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria)

D. Macierzanka piaskowa (Thymus serpyllum), żagwin zwyczajny (Aubrieta deltoidea)

Wybór dąbrówki rozłogowej (Ajuga reptans) oraz barwinka pospolitego (Vinca minor) nie jest najlepszą strategią do zadarniania słonecznych stanowisk. Dąbrówka rozłogowa preferuje stanowiska półcieniste do cienistych, co czyni ją nietrafionym wyborem do obszarów o pełnym nasłonecznieniu. Jej rozprzestrzenianie się może również prowadzić do nadmiernej konkurencji z innymi roślinami, co może negatywnie wpłynąć na bioróżnorodność w ogrodzie. Barwinek pospolity, chociaż jest rośliną ozdobną i może być stosowany w zadarnianiu, również preferuje bardziej zacienione miejsca. W przypadku bluszczu pospolitego (Hedera helix) i bergenii sercowatej (Bergenia cordifolia) sytuacja jest podobna. Bluszcz jest rośliną, która dobrze rośnie w cieniu i może nie poradzić sobie w pełnym słońcu, a jego agresywne wzrastanie może prowadzić do niepożądanych skutków w ekosystemie. Bergenia, natomiast, preferuje miejsca wilgotniejsze i łatwo poddaje się chorobom w warunkach zbyt nasłonecznionych. Jasnota plamista (Lamium maculatum) i podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria) również nie są odpowiednie do słonecznych lokalizacji. Jasnota plamista wymaga zacienienia, podczas gdy podagrycznik, chociaż może rosnąć w różnych warunkach, może stać się inwazyjny i zdominować inne gatunki. Ogólnie rzecz biorąc, jakiekolwiek rośliny do zadarniania powinny być starannie dobrane pod kątem ich preferencji habitatowych, a wybór roślin dostosowanych do pełnego słońca zapewni lepsze rezultaty w zakresie estetyki i zdrowia ekosystemu.

Pytanie 37

Który rodzaj drzewa zaleca się sadzić w ogrodach, aby uzyskać efekt liści przebarwionych na kolor pomarańczowo-czerwony?

A. Kasztanowiec żółty (Aesculus flava)

B. Klon palmowy (Acer palmatum)

C. Jesion wyniosły (Fraxinus excelsior)

D. Miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba)

Klon palmowy (Acer palmatum) to gatunek drzewa, który jest szczególnie ceniony za swoje piękne, przebarwione liście. W okresie jesieni jego liście przybierają intensywne odcienie pomarańczowego i czerwonego, co czyni go doskonałym wyborem do ogrodów, które mają na celu uzyskanie efektu kolorystycznego. Klon palmowy jest drzewem o stosunkowo niewielkich wymaganiach glebowych i dobrze rośnie w różnorodnych warunkach atmosferycznych, co ułatwia jego uprawę w wielu regionach. Ze względu na swoje piękne liście oraz elegancką, architektoniczną formę, klon palmowy jest często wykorzystywany w projektach krajobrazowych i ogrodowych, zarówno jako drzewo soliterowe, jak i w kompozycjach grupowych. Dodatkowo, jego różnorodność odmian pozwala na wybór drzew o różnych kształtach i wielkościach, co daje projektantom przestrzeni ogrodowych wiele możliwości. Warto także dodać, że klon palmowy korzystnie wpływa na bioróżnorodność w ogrodzie, przyciągając różne gatunki ptaków i owadów. Dlatego sadzenie tego drzewa nie tylko wzbogaca estetykę ogrodu, ale także wspiera lokalny ekosystem.

Pytanie 38

Przedstawiony na rysunku piktogram, umieszczony na opakowaniu środka do ochrony roślin oznacza, że środek ten jest

A. koncentratem w formie stałej do rozcieńczenia.

B. koncentratem w formie płynnej do rozcieńczenia.

C. roztworem wodnym gotowym do użycia.

D. zawiesiną gotową do użycia.

Fajnie, że zaznaczyłeś właściwą odpowiedź! Wskazuje ona, że środek ochrony roślin to koncentrat, który musisz rozcieńczyć przed użyciem. Ten piktogram z ręką wsypującą coś do naczynia podpowiada, że nie wystarczy po prostu wziąć go z opakowania. Takie formy stałe, jak granulaty czy proszki, są często używane, bo długo się przechowują i są łatwe w transporcie. Po dodaniu wody składniki się rozpuszczają, a wtedy zaczynają działać. Ciekawym przykładem są pestycydy, które znajdziesz w takich koncentratach. Pamiętaj jednak, żeby zawsze trzymać się instrukcji rozcieńczania, bo źle dobrane proporcje mogą sprawić, że środek nie będzie działał tak, jak powinien, a to może być niebezpieczne dla środowiska.

Pytanie 39

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 40

Jaki sposób ochrony bryły korzeniowej rekomendujesz dla drzew wykopanych bezpośrednio z ziemi i przygotowanych do transportu?

A. Sadzenie w donicach

B. Balotowanie

C. Związywanie sznurkiem

D. Zawijanie folią

Balotowanie to jedna z najefektywniejszych metod zabezpieczania bryły korzeniowej roślin drzewiastych wykopanych z gruntu, szczególnie przed transportem. Ta technika polega na owinięciu bryły korzeniowej materiałem, takim jak jute lub inny biodegradowalny materiał, i związaniu jej sznurkiem, co minimalizuje uszkodzenia korzeni oraz utratę wilgoci. Balotowanie jest szczególnie polecane dla większych drzew i krzewów, ponieważ pozwala na transport roślin w sposób, który nie tylko chroni ich system korzeniowy, ale także ułatwia ich późniejsze sadzenie w nowym miejscu. W praktyce, balotowanie jest stosowane w szkółkach oraz przez profesjonalnych ogrodników, którzy dbają o zachowanie jak najlepszej kondycji roślin podczas transportu. Dodatkowo, ta metoda jest zgodna z najlepszymi praktykami branżowymi, które akcentują znaczenie ochrony bryły korzeniowej w procesach przesadzania. Warto również zauważyć, że balotowanie jest stosowane w połączeniu z innymi formami pielęgnacji roślin, takimi jak odpowiednie nawadnianie przed transportem oraz stosowanie nawozów, co wspiera ich zdrowy rozwój po przesadzeniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej