Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik rachunkowości
  • Kwalifikacja: EKA.05 - Prowadzenie spraw kadrowo-płacowych i gospodarki finansowej jednostek organizacyjnych
  • Data rozpoczęcia: 14 czerwca 2026 15:31
  • Data zakończenia: 14 czerwca 2026 15:51

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Przedstawionym fragmentem pisma sporządzonym w Hurtowni OLA sp. z o.o. jest

Hurtownia OLA sp. z o.o.
ul. Zamkowa 8
19-300 EŁK		Wrocław, 01.10.2023 r.
Pani
Joanna Łempicka
Specjalista ds. kadr
Zgodnie z postanowieniami art. 29 § 3 Kodeksu pracy informuję Panią, że:
1) obowiązujące Panią normy czasu pracy wynoszą: 8 godzin dziennie, 40 godzin tygodniowo w pięciodniowym tygodniu pracy;
2) wynagrodzenie za pracę jest wypłacane raz w miesiącu, płatne z dołu do ostatniego dnia miesiąca w siedzibie biura lub przelewem na wskazane przez Panią pisemnie konto;
3) przysługuje Pani urlop wypoczynkowy w wymiarze wynikającym z art. 154-158 Kodeksu pracy;
4) pracownik potwierdza swoją obecność w pracy poprzez podpisanie listy obecności;
5) za każdą godzinę pracy przepracowaną ponad normy czasu pracy, oprócz zasadniczego wynagrodzenia, przysługuje Pani dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych zgodnie z Kodeksem pracy. (….)

Teresa Smaka
(Podpis prezesa)
Oświadczam, że zapoznałam się z powyższymi informacjami

01.10.2023 r. Joanna Łempicka
(Data i podpis pracownika)
A. umowa o pracę na czas nieokreślony.
B. informacja o warunkach zatrudnienia.
C. świadectwo pracy.
D. instruktaż stanowiskowy.
Wybór odpowiedzi nieprawidłowej może wynikać z mylnego zrozumienia charakterystyki dokumentów związanych z zatrudnieniem. Umowa o pracę na czas nieokreślony to dokument regulujący relacje między pracodawcą a pracownikiem, określający wszystkie istotne warunki pracy, ale nie jest to informacja o warunkach zatrudnienia. Instruktaż stanowiskowy dotyczy przygotowania pracownika do wykonywania określonych zadań na danym stanowisku i nie zawiera ogólnych informacji o zatrudnieniu. Świadectwo pracy natomiast jest dokumentem, który pracodawca wydaje pracownikowi po zakończeniu stosunku pracy i ma na celu potwierdzenie okresu zatrudnienia oraz jego warunków, co również jest różne od bieżącej informacji o warunkach pracy. Przykładem typowego błędu myślowego jest założenie, że dokumenty te mogą być używane zamiennie, podczas gdy każdy z nich ma swoją specyfikę i zastosowanie w innym kontekście. Zrozumienie różnic między tymi dokumentami jest kluczowe dla właściwego zarządzania zasobami ludzkimi oraz przestrzegania obowiązujących przepisów prawnych. Ignorowanie tych niuansów może prowadzić do nieprawidłowego stosowania prawa pracy, co może mieć daleko idące konsekwencje dla obu stron, dlatego kluczowe jest, aby pracownicy i pracodawcy byli świadomi tych różnic.
Pytanie 2

Jakie czynności mogą być przedmiotem umowy o dzieło?

A. czyszczenie biura
B. udzielanie pomocy w zawieraniu umów ubezpieczeniowych
C. napisanie programu komputerowego
D. udostępnienie samochodu w zamian za opłatę
Umowa o dzieło jest szczególnym rodzajem umowy cywilnoprawnej, w której przedmiotem jest wykonanie określonego dzieła, które ma charakteryzować się indywidualnym, unikatowym charakterem. Napisanie programu komputerowego, jako proces twórczy, doskonale wpisuje się w definicję dzieła, ponieważ wymaga kreatywności, wiedzy technicznej oraz umiejętności dostosowania rozwiązania do specyficznych potrzeb klienta. W praktyce, programy komputerowe są często tworzone na zlecenie firm, które potrzebują dedykowanych rozwiązań informatycznych, co podkreśla znaczenie umowy o dzieło w branży IT. Umowy tego typu regulują prawa i obowiązki obu stron, w tym wynagrodzenie oraz terminy realizacji, a także mogą odnosić się do przeniesienia praw autorskich do stworzonego oprogramowania, co jest kluczowe w kontekście ochrony intelektualnej. Warto również zaznaczyć, że zgodnie z polskim Kodeksem cywilnym, umowa o dzieło różni się od umowy zlecenia, co wpływa na zakres odpowiedzialności wykonawcy oraz formę realizacji zlecenia.
Pytanie 3

Andrzej Nowak ukończył 4-letnie technikum i dwuletnią szkołę policealną. Po ukończeniu szkoły policealnej podjął pierwszą pracę. Jaki okres zostanie wliczony do podstawy wymiaru urlopu tego pracownika z tytułu ukończonych szkół?

Art. 155. § 1. Kodeksu pracy
Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się z tytułu ukończenia:
1) zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej – przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 3 lata
2) średniej szkoły zawodowej – przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat,
3) średniej szkoły zawodowej dla absolwentów zasadniczych (równorzędnych) szkół zawodowych – 5 lat,
4) średniej szkoły ogólnokształcącej – 4 lata,
5) szkoły policealnej – 6 lat,
6) szkoły wyższej – 8 lat.
Okresy nauki, o których mowa w pkt 1-6, nie podlegają sumowaniu.
A. 5 lat
B. 6 lat
C. 10 lat
D. 8 lat
Andrzej Nowak kończąc technikum i szkołę policealną, ma prawo zaliczyć 6 lat do podstawy wymiaru urlopu. To wynika z przepisów, które mówią, że do zatrudnienia liczy się tylko czas nauki w szkołach wyższych i policealnych. Czas w technikum, mimo że to szkoła średnia, nie jest brany pod uwagę. Więc praktycznie, pracodawcy patrzą tylko na te lata, które są bezpośrednio związane z kwalifikacjami zawodowymi, co ma duże znaczenie przy ustalaniu długości urlopu. Szkoły policealne dostarczają wiedzy i umiejętności, które są bardziej przydatne na rynku pracy, dlatego te lata wlicza się do okresu zatrudnienia. Moim zdaniem, posiadanie dobranych dyplomów i ukończonych kursów naprawdę ma duży wpływ na to, jak potoczy się nasza kariera zawodowa. Dlatego znajomość przepisów dotyczących urlopów i uznawania lat nauki jest kluczowa dla każdego, kto chce coś osiągnąć w życiu zawodowym.
Pytanie 4

Czego dotyczy umowa o dzieło?

A. prowadzenie dokumentacji personalnej pracowników firmy
B. stała obsługa prawna firmy
C. prowadzenie kompleksowej księgowości spółki
D. sporządzenie zamknięcia bilansu spółki
Sporządzenie bilansu zamknięcia spółki jest odpowiednim przedmiotem umowy o dzieło, ponieważ dotyczy wykonania konkretnego zadania, które ma wyraźny rezultat w postaci dokumentu finansowego. Umowa o dzieło ma na celu wykonanie określonego dzieła, które jest jednorazowe i ma charakter jakościowy. Bilans zamknięcia, będący podsumowaniem sytuacji finansowej spółki na koniec roku obrotowego, jest zadaniem, które wymaga specjalistycznej wiedzy oraz umiejętności. W praktyce, taka umowa może być zawierana z biurami rachunkowymi lub niezależnymi księgowymi, którzy są w stanie przygotować bilans zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadami rachunkowości. Dobrze przygotowany bilans nie tylko spełnia wymogi formalne, ale także dostarcza istotnych informacji dla przyszłych decyzji zarządu, inwestorów oraz organów podatkowych, co podkreśla jego znaczenie w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa.
Pytanie 5

Pracownik jest zatrudniony na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Otrzymuje miesięczne wynagrodzenie netto w kwocie 5 000,00 zł. Na podstawie przepisów Kodeksu pracy ustal maksymalną kwotę potrącenia z tytułu należności alimentacyjnych, jakiego może dokonać pracodawca z wynagrodzenia pracownika, jeżeli nie ma potrąceń z innych tytułów?

Art. 87. [Potrącenia z wynagrodzenia za pracę]
§ 1. Z wynagrodzenia za pracę - po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne, zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wpłat dokonywanych do pracowniczego planu kapitałowego, w rozumieniu ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. poz. 2215), jeżeli pracownik nie zrezygnował z ich dokonywania - podlegają potrąceniu tylko następujące należności:

1) sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych;
2) sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne;
3) zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi;
4) kary pieniężne przewidziane w art. 108.
§ 2. Potrąceń dokonuje się w kolejności podanej w § 1.
§ 3. Potrącenia mogą być dokonywane w następujących granicach:
1) w razie egzekucji świadczeń alimentacyjnych - do wysokości trzech piątych wynagrodzenia;
2) w razie egzekucji innych należności lub potrącania zaliczek pieniężnych - do wysokości połowy wynagrodzenia.
§ 4. Potrącenia, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3, nie mogą w sumie przekraczać połowy wynagrodzenia, a łącznie z potrąceniami, o których mowa w § 1 pkt 1 - trzech piątych wynagrodzenia. Niezależnie od tych potrąceń kary pieniężne potrąca się w granicach określonych w art. 108.
A. 2 500,00 zł
B. 3 500,00 zł
C. 2 000,00 zł
D. 3 000,00 zł
Wybrane odpowiedzi, które nie są zgodne z przepisami, mogą wynikać z niepełnego zrozumienia zasad dotyczących potrąceń z wynagrodzenia. Potrącenia z tytułu należności alimentacyjnych są regulowane przez Kodeks pracy oraz inne przepisy prawne, które precyzują, że maksymalna kwota, jaką pracodawca może potrącić, wynosi trzy piąte miesięcznego wynagrodzenia netto. Wybór kwoty 2 500,00 zł sugeruje, że postrzegasz potrącenie w innym kontekście, być może myśląc o połowie wynagrodzenia. Z kolei odpowiedź 2 000,00 zł może wynikać z błędnego obliczenia lub nieznajomości właściwych zasad, co prowadzi do niedoszacowania kwoty. Odpowiedź 3 500,00 zł z kolei ustawia kwotę blisko maksymalnej, ale nadal przekracza odpowiednie zasady dotyczące potrąceń alimentacyjnych. Warto zrozumieć, że prawidłowe obliczenia opierają się na przepisach prawnych, które zabezpieczają interesy pracowników. Typowe błędy myślowe, które mogą wystąpić, to pomijanie faktu, że potrącenia alimentacyjne są regulowane niezależnie od innych zobowiązań finansowych, a także nieuznawanie limitów, które mają na celu ochronę pracowników. Praktyczne zrozumienie tych zasad jest kluczowe w pracy z wynagrodzeniami i ich obliczeniami.
Pytanie 6

Zamieszczone pismo sporządzone w Hurtowni KAMA sp. z o.o. to

Hurtownia KAMA sp. z o.o.
ul. Piękna 12
50-123 Wrocław		Wrocław, 02.11.2018 r.
Pani
Malwina Kruk
Specjalista ds. kadr

Zgodnie z postanowieniami art. 29 § 3 Kodeksu pracy informuję Panią, że:

1) obowiązujące Panią normy czasu pracy wynoszą: 8 godzin dziennie, 40 godzin tygodniowo w pięciodniowym tygodniu pracy;

2) wynagrodzenie za pracę jest wypłacane raz w miesiącu, płatne z dołu do ostatniego dnia miesiąca w siedzibie biura lub przelewem na wskazane przez Panią pisemnie konto;

3) przysługuje Pani urlop wypoczynkowy w wymiarze wynikającym z art. 154-158 Kodeksu pracy;

4) pracownik potwierdza swoją obecność w pracy poprzez podpisanie listy obecności;

5) za każdą godzinę pracy przepracowaną ponad normę czasu pracy, oprócz zasadniczego wynagrodzenia, przysługuje Pani dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych zgodnie z Kodeksem pracy.

....Michał Nowak....
(Podpis prezesa)

Oświadczam, że zapoznałem/am się z powyższymi informacjami

.................................
(Data i podpis pracownika)

A. informacja o warunkach zatrudnienia.
B. instruktaż stanowiskowy.
C. świadectwo pracy.
D. umowa o pracę na czas nieokreślony.
Zamieszczone pismo jest informacją o warunkach zatrudnienia, co jest zgodne z przepisami zawartymi w Kodeksie pracy, a w szczególności w jego artykule 29 § 3. Tego rodzaju dokument ma kluczowe znaczenie dla pracownika, ponieważ dostarcza mu istotnych informacji na temat jego przyszłych warunków pracy. W praktyce informacja ta powinna zawierać elementy takie jak wymiar czasu pracy, wysokość wynagrodzenia, zasady dotyczące urlopu oraz ewentualne inne przywileje lub wymagania związane z zatrudnieniem. Przykładem praktycznego zastosowania jest sytuacja, gdy pracownik zaczyna nową pracę i otrzymuje taki dokument na początku swojego zatrudnienia. Dzięki temu ma jasność co do swoich uprawnień oraz obowiązków, co z kolei wpływa na jego poczucie bezpieczeństwa i komfortu w nowym miejscu pracy. Dobrą praktyką jest, aby wszelkie warunki były również konsultowane z pracownikiem, co podnosi transparentność relacji pracowniczych.
Pytanie 7

Osoba pracująca na ¾ etatu, mająca dwuletnie doświadczenie zawodowe i będąca absolwentem szkoły średniej zawodowej, ma prawo do urlopu wypoczynkowego w wysokości

A. 15 dni
B. 20 dni
C. 26 dni
D. 19 dni
Odpowiedź 15 dni jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z polskim Kodeksem pracy, pracownik zatrudniony na ¾ etatu ma prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze proporcjonalnym do czasu pracy. Pracownik, który ma co najmniej 10-letni staż pracy, przysługuje 26 dni urlopu, a dla pracowników z krótszym stażem, wymiar ten jest obliczany w oparciu o staż pracy oraz status zatrudnienia. W przypadku pracownika o dwóch latach stażu pracy oraz średnim wykształceniu, przysługuje mu 20 dni urlopu, co w przypadku zatrudnienia na ¾ etatu obniża się do 15 dni. Przykładowo, systematyczne obliczanie urlopu jest istotne przy planowaniu harmonogramu pracy oraz urlopów, co może wpłynąć na efektywność organizacyjną. Warto również zauważyć, że pracownicy mają prawo do pełnego wykorzystania swojego urlopu, co jest realizowane poprzez zgodne z przepisami planowanie urlopów w firmie oraz wprowadzenie polityki urlopowej, która promuje zdrowie i dobrostan pracowników.
Pytanie 8

Jak długo trwa okres wypowiedzenia dla pracownika, który jest zatrudniony od 5 lat na umowę o pracę na czas nieokreślony?

A. dwa tygodnie
B. trzy miesiące
C. jeden miesiąc
D. jeden tydzień
Okres wypowiedzenia dla pracownika zatrudnionego na umowę o pracę na czas nieokreślony wynosi trzy miesiące, jeżeli pracownik ma co najmniej pięcioletni staż pracy. Zgodnie z Kodeksem pracy w Polsce, długość okresu wypowiedzenia jest uzależniona od długości zatrudnienia. Pracownicy, którzy przepracowali od 3 do 6 lat, mają prawo do trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Przykładowo, jeżeli pracownik z pięcioletnim stażem zdecyduje się na zmianę miejsca pracy lub pracodawca zdecyduje się na rozwiązanie umowy, obie strony zobowiązane są do przestrzegania tego okresu. To daje czas na przygotowanie się do zmiany oraz na ewentualne poszukiwanie nowego zatrudnienia. Praktyka ta ma na celu ochronę stabilności zatrudnienia i zapewnienie pracownikom odpowiedniego czasu na adaptację do nowych warunków. Dobrą praktyką w firmach jest komunikowanie się z pracownikami o planowanych zmianach, co może również ułatwić proces wypowiedzenia umowy.
Pytanie 9

Zamawiający, będący osobą fizyczną prowadzącą Biuro Obrotu Nieruchomościami, powinien przygotować dokumentację zdjęciową lokalu usytuowanego przy ulicy Krakowskiej 3/5 w Warszawie, który został zgłoszony do sprzedaży. Termin realizacji to 31.04.2014 roku. Wykonawca ma prawo zlecić wykonanie dokumentacji innej osobie. Jakiego rodzaju umowę powinien zawrzeć zamawiający z wykonawcą, który nie prowadzi działalności gospodarczej?

A. o dzieło
B. o pracę na zastępstwo
C. o pracę na okres próbny
D. o pracę nakładczą
Umowa o dzieło jest formą umowy cywilnoprawnej, która ma na celu wykonanie konkretnego zadania, w tym przypadku stworzenie dokumentacji fotograficznej lokalu. W umowie o dzieło wykonawca zobowiązuje się do osiągnięcia rezultatu, czyli dostarczenia określonej liczby zdjęć, które spełniają wymagania zamawiającego. Warto zauważyć, że wykonawca ma swobodę w sposobie realizacji zadania, co oznacza, że może powierzyć wykonanie dokumentacji innej osobie, co jest zgodne z przepisami Kodeksu cywilnego. Przykładem może być sytuacja, gdy wykonawca korzysta z usług fotografa, który posiada odpowiednie umiejętności i sprzęt. Umowa o dzieło jest korzystna dla zamawiającego, gdyż płaci się za efekt końcowy, a nie za czas pracy wykonawcy. Dobrą praktyką jest określenie w umowie wszystkich istotnych szczegółów, takich jak termin, miejsce wykonania oraz wymagania dotyczące jakości zdjęć, co może pomóc uniknąć nieporozumień i zapewnić satysfakcję obu stron.
Pytanie 10

Przepisy Kodeksu cywilnego określają umowę

A. o pracę na czas zastępstwa
B. o pracę tymczasową na czas określony
C. o pracę nakładczą na czas nieokreślony
D. zlecenia na czas określony
Umowa zlecenia na czas określony jest opisana w Kodeksie cywilnym, w artykułach 734 i kolejnych. To taki rodzaj umowy, gdzie zlecający płaci za wykonanie konkretnej usługi. Przykładem zastosowania może być sytuacja, kiedy firma potrzebuje kogoś do pomocy przy realizacji jakiegoś projektu, powiedzmy, podczas organizacji eventu. Warto wiedzieć, że umowa zlecenia różni się od umowy o pracę, bo nie ma tych wszystkich obowiązków, jak urlopy czy ubezpieczenie społeczne. Z mojego doświadczenia, umowy zlecenia często spotkać można w branżach takich jak kreatywne, consulting czy IT, gdzie elastyczność jest super ważna. Fajnie też podkreślić, że takie umowy można wykorzystać do zlecenia zadań, które nie wymagają stałego zatrudnienia, co jest zgodne z zasadami dobrego zarządzania ludźmi w firmie.
Pytanie 11

Pracownik z piętnastoletnim doświadczeniem zawodowym był zatrudniony u swojego pierwszego pracodawcy na pełen etat do 31 sierpnia 2018 r. i skorzystał z 17 dni urlopu wypoczynkowego za 2018 rok. Od 5 września 2018 r. rozpoczął pracę na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy u drugiego pracodawcy. Ile dni urlopu wypoczynkowego przysługiwało mu za rok 2018 u drugiego pracodawcy?

A. 20 dni
B. 7 dni
C. 9 dni
D. 26 dni
Odpowiedź to 9 dni urlopu, które przysługiwały temu pracownikowi w 2018 roku u jego drugiego pracodawcy. Generalnie, według Kodeksu pracy, każdy pracownik ma prawo do 20 dni urlopu rocznego, jeśli pracuje na pełen etat. Ale jak nie przepracował całego roku, to urlop oblicza się proporcjonalnie. Tu mamy sytuację, że pracownik zaczął pracę 5 września 2018 roku, czyli przepracował dokładnie 4 miesiące i 26 dni w tym roku. Przeliczając to, mamy (4 miesiące/12 miesięcy) * 20 dni, co daje około 6,67 dni. Zaokrąglamy to do 7 dni. Jednak ten pracownik wcześniej wykorzystał 17 dni urlopu u pierwszego pracodawcy, co daje mu prawo do dodatkowych dni urlopowych w nowym miejscu. Całkowicie więc wychodzi 7 dni z drugiego zatrudnienia, a dodatkowo 2 dni, które mu pozostały z nadmiaru, co razem daje 9 dni. To wszystko jest zgodne z zasadami, które mają na celu równowagę między potrzebami pracowników a wymaganiami pracodawców.
Pytanie 12

Całkowity czas urlopu ojcowskiego wynosi

A. 2 tygodnie
B. 38 tygodni
C. 32 tygodnie
D. 20 tygodni
W Polsce urlop ojcowski to 2 tygodnie. Przysługuje on tatusiom, którzy pracują na umowie o pracę i mogą wziąć go w ciągu 24 miesięcy od narodzin dziecka. To, moim zdaniem, bardzo dobry pomysł, bo ojcowie naprawdę potrzebują czasu, żeby zająć się noworodkiem. Mają możliwość wykorzystania tego urlopu w całości lub podzielić go na dwie części, co jest super, bo daje elastyczność. Te przepisy są zgodne z europejskimi normami, co tylko pokazuje, jak ważne jest, żeby ojcowie mieli możliwość pomocy w opiece nad dziećmi. Korzystanie z urlopu ojcowskiego może też dobrze wpływać na relacje rodzinne i rozwój emocjonalny dzieci. Warto znać te wszystkie zasady.
Pytanie 13

W połowie marca pracownica powróciła do pracy po urlopie macierzyńskim. Od pierwszego dnia kwietnia pracodawca nie musi opłacać składek na Fundusz Pracy przez czas

A. 24 miesięcy
B. 6 miesięcy
C. 36 miesięcy
D. 12 miesięcy
Wybór odpowiedzi wskazujących na krótsze okresy zwolnienia z opłacania składek na Fundusz Pracy może być wynikiem niewłaściwego zrozumienia przepisów dotyczących urlopów macierzyńskich oraz przywilejów przysługujących pracodawcom. Odpowiedzi 12 miesięcy, 24 miesięcy oraz 6 miesięcy nie odzwierciedlają aktualnych regulacji prawnych, które jednoznacznie mówią o 36 miesiącach zwolnienia. Typowym błędem jest myślenie, że krótsze okresy są wystarczające do wsparcia powrotu pracowników, co może wynikać z braku wiedzy o długoterminowych korzyściach płynących z zatrudnienia osób, które wróciły z urlopów macierzyńskich. Warto również zauważyć, że znaczenie ma nie tylko czas zwolnienia z opłat, ale również strategia zatrudnienia i zatrzymania pracowników powracających po urlopach. Pracodawcy, nie korzystając z pełnych ulg, mogą tracić szansę na obniżenie kosztów pracy, co jest szczególnie ważne w kontekście konkurencyjności na rynku. Zrozumienie przepisów i ich zastosowania jest kluczowe dla efektywnego zarządzania zasobami ludzkimi oraz finansami firmy.
Pytanie 14

Na jak długo maksymalnie można zawrzeć umowę o pracę na próbę?

A. 6 miesięcy
B. 2 miesiące
C. 3 miesiące
D. 1 miesiąc
Umowa o pracę na okres próbny może być zawarta maksymalnie na 3 miesiące, co jest zgodne z art. 25 § 1 Kodeksu pracy. Taki okres próbny jest stosunkowo krótki, co ma na celu zarówno ocenę kompetencji pracownika, jak i umożliwienie pracodawcy podjęcia decyzji o dalszym zatrudnieniu. Długość trwania umowy na okres próbny jest istotna, ponieważ pozwala na szybkie podjęcie decyzji o ewentualnym przedłużeniu umowy na czas nieokreślony lub na czas określony. Przykładem może być zatrudnienie nowego pracownika w firmie, gdzie przez te 3 miesiące jego efektywność, umiejętności oraz integracja z zespołem są analizowane. Po zakończeniu okresu próbnego, pracownik ma prawo do stałego zatrudnienia, o ile spełnia wymagania stawiane przez pracodawcę. Warto również zauważyć, że w przypadku niewłaściwego doświadczenia, zarówno pracownik, jak i pracodawca mają możliwość zakończenia umowy bez długotrwałych konsekwencji, co jest korzystne w dynamicznie zmieniającym się środowisku pracy.
Pytanie 15

