Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 28 kwietnia 2026 14:39
Data zakończenia: 28 kwietnia 2026 14:58

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Dana jest tabela ksiazki z polami: tytul, autor, cena (typu liczbowego). Aby kwerenda SELECT wybrała tylko tytuły, dla których cena jest mniejsza od 50 zł, należy zapisać

A. SELECT ksiazki FROM tytul WHERE cena < '50 zł';

B. SELECT * FROM ksiazki WHERE cena < 50;

C. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50;

D. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena > '50 zł';

Prawidłowa odpowiedź wybiera dokładnie to, o co chodzi w treści zadania: tylko kolumnę tytul z tabeli ksiazki, ale tylko dla tych rekordów, gdzie cena jest mniejsza niż 50. Składnia SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena < 50; jest zgodna ze standardowym SQL i pokazuje dobrą praktykę – pobieramy tylko te dane, które są nam potrzebne, zamiast używać SELECT *. Dzięki temu zapytanie jest lżejsze, szybsze i czytelniejsze, co w większych projektach ma naprawdę duże znaczenie. Moim zdaniem warto zwrócić uwagę na kilka elementów. Po pierwsze, w klauzuli SELECT podajemy konkretne nazwy kolumn (tu: tytul), nie nazwę tabeli. Po drugie, w FROM podajemy dokładnie nazwę tabeli, z której korzystamy (ksiazki). Po trzecie, warunek WHERE cena < 50 poprawnie porównuje wartość liczbową, bo kolumna cena ma typ liczbowy, więc nie używamy tu cudzysłowów ani żadnych „zł” w środku. W praktyce podobny wzorzec stosuje się cały czas, np.: SELECT tytul, autor FROM ksiazki WHERE cena <= 30; żeby dostać tańsze książki, albo SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena BETWEEN 20 AND 40; gdy interesuje nas konkretny przedział. W profesjonalnych aplikacjach webowych taka precyzja w definiowaniu zapytań SQL jest podstawą: ułatwia optymalizację, indeksowanie kolumn (np. indeks na kolumnie cena przyspiesza filtrowanie w WHERE) i minimalizuje przesyłanie niepotrzebnych danych między bazą a aplikacją. Dobra praktyka jest też taka, żeby dostosowywać typy danych: skoro cena jest liczbą, to porównujemy ją z liczbą, bez jednostek, a formatowanie typu „50 zł” robimy później w warstwie prezentacji, np. w PHP, JavaScript albo w szablonach widoków.

Pytanie 2

W podanym fragmencie zapytania w języku SQL, komenda SELECT jest używana do zwrócenia SELECT COUNT(wartosc) FROM …

A. średniej w kolumnie wartosc

B. średniej wartości z tabeli

C. ilości wierszy

D. summy w kolumnie wartosc

Tak, masz rację! To zapytanie zwraca liczbę wierszy. Użycie funkcji COUNT w SQL jest jakby liczeniem, ile jest niepustych wartości w danej kolumnie. Kiedy piszemy coś takiego jak SELECT COUNT(wartosc) FROM ..., to ta funkcja sprawdza, ile wierszy ma coś w kolumnie 'wartosc'. Przykładowo, w tabeli z danymi sprzedażowymi, kolumna 'wartosc' może mieć wszystkie wartości transakcji. To zapytanie pokaże nam, ile transakcji się odbyło, co jest super przydatne, gdy analizujemy biznes. Funkcja COUNT jest szalenie popularna, bo daje nam jasny obraz tego, co się dzieje w naszych danych. A jeśli zamiast COUNT(wartosc) zrobimy COUNT(*), to dostaniemy ogólną liczbę wszystkich wierszy, niezależnie od tego, czy coś w nich jest, co może być też przydatne, gdy chcemy ogarnąć całą tabelę.

Pytanie 3

Aby obraz dodany za pomocą kodu HTML był zrozumiały dla programów wspierających osoby niewidome, konieczne jest zdefiniowanie atrybutu

A. sizes

B. border

C. alt

D. src

Atrybut 'alt' w znaczniku <img> jest kluczowy dla dostępności treści internetowych. Jego główną funkcją jest dostarczenie alternatywnego opisu obrazu, który jest odczytywany przez programy wspierające osoby niewidome i niedowidzące, takie jak czytniki ekranu. Dzięki atrybutowi 'alt', użytkownicy, którzy nie mogą zobaczyć obrazu, są w stanie zrozumieć, co on przedstawia. Na przykład, jeśli obrazek przedstawia psa bawiącego się w parku, odpowiednia treść atrybutu 'alt' mogłaby brzmieć: 'Pies bawiący się w parku'. To nie tylko zwiększa dostępność strony, ale również poprawia doświadczenia użytkowników. Zgodnie z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), dostarczenie tekstu alternatywnego dla wszystkich obrazów jest niezbędne do zapewnienia pełnej dostępności treści. Przykład zastosowania: W przypadku strony e-commerce, gdzie obrazy produktów są kluczowe, odpowiednio zdefiniowany atrybut 'alt' pozwala osobom z ograniczeniami wzrokowymi na pełne zrozumienie oferty, co może wpłynąć na ich decyzje zakupowe.

Pytanie 4

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Przenikanie zdjęć.

B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

D. Zmiana jasności zdjęć.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 5

W języku JavaScript rezultat wykonania polecenia zmienna++; będzie identyczny jak polecenia

A. zmienna===zmienna+1;

B. zmienna --;

C. zmienna=zmienna+10;

D. zmienna+=1;

W języku JavaScript operator inkrementacji '++' zwiększa wartość zmiennej o 1. Zapis 'zmienna++' jest równoważny z 'zmienna += 1', ponieważ obydwa polecenia prowadzą do tej samej końcowej wartości zmiennej. Operator '+=' to skrót, który dodaje wartość po prawej stronie operatora do aktualnej wartości zmiennej. Warto nadmienić, że 'zmienna++' działa w trybie post-inkrementacji, co oznacza, że zwraca pierwotną wartość przed inkrementacją, podczas gdy '++zmienna' działa w trybie pre-inkrementacji, zwracając wartość po inkrementacji. Przykładowo, jeśli zmienna wynosi 5, to po zastosowaniu 'zmienna++' jej nowa wartość stanie się 6, a jej wartość zwracana to 5. Zastosowanie operatora '+=' jest zgodne z ECMAScript, standardem, na którym oparty jest JavaScript. Użycie tych operatorów jest powszechne w programowaniu, zwłaszcza w iteracjach i obliczeniach. Przykładając to do praktyki, w kodzie można zobaczyć takie zastosowanie: let x = 5; x++; console.log(x); // wypisze 6, a let y = 5; y += 1; console.log(y); // również wypisze 6.

Pytanie 6

W trakcie weryfikacji stron internetowych nie uwzględnia się

A. błędów w składni kodu

B. działania hiperłączy

C. źródła pochodzenia narzędzi edytorskich

D. zgodności z różnymi przeglądarkami

Walidacja stron internetowych obejmuje różnorodne aspekty techniczne, które są kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania witryn w sieci. Analiza działania linków jest istotna, ponieważ sprawdza, czy odnośniki prowadzą do właściwych lokalizacji i czy nie prowadzą do stron błędów 404. Użytkownicy oczekują, że wszystkie interaktywne elementy na stronie będą działały bezproblemowo, a ich analiza pozwala na identyfikację potencjalnych problemów oraz ich szybką naprawę. Błędy składniowe w kodzie HTML lub CSS mogą prowadzić do nieprawidłowego renderowania strony w przeglądarkach, przez co użytkownicy mogą mieć trudności w jej przeglądaniu. Walidacja składni jest zatem niezbędna, aby zapewnić poprawne wyświetlanie zawartości oraz dostępność dla wszystkich użytkowników. Zgodność z przeglądarkami jest równie ważnym aspektem walidacji, ponieważ różne przeglądarki mogą interpretować kod na różne sposoby, co może prowadzić do niezgodności w wyświetlaniu strony. Testowanie zgodności z popularnymi przeglądarkami, takimi jak Chrome, Firefox, Safari czy Edge, jest kluczowe, aby zapewnić spójne doświadczenie użytkowników niezależnie od wybranego narzędzia do przeglądania internetu. W związku z tym, walidacja to kompleksowy proces, który koncentruje się na aspektach technicznych związanych z jakością kodu i doświadczeniem użytkownika.

Pytanie 7

Do czego służy znacznik <i> w języku HTML?

A. zdefiniowania formularza

B. umieszczania obrazu

C. zdefiniowania nagłówka w treści

D. zmiany kroju pisma na pochylony

Znacznik <i> w języku HTML jest używany do przedstawienia tekstu w stylu kursywy. Jest to jeden z najprostszych znaczników, który jest często stosowany do podkreślenia pewnych elementów tekstowych, takich jak tytuły książek, nazwy filmów czy inne wyrazy, które mają znaczenie kontekstowe. Użycie tego znacznika jest zgodne z zasadami semantyki HTML, co oznacza, że zachowuje on znaczenie treści, a nie tylko jej wygląd. Warto również zauważyć, że w CSS istnieje wiele możliwości stylizacji tekstu, a znacznik <i> jest jednym z elementów, które w łatwy sposób można połączyć z regułami stylów, aby stworzyć atrakcyjne wizualnie strony internetowe. Przykładem zastosowania może być: <p>Ostatnio przeczytałem <i>Harry'ego Pottera</i> i bardzo mi się podobał.</p>. W tym przypadku tytuł książki jest wyróżniony, co przyciąga uwagę czytelnika. Warto pamiętać, że w nowoczesnym HTML zamiast <i> dla stylizacji można używać CSS, jednak <i> pozostaje ważnym elementem dla zachowania semantyki treści.

Pytanie 8

W języku JavaScript, aby uzyskać element wykorzystując metodę getElementById, jaką właściwością można zmienić jego zawartość?

A. innerBody

B. HTML

C. innerHTML

D. Body

Właściwość innerHTML jest kluczowym elementem manipulacji zawartością DOM (Document Object Model) w JavaScript. Umożliwia ona programistom dostęp do zawartości danego elementu HTML oraz jej modyfikację. Gdy pobieramy element za pomocą metody getElementById, mamy możliwość bezpośredniego zmienienia jego treści poprzez przypisanie nowego stringa do innerHTML. Przykładowo, jeśli mamy element o identyfikatorze 'myElement', możemy zaktualizować jego zawartość w następujący sposób: document.getElementById('myElement').innerHTML = 'Nowa treść!';. To podejście jest powszechnie stosowane w dynamicznych aplikacjach internetowych, gdzie treść na stronie musi być często aktualizowana w odpowiedzi na działania użytkownika. Warto jednak pamiętać, że użycie innerHTML niesie ze sobą pewne ryzyko związane z bezpieczeństwem, takie jak podatność na ataki XSS (Cross-Site Scripting). Dlatego zaleca się stosowanie tej właściwości z ostrożnością i rozważenie alternatyw, jak np. textContent, w przypadku, gdy nie potrzebujemy interpretować HTML. Dobrą praktyką jest również walidacja i sanitizacja danych wejściowych, aby zminimalizować ryzyko związane z wstrzyknięciem niepożądanych skryptów. W kontekście standardów kodowania, zasadniczo zaleca się preferowanie metod, które nie tylko poprawiają bezpieczeństwo, ale także czytelność kodu.

Pytanie 9

Jaki styl CSS umożliwi ustawienie tekstu do prawej strony?

A. <p style="text-align: right">tekst</p>

B. <p style="align: right">tekst</p>

C. <p style="position: right">tekst</p>

D. <p style="font: right">tekst</p>

Właściwe wyrównanie tekstu do prawej strony w CSS można osiągnąć za pomocą właściwości 'text-align'. Używając deklaracji 'text-align: right', umożliwiamy umiejscowienie zawartości elementu blokowego, takiego jak <p>, w taki sposób, aby tekst był wyrównany do prawej krawędzi kontenera. Przykładowo, stosując <p style='text-align: right'>Tekst wyrównany do prawej</p>, uzyskujemy efekt, w którym cały tekst w obrębie akapitu zostaje przesunięty do prawej strony. Warto również zaznaczyć, że 'text-align' jest zgodne z W3C CSS Specifications, co oznacza, że jest standardową właściwością CSS uznawaną przez większość przeglądarek. W praktyce, stosowanie 'text-align' jest nie tylko ograniczone do akapitów, ale może być używane także w innych elementach, takich jak nagłówki, divy i inne bloki, co czyni go bardzo wszechstronnym narzędziem w stylizacji stron internetowych. Dodatkowo, właściwość ta jest fundamentalna w kontekście responsywnego projektowania stron, gdzie dopasowanie tekstu do różnych układów jest kluczowe dla odbioru treści.

Pytanie 10

Jaki jest domyślny port dla serwera HTTP?

A. 21

B. 443

C. 8080

D. 80

Port 80 to domyślny port dla protokołu HTTP (Hypertext Transfer Protocol), który jest najczęściej używany do przesyłania stron internetowych w sieci. Ten port jest zarezerwowany dla HTTP przez Internet Assigned Numbers Authority (IANA) i jest standardowo używany przez serwery WWW, aby umożliwić użytkownikom dostęp do stron internetowych bez konieczności podawania numeru portu w adresie URL. Gdy wpisujesz adres strony w przeglądarce, np. http://example.com, przeglądarka domyślnie łączy się z serwerem na porcie 80. W praktyce oznacza to, że serwery WWW zazwyczaj nasłuchują na tym porcie, aby odbierać i obsługiwać żądania HTTP od klientów, takich jak przeglądarki internetowe. Domyślne użycie portu 80 sprawia, że nie trzeba go podawać w adresie URL, co upraszcza korzystanie z sieci dla użytkowników końcowych. Z mojego doświadczenia, znajomość domyślnych portów jest kluczowa dla każdego administratora sieci i dewelopera aplikacji internetowych, ponieważ wpływa na sposób konfiguracji zarówno serwerów, jak i firewalli, a także pomaga w rozwiązywaniu problemów z łącznością.

Pytanie 11

Na przedstawionej grafice znajduje się struktura sekcji dla witryny internetowej. Przyjmując, że blok5 nie ma przypisanej szerokości, a bloki są określone w dokumencie HTML w kolejności ich numeracji, jak powinno wyglądać zdefiniowanie opływania?

A. bloki 1, 2, 3, 4 float: right; blok 5 clear: right;

B. blok 1 float: left; bloki 2, 4 float: center; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;

C. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3, 5 float: right;

D. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;

Właściwe użycie float w CSS jest kluczowe do tworzenia układów stron. W pierwszej propozycji zastosowano float: left; dla bloków 1, 2, 4 oraz float: right; dla bloków 3 i 5, co jest niepoprawne, ponieważ blok 5 powinien być odseparowany od pozostałych poprzez clear: both;, aby zająć całą szerokość strony. W drugiej odpowiedzi, chociaż float: right; dla bloków 1, 2, 3, 4 może wydawać się poprawne dla niektórych stylów, blok 5 z clear: right; nie będzie działał, ponieważ nie uwzględnia float: left, które ma zastosowanie w układzie. Ostatnia odpowiedź używa float: center;, co jest nieprawidłowe, ponieważ w CSS nie istnieje taka właściwość. Elementy można centrować za pomocą innych metod, ale nie za pomocą float. Ponadto, przypisanie clear dla bloku 5 jest poprawne, ale pozostałe ustawienia float dla bloków są błędne i niezgodne z przedstawionym układem. Konsekwentne błędy często wynikają z braku zrozumienia, jak właściwości float i clear współdziałają w kontekście modelu pudełkowego w CSS.

Pytanie 12

Który z poniższych kodów HTML najlepiej ilustruje opisaną tabelę? (Obramowanie tabeli oraz komórek zostało pominięte dla uproszczenia)

A. Odpowiedź C

B. Odpowiedź B

C. Odpowiedź D

D. Odpowiedź A

Pozostałe opcje zawierają błędy w użyciu atrybutów colspan i rowspan co prowadzi do nieprawidłowego odwzorowania struktury tabeli. W opcji A dane są przedstawione bez użycia rowspan co powoduje że każda informacja znajdowałaby się w osobnym wierszu nie łącząc kolumny Telefony co jest sprzeczne z przedstawionym stylem w pytaniu. To może prowadzić do dezorganizacji danych i braku przejrzystości. W przypadku opcji C zastosowanie colspan na ostatniej komórce jest błędne ponieważ rozszerza komórkę na dwie kolumny co nie jest zgodne z prezentowaną strukturą gdzie dane są ułożone w dwóch wierszach pod jednym nagłówkiem. Opcja D również błędnie używa colspan przy nagłówku Telefony co powoduje że dane nie są przedstawiane w logicznym układzie ukazującym że jedna kolumna powinna obejmować dwie komórki z telefonami. Takie błędy w strukturze tabeli mogą prowadzić do problemów z użytecznością i dostępnością strony internetowej ponieważ użytkownicy mogą mieć trudności z odnalezieniem i zrozumieniem prezentowanych informacji. Problemem jest również brak semantyczności co jest kluczowe dla SEO i dostępności dla osób korzystających z czytników ekranu. Dlatego ważne jest prawidłowe użycie atrybutów strukturalnych w HTML aby zapewnić dostępność i poprawne wyświetlanie treści na różnych urządzeniach i przeglądarkach co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych. Dobre praktyki projektowania stron internetowych zalecają również używanie HTML w sposób semantyczny co pomaga w tworzeniu bardziej czytelnych i dostępnych dokumentów. Poprawne użycie atrybutów takich jak rowspan i colspan jest kluczowe w osiągnięciu tych celów i uniknięciu nieporozumień i błędów w prezentacji danych na stronach internetowych. Ułatwia to również utrzymanie i aktualizację kodu w przyszłości oraz zwiększa ogólną jakość i dostępność strony internetowej.

Pytanie 13

Działaniem przedstawionego kodu PHP będzie wypełnienie tablicy. Działaniem przedstawionego kodu PHP będzie wypełnienie tablicy.

$tab = array();
 for($i = 0; $i < 10; $i++) {
     $tab[$i] = rand(-100, 100);
 }
 foreach ($tab as $x){
     if ($x < 0) echo "$x ";
 }

A. kolejnymi liczbami od -100 do 100 i wypisanie wartości ujemnych.

B. 100 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości dodatnich.

C. kolejnymi liczbami od 0 do 9 i wypisanie ich.

D. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości ujemnych.

Prawidłowo zidentyfikowałeś, że kod PHP wypełni tablicę 10 losowymi wartościami, a następnie wypisze tylko te, które są wartościami ujemnymi. Jest to fundament, na którym opiera się działanie tego konkretnego fragmentu kodu. Tworzenie losowych wartości jest powszechną praktyką w programowaniu i jest wykorzystywane do testowania funkcji, symulowania danych wejściowych czy generowania unikalnych identyfikatorów. Tutaj, użycie losowości służy do stworzenia przypadkowego zestawu liczb, które następnie są filtrowane i wypisywane tylko te o wartości ujemnej. Ta technika jest przydatna, gdy chcemy przefiltrować dane według określonych kryteriów, w tym przypadku liczby ujemne. Jest to ważne nie tylko dla zrozumienia tego konkretnego pytania, ale także dla zrozumienia, jak działa programowanie i jakie są jego praktyczne zastosowania. Pamiętaj, że zrozumienie tego, co robi konkretny fragment kodu, jest kluczowe dla skutecznego programowania i debugowania.

Pytanie 14

W tabeli zwierzeta znajdują się kolumny nazwa, gatunek, gromada, cechy, dlugosc_zycia. Aby uzyskać listę nazw zwierząt, które dożywają przynajmniej 20 lat oraz są ssakami, jakie zapytanie należy wykonać?

A. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 OR gromada = 'ssak';

B. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE gromada = 'ssak';

C. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20;

D. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';

Wybrana odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ spełnia wymagania określone w pytaniu, które dotyczą zarówno długości życia zwierząt, jak i ich przynależności do grupy ssaków. Zapytanie SQL 'SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >=20 AND gromada = ‘ssak‘;' precyzyjnie definiuje warunki, które muszą być spełnione, aby uzyskać oczekiwane wyniki. Warunek 'dlugosc_zycia >=20' zapewnia, że tylko zwierzęta o długości życia wynoszącej co najmniej 20 lat będą uwzględnione w rezultatach, co jest kluczowe dla osiągnięcia zamierzonego celu. Dodatkowo, użycie operatora 'AND' łączy oba kryteria, co oznacza, że obie zasady muszą być spełnione jednocześnie. Dzięki temu zapytanie jest zwięzłe i efektywne, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie baz danych, gdzie ważne jest, aby unikać zbędnych danych w wynikach, co usprawnia proces przetwarzania informacji. Ta metoda jest szczególnie przydatna w kontekście analizy danych i raportowania, gdzie precyzyjne filtry pomagają w uzyskaniu istotnych informacji.

Pytanie 15

Przedstawiona transformacja obrazu, w edytorze grafiki rastrowej, została wykonana przy pomocy filtru

A. redukcja szumu.

B. błysk gradientowy.

C. rozmycia Gaussa.

D. szum HSV.

Gratulacje, twoja odpowiedź jest prawidłowa. Wybrałeś 'rozmycie Gaussa', które jest odpowiednią odpowiedzią. Na przedstawionym obrazie widzimy, że obraz po prawej stronie jest rozmyty w sposób ciągły i jednolity - to jest charakterystyczne dla rozmycia Gaussa. Filtr rozmycia Gaussa jest powszechnie stosowany w edytorach grafiki rastrowej do uzyskania efektu miękkiego rozmycia, który symuluje efekt obserwacji obiektu przez nieostre medium lub z dużą głębią ostrości. Jest to praktyczne narzędzie, które ma szerokie zastosowanie zarówno w fotografii, jak i w grafice komputerowej. Filtr ten jest często używany do poprawy estetyki obrazów, redukcji szumu i artefaktów, a także w szeroko pojętym przetwarzaniu obrazów, takim jak detekcja krawędzi. Jego nazwa pochodzi od matematyka Karla Gaussa, który opracował koncepcję rozkładu normalnego, na którym opiera się ten filtr.

Pytanie 16

Zgodnie z zasadami ACID, które odnoszą się do realizacji transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) oznacza, że

A. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od wydarzeń, które nastąpią po jej zakończeniu

B. w przypadku naruszenia spójności bazy danych transakcja usuwa tabele z kluczami obcymi

C. transakcja może w pewnych okolicznościach być podzielona na dwa niezależne etapy

D. w trakcie wykonywania transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje

Trwałość (czyli durability) w bazach danych to taka cecha, która mówi, że jak już zatwierdzisz transakcję, to wszystkie zmiany zostaną na zawsze w systemie. To znaczy, że niezależnie od tego, co się później wydarzy, jak na przykład awaria, Twoje dane są bezpieczne. To naprawdę ważne, bo pozwala na utrzymanie spójności i pewności, że system działa tak, jak powinien. Weźmy na przykład systemy bankowe. Gdy robisz przelew, musisz być pewien, że pieniądze poszły tam, gdzie miały, nawet jak serwer padnie tuż po zakończeniu transakcji. Dobrze jest mieć też takie mechanizmy, jak zapisywanie dzienników, które pomagają odtworzyć dane, jeśli coś pójdzie nie tak. Trwałość to kluczowa sprawa w projektowaniu baz danych, bo buduje zaufanie użytkowników oraz pozwala spełnić różne normy i regulacje.

Pytanie 17

Aby grupować obszary na poziomie bloków, które będą stylizowane za pomocą znacznika: należy wykorzystać

A. <div>

B. <p>

C. <param>

D. <span>

Element <div> to naprawdę ważna część HTML-a, bo pozwala na porządne grupowanie treści na stronie. Dzięki niemu możemy lepiej zorganizować dokument, co nie tylko wygląda estetycznie, ale też ma znaczenie dla semantyki. Używając <div>, łatwiej podpinamy style CSS i skrypty JavaScript, co bardzo pomaga w budowaniu responsywnych układów. Na przykład, gdy tworzymy stronę z nagłówkiem, głównym tekstem i stopką, to dobrze jest wrzucić te sekcje w odpowiednie <div>, bo potem łatwiej je stylizować i edytować. Trzeba pamiętać, że <div> nie ma swojej domyślnej semantyki, więc jego znaczenie zależy tylko od kontekstu, w jakim go użyjemy, co czyni go naprawdę wygodnym narzędziem w tworzeniu nowoczesnych stron.

Pytanie 18

Tabele Osoby i Adresy są połączone relacją jeden do wielu. Jakie zapytanie SQL należy zapisać, aby korzystając z tej relacji, prawidłowo wyświetlić nazwiska oraz przyporządkowane im miasta?

A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id = Adresy.id;

B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id = Adresy.id;

C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy;

D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id = Adresy.id FROM Osoby, Adresy;

Błędne odpowiedzi pokazują typowe nieporozumienia związane ze składnią i logiką SQL. Niektóre z nich opierają się na błędnym założeniu, że po prostu wymienienie tabel w instrukcji FROM automatycznie połączy te tabele - to nie jest prawda, ponieważ wymaga to jasno określonego warunku połączenia. Inne błądne odpowiedzi sugerują, że można po prostu porównać wartości kolumny 'id' w obu tabelach, aby je połączyć. To jest błędne, ponieważ nie uwzględnia to faktu, że relacja między tabelami jest określona przez klucz obcy, który może nie mieć takiej samej nazwy ani wartości jak klucz główny. Wreszcie, niektóre błędne odpowiedzi mylą składnię zapytania, umieszczając warunek łączenia w niewłaściwym miejscu lub pomijając niezbędne słowo kluczowe JOIN. To pokazuje, jak ważne jest dokładne zrozumienie składni SQL i jej reguł.

Pytanie 19

Dana jest tabela studenci o polach id_albumu, ubezpieczenie. Modyfikacja w kolumnie ubezpieczenie polegająca na zmianie wierszy bez wartości (NULL) na ciąg znaków „brak” zostanie wykonana kwerendą

A. ALTER TABLE studenci ADD ubezpieczenie='brak' WHERE ubezpieczenie IS NULL;

B. ALTER TABLE studenci MODIFY COLUMN ubezpieczenie='brak' NOT NULL;

C. UPDATE studenci SET ubezpieczenie='brak' WHERE ubezpieczenie IS NULL;

D. UPDATE studenci ubezpieczenie IS NULL SET ubezpieczenie='brak';

Prawidłowa kwerenda używa instrukcji UPDATE z klauzulą SET oraz warunkiem w części WHERE: „UPDATE studenci SET ubezpieczenie='brak' WHERE ubezpieczenie IS NULL;”. To dokładnie odpowiada temu, co chcemy zrobić: zaktualizować istniejące rekordy w tabeli, tylko w tych wierszach, gdzie kolumna ubezpieczenie ma wartość NULL. UPDATE służy właśnie do modyfikowania danych w tabeli, a nie do zmiany jej struktury. Kluczowy jest tu warunek WHERE ubezpieczenie IS NULL – bez tego zmienilibyśmy wartość ubezpieczenie na „brak” we wszystkich wierszach, co byłoby poważnym błędem. W SQL porównanie z NULL odbywa się zawsze przez IS NULL lub IS NOT NULL, a nie przez operator =, bo NULL oznacza „brak danych”, a nie konkretną wartość. Moim zdaniem warto zapamiętać ten schemat, bo w praktyce pracy z bazami danych bardzo często trzeba „sprzątać” dane: zastępować wartości NULL jakimiś domyślnymi opisami, np. „nieznany”, „nie dotyczy”, „brak danych”. Przykładowo: UPDATE klienci SET telefon='brak' WHERE telefon IS NULL; albo UPDATE pracownicy SET premia=0 WHERE premia IS NULL;. To jest ten sam wzorzec działania. Dobrą praktyką jest też najpierw wykonać SELECT z tym samym warunkiem WHERE, żeby zobaczyć, które rekordy zostaną zmodyfikowane, zanim puścimy właściwy UPDATE. W projektowaniu baz danych przyjęło się, że UPDATE służy do zmiany zawartości wierszy, a ALTER TABLE do zmiany struktury tabeli (dodawanie kolumn, zmiana typów, kluczy itp.). Mieszanie tych dwóch ról prowadzi potem do dziwnych błędów. W standardowym SQL nie ma możliwości aktualizacji tylko części wierszy poprzez ALTER TABLE, dlatego tutaj jedynym sensownym, poprawnym i zgodnym z dobrymi praktykami rozwiązaniem jest właśnie użycie UPDATE z warunkiem WHERE ubezpieczenie IS NULL.

Pytanie 20

Jakie mogą być źródła rekordów dla raportu?

A. zapytanie GRANT

B. tabela

C. inny raport

D. zapytanie INSERT INTO

Tabela jest podstawowym źródłem danych, które może być wykorzystane do generowania raportów w systemach zarządzania bazami danych (DBMS). Raporty są często tworzone w oparciu o zawartość tabel, które przechowują zorganizowane dane w postaci wierszy i kolumn. Przykładowo, w systemach takich jak SQL Server czy MySQL, można użyć zapytań SELECT, aby pobrać dane z tabel i zaprezentować je w formie raportu. Stosowanie tabel jako źródła informacji jest zgodne z zasadami normalizacji danych, co pozwala na minimalizację redundancji i zwiększa integralność danych. Dobre praktyki w tworzeniu raportów zakładają, że dane powinny być pobierane z tabel skonstruowanych zgodnie z zasadami projektowania baz danych, co zapewnia efektywność i łatwość w zarządzaniu informacjami. Oprócz tego, raporty mogą być wzbogacane o różne agregacje i analizy, co czyni je bardziej użytecznymi w podejmowaniu decyzji biznesowych. W praktyce, programiści i analitycy danych często korzystają z narzędzi do wizualizacji, takich jak Tableau czy Power BI, które łączą się z danymi w tabelach, aby generować interaktywne raporty i dashboardy.

Pytanie 21

Aby obraz wstawiony na stronę internetową mógł dostosować się automatycznie do wymiarów ekranu, na którym jest wyświetlany, konieczne jest

A. ustawienie jednego z jego wymiarów w pikselach

B. niezmienianie obu jego wymiarów za pomocą stylów CSS

C. ustawienie obu jego rozmiarów w pikselach

D. ustawienie jego szerokości w wartościach procentowych

Ustawienie szerokości obrazu w wartościach procentowych jest kluczowym aspektem responsywnego projektowania stron internetowych. Dzięki temu obraz automatycznie dostosowuje się do szerokości kontenera, w którym jest umieszczony, co pozwala na płynne skalowanie w zależności od rozmiaru ekranu. Na przykład, jeśli szerokość obrazu ustawimy na 100%, to obraz będzie zawsze zajmował całą szerokość swojego kontenera, co jest szczególnie ważne w przypadku urządzeń mobilnych oraz różnych rozdzielczości ekranów. To podejście wspiera zasady projektowania responsywnego, które są fundamentem nowoczesnych stron internetowych. Dodatkowo, stosowanie jednostek procentowych zamiast pikseli umożliwia lepszą dostępność i poprawia doświadczenia użytkowników, eliminując problemy związane z przewijaniem lub wyświetlaniem treści poza ekranem. Obrazy ustawione w procentach pozwalają na bardziej elastyczne układy, które lepiej reagują na zmiany rozmiarów okien przeglądarki, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, takimi jak użycie Frameworków CSS, jak Bootstrap, które bazują na responsywnych gridach.

Pytanie 22

Którego znacznika NIE NALEŻY umieszczać w nagłówku dokumentu HTML?

A. <title>

B. <h2>

C. <link>

D. <meta>

Odpowiedź <h2> jest trafna, bo ten znacznik jest właśnie do nagłówków w HTML. Powinien być używany w sekcji <body>, nie w <head>. Jak dobrze wiesz, nagłówki, czyli <h1> do <h6>, mają spore znaczenie w organizacji tekstu i hierarchii, co wpływa później na SEO i dostępność strony. Dzięki <h2> możesz dodać podtytuł, co sprawia, że tekst jest bardziej przejrzysty i łatwiejszy do zrozumienia. Stosowanie nagłówków w odpowiedni sposób to ważna zasada, żeby dokument miał sens i był logicznie poukładany. Warto też wiedzieć, że znaczniki takie jak <link>, <meta> i <title> są super ważne dla strony, ale pełnią inne funkcje niż nagłówki. Więc ogólnie rzecz biorąc, fajnie, że to rozumiesz!

Pytanie 23

Jakie będzie wynik działania programu napisanego w JavaScript, umieszczonego w ramce, kiedy wprowadzisz wartość 5?

var n, i;
 var a = 1;

 n = prompt("Podaj n:", "");

 for (i=n; i>=2; i--)
     a*=i;

 document.write("Wynik ",a);

A. 120

B. 60

C. 625

D. 125

Program jest przykładem prostego algorytmu obliczającego silnię liczby n, którą użytkownik wprowadza za pomocą funkcji prompt. Zmienna a jest inicjalizowana wartością 1 i służy do przechowywania wyniku. Pętla for rozpoczyna się od wartości n i zmniejsza wartość i do 2, za każdym razem mnożąc a przez i. Dla n=5 pętla wykona się pięć razy, obliczając kolejno 5*4*3*2*1, co daje wynik 120. Metoda document.write wyświetla wynik na stronie. Rozumienie mechanizmu działania pętli for i operatora *= jest kluczowe w zrozumieniu algorytmów obliczeniowych używanych w programowaniu JavaScript. Silnia jest podstawowym przykładem algorytmu rekurencyjnego, który można również zaimplementować za pomocą funkcji rekurencyjnej, co jest często stosowane w programowaniu funkcyjnym. Znajomość takich konstrukcji pozwala na tworzenie bardziej zaawansowanych algorytmów przetwarzania danych i optymalizację kodu, co jest cenioną umiejętnością w branży IT.

Pytanie 24

Spośród wymienionych formatów, który charakteryzuje się najszerszą rozpiętością tonalną?

A. BMP

B. PNG

C. RAW

D. JPEG

Odpowiedzi, które nie są poprawne, można analizować w kontekście ich technicznych ograniczeń. Format PNG, mimo że obsługuje przezroczystość i jest bezstratnym formatem, ma ograniczoną rozpiętość tonalną, co oznacza, że nie przechowuje tak dużej ilości informacji tonalnych jak RAW. Ponadto, jego główną funkcją jest przechowywanie obrazów z dużą ilością detali w mniej skomplikowanych kolorach, co czyni go mniej odpowiednim do profesjonalnej obróbki zdjęć w trudnych warunkach oświetleniowych. Format BMP, choć prosty i łatwy w użyciu, również nie wspiera zaawansowanej obróbki kolorów, a jego duża objętość plików powoduje, że nie jest praktyczny dla profesjonalnych zastosowań. BMP nie korzysta z kompresji, co sprawia, że pliki są znacznie większe niż w przypadku innych formatów, ale nie oferuje dodatkowych korzyści w zakresie tonalności. JPEG, pomimo szerokiego zastosowania w fotografii i sieci, jest formatem stratnym, co oznacza, że podczas kompresji traci część danych, a tym samym rozpiętość tonalna jest ograniczona. JPEG jest bardziej odpowiedni do codziennego użytku ze względu na mniejszy rozmiar plików, ale nie daje takiej elastyczności w edycji jak RAW, co czyni go niewłaściwym wyborem dla profesjonalnych fotografów poszukujących najwyższej jakości obrazu.

Pytanie 25

W bazie MySQL zdefiniowano podczas tworzenia tabeli pole

id int NOT NULL AUTO_INCREMENT

Wpis AUTO_INCREMENT oznacza, że

A. wartości tej kolumny będą automatycznie tworzone w trakcie dodawania nowego rekordu do bazy

B. możliwe jest wprowadzenie rekordu z dowolną wartością dla kolumny id

C. wartość kolumny id zostanie automatycznie przypisana przez system i będzie to przypadkowo wygenerowana liczba całkowita

D. kolumna id będzie mogła przyjmować wartości: NULL, 1, 2, 3, 4 i tak dalej

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ w MySQL, gdy pole jest zdefiniowane jako AUTO_INCREMENT, oznacza to, że wartości tego pola będą automatycznie generowane przez system podczas dodawania nowych rekordów. Mechanizm ten jest szczególnie przydatny w przypadku identyfikatorów, ponieważ zapewnia unikalne wartości bez konieczności ręcznego ich przypisywania. Na przykład, jeśli do tabeli dodamy nowy rekord, a ostatni zarejestrowany identyfikator wynosił 5, to nowy rekord będzie miał pole 'id' ustawione na 6. Dzięki temu proces dodawania rekordów jest znacznie uproszczony i zautomatyzowany. Warto zauważyć, że pole AUTO_INCREMENT zwykle powinno być zdefiniowane jako klucz główny (PRIMARY KEY), co dodatkowo zapewnia unikalność wpisów oraz ich szybkie wyszukiwanie. W kontekście standardów branżowych, korzystanie z AUTO_INCREMENT to praktyka, która zwiększa efektywność operacji na bazach danych, zwłaszcza w aplikacjach o dużym obciążeniu, gdzie wiele rekordów jest dodawanych jednocześnie.

Pytanie 26

Funkcja agregująca MIN w języku SQL ma na celu określenie

A. liczby znaków w rekordach zwróconych przez kwerendę

B. średniej wartości kolumny obserwowanej w wyniku zapytania

C. wartości minimalnej z kolumny zwróconej przez kwerendę

D. liczby wierszy zwróconych przez kwerendę

Funkcja agregująca MIN w języku SQL służy do wyznaczania wartości minimalnej w zadanej kolumnie, co jest kluczowym aspektem analizy danych w bazach danych. Przykładowo, gdy korzystasz z zapytania SELECT MIN(wiek) FROM pracownicy, otrzymasz najniższy wiek pracownika w tabeli. To narzędzie jest niezwykle przydatne w raportowaniu oraz przy podejmowaniu decyzji opartych na danych, gdyż pozwala na szybkie określenie najniższych wartości w zestawieniach, takich jak najstarszy pracownik w firmie, najniższa cena produktu, czy najkrótszy czas realizacji zamówienia. W praktyce, używanie funkcji MIN pomaga organizacjom w identyfikacji problemów oraz w optymalizacji procesów. Stosowanie funkcji agregujących, takich jak MIN, jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie analizy danych, ponieważ umożliwia efektywne przetwarzanie dużych zbiorów informacji i wyciąganie z nich wartościowych wniosków, co jest kluczowe w zarządzaniu danymi i tworzeniu raportów analitycznych.

Pytanie 27

Zapytanie przedstawione poniżej zwróci wynik:

SELECT COUNT(cena) FROM uslugi;

A. wszystkie wartości cen usług w tabeli

B. sumę wartości cen usług w tabeli

C. liczbę wszystkich cen usług w tabeli

D. średnią wartość cen usług w tabeli

Zapytanie SQL, które zostało przedstawione, korzysta z funkcji agregującej COUNT(), która zlicza ilość wierszy w tabeli, w której znajduje się kolumna 'cena'. W kontekście tego zapytania, COUNT(cena) zbiera wszystkie wartości w kolumnie 'cena', co oznacza, że zwróci liczbę wszystkich wierszy, w których wartość kolumny 'cena' nie jest NULL. Jest to istotne, ponieważ w praktycznych zastosowaniach bazy danych często potrzebujemy znać ilość elementów dostępnych w danym zbiorze danych, co ma kluczowe znaczenie przy analizowaniu danych oraz generowaniu raportów. Na przykład, jeśli prowadzisz firmę oferującą różne usługi, takie zapytanie pozwala Ci szybko określić, ile różnych usług posiadasz w swojej ofercie oraz jakie są ich ceny. Dobrą praktyką jest używanie funkcji COUNT() w połączeniu z klauzulą WHERE, aby dokładnie określić, które wiersze mają być zliczane, co pozwala na bardziej precyzyjne analizy.

Pytanie 28

Funkcja pg_connect w PHP pozwala na nawiązanie połączenia z bazą danych

A. MS ACCESS

B. PostgreSQL

C. mySQL

D. MS SQL

Polecenie pg_connect w języku PHP jest używane do nawiązywania połączenia z bazą danych PostgreSQL. PostgreSQL to zaawansowany system zarządzania relacyjnymi bazami danych, który obsługuje wiele zaawansowanych funkcji, takich jak transakcje, złożone zapytania czy wsparcie dla różnych typów danych. Funkcja pg_connect przyjmuje jako argumenty łańcuch połączenia, w którym określamy host, port, nazwę bazy danych, użytkownika oraz hasło. Przykładowe użycie polecenia to: $conn = pg_connect("host=localhost dbname=mydb user=myuser password=mypass");. Przy prawidłowym połączeniu, zmienna $conn będzie zawierała uchwyt do bazy danych, który można używać w dalszych operacjach, takich jak wykonywanie zapytań SQL. PostgreSQL jest często wybierany ze względu na swoje możliwości dostosowywania, silne wsparcie dla standardów SQL oraz szeroką społeczność. Warto zauważyć, że pg_connect jest częścią rozszerzenia PHP o nazwie pgsql, które musi być włączone, aby umożliwić korzystanie z tej funkcji.

Pytanie 29

Znacznik <ins> w języku HTML jest używany do wskazania

A. tekstu o zmienionym formacie

B. cytowanego fragmentu tekstu

C. tekstu, który został dodany

D. tekstu, który został usunięty

Znacznik <ins> w języku HTML jest używany do oznaczania tekstu, który został dodany w stosunku do pierwotnej treści dokumentu. Został wprowadzony w standardzie HTML5, co umożliwia programistom i twórcom stron internetowych wyraźne zaznaczanie zmian w treści. Użycie tego znacznika jest szczególnie przydatne w kontekście dokumentów, które podlegają częstym aktualizacjom lub rewizjom, gdyż pozwala użytkownikom łatwo dostrzegać dodany tekst. Przykładem może być sytuacja, w której wprowadzasz poprawki do artykułu na blogu: tekst oznaczony jako <ins> może być wyświetlany z podkreśleniem, co wizualnie wskazuje na jego nowość. Warto także zwrócić uwagę, że znacznik <ins> może być używany w połączeniu z atrybutem 'cite', który wskazuje źródło zmiany, oraz atrybutem 'datetime', który określa datę i godzinę wprowadzenia zmian. Dzięki tym właściwościom, <ins> przyczynia się do lepszego zarządzania treścią w dokumentach HTML, spełniając wymagania dotyczące dostępności i przejrzystości informacji.

Pytanie 30

Który z poniższych znaczników HTML jest używany do tworzenia struktury strony internetowej?

A. <input>

B. <aside>

C. <em>

D. <mark>

Wybór znaczników <em>, <input> oraz <mark> jako odpowiedzi na pytanie o budowę struktury strony internetowej wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące funkcji tych elementów w HTML. Znacznik <em> służy do oznaczania tekstu jako podkreślającego, co ma na celu wskazanie, że dany fragment powinien być wymawiany z naciskiem, nie jest on jednak odpowiedni do budowy struktury strony. Użytkownicy często mylą jego rolę z semantyką budowy, nie dostrzegając, że <em> ma bardziej charakter stylistyczny niż strukturalny. Z kolei <input> jest elementem formularza, używanym do wprowadzania danych przez użytkowników; jego rola w kontekście budowy strony jest ograniczona do interakcji, a nie strukturyzacji zawartości. Ostatecznie <mark> oznacza fragment tekstu, który jest wyróżniony, co także nie przyczynia się do tworzenia struktury strony, lecz do podkreślania ważności informacji. Wybór tych znaczników zamiast <aside> może prowadzić do nieczytelnych i nieprzemyślanych stron, które nie spełniają standardów semantycznych. Kluczowym błędem jest myślenie, że każdy znacznik jest równoważny w kontekście strukturyzacji treści, co jest niezgodne z praktykami zalecanymi przez W3C w tworzeniu dostępnych i przyjaznych dla użytkownika stron internetowych.

Pytanie 31

Aby przedstawić dane w bazach danych, które spełniają określone kryteria, należy stworzyć

A. raport

B. relację

C. makropolecenie

D. formularz

Raport to narzędzie służące do prezentacji danych w sposób, który jest zarówno zrozumiały, jak i użyteczny. W bazach danych raporty pozwalają na łatwe wyodrębnienie, filtrowanie i zestawianie informacji, które spełniają określone kryteria. Na przykład, w systemie zarządzania relacjami z klientami (CRM), raporty mogą być używane do analizy sprzedaży według regionu czy produktu, co wspiera podejmowanie decyzji strategicznych. Dobre praktyki branżowe wskazują, że raporty powinny być zaprojektowane z myślą o odbiorcy – zawierać kluczowe wskaźniki (KPI), wykresy i zestawienia, które ułatwiają interpretację danych. Ponadto, raporty mogą być generowane automatycznie w określonych odstępach czasu, co zwiększa efektywność pracy. Przy projektowaniu raportów warto również uwzględnić aspekty personalizacji i interaktywności, by użytkownicy mogli dostosować widok danych do własnych potrzeb. W ten sposób raporty stają się nie tylko narzędziem prezentacji, ale także wsparciem w procesie analitycznym.

Pytanie 32

W algebrze relacji działanie selekcji polega na

A. wybór krotek, które spełniają określone warunki

B. usunięciu pustych wierszy

C. usunięciu krotek z powtórzonymi polami

D. wybór krotek, które nie zawierają wartości NULL

Wybieranie krotek niezawierających wartości NULL nie jest operacją selekcji w kontekście algebry relacji, ponieważ selekcja ma na celu filtrację krotek na podstawie określonych warunków, a nie jedynie na podstawie obecności lub braku wartości NULL. W praktyce, aby wykluczyć wartości NULL, można zastosować dodatkowe warunki w operacji selekcji, ale to nie definiuje samej operacji selekcji. Z kolei eliminacja pustych wierszy jest związana z usuwaniem krotek, które nie zawierają żadnych danych, co także nie jest równoznaczne z operacją selekcji. Ta operacja odnosi się bardziej do czyszczenia danych niż do ich wybierania na podstawie określonych kryteriów. Ponadto, eliminacja krotek z powtarzającymi się polami nie jest tożsama z selekcją, ponieważ dotyczy bardziej operacji usuwania duplikatów, które są zazwyczaj realizowane przez operacje takie jak DISTINCT w SQL, a nie przez selekcję, która ma na celu wybór krotek na podstawie warunków logicznych. W algebrze relacji kluczowe jest rozróżnienie między operacjami filtrowania danych a operacjami modyfikacji danych, co jest istotne w kontekście projektowania baz danych oraz w zapewnieniu integralności danych.

Pytanie 33

Zmienna zadeklarowana w C++ jako double x*; to

A. zmienna typu całkowitego

B. parametr formalny typu zmiennoprzecinkowego

C. wskaźnik

D. zmienna zmiennoprzecinkowa

Parametr formalny typu rzeczywistego nie ma zastosowania w kontekście 'double x*;', ponieważ nie jest to definicja dla parametru funkcji, lecz dla wskaźnika na zmienną typu double. Zmienna rzeczywista odnosi się do prostej deklaracji zmiennej, która przechowuje wartość typu double, jednak w tym przypadku mamy do czynienia z wskaźnikiem, a nie ze zmienną przechowującą wartość. Zmienna całkowita z kolei jest typem danych przechowującym liczby całkowite, a więc nie ma związku z typem double, który jest przeznaczony dla liczb zmiennoprzecinkowych. Wskaźniki są bardziej zaawansowanym konceptem w C++, pozwalającym na manipulacje adresami w pamięci oraz umożliwiającym dynamiczne alokacje pamięci. Użycie wskaźników jest kluczowe w przypadku struktur danych oraz programowania obiektowego, gdzie pozwalają one na efektywne przechowywanie i zarządzanie danymi. Zrozumienie różnic między różnymi typami danych w języku C++ oraz ich zastosowań jest niezbędne dla prawidłowego projektowania aplikacji i unikania błędów programistycznych.

Pytanie 34

W bazie danych istnieje tabela ksiazki, która posiada pola: tytul, id_autora, data_wypoz, id_czytelnika. Codziennie tworzony jest raport dotyczący książek wypożyczonych w danym dniu, który wyświetla jedynie tytuły książek. Która kwerenda SQL jest odpowiednia do generowania tego raportu?

A. SELECT * FROM ksiazki

B. SELECT tytul, data_wypoz FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRDATENT_E()

C. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRENT_DATE()

D. SELECT tytul FROM ksiazki

Ta odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje funkcję CURRENT_DATE(), która zwraca bieżącą datę systemową. Zapytanie SQL SELECT tytul FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRENT_DATE(); umożliwia wybranie jedynie tych książek, które zostały wypożyczone w dniu, w którym raport jest generowany. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania danymi, ponieważ pozwala na efektywne filtrowanie danych bez zbędnych informacji. W kontekście bazy danych, operacje takie jak filtrowanie danych według daty są kluczowe dla tworzenia raportów, które są użyteczne i zrozumiałe dla użytkowników. Dzięki temu możemy na przykład generować codzienne zestawienia wypożyczeń książek, co jest szczególnie przydatne w bibliotekach oraz innych instytucjach zajmujących się wynajmem materiałów. Użycie odpowiednich funkcji w SQL jest nie tylko korzystne, ale również zwiększa efektywność procesów analitycznych oraz zarządzania danymi.

Pytanie 35

W bazach danych typ DECIMAL jest przeznaczony do przechowywania

A. liczb zapisanych w systemie binarnym.

B. liczb rzeczywistych stałoprzecinkowych.

C. danych napisowych o określonej długości.

D. liczb rzeczywistych zmiennoprzecinkowych.

Poprawnie – typ DECIMAL w bazach danych jest przeznaczony do przechowywania liczb rzeczywistych stałoprzecinkowych, czyli takich, gdzie liczba miejsc po przecinku jest z góry określona i zawsze dokładnie reprezentowana. W definicji kolumny podajemy zwykle dwa parametry, np. DECIMAL(10,2), gdzie 10 to całkowita liczba cyfr, a 2 to liczba cyfr po przecinku. Dzięki temu baza wie, że np. wartość 1234,50 będzie przechowywana bez zaokrągleń binarnych, które występują w typach zmiennoprzecinkowych (FLOAT, DOUBLE). To jest kluczowe w zastosowaniach finansowych: kwoty pieniędzy, stawki VAT, kursy walut, limity kredytowe, rozliczenia magazynowe. W takich miejscach nawet jeden grosz różnicy przy dużej liczbie operacji potrafi narobić bałaganu. Moim zdaniem w projektach produkcyjnych dobra praktyka jest taka, że wszystko, co ma sens biznesowy jako „kwota”, „saldo”, „cena jednostkowa”, „rabat procentowy z dokładnością do dwóch lub czterech miejsc” trzymamy właśnie w DECIMAL/NUMERIC, a nie w FLOAT. Standard SQL definiuje typy DECIMAL i NUMERIC jako typy dokładne (exact numeric), co oznacza, że operacje arytmetyczne na nich są przewidywalne i nie generują dziwnych ogonków typu 1.199999999 zamiast 1.2. W wielu silnikach (MySQL, PostgreSQL, SQL Server) DECIMAL jest implementowany wewnętrznie jako zapis dziesiętny, często podobny do „dużej liczby całkowitej” z wirtualnym przecinkiem w określonym miejscu. Dobrą praktyką jest też dobór precyzji z zapasem, np. DECIMAL(18,4) dla kwot w systemach księgowych, żeby uniknąć przepełnień przy większych sumach. W praktyce webowej, gdy aplikacja PHP czy JavaScript komunikuje się z bazą, to właśnie typ DECIMAL pozwala zachować spójność między tym, co widzi użytkownik na formularzu, a tym, co finalnie zapisuje się w tabeli – bez ukrytych błędów zaokrągleń.

Pytanie 36

Obiekt bazy danych, którego głównym przeznaczeniem jest drukowanie lub wyświetlanie zestawień danych, to

A. formularz.

B. raport.

C. moduł.

D. makro.

Poprawna odpowiedź to „raport”, bo właśnie ten obiekt bazy danych jest przeznaczony typowo do estetycznego drukowania lub wyświetlania gotowych zestawień danych. W typowych systemach bazodanowych, takich jak Microsoft Access czy różne narzędzia klasy RAD, formularze służą głównie do wprowadzania i edycji danych, kwerendy do ich wyszukiwania i filtrowania, a raporty do prezentacji wyników w uporządkowanej, czytelnej formie. Raport ma własny projekt układu: nagłówki, stopki, grupowanie po polach (np. po kliencie, dacie, dziale), sumy częściowe i końcowe, numerację stron, a często także pola obliczeniowe. To jest dokładnie to, czego potrzebujemy, gdy chcemy przygotować np. wydruk faktur, miesięczne zestawienie sprzedaży, raport obecności pracowników albo raport kasowy do działu księgowości. Z mojego doświadczenia raport traktuje się jako końcowy produkt pracy z danymi – użytkownika końcowego zwykle nie interesują tabele czy relacje, tylko czy dostanie przejrzysty wydruk lub PDF, który można wysłać dalej. Dobre praktyki mówią, żeby w raportach nie upychać logiki biznesowej ani skomplikowanych obliczeń, tylko oprzeć je na dobrze przygotowanych kwerendach. Raport powinien być możliwie prosty, czytelny i stabilny – tak, żeby zmiana sposobu liczenia odbywała się w warstwie zapytań, a nie w każdym raporcie osobno. W narzędziach BI (np. Power BI, Tableau, ale też klasyczne Crystal Reports) idea jest podobna: raport to warstwa prezentacji, która korzysta z danych z bazy, modelu analitycznego albo widoków SQL. W praktyce w firmach raporty są podstawą podejmowania decyzji, więc poprawne zrozumienie ich roli w bazie danych jest naprawdę kluczowe.

Pytanie 37

Jakie znaki będą przechowywane w zmiennej $napis po uruchomieniu poniższego kodu PHP?

$napis = "Programowanie w PHP";
$napis = substr($napis, 3, 5);

A. ogram

B. gr

C. gramo

D. og

Gratulacje, dobrze zrozumiałeś działanie funkcji substr w języku PHP. Ta funkcja jest używana do wyodrębnienia części ciągu znaków. W tym przypadku, wyodrębnienia 5 znaków zaczynając od czwartego znaku (indeks 3) w napisie. W rezultacie, otrzymujemy ciąg 'gramo'. Warto zwrócić uwagę, że indeksowanie w PHP (podobnie jak w większości języków programowania) zaczyna się od zera, a nie od jeden. Dlatego 'czwarty' znak ma indeks 3. Używanie funkcji substr jest częstą praktyką przy manipulacji ciągami znaków w PHP, więc zrozumienie jej działania jest bardzo ważne. Przykładowo, jeżeli chcemy wyodrębnić fragment tekstu od pewnego miejsca do końca, możemy tego dokonać nie podając trzeciego parametru funkcji substr.

Pytanie 38

W SQL, aby dokonać zmiany w strukturze tabeli, na przykład dodać lub usunąć kolumnę, powinno się użyć polecenia

A. DROP TABLE

B. TRUNCATE

C. ALTER TABLE

D. UPDATE

Odpowiedź 'ALTER TABLE' jest prawidłowa, ponieważ to polecenie w SQL umożliwia modyfikację struktury istniejącej tabeli. Dzięki 'ALTER TABLE' możemy dodawać nowe kolumny, usuwać istniejące, zmieniać typy danych kolumn, a także ustawiać ograniczenia, takie jak klucze główne czy unikalne. Przykładowe zastosowanie to: 'ALTER TABLE employees ADD COLUMN birthdate DATE;' co dodaje kolumnę 'birthdate' do tabeli 'employees'. Użycie tego polecenia jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na elastyczne dostosowywanie struktury bazy danych w odpowiedzi na zmieniające się wymagania aplikacji. Warto również zaznaczyć, że 'ALTER TABLE' jest standardowym poleceniem w SQL, co oznacza, że jest obsługiwane przez większość systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy SQL Server, co czyni je uniwersalnym narzędziem w pracy z danymi.

Pytanie 39

Jaki typ powinien być wykorzystany, aby pole danych mogło przyjmować liczby zmiennoprzecinkowe?

A. VARCHAR

B. FLOAT

C. INT

D. CHAR

Typ danych FLOAT jest idealnym rozwiązaniem do przechowywania liczb rzeczywistych, ponieważ umożliwia reprezentację wartości z przecinkiem dziesiętnym. W przeciwieństwie do typu INT, który obsługuje jedynie liczby całkowite, FLOAT potrafi przechowywać znacznie szerszy zakres wartości, w tym liczby z miejscami po przecinku. Użycie typu FLOAT jest szczególnie korzystne w aplikacjach wymagających precyzyjnych obliczeń, takich jak kalkulatory, systemy finansowe czy analizy danych. Przykładowo, w systemach baz danych SQL, definiując kolumnę jako FLOAT, możemy przechowywać wartości takie jak 3.14, -0.001 lub 2.71828. Standard SQL określa, że FLOAT może posiadać różne precyzje, co pozwala na dostosowanie pamięci do potrzeb konkretnej aplikacji. W praktyce, FLOAT jest wykorzystywany w złożonych obliczeniach inżynieryjnych, gdzie precyzyjne wartości są kluczowe dla wyników obliczeń.

Pytanie 40

W przedstawionej definicji typu wyliczeniowego w języku C++ enumerator CZWARTEK będzie miał wartość równą

A. liczbie 1

B. napisowi "CZWARTEK"

C. napisowi 'CZWARTEK'

D. liczbie 4

W języku C++ typ wyliczeniowy (enum) pozwala na definiowanie grupy nazwanych stałych całkowitych. W przedstawionej definicji enum dni {PONIEDZIAŁEK = 1, WTOREK, ŚRODA, CZWARTEK, PIĄTEK, SOBOTA, NIEDZIELA}; inicjalizacja PONIEDZIAŁEK na 1 powoduje, że kolejne wyliczane wartości są automatycznie zwiększane o 1. Oznacza to, że wartość dla WTOREK wynosi 2, ŚRODA to 3, a CZWARTEK automatycznie staje się równy 4. Takie podejście jest powszechnie stosowane w programowaniu do reprezentowania dyskretnych zestawów wartości, co ułatwia interpretację kodu i minimalizuje ryzyko błędów. W praktyce typy wyliczeniowe są używane do przechowywania dni tygodnia, stanów maszyn oraz innych uporządkowanych kolekcji. Są zgodne ze standardem C++ i odgrywają istotną rolę w tworzeniu czytelnego i efektywnego kodu. Ich zaletą jest możliwość łatwej manipulacji wartościami oraz zwiększenie czytelności kodu dzięki użyciu przyjaznych nazw zamiast surowych wartości liczbowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej