Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 23 kwietnia 2026 08:56
  • Data zakończenia: 23 kwietnia 2026 09:16

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W języku PHP, aby zaprezentować ciąg n znaków @, konieczne jest skorzystanie z funkcji

A. function znaki($znak,$n){for($i=0;$i<$n;$i++)print($znak);}znaki("@",$n);
B. function znaki($i){for($i=0;$i<$n;$i++)print("@");}znaki($i);
C. function znaki($znak,$i++){for($i=0;$i<$n;$i++)print($znak);}znaki($n);
D. function znaki($znak,$i++){for($i=0;$i<$n;$i++)print($znak);}znaki(@,$n);
Aby wyświetlić ciąg n znaków @ w języku PHP, właściwe jest użycie funkcji zdefiniowanej jako function znaki($znak, $n). Funkcja ta przyjmuje dwa argumenty: pierwszy z nich to znak, który chcemy wydrukować (w tym przypadku @), a drugi to liczba powtórzeń, czyli n. Wewnątrz funkcji wykorzystujemy pętlę for, która iteruje od 0 do n-1, co pozwala na wydrukowanie znaku n razy. Warto zaznaczyć, że konstrukcja pętli jest fundamentalnym elementem programowania w PHP, a jej zastosowanie w tej funkcji pozwala na efektywne generowanie i wyświetlanie powtarzających się elementów. Oprócz tego, odpowiednia definicja parametrów funkcji zgodnie z konwencjami PHP oraz prawidłowe przekazywanie argumentów sprawiają, że kod jest bardziej czytelny oraz elastyczny. Przykładowe wywołanie znaki('@', 5) spowoduje wyświetlenie @@@@@. Tego typu podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania w PHP, gdzie wykorzystuje się funkcje do modularizacji kodu oraz ponownego wykorzystania logiki w różnych częściach aplikacji.

Pytanie 2

W zaprezentowanej części formularza HTML znajduje się pole, które można określić jako?

<input type="password" name="pole">
A. pozwala na wprowadzanie jedynie wartości liczbowych.
B. domyślnie posiada wpisany tekst "pole".
C. ukrywa wprowadzone znaki.
D. wyświetla wprowadzone znaki.
Twoja odpowiedź jest właściwa. W tym fragmencie formularza HTML mamy pole <i>input</i>, które wprowadzone znaki ukrywa. To dzięki atrybutowi 'type="password"' w elemencie <i>input</i>. W HTML atrybut 'type' mówi nam, jaki typ danych użytkownik może wprowadzić do tego pola. Jak masz 'password', to wpisane rzeczy są zasłonięte symbolami, jak np. gwiazdki czy kropki, żeby chronić dane użytkownika. To standardowa sprawa, szczególnie dla haseł i innych ważnych informacji, żeby nikt ich nie zobaczył. Pamiętaj, że takie pola powinny być zawsze dobrze oznaczone i zabezpieczone, to ważne dla bezpieczeństwa.

Pytanie 3

Podczas tworzenia tabeli w SQL, dla jednej z kolumn ustalono klucz główny. Jakie atrybuty należy zastosować, aby uniemożliwić wprowadzenie wartości pustej?

A. NOT NULL
B. NULL
C. DEFAULT
D. UNIQUE
Atrybut NOT NULL jest kluczowym elementem w definiowaniu struktury tabeli w języku SQL, który zabezpiecza kolumnę przed wstawianiem wartości pustych (NULL). W kontekście klucza głównego, który ma zapewnić unikalność i identyfikowalność każdego rekordu w tabeli, użycie NOT NULL jest niezbędne, aby zagwarantować, że każda wartość w tej kolumnie jest zawsze obecna. Dla przykładu, w stworzonej tabeli `Pracownicy`, jeśli kolumna `ID_Pracownika` jest kluczem głównym, atrybut NOT NULL wymusi, że każde wstawienie rekordu będzie wymagało podania unikalnej wartości dla `ID_Pracownika`, co uniemożliwia dodanie rekordu bez tej wartości. Standard SQL definiuje NOT NULL jako jeden z podstawowych atrybutów, które mogą być używane w deklaracji kolumn, a jego stosowanie jest kluczowe dla integracji danych oraz zapewnienia spójności bazy danych. W praktyce, w przypadku prób dodania rekordu z pustą wartością w takiej kolumnie, system generuje błąd, co eliminuje ryzyko powstawania niekompletnych danych.

Pytanie 4

Skrypt PHP wyświetla aktualny czas w formacie godzina:minuta:sekunda, na przykład 15:38:20. Czas w tym formacie zostanie uzyskany dzięki funkcji

A. date("H:i:s");
B. time("H:i:s");
C. time("G:m:s");
D. date("G:m:s");
Wybór time("H:i:s") jako metody zwracającej aktualny czas w pożądanym formacie jest błędny, ponieważ funkcja time() nie formatuje daty ani czasu. Zamiast tego, time() zwraca czas w postaci znacznika czasu (timestamp) – liczby sekund, które upłynęły od 1 stycznia 1970 roku, co jest znane jako Unix Epoch. Dlatego wywołanie time("H:i:s") nie zadziała, ponieważ ta funkcja nie akceptuje parametrów formatujących. Kolejną nieprawidłową odpowiedzią jest date("G:m:s"). Chociaż funkcja date() jest stosowana do formatowania czasu, pole 'G' zwraca godziny w 24-godzinnym formacie, ale bez wiodących zer (tak jak 'H'), co może prowadzić do niepoprawnego wyświetlania godzin mniejszych niż 10. Dodatkowo, 'm' odnosi się do miesięcy, a nie minut, co czyni to podejście błędnym we wszystkich aspektach. Wreszcie, w odpowiedzi time("G:m:s") ponownie pojawia się problem ze zrozumieniem funkcji time(), która nie jest używana do formatowania czasu, a zamiast tego służy tylko do uzyskania znacznika czasu. Typowe błędy myślowe związane z tymi odpowiedziami obejmują mylenie funkcji do pozyskiwania danych z funkcjami do ich formatowania oraz niepełne zrozumienie składni i możliwości dostępnych funkcji PHP. Rekomenduje się zawsze dokładne zapoznanie się z dokumentacją PHP oraz praktyczne testowanie funkcji w różnych scenariuszach, aby lepiej zrozumieć ich zastosowanie i ograniczenia.

Pytanie 5

Aby zapewnić integralność danych w bazie programu Microsoft Access, należy zastosować

A. archiwizację bazy
B. defragmentację bazy
C. więzy integralności
D. kwerendę aktualizującą
Wybór więzów integralności jako metody zapewnienia spójności danych w programie Microsoft Access jest właściwy, ponieważ więzy te definiują zasady, które muszą być spełnione w bazie danych, aby utrzymać spójność i poprawność danych. Przykładowo, można ustawić więzy integralności, które zapobiegają wprowadzeniu duplikatów w kluczowych polach, takich jak identyfikator klienta, co jest kluczowe dla unikania konflikty i błędów w analityce danych. Więzy integralności mogą obejmować takie elementy jak klucze główne, klucze obce oraz unikalne ograniczenia, które pomagają w zachowaniu logiki relacyjnej w bazie danych. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie i aktualizowanie więzów integralności, aby zapewnić ich adekwatność do zmieniających się potrzeb danych. Ponadto, w sytuacjach, gdy dane są wprowadzane przez wiele źródeł, więzy integralności stają się kluczowym narzędziem w zarządzaniu jakością i spójnością danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania danymi.

Pytanie 6

Pętla while powinna działać tak długo, jak zmienna x ma wartości z przedziału obustronnie otwartego -2, 5). Zapis tego warunku w nagłówku pętli za pomocą języka PHP wygląda następująco

A. ($x > -2) || ($x > 5)
B. ($x == -2) && ($x < 5)
C. ($x > -2) && ($x < 5)
D. ($x < -2) || ($x > 5)
Prawidłowa odpowiedź, czyli ($x > -2) && ($x < 5), odzwierciedla logiczny warunek, który jest zgodny z opisanym przedziałem otwartym (-2, 5). Pętla while w języku PHP powinna wykonywać blok kodu, dopóki wartość zmiennej x jest większa od -2 oraz jednocześnie mniejsza od 5. Tego rodzaju warunek jest kluczowy w programowaniu, gdyż pozwala na przeprowadzanie iteracji, które są ograniczone do konkretnego zakresu wartości. Przykładowo, jeśli chcielibyśmy zrealizować program, który przetwarza dane tylko w tym przedziale, taki warunek umożliwiłby nam uniknięcie obliczeń dla wartości spoza tego zakresu, co może być istotne w kontekście optymalizacji wydajności. Praktycznym zastosowaniem byłoby zrealizowanie algorytmu, który zbiera dane pomiarowe w zadanym zakresie, co jest częstym przypadkiem w analizie danych. Dobrą praktyką jest także stosowanie odpowiednich komentarzy w kodzie, które wyjaśniają logikę warunków, co sprzyja późniejszej konserwacji; w tym przypadku komentarz mógłby brzmieć "Iteruj, gdy x jest w przedziale (-2, 5)".

Pytanie 7

Polecenie SQL:

GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;
Zakładając, że użytkownik adam wcześniej nie posiadał żadnych uprawnień, to powyższe polecenie SQL przyzna mu prawa jedynie do:
A. tworzenia oraz modyfikacji struktury wszystkich tabel w bazie sklep
B. tworzenia oraz modyfikacji struktury w tabeli sklep
C. dodawania oraz modyfikacji danych w tabeli sklep
D. dodawania oraz modyfikacji danych we wszystkich tabelach bazy sklep
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ polecenie SQL 'GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;' przyznaje użytkownikowi 'adam' uprawnienia do tworzenia (CREATE) i zmiany (ALTER) struktury wszystkich tabel w bazie danych 'sklep'. W kontekście systemów zarządzania bazami danych (DBMS), uprawnienia 'CREATE' pozwalają użytkownikowi na tworzenie nowych obiektów, takich jak tabele, podczas gdy 'ALTER' umożliwia modyfikację istniejących obiektów. Dlatego użytkownik 'adam' zyskuje możliwość modyfikacji struktury każdej tabeli w bazie 'sklep', co obejmuje dodawanie lub usuwanie kolumn, zmiany typów danych oraz inne operacje związane z definicją tabel. Przykładowo, jeśli 'adam' chciałby dodać nową kolumnę do tabeli 'produkty', mógłby to zrobić dzięki uprawnieniom 'ALTER'. Z perspektywy najlepszych praktyk, przyznawanie takich uprawnień powinno być ograniczone do zaufanych użytkowników, aby zminimalizować ryzyko nieautoryzowanych zmian w strukturze bazy danych.

Pytanie 8

W języku SQL, w wyniku wykonania poniższego zapytania:

ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;
A. zostanie dodana kolumna grupa
B. zostanie zmieniona nazwa kolumny na grupa
C. zostanie zmieniona nazwa tabeli na grupa
D. zostanie usunięta kolumna grupa
Zapytanie SQL 'ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;' jest komendą, która służy do usunięcia kolumny o nazwie 'grupa' z tabeli 'osoba'. Komenda ta wykorzystuje instrukcję ALTER TABLE, która jest standardową konstrukcją SQL używaną do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W kontekście baz danych, usunięcie kolumny może być nieodwracalne, co oznacza, że wszystkie dane zawarte w tej kolumnie zostaną trwale usunięte. Przykładem zastosowania tej komendy może być sytuacja, w której kolumna 'grupa' nie jest już potrzebna, na przykład, po zmianie wymagań aplikacji lub po analogicznym przekształceniu modelu danych. Zgodnie z normami SQL, aby uniknąć błędów, przed wykonaniem takiej operacji warto wykonać kopię zapasową bazy danych. Warto również pamiętać, że niektóre systemy zarządzania bazami danych mogą wymagać dodatkowych opcji, aby zrealizować tę operację, na przykład, jeśli kolumna jest kluczem obcym lub jest związana z innymi strukturami. Podsumowując, użycie tej komendy skutkuje trwałym usunięciem kolumny 'grupa' z tabeli 'osoba'.

Pytanie 9

W kaskadowych arkuszach stylów do oznaczenia selektora klasy wykorzystuje się symbol

A. : (dwukropek)
B. *
C. #
D. . (kropka)
Odpowiedź . (kropka) jest prawidłowa, ponieważ w kaskadowych arkuszach stylów (CSS) selektor klasy definiuje się poprzez użycie symbolu kropki przed nazwą klasy. Przykład: jeśli mamy klasę o nazwie 'przyklad', to w CSS zapisujemy selektor jako '.przyklad'. Taki selektor pozwala na stosowanie określonych stylów do wszystkich elementów HTML, które zawierają tę klasę. Dobrą praktyką jest używanie klas do grupowania elementów, co ułatwia zarządzanie stylami oraz zwiększa czytelność kodu. Na przykład, możemy zdefiniować wspólny wygląd dla przycisków: .przycisk { background-color: blue; color: white; }. Ponadto, korzystanie z klas zamiast identyfikatorów (które definiuje się przez symbol #) pozwala na wielokrotne stosowanie jednego stylu w różnych miejscach dokumentu. Klasy są bardziej elastyczne i umożliwiają lepszą organizację kodu, co jest zgodne z zasadami DRY (Don't Repeat Yourself) w programowaniu.

Pytanie 10

Zademonstrowano fragment kodu JavaScript. Po jego uruchomieniu zmienna str2 otrzyma wartość. ```var str1 = "JavaScript"; var str2 = str1.substring(2, 6);```

A. avaScr
B. vaSc
C. avaS
D. vaScri
W przedstawionym fragmencie kodu JavaScript mamy do czynienia z metodą substring, która jest wykorzystywana do wyodrębnienia części łańcucha tekstowego. Wartością str1 jest 'JavaScript', a błędnie zapisany fragment 'str1.substring2,6)' wskazuje na próbę użycia metody substring, przy czym prawidłowy zapis to 'str1.substring(2, 6)'. Metoda substring przyjmuje dwa argumenty: indeks początkowy oraz indeks końcowy. W przypadku 'JavaScript', indeks 2 wskazuje na literę 'v', a indeks 6 na literę 'S'. Zatem metoda substring wyodrębni znaki od indeksu 2 do 5 (indeks 6 nie jest włączony), co daje wynik 'vaSc'. Warto również podkreślić, że metody pracy z łańcuchami tekstowymi są podstawą programowania w JavaScript, umożliwiając manipulację danymi tekstowymi i są zgodne z ECMAScript, co czyni je standardowymi dla tego języka. Dobrą praktyką jest zawsze zwracanie uwagi na poprawne użycie nawiasów oraz argumentów w metodach, co ma kluczowe znaczenie dla poprawności kodu. Przykład użycia: str1.substring(2, 6) zwróci 'vaSc', a str1.substring(0, 4) zwróci 'Java'.

Pytanie 11

W trakcie edycji grafiki rastrowej w aplikacji obsługującej kanały, dodanie kanału alfa oznacza

A. ustalenie właściwego balansu bieli
B. wprowadzenie warstwy z przezroczystością
C. powiększenie głębi ostrości obrazu
D. wzmocnienie krawędzi obrazu
Dodanie kanału alfa do grafiki rastrowej jest kluczowym krokiem w procesie zarządzania przezroczystością w obrazach. Kanał alfa to dodatkowy kanał, który przechowuje informacje o przezroczystości pikseli, co pozwala na tworzenie efektów wizualnych, takich jak miękkie krawędzie i złożone kompozycje. W praktyce, zastosowanie kanału alfa umożliwia na przykład nałożenie obiektów na różne tła bez wyraźnych granic, co jest szczególnie przydatne w grafice komputerowej, projektowaniu stron internetowych czy produkcji wideo. Dobrą praktyką w branży jest korzystanie z programów graficznych, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, gdzie dodanie kanału alfa można zrealizować poprzez stworzenie warstwy maski. Podczas pracy w takich programach warto również pamiętać o wykorzystaniu formatu PNG, który obsługuje przezroczystość, co jest standardem w zapewnieniu wysokiej jakości grafiki w sieci.

Pytanie 12

W systemie baz danych wykonano następujące operacje dotyczące uprawnień użytkownika adam: GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci To adam REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci FROM adam. Jakie prawa będzie miał użytkownik adam po zrealizowaniu tych operacji?

A. aktualizowania danych oraz przeglądania tabeli klienci
B. tworzenia tabeli klienci oraz wprowadzania do niej danych
C. przeglądania tabeli klienci i dodawania do niej rekordów
D. usunięcia tabeli lub jej danych
Odpowiedzi, które sugerują, że użytkownik adam ma inne prawa, są niepoprawne z technicznego punktu widzenia. Użytkownik ten nie może aktualizować danych ani przeglądać tabeli klienci, ponieważ prawa do aktualizacji i przeglądania zostały odebrane przez polecenie REVOKE. Oznacza to, że wszystkie operacje wymagające dostępu do odczytu oraz modyfikacji danych w tabeli klienci są dla niego zablokowane. Kolejna nieprawidłowa odpowiedź sugeruje, że adam ma prawo do tworzenia tabeli klienci, co jest również błędne, ponieważ w kontekście przyznanych uprawnień użytkownik nie uzyskał prawa do tworzenia nowych obiektów w bazie danych. Ostatecznie, odpowiedzi te nie uwzględniają, że konkretne działania, takie jak wstawianie nowych rekordów, są zablokowane przez REVOKE, co skutkuje brakiem możliwości dodawania danych do tabeli klienci. Wnioskując, użytkownik adam ma jedynie prawo do usuwania rekordów, a nie do przeglądania, aktualizowania czy tworzenia nowych tabel, co jest kluczowe przy zarządzaniu dostępem do baz danych.

Pytanie 13

Atrybut value w formularzu XHTML

A. określa wartość domyślną
B. ogranicza maksymalną długość pola
C. określa nazwę pola
D. ustawia pole jako tylko do odczytu
Atrybut 'value' w polu formularza XHTML pełni kluczową rolę w określeniu wartości początkowej, która jest wyświetlana w danym polu tekstowym. W przypadku elementu <input type='text'>, wartość atrybutu 'value' jest predefiniowaną odpowiedzią, która pojawia się w polu, gdy formularz jest załadowany. To pozwala programistom na wprowadzenie domyślnych danych, co jest szczególnie przydatne w kontekście ułatwienia wprowadzania informacji przez użytkowników. Na przykład, jeśli mamy formularz, w którym użytkownik ma podać swoje imię, możemy ustawić 'value' na 'Jan', co sprawi, że pole wypełni się automatycznie tą wartością, dając użytkownikowi wskazówkę. Wartość ta może być również używana do ułatwienia wprowadzania danych w przypadku, gdy formularz jest ponownie wyświetlany po błędzie. Zgodnie z dokumentacją W3C dotyczącą XHTML, atrybut 'value' jest standardowo stosowany w formularzach, co czyni go niezbędnym narzędziem w projektowaniu interfejsów użytkownika. Odpowiednie wykorzystanie tego atrybutu przyczynia się do lepszej użyteczności aplikacji internetowych oraz zwiększa komfort użytkowników.

Pytanie 14

Aby zaktualizować maksymalną długość kolumny imie w tabeli klienci do 30 znaków, należy zastosować w języku SQL poniższy kod

A. CHANGE TABLE klienci TO COLUMN imie SET CHAR(30);
B. CHANGE TABLE klienci MODIFY imie CHAR(30);
C. ALTER TABLE klienci CHANGE imie TEXT;
D. ALTER TABLE klienci MODIFY COLUMN imie VARCHAR(30);
Aby zmienić maksymalną długość pola 'imie' w tabeli 'klienci' na 30 znaków, używamy polecenia SQL 'ALTER TABLE', które jest standardowym sposobem modyfikacji struktury tabeli w bazach danych. W tym przypadku wykorzystujemy 'MODIFY COLUMN', co jest istotne, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie, że chcemy zmienić właściwości konkretnej kolumny. Typ danych 'VARCHAR' oznacza, że kolumna może przechowywać zmienne długości tekstu, a wartość 30 oznacza maksymalną liczbę znaków. Przykładowo, jeśli w bazie danych już istnieją rekordy, to zmiana ta nie wpłynie na dane, które są krótsze niż 30 znaków, ale może być problematyczna, jeśli próbujemy wprowadzić dane dłuższe niż dozwolone, ponieważ takie operacje mogą kończyć się błędami. Warto również zaznaczyć, że różne systemy zarządzania bazami danych, takie jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle, mogą mieć drobne różnice w składni, ale zasada działania polecenia 'ALTER TABLE' pozostaje zasadniczo taka sama. To podejście jest zgodne z zaleceniami standardu SQL i jest powszechnie stosowane w praktykach administracji bazami danych.

Pytanie 15

Jakie polecenie HTML powinno być zastosowane, aby sformatować akapit tekstu?

Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora
A. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>
B. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>
C. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>
D. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>
Odpowiedź druga jest prawidłowa, ponieważ stosuje poprawną składnię HTML do oznaczenia fragmentów tekstu z różnym formatowaniem. Element <p> służy do definiowania paragrafu, w którym tekst jest umieszczony. Element <mark> używany jest do oznaczania tekstu, który powinien być zwrócony uwagę czytelnika, poprzez podkreślenie go kolorem tła. Z kolei <em> jest przeznaczony do oznaczenia tekstu, który ma zostać wyróżniony jako istotny, zazwyczaj poprzez użycie kursywy. Użycie tych elementów w połączeniu z zamykającymi tagami, jak w odpowiedzi drugiej, jest zgodne z zaleceniami standardów HTML5, które kładą nacisk na semantyczne znaczenie znaczników. To podejście wspiera dostępność oraz SEO, ponieważ pomaga czytnikom ekranowym i wyszukiwarkom lepiej zrozumieć strukturę i znaczenie treści. Praktyczne zastosowanie tych znaczników można zobaczyć na stronach internetowych, gdzie kluczowe informacje muszą być odpowiednio wyróżnione, aby poprawić doświadczenie użytkownika i przekazać istotne dane w czytelny sposób.

Pytanie 16

Jakie dane zostaną wybrane po wykonaniu poniższej kwerendy na pokazanych rekordach?

SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE "2%4";

idmarkamodelrocznik
1FiatPunto2016
2FiatPunto2002
3FiatPunto2007
4OpelCorsa2016
5OpelAstra2003
6ToyotaCorolla2016
7ToyotaCorolla2014
8ToyotaYaris2004
A. Tylko id równe 8
B. Brak danych
C. Wszystkie id
D. Pole id równe 7 oraz 8
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ zapytanie SQL SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE '2_4'; filtruje rekordy, które mają w kolumnie rocznik wartość z drugą cyfrą równą '2' i czwartą cyfrą równą '4'. W złożonym zapytaniu SQL zastosowano operator LIKE z użyciem symbolu podkreślenia (_) jako symbolu zastępczego dla pojedynczego znaku. To oznacza, że szukamy dowolnego roku, który zaczyna się od cyfry '2', ma dowolną cyfrę na drugiej pozycji i cyfrę '4' na ostatniej pozycji. Praktycznie oznacza to, że wybierane są identyfikatory pojazdów, które mają rocznik odpowiadający temu wzorcowi. W dostarczonym zbiorze danych tylko rekordy o id 7 i 8 spełniają ten warunek, ponieważ rocznik to 2014 i 2004. Tego rodzaju konstrukcja SQL jest użyteczna w sytuacjach, gdy potrzebujemy selektywnie uzyskać dane na podstawie wzorców. Operator LIKE jest bardzo efektywny w analizie danych tekstowych w bazach danych np. w raportach analitycznych gdzie kluczowe jest wyszukiwanie na podstawie wzorców. Warto zaznaczyć, że takie podejście jest zgodne ze standardami SQL, ułatwiającymi zarządzanie i filtrowanie danych w złożonych systemach bazodanowych.

Pytanie 17

W CSS określono stylizację dla paragrafu, która nada mu następujące właściwości:

Ilustracja do pytania
A. tło niebieskie, kolor tekstu czerwony, marginesy wewnętrzne ustawione na wartość 40 px
B. tło niebieskie, kolor tekstu czerwony, marginesy zewnętrzne ustawione na wartość 40 px
C. tło czerwone, kolor tekstu niebieski, marginesy zewnętrzne ustawione na wartość 40 px
D. tło czerwone, kolor tekstu niebieski, marginesy wewnętrzne ustawione na wartość 40 px
W CSS stylizacja elementów HTML jest kluczowa dla tworzenia estetycznych i funkcjonalnych stron internetowych W przypadku tego pytania analizujemy przypisanie właściwości stylu do elementu paragrafu Kod CSS background-color red ustawia tło na czerwone color blue przypisuje niebieski kolor tekstu natomiast margin 40px ustawia marginesy zewnętrzne wokół elementu na 40 pikseli Każda z tych właściwości pełni określoną rolę background-color odnosi się do koloru tła całego elementu co jest przydatne w wyróżnianiu lub oddzielaniu sekcji strony color zmienia kolor tekstu co jest istotne dla czytelności i estetyki treści natomiast margin wpływa na odstęp pomiędzy elementami zapewniając przejrzystość i poprawne rozmieszczenie na stronie Zrozumienie tych właściwości jest kluczowe dla projektowania responsywnych i estetycznych stron internetowych W praktyce używa się ich do tworzenia interfejsów które są atrakcyjne wizualnie i funkcjonalne dla użytkowników Zgodnie z dobrymi praktykami warto dbać o kontrast i spójność wizualną co jest bezpośrednio związane z omawianymi właściwościami

Pytanie 18

W instrukcji CREATE TABLE zastosowanie klauzuli PRIMARY KEY przy definiowaniu pola tabeli spowoduje, że to pole stanie się

A. indeksem klucza
B. kluczem obcym
C. kluczem podstawowym
D. indeksem unikalnym
Użycie klauzuli PRIMARY KEY w instrukcji CREATE TABLE oznacza, że pole, do którego jest ona przypisana, stanie się kluczem podstawowym tabeli. Klucz podstawowy to atrybut lub zbiór atrybutów, które jednoznacznie identyfikują każdy rekord w tabeli. Klucz podstawowy musi być unikalny dla każdego rekordu oraz nie może zawierać wartości NULL. Na przykład, w tabeli użytkowników, pole 'user_id' często pełni rolę klucza podstawowego, co pozwala na jednoznaczne odnalezienie informacji o każdym użytkowniku. Stosowanie kluczy podstawowych jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, ponieważ zapewnia integralność danych oraz umożliwia efektywne indeksowanie i wyszukiwanie informacji. Dodatkowo, klucze podstawowe mogą być używane w relacjach z innymi tabelami jako klucze obce, co ułatwia tworzenie powiązań między danymi. Klucz podstawowy jest zatem fundamentem struktury danych w bazie, co potwierdzają standardy SQL oraz normy projektowania baz danych.

Pytanie 19

Dla tablicy n-elementowej o nazwie t[n], algorytm, zapisany w formie kroków, ma za zadanie obliczenie sumy

Ilustracja do pytania
A. sumy wszystkich elementów tablicy
B. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste
C. n-elementów tablicy
D. co drugiego elementu tablicy
Algorytm, który masz na zdjęciu, ma na celu sumowanie co drugiego elementu w tablicy. Na początku ustalamy zmienne i=0 oraz wynik=0. Używamy pętli while, żeby przejść przez tablicę, a zmienna i zwiększa się o 2 za każdym razem, więc idealnie nadaje się do zbierania co drugiego elementu. W kroku K3 dodajemy aktualny element tablicy do zmiennej wynik, co w praktyce oznacza, że sumujemy elementy, które są na parzystych indeksach (czyli te z miejsc 0, 2, 4 i tak dalej). Takie podejście jest dosyć popularne, kiedy musimy wyodrębniać fragmenty danych z większej tablicy. Można to wykorzystać w różnych sytuacjach, gdzie liczy się efektywność, jak na przykład przy przetwarzaniu dużych zbiorów danych. Dzięki temu zmniejszamy złożoność obliczeniową i lepiej zarządzamy pamięcią. W branży często doradza się unikanie niepotrzebnych iteracji i skupianie się na mądrym projektowaniu algorytmów, co zdecydowanie prowadzi do lepszego kodu.

Pytanie 20

W JavaScript wynik operacji przyjmuje wartość NaN, jeśli skrypt próbował wykonać

A. operację arytmetyczną, a zmienna miała postać napisu
B. funkcję sprawdzającą długość napisu, a zawartość zmiennej była liczbą
C. operację arytmetyczną na dwóch zmiennych liczbowych dodatnich
D. funkcję parseFloat zamiast parseInt na zmiennej typu liczbowego
W JavaScript, wartość NaN (Not-a-Number) jest wynikiem, który pojawia się, gdy operacja arytmetyczna nie może zostać wykonana z powodu nieprawidłowego typu danych. Gdy skrypt próbuje wykonać operacje matematyczne na zmiennej, która jest napisem (string), a nie liczbą, wynikiem jest NaN. Na przykład, wyrażenie '5' + 5 zwróci '55', ponieważ operator '+' w tym przypadku działa jako konkatenacja napisów. Jeżeli jednak spróbujemy wykonać operację, taką jak 'a' * 2, wówczas wynikiem będzie NaN, ponieważ nie można pomnożyć napisu przez liczbę. Zgodnie ze standardem ECMAScript, NaN jest jedyną wartością, która nie jest równa samej sobie, co można sprawdzić za pomocą metody isNaN(). W praktyce, aby uniknąć tego problemu, programiści często stosują funkcje konwertujące, takie jak parseFloat() i parseInt(), aby upewnić się, że operacje są wykonywane na liczbach. Przykładowo, parseFloat('3.14') zwróci 3.14, co umożliwia poprawne przeprowadzenie działań matematycznych.

Pytanie 21

Deklaracja z właściwością background-attachment: scroll sprawia, że

A. grafika tła będzie widoczna w prawym górnym rogu strony
B. grafika tła będzie się powtarzać (kafelki)
C. tło strony będzie przesuwane razem z zawartością tekstową
D. tło strony zostanie zamocowane, a tekst będzie się poruszał
Właściwość CSS 'background-attachment: scroll' oznacza, że tło elementu będzie przewijane w równym tempie z treścią na stronie. Kiedy użytkownik przegląda stronę i przewija ją w dół lub w górę, tło przesuwa się razem z zawartością, co tworzy wrażenie głębokości i dynamiki. Przykładem zastosowania tej właściwości może być strona internetowa z długim tekstem, gdzie tło, takie jak kolor lub obraz, jest częścią estetyki projektu, ale nie powinno być statyczne. Warto zauważyć, że można to osiągnąć, ustawiając 'background-attachment' na 'scroll', co jest najczęściej stosowanym ustawieniem. W standardach CSS3 'background-attachment' ma cztery możliwe wartości: 'scroll', 'fixed', 'local', oraz 'inherit'. Stosowanie 'scroll' jest najbardziej intuicyjne i wspiera responsywność, ponieważ zmienia się w zależności od interakcji użytkownika z zawartością. To podejście jest zgodne z praktykami projektowania stron internetowych, które kładą nacisk na użytkownika i interaktywność.

Pytanie 22

W CSS zapisano stylizację ```css p > i {color: blue} ``` oznacza to, że kolorem niebieskim zostanie wyświetlony

A. pochylony tekst akapitu
B. wszystkie teksty nagłówków, niezależnie od formatowania
C. pogrubiony tekst akapitu
D. cały tekst akapitu, niezależnie od jego stylizacji
Wszystkie inne odpowiedzi są niepoprawne z kilku powodów. Izolowanie tekstu paragrafu jako całości w odpowiedzi sugeruje, że cała zawartość elementu <p> byłaby stylizowana na niebiesko, co jest błędne, ponieważ selektor CSS wskazuje na tylko konkretne elementy wewnątrz <p>, a nie na całe jego wnętrze. Tekst kursywy, oznaczony przez <i>, to specyficzna część tekstu, która jest stylizowana, a nie cały tekst paragrafu. Pogrubiony tekst, oznaczony przez <b>, również pozostanie w swoim standardowym stylu, ponieważ nie jest objęty regułą CSS. Druga odpowiedź, dotycząca całego tekstu nagłówków, również jest niepoprawna, ponieważ nagłówki, takie jak <h1>, <h2> itd., nie są w ogóle związane z tym selektorem CSS, który odnosi się wyłącznie do paragraficznych elementów <p> i ich dzieci. Wreszcie, idea, że pogrubiony tekst paragrafu miałby być zmieniony na niebieski, również nie znajduje potwierdzenia w definicji selektora. Selektor CSS, jak w tym przypadku, działa na podstawie hierarchii i struktury dokumentu, a nie na ogólnym formacie tekstu. Wyjaśniając te kwestie, możemy zrozumieć, jak działa kaskadowe stylowanie i jak precyzyjne są selektory w CSS, co jest kluczowe dla efektywnego projektowania stron internetowych.

Pytanie 23

Jaki zestaw liczb zostanie wyświetlony w wyniku działania pętli napisanej w języku PHP?

$liczba = 10;
while ($liczba < 50) {
  echo "$liczba ";
  $liczba = $liczba + 5;
}
A. 10 15 20 25 30 35 40 45 50
B. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45
C. 10 15 20 25 30 35 40 45
D. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50
Prawidłowa odpowiedź to 10 15 20 25 30 35 40 45 ponieważ pętla while w języku PHP działa na zasadzie sprawdzania warunku przed każdą iteracją. W tym przypadku zmienna $liczba jest inicjalizowana wartością 10 a warunek w pętli sprawdza czy $liczba jest mniejsza niż 50. Wartość zmiennej jest wypisywana i następnie zwiększana o 5 w każdym kroku iteracyjnym. Pętla zakończy się gdy $liczba osiągnie wartość 50 lub większą. Dlatego ostatnią wypisaną wartością będzie 45 gdyż po dodaniu 5 zmienna $liczba wyniesie 50 i przestanie spełniać warunek pętli. Takie konstrukcje pętli są powszechne w programowaniu szczególnie gdy mamy do czynienia z iteracją po stałych przedziałach liczbowych. Stosowanie pętli while jest zalecane w przypadku gdy liczba iteracji nie jest z góry znana a jedynie zależy od spełnienia określonego warunku. Ważne jest by pamiętać o możliwości nieskończonej pętli jeśli warunek nigdy nie zostanie spełniony co może prowadzić do błędów wykonania programu. Praktycznym zastosowaniem takiej pętli jest iteracja po zbiorze danych którego rozmiar zależy od zewnętrznych czynników np danych wejściowych od użytkownika lub zawartości pliku.

Pytanie 24

W języku PHP wykonano poniższą operację. Aby uzyskać wszystkie rezultaty tego zapytania, należy:

$tab = mysqli_query($db, "SELECT imie FROM Osoby WHERE wiek < 18");
A. zaindeksować zmienną tab, tab[0] to pierwsze imię
B. użyć polecenia mysql_fetch
C. wyświetlić zmienną $db
D. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row
Odpowiedź, która zakłada zastosowanie pętli z poleceniem mysqli_fetch_row, jest poprawna, ponieważ po wykonaniu zapytania do bazy danych za pomocą mysqli_query, otrzymujemy wynik w postaci zestawu rekordów, który musimy przetworzyć. Funkcja mysqli_fetch_row pozwala na iteracyjne pobieranie wierszy z tego zestawu, co jest niezbędne do wyświetlenia wszystkich imion osób, które spełniają warunek wieku poniżej 18 lat. Przykładowy kod do iteracji może wyglądać tak: while($wiersz = mysqli_fetch_row($tab)) { echo $wiersz[0]; } W ten sposób każda iteracja w pętli wyświetli pierwszą kolumnę (imie) z każdego wiersza rezultatu. Tego typu podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią i ogranicza ryzyko przeciążenia systemu, szczególnie w przypadku dużych zbiorów danych. Ważne jest, aby pamiętać, że połączenie z bazą danych i zapytania powinny być zawsze odpowiednio zamykane i zabezpieczane przed atakami, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa aplikacji.

Pytanie 25

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
B. Zmiana jasności zdjęć.
C. Przenikanie zdjęć.
D. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 26

Została zaprezentowana tabela o nazwie konta. Aby obliczyć liczbę rejestracji w poszczególnych latach oraz wyświetlić te wartości razem z rokiem rejestracji, należy wykonać zapytanie

A. ```SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;```
B. ```SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta JOIN rejestracja ON id;```
C. ```SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;```
D. ```SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta;```
Aby policzyć, ile rejestracji dokonano w poszczególnych latach, musimy użyć funkcji agregującej SQL, która umożliwia grupowanie wyników według określonych kryteriów. Odpowiedź 4: 'SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;' wykorzystuje funkcję COUNT(), która zlicza liczbę wystąpień każdej wartości w kolumnie 'rejestracja'. Klauzula GROUP BY jest niezbędna, aby wynikiem zapytania było grupowanie danych według lat rejestracji. Jest to zgodne z dobrymi praktykami, które zalecają użycie GROUP BY z funkcjami agregującymi do zliczania i analizy danych w bazach danych. Praktyka ta pozwala na efektywną agregację i prezentację danych, co jest przydatne w raportowaniu i analizie. Użycie GROUP BY zapewnia również zoptymalizowane operacje na dużych zbiorach danych, co jest kluczowe w systemach zarządzania bazami danych. Poprzez takie podejście, można generować raporty i wglądy, które wspierają decyzje biznesowe.

Pytanie 27

Na rysunku została przedstawiona relacja jeden do wielu. Łączy ona

Ilustracja do pytania
A. klucz obcy reżyserzy_id tabeli filmy z kluczem obcym id tabeli reżyserzy.
B. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli reżyserzy.
C. klucz obcy reżyserzy_id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli reżyserzy.
D. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem obcym reżyserzy_id tabeli reżyserzy.
Wszystkie błędne odpowiedzi zawierają pewne mylące koncepcje związane z rolą kluczy obcych i podstawowych w relacyjnych bazach danych. Klucz podstawowy jest unikalnym identyfikatorem rekordu w tabeli, a klucz obcy wskazuje na klucz podstawowy w innej tabeli, tworząc w ten sposób relację między danymi. Błędne odpowiedzi sugerują, że klucz podstawowy z jednej tabeli może wskazywać na klucz podstawowy w innej tabeli lub że klucz obcy może wskazywać na inny klucz obcy. To są niepoprawne interpretacje, które mogą prowadzić do błędów w projektowaniu bazy danych, utrudniając efektywne zarządzanie danymi. Dobrze zrozumienie roli kluczy obcych i podstawowych jest kluczowe dla prawidłowego projektowania i zarządzania relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 28

W dokumencie HTML utworzono formularz wysyłający dane do skryptu formularz.php. Po naciśnięciu przycisku typu submit, przeglądarka przekierowuje nas do określonego adresu. Na podstawie podanego linku można wywnioskować, że dane do pliku formularz.php przesłano metodą

.../formularz.php?imie=Anna&nazwisko=Kowalska
A. SESSION
B. COOKIE
C. POST
D. GET
Metoda GET w HTTP jest używana do przesyłania danych w adresie URL. Dane są dołączane jako parametry zapytania po znaku zapytania w formacie klucz=wartość. Przykład w pytaniu pokazuje, że dane imie=Anna oraz nazwisko=Kowalska są przesyłane jako część adresu URL do formularz.php. Jest to typowe dla metody GET, która umożliwia łatwe przesyłanie danych przez przeglądarkę i ich późniejsze przetwarzanie po stronie serwera. Metoda GET jest często stosowana w przypadku, gdy dane nie zawierają poufnych informacji, a ich objętość jest niewielka. Standard HTTP rekomenduje używanie metody GET do pobierania danych i niepowinno być używane do przesyłania lub modyfikowania danych. Dokumentacja W3C wskazuje, że GET jest metodą idempotentną, co oznacza, że wielokrotne wykonanie tego samego zapytania nie spowoduje dodatkowych efektów ubocznych. W praktyce GET jest używana np. w zapytaniach wyszukiwania w witrynach, gdzie parametry wyszukiwania są umieszczane w URL.

Pytanie 29

Który z grafikowych formatów umożliwia zapis przezroczystego tła?

A. GIF
B. JPEG
C. RAW
D. BMP
Format graficzny GIF (Graphics Interchange Format) jest jednym z niewielu, które umożliwiają zapis obrazów z przejrzystym tłem. GIF obsługuje przezroczystość poprzez wykorzystanie palety kolorów z maksymalnie 256 kolorami, co czyni go idealnym do prostych grafik, takich jak logo, ikony czy animacje. Przezroczystość w formacie GIF jest realizowana przez oznaczenie jednego z kolorów w palecie jako przezroczystego, co oznacza, że piksele o tym kolorze nie będą wyświetlane, a zamiast nich widać tło lub inne elementy graficzne. Dzięki temu GIF jest szeroko stosowany w Internecie, szczególnie na stronach, gdzie kluczowa jest oszczędność miejsca oraz szybkość ładowania. Warto również wspomnieć, że GIF obsługuje animacje, co czyni go popularnym formatem do tworzenia prostych ruchomych grafik. Format ten jest zgodny z wieloma standardami internetowymi, co dodatkowo zwiększa jego uniwersalność w zastosowaniach webowych i multimedialnych.

Pytanie 30

W bibliotece mysqli w PHP, aby uzyskać najbardziej aktualny komunikat o błędzie, można użyć funkcji

A. mysqli_error_list()
B. mysqli_errno()
C. mysqli_error()
D. mysqli_use_result()
Funkcja mysqli_error() w bibliotece mysqli języka PHP jest sposobem na uzyskanie ostatniego komunikatu o błędzie związanym z połączeniem lub zapytaniem SQL. Zwraca ona łańcuch znaków, który opisuje ostatni błąd związany z danym połączeniem. Jest to niezwykle przydatne narzędzie w procesie debugowania, ponieważ pozwala programiście szybko zidentyfikować źródło problemu. Na przykład, jeśli napotkasz błąd podczas wykonywania zapytania, możesz użyć mysqli_error($connection) po funkcji wykonującej zapytanie, aby uzyskać szczegółowy opis błędu. W kontekście dobrych praktyk programistycznych, zawsze należy obsługiwać błędy i nie ignorować ich, aby uniknąć trudności w przyszłości. Warto również pamiętać, że funkcja ta działa tylko w kontekście aktualnego połączenia bazodanowego, co oznacza, że przed jej użyciem musisz mieć aktywne połączenie. Przykład użycia: $result = mysqli_query($connection, $query); if (!$result) { echo mysqli_error($connection); }

Pytanie 31

Jakie polecenie należy zastosować, aby wysłać dane przy pomocy funkcji mysqli_query() w skrypcie PHP, który dodaje informacje z formularza umieszczonego na stronie internetowej do bazy danych?

A. SELECT
B. UPDATE
C. ALTER
D. INSERT INTO
Wybór innych opcji związany jest z nieporozumieniami co do funkcji kwerend SQL. ALTER jest stosowany do modyfikacji struktury istniejącej tabeli, co nie ma zastosowania w kontekście wstawiania danych. Użycie tej komendy sugeruje chęć zmiany kolumn, ich typów czy nazw, a nie dodawania nowych rekordów. UPDATE służy do aktualizacji istniejących danych w tabelach, co również nie jest związane z dodawaniem nowych wartości. Użytkownicy często mylą operacje aktualizacji z wstawieniem nowych danych, co może prowadzić do błędnych implementacji. SELECT to zapytanie używane do pobierania danych z bazy, a nie do ich wstawiania. Stosowanie SELECT w kontekście wstawiania danych może prowadzić do nieporozumień, zwłaszcza gdy użytkownicy próbują zrozumieć, jak działa interakcja z bazą danych. Typowe błędy myślowe to mylenie operacji na danych z operacjami na strukturze bazy, co może być szczególnie problematyczne w przypadku pracy z większymi aplikacjami, w których zarządzanie danymi jest kluczowe dla ich funkcjonowania. Aby skutecznie zarządzać danymi w bazach, kluczowe jest zrozumienie różnic między tymi operacjami oraz ich właściwe zastosowanie.

Pytanie 32

Skrypt stworzony w języku JavaScript wyznacza cenę promocyjną dla swetrów w barwach: zielonej, niebieskiej (zmienna kolor) przy wydatkach przekraczających 200 zł (zmienna zakupy). Warunek niezbędny do obliczeń powinien być zapisany z użyciem wyrażenia logicznego?

A. zakupy > 200 && (kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski')
B. zakupy > 200 || kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski'
C. zakupy > 200 && kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski'
D. zakupy > 200 || (kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski')
Niepoprawne odpowiedzi bazują na błędnych założeniach dotyczących operatorów logicznych oraz struktury warunków. Odpowiedź zakupy > 200 || kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski' wykorzystuje operator '||' w sposób, który pozwala na spełnienie warunku nawet, gdy zakupy są mniejsze niż 200, co nie prowadzi do pożądanego efektu obliczenia ceny promocyjnej. Kolejna odpowiedź, zakupy > 200 && kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski', nie uwzględnia możliwości, że kolor może być jednym z dwóch dozwolonych, co sprawia, że jest zbyt restrykcyjna. Ostatnia odpowiedź zakupy > 200 || (kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski') implikuje, że kolor musi być jednocześnie zielony i niebieski, co w kontekście jednego swetra jest fizycznie niemożliwe. Kluczowym błędem myślowym w tych odpowiedziach jest nieprawidłowa interpretacja operatorów logicznych oraz brak zrozumienia, jak połączenie warunków '&&' i '||' wpływa na ich działanie. Zastosowanie odpowiednich operatorów w konstruowaniu wyrażeń logicznych jest fundamentalne w programowaniu, ponieważ nieprawidłowe podejście do logiki warunkowej może prowadzić do błędów w aplikacji oraz nieoczekiwanych zachowań w kodzie.

Pytanie 33

Który z poniższych kodów HTML najlepiej ilustruje opisaną tabelę? (Obramowanie tabeli oraz komórek zostało pominięte dla uproszczenia)

Ilustracja do pytania
A. Odpowiedź B
B. Odpowiedź D
C. Odpowiedź C
D. Odpowiedź A
Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ używa atrybutu rowspan do złączenia dwóch komórek w kolumnie. W przedstawionej tabeli nagłówek Telefony obejmuje dwie wartości w jednej kolumnie co jest dokładnie odwzorowane w kodzie HTML poprzez zastosowanie rowspan2 w komórce zawierającej Telefony. To podejście pozwala na logiczne i czytelne przedstawienie danych w tabeli co jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania stron internetowych. Użycie rowspan w tabelach HTML jest powszechne gdy chcemy aby jedna komórka zajmowała miejsce większej liczby wierszy niż standardowa. Jest to przydatne w sytuacjach gdy dane muszą być grupowane pionowo co poprawia czytelność i strukturę prezentowanych informacji. Ponadto takie podejście pozwala na bardziej efektywne zarządzanie kodem HTML redukując potrzebę dodatkowego formatowania i zmniejsza złożoność dokumentu co jest zgodne z zasadami semantycznego HTML. Warto również pamiętać że użycie rowspan powinno być przemyślane aby zapewnić dostępność i poprawne wyświetlanie w różnych przeglądarkach i urządzeniach co jest kluczowe w nowoczesnym projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 34

W bazie danych MySQL znajduje się tabela z programami komputerowymi, posiadająca kolumny: nazwa, producent, rokWydania. Jaką kwerendę SELECT należy zastosować, aby uzyskać listę wszystkich producentów, unikając powtórzeń?

A. SELECT UNIQUE producent FROM programy
B. SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE
C. SELECT DISTINCT producent FROM programy
D. SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE
Aby uzyskać unikalne wartości z kolumny w bazie danych MySQL, należy użyć słowa kluczowego DISTINCT. W przypadku zapytania SELECT DISTINCT producent FROM programy; zapytanie to zwraca wszystkie unikalne nazwy producentów z tabeli programy. Słowo kluczowe DISTINCT działa na poziomie wierszy, co oznacza, że przeszukuje kolumnę producent, eliminując z wyników wszelkie powtarzające się wartości. Jest to szczególnie przydatne w analizie danych, gdzie istotne jest uzyskanie przeglądu unikalnych elementów. Na przykład, jeżeli tabela zawiera kilka wierszy z tym samym producentem, zapytanie to zwróci jedynie jeden wiersz dla każdego producenta. Przykład zastosowania: w przypadku tabeli zawierającej wartości jak 'Microsoft', 'Apple', 'Microsoft', wynik zapytania DISTINCT będzie obejmował 'Microsoft' i 'Apple'. W MySQL użycie DISTINCT jest zgodne ze standardem SQL i jest wspierane w większości systemów baz danych, co czyni je bardzo uniwersalnym narzędziem w pracy z danymi.

Pytanie 35

Funkcja zapisana w języku PHP wygląda tak patrz ramka): Jej celem jest

Ilustracja do pytania
A. wypisanie liczby parzystej
B. zwrócenie wartości 0, gdy liczba jest parzysta
C. zwrócenie wartości 1, gdy liczba jest parzysta
D. wypisanie liczby nieparzystej
Funkcja w języku PHP opisana na egzaminie służy do sprawdzania czy podana liczba jest parzysta. Wybór zwracanych wartości 1 i 0 jest klasycznym przykładem użycia binarnych wartości logicznych w programowaniu. Niektóre niepoprawne odpowiedzi mogą wynikać z błędnego zrozumienia działania operatora modulo %. Operator ten oblicza resztę z dzielenia i w przypadku operacji liczb całkowitych przydaje się do określania parzystości. Jeśli liczba jest podzielna przez 2 bez reszty czyli modulo zwraca 0 funkcja zwraca 1 co oznacza że liczba jest parzysta. Niektóre odpowiedzi sugerują że funkcja zwraca lub wypisuje liczby parzyste bądź nieparzyste co jest błędnym rozumieniem działania funkcji zwracającej wartości w kontekście operacji logicznych. Kluczowe jest zrozumienie że funkcje zwracają wartości a nie wypisują ich w przypadku takich jak ten gdzie celem jest jedynie sprawdzenie a nie wyświetlenie wartości. Wybór wartości zwracanych 1 i 0 jest także zgodny z konwencjami logicznymi stosowanymi w warunkowych instrukcjach programistycznych co może być mylnie postrzegane jako konieczność wyświetlenia wyniku. Ważne jest aby pamiętać że w programowaniu logiczne zwracanie wartości jest często używane do późniejszego wykorzystania przez inne części aplikacji w celu podejmowania decyzji lub sterowania przepływem programu. Zrozumienie tych podstawowych zasad pozwala uniknąć błędnych interpretacji i wykorzystać pełnię możliwości jakie daje programowanie w językach takich jak PHP.

Pytanie 36

Jakie uprawnienia posiada użytkownik jan po wykonaniu poniższych poleceń na bazie danych? ```GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan;``` ```REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci FROM jan;```

A. Będzie miał możliwość zmiany struktury tabeli klienci
B. Będzie miał możliwość wstawiania rekordów do tabeli klienci
C. Będzie miał możliwość usuwania rekordów z tabeli klienci
D. Będzie miał możliwość wyszukiwania danych w tabeli klienci
Użytkownik jan po wykonaniu podanych poleceń SQL nie będzie miał możliwości usuwania rekordów z tabeli klienci. W rzeczywistości polecenie GRANT ALL PRIVILEGES na początku miało na celu nadanie wszystkich uprawnień do tej tabeli, jednak po wykonaniu polecenia REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE odebrano mu możliwość wykonywania podstawowych operacji na danych, takich jak wstawianie, usuwanie czy aktualizowanie rekordów. Jest to częsty błąd w myśleniu, gdzie użytkownicy mogą sądzić, że uprawnienia ogólne obejmują również wszystkie podkategorie, nawet jeśli nie zostały określone. Podobnie, możliwość wyszukiwania danych w tabeli klienci również została usunięta z uwagi na odebranie uprawnienia SELECT. To pokazuje, jak kluczowe jest zrozumienie struktury uprawnień w SQL, gdzie każdy typ uprawnienia ma swoje własne znaczenie. W praktyce, w wielu organizacjach ważne jest, aby administracja bazą danych była przeprowadzana zgodnie z zasadą najmniejszych uprawnień, aby ograniczyć dostęp do krytycznych operacji oraz zminimalizować ryzyko błędów i incydentów związanych z bezpieczeństwem. Z tego powodu, odpowiedzi sugerujące, że jan ma jakieś uprawnienia do wstawiania lub usuwania danych w tabeli klienci, są nieprawidłowe, ponieważ zostały one jasno odwołane w ostatnim poleceniu.

Pytanie 37

Funkcja colspan umożliwia łączenie komórek tabeli w układzie poziomym, natomiast rowspan w układzie pionowym. Która z poniższych tabel odpowiada fragmentowi kodu w języku HTML?

Ilustracja do pytania
A. Odpowiedź C
B. Odpowiedź D
C. Odpowiedź A
D. Odpowiedź B
Rozumienie działania atrybutów rowspan i colspan jest kluczowe dla prawidłowego tworzenia struktur tabelarycznych w HTML. Błędne odpowiedzi wynikają często z nieporozumienia dotyczącego sposobu, w jaki te atrybuty kształtują układ tabeli. Rowspan, jak sama nazwa wskazuje, łączy komórki w pionie, czyli wzdłuż kolumny, co może być źródłem zamieszania dla osób przyzwyczajonych do myślenia bardziej w kategoriach kolumn niż wierszy. Przy błędnym przypisaniu rowspan można oczekiwać komórek rozciągających się w poziomie, co jest funkcją colspan. Typowym błędem jest także założenie, że rowspan i colspan są zamienne, podczas gdy w rzeczywistości służą do różnych celów i mają różne zastosowania. Ważne jest, aby rozumieć, że rowspan zwiększa wysokość komórki poprzez zajęcie miejsca w kolejnych wierszach, co jest istotne przy projektowaniu układów tabel, które muszą być zarówno funkcjonalne, jak i estetycznie poprawne. Prawidłowe użycie rowspan i colspan zgodnie z zasadami semantyki HTML zwiększa dostępność i użyteczność stron, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 38

Tabele Osoby oraz Adresy są ze sobą połączone relacją typu jeden do wielu. Jakie zapytanie SQL powinno być użyte, aby poprawnie wyświetlić nazwiska oraz odpowiadające im miasta?

Ilustracja do pytania
A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy
B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id=Adresy.id
C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id=Adresy.id
D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id=Adresy.id FROM Osoby, Adresy
Błędy w niepoprawnych odpowiedziach wynikają z niewłaściwego użycia konstrukcji SQL, co prowadzi do złego łączenia tabel. Pierwsze zapytanie korzysta z niejawnego łączenia, tylko oddzielając tabelę przecinkami, co jest już trochę staroświeckie. To prowadzi do tzw. iloczynu kartezjańskiego, co w praktyce oznacza, że każdy rekord z jednej tabeli łączy się z każdym rekordem z drugiej, co jest na ogół nieefektywne. W drugiej odpowiedzi próbujesz użyć warunku WHERE do łączenia tabel, ale niestety używasz identyfikatora id dla obu tabel, co psuje połączenie danych. Poprawne łączenie powinno opierać się na kluczu głównym i odpowiednim kluczu obcym. W trzeciej wersji zapytania masz błędną składnię, która nie trzyma się zasad SQL. W SQL każde FROM powinno być użyte tylko raz do określenia źródła danych. Często błędy wynikają z braku zrozumienia zasad łączenia tabel oraz niewłaściwego używania kluczy. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe, jeśli chcesz efektywnie korzystać z relacyjnych baz danych. Zdecydowanie warto znać poprawne konstrukcje SQL, żeby pracować z danymi w środowisku IT.

Pytanie 39

Web designer pragnie wstawić w znaczniku <header> nagłówek do treści. Zgodnie z zasadami użycia znaczników semantycznych, powinien wykorzystać znacznik

A. <p>
B. <title>
C. <h1>
D. <strong>
Odpowiedzi, takie jak <p>, <title> oraz <strong>, nie są odpowiednie do oznaczania głównego nagłówka treści w dokumencie HTML. Znacznik <p> jest przeznaczony do tworzenia akapitów tekstu i nie niesie ze sobą informacji semantycznej wskazującej na nagłówek. Użycie <p> do nagłówka mogłoby wprowadzić w błąd, ponieważ akapity są zazwyczaj używane do prezentacji treści w formie ciągłej, a nie jako tytuły. Znacznik <title> jest używany do określenia tytułu dokumentu, który pojawia się na pasku tytułowym przeglądarki, a jego zawartość nie jest związana z semantyką treści strony, co czyni go niewłaściwym wyborem w kontekście nagłówka treści. Z kolei znacznik <strong> z kolei służy do oznaczania ważnych fragmentów tekstu, ale nie jest przeznaczony do strukturyzacji treści. Użycie <strong> do nagłówka może zafałszować hierarchię informacji, co negatywnie wpływa na odczyt i interpretację treści przez wyszukiwarki oraz osoby korzystające z technologii asystujących. Aby zbudować jasną i zrozumiałą strukturę dokumentu, należy stosować odpowiednie znaczniki semantyczne, co jest kluczem do efektywnej prezentacji treści w sieci.

Pytanie 40

W PHP zmienna typu float może przyjmować wartości

A. logiczne.
B. nieliczbowe.
C. jedynie całkowite.
D. zmiennoprzecinkowe.
Wybór odpowiedzi związanych z typami danymi innymi niż zmiennoprzecinkowe wskazuje na zrozumienie, że zmienne w PHP mogą przyjmować różne formy, jednakże zatrzymuje się na nieprawidłowych założeniach. Zmienna logiczna, choć istotna, przyjmuje jedynie wartości prawda/fałsz, co nie ma związku z typem float. Z kolei nieliczbowe zmienne, takie jak stringi, również nie są odpowiednie, gdyż nie przechowują wartości liczbowych w formacie zmiennoprzecinkowym. Odpowiedź dotycząca tylko liczb całkowitych także jest nieprawidłowa, gdyż pomija kluczowy aspekt float, którym jest możliwość reprezentacji wartości dziesiętnych. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków często wynikają z niepełnego zrozumienia specyfiki typów danych w PHP oraz ich zastosowań. Zrozumienie, że float to kategoria liczb obejmująca zarówno całkowite jak i dziesiętne, jest fundamentalne dla skutecznego programowania. Właściwe użycie typów danych, w tym float, jest kluczowe dla zapewnienia dokładności i efektywności w obliczeniach, zwłaszcza w kontekście aplikacji wymagających precyzyjnych wartości, takich jak rachunkowość czy nauka.