Pracodawca jest zobowiązany, zanim pracownik rozpocznie pracę, sprawdzić, czy istnieją jakiekolwiek medyczne przeciwwskazania do wykonywania zawodu. W takim przypadku wystawia on skierowanie na badanie lekarskie do

A. lekarza medycyny pracy, z którym pracodawca zawarł umowę
B. jakiegokolwiek lekarza
C. jakiegokolwiek lekarza specjalistę
D. lekarza pierwszego kontaktu
Pracodawca ma obowiązek zapewnienia, że nowo zatrudniony pracownik jest zdolny do wykonywania swoich obowiązków zawodowych, co w praktyce oznacza, że musi on zlecić przeprowadzenie badań lekarskich. Badania te powinny odbywać się u lekarza medycyny pracy, z którym pracodawca ma podpisaną umowę. Lekarze ci są wykwalifikowani do oceny stanu zdrowia pracowników w kontekście ich przyszłych obowiązków zawodowych. Przykładowo, lekarz medycyny pracy może ocenić, czy pracownik może pracować w warunkach narażających na hałas, chemikalia czy inne niebezpieczeństwa. Warto pamiętać, że zgodnie z Kodeksem pracy, to pracodawca jest odpowiedzialny za skierowanie pracownika na badania, a nie sam pracownik. Dobrze jest również wiedzieć, że wyniki tych badań są istotne nie tylko dla bezpieczeństwa pracowników, ale także dla firmy, aby uniknąć potencjalnych problemów prawnych i związanych z odpowiedzialnością za zdrowie pracowników.
Pytanie 16

Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, pracownik, który świadczy pracę w godzinach nocnych, ma prawo do dodatku do wynagrodzenia za każdą przepracowaną godzinę w wysokości

A. 5% wynagrodzenia godzinowego ustalonego na podstawie minimalnej stawki za pracę
B. 20% wynagrodzenia godzinowego ustalonego na podstawie minimalnej stawki za pracę
C. 10% wynagrodzenia godzinowego ustalonego na podstawie minimalnej stawki za pracę
D. 15% wynagrodzenia godzinowego ustalonego na podstawie minimalnej stawki za pracę
Odpowiedź, która wskazuje na 20% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę, jest zgodna z przepisami Kodeksu pracy, które stanowią, że pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej przysługuje dodatek w wysokości co najmniej 20% tej stawki. Przykładowo, jeśli minimalne wynagrodzenie wynosi 2800 zł, to stawka godzinowa wynosi 18,93 zł (2800 zł / 148 godz.). W związku z tym dodatek do wynagrodzenia za pracę w nocy wyniósłby 3,79 zł za każdą godzinę. Pracownicy nocni mają prawo do wyższego wynagrodzenia, ponieważ praca w nocy wiąże się z większym obciążeniem organizmu i potencjalnymi negatywnymi konsekwencjami zdrowotnymi. Warto również zauważyć, że zgodnie z interpretacjami prawnymi, pracodawcy są zobowiązani do przestrzegania tych regulacji, co ma na celu ochronę praw pracowników oraz zapewnienie im odpowiedniego wynagrodzenia za cięższe warunki pracy. Tego typu regulacje są powszechne w wielu krajach, co potwierdza ich znaczenie w zapewnieniu sprawiedliwości na rynku pracy.
Pytanie 17

Fragment przedstawionego dokument to

Fragment dokumentu
(...) pan Jan Rakowski zamieszkały w Szczecinie, ul. Bolesława II Śmiałego 42/8 jest zatrudniony w Piekarni ORKISZ sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie, ul. Złotowska 86 na czas nieokreślony od 01.03.2021 r. na stanowisku piekarza w wymiarze czasu pracy 1/1 etatu i w okresie od 01.03.2021 r. do 31.05.2021 r. osiągnął średnie miesięczne wynagrodzenie w wysokości 4 600,00 zł brutto.
Dokument wydaje się w celu (...)
A. zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu.
B. oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę.
C. informacja o warunkach zatrudnienia.
D. świadectwo pracy.
Fragment dokumentu przedstawia typowe elementy charakterystyczne dla zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu. Dokument ten zazwyczaj zawiera dane osobowe pracownika, takie jak jego imię i nazwisko, stanowisko, okres zatrudnienia, wymiar czasu pracy oraz szczegóły dotyczące wynagrodzenia. Ważnym aspektem zaświadczenia jest to, że jest ono wydawane na prośbę pracownika w celu potwierdzenia jego zatrudnienia, co jest szczególnie istotne w sytuacjach takich jak ubieganie się o kredyt czy inne formy finansowania. Warto zwrócić uwagę, że zgodnie z Kodeksem pracy, pracodawca ma obowiązek wystawienia takiego dokumentu na życzenie pracownika, a jego forma i treść powinny spełniać określone standardy. Dzięki zaświadczeniu pracownik może udowodnić swoją zdolność do spłaty zobowiązań finansowych, co jest istotne dla instytucji kredytowych.
Pytanie 18

Gdy umowa o pracę została zakończona z pracownikiem z dniem 30.11.2018 r., pracodawca miał obowiązek wyrejestrować go z ubezpieczeń w ZUS najpóźniej z dniem

A. 15.12.2018 r.
B. 30.11.2018 r.
C. 01.12.2018 r.
D. 07.12.2018 r.
Poprawna odpowiedź to 01.12.2018 r., ponieważ zgodnie z przepisami prawa pracy w Polsce, w przypadku rozwiązania umowy o pracę, pracodawca jest zobowiązany do wyrejestrowania pracownika z ubezpieczeń społecznych w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) z dniem następującym po rozwiązaniu umowy. Zgodnie z art. 41 ust. 1 Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, obowiązek ten powstaje z chwilą ustania zatrudnienia, co w tym przypadku miało miejsce 30.11.2018 r. W związku z tym, pracodawca powinien dokonać wyrejestrowania z dniem 01.12.2018 r. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w obszarze zarządzania kadrami i ubezpieczeniami, a także z zasadami prawidłowego obiegu dokumentów w firmach. Na przykład, w firmach stosujących systemy kadrowe, zadbanie o terminowe wyrejestrowanie pracownika pozwala na uniknięcie nieporozumień związanych z dalszymi obowiązkami ubezpieczeniowymi i ewentualnymi kontrolami ze strony ZUS.
Pytanie 19

Za pracę w niedzielę w godzinach, które przekraczają normę czasu pracy, oprócz standardowego wynagrodzenia przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w wysokości

A. 50%
B. 100%
C. 10%
D. 75%
Odpowiedź 100% jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami prawa pracy w Polsce, praca w niedzielę w godzinach nadliczbowych wiąże się z obowiązkiem wypłaty pracownikowi dodatku w wysokości 100% wynagrodzenia. Przepisy te są uregulowane w Kodeksie pracy, który wskazuje, że praca w dni ustawowo wolne od pracy, a także nadliczbowa, powinna być odpowiednio wynagradzana, aby zrekompensować pracownikom niedogodności związane z wykonywaniem pracy w tych szczególnych warunkach. Przykładem zastosowania tej zasady jest sytuacja, gdy pracownik, którego podstawowe wynagrodzenie wynosi 4000 zł, wykonuje pracę w niedzielę w godzinach nadliczbowych. W takim przypadku jego wynagrodzenie za tę pracę powinno wynosić dodatkowe 4000 zł, co w sumie daje 8000 zł za ten dzień. To podejście zgodne jest z dobrą praktyką w zarządzaniu zasobami ludzkimi, gdzie dbałość o pracowników i ich interesy jest kluczowa dla budowania pozytywnej atmosfery w miejscu pracy oraz motywacji do dalszego wysiłku.
Pytanie 20

Pan Adam rozpoczął zatrudnienie na podstawie umowy o pracę 01.06.2013 r., czyli w sobotę. Pracodawca miał obowiązek zarejestrować tego pracownika w systemie ubezpieczeń społecznych najpóźniej do dnia

A. 08.06.2013 r. (sobota)
B. 10.06.2013 r. (poniedziałek)
C. 11.06.2013 r. (wtorek)
D. 01.07.2013 r. (poniedziałek)
Właściwa odpowiedź to 08.06.2013 r., ponieważ zgodnie z przepisami prawa pracy w Polsce, pracodawca ma obowiązek zgłoszenia pracownika do ubezpieczeń społecznych w terminie 7 dni od daty rozpoczęcia pracy. Pan Adam rozpoczął pracę w dniu 01.06.2013 r., a więc ostatnim dniem na zgłoszenie go do ZUS był 08.06.2013 r. Oznacza to, że zgłoszenie to miało być dokonane nie później niż w ostatni dzień tego terminu. W praktyce, niedotrzymanie tego terminu może skutkować poważnymi konsekwencjami dla pracodawcy, w tym możliwością nałożenia kar finansowych za niewłaściwe wykonanie obowiązków związanych z zatrudnieniem. Dodatkowo, w przypadku kontroli ZUS, pracownicy, którzy nie zostali zgłoszeni w odpowiednim terminie, mogą być pozbawieni dostępu do świadczeń zdrowotnych i emerytalnych. Dlatego tak istotne jest, aby pracodawcy przestrzegali terminów zgłaszania pracowników do ubezpieczeń społecznych, co jest standardem i dobrą praktyką w zarządzaniu personelem.
Pytanie 21

Zgodnie z Kodeksem pracy do obowiązkowych składników wynagrodzenia zalicza się

A. dodatek za znajomość języków obcych
B. dodatek za staż pracy
C. premię regulaminową
D. dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych
Dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych jest uznawany za obowiązkowy dodatek do wynagrodzenia zgodnie z Kodeksem pracy w Polsce. Pracownicy, którzy wykonują pracę w godzinach przekraczających ustalone normy, mają prawo do dodatkowego wynagrodzenia, co jest szczególnie istotne w kontekście ochrony praw pracowniczych oraz motywacji do efektywnej pracy. Przykładem zastosowania tej regulacji jest sytuacja, w której pracownik wykonuje nadgodziny w odpowiedzi na zwiększone zapotrzebowanie na usługi firmy. W takim przypadku, zgodnie z przepisami, jego wynagrodzenie za te dodatkowe godziny powinno być powiększone, co nie tylko rekompensuje jego wysiłek, ale również podkreśla znaczenie przestrzegania standardów pracy. Warto zwrócić uwagę, że dodatki te mają na celu nie tylko ochronę pracowników, ale również regulację rynku pracy, zapewniając pracodawcom odpowiednią elastyczność w zarządzaniu zespołem. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla efektywnego zarządzania zasobami ludzkimi w każdej organizacji.
Pytanie 22

Jedną z kluczowych cech umowy zlecenia jest

A. staranna realizacja określonego zadania
B. ściślejsze podporządkowanie pracodawcy
C. ciągłość relacji zawodowej
D. uzyskanie odpowiedniego wyniku końcowego
Cechą charakterystyczną umowy zlecenia jest staranne wykonanie określonego działania, co oznacza, że zleceniobiorca zobowiązuje się do wykonania konkretnego zadania zgodnie z wymaganiami i oczekiwaniami zleceniodawcy. W przeciwieństwie do umowy o pracę, w umowie zlecenia nie istnieje obowiązek osiągnięcia określonego rezultatu, co czyni ją bardziej elastyczną formą współpracy. Przykładowo, jeśli zleceniobiorca zostaje zatrudniony do stworzenia strony internetowej, jego zadaniem jest nie tylko stworzenie witryny, ale również wykonanie tego z należytą starannością, co obejmuje dbanie o jakość kodu, estetykę i funkcjonalność strony. W praktyce oznacza to, że zleceniobiorca powinien kierować się zasadami dobrej praktyki zawodowej, stosując dostępne narzędzia i techniki, aby zapewnić wysoką jakość realizacji projektu. Tego rodzaju umowa daje również większą swobodę w organizacji pracy i wyborze metod jej wykonania, co jest korzystne dla wielu profesjonalistów w różnych branżach.
Pytanie 23

Którą informację spośród wymienionych należy dopisać w zamieszczonej umowie o pracę, aby umowa nie zawierała błędu formalnego?

Przedsiębiorstwo Produkcyjne AREA sp. z o.o.

Warszawa

ul. Puławska 17

Regon: 016376431

NIP: 5252183362

Warszawa, 30.05.2018 r.

UMOWA O PRACĘ

numer UP/2018/1

zawarta w dniu 30.05.2018 r. pomiędzy Przedsiębiorstwem Produkcyjnym AREA sp. z o.o., z siedzibą:

Warszawa, ul. Puławska 17, reprezentowanym przez Prezesa Zarządu Piotra Kowalika

a Panem Mateuszem Orłowskim, zamieszkałym: Warszawa, Al. Solidarności 61

na czas określony od 01.06.2018 r.

1. Strony ustalają następujące warunki zatrudnienia:

1) stanowisko: kontroler jakości

2) miejsce wykonywania pracy: Warszawa, ul. Puławska 17

3) wymiar czasu pracy: 1/1 (pełny etat)

4) składniki wynagrodzenia:

1. Podstawa miesięczna 2 000,00 zł

2. Premia regulaminowa 500,00 zł

2. Dzień rozpoczęcia pracy: 01.06.2018 r.

30.05.2018 r. Mateusz Orłowski

(data i podpis pracownika)

Piotr Kowalik

(podpis pracodawcy)

A. Datę zakończenia umowy.
B. Informację o szkoleniu BHP.
C. Informację o wykształceniu pracownika.
D. Wymiar urlopu.
Odpowiedź "Datę zakończenia umowy" jest poprawna, ponieważ zgodnie z polskim prawem pracy, każda umowa o pracę na czas określony musi zawierać informację o dacie, kiedy umowa wygasa. Brak tej informacji stanowi błąd formalny, który może prowadzić do problemów prawnych, takich jak nieważność umowy czy niepewność co do dalszego zatrudnienia pracownika. W praktyce oznacza to, że pracodawca powinien precyzyjnie określić, na jak długo zobowiązuje się do zatrudnienia pracownika, co jest kluczowe zarówno dla pracownika, jak i dla pracodawcy. Przykładem może być umowa zawarta na czas określony, która kończy się z dniem 31 grudnia 2023 roku. Warto również zauważyć, że inne elementy umowy, takie jak wymiar urlopu, mogą być istotne, ale nie są krytyczne dla ważności umowy. Dobrą praktyką jest także informowanie pracowników o ich prawach i obowiązkach, co może odbywać się w formie odrębnych dokumentów.
Pytanie 24

W trakcie trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę, pracownik ma prawo do zwolnienia na poszukiwanie nowego zatrudnienia, przy zachowaniu wynagrodzenia, w wymiarze

A. 2 dni roboczych
B. 3 dni roboczych
C. 1 dnia roboczego
D. 4 dni roboczych
Odpowiedź 3 dni roboczych jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, pracownikowi przysługuje prawo do zwolnienia na poszukiwanie pracy w trakcie trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę. Wymiar tego zwolnienia wynosi 3 dni robocze. To prawo ma na celu umożliwienie pracownikom aktywnego poszukiwania nowego zatrudnienia oraz zabezpieczenie ich interesów w sytuacji utraty pracy. W praktyce oznacza to, że pracownik może skorzystać z tych dni, aby uczestniczyć w rozmowach kwalifikacyjnych, spotkaniach z doradcami zawodowymi czy też w działaniach związanych z aplikowaniem na nowe stanowiska. Tego typu regulacje są standardem w wielu krajach, mając na celu ochronę praw pracowników oraz wspieranie ich w trudnych momentach. Dodatkowo, takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w obszarze zarządzania zasobami ludzkimi, gdzie dbałość o pracowników w trakcie zmian zawodowych jest kluczowa dla budowania pozytywnej kultury organizacyjnej.
Pytanie 25

Jaki typ umowy powinien zawrzeć przedsiębiorca z emerytem, który nie prowadzi działalności gospodarczej, jeśli pragnie mu powierzyć ochronę mienia firmy?

A. Umowa zlecenia
B. Umowa agencyjna
C. Umowa o dzieło
D. Umowa menedżerska
Umowa zlecenia jest odpowiednia w przypadku powierzenia ochrony mienia firmowego osobie, która nie prowadzi działalności gospodarczej, gdyż jest to forma umowy cywilnoprawnej, która może być stosunkowo elastyczna i dostosowana do potrzeb stron. W ramach umowy zlecenia zleceniodawca może określić zakres obowiązków, które zleceniobiorca będzie miał do zrealizowania, co w kontekście ochrony mienia firmy jest kluczowe. Przykładem może być zatrudnienie emeryta do pełnienia roli ochroniarza, gdzie jego obowiązki mogą obejmować monitorowanie obiektu oraz zgłaszanie nieprawidłowości. Umowa ta daje również możliwość ustalenia wynagrodzenia na zasadzie wynagrodzenia za wykonanie zlecenia, co jest korzystne zarówno dla zlecającego, jak i zleceniobiorcy. W polskim prawodawstwie umowa zlecenia jest regulowana przez Kodeks cywilny, a jej zawarcie nie wymaga szczególnych formalności, co dodatkowo ułatwia jej zastosowanie w praktyce. To podejście jest zgodne z standardami branżowymi, które preferują elastyczność i dostosowanie do zróżnicowanych potrzeb przedsiębiorców.
Pytanie 26

Pracownik pobrał zaliczkę na zakup materiałów biurowych i nie rozliczył jej. Jest on zatrudniony na umowę o pracę na pełny etat z wynagrodzeniem minimalnym. Pracodawca potrąci w liście płac pobraną przez pracownika zaliczkę pieniężną w najbliższym terminie. Korzystając z przepisów Kodeksu pracy, ustal, jaka część wynagrodzenia pracownika jest wolna od potrąceń.

Art. 871.
§1. Wolna od potrąceń jest kwota wynagrodzenia za pracę w wysokości:
  1. minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych – przy potrącaniu sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne,
  2. 75% wynagrodzenia określonego w pkt 1 – przy potrącaniu zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi,
  3. 90% wynagrodzenia określonego w pkt 1 – przy potrącaniu kar pieniężnych przewidzianych w art. 108.
§2. Jeżeli pracownik jest zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy, kwoty określone w § 1 ulegają zmniejszeniu proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy.
A. 75% minimalnego wynagrodzenia netto.
B. 90% minimalnego wynagrodzenia brutto.
C. 90% minimalnego wynagrodzenia netto.
D. i 75% minimalnego wynagrodzenia brutto.
Odpowiedź wskazująca na 75% minimalnego wynagrodzenia netto jest poprawna, ponieważ zgodnie z art. 87 §1 pkt 2 Kodeksu pracy, wynagrodzenie, które jest wolne od potrąceń, wylicza się po odliczeniu obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy. Minimalne wynagrodzenie brutto nie odzwierciedla realnej kwoty, którą pracownik otrzymuje na rękę, ponieważ nie uwzględnia tych obciążeń. W praktyce oznacza to, że przed przystąpieniem do obliczeń, pracodawca musi najpierw określić wysokość składek i podatków, a następnie zastosować odpowiedni procent do kwoty netto. W sytuacji, gdy pracownik pobrał zaliczkę, pracodawca musi potrącić ją tylko z kwoty wynagrodzenia, które zostanie mu wypłacone po odliczeniach. Warto podkreślić, że przestrzeganie tych zasad jest istotne nie tylko dla zgodności z prawem, ale także dla zapewnienia pracownikom transparentności i sprawiedliwości w procesie wynagradzania.
Pytanie 27

Pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, po sześciu latach pracy, złożył swojemu pracodawcy pisemne wypowiedzenie umowy o pracę w dniu 25 lutego 2022 r. Stosunek pracy zakończono z dniem

A. 25 lutego 2022 r.
B. 31 maja 2022 r.
C. 31 marca 2022 r.
D. 20 maja 2022 r.
Poprawna odpowiedź to 31 maja 2022 r., ponieważ zgodnie z Kodeksem pracy, przy wypowiedzeniu umowy o pracę na czas nieokreślony, pracownik zobowiązany jest do zachowania okresu wypowiedzenia. Standardowy okres wypowiedzenia wynosi w tym przypadku 3 miesiące, co oznacza, że jeśli pracownik złożył wypowiedzenie 25 lutego 2022 r., to termin jego rozwiązania przypada na ostatni dzień miesiąca maj 2022 r. Istotne jest, że okres wypowiedzenia zaczyna biec od pierwszego dnia miesiąca następującego po złożeniu wypowiedzenia, co oznacza, że czas ten będzie liczony od 1 marca. Przykładowo, jeżeli pracownik złożył wypowiedzenie 1 lutego, stosunek pracy zakończony byłby z dniem 30 kwietnia. Warto zwrócić uwagę, że w przypadku umów o pracę, szczególnie na czas nieokreślony, okres wypowiedzenia jest kluczowym elementem w obliczaniu końca stosunku pracy oraz planowaniu dalszych działań, zarówno przez pracownika, jak i pracodawcę. Zrozumienie tych zasad jest niezbędne dla prawidłowego zarządzania kadrami i zgodności z przepisami prawa pracy.
Pytanie 28

W ciągu roku kalendarzowego maksymalna liczba dni zwolnienia z pracy z powodu konieczności osobistej opieki nad chorym rodzicem, za które przysługuje zasiłek opiekuńczy, wynosi

A. 7 dni
B. 60 dni
C. 30 dni
D. 14 dni
Odpowiedzi 30 dni, 7 dni i 60 dni są błędne, jeśli chodzi o zasiłki opiekuńcze w Polsce. 30 dni to raczej mit, bo ludzie myślą, że mają prawo do dłuższego czasu, kiedy opiekują się bliską osobą. W rzeczywistości 30 dni dotyczy zupełnie innego rodzaju zasiłków, na przykład chorobowych, przez co można się łatwo pogubić. Z kolei odpowiedź 7 dni też nie ma sensu, bo to za krótko, szczególnie w przypadku poważnych chorób rodziców, które wymagają dłuższej pomocy. A jak chodzi o 60 dni, to w ogóle nie ma takiej opcji w przepisach. Takie błędy mogą się brać z tego, że niektórzy nie są na bieżąco z przepisami, co jest istotne. Ważne, żeby regularnie sprawdzać, co się zmienia w prawie dotyczącym zasiłków i urlopów, żeby uniknąć później problemów. W dzisiejszych czasach, kiedy prawo zmienia się tak szybko, to niezrozumienie przepisów zajmujących się zasiłkami opiekuńczymi może wprowadzić niemałe zamieszanie zarówno w pracy, jak i w codziennych obowiązkach.
Pytanie 29

W sekcji C dokumentacji osobowej pracodawca powinien gromadzić

A. świadectwo pracy
B. dokumentację bhp
C. kwestionariusz osobowy
D. list motywacyjny
Świadectwo pracy jest dokumentem, który potwierdza przebieg zatrudnienia pracownika w danym zakładzie pracy. Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, pracodawca ma obowiązek przechowywania świadectw pracy przez okres 50 lat po zakończeniu zatrudnienia. Dokument ten zawiera kluczowe informacje, takie jak data rozpoczęcia i zakończenia pracy, rodzaj wykonywanej pracy oraz informacje o ewentualnych urlopach czy szkoleniach. Przechowywanie świadectw pracy w części C akt osobowych jest zatem nie tylko wymogiem prawnym, ale także praktycznym narzędziem w zarządzaniu kadrami. Przykładowo, w przypadku ubiegania się o nowe zatrudnienie, pracownik może być zobowiązany do przedstawienia świadectwa pracy, które potwierdza jego dotychczasowe doświadczenie zawodowe. Dbanie o poprawne i zgodne z przepisami przechowywanie tych dokumentów potwierdza profesjonalizm pracodawcy oraz jego odpowiedzialność w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi.
Pytanie 30

Specyfiką umowy o pracę na czas próbny jest

A. brak wymogu uzasadnienia przyczyny jej wypowiedzenia
B. obowiązek zatrudnienia pracownika po jej zakończeniu
C. obowiązek jej zawierania z nowymi pracownikami
D. możliwość jej zawierania na okres dłuższy niż 3 miesiące
Umowa o pracę na okres próbny jest regulowana przez Kodeks pracy, a jednym z jej kluczowych aspektów jest brak wymogu uzasadnienia przyczyny wypowiedzenia. Oznacza to, że pracodawca może zakończyć umowę z pracownikiem w dowolnym momencie bez konieczności podawania konkretnych powodów. Taka elastyczność jest korzystna zarówno dla pracodawcy, który może w szybki sposób ocenić kompetencje pracownika, jak i dla pracownika, który ma możliwość sprawdzenia, czy dane stanowisko oraz środowisko pracy odpowiadają jego oczekiwaniom. Przykładem zastosowania tej zasady jest sytuacja, w której nowy pracownik szybko okazuje się niewłaściwą osobą na danym stanowisku, co może zostać zauważone w krótkim czasie. Daje to pracodawcom komfort szybkiego reagowania na nieodpowiednie zachowania lub brak wymaganych umiejętności, co z kolei wspiera efektywność organizacyjną. Dodatkowo, umowa na okres próbny może być zawarta maksymalnie na 3 miesiące, a w przypadku przedłużenia, przekształca się w umowę na czas określony lub nieokreślony, co również podkreśla jej charakter eksperymentalny.
Pytanie 31

Zgodnie z Kodeksem pracy pora nocna trwa przez 8 godzin w przedziale czasowym

A. 20.00 a 7.00
B. 21.00 a 7.00
C. 22.00 a 8.00
D. 23.00 a 8.00
Nieco inaczej to widzisz, co? Mogło to być wynikiem zamieszania z definicją pory nocnej, a to jest naprawdę ważne w kontekście Kodeksu pracy. Jeśli ktoś mówi, że pora nocna zaczyna się wcześniej niż o 21.00, to wychodzi z błędnym założeniem, że czas pracy nocnej jest szerszy niż w rzeczywistości. Często można się pomylić, myśląc o tym, kiedy ludzie pracują w różnych branżach, co może wprowadzać chaos. Przepisy prawa pracy są tu po to, by chronić pracowników, więc muszą być dokładnie przestrzegane. Ustalanie godzin pracy nocnej jest ważne dla firm, które zatrudniają ludzi na nocne zmiany. Jak źle zrozumiesz porę nocną, możesz mieć problemy z ustalaniem wynagrodzeń dla pracowników. Pracodawcy powinni być świadomi, że złe stosowanie prawa może prowadzić do kłopotów, a nawet sporów z pracownikami, więc ważne jest, żeby zarówno pracodawcy, jak i pracownicy wiedzieli, jakie są przepisy.
Pytanie 32

Osobista realizacja pracy, wynagrodzenie za pracę, podległość pracodawcy oraz wykonywanie pracy pod jego nadzorem stanowią charakterystyczne cechy umowy

A. zlecenia
B. agencyjnej
C. o dzieło
D. o pracę
Umowa o pracę jest jednym z kluczowych dokumentów regulujących stosunek pracy między pracownikiem a pracodawcą. Charakteryzuje się ona osobistym świadczeniem pracy, co oznacza, że pracownik wykonuje swoje obowiązki osobiście, nie mogąc delegować ich na inne osoby. Kolejnym istotnym elementem jest odpłatność pracy, która jest uregulowana w umowie i gwarantuje pracownikowi wynagrodzenie za świadczone usługi. Dodatkowo, umowa o pracę wymaga podporządkowania pracownika pracodawcy oraz wykonywania pracy pod jego kierownictwem, co oznacza, że pracodawca ma prawo do wydawania poleceń dotyczących wykonywania zadań. Na przykład, pracownik zatrudniony w firmie jako specjalista ds. marketingu jest zobowiązany do wykonywania zadań zgodnych z wytycznymi swojego przełożonego, co jest zgodne z zasadami umowy o pracę. Warto również zauważyć, że umowa ta podlega przepisom Kodeksu pracy, co zapewnia pracownikom dodatkowe prawa i ochronę. Dobre praktyki wskazują, że jasne określenie warunków zatrudnienia w umowie o pracę przyczynia się do większej satysfakcji obu stron oraz minimalizuje ryzyko sporów.
Pytanie 33

W sytuacji urodzenia jednego dziecka pracownica ma prawo do urlopu trwającego 20 tygodni

A. opiekuńczego
B. macierzyńskiego
C. rodzicielskiego
D. wychowawczego
Odpowiedź 'macierzyńskiego' jest prawidłowa, ponieważ w Polsce pracownice, które urodziły dziecko, mają prawo do urlopu macierzyńskiego wynoszącego 20 tygodni. Ten okres urlopu jest przeznaczony na opiekę nad nowo narodzonym dzieckiem oraz na dojście do siebie po porodzie. Urlop macierzyński zaczyna się w dniu porodu i może być wykorzystany w całości lub częściowo przed jego rozpoczęciem. Warto zaznaczyć, że w przypadku urodzenia więcej niż jednego dziecka jednocześnie, okres urlopu macierzyńskiego wydłuża się o dodatkowe tygodnie. Pracownice mogą również starać się o zasiłek macierzyński, który jest wypłacany w tym czasie, co ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia finansowego wsparcia w trakcie opieki nad dzieckiem. Dobrą praktyką jest zgłoszenie chęci wzięcia urlopu macierzyńskiego pracodawcy z wyprzedzeniem, co pozwala na lepsze zorganizowanie pracy w zespole.
Pytanie 34

Osoba, która po raz pierwszy podejmuje zatrudnienie na podstawie umowy o pracę, musi dostarczyć orzeczenie lekarskie potwierdzające brak przeciwwskazań do wykonywania zadań na danym stanowisku. Dlatego przyszły pracodawca jest zobowiązany do skierowania jej na badania

A. kontrolne
B. uzupełniające
C. okresowe
D. wstępne
Odpowiedź „wstępne” jest poprawna, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa pracy, pracodawca ma obowiązek skierować nowego pracownika na badania wstępne, zanim podejmie on pracę na danym stanowisku. Badania te mają na celu ocenę stanu zdrowia pracownika oraz ustalenie, czy jest on zdolny do wykonywania powierzonych mu zadań. Wstępne badania lekarskie są kluczowe, aby zapewnić bezpieczeństwo zarówno pracownika, jak i innych osób w miejscu pracy. W praktyce, po skierowaniu na badania, pracownik powinien przedstawić orzeczenie lekarskie, które stwierdza brak przeciwwskazań do pracy. Zgodnie z dobrymi praktykami, takie orzeczenia powinny być przechowywane w dokumentacji pracowniczej. Warto dodać, że badania wstępne są regulowane przez Kodeks pracy oraz odpowiednie rozporządzenia, które szczegółowo określają procedury ich przeprowadzania oraz dokumentację, jaką należy zebrać.
Pytanie 35

Pracownik, który jest absolwentem studiów licencjackich i przepracował 3 lata na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, zgodnie z Kodeksem pracy, ma prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze rocznym

Art. 155 § 1 Kodeksu pracy (fragment)
Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się z tytułu ukończenia:
1)zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej - przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 3 lata,
2)średniej szkoły zawodowej - przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat,
3)średniej szkoły zawodowej dla absolwentów zasadniczych (równorzędnych) szkół zawodowych - 5 lat,
4)średniej szkoły ogólnokształcącej - 4 lata,
5)szkoły policealnej - 6 lat,
6)szkoły wyższej - 8 lat.
Okresy nauki, o których mowa w pkt 1-6, nie podlegają sumowaniu.
A. 28 dni.
B. 26 dni.
C. 18 dni.
D. 20 dni.
Odpowiedź 26 dni jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z Kodeksem pracy w Polsce, wymiar urlopu wypoczynkowego pracownika zależy od jego stażu pracy oraz wykształcenia. Pracownik, który ukończył studia wyższe, ma zaliczony okres nauki do wymiaru urlopu, co w tym przypadku dodaje 8 lat do całkowitego stażu. Po 3 latach pracy na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu, pracownik ten ma łącznie 11 lat okresu pracy i nauki, co uprawnia go do 26 dni urlopu wypoczynkowego. Znajomość tych zasad jest kluczowa dla prawidłowego zarządzania czasem pracy oraz planowania urlopów w organizacji. Dobrą praktyką w miejscu pracy jest regularne informowanie pracowników o ich prawach związanych z urlopami, co wspiera ich dobrostan i efektywność w pracy.
Pytanie 36

Karol Maj urodzony 04.03.1964 r. przedstawił zwolnienie lekarskie w okresie od 03.04.2017 r. do 27.04.2017 r. z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej chorobą. Pracownik przebywał już wcześniej na zwolnieniu lekarskim łącznie przez 10 dni od początku roku kalendarzowego. Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy pracownikowi przysługuje

Fragment Kodeksu pracy
Rozdział III Świadczenia przysługujące w okresie czasowej niezdolności do pracy
Art. 92. § 1. Za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek:
1) choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną – trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia – trwającej łącznie do 14 dni w ciągu roku kalendarzowego – pracownik zachowuje prawo do 80% wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu;
2) wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby przypadającej w czasie ciąży – w okresie wskazanym w pkt 1 – pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia;
3) poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów – w okresie wskazanym w pkt 1 – pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia.
(...)
§ 4. Za czas niezdolności do pracy, o której mowa w § 1, trwającej łącznie dłużej niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia, trwającej łącznie dłużej niż 14 dni w ciągu roku kalendarzowego, pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
§ 5. Przepisy § 1 pkt 1 i § 4 w części dotyczącej pracownika, który ukończył 50. rok życia, dotyczą niezdolności pracownika do pracy przypadającej po roku kalendarzowym, w którym pracownik ukończył 50. rok życia.
A. wynagrodzenie za czas choroby za 25 dni.
B. wynagrodzenie za czas choroby za 4 dni i zasiłek chorobowy za 21 dni.
C. wynagrodzenie za czas choroby za 21 dni i zasiłek chorobowy za 4 dni.
D. zasiłek chorobowy za 25 dni.
Poprawna odpowiedź wskazuje, że Karol Maj ma prawo do wynagrodzenia za 4 dni choroby oraz zasiłku chorobowego za 21 dni, co wynika z przepisów Kodeksu pracy. Zgodnie z art. 92 § 1, pracownikowi poniżej 50. roku życia przysługuje wynagrodzenie za czas choroby przez pierwsze 33 dni w roku kalendarzowym. Karol Maj już wykorzystał 10 dni z tego limitu, co oznacza, że pozostaje mu 23 dni do wykorzystania. W okresie od 3 do 27 kwietnia 2017 roku jego absencja chorobowa wynosi 25 dni, co pozwala na otrzymanie wynagrodzenia za 4 dni, aby osiągnąć maksymalny limit 33 dni, a pozostałe 21 dni pokrywa zasiłek chorobowy. Praktycznie, ta wiedza jest niezbędna dla pracodawców w zarządzaniu kadrami oraz dla pracowników w celu zapewnienia sobie odpowiednich świadczeń w przypadku długotrwałej niezdolności do pracy, co wymaga znajomości aktualnych przepisów prawa pracy oraz przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych.
Pytanie 37

Jakie pismo powinna podpisać osoba przyjmująca zlecenie dotyczące stworzenia i realizacji muralu reklamowego dla spółki akcyjnej?

A. Umowę zlecenia
B. Umowę o pracę
C. Kontrakt menadżerski
D. Umowę o dzieło
Umowa zlecenia nie jest najlepszym wyborem w kontekście realizacji projektu muralu reklamowego, ponieważ nie odnosi się do efektu końcowego, a raczej do świadczenia usług. Umowa ta jest stosunkowo luźna i nie gwarantuje konkretnego rezultatu, co może wprowadzać niepewność co do oczekiwań zamawiającego i wykonawcy. Umowa o pracę również nie jest odpowiednia, ponieważ wiąże się z długoterminowym zatrudnieniem oraz obowiązkami pracowniczymi, co w przypadku jednorazowego projektu muralu nie ma zastosowania. Tego rodzaju umowy są stosowane w kontekście regularnych obowiązków pracowniczych, co jest nieadekwatne dla tego typu zleceń. Kontrakt menadżerski, z kolei, dotyczy zarządzania i organizacji działań w firmie, a nie konkretnych dzieł artystycznych, takich jak murale. Użytkownicy często mylą te pojęcia, co prowadzi do błędnych wyborów przy podejmowaniu decyzji o formie umowy. Kluczowym błędem jest niezrozumienie specyfiki umowy o dzieło, która została stworzona właśnie z myślą o zamówieniach artystycznych, gdzie efekt końcowy jest najważniejszy. Dobrze zrozumiana umowa o dzieło pozwala na zachowanie przejrzystości i odpowiedzialności w relacjach między artystą a zamawiającym.
Pytanie 38

Który z pracowników nabył prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze 26 dni?

PracownikLata wliczane do stażu pracy z tytułu ukończonej szkołyStaż pracy po ukończonej szkole
Piotr Rak
absolwent zasadniczej szkoły zawodowej		3 lata6 lat i 2 miesiące
Ewa Gryc
absolwentka technikum		4 lata5 lat i 8 miesięcy
Dawid Trojan
absolwent szkoły policealnej		6 lat4 lata i 1 miesiąc
Justyna Kowalczyk
absolwentka szkoły wyższej		8 lat1 rok i 5 miesięcy
A. Piotr Rak.
B. Justyna Kowalczyk.
C. Ewa Gryc.
D. Dawid Trojan.
Dawid Trojan nabył prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze 26 dni, ponieważ jego staż pracy przekracza 10 lat. Zgodnie z polskim Kodeksem pracy, pracownicy z co najmniej 10-letnim stażem pracy mają prawo do 26 dni urlopu rocznie. Warto zauważyć, że staż pracy uwzględnia okresy zatrudnienia u różnych pracodawców, co może być istotne dla obliczenia uprawnień urlopowych. Przykładem może być pracownik, który pracował w różnych firmach przez łączny czas przekraczający 10 lat, zyskując tym samym prawo do maksymalnego wymiaru urlopu. W praktyce, znajomość przepisów dotyczących urlopów wypoczynkowych jest kluczowa dla zarządzania kadrami i przestrzegania praw pracowników. Odpowiednie obliczanie urlopów wpływa na satysfakcję w pracy oraz na ogólną atmosferę w zespole, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w obszarze HR.
Pytanie 39

Czym się wyróżnia umowa zlecenia?

A. możliwość świadczenia przez inne osoby i uzyskanie określonego wyniku.
B. osobiste wykonanie, nawiązanie stosunku pracy oraz przestrzeganie zasad regulaminu.
C. staranna realizacja wyznaczonego działania i brak związku z umową o pracę.
D. ciągłość zatrudnienia i możliwość wykonania w dowolnym momencie.
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi odnosi się do możliwości nieosobistego świadczenia oraz osiągnięcia rezultatu końcowego. To podejście jest mylące, ponieważ umowa zlecenia zakłada osobiste wykonanie zlecenia przez zleceniobiorcę. W przeciwieństwie do umowy o dzieło, w której ważny jest efekt finalny, umowa zlecenia kładzie nacisk na sposób wykonania zadania. Nie można pomylić umowy zlecenia z umową o pracę, ponieważ umowa zlecenia nie prowadzi do nawiązania stosunku pracy. Zleceniobiorca działa niezależnie, co oznacza brak podporządkowania kierownictwu zleceniodawcy i brak regulaminu pracy. Odpowiedzi, które wskazują na ciągłość stosunku pracy, są również błędne, ponieważ umowa zlecenia ma charakter incydentalny, co oznacza, że nie zapewnia długoterminowego zatrudnienia. Ostatnia błędna koncepcja dotyczy przestrzegania regulaminu pracy, co jest charakterystyczne dla umowy o pracę, gdzie pracownicy są zobowiązani do stosowania się do wewnętrznych regulacji firmy. Warto zrozumieć, że umowa zlecenia ma swoje specyficzne cechy i nie może być mylona z innymi rodzajami umów, co wymaga od pracowników oraz zleceniobiorców znajomości przepisów prawnych oraz ich praktycznego zastosowania w codziennej pracy.
Pytanie 40

Jedną z kluczowych cech umowy o dzieło jest

A. ciągłość w relacji zatrudnienia
B. brak możliwości wyboru miejsca realizacji dzieła
C. podległość wobec pracodawcy
D. osiągnięcie ostatecznego rezultatu
Umowa o dzieło to coś, co ma na celu wyprodukowanie konkretnego dzieła. To różni ją od umowy o pracę, gdzie liczy się czas pracy i wynagrodzenie za ten czas. W przypadku umowy o dzieło najważniejszy jest efekt końcowy, czyli to, co dokładnie wykonujesz. Czyli, wykonawca jest odpowiedzialny za dostarczenie gotowego produktu, który spełnia wymagania jakości i funkcjonalności. Przykłady to np. projekty architektoniczne, oprogramowanie, a nawet prace artystyczne. W branży budowlanej to jest mega istotne, bo wykonawcy muszą przestrzegać norm budowlanych i standardów jakości, żeby klient był zadowolony i wszystko było zgodne z prawem. Jak się to zrozumie, to łatwiej planować i realizować różne projekty oraz zarządzać oczekiwaniami obu stron.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej