Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 10:00
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 10:13

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie z następujących skutków może wystąpić w przypadku naruszenia prawa autorskiego?

A. Zakaz korzystania z oprogramowania open-source

B. Nałożenie grzywny lub kary więzienia

C. Obowiązek zamieszczenia publicznych przeprosin

D. Unieważnienie umowy licencyjnej użytkownika końcowego

Naruszenie prawa autorskiego może skutkować nałożeniem grzywny lub karą więzienia. W zależności od skali naruszenia oraz obowiązujących przepisów, osoba odpowiedzialna za naruszenie może zostać pociągnięta do odpowiedzialności karnej lub cywilnej. Kary mogą obejmować nie tylko grzywny finansowe, ale także konieczność wypłaty odszkodowań na rzecz twórcy lub właściciela praw autorskich. W niektórych przypadkach naruszenie praw autorskich na dużą skalę może prowadzić do kary pozbawienia wolności, co podkreśla wagę przestrzegania przepisów o ochronie własności intelektualnej.

Pytanie 2

Która z wymienionych bibliotek pozwala na obsługę zdarzeń związanych z myszą w aplikacjach desktopowych?

A. Numpy

B. TensorFlow

C. Qt

D. Django

Numpy to biblioteka do obliczeń numerycznych w języku Python i nie posiada narzędzi do obsługi zdarzeń graficznych w aplikacjach desktopowych. Django to framework do budowy aplikacji webowych w Pythonie, koncentrujący się na backendzie, a nie na tworzeniu GUI czy interakcji z myszą. TensorFlow to biblioteka do uczenia maszynowego i przetwarzania danych, nieprzystosowana do tworzenia aplikacji desktopowych obsługujących zdarzenia myszki i klawiatury.

Pytanie 3

Jakie korzyści płyną z użycia pseudokodu przy tworzeniu algorytmu?

A. Łatwość w zmianie kodu maszynowego

B. Generowanie dynamicznych struktur danych

C. Zrozumiałość dla osób nieznających się na programowaniu

D. Możliwość szybkie zrealizowania algorytmu w którymkolwiek języku

Szybkie wykonanie algorytmu w dowolnym języku wymaga faktycznego napisania kodu, a pseudokod jest jedynie opisem logicznym. Modyfikacja kodu maszynowego jest operacją niskopoziomową i nie ma bezpośredniego związku z pseudokodem. Tworzenie dynamicznych struktur danych to proces realizowany w językach programowania i nie jest celem samego pseudokodu – pseudokod jedynie opisuje sposób implementacji takich struktur na poziomie logicznym.

Pytanie 4

Celem mechanizmu obietnic (ang. promises) w języku JavaScript jest

A. ulepszenie czytelności kodu synchronicznego

B. zastąpienie mechanizmu dziedziczenia w programowaniu obiektowym

C. zarządzanie funkcjonalnością związaną z kodem asynchronicznym

D. zarządzanie przechwytywaniem błędów aplikacji

Często można się pogubić, czym dokładnie są promises w JavaScript, zwłaszcza jeśli ktoś kojarzy je luźno z innymi mechanizmami programowania obiektowego czy obsługą błędów. Promises mają swoje korzenie w potrzebie efektywnego zarządzania asynchronicznością, czyli wykonywaniem operacji, które nie kończą się od razu, na przykład pobieraniem danych z sieci czy operacjami wejścia-wyjścia. To, że promises jakoś „ulepszają czytelność kodu synchronicznego”, jest trochę nadinterpretacją – bo one nie poprawiają kodu synchronicznego, tylko asynchroniczny czynią bardziej czytelnym. Dziedziczenie w programowaniu obiektowym, zarówno prototypowe, jak i klasyczne, to zupełnie inna para kaloszy – promises nie mają nic wspólnego z zastępowaniem tych mechanizmów, bo ich zadaniem nie jest kształtowanie struktury obiektów, a raczej kontrolowanie przepływu kodu w czasie. Zarządzanie przechwytywaniem błędów też nie jest głównym celem promises – choć rzeczywiście pozwalają na łatwiejszą obsługę błędów w kodzie asynchronicznym poprzez catch(), to jednak nie są uniwersalnym systemem zarządzania wyjątkami. Typowym błędem myślowym jest też mylenie promises z callbackami lub myślenie, że rozwiązują one wszystkie problemy związane z błędami – a to nie do końca prawda, bo promise jedynie porządkuje asynchroniczność i pozwala na prostsze reakcji na sukcesy i porażki asynchronicznych operacji. W praktyce promises to nie magiczna broń na wszystko, tylko bardzo sprytne narzędzie do ogarnięcia operacji nieblokujących w sposób czytelny, przewidywalny i zgodny ze współczesnymi standardami branżowymi.

Pytanie 5

Jakie czynności należy wykonać, aby zrealizować zdarzenie kliknięcia na przycisk w aplikacji desktopowej?

A. Zmienić plik XAML

B. Powiązać zdarzenie kliknięcia z odpowiednią metodą w kodzie

C. Zaprojektować nowy dialog modalny

D. Utworzyć metodę w systemie menu

Podłączenie zdarzenia kliknięcia do odpowiedniej metody w kodzie to podstawowy krok w obsłudze interakcji użytkownika z przyciskiem w aplikacjach desktopowych. W środowiskach takich jak WPF (Windows Presentation Foundation), WinForms czy Qt, każda kontrolka (np. przycisk) może posiadać przypisaną metodę, która zostanie wywołana w momencie kliknięcia. Dzięki temu możliwe jest wykonywanie operacji, takich jak otwieranie nowych okien, przetwarzanie danych lub aktualizacja interfejsu użytkownika. Prawidłowa implementacja zdarzeń jest kluczowa dla funkcjonalności aplikacji i umożliwia dynamiczne reagowanie na działania użytkownika. W środowiskach takich jak Visual Studio, proces ten jest intuicyjny i często realizowany przez mechanizm 'kliknij i przeciągnij', a następnie przypisanie kodu do wygenerowanego szkieletu funkcji.

Pytanie 6

Które z poniższych twierdzeń najlepiej charakteryzuje metodę wirtualną?

A. Metoda, która może być wywoływana tylko przez klasę nadrzędną

B. Metoda, która może być przesłonięta w klasie dziedziczącej

C. Metoda, która jest zawsze stosowana w konstruktorach danej klasy

D. Metoda, która działa wyłącznie dla statycznych pól danej klasy

Wirtualna metoda to taka, która jest zdefiniowana w klasie bazowej i można ją nadpisać w klasie pochodnej. Fajna sprawa z tą metodą wirtualną jest taka, że działa na zasadzie dynamicznego wiązania, co w praktyce oznacza, że program decyduje w czasie działania, którą wersję metody wywołać. Dzięki temu mamy polimorfizm – możemy użyć różnych wersji tej samej metody, w zależności od typu obiektu, na którym pracujemy. To naprawdę ważny aspekt programowania obiektowego, bo pozwala na większą elastyczność i łatwiejsze rozwijanie kodu. W hierarchiach klas to się sprawdza, bo klasa bazowa ma ogólne metody, a klasy pochodne mogą je dostosować do swoich potrzeb.

Pytanie 7

Wskaż fragment kodu, który wykreuje przedstawioną kontrolkę?

A. Kod1

B. Kod3

C. Kod4

D. Kod2

Rozpatrując pozostałe opcje można zauważyć kilka błędnych koncepcji które należy wyjaśnić. Kod1 wykorzystuje klasę SearchView która służy do wyszukiwania nie jest jednak przeznaczona do wyświetlania ocen w formie gwiazdek. SearchView nie posiada mechanizmów ani atrybutów pozwalających na wizualizację ocen co oznacza że wybór tego kodu jest pomyłką wynikającą z mylnego zrozumienia funkcji tej kontrolki. Kod2 to ProgressBar który służy do wyświetlania postępu zadań takich jak ładowanie danych. Mimo że ProgressBar potrafi pokazywać poziom zaawansowania to jego forma jest zupełnie inna i nie jest używana do prezentacji ocen w skali gwiazdkowej. Jest to kontrolka dynamiczna której głównym celem jest przedstawianie zmiany stanu a nie stałe wizualizacje. Kod4 z kolei dotyczy klasy Switch co jest elementem UI używanym do przełączania stanów takich jak włączanie i wyłączanie funkcji. Switch nie ma nic wspólnego z ocenami ani wizualizacją skali. Wybór tego kodu mógłby wynikać z mylnego założenia że kontrolka ta może być stosowana do interaktywnego wyboru lecz jej funkcjonalność nie obejmuje ocen. Podsumowując błędne odpowiedzi wynikają z fundamentalnego niezrozumienia specyfiki i zastosowania właściwych kontrolek w Androidzie. Każda z nich ma swoje unikalne przeznaczenie i nie zastąpi funkcji RatingBar w kontekście wizualizacji ocen w postaci gwiazdek standardowego elementu aplikacji mobilnych do zbierania informacji zwrotnej od użytkowników.

Pytanie 8

Co to jest automatyzacja testowania procesów?

A. Integracją testów w środowisku deweloperskim

B. Kompilowaniem kodu w celu zwiększenia efektywności

C. Używaniem narzędzi oraz skryptów do wykonywania testów w sposób automatyczny bez udziału człowieka

D. Sprawdzaniem poprawności działania aplikacji na urządzeniach przenośnych

Automatyzacja procesu testowania to zastosowanie narzędzi, skryptów i technologii do przeprowadzania testów oprogramowania w sposób zautomatyzowany, bez konieczności ciągłej ingerencji człowieka. Automatyzacja pozwala na szybkie i wielokrotne uruchamianie testów regresyjnych, co znacząco zwiększa efektywność testowania, redukuje czas potrzebny na wykrycie błędów i umożliwia jednoczesne testowanie wielu funkcji. Narzędzia takie jak Selenium, JUnit czy TestNG pozwalają na tworzenie skryptów testowych, które automatycznie weryfikują poprawność działania aplikacji na różnych urządzeniach i w różnych środowiskach. Automatyzacja testów to nie tylko oszczędność czasu, ale także wyższa dokładność i powtarzalność testów, co minimalizuje ryzyko przeoczenia krytycznych błędów.

Pytanie 9

W środowisku IDE przeznaczonym do tworzenia aplikacji okienkowych zdefiniowano okno Form1. Aby wprowadzić zmiany w ustawieniach, w kolejności: tytuł okna na górnym pasku, standardowy kursor na strzałkę oraz kolor tła okna, należy dostosować następujące pola w oknie Properties:

A. Text, Cursor, BackColor

B. Text, UseWaitCursor, BackColor

C. (Name), Cursor, BackgroundImage

D. (Name), UseWaitCursor, BackgroundImage

Wybrana odpowiedź jest prawidłowa, bo dokładnie te trzy właściwości – Text, Cursor i BackColor – odpowiadają w Windows Forms za ustawienia tytułu okna, domyślnego kursora myszy oraz koloru tła formularza. W praktyce, edytując pole Text w Properties, określasz, co użytkownik zobaczy na belce tytułowej okna. To często pierwszy krok w customizacji okna – tytuł powinien jednoznacznie identyfikować aplikację i jej funkcję, zgodnie z dobrymi praktykami UX/UI. Następnie pole Cursor umożliwia wybranie rodzaju kursora, który pojawi się, gdy użytkownik najedzie myszą na dany formularz. Najczęściej używany jest domyślny wskaźnik (strzałka), ale można tu ustawić na przykład kursor oczekiwania czy rękę, jeśli wymaga tego logika aplikacji. Zmiana BackColor to podstawa, jeśli chcesz wizualnie wyróżnić okno lub dostosować je do kolorystyki firmowej. Moim zdaniem, te trzy pola to podstawa podstaw w pracy z IDE do Windows Forms – bez ich zrozumienia ciężko mówić o jakimkolwiek sensownym projektowaniu interfejsu. Warto też zwrócić uwagę, że te właściwości są uniwersalne i pojawiają się praktycznie w każdym tutorialu czy dokumentacji Microsoftu dla .NET – to już taki żelazny standard branżowy. Z mojego doświadczenia często początkujący programiści mają z tym problem, bo szukają skomplikowanych rozwiązań, a tu chodzi po prostu o poprawne posługiwanie się Properties. Dzięki temu nawet najprostsza apka wygląda profesjonalniej i jest bardziej intuicyjna dla użytkownika.

Pytanie 10

Jakie informacje zawiera dokumentacja realizacji projektu?

A. Zestawienie błędów wykrytych w trakcie testów

B. Podręcznik użytkownika dla końcowych odbiorców aplikacji

C. Dane dotyczące faz wdrożenia aplikacji w środowisku produkcyjnym

D. Strategia marketingowa aplikacji

Opis błędów znalezionych podczas testów jest częścią raportu testowego, a nie dokumentacji wdrożeniowej. Plan marketingowy aplikacji dotyczy promocji i wdrożenia na rynku, ale nie obejmuje aspektów technicznych związanych z implementacją. Instrukcja obsługi aplikacji dla użytkowników końcowych skupia się na interfejsie i funkcjonalności, ale nie zawiera informacji na temat procesu wdrażania aplikacji w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 11

Jakie znaczenie ma poziom dostępności AAA w WCAG 2.0?

A. Średni standard dostępności

B. Najwyższy poziom dostępności

C. Dostosowanie tylko do użytkowników mobilnych

D. Najnizszy poziom dostępności

Poziom dostępności AAA w WCAG 2.0 oznacza najwyższy standard dostępności, który ma na celu zapewnienie, że treści internetowe są dostępne dla wszystkich użytkowników, w tym osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności. WCAG, czyli Wytyczne dotyczące dostępności treści internetowych, są międzynarodowym standardem, który definiuje, jak tworzyć dostępne treści. Poziom AAA obejmuje wszystkie wytyczne z poziomów A i AA oraz dodatkowe wymagania, które są bardziej rygorystyczne. Przykładem może być konieczność zapewnienia alternatywnych opisów dla wszystkich mediów, w tym dla materiałów wideo i audio, a także użycie odpowiednich kontrastów kolorystycznych. W praktyce oznacza to, że strony internetowe muszą być projektowane z myślą o właściwej nawigacji, dostępnym oprogramowaniu czytającym oraz dostosowanych formatach tekstowych, które są łatwe do przetwarzania przez osoby z różnymi ograniczeniami. Wdrożenie poziomu AAA jest wyzwaniem, ale przyczynia się do bardziej inkluzywnego środowiska online.

Pytanie 12

Który z poniższych składników NIE jest konieczny do stworzenia klasy w C++?

A. Deklaracja atrybutów klasy

B. Definicja funkcji członkowskich klasy

C. Zastosowanie słowa kluczowego class

D. Definicja destruktora

Do utworzenia klasy w C++ nie jest wymagana definicja destruktora. Destruktor to specjalna metoda klasy, która jest wywoływana automatycznie w momencie zniszczenia obiektu, ale jego obecność jest opcjonalna. Klasy, które nie operują bezpośrednio na zasobach zewnętrznych, takich jak dynamiczna pamięć lub pliki, często nie potrzebują destruktora, ponieważ domyślny destruktor generowany przez kompilator jest wystarczający. Aby utworzyć klasę, wystarczy deklaracja pól i metod oraz użycie słowa kluczowego 'class'. To sprawia, że C++ pozwala na szybkie definiowanie prostych klas, które można później rozwijać w miarę potrzeby.

Pytanie 13

Jakie oznaczenie posiada norma krajowa w Polsce?

A. PN

B. IEC

C. EN

D. ISO

Polska Norma, czyli PN, to taki nasz krajowy znak, który mówi, jakie powinny być standardy jakości i techniczne dla różnych produktów i usług w Polsce. Normy PN są dostosowane do tego, czego potrzebujemy na rynku, ale często są oparte na międzynarodowych normach, takich jak ISO czy europejskich EN. Choć wdrażanie tych norm jest dobrowolne, to w wielu branżach ich przestrzeganie jest wręcz konieczne, jeśli chcemy zdobyć odpowiednie certyfikaty jakości. Warto je znać, bo dzięki nim możemy czuć się bezpieczniej, a jakość produktów staje się lepsza. To też wspiera rozwój nowych technologii w Polsce.

Pytanie 14

Jakie informacje mogą być zapisywane w cookies przeglądarki?

A. Prywatne dane użytkownika, na przykład hasła

B. Kod źródłowy aplikacji internetowej

C. Dane przechowywane w systemie baz danych

D. Preferencje użytkownika, takie jak język lub styl strony

Preferencje użytkownika, takie jak język strony, motyw kolorystyczny lub preferencje dotyczące układu, są typowymi danymi przechowywanymi w ciasteczkach przeglądarki. Mechanizm ciasteczek pozwala na personalizację doświadczenia użytkownika i jest szeroko stosowany w aplikacjach webowych w celu dostosowania interfejsu do indywidualnych potrzeb. Cookies umożliwiają także zapamiętywanie sesji użytkownika, co pozwala uniknąć konieczności wielokrotnego logowania. Informacje te są przechowywane lokalnie w przeglądarce użytkownika i mogą być odczytywane przez aplikację podczas każdej wizyty. Stosowanie ciasteczek zgodnie z przepisami, takimi jak RODO (GDPR), wymaga informowania użytkownika o ich przeznaczeniu oraz uzyskiwania jego zgody na ich przechowywanie, co zapewnia transparentność i zgodność z prawem.

Pytanie 15

Jakie środowisko developerskie służy do tworzenia aplikacji na platformę iOS?

A. Studio Androida

B. XCode

C. Eclipse

D. Visual Studio Code

Android Studio to środowisko przeznaczone do tworzenia aplikacji na system Android, a nie iOS. Visual Studio Code to wieloplatformowe IDE, ale jego natywne wsparcie dla aplikacji iOS jest ograniczone w porównaniu do XCode. Eclipse jest używane głównie do programowania w językach Java i C++, ale nie jest narzędziem pierwszego wyboru dla aplikacji iOS, które wymagają XCode do kompilacji i wdrożenia na urządzenia Apple.

Pytanie 16

Szablon MojaTablica oferuje funkcjonalność tablicy z indeksami oraz elementami różnych typów. W oparciu o pokazany kod, który wykorzystuje ten szablon do tworzenia tablicy asocjacyjnej, wskaż definicję, która posługuje się szablonem do zainicjowania tablicy, gdzie indeksami są liczby całkowite, a elementami są napisy?

MojaTablica tab1 = new MojaTablica<string, string>();
tab1["good"] = "dobry";

A. MojaTablica tab2 = MOjaTablica()

B. int tab2[] = new MojaTablica()

C. MojaTablica tab2 = new MojaTablica()

D. int tab2 = new MojaTablica()

Deklaracja int tab2[] = new MojaTablica(); jest nieprawidłowa, ponieważ int odnosi się do typów prostych, a nie do tablic asocjacyjnych. MojaTablica tab2 = MOjaTablica(); zawiera literówkę i nie inicjalizuje nowego obiektu. Int tab2 = new MojaTablica(); jest błędne, ponieważ tablica asocjacyjna nie może być przypisana do typu int – wymaga użycia typu zgodnego z definicją szablonu.

Pytanie 17

Zapisany kod w języku Python ilustruje

pierwiastki = {"N": "Azot", "O": "Tlen", "P": "Fosfor", "Si": "Siarka"}

A. tablicę asocjacyjną (słownik)

B. kolejkę (LIFO)

C. stos

D. strukturę

W tym zadaniu mamy do czynienia z tablicą asocjacyjną, która w Pythonie nazywa się słownikiem. Słownik to taki fajny sposób na przechowywanie par klucz-wartość, co jest naprawdę przydatne. W naszym przypadku kluczami są symbole chemiczne, jak N czy O, a wartościami ich pełne nazwy, czyli Azot oraz Tlen. Dzięki tej strukturze można szybko sięgnąć po konkretne dane, co jest bardzo pomocne w różnych sytuacjach. Na przykład, można używać ich do przechowywania konfiguracji albo do prostych baz danych. Warto też dodać, że słowniki świetnie pasują do obiektów JSON, co jest ważne w tworzeniu aplikacji webowych. Dają nam dużą elastyczność i robią to w bardzo efektywny sposób, dlatego są jednym z kluczowych elementów Pythona. Ułatwiają pisanie kodu, który jest zarówno czytelny, jak i funkcjonalny.

Pytanie 18

Metoda tworzenia algorytmu polegająca na dzieleniu go na dwa lub więcej mniejszych podproblemów, aż do momentu, gdy ich rozwiązanie stanie się proste, jest techniką

A. najkrótszej ścieżki

B. dziel i zwyciężaj

C. komiwojażera

D. heurystyczną

Strategia znana jako 'dziel i zwyciężaj' to sposób, w jaki można podejść do rozwiązywania problemów w algorytmice. Chodzi o to, żeby rozdzielić większy problem na mniejsze kawałki, które są już łatwiejsze do ogarnięcia. Robimy to, aż każdy z tych kawałków da się rozwiązać bez większego trudu. Jak już mamy rozwiązania tych mniejszych problemów, to je łączymy, żeby uzyskać odpowiedź na nasz pierwotny problem. Przykłady? No to mamy algorytm sortowania szybkiego (Quicksort) oraz Mergesort, które świetnie sobie radzą z porządkowaniem danych, dzieląc je na mniejsze części. Jak patrzy się na to z perspektywy analizy algorytmów, to ta strategia często prowadzi do lepszej złożoności obliczeniowej, co sprawia, że jest naprawdę przydatna w praktyce, zwłaszcza w informatyce. W książce Cormena i innych, 'Introduction to Algorithms', można znaleźć sporo informacji na temat tych metod i ich zastosowań, co czyni je naprawdę istotnymi w obszarze programowania i analizy danych.

Pytanie 19

Jakie aspekty powinny być brane pod uwagę przy tworzeniu zestawów danych?

A. Typ zastosowanego kompilatora

B. Narzędzia do analizy błędów

C. Ilość linii kodu programu

D. Metoda alokacji pamięci dla danych

Sposób alokacji pamięci dla danych to kluczowy element projektowania zestawów danych, ponieważ wpływa na wydajność i efektywność programu. Dynamiczna alokacja pamięci pozwala na tworzenie struktur, których rozmiar jest zmienny i dostosowuje się w trakcie działania aplikacji. Dzięki temu programiści mogą optymalnie zarządzać zasobami systemowymi, unikając marnowania pamięci lub jej niedoboru. Wybór odpowiedniej metody alokacji, np. stosowanie wskaźników, dynamicznych tablic lub struktur danych takich jak lista czy mapa, pozwala na budowanie bardziej skalowalnych i elastycznych aplikacji.

Pytanie 20

Jaki framework umożliwia tworzenie interaktywnych interfejsów użytkownika w języku TypeScript?

A. Angular

B. Django

C. ASP.NET Core

D. jQuery

Angular to popularny framework oparty na TypeScript, który umożliwia tworzenie dynamicznych i rozbudowanych interfejsów użytkownika. Jest rozwijany przez Google i używany do budowy aplikacji typu Single Page Applications (SPA), które cechują się płynnością działania i interaktywnością. Angular oferuje bogaty ekosystem narzędzi wspierających programistów, takich jak Angular CLI, który pozwala na szybkie generowanie komponentów, serwisów i modułów. Wsparcie dla TypeScript oznacza, że Angular pozwala na wykorzystywanie typów, interfejsów oraz zaawansowanych narzędzi do refaktoryzacji kodu, co przekłada się na większą czytelność i bezpieczeństwo aplikacji. Dzięki modularnej architekturze Angular wspiera tworzenie aplikacji, które są łatwe w utrzymaniu i skalowaniu. Jego dwukierunkowe wiązanie danych (two-way data binding) oraz możliwość dynamicznej aktualizacji widoków czynią go jednym z liderów na rynku frameworków frontendowych.

Pytanie 21

Jaką rolę odgrywa pamięć operacyjna (RAM) w komputerowym systemie?

A. Tymczasowe magazynowanie danych i instrukcji dla procesora

B. Umożliwienie tworzenia kopii zapasowej danych użytkownika

C. Zarządzanie transferem danych pomiędzy urządzeniami wejścia/wyjścia

D. Trwałe przechowywanie systemu operacyjnego

Pamięć operacyjna, znana jako RAM (Random Access Memory), odgrywa kluczową rolę w funkcjonowaniu systemu komputerowego. Jej głównym zadaniem jest tymczasowe przechowywanie danych i instrukcji, które są niezbędne dla procesora w trakcie wykonywania programów. Kiedy uruchamiamy aplikację, jej kod oraz dane są ładowane z pamięci masowej (np. dysku twardego) do pamięci RAM, co umożliwia szybki dostęp do nich przez procesor. Dzięki dużej prędkości działania pamięć operacyjna znacząco przyspiesza procesy obliczeniowe, ponieważ operacje na danych przechowywanych w RAM są wielokrotnie szybsze niż na danych znajdujących się na dysku twardym. Współczesne komputery często wyposażone są w kilka gigabajtów pamięci RAM, co pozwala na efektywne zarządzanie wieloma uruchomionymi aplikacjami jednocześnie. Standardy takie jak DDR4 i DDR5 określają nie tylko wydajność, ale również szybkość przesyłania danych, co ma kluczowe znaczenie w kontekście wydajności systemu komputerowego. W efekcie, pamięć operacyjna jest niezbędna do płynnego działania systemu operacyjnego oraz aplikacji, a jej pojemność i szybkość mają bezpośredni wpływ na ogólną wydajność komputera.

Pytanie 22

Co to jest ESLint?

A. Framework do testowania aplikacji napisanych w JavaScript

B. Kompilator kodu ECMAScript do starszych wersji JavaScript

C. Narzędzie do statycznej analizy kodu i identyfikacji problemów w kodzie JavaScript

D. System zarządzania zależnościami w projektach Node.js

ESLint to zaawansowane narzędzie do statycznej analizy kodu, które koncentruje się na identyfikacji problemów w kodzie JavaScript. Jego głównym celem jest poprawa jakości kodu poprzez wykrywanie potencjalnych błędów oraz niezgodności ze standardami programowania. ESLint pozwala programistom na definiowanie reguł dotyczących stylu kodu, co ułatwia utrzymanie spójności w projekcie. Narzędzie to wspiera również proces refaktoryzacji kodu, co jest kluczowe dla długoterminowej wydajności aplikacji. Przykładowo, jeśli programista użyje zmiennej, która nie została wcześniej zdefiniowana, ESLint ostrzeże go przed tym błędem, co może zapobiec krytycznym awariom w aplikacji. ESLint jest zgodny z popularnymi standardami, takimi jak Airbnb czy Google JavaScript Style Guide, co czyni go wszechstronnym narzędziem, które można łatwo dostosować do indywidualnych potrzeb zespołu. Dzięki integracji z popularnymi edytorami kodu, takimi jak Visual Studio Code, programiści mogą na bieżąco otrzymywać informacje zwrotne na temat jakości swojego kodu, co przyspiesza proces programowania i zwiększa efektywność pracy zespołowej.

Pytanie 23

Który z wymienionych elementów interfejsu użytkownika jest charakterystyczny dla aplikacji działającej na komputerze?

A. Przycisk (Button)

B. API REST

C. Routing

D. Strona HTML

Strona HTML to element bardziej webowy niż desktopowy, więc nie do końca pasuje tu. Jasne, teraz są technologie jak Electron, które pozwalają na robienie desktopów z HTML, ale to nie jest typowy sposób. Co do API REST, to jest do komunikacji aplikacji z serwerami, a nie do interfejsu użytkownika. A routing? No cóż, to działa w webowych aplikacjach, żeby ogarnąć nawigację między stronami, ale w klasycznych desktopach raczej tego nie znajdziesz, bo nie potrzebują trasowania adresów URL.

Pytanie 24

Co to jest API w kontekście programowania?

A. System zarządzania relacyjnymi bazami danych

B. Narzędzie do testowania interfejsu użytkownika aplikacji

C. Metoda kompresji danych w aplikacjach webowych

D. Interfejs programistyczny aplikacji, który definiuje sposób komunikacji między różnymi komponentami oprogramowania

API, czyli Interfejs Programistyczny Aplikacji, to zestaw reguł i protokołów, które umożliwiają różnym komponentom oprogramowania komunikację ze sobą. W praktyce API działa jako most między różnymi systemami, pozwalając na wymianę danych oraz funkcji. Na przykład, API może być wykorzystywane do integracji z zewnętrznymi serwisami, takimi jak systemy płatności, co pozwala na łatwe wdrożenie funkcji zakupów online w aplikacji. Stosowanie API zgodnie z zasadami RESTful czy GraphQL jest powszechną praktyką, ponieważ ułatwia rozwój i utrzymanie aplikacji, umożliwiając tworzenie skalowalnych rozwiązań. Co więcej, dobrze zdefiniowane API zwiększa bezpieczeństwo aplikacji, ograniczając bezpośredni dostęp do wewnętrznych mechanizmów oraz danych. Firmy często tworzą dokumentację API, aby programiści mogli szybko zrozumieć, jak z niego korzystać, co jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w branży programistycznej.

Pytanie 25

Który element dokumentacji technicznej jest istotny dla ustalenia metod ochrony danych w aplikacji?

A. System ochrony aplikacji

B. Koncepcja interfejsu użytkownika

C. Opis architektury klient-serwer

D. Harmonogram zarządzania zadaniami

System zabezpieczeń aplikacji to kluczowy element specyfikacji technicznej, który określa metody ochrony danych. Obejmuje on takie elementy jak szyfrowanie, kontrola dostępu, uwierzytelnianie oraz autoryzacja. Prawidłowo zaprojektowany system zabezpieczeń zapewnia ochronę przed atakami hakerskimi, nieautoryzowanym dostępem oraz utratą danych. W aplikacjach webowych i mobilnych systemy zabezpieczeń obejmują również techniki takie jak dwuskładnikowe uwierzytelnianie (2FA), zabezpieczenia API oraz regularne audyty bezpieczeństwa. Implementacja solidnych mechanizmów zabezpieczeń jest niezbędna, aby zapewnić zgodność z regulacjami prawnymi i zyskać zaufanie użytkowników.

Pytanie 26

Która z metod zarządzania projektami stawia na przejrzystość oraz wizualizację bieżących zadań?

A. Scrum

B. Agile

C. Waterfall

D. Kanban

Scrum to metoda iteracyjna, która koncentruje się na sprintach i dostarczaniu działającego produktu w krótkich cyklach, ale nie skupia się na wizualizacji pracy na poziomie takim jak Kanban. Agile to ogólna filozofia zarządzania projektami, która obejmuje różne metodyki (w tym Scrum i Kanban), ale nie koncentruje się wyłącznie na wizualizacji. Waterfall to model sekwencyjny, gdzie prace realizowane są etapami, a transparentność nie jest kluczowym elementem tego podejścia, ponieważ każda faza musi zostać zakończona przed rozpoczęciem kolejnej.

Pytanie 27

W zaprezentowanym kodzie ukazano jedno z fundamentalnych założeń programowania obiektowego. Czym ono jest?

public class Owoc {
}

public class Truskawka extends Owoc {
}

public class Jablko extends Owoc {
}

A. polimorfizm

B. hermetyzacja

C. dziedziczenie

D. abstrakcja

To właśnie jest klasyczny przykład dziedziczenia w programowaniu obiektowym. W tym przypadku mamy bazową klasę 'Owoc', z której dziedziczą klasy 'Truskawka' oraz 'Jablko'. Dzięki temu możemy zdefiniować wspólne cechy i zachowania dla wszystkich owoców w jednej klasie, a potem rozszerzać je w bardziej szczegółowych klasach. Moim zdaniem to jedno z najwygodniejszych założeń OOP, bo pozwala pisać kod, który jest łatwiejszy do utrzymania i rozbudowy. Jeśli kiedyś dołożysz nową funkcjonalność do wszystkich owoców, nie musisz jej wrzucać oddzielnie do każdej odmiany, tylko wystarczy, że zrobisz to raz w klasie 'Owoc'. To bardzo zgodne ze standardami SOLID i ogólnie dobrą praktyką DRY (Don't Repeat Yourself). W realnych aplikacjach, np. systemach do zarządzania magazynem, dziedziczenie pozwala łatwo rozróżnić typy produktów, a jednocześnie trzymać wspólny kod w jednym miejscu. Warto też pamiętać, że dziedziczenie to podstawa do późniejszego korzystania z polimorfizmu. Jeśli chcesz, żeby jakieś metody działały różnie w zależności od konkretnego typu owocu, wystarczy je nadpisać w podklasach. W sumie – nie da się pisać sensownych aplikacji obiektowych bez znajomości dziedziczenia, bo to daje ogromną elastyczność i porządek w kodzie.

Pytanie 28

Który z operatorów w języku C++ służy do pobierania adresu zmiennej?

A. delete

B. >

C. *

D. &

Hmmm, operator '*' rzeczywiście jest do dereferencji wskaźnika, ale nie myl go z innymi operatorami. '>' to operator do porównania, ale nie ma nic wspólnego z adresami czy wskaźnikami. A delete służy do zwalniania pamięci, a nie do uzyskiwania adresów zmiennych. Każdy z tych operatorów ma swoje miejsce w C++, ale jak się pomyli, to może być ciężko, no nie? Warto się przyjrzeć jeszcze raz tym pojęciom.

Pytanie 29

Który z wymienionych sposobów może przyczynić się do optymalizacji kodu źródłowego?

A. Zamiana zmiennych globalnych na lokalne

B. Eliminacja nieużywanych zmiennych oraz funkcji

C. Dodanie większej liczby komentarzy w kodzie

D. Zwiększenie ilości instrukcji warunkowych

Usunięcie nieużywanych zmiennych i funkcji to jedna z najskuteczniejszych metod optymalizacji kodu źródłowego. Nadmiarowe zmienne i niepotrzebne funkcje mogą spowalniać aplikację, zwiększać jej zużycie pamięci i powodować problemy z czytelnością kodu. Ich eliminacja upraszcza kod, zmniejsza ryzyko błędów i poprawia wydajność programu. Oczyszczanie kodu to kluczowy element procesu refaktoryzacji, który pozwala na utrzymanie wysokiej jakości oprogramowania oraz lepszą organizację projektu. Dodatkowo, minimalizacja kodu pomaga w szybszym ładowaniu aplikacji webowych, co ma bezpośredni wpływ na doświadczenie użytkownika (UX) oraz pozycjonowanie w wyszukiwarkach (SEO).

Pytanie 30

Które z poniższych jest podstawowym rodzajem testów używanych w testowaniu jednostkowym?

A. Testy akceptacyjne

B. Testy jednostkowe

C. Testy systemowe

D. Testy integracyjne

Testy jednostkowe są kluczowym elementem procesu testowania oprogramowania, szczególnie w kontekście metodologii programowania zwinnego. Polegają one na testowaniu pojedynczych najmniejszych części programu, takich jak funkcje czy metody, w izolacji od reszty systemu. Dzięki temu możemy szybko wykryć błędy i upewnić się, że dany fragment kodu działa zgodnie z oczekiwaniami. W praktyce, testy jednostkowe są często automatyzowane i stanowią podstawę dla procesu ciągłej integracji (CI). Przykładem zastosowania testów jednostkowych może być sprawdzenie, czy funkcja dodająca dwie liczby zwraca poprawny wynik dla różnych zestawów danych wejściowych. Dzięki testom jednostkowym programiści mogą z większą pewnością modyfikować i rozwijać kod, mając pewność, że nie wprowadzają nowych błędów. To właśnie testy jednostkowe pozwalają na szybkie wykrywanie regresji i są fundamentem dla bardziej zaawansowanych form testowania, takich jak testy integracyjne czy systemowe. Dbanie o dobrze zdefiniowany zestaw testów jednostkowych jest uznawane za dobrą praktykę w branży IT i podnosi jakość oprogramowania.

Pytanie 31

Jakiego typu testy są stosowane do sprawdzania funkcjonalności prototypu interfejsu?

A. Testy interfejsu

B. Testy zgodności

C. Testy obciążeniowe

D. Testy efektywnościowe

Testy wydajnościowe są przeznaczone do analizy szybkości działania aplikacji, mierzenia czasu odpowiedzi oraz identyfikowania potencjalnych wąskich gardeł w kodzie lub serwerze, ale nie dotyczą graficznego interfejsu. Testy zgodności skupiają się na weryfikacji, czy aplikacja spełnia normy prawne, techniczne i branżowe, jednak nie analizują działania interfejsu użytkownika. Testy obciążeniowe badają, jak aplikacja radzi sobie z dużą liczbą użytkowników lub intensywnym przetwarzaniem danych, co jest istotne dla wydajności, ale nie dla weryfikacji funkcji prototypu interfejsu.

Pytanie 32

Czym jest ochrona własności intelektualnej?

A. Zestaw przepisów dotyczących ochrony prywatności

B. Rejestr plików przechowywanych w chmurze

C. Koncepcja prawa zabezpieczającego twórczość i innowacje

D. Zbiór informacji osobowych

Własność intelektualna to zbiór praw chroniących twórczość i wynalazki, obejmujący patenty, prawa autorskie, znaki towarowe i wzory przemysłowe. Własność intelektualna pozwala twórcom na zarabianie na swoich dziełach oraz kontrolowanie, kto i w jaki sposób może z nich korzystać. W wielu krajach naruszenie praw własności intelektualnej wiąże się z poważnymi konsekwencjami prawnymi. Dla przedsiębiorstw i innowatorów ochrona własności intelektualnej jest kluczowa dla zabezpieczenia ich inwestycji oraz rozwijania nowych technologii.

Pytanie 33

Co zostanie wyświetlone w konsoli po wykonaniu poniższego kodu?

let arr = [1, 2, 3, 4, 5];
let result = arr.filter(num => num % 2 === 0);
console.log(result);

A. [1, 3, 5]

B. [1, 2, 3, 4, 5]

C. [2, 4]

D. 2,4

Wybór odpowiedzi [1, 3, 5] lub [2, 4] oraz 2,4 odzwierciedla niezrozumienie działania metody filter w JavaScript. Odpowiedź [1] sugeruje, że program wyświetli wszystkie parzyste liczby, lecz nie uwzględnia, że filter tworzy nową tablicę tylko z liczb spełniających określony warunek, a w tym przypadku tylko liczby parzyste. Ponadto, [3] wskazuje na brak zastosowania filtru, a więc pokazuje wszystkie elementy tablicy, co również jest błędne. Z kolei odpowiedź 2,4 nie jest nawet poprawnym formatem dla JavaScript, gdzie wyniki w konsoli są prezentowane w postaci tablicy z elementami oddzielonymi przecinkami. Takie podejście, aby zapisać wynik w konsoli, a nie odwoływać się do jego struktury, może prowadzić do błędnych interpretacji. Należy pamiętać, że w JavaScript, kluczowym elementem do zrozumienia jest różnica między metodą filter a innymi metodami tablic, takimi jak map czy forEach. Metoda filter zwraca nową tablicę, podczas gdy inne mogą działać na oryginalnych danych bez ich zmiany. Dlatego ważne jest, aby nie tylko znać technikę, ale i jej zastosowanie w kontekście rozwiązania problemu, co jest niezbędne w pracy programisty.

Pytanie 34

W przedstawionym filmie ukazano kreator interfejsu użytkownika, dla którego automatycznie powstaje

A. obsługa przycisku ekranu dotykowego

B. kod Java

C. kod XML

D. obsługa wciśniętego przycisku

Kod XML jest obecnie najczęściej stosowanym formatem do definiowania wyglądu interfejsów użytkownika w takich narzędziach jak Android Studio czy różnego rodzaju designery graficzne. Kiedy projektujesz layout aplikacji mobilnej albo desktopowej, duża część nowoczesnych narzędzi tworzy właśnie pliki XML, które następnie są interpretowane przez system w czasie uruchamiania aplikacji. Ułatwia to rozdzielenie logiki aplikacji od jej prezentacji, co wydaje się fundamentalne przy większych projektach. Moim zdaniem takie podejście daje ogromne korzyści – można łatwo modyfikować wygląd bez dotykania kodu źródłowego. W praktyce, jeśli używasz np. Android Studio, zbudujesz interfejs przeciągając przyciski czy pola tekstowe, a pod spodem dostaniesz czytelny plik XML. To przyspiesza pracę, zwiększa czytelność projektu i pozwala na późniejsze automatyczne generowanie dokumentacji albo testów interfejsu. Takie standardy są rekomendowane nie tylko przez Google, ale też szeroko stosowane w innych środowiskach, jak chociażby XAML w Microsoft czy FXML w JavaFX. Przezroczystość działania tych narzędzi sprawia, że łatwiej jest pracować zespołowo, bo każdy może szybko zorientować się w strukturze UI patrząc na XML-a. Samo generowanie kodu XML przez narzędzia graficzne to duży krok w kierunku lepszej organizacji pracy i zgodności ze współczesnymi praktykami branżowymi.

Pytanie 35

Która z poniższych technologii jest używana do tworzenia interfejsów użytkownika w aplikacjach React?

A. YAML

B. XML

C. Markdown

D. JSX

JSX, czyli JavaScript XML, jest rozbudowanym rozszerzeniem składni JavaScript, które pozwala na pisanie kodu, który przypomina HTML. JSX jest kluczowym elementem w budowaniu interfejsów użytkownika w aplikacjach React, ponieważ łączy logikę z prezentacją. Dzięki JSX można tworzyć komponenty React w sposób bardziej intuicyjny i czytelny, co przyspiesza proces tworzenia aplikacji. Na przykład, zamiast używać funkcji `React.createElement()`, można po prostu zapisać komponent w formie znaczników, co sprawia, że kod jest bardziej zrozumiały. Dodatkowo, JSX umożliwia wstawianie kodu JavaScript bezpośrednio w znacznikach, co pozwala na dynamiczne renderowanie treści. Praktyka korzystania z JSX stała się standardem w ekosystemie React, ponieważ ułatwia zarządzanie stanem i właściwościami komponentów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 36

Który z algorytmów ma złożoność O(n²)?

A. Bubble Sort

B. Merge Sort

C. Dijkstra

D. Binary Search

Bubble Sort to algorytm o złożoności O(n²), co oznacza, że jego czas wykonania rośnie kwadratowo wraz ze wzrostem liczby elementów wejściowych. Algorytm porównuje sąsiadujące elementy i zamienia je miejscami, jeśli są w złej kolejności. Proces ten powtarza się wielokrotnie, aż do uzyskania pełnego posortowania tablicy. Ze względu na swoją prostotę, Bubble Sort jest często wykorzystywany do nauki podstaw algorytmiki, ale w praktyce rzadko stosuje się go do sortowania dużych zbiorów danych, ponieważ jest nieefektywny w porównaniu do bardziej zaawansowanych algorytmów, takich jak QuickSort czy Merge Sort.

Pytanie 37

W przypadku przedstawionego fragmentu kodu Java, wyjątek zostanie zgłoszony, gdy wartość zmiennej index wyniesie:

try {
    int[] liczby = {1, 2, 3, 4, 5, 6};
    System.out.println(liczby[index]);
}
catch (Exception e) {
    System.out.println("wystąpił błąd.");
}

A. 1

B. 5

C. 0

D. 7

W podanym kodzie Java mamy do czynienia z tablicą o nazwie liczby zawierającą sześć elementów: {1 2 3 4 5 6}. Indeksy tablicy w Javie zaczynają się od 0 a kończą na n-1 gdzie n to długość tablicy. W tym przypadku tablica ma długość 6 a więc jej indeksy to 0 1 2 3 4 i 5. Kiedy próbujemy uzyskać dostęp do elementu tablicy za pomocą indeksu równego długości tablicy lub większego np. 6 w tym przypadku otrzymujemy wyjątek ArrayIndexOutOfBoundsException. Jest to standardowe zachowanie w języku Java mające na celu ochronę przed błędami związanymi z nieprawidłowym dostępem do pamięci. Tego rodzaju błędy mogą prowadzić do nieprzewidywalnych zachowań programów dlatego obsługa takich wyjątków jest dobrą praktyką programistyczną. Kod zawiera blok try-catch który przechwytuje wszelkie wyjątki w tym przypadku i drukuje komunikat aby poinformować użytkownika o błędzie. Takie podejście jest zgodne z zasadami bezpiecznego programowania oraz ułatwia debugging i zarządzanie błędami w aplikacjach produkcyjnych.

Pytanie 38

W jakiej metodzie zarządzania projektami nacisk kładzie się na ograniczenie marnotrawstwa?

A. Kanban

B. Prototypowy

C. Waterfall

D. Scrum

Scrum to inna metodologia zwinna, ale jej celem jest iteracyjne dostarczanie produktów w ramach określonych sprintów, a nie minimalizacja marnotrawstwa. Waterfall to tradycyjny model sekwencyjny, który nie koncentruje się na eliminacji marnotrawstwa, lecz na dokładnym zaplanowaniu projektu na etapie początkowym. Model prototypowy opiera się na iteracyjnym tworzeniu i testowaniu prototypów, ale jego głównym celem jest uzyskanie feedbacku od użytkowników, a nie optymalizacja przepływu pracy.

Pytanie 39

Co to jest local storage w kontekście aplikacji webowych?

A. Technologia przechowywania danych w pamięci RAM aplikacji

B. Mechanizm pozwalający na przechowywanie danych w przeglądarce użytkownika bez określonego czasu wygaśnięcia

C. System plików tymczasowych używany przez przeglądarkę

D. Baza danych NoSQL działająca na serwerze aplikacji

Local storage to mechanizm dostępny w przeglądarkach internetowych, który pozwala na przechowywanie danych w formacie klucz-wartość. W przeciwieństwie do cookies, które mają czas wygaśnięcia, dane w local storage są przechowywane bezterminowo, co oznacza, że pozostają dostępne nawet po zamknięciu przeglądarki. Dzięki temu deweloperzy mogą tworzyć aplikacje webowe, które pamiętają preferencje użytkowników, stany formularzy czy inne istotne informacje. Typowym zastosowaniem local storage może być zapisywanie ustawień użytkownika w grach przeglądarkowych lub aplikacjach do zarządzania zadaniami. Warto również wspomnieć, że local storage ma limit pojemności wynoszący zazwyczaj około 5 MB na domenę, co czyni go odpowiednim dla przechowywania małych ilości danych. Ponadto, korzystając z local storage, deweloperzy powinni pamiętać o kwestiach bezpieczeństwa, takich jak unikanie przechowywania wrażliwych danych, a także o stosowaniu technik takich jak serializacja danych w formacie JSON, co ułatwia ich późniejsze wykorzystanie.

Pytanie 40

Jakie z przedstawionych rozwiązań może pomóc w unikaniu porażeń prądem w biurze?

A. Stosowanie monitorów LCD

B. Systematyczne sprawdzanie instalacji elektrycznych

C. Wykorzystanie foteli o ergonomicznym kształcie

D. Kontrolowanie jakości powietrza

Regularne testowanie instalacji elektrycznych to podstawowy sposób zapobiegania porażeniom prądem w pracy biurowej. Testy te pozwalają wykryć uszkodzenia, przeciążenia i inne usterki, które mogą stanowić zagrożenie dla pracowników. Prawidłowo przeprowadzane przeglądy techniczne obejmują sprawdzanie stanu przewodów, gniazdek oraz urządzeń elektrycznych. Regularne kontrole zgodne z normami BHP oraz przepisami dotyczącymi instalacji elektrycznych są obowiązkowe i mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pracy. Pamiętaj, że zaniedbanie testów elektrycznych może prowadzić do poważnych wypadków, takich jak pożary lub porażenia prądem.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej