Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 9 grudnia 2025 10:58
Data zakończenia: 9 grudnia 2025 11:14

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaki protokół stosują komputery, aby informować router o zamiarze dołączenia lub opuszczenia konkretnej grupy rozgłoszeniowej?

A. Nslookup

B. Ipconfig /release

C. Ipconfig /registrdns

D. Tracert

W twojej odpowiedzi jest kilka pomyłek odnośnie działania narzędzi sieciowych. 'Ipconfig /registrdns' to polecenie, które dotyczy rejestracji DNS, czyli przypisywania nazw do adresów IP, ale nie ma nic wspólnego z protokołami grupowymi. Z kolei 'Ipconfig /release' zwalnia przydzielony adres IP, ale to też nie jest to, co nas interesuje przy grupach multicastowych. 'Tracert' pomoże ci śledzić trasy, jakie pokonują pakiety w sieci, ale nie zajmuje się zarządzaniem grupami. W pytaniu chodzi o IGMP, a nie o te narzędzia konfiguracyjne czy diagnostyczne, które wymieniłeś. Kluczowy błąd polega na myleniu funkcji związanych z komunikacją grupową z innymi działaniami w sieci. Musisz to zrozumieć, żeby uniknąć nieporozumień, gdy mowa o sieciach komputerowych i zarządzaniu ich zasobami w firmach.

Pytanie 2

Jeżeli rozmiar jednostki alokacji wynosi 1024 bajty, to ile klastrów zajmą pliki umieszczone w tabeli na dysku?

Nazwa	Wielkość
Ala.exe	50 B
Dom.bat	1024 B
Wirus.exe	2 kB
Domes.exr	350 B

A. 5 klastrów

B. 3 klastry

C. 4 klastry

D. 6 klastrów

Pliki na dysku są przechowywane w jednostkach zwanych klastrami które w tym przypadku mają pojemność 1024 bajtów. Oznacza to że nawet jeżeli plik zajmuje mniej niż 1024 bajty to i tak będzie zajmował cały klaster. Dla pliku Ala.exe który ma 50 B potrzebny będzie jeden klaster. Dom.bat ma dokładnie 1024 B więc idealnie mieści się w jednym klastrze. Wirus.exe zajmuje 2 kB czyli 2048 B co oznacza że będzie potrzebował dwóch klastrów. Ostatni plik Domes.exr ma 350 B i również zmieści się w jednym klastrze. Sumując liczby klastrów dla każdego pliku otrzymujemy 5 klastrów. Działanie systemów plików w kontekście alokacji przestrzeni dyskowej jest kluczowym elementem optymalizacji w informatyce. Dzięki zrozumieniu jak działa alokacja klastrów można efektywniej zarządzać przestrzenią dyskową zwłaszcza w kontekście systemów operacyjnych czy serwerów plików. Praktyczne zrozumienie tego mechanizmu pozwala także lepiej dostosowywać strategie przechowywania danych w kontekście baz danych czy systemów zarządzania treścią. Wiedza o tym jak działają klastry jest fundamentem nie tylko w teorii systemów operacyjnych ale ma także bezpośrednie zastosowanie w codziennej pracy administratorów IT i specjalistów zajmujących się optymalizacją środowisk danych.

Pytanie 3

Który z protokołów jest używany w komunikacji głosowej przez internet?

A. SIP

B. NetBEUI

C. FTP

D. HTTP

Protokół SIP (Session Initiation Protocol) jest kluczowym elementem telefonii internetowej oraz komunikacji w czasie rzeczywistym. Jego głównym zadaniem jest nawiązywanie, modyfikowanie i kończenie sesji multimedialnych, które mogą obejmować połączenia głosowe, wideokonferencje, a także przesyłanie wiadomości. SIP działa na poziomie aplikacji w modelu OSI i jest powszechnie używany w systemach VoIP (Voice over Internet Protocol). Jednym z jego głównych atutów jest elastyczność oraz interoperacyjność z różnymi urządzeniami i platformami. Przykładowo, za pomocą SIP użytkownicy mogą łączyć się ze sobą niezależnie od używanego sprzętu, co jest kluczowe w środowiskach z wieloma dostawcami usług. Dodatkowo, SIP wspiera różne kodeki audio i wideo, co umożliwia optymalizację jakości połączeń w zależności od warunków sieciowych. Jego zastosowanie w praktyce możemy zobaczyć w popularnych aplikacjach komunikacyjnych, takich jak Skype czy Zoom, które wykorzystują SIP do zestawiania połączeń i zarządzania sesjami. Praktyka wdrażania protokołu SIP zgodnie z normami IETF (Internet Engineering Task Force) oraz standardami branżowymi zapewnia bezpieczeństwo i efektywność połączeń.

Pytanie 4

Komenda "mmc" w systemach Windows 2000 oraz Windows XP uruchamia aplikację do tworzenia, zapisywania i otwierania

A. plików multimedialnych, zawierających filmy

B. katalogu oraz jego podkatalogów na partycji sformatowanej w systemie plików NTFS

C. zestawu narzędzi administracyjnych zwanych konsolami, służących do zarządzania sprzętem i oprogramowaniem

D. dziennika operacji dyskowych w systemie plików NTFS

Polecenie "mmc" (Microsoft Management Console) w systemie Windows 2000 i Windows XP uruchamia platformę umożliwiającą zarządzanie różnymi aspektami systemu operacyjnego oraz zainstalowanych aplikacji. Konsola MMC jest narzędziem, które pozwala administrującym na tworzenie i organizowanie narzędzi zarządzania, zwanych 'snap-in'. Przykłady zastosowania obejmują dodawanie narzędzi takich jak Menedżer dysków, Usługi, Zasady grupy, a także wiele innych, co znacznie ułatwia centralne zarządzanie systemami. Dzięki elastyczności konsoli, administratorzy mogą dostosowywać swe środowisko pracy według własnych potrzeb, co jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania systemami IT. Umożliwia to efektywne monitorowanie, konfigurowanie i zarządzanie sprzętem oraz oprogramowaniem w środowisku Windows, co z kolei przekłada się na zwiększenie wydajności i bezpieczeństwa infrastruktury IT.

Pytanie 5

Aby osiągnąć przepustowość 4 GB/s w obydwie strony, konieczne jest zainstalowanie w komputerze karty graficznej używającej interfejsu

A. PCI - Express x 1 wersja 3.0

B. PCI - Express x 8 wersja 1.0

C. PCI - Express x 16 wersja 1.0

D. PCI - Express x 4 wersja 2.0

Odpowiedzi wskazujące na karty graficzne z interfejsem PCI-Express x1, x4 lub x8 nie są adekwatne do osiągnięcia wymaganej przepustowości 4 GB/s w każdą stronę. Interfejs PCI-Express x1 wersji 3.0 oferuje maksymalną przepustowość zaledwie 1 GB/s, co jest zdecydowanie niewystarczające dla nowoczesnych aplikacji wymagających dużych prędkości transferu, takich jak gry komputerowe czy programy do obróbki grafiki. Z kolei PCI-Express x4 wersji 2.0 zapewnia 2 GB/s, co również nie spełnia zadanych kryteriów. Interfejs PCI-Express x8 wersji 1.0, mimo iż teoretycznie oferuje 4 GB/s, nie jest optymalnym wyborem, gdyż wykorzystuje starszą wersję standardu, a zatem jego rzeczywista wydajność może być ograniczona przez inne czynniki, takie jak architektura płyty głównej i interfejsowe przeciążenia. Często popełnianym błędem jest zakładanie, że wystarczy wybrać interfejs o minimalnej wymaganej przepustowości, bez uwzględnienia przyszłych potrzeb rozwojowych systemu. Rekomenduje się stosowanie komponentów, które przewyższają aktualne wymagania, co zapewni długoterminową wydajność i elastyczność konfiguracji. Dlatego kluczowe jest, aby przy wyborze karty graficznej brać pod uwagę nie tylko bieżące potrzeby, ale także możliwe przyszłe rozszerzenia systemu.

Pytanie 6

Ile bitów minimum będzie wymaganych w systemie binarnym do zapisania liczby szesnastkowej 110_h?

A. 16 bitów.

B. 9 bitów.

C. 3 bity.

D. 4 bity.

Dobra robota, ta odpowiedź idealnie trafia w sedno zagadnienia! Liczba szesnastkowa 110h to w systemie dziesiętnym wartość 272. Teraz, żeby zapisać tę liczbę w systemie binarnym, musimy znaleźć, ile bitów potrzeba, żeby pomieścić tę wartość. Największa liczba, jaką można zapisać na 8 bitach, to 255 (czyli 28 - 1). 272 jest już większe, więc 8 bitów nie wystarczy. Trzeba iść poziom wyżej: 29 = 512, więc 9 bitów pozwala już zapisać liczby od 0 do 511. To właśnie te 9 bitów daje nam odpowiedni zakres. W praktyce, jeśli projektuje się układy cyfrowe czy programuje mikrokontrolery, zawsze warto pamiętać o takim podejściu – nie tylko przy zamianie systemów liczbowych, ale też przy planowaniu rejestrów pamięci czy buforów. W dokumentacji technicznej często spotyka się określenie „minimalna liczba bitów wymagana do przechowania wartości” – to dokładnie to, co właśnie policzyliśmy. Moim zdaniem takie zadania uczą nie tylko logiki, ale też szacowania zasobów sprzętowych, co jest bardzo konkretne w codziennej pracy technika czy programisty. Swoją drogą, niektórzy błędnie myślą, że wystarczy tyle bitów, ile cyfr w systemie szesnastkowym, ale tu wyraźnie widać, że trzeba zawsze przeliczyć wartość na binarną i porównać zakresy.

Pytanie 7

Komputer lokalny dysponuje adresem 192.168.0.5. Po otwarciu strony internetowej z tego komputera, która rozpoznaje adresy w sieci, uzyskano informację, że adres komputera to 195.182.130.24. To oznacza, że

A. serwer DHCP zmienił nasz adres w trakcie przesyłania żądania

B. adres został przetłumaczony przez translację NAT

C. inny komputer podszył się pod adres naszego komputera

D. serwer WWW widzi inny komputer w sieci

Serwer DHCP jest odpowiedzialny za dynamiczne przydzielanie adresów IP w sieci lokalnej, jednak nie zmienia on adresów IP w trakcie przesyłania żądania do internetu. W sytuacji opisanej w pytaniu, adres IP lokalnego komputera (192.168.0.5) nie jest zmieniany przez serwer DHCP, lecz przez mechanizm NAT, który działa na routerze. Ponadto, serwer WWW nie widzi innego komputera w sieci, lecz widzi jedynie publiczny adres IP przypisany przez router. To, co widzi serwer WWW, to efekt działania NAT, który efektywnie tłumaczy lokalne adresy IP na jeden publiczny. Ponadto, twierdzenie, że inny komputer mógłby podszyć się pod lokalny adres IP, jest mało prawdopodobne i wymagałoby dostępu do sieci lokalnej, co w kontekście standardowych konfiguracji jest rzadko spotykane. W praktyce, błąd w rozumieniu działania NAT i roli serwera DHCP prowadzi do fałszywych wniosków o zmianie adresu IP. Takie nieporozumienia mogą wynikać z braku zrozumienia różnicy między adresami prywatnymi a publicznymi oraz mechanizmami translacji adresów, które są fundamentalne dla zrozumienia działania współczesnych sieci komputerowych.

Pytanie 8

Jakie oprogramowanie nie jest przeznaczone do diagnozowania komponentów komputera?

A. CPU-Z

B. Cryptic Disk

C. Everest

D. HD Tune

Wybór programów takich jak Everest, CPU-Z czy HD Tune wskazuje na niezrozumienie funkcji, jakie pełnią te aplikacje. Everest, znany również jako AIDA64, to narzędzie do szczegółowej diagnostyki sprzętu, które dostarcza informacji o wszystkich podzespołach komputera, takich jak procesor, karta graficzna, pamięć RAM, a także parametry systemowe, temperatury i napięcia. Jego główną funkcjonalnością jest monitorowanie stanu urządzeń, co pozwala użytkownikom na szybką identyfikację problemów związanych ze sprzętem. CPU-Z jest kolejnym narzędziem, które koncentruje się na analizie procesora i pamięci RAM, dostarczając szczegółowe dane dotyczące ich parametrów technicznych. HD Tune natomiast zajmuje się diagnostyką dysków twardych, oferując informacje o ich stanie technicznym, prędkości transferu, a także możliwościach naprawy. Wybierając te programy jako alternatywy dla Cryptic Disk, można nieświadomie zignorować znaczenie diagnostyki sprzętu w kontekście utrzymania stabilności i wydajności systemu komputerowego. Powszechnym błędem jest mylenie narzędzi do ochrony danych z narzędziami diagnostycznymi, co może prowadzić do niewłaściwych decyzji podczas zarządzania zasobami IT.

Pytanie 9

Jakie pole znajduje się w nagłówku protokołu UDP?

A. Numer potwierdzenia

B. Wskaźnik pilności

C. Numer sekwencyjny

D. Suma kontrolna

W kontekście protokołu UDP istnieje wiele błędnych przekonań dotyczących jego pola nagłówka. Wskaźnik pilności, numer potwierdzenia oraz numer sekwencyjny nie są częścią nagłówka UDP. Wskaźnik pilności jest stosowany w TCP, aby sygnalizować priorytet przesyłanych segmentów; jest to funkcja charakterystyczna dla protokołów, które zapewniają kontrolę przepływu i retransmisję. Numer potwierdzenia jest również używany w TCP, umożliwiając potwierdzenie odebrania danych. Numer sekwencyjny, z kolei, jest kluczowy dla synchronizacji i kontrolowania kolejności pakietów w TCP, ale UDP, jako protokół bezpołączeniowy, nie zapewnia tych mechanizmów. Pominięcie zrozumienia różnic między tymi protokołami może prowadzić do nieprawidłowego stosowania ich w aplikacjach, co z kolei może skutkować problemami z wydajnością i niezawodnością przesyłu danych. Protokół UDP jest wykorzystywany w scenariuszach, gdzie szybkość jest kluczowa, a opóźnienia związane z potwierdzeniami czy retransmisjami są nieakceptowalne. Dlatego ważne jest zrozumienie, że jedynie suma kontrolna jest istotna dla zapewnienia integralności danych w UDP, podczas gdy inne pola związane są z architekturą TCP, co jest fundamentalną różnicą w ich projektowaniu i zastosowaniu.

Pytanie 10

System limitów dyskowych, umożliwiający kontrolowanie wykorzystania zasobów dyskowych przez użytkowników, nazywany jest

A. management

B. spool

C. release

D. quota

Wybór odpowiedzi, która nie odnosi się do mechanizmu limitów dyskowych, może wynikać z nieporozumienia dotyczącego terminologii używanej w zarządzaniu systemami informatycznymi. Odpowiedź 'spool' odnosi się do procesu buforowania danych, co ma zastosowanie w kontekście drukowania lub zarządzania zadaniami w kolejkach, ale nie ma związku z kontrolą wykorzystania przestrzeni dyskowej. Można to mylnie interpretować jako zarządzanie zasobami, ale w rzeczywistości jest to zupełnie inny proces, który nie dotyczy limitów. Odpowiedź 'release' często oznacza uwolnienie zasobów lub zakończenie procesu, co również nie ma zastosowania w kontekście limitów dyskowych. 'Management' to termin ogólny, który odnosi się do szerszego zarządzania zasobami, ale nie precyzuje konkretnego mechanizmu jak 'quota', co prowadzi do nieprecyzyjnego rozumienia tematu. Kluczowym błędem myślowym jest mylenie różnych terminów technicznych, co może prowadzić do nieefektywnego zarządzania zasobami w systemach informatycznych. Zrozumienie różnicy pomiędzy tymi pojęciami jest niezbędne dla efektywnego administrowania systemami oraz dla wdrażania najlepszych praktyk w zarządzaniu przestrzenią dyskową.

Pytanie 11

Aby podłączyć dysk z interfejsem SAS, konieczne jest użycie kabla przedstawionego na ilustracji

A. Odpowiedź D

B. Odpowiedź A

C. Odpowiedź B

D. Odpowiedź C

Kabel przedstawiony w opcji D to kabel SAS (Serial Attached SCSI) który jest niezbędny do podłączenia dysków z interfejsem SAS. Interfejs SAS jest rozwinięciem standardu SCSI i oferuje szereg korzyści technicznych takich jak wyższa przepustowość oraz możliwość jednoczesnego podłączenia wielu urządzeń bez utraty wydajności. Standard SAS jest szeroko stosowany w środowiskach serwerowych i centrach danych ze względu na swoją niezawodność i skalowalność. Kabel SAS charakteryzuje się specyficznym złączem które umożliwia przesył danych z dużą szybkością sięgającą do 12 Gb/s co jest kluczowe przy obsłudze dużych ilości danych. W praktyce wykorzystanie kabli SAS zapewnia stabilne i szybkie połączenie co jest nieocenione w krytycznych zastosowaniach biznesowych gdzie szybkość i niezawodność mają kluczowe znaczenie. Dodatkowo kable SAS mogą obsługiwać wiele dysków dzięki strukturze topologii punkt-punkt co eliminuje kolizje danych i zwiększa efektywność operacyjną systemów pamięci masowej. Wybór kabla SAS jest wynikiem analiz technologicznych które potwierdzają jego skuteczność w zaawansowanych środowiskach IT.

Pytanie 12

Na załączonym zdjęciu znajduje się

A. opaska antystatyczna

B. opaska uciskowa

C. opaska do mocowania przewodów komputerowych

D. bezprzewodowy transmiter klawiatury

Opaska antystatyczna to kluczowe narzędzie w ochronie delikatnych komponentów elektronicznych przed uszkodzeniem spowodowanym wyładowaniami elektrostatycznymi (ESD). Tego typu opaska wykonana jest z materiałów przewodzących, które odprowadzają ładunki elektrostatyczne z ciała użytkownika do uziemienia, co zapobiega ich nagromadzeniu. Praktyczne zastosowanie opaski antystatycznej jest nieodzowne w serwisowaniu komputerów czy montażu układów scalonych, gdzie nawet niewielki ładunek elektrostatyczny może uszkodzić komponenty o dużej czułości. Według standardów branżowych, takich jak IEC 61340, stosowanie opasek antystatycznych jest częścią systemu ochrony ESD, który obejmuje również m.in. maty antystatyczne czy uziemione obuwie. Przed użyciem opaski, należy upewnić się, że jest dobrze połączona z ziemią, co można zrealizować poprzez podłączenie jej do odpowiedniego punktu uziemienia. Opaski te są powszechnie używane w centrach serwisowych i fabrykach elektroniki, co podkreśla ich znaczenie w profesjonalnym środowisku pracy z elektroniką. Dbałość o właściwe stosowanie opasek antystatycznych jest zatem nie tylko dobrą praktyką, ale i wymogiem w wielu miejscach pracy związanych z elektroniką.

Pytanie 13

Narzędziem do zarządzania usługami katalogowymi w systemach Windows Server, które umożliwia przeniesienie komputerów do jednostki organizacyjnej wskazanej przez administratora, jest polecenie

A. redircmp

B. dcdiag

C. dsrm

D. redirusr

Wybór dcdiag, dsrm lub redirusr jako narzędzi do przekierowywania komputerów do jednostek organizacyjnych w Active Directory jest błędny z kilku powodów. Narzędzie dcdiag służy do diagnostyki i analizowania stanu kontrolerów domeny, a nie do zarządzania jednostkami organizacyjnymi. Jego funkcjonalność koncentruje się na sprawdzaniu zdrowia systemu Active Directory oraz identyfikacji problemów, co czyni je użytecznym, ale nie w kontekście przekierowywania komputerów. Z kolei dsrm, które jest używane do usuwania obiektów z Active Directory, również nie ma funkcji związanych z automatycznym przypisywaniem komputerów do OU. Użycie tego polecenia do tego celu byłoby nie tylko niewłaściwe, ale także mogłoby prowadzić do utraty ważnych danych. Redirusr, z drugiej strony, służy do przekierowywania kont użytkowników do odpowiednich jednostek organizacyjnych, co pokazuje jego ograniczenie w kontekście komputerów. Typowym błędem w myśleniu, który prowadzi do wyboru tych opcji, jest mylne utożsamienie różnych funkcji narzędzi Active Directory. Kluczowe jest zrozumienie, że organizacja zasobów w Active Directory wymaga precyzyjnego i dobrze zrozumiałego zastosowania odpowiednich narzędzi i poleceń, aby zachować porządek i bezpieczeństwo w infrastrukturze IT.

Pytanie 14

Symbol graficzny przedstawiony na ilustracji oznacza jaką bramkę logiczną?

A. NAND

B. OR

C. NOR

D. AND

Symbol przedstawiony na rysunku to bramka logiczna AND która jest fundamentalnym elementem w projektowaniu układów cyfrowych. Jej działanie opiera się na zasadzie że tylko wtedy gdy wszystkie wejścia mają stan logiczny 1 na wyjściu pojawia się stan logiczny 1. W przeciwnym wypadku wyjście jest w stanie 0. Bramka AND jest powszechnie stosowana w układach sterujących oraz systemach automatyki gdzie potrzebne jest sprawdzenie wystąpienia kilku warunków jednocześnie. Przykładowo w systemie alarmowym bramka AND może być używana do weryfikacji czy wszystkie drzwi są zamknięte zanim system zostanie uzbrojony. W standardowych zastosowaniach bramki AND używa się w układach arytmetycznych oraz transmisji danych gdzie logiczne warunki muszą być spełnione dla kontynuacji przetwarzania danych. W półprzewodnikowych technologiach takich jak CMOS bramki AND są implementowane w sposób minimalizujący zużycie energii i przestrzeni co jest kluczowe dla produkcji efektywnych układów scalonych. Zrozumienie działania bramek logicznych jak AND jest niezbędne dla inżynierów elektroników i programistów systemów cyfrowych aby efektywnie projektować i diagnozować kompleksowe systemy elektroniczne.

Pytanie 15

Magistrala PCI-Express stosuje do przesyłania danych metodę komunikacji

A. synchroniczną Full duplex

B. asynchroniczną Simplex

C. asynchroniczną Full duplex

D. synchroniczną Half duplex

Magistrala PCI-Express (PCIe) wykorzystuje asynchroniczną metodę komunikacji Full duplex, co oznacza, że może jednocześnie przesyłać dane w obu kierunkach. To rozwiązanie pozwala na zwiększenie efektywności przesyłu danych, co jest kluczowe w przypadku nowoczesnych aplikacji, które wymagają dużej przepustowości, takich jak gry komputerowe, obróbka wideo czy serwery baz danych. W praktyce, wykorzystując asynchroniczność, PCIe nie wymaga synchronizacji sygnałów do przesyłu, co redukuje opóźnienia. Standard PCIe obsługuje różne wersje (np. PCIe 3.0, 4.0, 5.0), które różnią się przepustowością i mogą obsługiwać coraz większe ilości danych, co jest niezbędne w dobie rozwijających się technologii, takich jak sztuczna inteligencja czy chmura obliczeniowa. W związku z tym, zrozumienie architektury PCIe i jej mechanizmów transmisji jest kluczowe dla projektantów systemów komputerowych oraz inżynierów pracujących w dziedzinie IT.

Pytanie 16

Która przystawka MMC systemu Windows umożliwia przegląd systemowego Dziennika zdarzeń?

A. fsmgmt.msc

B. certtmpl.msc

C. devmgmt.msc

D. eventvwr.msc

eventvwr.msc to chyba jedna z ważniejszych przystawek MMC, jeśli chodzi o codzienną administrację systemem Windows. To właśnie ona umożliwia przeglądanie systemowego Dziennika zdarzeń, czyli miejsca, gdzie zbierane są wszystkie najważniejsze informacje o pracy systemu operacyjnego, aplikacji i różnych usług. Dzięki eventvwr.msc można szybko wyłapać błędy, ostrzeżenia czy informacje, które mogą być kluczowe przy rozwiązywaniu problemów. Z mojego doświadczenia, praktycznie każdy administrator – czy to w małej firmie, czy w dużej korporacji – zagląda do podglądu zdarzeń, gdy pojawia się jakaś awaria, nieoczekiwany restart czy inne dziwne zachowanie systemu. Co ciekawe, Event Viewer pozwala także filtrować i eksportować zdarzenia, co przydaje się przy analizie bezpieczeństwa lub audytach. Standardy branżowe wymieniają regularne monitorowanie dziennika jako jedną z podstawowych praktyk bezpieczeństwa i utrzymania ciągłości działania systemu. Warto też wiedzieć, że przez eventvwr.msc można przejrzeć logi z komputerów zdalnych, co ułatwia centralne zarządzanie większą liczbą maszyn. Niektórzy lekceważą ten panel, ale moim zdaniem to błąd – dobrze prowadzony Dziennik zdarzeń to klucz do stabilnego i bezpiecznego środowiska IT. No i jeszcze jedno: wiele narzędzi do SIEM czy audytu też integruje się właśnie z tymi logami, bo są one standardem w ekosystemie Windows.

Pytanie 17

Symbol przedstawiony na ilustracji wskazuje na produkt

A. przeznaczony do ponownego użycia

B. nadający się do powtórnego przetworzenia

C. niebezpieczny

D. biodegradowalny

Symbol, który widzisz na obrazku, to taki uniwersalny znak recyklingu, znany praktycznie wszędzie, jako znak produktów, które można przetworzyć ponownie. Składa się z trzech strzałek, które układają się w trójkąt, co nawiązuje do tego, że proces przetwarzania materiałów nigdy się nie kończy. Recykling to ważny sposób na odzyskiwanie surowców z odpadów, dzięki czemu można je znów wykorzystać do produkcji nowych rzeczy. Moim zdaniem, to kluczowy element w ochronie środowiska, bo pozwala zmniejszyć zużycie surowców naturalnych i zmniejsza ilość odpadów, które trafiają na wysypiska. Do często recyklingowanych materiałów zaliczają się papier, plastik, szkło i metale. Co ciekawe, są też różne międzynarodowe standardy, jak ISO 14001, które pomagają firmom w działaniu na rzecz środowiska. Dobrze jest projektować produkty z myślą o ich późniejszym recyklingu, wpisując się w ideę gospodarki o obiegu zamkniętym. Znajomość tego symbolu jest ważna nie tylko dla ekologów, ale też dla nas, konsumentów, bo dzięki naszym wyborom możemy wspierać zrównoważony rozwój.

Pytanie 18

Standard WIFI 802.11 b/g używa pasma

A. 1200 MHz

B. 5 GHz

C. 2,4 GHz

D. 250 MHz

Standard Wi-Fi 802.11 b/g jest jednym z najpopularniejszych standardów komunikacji bezprzewodowej, który działa w paśmie 2,4 GHz. To pasmo jest szeroko stosowane w różnych zastosowaniach, w tym w sieciach domowych, biurowych oraz publicznych. W praktyce, urządzenia zgodne z tym standardem, takie jak routery, smartfony, czy komputery, wykorzystują to pasmo do przesyłania danych na stosunkowo krótkie odległości, co pozwala na zapewnienie stabilnej i niezawodnej łączności. Pasmo 2,4 GHz ma swoje zalety, takie jak większy zasięg w porównaniu do pasma 5 GHz, ale również pewne ograniczenia, takie jak większa podatność na zakłócenia z innych urządzeń, takich jak mikrofalówki czy telefony bezprzewodowe. Ze względu na jego powszechność, wiele urządzeń obsługujących Wi-Fi 802.11 b/g jest również zgodnych z nowocześniejszymi standardami, co zapewnia elastyczność i wszechstronność w zastosowaniach codziennych. Warto zaznaczyć, że standard Wi-Fi 802.11 g oferuje wyższe prędkości transferu danych niż jego poprzednik, 802.11 b, co czyni go bardziej efektywnym w przypadku intensywnego korzystania z internetu.

Pytanie 19

Czym jest prefetching?

A. właściwość procesorów, która umożliwia rdzeniom korzystanie ze wspólnych danych bez pomocy pamięci zewnętrznej

B. wykonanie przez procesor etapu pobierania kolejnego rozkazu w trakcie realizacji etapu wykonania wcześniejszego rozkazu

C. cecha systemu operacyjnego, która pozwala na równoczesne wykonywanie wielu procesów

D. metoda działania procesora, która polega na przejściu do trybu pracy procesora Intel 8086

Prefetching to technika, która polega na pobieraniu danych lub instrukcji z pamięci, zanim będą one potrzebne do realizacji obliczeń przez procesor. Jest to ważny krok w optymalizacji wydajności procesora, ponieważ umożliwia skrócenie czasu oczekiwania na dane. W praktyce procesor może wykonać fazę pobrania następnego rozkazu podczas, gdy aktualnie wykonuje poprzedni, co przyspiesza działanie aplikacji oraz zmniejsza opóźnienia. Na przykład, w architekturze superskalarnych procesorów, w których realizowane są równocześnie różne instrukcje, prefetching pozwala na zwiększenie efektywności wykorzystania jednostek wykonawczych. Technika ta jest również stosowana w nowoczesnych systemach operacyjnych, które wykorzystują różne algorytmy prefetchingowe w pamięciach podręcznych. Dodatkowo, standardy takie jak Intel Architecture Optimization pozwalają na lepsze zrozumienie i implementację prefetchingu, co przyczynia się do korzystniejszego zarządzania pamięcią i zwiększenia wydajności aplikacji.

Pytanie 20

Na ilustracji pokazano tylną część panelu

A. koncentratora

B. mostu

C. routera

D. modemu

Tylna część urządzenia przedstawiona na rysunku to router co jest rozpoznawalne po charakterystycznych portach Ethernet oznaczonych jako WAN i LAN Routery pełnią kluczową rolę w sieciach komputerowych umożliwiając połączenie różnych urządzeń i zarządzanie ruchem sieciowym Port WAN służy do podłączenia do sieci szerokopasmowej takiej jak internet i jest zazwyczaj połączony z modemem lub innym urządzeniem dostępowym Z kolei porty LAN są używane do połączenia lokalnych urządzeń w sieci takich jak komputery drukarki czy inne urządzenia sieciowe Współczesne routery często oferują dodatkowe funkcje takie jak obsługa sieci Wi-Fi firewall VPN i QoS co umożliwia lepsze zarządzanie przepustowością i bezpieczeństwem sieci Routery są zgodne ze standardami IEEE 802.11 co zapewnia interoperacyjność między różnymi urządzeniami Dostępne porty USB umożliwiają podłączenie urządzeń peryferyjnych takich jak dyski twarde drukarki co rozszerza funkcjonalność sieci domowej Routery są powszechnie stosowane zarówno w sieciach domowych jak i w małych oraz średnich przedsiębiorstwach umożliwiając efektywne zarządzanie ruchem danych i bezpieczeństwem sieci

Pytanie 21

Jak wygląda liczba 356 w systemie binarnym?

A. 100001100

B. 101100100

C. 110011010

D. 110011000

Liczba 356 w systemie dziesiętnym przekształcona na system binarny daje wynik 101100100. Aby zrozumieć ten proces, należy zastosować metodę dzielenia przez 2. Rozpoczynamy od podziału liczby 356 przez 2, zapisując resztę. Kontynuujemy dzielenie wyniku aż do osiągnięcia zera. W rezultacie otrzymujemy kolejno reszty: 0, 0, 1, 1, 0, 0, 1, 0, 1, co w odwróconej kolejności daje 101100100. Zrozumienie konwersji między systemami liczbowymi jest fundamentalne w informatyce, szczególnie w kontekście programowania, gdzie operacje na liczbach binarnych są powszechne. W praktyce, umiejętność zamiany liczb między systemami jest niezbędna w takich obszarach jak algorytmy, kompresja danych, czy programowanie niskopoziomowe. Dobrą praktyką jest stosowanie narzędzi lub prostych skryptów do konwersji, aby uniknąć ręcznych błędów.

Pytanie 22

Komputer stracił łączność z siecią. Jakie działanie powinno być podjęte w pierwszej kolejności, aby naprawić problem?

A. Zaktualizować sterownik karty sieciowej

B. Zaktualizować system operacyjny

C. Sprawdzić adres IP przypisany do karty sieciowej

D. Przelogować się na innego użytkownika

Sprawdzenie adresu IP przypisanego do karty sieciowej jest kluczowym pierwszym krokiem w diagnozowaniu problemów z połączeniem sieciowym. Adres IP jest unikalnym identyfikatorem przypisanym do każdego urządzenia w sieci, a jego poprawność jest niezbędna do nawiązania komunikacji z innymi urządzeniami. Często zdarza się, że komputer traci połączenie z siecią z powodu konfliktów adresów IP lub błędnej konfiguracji. Narzędzia takie jak ipconfig w systemie Windows lub ifconfig w systemie Linux pozwalają na łatwe sprawdzenie aktualnego adresu IP. W przypadku, gdy adres jest niewłaściwy lub urządzenie nie jest w stanie go uzyskać, warto skorzystać z opcji odnowienia dzierżawy DHCP lub ręcznej konfiguracji IP zgodnie z zasadami przypisanymi przez administratora sieci. Ponadto, dobrym zwyczajem jest monitorowanie i dokumentowanie zmian w konfiguracji sieciowej, co ułatwia przyszłe diagnozy. W kontekście standardów branżowych, znajomość tych podstawowych kroków jest niezbędna dla każdego specjalisty IT zajmującego się utrzymaniem infrastruktury sieciowej.

Pytanie 23

Jak wiele adresów IP można wykorzystać do przypisania komputerom w sieci o adresie 192.168.100.0 z maską 255.255.255.0?

A. 256

B. 254

C. 253

D. 255

Wybór 253 adresów IP do komputerów w sieci 192.168.100.0 i masce 255.255.255.0 jest błędem. Tak naprawdę, ta sieć pozwala na 256 adresów, ale dwa z nich są zarezerwowane. To dlatego, że jeden to adres sieci, a drugi to adres rozgłoszeniowy, czyli 192.168.100.255. Ludzie często mylą te adresy z użytecznymi, co prowadzi do błędów w obliczeniach. Ponadto, wybór 255 jako liczby dostępnych adresów IP jest niewłaściwy, bo nie bierze pod uwagę, że wołamy 192.168.100.0 i 192.168.100.255. Taki błąd może skutkować nieprawidłowym przydzielaniem adresów, co potem może prowadzić do problemów z komunikacją w sieci. Dobrze, żeby administratorzy mieli jasne pojęcie o zasadach adresacji IP i masek podsieci, bo to fundamentalne dla działania sieci. Rozumienie tych rzeczy nie tylko ułatwia pracę, ale też pozwala na przyszłe planowanie rozbudowy, co jest szczególnie ważne w takich dynamicznych czasach.

Pytanie 24

Które polecenie w systemie Windows Server 2008 pozwala na przekształcenie serwera w kontroler domeny?

A. nslookup

B. dcpromo

C. gpedit

D. gpresult

Wybór innych opcji, takich jak gpedit, gpresult i nslookup, może prowadzić do nieporozumień dotyczących ich funkcji i zastosowania w kontekście zarządzania domenami w systemie Windows Server. Narzędzie gpedit (Group Policy Editor) służy do zarządzania politykami grupowymi, które definiują ustawienia konfiguracyjne dla systemu operacyjnego i aplikacji w sieci. Chociaż przydatne w zarządzaniu politykami, nie jest odpowiednie do promowania serwera do roli kontrolera domeny, ponieważ nie oferuje możliwości konfiguracji Active Directory. Z kolei gpresult (Group Policy Result) jest używane do zbierania informacji na temat polityk grupowych, które zostały zastosowane do określonego użytkownika lub komputera, ale również nie ma związku z promowaniem serwera. Z kolei narzędzie nslookup jest wykorzystywane do diagnozowania problemów związanych z systemem DNS (Domain Name System) poprzez zapytania o rekordy DNS, co jest istotne w kontekście rozwiązywania problemów z dostępnością zasobów, ale nie ma zastosowania w procesie promowania serwera. Zrozumienie tych narzędzi jest ważne, ponieważ ich mylne stosowanie w kontekście promowania serwera do roli kontrolera domeny może prowadzić do nieefektywnego zarządzania infrastrukturą oraz błędów, które mogą wpłynąć na bezpieczeństwo i wydajność całej sieci.

Pytanie 25

Częścią zestawu komputerowego, która zajmuje się zarówno przetwarzaniem danych wejściowych, jak i wyjściowych, jest

A. głośnik

B. modem

C. ploter

D. skaner

Wybór odpowiedzi wskazującej na głośnik, skaner lub ploter jako elementy przetwarzające dane wejściowe i wyjściowe opiera się na błędnym zrozumieniu ich funkcji w zestawie komputerowym. Głośnik jest urządzeniem wyjściowym, które przekazuje dźwięk, a więc przetwarza tylko dane wyjściowe, a nie wejściowe. Skaner z kolei działa jako urządzenie wejściowe, które konwertuje obrazy fizyczne na format cyfrowy, przekształcając dane wejściowe w dane cyfrowe, ale również nie przetwarza danych wyjściowych. Ploter, podobnie jak skaner, jest urządzeniem, które przekształca dane wejściowe w materialny wydruk, lecz również nie ma zdolności do przetwarzania danych wyjściowych w tym sensie, że nie umożliwia komunikacji w obie strony, jak robi to modem. Charakterystycznym błędem myślowym jest mylenie urządzeń, które pełnią różne role w przetwarzaniu danych. Warto dodać, że przy doborze urządzeń w kontekście przetwarzania danych, kluczowe jest zrozumienie, jakie są ich funkcje i jakie standardy branżowe regulują ich zastosowanie. Wiedza ta jest niezbędna do skutecznego planowania i wdrażania systemów informatycznych w organizacjach.

Pytanie 26

Zastosowanie programu Wireshark polega na

A. nadzorowaniu stanu urządzeń w sieci.

B. badaniu przesyłanych pakietów w sieci.

C. projektowaniu struktur sieciowych.

D. weryfikowaniu wydajności łączy.

Wireshark to jedno z najpopularniejszych narzędzi do analizy sieci komputerowych, które pozwala na przechwytywanie i szczegółowe badanie pakietów danych przesyłanych przez sieć. Dzięki swojej funkcji analizy, Wireshark umożliwia administratorom sieci oraz specjalistom ds. bezpieczeństwa identyfikację problemów z komunikacją, monitorowanie wydajności oraz wykrywanie potencjalnych zagrożeń w czasie rzeczywistym. Narzędzie to obsługuje wiele protokołów, co czyni go wszechstronnym do diagnozowania różnorodnych kwestii, od opóźnień w transmisji po nieautoryzowane dostęp. Przykładowo, można użyć Wireshark do analizy pakietów HTTP, co pozwala na zrozumienie, jakie dane są przesyłane między klientem a serwerem. Narzędzie to jest również zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, takimi jak monitorowanie jakości usług (QoS) czy wdrażanie polityki bezpieczeństwa, co czyni je nieocenionym w utrzymaniu zdrowia sieci komputerowych.

Pytanie 27

W złączu zasilania SATA uszkodzeniu uległ żółty kabel. Jakie to ma konsekwencje dla napięcia, które nie jest przesyłane?

A. 12V

B. 3,3V

C. 5V

D. 8,5V

Odpowiedzi 5V, 8,5V oraz 3,3V są niepoprawne w kontekście pytania o uszkodzony żółty przewód w wtyczce SATA. Wtyczki SATA są zdefiniowane przez standardy ATX, w których przewód żółty jest jednoznacznie przypisany do napięcia 12V, co oznacza, że awaria tego przewodu uniemożliwia dostarczenie tego napięcia do urządzeń, które go wymagają. Odpowiedź 5V odnosi się do przewodu czerwonego, który jest używany do zasilania komponentów, ale nie dotyczy problemu z żółtym przewodem. Z kolei 8,5V to wartość, która nie jest standardowo wykorzystywana w systemach zasilania komputerowego, co czyni ją całkowicie nieadekwatną w tym kontekście. Przewód pomarańczowy dostarcza 3,3V, które również nie jest związane z napięciem 12V. Często popełnianym błędem jest mylenie napięć oraz przypisywanie ich do niewłaściwych przewodów, co może wynikać z braku znajomości zasad działania zasilaczy oraz ich standardów. W praktyce, niedopatrzenie podczas podłączania lub diagnozowania problemów z zasilaniem może prowadzić do poważnych uszkodzeń sprzętu, dlatego ważne jest, aby zrozumieć, jakie napięcia są dostarczane przez konkretne przewody w złączach zasilających.

Pytanie 28

Do pomiaru wartości mocy pobieranej przez zestaw komputerowy służy

A. dozymetr.

B. anemometr.

C. omomierz.

D. watomierz.

Właściwie, watomierz to przyrząd przeznaczony właśnie do pomiaru mocy pobieranej przez urządzenia elektryczne, w tym zestawy komputerowe. Sam kiedyś sprawdzałem, ile dokładnie prądu pożera mój komputer podczas grania i watomierz był wtedy niezastąpiony – nie tylko pokazuje chwilowe zużycie energii, ale często zapisuje też całkowite zużycie w dłuższym czasie. Takie narzędzia są obowiązkowym elementem wyposażenia każdego serwisanta czy instalatora, szczególnie gdy chodzi o sprawdzanie, czy zasilacz pracuje zgodnie ze swoją specyfikacją. W branży IT i automatyce zaleca się regularne pomiary mocy, żeby ocenić, czy infrastruktura nie jest przeciążana i czy nie dochodzi do niepotrzebnych strat energii. To też świetna metoda na wykrycie 'pożeraczy prądu' w biurze albo domu, a osobiście uważam, że każdy powinien choć raz sprawdzić, ile realnie kosztuje go działanie komputera przez cały miesiąc. Watomierze bywają proste, w formie gniazdek, a czasem bardziej zaawansowane, podłączane w rozdzielniach. W praktyce, bez watomierza, nie da się rzetelnie ocenić poboru mocy przez zestaw komputerowy – inne przyrządy po prostu się do tego nie nadają.

Pytanie 29

Jakie medium transmisyjne nosi nazwę 100BaseTX i jaka jest maksymalna prędkość danych, która może być w nim osiągnięta?

A. Kabel UTP kategorii 5e o prędkości transmisji do 1000 Mb/s

B. Światłowód wielomodowy o prędkości transmisji do 100 Mb/s

C. Kabel UTP kategorii 5 o prędkości transmisji do 100 Mb/s

D. Światłowód jednomodowy o prędkości transmisji do 1000 Mb/s

Kabel UTP kategorii 5, znany jako 100BaseTX, jest standardem określającym medium transmisyjne dla sieci Ethernet. Jego maksymalna prędkość transmisji sięga 100 Mb/s, co czyni go odpowiednim rozwiązaniem dla większości zastosowań biurowych i domowych. W standardzie tym stosuje się cztery pary skręconych przewodów, co zapewnia stabilność sygnału i minimalizuje zakłócenia elektromagnetyczne. Przykładem wykorzystania tego standardu jest budowanie lokalnych sieci komputerowych (LAN), gdzie 100BaseTX umożliwia efektywną komunikację między komputerami, routerami i innymi urządzeniami. Warto również zauważyć, że kategoria 5 została zastąpiona przez nowsze standardy, takie jak kategoria 5e, jednak 100BaseTX pozostaje w użyciu w wielu starszych instalacjach. Wiedza na temat tego standardu jest kluczowa dla projektantów sieci, którzy muszą rozważyć nie tylko aktualne potrzeby, ale i przyszłe rozszerzenia infrastruktury sieciowej.

Pytanie 30

Jakie urządzenie ilustruje ten rysunek?

A. Access Point

B. Bramka VoIP

C. Switch

D. Hub

Access Point to urządzenie sieciowe które umożliwia bezprzewodowe połączenie urządzeń komputerowych z siecią przewodową. W kontekście infrastruktury sieciowej Access Pointy pełnią rolę punktów dystrybucyjnych sygnału Wi-Fi co umożliwia mobilność i elastyczność w środowisku biznesowym oraz domowym. Poprawna odpowiedź jest związana z charakterystycznym wyglądem Access Pointa który często posiada anteny zewnętrzne zwiększające zasięg sygnału. Praktycznym przykładem zastosowania Access Pointa jest rozbudowa sieci w biurze gdzie połączenia przewodowe są trudne do wdrożenia. Access Pointy mogą obsługiwać różne standardy Wi-Fi takie jak 802.11n ac czy ax co wpływa na prędkość transferu danych i zasięg. W kontekście bezpieczeństwa Access Pointy wspierają protokoły szyfrowania takie jak WPA2 co zabezpiecza dane przesyłane bezprzewodowo. Ważne jest aby instalować Access Pointy zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi zapewniając odpowiednie pokrycie sygnałem w całym obszarze użytkowania oraz monitorować ich pracę w celu optymalizacji wydajności sieci.

Pytanie 31

Wynikiem wykonania komendy arp -a 192.168.1.1 w systemie MS Windows jest pokazanie

A. adresu MAC urządzenia o wskazanym IP

B. ustawień protokołu TCP/IP interfejsu sieciowego

C. sprawdzenia połączenia z komputerem o wskazanym IP

D. spisu aktywnych połączeń sieciowych

Polecenie arp -a w systemie MS Windows służy do wyświetlania tabeli ARP (Address Resolution Protocol), która mapuje adresy IP na adresy fizyczne (MAC) urządzeń w lokalnej sieci. Gdy wykonujesz to polecenie z argumentem wskazującym na konkretny adres IP, system poszukuje w swojej tabeli ARP odpowiedniego wpisu i zwraca adres MAC skojarzony z tym IP. Jest to kluczowe dla komunikacji sieciowej, ponieważ urządzenia w sieci lokalnej komunikują się za pomocą adresów fizycznych, a nie tylko adresów IP. Przykładem zastosowania tej komendy może być diagnozowanie problemów z połączeniem w sieci, gdy podejrzewasz, że urządzenie nie odpowiada na zapytania. Znalezienie adresu MAC pozwala na weryfikację, czy urządzenie jest aktywne w sieci. Dodatkowo, znajomość adresów MAC jest niezbędna do zarządzania bezpieczeństwem w sieci, na przykład przy używaniu filtrów MAC w switchach.

Pytanie 32

Element elektroniczny przedstawiony na ilustracji to

A. cewka

B. kondensator

C. rezystor

D. tranzystor

Cewka jest elementem pasywnym używanym w elektronice przede wszystkim do magazynowania energii w polu magnetycznym. Składa się z przewodu nawiniętego na rdzeniu i charakteryzuje się indukcyjnością. Jej zastosowanie obejmuje filtry obwody rezonansowe oraz transformatory. Nie jest jednak odpowiednia jako odpowiedź ponieważ prezentowany element ma trzy końcówki charakterystyczne dla tranzystora a nie dla cewki. Rezystor to kolejny element pasywny który służy do ograniczania prądu i dzielenia napięcia. Jest to element o dwóch końcówkach i stałej wartości oporu elektrycznego. W przypadku przedstawionego obrazka obecność trzech końcówek wyklucza możliwość by był to rezystor. Kondensator jest używany do przechowywania energii w polu elektrycznym i jest kluczowy w obwodach filtrujących oraz układach czasowych. Kondensator również posiada zazwyczaj dwie końcówki co odróżnia go od tranzystora. Tranzystor to półprzewodnikowy element aktywny wykorzystywany do wzmacniania i przełączania sygnałów który posiada trzy końcówki: emiter bazę i kolektor. Zrozumienie różnic w budowie i funkcji tych elementów jest kluczowe w elektronice i pozwala unikać typowych błędów w identyfikacji komponentów na podstawie ich wyglądu i struktury. Właściwa identyfikacja elementów elektronicznych wymaga znajomości ich charakterystycznych cech i zastosowań w praktyce co jest istotne w kontekście projektowania i analizy obwodów elektrycznych.

Pytanie 33

Czym jest MFT w systemie plików NTFS?

A. plik zawierający dane o poszczególnych plikach i folderach na danym woluminie

B. główny rekord bootowania dysku

C. tablica partycji dysku twardego

D. główny plik indeksowy partycji

MFT, czyli Master File Table, jest kluczowym elementem systemu plików NTFS (New Technology File System). Pełni rolę centralnego pliku, który przechowuje wszystkie informacje dotyczące plików i folderów na danym woluminie, w tym ich atrybuty, lokalizację na dysku oraz inne istotne metadane. Dzięki MFT system operacyjny może szybko uzyskać dostęp do informacji o plikach, co znacząco poprawia wydajność operacji na plikach. Przykładem zastosowania MFT jest szybkie wyszukiwanie plików, co jest niezwykle istotne w środowiskach, gdzie użytkownicy często przeszukują duże ilości danych. W praktyce dobre zrozumienie działania MFT jest kluczowe dla administratorów systemów, którzy muszą zarządzać pamięcią masową oraz optymalizować wydajność systemu. Warto również zauważyć, że MFT jest częścią standardu NTFS, który zapewnia większą niezawodność i funkcjonalność w porównaniu do starszych systemów plików, takich jak FAT32.

Pytanie 34

Który poziom macierzy RAID zapisuje dane jednocześnie na wielu dyskach jako jedno urządzenie?

A. RAID 0

B. RAID 1

C. RAID 2

D. RAID 3

RAID 2, RAID 3 oraz RAID 1 to różne poziomy macierzy RAID, które różnią się w podejściu do organizacji danych oraz zabezpieczania ich przed utratą. RAID 2 wykorzystuje technikę bitowego striping, co oznacza, że dane są rozdzielane na poziomie pojedynczych bitów i zapisywane na wielu dyskach z użyciem zewnętrznego kodowania korekcyjnego. Ta metoda jest rzadko stosowana w praktyce, ponieważ wymaga ogromnej liczby dysków i nie zapewnia odpowiednio wysokiej wydajności. RAID 3, z kolei, łączy w sobie elementy striping z technologią parzystości, co polega na tym, że dane są zapisywane na dyskach z jednoczesnym przechowywaniem parzystości na jednym dedykowanym dysku. Choć ta metoda oferuje lepszą ochronę danych niż RAID 0, to jednak jej wydajność w operacjach zapisu jest ograniczona. RAID 1 jest innym podejściem, które skupia się na mirroringu danych - każda informacja jest duplikowana na dwóch dyskach. Choć oferuje doskonałą ochronę przed utratą danych, to w przypadku RAID 1 nie mamy do czynienia z równoległym zapisem, a raczej z tworzeniem pełnej kopii zapasowej. Wybór odpowiedniego poziomu RAID powinien być uzależniony od wymagań dotyczących wydajności, bezpieczeństwa oraz dostępnych zasobów. W praktyce, często spotyka się konfiguracje hybrydowe, które łączą różne poziomy RAID, aby zaspokoić różnorodne potrzeby biznesowe, ale kluczowe jest zrozumienie, że RAID 0 zapewnia wydajność, a nie bezpieczeństwo danych.

Pytanie 35

Który z interfejsów można uznać za interfejs równoległy?

A. LPT

B. RS232

C. USB

D. PS/2

Wybór interfejsu USB, PS/2 lub RS232 jako odpowiedzi na pytanie o interfejs równoległy wynika z powszechnego mylenia tych standardów z interfejsem równoległym. Interfejs USB (Universal Serial Bus) to standard szeregowy, który przesyła dane jedną linią, co oznacza, że dane są przesyłane w szeregach, a nie równocześnie. Jest to interfejs, który zdobył popularność dzięki swoje elastyczności i wszechstronności w podłączaniu różnych urządzeń do komputerów. Podobnie, PS/2, który jest używany do podłączania urządzeń wejściowych, takich jak klawiatury i myszy, także jest standardem szeregowym. Mimo że PS/2 wygląda na złącze równoległe pod względem konstrukcyjnym, to jego działanie opiera się na przesyłaniu danych w trybie szeregowym. Z kolei RS232 to również interfejs szeregowy, stosowany często w komunikacji z urządzeniami takimi jak modemy. Jego ograniczenia, takie jak niska prędkość transmisji oraz ograniczony zasięg, sprawiają, że jest mniej praktyczny w nowoczesnych zastosowaniach. Błędne podejście do klasyfikacji tych interfejsów jako równoległych może prowadzić do nieprawidłowego zrozumienia architektury systemów komputerowych i ich interakcji z urządzeniami peryferyjnymi. Kluczowe jest zrozumienie, że interfejsy mogą różnić się nie tylko konstrukcją złącz, ale również podstawowym sposobem transmisji danych, co ma istotny wpływ na ich zastosowanie w praktyce.

Pytanie 36

W terminalu systemu operacyjnego wykonano polecenie nslookup. Jaką informację uzyskano?

CMDWiersz polecenia
—□×
C:\>nslookup
Serwer domyślny: plusmx1.polkomtel.com.pl
Address: 212.2.96.51

>

A. Adres serwera DNS

B. Adres serwera DHCP

C. Domyślną bramę

D. Adres IP hosta

Polecenie nslookup nie jest używane do uzyskiwania adresu serwera DHCP, adresu IP hosta ani domyślnej bramy. Serwer DHCP to element sieci, który dynamicznie przydziela adresy IP do urządzeń w sieci, co nie ma związku z poleceniem nslookup. To narzędzie nie zajmuje się protokołem DHCP ani jego konfiguracją. Adres IP hosta można uzyskać za pomocą innych narzędzi, takich jak ipconfig w systemach Windows lub ifconfig w systemach Unix/Linux. Polecenie nslookup koncentruje się na zapytaniach DNS, co oznacza, że nie dostarcza informacji o adresach IP przypisanych do interfejsów sieciowych urządzeń lokalnych. Co więcej, domyślna brama to adres routera lub innego urządzenia sieciowego używanego do komunikacji poza lokalną siecią, którego konfiguracji nie dotyczy polecenie nslookup. Brama domyślna jest zazwyczaj konfigurowana w ustawieniach sieciowych urządzenia, a jej adres można znaleźć przy użyciu ipconfig lub ifconfig. Zrozumienie różnic między DNS a DHCP, jak również sposobów uzyskiwania adresu IP hosta czy bramy, jest kluczowe w administrowaniu sieciami komputerowymi. Poprawna identyfikacja i użycie narzędzi sieciowych pomaga w efektywnym rozwiązywaniu problemów i utrzymaniu ciągłości działania sieci. Podstawowa wiedza o tym, jak działają różne protokoły i narzędzia, jest niezbędna dla każdego specjalisty IT.

Pytanie 37

Wskaż ilustrację przedstawiającą materiał eksploatacyjny charakterystyczny dla drukarek żelowych?

A. rys. A

B. rys. B

C. rys. D

D. rys. C

Odpowiedź rys. C jest poprawna, ponieważ przedstawia kasetę z tuszem żelowym, która jest charakterystycznym materiałem eksploatacyjnym dla drukarek żelowych. Drukarki te, znane również jako drukarki z technologią GelJet, wykorzystują specjalny tusz o żelowej konsystencji. Tusz żelowy pozwala na uzyskanie wysokiej jakości wydruków, szczególnie w kontekście kolorowych dokumentów, gdzie kluczowe jest uzyskanie żywych kolorów i ostrości. Jest on mniej podatny na rozmazywanie i szybciej schnie w porównaniu do tradycyjnych tuszy wodnych. Technologia ta jest często wykorzystywana w środowiskach biurowych, gdzie wymaga się szybkiego i ekonomicznego druku w kolorze. Ponadto, drukarki żelowe są cenione za swoją efektywność energetyczną i niski koszt eksploatacji. Zastosowanie tuszów żelowych wpisuje się w dobre praktyki redukcji odpadów związanych z materiałami eksploatacyjnymi, co jest zgodne z trendami zrównoważonego rozwoju w branży drukarskiej.

Pytanie 38

Drukarka, która zapewnia zdjęcia o wysokiej jakości to drukarka

A. sublimacyjna

B. termiczna

C. termotransferowa

D. igłowa

Drukowanie wysokiej jakości fotografii wymaga technologii, która zapewnia doskonałą reprodukcję kolorów, detali oraz gładkość tonalną. Drukarki sublimacyjne są zaprojektowane do osiągania takich wyników dzięki procesowi sublimacji barwników, w którym barwnik w postaci stałej przechodzi w stan gazowy, a następnie wnika w powierzchnię nośnika, najczęściej papieru lub tkaniny. Efektem tego procesu są wydruki charakteryzujące się bardzo szeroką gamą kolorów i wysoką odpornością na blaknięcie. Technologia sublimacyjna jest powszechnie stosowana w profesjonalnym druku fotograficznym, na przykład w laboratoriach fotograficznych i podczas produkcji materiałów reklamowych. Wydruki sublimacyjne są również odporne na działanie wody, co czyni je idealnym wyborem dla aplikacji, gdzie trwałość i estetyka są kluczowe. Dodatkowo, technologia ta jest zgodna z normami branżowymi, co zapewnia wysoką jakość i spójność w procesie drukowania.

Pytanie 39

Protokół ARP (Address Resolution Protocol) służy do konwersji adresu IP na

A. adres sprzętowy

B. adres IPv6

C. nazwę domenową

D. nazwę komputera

Czasem możesz się pomylić w odpowiedziach, co może być związane z niejasnościami co do ról różnych protokołów i pojęć w sieciach. Zgłoszenie, że ARP zmienia adres IP na adres IPv6, to błąd, bo ARP działa tylko w przypadku adresów IPv4. Dla IPv6 mamy NDP, który ma bardziej zaawansowane funkcje, takie jak nie tylko mapowanie adresów, ale też zarządzanie komunikacją. Można też się pomylić, myląc adresy IP z witryną komputera. Adres IP to unikalny identyfikator urządzenia w sieci, podczas gdy nazwa komputera to taki bardziej przyjazny sposób identyfikacji, który można zamienić na IP przez DNS, ale nie przez ARP. Dlatego też, jeśli pomylisz adres sprzętowy z nazwą domenową, możesz się pogubić w tym, jak działają różne protokoły sieciowe. Nazwa domenowa jest używana do identyfikacji zasobów, ale nie jest bezpośrednio powiązana z adresowaniem sprzętowym. Takie błędy mogą prowadzić do mylnych wniosków o tym, jak działają różne protokoły w sieciach, co jest naprawdę istotne dla zrozumienia i kierowania nowoczesnymi systemami IT.

Pytanie 40

Fast Ethernet to norma sieci przewodowej, która pozwala na przesył danych z maksymalną szybkością

A. 100 Mbps

B. 54 Mbps

C. 108 Mbps

D. 1000 Mbps

Wybór odpowiedzi innych niż 100 Mbps wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące standardów sieciowych oraz ich prędkości transmisji. Odpowiedź 54 Mbps odnosi się do standardu 802.3, znanego jako Ethernet, który był jednym z pierwszych standardów sieciowych, jednak nie jest on związany z Fast Ethernet. Natomiast 108 Mbps to z kolei wynik zastosowania różnych technik, które nie są zgodne z klasycznym Ethernetem ani z Fast Ethernet. Może to sugerować mylne przekonanie, że Fast Ethernet obsługuje prędkości powyżej 100 Mbps, co jest nieprawdziwe w kontekście jego definicji. Odpowiedź 1000 Mbps dotyczy standardu Gigabit Ethernet, który jest znacznie szybszy od Fast Ethernet. Tego rodzaju nieporozumienia mogą wynikać z braku znajomości technologii sieciowych oraz ich ewolucji. Fast Ethernet, z prędkością 100 Mbps, to kluczowy standard w rozwoju sieci lokalnych. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla właściwego projektowania i wdrażania sieci, aby nie pomylić ze sobą różnych standardów oraz ich możliwości. W praktyce, wybór niewłaściwego standardu może prowadzić do nieefektywnej komunikacji i spadku wydajności całej sieci.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej