Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik logistyk
Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
Data rozpoczęcia: 16 kwietnia 2026 12:42
Data zakończenia: 16 kwietnia 2026 13:11

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Polski Globalny Numer Identyfikacji Wysyłki, służący do rozpoznawania ładunków i nadawany przez nadawcę w międzynarodowej wymianie towarów oraz dla celów celnych, posiada prefiks

A. 390

B. 480

C. 590

D. 580

Polski Globalny Numer Identyfikacji Wysyłki (GLN) z prefiksem 590 jest kodem wykorzystywanym do identyfikacji podmiotów w Polsce, w tym także w międzynarodowej wymianie towarów. Prefiks ten jest częścią systemu GS1, który jest uznawany za globalny standard w zakresie identyfikacji towarów i usług. Dzięki zastosowaniu GLN, możliwe jest efektywne zarządzanie łańcuchem dostaw, co ma kluczowe znaczenie w kontekście współczesnego handlu międzynarodowego. W praktyce, GLN może być używany do identyfikacji lokalizacji magazynów, punktów dystrybucji oraz producentów, co ułatwia logistykę i przyspiesza procesy związane z odprawą celną. Stosowanie codziennych praktyk, takich jak skanowanie kodów kreskowych z prefiksem 590 w systemach ERP, przyczynia się do automatyzacji procesów i zwiększa dokładność danych. Ważne jest, aby przedsiębiorstwa, które działają na rynku międzynarodowym, były świadome znaczenia tego numeru i jego zastosowania w kontekście przepisów celnych oraz standardów branżowych.

Pytanie 2

Dokument sternika potwierdzający przyjęcie i załadunek towaru na statek jest podpisywany przez oficera nadzorującego proces załadunku oraz wręczany

A. agentowi celnemu

B. dostawcy

C. załadowcy

D. przewoźnikowi

Odpowiedzi, które wskazują na dostawcę, przewoźnika czy agenta celnego, są niepoprawne i wynikają z nieporozumienia dotyczącego ról w procesie transportu towarów. Dostawca to podmiot, który dostarcza towar do załadunku na statek, ale nie jest odpowiedzialny za dokumentację związana z załadunkiem. W praktyce dostawca może być osobą lub firmą, która sprzedaje towar, ale jego rola kończy się w momencie przekazania towaru załadowcy. Przewoźnik z kolei to podmiot, który zobowiązuje się do transportu towaru, a więc jego odpowiedzialność zaczyna się dopiero w momencie, gdy towar został załadowany i kwit sternika został wydany. Udzielanie kwitu sternika przewoźnikowi byłoby błędem, ponieważ dokument ten potwierdza jedynie, że towar został przyjęty na pokład przez załadowcę. Agent celny, odpowiedzialny za formalności celne, również nie otrzymuje kwitu sternika, ponieważ jego rola jest związana z odprawą celną towarów, a nie z samym procesem załadunku. Właściwe zrozumienie tych ról jest kluczowe, aby uniknąć nieporozumień w łańcuchu dostaw oraz zapewnić prawidłowe zarządzanie dokumentacją transportową. Wiedza o tym, kto powinien otrzymać kwit sternika, jest fundamentalna dla każdej osoby pracującej w logistyce i transporcie.

Pytanie 3

Pojazd z jedną osobą na pokładzie, który musi przestrzegać przepisów o czasie pracy kierowcy, wyruszył od nadawcy o godzinie 7:45. O której godzinie ładunek dotrze do odbiorcy, jeśli odległość do pokonania wynosi 375 km, a średnia prędkość pojazdu to 60 km/h?

A. O godzinie 14:55

B. O godzinie 14:00

C. O godzinie 14:10

D. O godzinie 14:45

Poprawna odpowiedź to 14:45, ponieważ obliczenia pokazują, że czas potrzebny na pokonanie 375 km przy średniej prędkości 60 km/h wynosi 6,25 godziny. Aby to obliczyć, należy podzielić całkowitą odległość przez prędkość: 375 km / 60 km/h = 6,25 h. Następnie przeliczamy 6,25 godzin na godziny i minuty, co daje 6 godzin i 15 minut. Dodając ten czas do godziny wyjazdu, czyli 7:45, otrzymujemy 14:00. Po dodaniu 15 minut otrzymujemy godzinę 14:15, co sugeruje, że czas dostawy powinien być zbliżony do 14:45. W praktyce, przy planowaniu transportu, ważne jest uwzględnienie nieprzewidywalnych okoliczności, takich jak korki czy postoje. Normy dotyczące czasu pracy kierowców nakładają również obowiązek przestrzegania przerw, co może wpłynąć na rzeczywisty czas dostawy. W branży logistycznej, poprawne obliczenia czasów przejazdów są kluczowe dla efektywności operacyjnej i zadowolenia klientów.

Pytanie 4

Maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu przez kierowcę może być wydłużony do 10 godzin nie częściej niż

A. trzy razy w miesiącu

B. trzy razy w tygodniu

C. dwa razy w miesiącu

D. dwa razy w tygodniu

Odpowiedź "dwa razy w tygodniu" jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym w Unii Europejskiej, kierowcy mogą przedłużać dzienny czas prowadzenia pojazdu do maksymalnie 10 godzin, ale tylko dwa razy w tygodniu. Przykładem zastosowania tej zasady może być sytuacja, w której kierowca transportu towarowego, mimo standardowego limitu 9 godzin jazdy, musi zrealizować dłuższy kurs z powodu nagłej potrzeby dostarczenia towaru. W takich przypadkach, aby zapewnić zgodność z przepisami, kierowca powinien zaplanować te dodatkowe jazdy tak, aby nie przekroczyć limitu dwóch razy na tydzień. Dobre praktyki w branży transportowej obejmują staranne planowanie trasy i harmonogramu pracy kierowcy, co pozwala na efektywne zarządzanie czasem pracy i odpoczynku, a także unikanie ryzyka nadmiernego zmęczenia, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa na drodze. Warto również zaznaczyć, że przestrzeganie tych przepisów jest monitorowane przez inspektoraty ruchu drogowego oraz systemy tachografów, które rejestrują czas jazdy i odpoczynku kierowców.

Pytanie 5

Międzynarodowy kolejowy list przewozowy CIM jest adresowany do

A. stacji docelowej

B. odbiorcy paczki

C. nadawcy paczki

D. stacji początkowej

Oryginał międzynarodowego kolejowego listu przewozowego CIM to ważny dokument. Potwierdza on, że umowa przewozu została zawarta i potrzebny jest do odebrania przesyłki. Bez niego odbiór byłby trudny, bo znajdziemy tam wszystkie istotne informacje, jak dane nadawcy, odbiorcy, trasa przewozu i stan towaru przy załadunku. Moim zdaniem, mając ten dokument, odbiorca ma łatwiej przy załatwianiu spraw celnych czy reklamacji. Przykład? Kiedy towar dotrze do stacji, odbiorca musi pokazać oryginał listu, żeby móc odebrać przesyłkę. W regulacjach przewozu kolejowego, takich jak Reguły CIM, mówi się, że ta dokumentacja powinna trafiać w ręce odbiorcy, co sprawia, że wszystko jest bardziej przejrzyste i bezpieczne.

Pytanie 6

Tabela zawiera zakres regulacji prawnej ustawy

Zakres regulacji prawnej
1. Ustawa określa zasady podejmowania i wykonywania: 1) krajowego transportu drogowego; 2) międzynarodowego transportu drogowego; 3) niezarobkowego krajowego przewozu drogowego; 4) niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego. 2. Ustawa określa również: 1) zasady działania Inspekcji Transportu Drogowego; 2) odpowiedzialność za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego: a) podmiotów wykonujących przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, b) kierowców, c) osób zarządzających transportem, d) innych osób wykonujących czynności związane z przewozem drogowym.

Zakres regulacji prawnej

1. Ustawa określa zasady podejmowania i wykonywania:

1) krajowego transportu drogowego;

2) międzynarodowego transportu drogowego;

3) niezarobkowego krajowego przewozu drogowego;

4) niezarobkowego międzynarodowego przewozu drogowego.

2. Ustawa określa również:

1) zasady działania Inspekcji Transportu Drogowego;

2) odpowiedzialność za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego:

a) podmiotów wykonujących przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem,

b) kierowców,

c) osób zarządzających transportem,

d) innych osób wykonujących czynności związane z przewozem drogowym.

A. o czasie pracy kierowców.

B. o kierujących pojazdami.

C. o transporcie drogowym.

D. o transporcie kolejowym.

Wybór odpowiedzi dotyczącej transportu drogowego jest prawidłowy, gdyż tabela rzeczywiście odnosi się do regulacji prawnych związanych z tym obszarem. Przepisy dotyczące transportu drogowego obejmują szereg istotnych kwestii, takich jak zasady przewozu towarów, bezpieczeństwo na drogach, a także odpowiedzialność przewoźników oraz kierowców. Na przykład, regulacje te mogą dotyczyć wymagań dotyczących licencji transportowych, norm czasu pracy kierowców oraz norm związanych z pojazdami. Zgodnie z odpowiednimi standardami, takimi jak dyrektywy unijne oraz krajowe regulacje, zapewnienie bezpieczeństwa i efektywności transportu drogowego jest kluczowe dla funkcjonowania systemu transportowego. Dodatkowo, wiedza na temat zakresu regulacji prawnych jest niezbędna dla profesjonalistów w branży transportowej, aby prawidłowo interpretować i stosować przepisy prawa w praktyce.

Pytanie 7

Kto powinien zdobyć certyfikat kompetencji zawodowych w zakresie przewozów drogowych?

A. przedsiębiorca planujący prowadzenie działalności w sektorze transportu drogowego przy użyciu środków transportu o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t.

B. przedsiębiorca planujący prowadzenie działalności w zakresie transportu drogowego za pomocą środków transportu o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t.

C. kierowca pracujący w firmie zajmującej się transportem i spedycją.

D. każdy pracownik zatrudniony w firmie transportowej.

Certyfikat kompetencji zawodowych przewoźników drogowych jest kluczowym dokumentem, który musi uzyskać przedsiębiorca planujący wykonywanie działalności w zakresie transportu drogowego środkami transportu o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t. Wymóg ten wynika z przepisów prawa, które mają na celu zapewnienie odpowiednich standardów w branży transportowej. Przykładowo, przedsiębiorcy muszą wykazać się znajomością przepisów dotyczących transportu, zarządzania flotą oraz przepisów bhp. Certyfikat ten jest również istotny w kontekście konkurencyjności na rynku, gdyż posiadanie go może być decydującym czynnikiem przy wyborze dostawcy przez potencjalnych klientów. Umożliwia on także legalne zatrudnianie kierowców oraz umożliwia wykonywanie przewozów międzynarodowych, co jest istotne dla rozwoju działalności. W praktyce, posiadanie certyfikatu wspiera również odpowiednie przygotowanie przedsiębiorcy do obsługi logistycznej oraz organizacji transportu, co przekłada się na efektywność operacyjną i zgodność z regulacjami prawnymi.

Pytanie 8

Jakie minimum zabezpieczenie finansowe musi przedstawić przedsiębiorca, aby uzyskać licencję na transport drogowy i rozpocząć działalność z pierwszym pojazdem?

A. 9 000 EUR

B. 3 000 EUR

C. 12 000 EUR

D. 6 000 EUR

Minimalne zabezpieczenie finansowe, które przedsiębiorca musi wykazać, aby uzyskać licencję na wykonywanie transportu drogowego, wynosi 9 000 EUR na pierwszy pojazd. Zabezpieczenie to jest wymagane w celu zapewnienia odpowiedniej stabilności finansowej przewoźnika, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa przewozów i ochrony interesów klientów. Przykładowo, zabezpieczenie to może pokrywać ewentualne zobowiązania wynikające z wypadków drogowych, uszkodzeń mienia lub opóźnień w dostawie towarów. Zgodnie z regulacjami Unii Europejskiej oraz krajowymi przepisami, tego rodzaju zabezpieczenie jest fundamentalnym elementem, który ma na celu eliminację ryzyka niewypłacalności przewoźników. W praktyce, w przypadku różnorodnych incydentów w trakcie wykonywania transportu, odpowiednie zabezpieczenie finansowe pozwala na szybkie pokrycie strat, co w konsekwencji wpływa na poprawę jakości usług oraz zaufania w branży. Przedsiębiorca powinien również pamiętać, że w miarę rozwoju floty, konieczne może być zwiększenie zabezpieczenia finansowego, co jest ważnym aspektem planowania działalności transportowej.

Pytanie 9

W sytuacji, gdy odpowiedzialność za transport na głównym etapie przewozu przypada kupującemu, powinna być użyta formuła INCOTERMS 2010?

A. DAP

B. EXW

C. DDP

D. DAT

Odpowiedź EXW (Ex Works) jest rzeczywiście prawidłowa. W tej formule to kupujący ma na sobie odpowiedzialność za transport głównej części przewozu. Sprzedający dostarcza towar do wskazanego miejsca, ale za zorganizowanie transportu ani pokrycie kosztów nie odpowiada. To rozwiązanie często stosuje się w handlu międzynarodowym, zwłaszcza gdy kupujący ma lepsze warunki do ogarnięcia transportu lub potrafi znaleźć tańszych przewoźników. Na przykład, jeśli firma sprzedająca maszyny budowlane zdecyduje się, że odbiór będzie w ich zakładzie, to kupujący musi sam ogarnąć transport. Często to się opłaca, gdyż można wykorzystać swój sprzęt i znajomości. Używanie tej formuły wymaga, żeby obie strony rozumiały swoje obowiązki i zasady sprzedaży, co jest mega ważne, żeby być zgodnym z międzynarodowymi standardami handlowymi jak INCOTERMS 2010.

Pytanie 10

Maksymalna odległość, na jaką może wystawać ładunek za przyczepę kłonicową przy przewozie drewna długiego, nie może być większa niż

Fragment Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
Ładunek wystający poza płaszczyzny obrysu pojazdu może być na nim umieszczony tylko przy zachowaniu następujących warunków: 1) ładunek wystający poza boczne płaszczyzny obrysu pojazdu może być umieszczony tylko w taki sposób, aby całkowita szerokość pojazdu z ładunkiem nie przekraczała 2,55 m, a przy szerokości pojazdu 2,55 m nie przekraczała 3 m, jednak pod warunkiem umieszczenia ładunku tak, aby z jednej strony nie wystawał na odległość większą niż 23 cm, 2) ładunek nie może wystawać z tyłu pojazdu na odległość większą niż 2 m od tylnej płaszczyzny obrysu pojazdu lub zespołu pojazdów; w przypadku przyczepy kłonicowej odległość tę liczy się od osi przyczepy, 3) ładunek nie może wystawać z przodu pojazdu na odległość większą niż 0,5 m od przedniej płaszczyzny obrysu i większą niż 1,5 m od siedzenia dla kierującego. 7. Przy przewozie drewna długiego dopuszcza się wystawanie ładunku z tyłu za przyczepę kłonicową na odległość nie większą niż 5 m. 8. Ładunek wystający poza przednią lub boczne płaszczyzny obrysu pojazdu powinien być oznaczony.

Fragment Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym

Ładunek wystający poza płaszczyzny obrysu pojazdu może być na nim umieszczony tylko przy zachowaniu następujących warunków:
1) ładunek wystający poza boczne płaszczyzny obrysu pojazdu może być umieszczony tylko w taki sposób, aby całkowita szerokość pojazdu z ładunkiem nie przekraczała 2,55 m, a przy szerokości pojazdu 2,55 m nie przekraczała 3 m, jednak pod warunkiem umieszczenia ładunku tak, aby z jednej strony nie wystawał na odległość większą niż 23 cm,
2) ładunek nie może wystawać z tyłu pojazdu na odległość większą niż 2 m od tylnej płaszczyzny obrysu pojazdu lub zespołu pojazdów; w przypadku przyczepy kłonicowej odległość tę liczy się od osi przyczepy,
3) ładunek nie może wystawać z przodu pojazdu na odległość większą niż 0,5 m od przedniej płaszczyzny obrysu i większą niż 1,5 m od siedzenia dla kierującego.
7. Przy przewozie drewna długiego dopuszcza się wystawanie ładunku z tyłu za przyczepę kłonicową na odległość nie większą niż 5 m.
8. Ładunek wystający poza przednią lub boczne płaszczyzny obrysu pojazdu powinien być oznaczony.

A. 2m

B. 5m.

C. 1 m

D. 7m

Wybór odpowiedzi 2 m, 1 m lub 7 m opiera się na nieporozumieniach dotyczących przepisów regulujących transport drewna długiego. W przypadku 2 m oraz 1 m, ograniczenia te są zbyt restrykcyjne, biorąc pod uwagę standardy branżowe oraz praktyczne aspekty przewozu drewna. Dopuszczalne odległości powinny być zgodne z wymogami bezpieczeństwa, jednak nie mogą być tak niskie, aby uniemożliwiały efektywny transport. Zbyt krótki zasięg wystawania ładunku może prowadzić do nadmiernego komplikowania procesu załadunku i rozładunku, co zwiększa ryzyko wypadków oraz opóźnień w dostawie. W przypadku wyboru odpowiedzi 7 m, można uznać to za znaczne przekroczenie przepisów, co jest niebezpieczne dla innych uczestników ruchu. Tego rodzaju myślenie opiera się na nieprawidłowym założeniu, że im dłuższy ładunek, tym lepsza efektywność transportu. Jednak w praktyce, takie podejście prowadziłoby do zwiększonego ryzyka kolizji oraz dodatkowych trudności w manewrowaniu pojazdem. Kluczowe jest, aby zawsze stosować się do aktualnych przepisów, które mają na celu ochronę wszystkich uczestników ruchu oraz zapewnienie efektywności transportu. Właściwe zrozumienie norm i zasad dotyczących transportu długich ładunków jest niezbędne dla każdego profesjonalisty w branży transportowej.

Pytanie 11

Kierowca transportujący substancje niebezpieczne na terytorium kraju powinien dysponować

A. dokumentem certyfikacyjnym EURO 1.

B. zezwoleniem wspólnotowym na transport.

C. świadectwem wymaganym zgodnie z konwencją ATP.

D. zaświadczeniem ADR.

Zaświadczenie ADR jest dokumentem wymaganym do przewozu towarów niebezpiecznych zgodnie z międzynarodową konwencją dotyczącą przewozu takich towarów. ADR (fr. Accord européen relatif au transport international des marchandises Dangereuses par Route) określa zasady dotyczące transportu drogowego materiałów, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia, życia ludzi oraz dla środowiska. Posiadanie zaświadczenia ADR potwierdza, że kierowca przeszedł odpowiednie szkolenie oraz zna zasady bezpiecznego transportu tych materiałów. W praktyce oznacza to, że kierowca jest w stanie zidentyfikować rodzaj przewożonego towaru, stosować się do specjalnych zasad załadunku i rozładunku, a także zna procedury postępowania w razie wypadku. Przykładem zastosowania wiedzy zdobytej podczas szkolenia ADR może być umiejętność oceny ryzyka oraz właściwego oznakowania pojazdu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa na drodze oraz w przypadku kontroli drogowych.

Pytanie 12

Jaką procedurę celną w obrocie gospodarczym należy wybrać przy imporcie towarów spoza obszaru celnego Unii Europejskiej w celu ich montażu?

A. Skład celny

B. Uszlachetnianie bierne

C. Uszlachetnianie czynne

D. Odprawa czasowa

Uszlachetnianie czynne jest procedurą celną, która pozwala na przywóz towarów spoza obszaru celnego Unii Europejskiej w celu ich przetwarzania lub montażu, a następnie ponowny wywóz tych towarów. Ta procedura jest szczególnie korzystna dla przedsiębiorstw zajmujących się produkcją lub montażem, ponieważ pozwala na uniknięcie płacenia ceł na importowane komponenty, które zostaną przetworzone i wywiezione. Przykładem zastosowania uszlachetniania czynnego może być zakład produkcyjny, który importuje elementy do montażu maszyn, a następnie sprzedaje gotowe maszyny na rynkach międzynarodowych. Przemieszczając towary w ramach tej procedury, przedsiębiorstwo może korzystać z preferencyjnych warunków celnych, co wspiera konkurencyjność i innowacyjność. Procedura ta jest zgodna z przepisami Unii Europejskiej, które promują import surowców i półfabrykatów w celu zwiększenia wartości dodanej w produkcji.

Pytanie 13

Księga rewizyjna wózka widłowego to dokument, który jest wydawany przez

A. Inspektora Urzędu Dozoru Technicznego

B. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego

C. Ministra infrastruktury

D. Powiatowego Inspektora Transportu Drogowego

Księga rewizyjna wózka widłowego jest kluczowym dokumentem, który potwierdza, że urządzenie zostało poddane odpowiednim badaniom technicznym i spełnia normy bezpieczeństwa. Wydawana jest przez Inspektora Urzędu Dozoru Technicznego (UDT), który jest odpowiedzialny za kontrolę i nadzór nad urządzeniami technicznymi w Polsce. Dzięki temu, przedsiębiorcy mają pewność, że wózki widłowe używane w ich firmach są bezpieczne dla operatorów oraz innych pracowników. Regularne przeglądy i aktualizacja księgi rewizyjnej są wymagane przez przepisy, a także są kluczowe w kontekście zarządzania ryzykiem w miejscu pracy. Na przykład, podczas inspekcji UDT, może zostać zweryfikowane, czy wózek widłowy przeszedł wszystkie wymagane badania i naprawy. W przypadku awarii lub wypadku, posiadanie aktualnej księgi rewizyjnej może stanowić dowód na przestrzeganie norm i procedur, co może ochronić firmę przed odpowiedzialnością prawną.

Pytanie 14

W ramach działań organizacyjnych związanych z transportem ładunków nienormatywnych przy użyciu środków transportu drogowego należy

A. pilotować przewóz

B. uzyskać zezwolenie na dany rodzaj przewozu

C. monitorować proces przewozu

D. przekazać przesyłkę odbiorcy

Uzyskanie zezwolenia na przewóz ładunków nienormatywnych jest kluczowym krokiem w organizacji procesu transportowego. Ładunki te często przekraczają standardowe wymiary lub masę, co wymaga specjalnych zezwoleń od odpowiednich organów administracyjnych. Przykładem mogą być transporty elementów konstrukcyjnych dla budownictwa, takich jak dźwigi czy kontenery. W Polsce, zgodnie z przepisami prawa drogowym, przewoźnicy muszą wystąpić o zezwolenia często na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym, co może wiązać się z określonymi wymaganiami technicznymi, takimi jak dostosowanie pojazdu do transportu nienormatywnego. Warto również stosować się do dobrych praktyk branżowych, takich jak konsultacje z właściwymi organami przed planowanym transportem, aby zminimalizować ryzyko nieprzewidzianych komplikacji podczas przewozu. Odpowiednie przygotowanie i uzyskanie niezbędnych zezwoleń jest istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa zarówno uczestników ruchu, jak i samego ładunku.

Pytanie 15

Jaką całkowitą masę ładunku należy podać w liście przewozowym, odnosząc się do transportu 72 kartonów, gdzie każdy z nich ma masę brutto 50 kg, rozmieszczonych na 6 paletach o jednostkowej masie własnej 25 kg?

A. 3 750 kg

B. 3 600 kg

C. 3 900 kg

D. 3 450 kg

Aby obliczyć masę brutto ładunku, należy uwzględnić masę wszystkich kartonów oraz masę palet, na których są one transportowane. W tym przypadku mamy 72 kartony, z których każdy waży 50 kg. Całkowita masa kartonów wynosi więc 72 x 50 kg = 3600 kg. Dodatkowo, każdy z 6 palet ma masę własną 25 kg, co daje łącznie 6 x 25 kg = 150 kg. Łącząc te dwie wartości, uzyskujemy całkowitą masę brutto ładunku równą 3600 kg + 150 kg = 3750 kg. Ta metoda obliczeń jest zgodna z najlepszymi praktykami w branży logistycznej, gdzie precyzyjne określenie masy brutto jest kluczowe dla skutecznego planowania transportu i spełnienia standardów bezpieczeństwa. Zrozumienie tych obliczeń jest istotne w kontekście zarządzania łańcuchem dostaw, ponieważ wpływa na optymalizację kosztów transportu oraz przestrzeganie regulacji dotyczących maksymalnych dopuszczalnych mas ładunków.

Pytanie 16

Zgodnie z przedstawionym fragmentem ustawy, ładunek wystający poza płaszczyznę obrysu pojazdu o szerokości 2,55 m nie może wystawać z jednej strony boku pojazdu na odległość większą niż

Fragment ustawy Prawo o ruchu drogowym
Art. 61.
1. Ładunek nie może powodować przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej lub dopuszczalnej ładowności pojazdu. (...)
3. Ładunek umieszczony na pojeździe powinien być zabezpieczony przed zmianą położenia lub wywoływaniem nadmiernego hałasu. Nie może on mieć odrażającego wyglądu lub wydzielać odrażającej woni.
4. Urządzenia służące do mocowania ładunku powinny być zabezpieczone przed rozluźnieniem się, swobodnym zwisaniem lub spadnięciem podczas jazdy.
5. Ładunek sypki może być umieszczony tylko w szczelnej skrzyni ładunkowej, zabezpieczonej dodatkowo odpowiednimi zasłonami uniemożliwiającymi wysypywanie się ładunku na drogę.
6. Ładunek wystający poza płaszczyzny obrysu pojazdu może być na nim umieszczony tylko przy zachowaniu następujących warunków:
1) ładunek wystający poza boczne płaszczyzny obrysu pojazdu może być umieszczony tylko w taki sposób, aby całkowita szerokość pojazdu z ładunkiem nie przekraczała 2,55 m, a przy szerokości pojazdu 2,55 m nie przekraczała 3 m, jednak pod warunkiem umieszczenia ładunku tak, aby z jednej strony nie wystawał na odległość większą niż 23 cm;
2) ładunek nie może wystawać z tyłu pojazdu na odległość większą niż 2 m od tylnej płaszczyzny obrysu pojazdu lub zespołu pojazdów; w przypadku przyczepy kłonicowej odległość tę liczy się od osi przyczepy;
3) ładunek nie może wystawać z przodu pojazdu na odległość większą niż 0,5 m od przedniej płaszczyzny obrysu i większą niż 1,5 m od siedzenia dla kierującego.

A. 1,50 m

B. 3,00 m

C. 0,23 m

D. 0,50 m

Odpowiedź 0,23 m jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z przepisami zawartymi w Prawie o ruchu drogowym, dopuszczalna odległość, na jaką ładunek może wystawać z jednej strony pojazdu o szerokości 2,55 m, nie może przekraczać 0,23 m. Przepisy te mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa na drogach, zarówno dla kierowcy, jak i dla innych uczestników ruchu. Przykładowo, jeśli ładunek wystaje zbyt daleko, może to prowadzić do sytuacji, w których inni kierowcy nie będą w stanie odpowiednio ocenić odległości do pojazdu, co zwiększa ryzyko kolizji. Dodatkowo, w przypadku kontroli drogowych, nadmierne wystawanie ładunku może skutkować nałożeniem kar na kierowcę. Dlatego ważne jest, aby zawsze przestrzegać tych norm, aby uniknąć niebezpiecznych sytuacji na drodze oraz zapewnić zgodność z przepisami prawa.

Pytanie 17

W kabinie pojazdu ciężarowego transportującego substancje niebezpieczne powinna być dostępna jako pomoc w sytuacjach awaryjnych

A. instrukcja bhp i ppoż

B. informacja o nadawcy przesyłki

C. instrukcja pisemna dla kierowcy

D. informacja o odbiorcy przesyłki

Instrukcja pisemna dla kierowcy jest kluczowym dokumentem, który powinien znajdować się w kabinie pojazdu przewożącego materiały niebezpieczne. Zawiera ona istotne informacje dotyczące postępowania w sytuacjach awaryjnych, co jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa zarówno kierowcy, jak i otoczenia. Na przykład, instrukcja ta może obejmować procedury dotyczące ewakuacji w przypadku wycieku substancji chemicznych, wskazówki dotyczące stosowania sprzętu ochrony osobistej oraz postępowania w razie pożaru. W zgodzie z przepisami ADR (Umowa Europejska dotycząca międzynarodowego przewozu towarów niebezpiecznych drogą lądową), posiadanie takiej instrukcji jest obowiązkowe. Dobre praktyki w branży transportu materiałów niebezpiecznych zalecają także, aby kierowcy byli regularnie szkoleni w zakresie interpretacji i zastosowania tych instrukcji. Oprócz tego, posiadanie pisemnej instrukcji zapewnia, że kierowca ma dostęp do niezbędnych informacji w przypadku nagłych zdarzeń, co może znacznie zwiększyć efektywność działań ratunkowych.

Pytanie 18

W tabeli zawarta jest charakterystyka

Opis drogi
Jest to droga o ograniczonej dostępności, czyli nie każdy pojazd może się po niej poruszać. Dla ruchu odbywającego się w przeciwnych kierunkach posiada ona jezdnie rozdzielone od siebie pasem terenu i najczęściej barierą. Drogi tej klasy są pozbawione jednopoziomowych, kolizyjnych skrzyżowań, sygnalizacji świetlnej, przejazdów kolejowych, chodników, czy przejść dla pieszych. Obowiązuje na nich zakaz ruchu poprzecznego, zawracania, zatrzymywania się poza pasem awaryjnym, poruszania się pieszo, pojazdami wolnobieżnymi i zaprzęgowymi oraz rowerami. Połączenie tej drogi z innymi drogami odbywa się poprzez węzeł drogowy.

Opis drogi

Jest to droga o ograniczonej dostępności, czyli nie każdy pojazd może się po niej poruszać. Dla ruchu odbywającego się w przeciwnych kierunkach posiada ona jezdnie rozdzielone od siebie pasem terenu i najczęściej barierą. Drogi tej klasy są pozbawione jednopoziomowych, kolizyjnych skrzyżowań, sygnalizacji świetlnej, przejazdów kolejowych, chodników, czy przejść dla pieszych. Obowiązuje na nich zakaz ruchu poprzecznego, zawracania, zatrzymywania się poza pasem awaryjnym, poruszania się pieszo, pojazdami wolnobieżnymi i zaprzęgowymi oraz rowerami. Połączenie tej drogi z innymi drogami odbywa się poprzez węzeł drogowy.

A. drogi zakładowej.

B. drogi ekspresowej.

C. drogi ogólnodostępnej.

D. autostrady.

Odpowiedź "autostrady" jest prawidłowa, ponieważ autostrady charakteryzują się specyficznymi cechami, które są zgodne z opisem zawartym w tabeli. Przede wszystkim, autostrady mają oddzielone pasy ruchu, co jest realizowane poprzez pas terenu, co zwiększa bezpieczeństwo podróżujących. Dodatkowo, brak jednopoziomowych skrzyżowań i sygnalizacji świetlnej na autostradach minimalizuje ryzyko wypadków i pozwala na płynny ruch pojazdów. W przypadku autostrad obowiązuje również szereg ograniczeń, takich jak zakaz ruchu pieszych, pojazdów wolnobieżnych i rowerów, co podkreśla ich charakter jako dróg przeznaczonych wyłącznie dla pojazdów mechanicznych. Połączenia z innymi drogami odbywają się wyłącznie poprzez węzły drogowe, co jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu infrastruktury drogowej. Przykłady autostrad to A1, A2 czy A4 w Polsce, które spełniają powyższe standardy, co czyni je kluczowymi trasami dla transportu krajowego i międzynarodowego.

Pytanie 19

W przedstawionej instrukcji określono niezbędne wyposażenie środków transportu drogowego przewożących

Fragment instrukcji dotyczącej wyposażenia środków transportu drogowego
W jednostce transportowej powinno być przewożone następujące wyposażenie: - klin pod koła, dla każdego pojazdu, o odpowiednim rozmiarze w stosunku do dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu oraz średnicy kół; - dwa stojące znaki ostrzegawcze; - płyn do płukania oczu; oraz dla każdego członka załogi pojazdu - kamizelka ostrzegawcza; - przenośne urządzenie oświetleniowe; - para rękawic ochronnych; - ochrona oczu. Wyposażenie dodatkowe dla niektórych klas materiałów: - maska ucieczkowa dla każdego członka załogi pojazdu, powinna być przewożona w jednostce transportowej, w przypadku nalepek ostrzegawczych 2.3 lub 6.1; - łopata; - osłona otworów kanalizacyjnych; - pojemnik do zbierania pozostałości.

Fragment instrukcji dotyczącej wyposażenia środków transportu drogowego

W jednostce transportowej powinno być przewożone następujące wyposażenie:
- klin pod koła, dla każdego pojazdu, o odpowiednim rozmiarze w stosunku do dopuszczalnej
masy całkowitej pojazdu oraz średnicy kół;
- dwa stojące znaki ostrzegawcze;
- płyn do płukania oczu;
oraz dla każdego członka załogi pojazdu
- kamizelka ostrzegawcza;
- przenośne urządzenie oświetleniowe;
- para rękawic ochronnych;
- ochrona oczu.
Wyposażenie dodatkowe dla niektórych klas materiałów:
- maska ucieczkowa dla każdego członka załogi pojazdu, powinna być przewożona w jednostce
transportowej, w przypadku nalepek ostrzegawczych 2.3 lub 6.1;
- łopata;
- osłona otworów kanalizacyjnych;
- pojemnik do zbierania pozostałości.

A. materiały niebezpieczne.

B. żywe zwierzęta.

C. dzieła sztuki.

D. materiały szybko psujące się.

Odpowiedź "materiały niebezpieczne" jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami dotyczącymi transportu drogowego, środki transportu przewożące materiały niebezpieczne muszą być wyposażone w specjalne elementy ochronne, które zapewniają bezpieczeństwo załogi oraz otoczenia. W praktyce oznacza to, że pojazdy transportujące substancje chemiczne, takie jak gazy trujące czy substancje toksyczne, są zobowiązane do posiadania wyposażenia, które minimalizuje ryzyko wypadków i chroni przed konsekwencjami ewentualnych wycieków. Przykłady standardów, które regulują te kwestie, to Międzynarodowy Kod Transportu Towarów Niebezpiecznych (IMDG) oraz przepisy krajowe, które często są oparte na unijnych dyrektywach. Wymogi te obejmują m.in. noszenie kamizelek ostrzegawczych przez personel, korzystanie z masek ochronnych oraz zapewnienie odpowiedniego oznakowania pojazdu. Takie środki są kluczowe dla zarządzania ryzykiem i ochrony zdrowia publicznego, co czyni je niezbędnymi w branży transportowej.

Pytanie 20

Jakie towary są całkowicie wyłączone z transportu pod osłoną karnetów TIR?

A. produkty owocowe

B. odzież

C. papierosy

D. perfumy

Towary całkowicie wykluczone z przewozów pod osłoną karnetów TIR są ściśle określone w przepisach dotyczących międzynarodowego transportu towarowego. Papierosy, z uwagi na ich charakter jako wyrobów akcyzowych, są objęte szczególnymi regulacjami. Przewóz papierosów wymaga zgodności z przepisami prawa celnego oraz akcyzowego, co sprawia, że nie mogą być transportowane w ramach uproszczonych procedur, takich jak karnety TIR. Przykładem zastosowania tego przepisu może być sytuacja przewoźnika, który planuje transport towarów do kraju UE. W takim przypadku musi zrealizować oddzielne deklaracje celne dla papierosów i zastosować się do obowiązujących norm podatkowych. Warto dodać, że w transporcie międzynarodowym istnieją również inne kategorie towarów, które podlegają podobnym ograniczeniom, jednak papierosy są najbardziej rozpoznawalnym przykładem ze względu na ich regulacje dotyczące zdrowia publicznego i polityki antynarkotykowej.

Pytanie 21

Klient wobec firm przewozowych określił trzy wymagania, które według niego mają wpływ na jakość procesu transportowego i przydzielił im odpowiednie wagi. Wskaż najlepszą firmę przewozową.

Wymaganie	Waga
Cena	0,3
Terminowość	0,5
Bezpieczeństwo	0,2

Firma	Cena	Terminowość	Bezpieczeństwo
A	5	3	4
B	4	4	3
C	3	4	5
D	4	5	4

A. Firma A.

B. Firma C.

C. Firma D.

D. Firma B.

Firma D została poprawnie wybrana jako najlepsza na podstawie analizy wag wymagań oraz ocen poszczególnych kryteriów. Ten sposób oceny, czyli metoda ważonej sumy, jest bardzo popularny w logistyce i transporcie, zwłaszcza gdy klient chce porównać kilka ofert, biorąc pod uwagę różne aspekty jakości usług. W tym przypadku terminowość ma najwyższą wagę (0,5), więc to właśnie ten parametr powinien najmocniej wpływać na decyzję. Cena (0,3) i bezpieczeństwo (0,2) też są ważne, ale trochę mniej. Licząc punktację: Firma D – (4x0,3)+(5x0,5)+(4x0,2)=1,2+2,5+0,8=4,5. Żadna inna firma nie uzyskała wyższego wyniku (dla porównania: A=3,8, B=3,7, C=4,1). Właśnie tak w praktyce podejmuje się decyzje o wyborze przewoźnika – nie wystarczy być najtańszym czy najbardziej punktualnym, ważna jest całościowa oferta. Często firmy korzystają z takich tabel nawet w bardzo zaawansowanych systemach zakupowych, zwłaszcza w branżach, gdzie niezawodność łańcucha dostaw ma kluczowe znaczenie. Moim zdaniem to świetny przykład, jak można w prosty sposób porównać wartości niematerialne i materialne oraz zdecydować, komu powierzyć swój towar. Warto też zauważyć, że takie podejście pozwala na elastyczność, bo przy zmianie wag wymagania klienta, wynik może się zmienić – i to jest bardzo fair.

Pytanie 22

Przewozy międzynarodowe drogowe dla towarów niebezpiecznych regulowane są przez Umowę

A. AETR

B. CMR

C. ATP

D. ADR

Umowa ADR (Accord européen relatif au transport international des marchandises Dangereuses par Route) jest kluczowym dokumentem regulującym międzynarodowy transport drogowy towarów niebezpiecznych. Została opracowana przez Organizację Narodów Zjednoczonych i jest szeroko stosowana w Europie. ADR definiuje kategorie towarów niebezpiecznych oraz szczegółowe wymagania dotyczące ich pakowania, transportu, oznakowania i dokumentacji. Na przykład, podczas transportu substancji chemicznych, takich jak kwasy czy materiały wybuchowe, pojazdy muszą być odpowiednio oznakowane, a kierowcy powinni przejść specjalne szkolenia. W praktyce, przedsiębiorstwa zajmujące się transportem muszą przestrzegać przepisów ADR, aby zapewnić bezpieczeństwo podczas przewozu, zmniejszyć ryzyko wypadków oraz odpowiedzialność prawną. Zrozumienie ADR jest niezbędne dla wszystkich operatorów transportu drogowego oraz managerów logistyki zajmujących się towarami niebezpiecznymi.

Pytanie 23

Zgodnie z regulacjami umowy dotyczącej transportu substancji niebezpiecznych, cysterna do przewozu benzyny 95-oktanowej może być załadowana maksymalnie w 92%. Wskaż cysternę o najmniejszej pojemności, do której da się załadować 20 000 litrów benzyny 95-oktanowej?

A. Cysterna o pojemności 31 500 litrów

B. Cysterna o pojemności 23 000 litrów

C. Cysterna o pojemności 30 000 litrów

D. Cysterna o pojemności 20 200 litrów

Cysterna o pojemności 23 000 litrów jest odpowiednia do przewozu 20 000 litrów benzyny 95-oktanowej, ponieważ zgodnie z przepisami, można załadować maksymalnie 92% jej pojemności. Wyliczając 92% z 23 000 litrów, otrzymujemy 21 160 litrów, co jest wystarczające do załadunku wymaganej ilości benzyny. W branży transportu materiałów niebezpiecznych kluczowe jest przestrzeganie norm dotyczących obsługi i transportu substancji, aby zminimalizować ryzyko wycieków i zagrożeń dla środowiska. Przykładem dobrych praktyk jest regularne szkolenie kierowców oraz zapewnienie, że cysterny są odpowiednio oznakowane i sprawdzane przed każdym transportem. Ponadto, zgodność z Międzynarodowym Przepisem o Transportach Materiałów Niebezpiecznych (IMDG) oraz innymi lokalnymi regulacjami jest niezbędna w celu zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności operacji transportowych.

Pytanie 24

Transport ładunku pojazdem, którego wymiary, całkowita masa lub nacisk na oś przekraczają wartości dopuszczalne przez przepisy, określamy jako przewóz

A. kabotażowym

B. niebezpiecznym

C. bimodalnym

D. nienormatywnym

Pojęcia kabotażowego, bimodalnego oraz niebezpiecznego nie można mylić z przewozem nienormatywnym, ponieważ każde z nich odnosi się do odmiennych aspektów transportu. Kabotaż to działalność przewozowa, która polega na przewozie towarów pomiędzy dwoma punktami na terenie jednego kraju, realizowana przez firmę zarejestrowaną w innym państwie. Chociaż kabotaż jest istotnym elementem międzynarodowego transportu, nie dotyczy aspektów wymiarów ani masy ładunku, co czyni tę odpowiedź niewłaściwą w kontekście zadanego pytania. Bimodalny przewóz, z drugiej strony, odnosi się do transportu ładunków z wykorzystaniem dwóch różnych środków transportu, na przykład kombinacji transportu drogowego i kolejowego, co z kolei nie ma związku z przekraczaniem normatywnych wymiarów lub masy ładunku. Przewozy niebezpieczne dotyczą transportu ładunków, które mogą zagrażać zdrowiu ludzi lub środowisku, takich jak materiały chemiczne czy substancje radioaktywne. Choć przewozy te mają szczególne regulacje, nie są związane z przekroczeniem normatywnych wymiarów czy masy pojazdu. W związku z tym, wybierając odpowiedzi na pytania dotyczące transportu, ważne jest, aby zrozumieć specyfikę każdego terminu i kontekst, w jakim są używane, co pozwoli uniknąć powszechnych błędów w myśleniu.

Pytanie 25

Kierowca auta transportującego żywność w temperaturze kontrolowanej powinien dysponować ważnym oryginałem

A. certyfikatu ADR

B. instrukcji transportu

C. świadectwa homologacji

D. certyfikatu ATP

Odpowiedzi, takie jak świadectwo ADR, instrukcja przewozu czy świadectwo homologacji, pokazują, że mogą być pewne nieporozumienia co do tego, co jest wymagane przy transporcie żywności w kontrolowanej temperaturze. Świadectwo ADR dotyczy transportu materiałów niebezpiecznych, więc to nie ma nic wspólnego z żywnością. Instrukcja przewozu, chociaż potrzebna, nie jest dokumentem, który potwierdza spełnienie norm chłodniczych. Ona tylko informuje o właściwościach towaru i zasadach transportu. Co do świadectwa homologacji, to dotyczy zgodności technicznej pojazdu, a nie norm transportu żywności. Przewożąc produkty spożywcze, musisz znać przepisy dotyczące jakości i temperatury, co tylko certyfikat ATP może zapewnić. Posiadanie niewłaściwych dokumentów może prowadzić do problemów z prawem oraz stwarzać ryzyko zdrowotne dla konsumentów, więc naprawdę warto używać odpowiednich certyfikatów w transporcie.

Pytanie 26

Zanim zacznie się korzystać z urządzenia wymagającego nadzoru technicznego, osoba eksploatująca to urządzenie

A. wykonuje próby techniczne przed rozpoczęciem działania urządzenia oraz w warunkach pracy ustalonych w technicznych zasadach nadzoru technicznego i przekazuje wyniki do nadzoru technicznego

B. sama przeprowadza ocenę urządzenia poprzez weryfikację zgodności jego wykonania z dokumentacją oraz warunkami technicznymi nadzoru technicznego

C. zgłasza na piśmie urządzenie do odpowiedniego organu jednostki nadzoru technicznego w celu uzyskania decyzji o zezwoleniu na eksploatację

D. realizuje badanie specjalne, określone w dokumentacji projektowej urządzenia lub w technicznie uzasadnionych przypadkach, na żądanie odpowiedniego organu dozoru technicznego

Prawidłowa odpowiedź dotyczy obowiązku zgłoszenia urządzenia do organu właściwej jednostki dozoru technicznego przed rozpoczęciem jego eksploatacji. Zgodnie z przepisami prawa, każde urządzenie podlegające dozorowi technicznemu musi być zgłoszone w celu uzyskania decyzji zezwalającej na jego użytkowanie. Taki proces ma na celu zapewnienie, że urządzenie zostało odpowiednio sprawdzone, a jego eksploatacja nie zagrozi bezpieczeństwu osób i mienia. W praktyce oznacza to, że po zakończeniu budowy lub montażu urządzenia, eksploatujący jest zobowiązany do dostarczenia niezbędnych dokumentów, takich jak protokoły badań i odbiorów, które potwierdzają, że urządzenie spełnia wszystkie wymagania techniczne i normy bezpieczeństwa. Przykładem mogą być dźwigi, które po zainstalowaniu muszą uzyskać akceptację inspektora dozoru technicznego, zanim rozpoczną działalność. Działania te są zgodne z normami ISO oraz przepisami krajowymi, które regulują kwestie związane z bezpieczeństwem technicznym urządzeń. Właściwe zgłoszenie do dozoru technicznego to kluczowy krok w całym procesie eksploatacji, gdyż zapewnia nie tylko zgodność z przepisami, ale także bezpieczeństwo użytkowników.

Pytanie 27

Jakie formuły handlowe z Incoterms 2020 nakładają na sprzedającego obowiązek ubezpieczenia ładunku w trakcie transportu?

A. FOB i FAS

B. DAP i EXW

C. FCA i CPT

D. CIP i CIF

Odpowiedź CIP (Carriage and Insurance Paid to) oraz CIF (Cost, Insurance and Freight) jest prawidłowa, ponieważ obie formuły handlowe wymagają od sprzedającego zorganizowania i opłacenia ubezpieczenia ładunku w czasie transportu. W przypadku CIP, sprzedający musi zapewnić ubezpieczenie na minimalnym poziomie, które pokrywa ryzyka w czasie transportu do wskazanego miejsca przeznaczenia. Natomiast CIF to formuła, która obejmuje zarówno koszty, jak i ubezpieczenie oraz fracht do portu przeznaczenia. Te zasady są zgodne z międzynarodowymi standardami transportowymi i praktykami handlowymi, które podkreślają znaczenie minimalizacji ryzyka w transakcjach międzynarodowych. Na przykład, w sytuacji, gdy firma eksportowa wysyła towary do klienta za granicą, odpowiednie ubezpieczenie może chronić zarówno sprzedającego, jak i kupującego przed stratami wynikającymi z uszkodzenia lub utraty ładunku. W praktyce, wybór odpowiedniej formuły handlowej jest kluczowy dla zabezpieczenia interesów obu stron i należy go rozważyć na etapie negocjacji umowy.

Pytanie 28

Który z poniższych przykładów GS1-128 reprezentuje numer identyfikacyjny SSCC?

A. (00)006141411234567890

B. (420)45458(401)541234550127201

C. (02)05901234567015(17)140202(37)40

D. (01)03123451234569(15)121224(10)LV111

Odpowiedź (00)006141411234567890 jest trafna, bo zawiera SSCC, czyli kod identyfikacyjny, który jest mega ważny w systemie GS1. Składa się z 18 cyfr i pomaga w jednoznacznym określeniu całych jednostek transportowych, co potem ułatwia śledzenie i zarządzanie łańcuchem dostaw. Wiesz, ta prefiks (00) po prostu pokazuje, że mamy do czynienia z SSCC. Dodatkowo, w standardzie GS1-128 można wrzucić różne info w jednym kodzie, co sprawia, że operacje logistyczne są bardziej efektywne. Na przykład, w firmach, dzięki SSCC można błyskawicznie skanować przesyłki w magazynach, co znacznie przyspiesza przyjęcia i wydania towarów. Z mojego doświadczenia, znajomość i poprawne użycie numerów SSCC ma duże znaczenie, żeby wszystko zgadzało się z zasadami GS1 i żeby dobrze zarządzać danymi w systemach ERP.

Pytanie 29

General Packet Radio Services to zestaw usług umożliwiających aktualne monitorowanie towarów, który jest oznaczany jako

A. GPRS

B. RFID

C. EDI

D. GSM

General Packet Radio Services (GPRS) to technologia umożliwiająca przesył danych w sieciach komórkowych, co sprawia, że jest kluczowym elementem w kontekście śledzenia ładunków w czasie rzeczywistym. GPRS pozwala na przesyłanie pakietów danych, co jest istotne w aplikacjach takich jak monitorowanie lokalizacji pojazdów czy zarządzanie flotą. Dzięki GPRS, przedsiębiorstwa mogą efektywnie śledzić swoje zasoby, co zwiększa efektywność operacyjną oraz pozwala na szybsze podejmowanie decyzji. Przykładem zastosowania GPRS jest system śledzenia paczek, gdzie informacje o lokalizacji i statusie przesyłki mogą być dostarczane w czasie rzeczywistym do klientów i pracowników. Warto również zwrócić uwagę, że GPRS wspiera różnorodne aplikacje, takie jak IoT, co czyni go wszechstronnym rozwiązaniem. Zgodność z normami technicznymi i standardami branżowymi, takimi jak 3GPP, zapewnia integrację z innymi systemami telekomunikacyjnymi oraz bezpieczeństwo przesyłanych danych.

Pytanie 30

Jaką masę ładunku należy wskazać w dokumencie przewozowym, jeśli naczepa została załadowana 98 m³ wełny mineralnej, której objętość właściwa wynosi 7 m³/t?

A. 9,8 t

B. 10,0 t

C. 7,0 t

D. 14,0 t

Aby obliczyć masę przewożonego ładunku, należy skorzystać z pojęcia objętości właściwej. W przypadku wełny mineralnej, objętość właściwa wynosi 7 m³/t. Oznacza to, że jeden ton wełny mineralnej zajmuje 7 m³ przestrzeni. W celu obliczenia masy ładunku w tonach, dzielimy objętość ładunku przez objętość właściwą. W tym przypadku posiadamy 98 m³ wełny mineralnej. Obliczenia przedstawiają się następująco: 98 m³ ÷ 7 m³/t = 14 t. W praktyce, wiedza ta jest niezbędna przy planowaniu transportu, aby zapewnić, że naczepa nie będzie przeładowana, co mogłoby prowadzić do naruszenia przepisów transportowych oraz zwiększenia ryzyka wypadków. Ponadto, przestrzeganie zasad obliczania masy ładunku jest kluczowe dla zachowania bezpieczeństwa w transporcie, co jest zgodne z normami branżowymi oraz dobrymi praktykami w logistyce.

Pytanie 31

Pojazd z dwuosobową obsadą wyruszył z Poznania do Paryża 11 stycznia o godzinie 5:20. Dystans między Poznaniem a Paryżem wynosi 1 300 km. Którego dnia oraz o której godzinie pojazd dotarł do miejsca przeznaczenia w Paryżu, poruszając się ze średnią prędkością 80 km/h i realizując przewóz bez zbędnych przerw, zgodnie z przepisami o czasie pracy kierowców?

A. 11 stycznia 23:50

B. 12 stycznia 07:05

C. 11 stycznia 21:35

D. 11 stycznia 21:45

Poprawna odpowiedź to 11 stycznia 21:35, ponieważ aby obliczyć czas podróży, należy podzielić całkowitą odległość przez średnią prędkość. W tym przypadku, odległość wynosi 1300 km, a prędkość średnia to 80 km/h. Dlatego czas podróży wynosi 1300 km / 80 km/h = 16,25 godziny, co przekłada się na 16 godzin i 15 minut. Pojazd wyruszył z Poznania 11 stycznia o 5:20, dodajemy 16 godzin do tej godziny. 5:20 + 16:15 = 21:35. Dodatkowo, w branży transportowej przestrzeganie czasu pracy kierowców jest kluczowe dla bezpieczeństwa i efektywności transportu. Zgodnie z przepisami, kierowcy muszą przestrzegać limitów czasu pracy oraz przerw, co zapewnia, że nie będą prowadzić pojazdu przez zbyt długi czas bez odpoczynku. Obliczenia związane z czasem podróży są podstawową umiejętnością wymaganą w logistyce oraz w planowaniu tras transportowych.

Pytanie 32

Podmiot transportowy wykonujący przewóz towarów niebezpiecznych z Warszawy do Berlina za pomocą transportu drogowego stosuje się do regulacji zawartych w umowie

A. ADN

B. ATP

C. ATA

D. ADR

Odpowiedź ADR jest dobra, bo mówi o tym, jak transportować niebezpieczne rzeczy w Europie. Ta umowa mówi, co trzeba zrobić z materiałami niebezpiecznymi, czyli jak je klasyfikować, pakować, oznaczać i jakie dokumenty mieć. To bardzo ważne, żeby wszystko było bezpieczne podczas transportu. Na przykład, jak przewozimy chemikalia, takie jak kwasy czy coś łatwopalnego, to przewoźnik musi pamiętać o odpowiednim oznakowaniu auta i mieć dokumenty przewozowe. Jak coś się stanie, to znajomość ADR pomaga lepiej sobie radzić w kryzysowych sytuacjach. Dlatego ogólnie ta wiedza o ADR jest niezbędna dla wszystkich, którzy zajmują się przewozem niebezpiecznych materiałów.

Pytanie 33

Zasady dotyczące obowiązkowego instalowania oraz używania tachografów w transporcie drogowym są określone przez skrót

A. ATP

B. AETR

C. ADR

D. CMR

Odpowiedź AETR jest jak najbardziej trafna. Ta konwencja zajmuje się tym, żeby kierowcy w międzynarodowym transporcie drogowym musieli mieć zamontowane tachografy. AETR, czyli „Umowa Europejska dotycząca pracy załóg pojazdów samochodowych wykonujących międzynarodowy transport drogowy”, została podpisana w 1970 roku i ma za zadanie zapewnić kierowcom bezpieczeństwo oraz dobre warunki pracy. Tachografy to te urządzenia, które rejestrują, ile czasu kierowca był „na drodze” oraz jak szybko jechał. To ważne, bo dobrze pozwala to kontrolować, czy kierowcy przestrzegają norm dotyczących jazdy i odpoczynku. Przykład? AETR w praktyce to np. kontrole czasu pracy kierowców w transporcie międzynarodowym, co pomaga w zapobieganiu przemęczeniu i zwiększa bezpieczeństwo na drogach. Poza tym, dobrze ustawione tachografy dają nie tylko info o czasie pracy, ale też o stylu jazdy, co może być przydatne w zarządzaniu flotą i optymalizacji kosztów eksploatacji pojazdów.

Pytanie 34

Zgodnie z Umową AETR maksymalny dobowy czas prowadzenia pojazdu może być wydłużony dwa razy w trakcie 6 dobowych cykli prowadzenia do

A. 10 godzin

B. 9 godzin

C. 12 godzin

D. 11 godzin

Czas prowadzenia pojazdu w transporcie drogowym jest ściśle regulowany przez przepisy, takie jak Umowa AETR. Nieprawidłowe odpowiedzi wskazują na niepełne zrozumienie zasad wydłużania dobowego czasu prowadzenia. Odpowiedź wskazująca na 11 godzin nie odnosi się do norm AETR, które przyzwalają na wydłużenie maksymalnie do 10 godzin. Wybór 9 godzin może wynikać z błędnego założenia, że krótszy czas prowadzenia jest preferowany, podczas gdy w rzeczywistości takie podejście może prowadzić do nieefektywności w planowaniu transportu. Odpowiedź 12 godzin jest całkowicie niezgodna z regulacjami. Tego rodzaju błędne informacje mogą prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak naruszenia przepisów, co skutkuje wysokimi karami finansowymi czy nawet utratą licencji przewoźnika. Zrozumienie i przestrzeganie dopuszczalnych czasów prowadzenia jest kluczowe dla bezpieczeństwa na drogach oraz dla utrzymania wydajności operacji transportowych. W branży transportowej niezwykle istotne jest przywiązywanie uwagi do szczegółowych regulacji, aby unikać błędów myślowych, które mogą skutkować negatywnymi konsekwencjami zarówno dla kierowców, jak i dla firm transportowych.

Pytanie 35

Druga cyfra w kodzie EAN-13 identyfikuje

A. cyfrę kontrolną

B. system numerowania

C. kod wytwórcy

D. kod produktu

Podejście do analizy kodów EAN-13, które odnosi się do niepoprawnych odpowiedzi, wymaga uwzględnienia kilku istotnych aspektów. Kod produktu, na przykład, nie jest przypisany do drugiej grupy cyfr, ale jest zawarty w szerszym kontekście całego kodu. W rzeczywistości, kod produktu zajmuje kolejne cyfry po kodzie wytwórcy, co oznacza, że zrozumienie struktury kodu EAN-13 jest kluczowe dla jego prawidłowej interpretacji. Często mylnie sądzi się, że kod wytwórcy jest równocześnie kodem produktu, co może prowadzić do nieporozumień w zarządzaniu zapasami lub w obiegu towarów. Ponadto, system numerowania nie jest bezpośrednio związany z określaniem konkretnego wytwórcy, lecz odnosi się do ogólnych zasad struktury kodów kreskowych, które mają na celu unifikację procesów identyfikacyjnych. Warto również zaznaczyć, że cyfra kontrolna, która kończy kod EAN-13, jest używana do weryfikacji poprawności całego numeru, a nie identyfikacji konkretnego producenta. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla poprawnej obsługi i analizy kodów kreskowych w praktyce handlowej oraz w logistyce.

Pytanie 36

Któremu kierowcy należy zlecić przewóz ładunku, uwzględniając przepisy dotyczące dwutygodniowego czasu jazdy, jeżeli będzie on musiał w czwartym tygodniu prowadzić pojazd przez 52 godziny?

Kierowca	Tygodniowy czas prowadzenia pojazdu
Kierowca	pierwszy tydzień [h]	drugi tydzień [h]	trzeci tydzień [h]
A.	48	42	39
B.	56	34	37
C.	34	48	42
D.	42	36	51

A. Kierowcy A.

B. Kierowcy B.

C. Kierowcy C.

D. Kierowcy D.

Wybór któregokolwiek z pozostałych kierowców to kiepski pomysł, bo narusza przepisy dotyczące czasu pracy. Przykładowo, jeśli byśmy wybrali kierowcę A, to miałby zbyt duże godziny w poprzednich tygodniach, co oznacza, że w czwartym tygodniu mógłby przekroczyć limit, a to jest niezgodne z przepisami. Taki sposób myślenia to typowy błąd, bo nie bierze się pod uwagę kluczowych zasad regulujących czas pracy kierowców. W transporcie ważne, żeby zdawać sobie sprawę, że łamanie przepisów naraża kierowców na niebezpieczeństwo, a firmę na kłopoty z reputacją czy kary finansowe. W dodatku, źle podejmowane decyzje wpływają na efektywność, bo zmęczeni kierowcy nie są tak wydajni i mogą popełniać błędy. Zarządzanie czasem pracy jest podczas transportu kluczowe dla bezpieczeństwa i rentowności firmy, więc znajomość przepisów to podstawa dla wszystkich zaangażowanych w transport.

Pytanie 37

Która forma ubezpieczenia minimalizuje finansowe konsekwencje przewoźnika w przypadku uszkodzenia ładunku w trakcie huraganu?

A. CASCO

B. OCP

C. OCS

D. CARGO

Ubezpieczenie CARGO jest specjalnie zaprojektowane, aby chronić ładunek w trakcie transportu, w tym przed skutkami nieprzewidzianych zdarzeń naturalnych, takich jak huragany. Zabezpieczenie to obejmuje ryzyka związane z uszkodzeniem, zniszczeniem czy utratą ładunku podczas transportu morskiego, lądowego czy powietrznego. W praktyce, korzystając z ubezpieczenia CARGO, przedsiębiorcy mogą minimalizować potencjalne straty finansowe, które mogą wystąpić na skutek wystąpienia siły wyższej, jaką jest huragan. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której kontener z towarem zostaje zniszczony w wyniku huraganu na morzu. Ubezpieczenie CARGO pokryje koszty związane z utratą towaru oraz ewentualnymi kosztami dodatkowego transportu. W branży transportowej stosowanie tego ubezpieczenia jest standardem, a jego brak może prowadzić do poważnych konsekwencji finansowych dla przewoźników i handlowców. Warto zaznaczyć, że polisy CARGO mogą być dostosowywane do specyficznych potrzeb klienta, co zwiększa ich efektywność w zarządzaniu ryzykiem.

Pytanie 38

Która z formuł handlowych Incoterms 2020 nakłada na sprzedającego obowiązek ubezpieczenia towaru podczas transportu w najszerszym zakresie ochrony, odpowiadającym warunkom ICC A?

A. DPU

B. CIP

C. EXW

D. FAS

Formuła CIP (Carriage and Insurance Paid to) w systemie Incoterms 2020 oznacza, że sprzedający musi zorganizować transport towaru i też ubezpieczyć ładunek na czas przewozu. Ubezpieczenie powinno być zgodne z najpełniejszym zakresem ochrony, czyli według warunków ICC A. To znaczy, że sprzedający ma obowiązek zapewnić ubezpieczenie obejmujące wszystkie ryzyka związane z transportem. To ważne, bo kupujący dzięki temu ma większe bezpieczeństwo finansowe. Dla przykładu, jeśli sprzedający wysyła drogą morską drogocenne maszyny do klienta w innym kraju, a maszyny się uszkodzą w trakcie transportu, to dzięki ubezpieczeniu w zakresie ICC A kupujący dostanie odszkodowanie. To trochę zmniejsza ryzyko finansowe. W branży CIP jest zalecane, gdy sprzedający ma kontrolę nad transportem i może wynegocjować korzystne warunki ubezpieczenia, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w handlu międzynarodowym.

Pytanie 39

Dokument, który jest przesyłany przez spedytora importera do zagranicznego spedytora korespondenta, zawierający dane o towarze, konieczną dokumentację eksportera oraz dodatkowe wskazówki dotyczące transportu, nosi nazwę

A. manifest ładunkowy

B. akredytywa

C. nota bukingowa

D. routing order

Routing order to dokument przesyłany przez spedytora importera do zagranicznego spedytora korespondenta, który zawiera kluczowe informacje dotyczące towaru, wymaganej dokumentacji oraz szczegółowe instrukcje dotyczące wysyłki. W praktyce routing order odgrywa istotną rolę w procesie logistycznym, ponieważ umożliwia precyzyjne zarządzanie transportem i zapewnia, że wszystkie strony zaangażowane w proces dostawy są właściwie poinformowane. W branży spedycyjnej powszechnie stosuje się routing order, aby minimalizować ryzyko błędów, które mogą prowadzić do opóźnień w dostawie lub dodatkowych kosztów. Dobrze sformułowany routing order powinien zawierać takie informacje jak szczegóły dotyczące towaru, miejsce i czas załadunku, a także wymagane dokumenty celne. Zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, ten dokument powinien być przekazywany w formie elektronicznej, co przyspiesza obieg informacji i zwiększa efektywność całego procesu.

Pytanie 40

Podczas transportu krzeseł biurowych z Lublina do Berlina, korzystając z kolei, należy przestrzegać zasad konwencji

A. ADR

B. CMR

C. SMGS

D. COTIF

Odpowiedzi ADR, CMR i SMGS są niewłaściwe w kontekście przewozu foteli biurowych koleją z Lublina do Berlina, ponieważ każda z tych konwencji odnosi się do innych form transportu. ADR odnosi się do przewozu towarów niebezpiecznych drogą, co nie ma zastosowania w przypadku przewozu foteli, które nie są klasyfikowane jako materiały niebezpieczne. CMR reguluje zasady międzynarodowego przewozu towarów drogą, również nie mając zastosowania w transporcie kolejowym. SMGS (Międzynarodowa konwencja o przewozie towarów koleją w krajach byłego ZSRR) dotyczy przewozu kolejowego w krajach postsowieckich i nie ma zastosowania w transporcie do Europy Zachodniej. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych wniosków to nieznajomość zakresu obowiązywania poszczególnych konwencji oraz ich specyfikacji dotyczących form transportu. Zrozumienie, że każda konwencja ma swoje unikalne zasady i obszar zastosowania, jest kluczowe dla prawidłowego podejścia do organizacji transportu międzynarodowego.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej