Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik budownictwa
Kwalifikacja: BUD.01 - Wykonywanie robót zbrojarskich i betoniarskich
Data rozpoczęcia: 24 stycznia 2026 17:12
Data zakończenia: 24 stycznia 2026 17:31

Egzamin zdany!

Wynik: 20/40 punktów (50,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Ile mieszanki betonowej będzie konieczne do zbudowania 2 słupów żelbetowych o wymiarach 0,5 x 0,5 m i wysokości 4 m każdy, jeśli zużycie wynosi 1,02 m3 na 1 m3 betonowanego elementu?

A. 2,04 m3

B. 1,02 m3

C. 2,00 m3

D. 1,00 m3

Aby obliczyć ilość mieszanki betonowej potrzebnej do wykonania dwóch słupów żelbetowych o przekroju 0,5 x 0,5 m i wysokości 4 m, należy najpierw obliczyć objętość jednego słupa. Używając wzoru na objętość prostopadłościanu, V = a * b * h, gdzie a i b to wymiary przekroju, a h to wysokość, otrzymujemy: V = 0,5 m * 0,5 m * 4 m = 1 m3. Dla dwóch słupów objętość wynosi 2 m3 (1 m3 x 2). Następnie, uwzględniając zużycie mieszanki betonowej, które wynosi 1,02 m3 na każdy 1 m3 betonowanego elementu, obliczamy całkowitą ilość mieszanki: 2 m3 * 1,02 = 2,04 m3. Takie obliczenia są zgodne z normami budowlanymi, które zalecają dokładne ustalenie potrzebnych materiałów, aby uniknąć niedoborów lub nadmiaru, co może wpłynąć na jakość konstrukcji. W praktyce, takie dokładne obliczenia pomagają w optymalizacji kosztów oraz w prawidłowym planowaniu dostaw materiałów budowlanych.

Pytanie 2

Stal zbrojeniowa, która została zanieczyszczona smarem lub farbami olejnymi, powinna być oczyszczana

A. zmywając strumieniem wody

B. metodą opalania lampami benzynowymi

C. metodą piaskowania

D. przy użyciu szczotki drucianej

Jak się wybierze złe metody czyszczenia stali zbrojeniowej, to mogą być poważne problemy z jakością i bezpieczeństwem budowli. Używanie szczotki drucianej do smarów i farb to zły pomysł, bo można zarysować stal i nie usunie to na pewno zanieczyszczeń, zwłaszcza w zakamarkach. Po tym mogą się pojawić małe pęknięcia, co osłabia stal. Znowu, mycie wodą nie pomoże, bo woda olejów nie rozpuści – tylko je rozprowadzi. Piaskowanie jest ok na rdzę i farby, ale nie na oleje, bo może zdzierać materiał, co obniża wytrzymałość. Kluczowym błędem jest to, że nie bierzemy pod uwagę, jak różne są zanieczyszczenia i materiały, co prowadzi do złych wyborów. A w kontekście przepisów budowlanych, jak nie przestrzegasz zasad czyszczenia stali, to mogą być naprawdę poważne konsekwencje, takie jak obniżone bezpieczeństwo konstrukcji.

Pytanie 3

Korzystając z danych zawartych w tabeli, określ orientacyjną ilość piasku potrzebną do wykonania 3 m3 mieszanki betonowej o konsystencji plastycznej w celu uzyskania betonu zwykłego klasy Cl6/20.

Orientacyjne ilości składników na 1 m³ betonu zwykłego przy dozowaniu wagowo-objętościowym (fragment)
Klasa betonu	Rodzaj cementu	Konsystencja mieszanki betonowej	Ilość składników na 1 m³ betonu
Klasa betonu	Rodzaj cementu	Konsystencja mieszanki betonowej	cement kg	piasek l	żwir l	woda l
C12/15	CEM I 32,5	gęstoplastyczna	230	420	760	177
		plastyczna	280	385	725	192
		ciekła	362	351	642	227
C16/20	CEM I 42,5	gęstoplastyczna	211	438	790	141
		plastyczna	279	405	731	170
		ciekła	367	426	770	223

A. 405 l

B. 438 1

C. 1 260 1

D. 1215 1

Odpowiedź 1215 1 jest poprawna, ponieważ dokładnie odzwierciedla ilość piasku potrzebną do uzyskania 3 m3 mieszanki betonowej klasy C16/20 o konsystencji plastycznej. W standardach budowlanych, stosunek składników mieszanki betonowej powinien być starannie dobrany, aby zapewnić odpowiednią wytrzymałość oraz trwałość końcowego produktu. Klasa C16/20 oznacza, że beton powinien mieć minimalną wytrzymałość na ściskanie wynoszącą 16 MPa po 28 dniach. W praktyce, dla uzyskania tej klasy, zaleca się stosunek cementu, piasku i kruszywa, który zwykle przyjmuje się na poziomie 1:2:4, gdzie 1 część to cement, 2 części to piasek, a 4 części to kruszywo. W przypadku mieszanki o objętości 3 m3, ilość piasku wynosi 1215 l, co odpowiada wspomnianemu stosunkowi. Przykładem może być projekt budowy fundamentów, gdzie dokładne obliczenia ilości składników są kluczowe dla zapewnienia stabilności i trwałości konstrukcji.

Pytanie 4

Do wykonania 1 m2 ściany betonowej o grubości 20 cm potrzeba 0,203 m3 betonu C16/20. Jaki jest koszt mieszanki betonowej do wykonania przedstawionej na rysunku ściany, jeżeli cena 1 m3 betonu C16/20 wynosi 200,00 zł?

A. 81,20 zł

B. 64,96 zł

C. 324,80 zł

D. 406,00 zł

Aby obliczyć koszt mieszanki betonowej do wykonania ściany betonowej, należy zwrócić uwagę na kilka kluczowych aspektów. Przede wszystkim, objętość betonu potrzebna do wykonania 1 m² ściany o grubości 20 cm wynosi 0,203 m³. Po pomnożeniu tej objętości przez cenę betonu C16/20, która wynosi 200,00 zł za m³, otrzymujemy koszt równy 324,80 zł. W praktyce, takie obliczenia są niezwykle istotne w branży budowlanej, ponieważ dokładne określenie kosztów materiałów wpływa na całkowity budżet projektu. Warto również pamiętać, że przy realizacji projektów budowlanych stosuje się różne normy, takie jak PN-EN 206 dotyczące betonu, które wskazują na sposób obliczania ilości materiałów oraz ich jakości. Dobrą praktyką jest także uwzględnienie ewentualnych strat materiałowych, co może mieć istotny wpływ na ostateczny koszt budowy. Zrozumienie tego procesu pozwala na lepsze planowanie i zarządzanie budżetem, co jest kluczowe dla sukcesu każdego projektu budowlanego.

Pytanie 5

Aby przyspieszyć proces wiązania oraz utwardzania betonu, należy wzbogacić mieszankę betonową o

A. hydrozol.

B. hydrobet.

C. hydrolit.

D. hydrofix.

Odpowiedzi takie jak hydrobet, hydrolit i hydrozol są często mylnie uważane za odpowiednie dodatki do betonu, jednak w rzeczywistości nie przyspieszają one procesu wiązania ani twardnienia. Hydrobet jest znany jako produkt do modyfikacji powierzchniowych, a nie jako dodatek do mieszanki betonowej. Jego zastosowanie polega głównie na poprawie właściwości hydrofobowych powierzchni betonu, co nie wpływa na proces wiązania wewnętrznego. Podobnie hydrolit, często stosowany w innych branżach, nie ma zastosowania jako dodatek przyspieszający hydratację cementu. Hydrozol, mimo że brzmi podobnie jak hydrofix, nie jest dodatkiem, który ma na celu przyspieszenie wiązania, lecz jest to produkt do ochrony przed wilgocią. Użytkownicy często mylą funkcje tych dodatków, co może prowadzić do nieodpowiednich decyzji w zakresie doboru materiałów budowlanych. Kluczowe jest, aby inżynierowie i wykonawcy budowlani dokładnie rozumieli, jakie dodatki stosują i jakie mają one właściwości. Wymienione błędne odpowiedzi ilustrują powszechne nieporozumienia dotyczące właściwych praktyk w branży budowlanej, co może prowadzić do obniżenia jakości konstrukcji oraz problemów w ich eksploatacji.

Pytanie 6

Podczas wylewania betonu w niskiej temperaturze, aby uniknąć zamarznięcia mieszanki, należy

A. zwiększyć ilość wody, co jest błędne, bo prowadzi do osłabienia betonu

B. dodawać więcej kruszywa, co jest błędne, gdyż nie wpływa na ochronę przed zamarznięciem

C. użyć plastyfikatorów i podgrzać składniki

D. redukcji ilości cementu, co jest niezalecane, ponieważ może osłabić mieszankę

Podczas wylewania betonu w niskiej temperaturze ważne jest, aby unikać zamarznięcia mieszanki, co może prowadzić do jej uszkodzenia i obniżenia wytrzymałości gotowego betonu. Stosowanie plastyfikatorów oraz podgrzewanie składników betonu to skuteczne metody, które pomagają utrzymać odpowiednią temperaturę mieszanki. Plastyfikatory zwiększają urabialność betonu bez potrzeby dodawania nadmiernej ilości wody, co mogłoby osłabić beton. Podgrzewanie składników, takich jak woda lub kruszywo, pozwala na utrzymanie mieszanki w stanie ciekłym, co jest kluczowe w niskich temperaturach. Dodatkowo, podgrzewanie może przyspieszyć proces hydratacji cementu, co z kolei zwiększa wczesną wytrzymałość betonu, minimalizując ryzyko zamarznięcia. W praktyce często stosuje się też osłony termiczne lub specjalne namioty, które chronią świeży beton przed wpływem niskich temperatur. Takie podejście jest zgodne z normami branżowymi, które zalecają utrzymanie temperatury mieszanki betonowej na poziomie co najmniej 5°C do momentu uzyskania odpowiedniej wytrzymałości. Dzięki temu możemy zapewnić, że beton osiągnie zamierzoną trwałość i wytrzymałość, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa i długowieczności konstrukcji.

Pytanie 7

Aby zwiększyć szybkość wiązania zaczynu cementowego, należy wykorzystać dodatki zawierające

A. mączkę ceglaną

B. glinę bentonitową

C. chlorek wapnia

D. pył krzemionkowy

Glinę bentonitową, mączkę ceglaną oraz pył krzemionkowy, chociaż mogą być użyte w różnych kontekstach budowlanych, nie są odpowiednimi dodatkami do przyspieszania wiązania zaczynu cementowego. Glinę bentonitową stosuje się głównie w geotechnice jako materiał uszczelniający lub w produkcji materiałów budowlanych, jednakże jej dodatek do cementu nie przyspiesza hydratacji, a w niektórych przypadkach może prowadzić do obniżenia wytrzymałości betonu. Mączka ceglana jest wykorzystywana jako dodatek mineralny w zaprawach, który poprawia właściwości cieplne i zmniejsza skurcz, ale nie wpływa na szybkość wiązania. Pył krzemionkowy, z kolei, jest często stosowany do poprawy trwałości i odporności na działanie agresywnych chemikaliów, jednak jego zastosowanie w kontekście przyspieszania wiązania zaczynu jest błędne, ponieważ działa bardziej jako poślizg i może wydłużyć czas wiązania. Błędem myślowym jest założenie, że jakiekolwiek dodatki mineralne mogą pełnić funkcję akceleratorów, podczas gdy niektóre z nich mogą w rzeczywistości osłabiać proces hydratacji. Dlatego ważne jest, aby przed stosowaniem jakiejkolwiek domieszki dokładnie rozumieć jej właściwości oraz wpływ na proces wiązania i wytrzymałość gotowego materiału.

Pytanie 8

Jak można przekształcić konsystencję gęstoplastyczną mieszanki betonowej na płynną?

A. popiół lotny

B. superplastyfikator

C. mączkę ceglaną

D. pył krzemionkowy

Pył krzemionkowy, mączka ceglana i popiół lotny to dodatki, które są w betonie, żeby poprawić jego właściwości mechaniczne i trwałość, ale nie zmieniają one konsystencji mieszanki z gęstej na płynną. Pył krzemionkowy, na przykład, często się stosuje, bo poprawia wytrzymałość betonu, ale przez jego dodanie nie staje się on bardziej płynny. To raczej zwiększa zawartość krzemionki w mieszance, co może pomóc w procesie hydratacji, ale konsystencja samego betonu nie zmienia się. Mączka ceglana z kolei, działa jako substancja pułapka, która może poprawić inne właściwości betonu, ale też nie zmniejszy lepkości mieszanki. Natomiast popiół lotny, to materiał odpadowy, który może poprawiać odporność na różne czynniki zewnętrzne i zmniejszać współczynnik wody do cementu, ale ani to nie zmienia konsystencji na płynną. Wybór tych dodatków zwykle opiera się na ich właściwościach sprawiających, że beton jest bardziej trwały, a nie na tym, żeby zmieniać konsystencję. To czasem prowadzi do nieporozumień w projektach budowlanych, bo wymagania dotyczące pracy z betonem mogą być źle zrozumiane. W praktyce, to zdarza się, że ludziom myli się funkcje różnych dodatków, co w efekcie prowadzi do złego doboru składników w mieszankach betonowych.

Pytanie 9

W oznaczeniu BSt500S stali zbrojeniowej liczba 500 odnosi się do wartości w MPa?

A. odporność na zginanie

B. granicę plastyczności

C. granicę sprężystości

D. odporność na rozciąganie

Wybór odpowiedzi, które wskazują na inne właściwości stali, takie jak wytrzymałość na zginanie, granicę sprężystości czy wytrzymałość na rozciąganie, odzwierciedla powszechne nieporozumienia dotyczące klasyfikacji stali zbrojeniowej. Wytrzymałość na zginanie odnosi się do zdolności materiału do stawiania oporu podczas działania momentów zginających, co jest istotne w kontekście konstrukcji, ale nie jest bezpośrednio związane z oznaczeniem BSt500S. Z kolei granica sprężystości to punkt, w którym materiał przestaje się deformować sprężyście i zaczyna ulegać deformacjom plastycznym. Wytrzymałość na rozciąganie określa maksymalne naprężenie, jakie materiał może wytrzymać przed zerwaniem, ale również nie jest tym, co definiuje oznaczenie stali BSt500S. Prawidłowe zrozumienie tych terminów jest kluczowe w kontekście projektowania i analizy konstrukcji. Często błędne interpretacje wynikają z braku znajomości podstawowych definicji i parametrów materiałowych. Zrozumienie, że w stali zbrojeniowej oznaczenie takie jak BSt500S odnosi się do konkretnej właściwości, jaką jest granica plastyczności, jest kluczowe dla prawidłowego doboru materiałów w projektach budowlanych i zapewnienia ich trwałości oraz bezpieczeństwa. Właściwe zrozumienie różnych mechanizmów działania stali w różnych warunkach obciążeniowych jest niezbędne dla inżynierów, którzy muszą wybrać odpowiednie materiały dla swoich projektów.

Pytanie 10

Na podstawie danych zawartych w tabeli Orientacyjne normy odpadów stali zbrojeniowej, oblicz ile maksymalnie może wynosić ilość odpadów powstałych przy przygotowywaniu 1 tony stali zbrojeniowej o średnicy 20 mm.

Orientacyjne normy odpadów stali zbrojeniowej
Rodzaj stali	Dopuszczalny odpad [% masy]
Stal okrągła w kręgach: - o średnicy do 7 mm - o średnicy 8÷14 mm	0,7 2,5
Stal w prętach o średnicy 8÷26 mm	5,1

A. 250 kg

B. 51 kg

C. 25 kg

D. 7 kg

Odpowiedź 51 kg jest prawidłowa, ponieważ wynika z danych zawartych w tabeli 'Orientacyjne normy odpadów stali zbrojeniowej', która określa maksymalne ilości odpadów powstających podczas przetwarzania stali. W przypadku stali zbrojeniowej o średnicy 20 mm, normy wskazują, że poziom odpadów nie powinien przekroczyć 51 kg na tonę. Tego typu normy są istotne w przemyśle budowlanym, gdzie efektywność i minimalizacja odpadów są kluczowe dla rentowności projektów. Wiedza na temat maksymalnych norm odpadów pozwala inżynierom i menedżerom budowy lepiej planować materiały, co przekłada się na zmniejszenie kosztów i wpływu na środowisko. Ponadto, znajomość tych norm jest istotna przy decyzjach o wyborze dostawców materiałów, którzy mogą zapewnić zgodność z takimi standardami, co jest niezbędne do zachowania wysokiej jakości budowy oraz zgodności z przepisami prawa budowlanego.

Pytanie 11

W nazwie BSt500S stali zbrojeniowej liczba 500 wskazuje na wartość wyrażoną w MPa

A. wytrzymałość na zginanie

B. wytrzymałość na rozciąganie

C. granicę plastyczności

D. granicę sprężystości

Wybór odpowiedzi, które nie wskazują na granicę plastyczności, opiera się na nieporozumieniu dotyczących właściwości stali. Granica sprężystości, jak sugeruje jedna z odpowiedzi, odnosi się do maksymalnego odkształcenia, które materiał może znieść bez trwałych deformacji, a nie wytrzymałości materiału. Ta właściwość nie jest reprezentowana przez liczbę 500 w oznaczeniu stali BSt500S, co prowadzi do błędnych wniosków w projektowaniu i analizie konstrukcji. Wytrzymałość na rozciąganie, inna z możliwych odpowiedzi, to wartość, która opisuje maksymalne obciążenie, które materiał może wytrzymać przed zerwaniem, a nie przed odkształceniem plastycznym. W kontekście stalowych zbrojeń, istotne jest, aby rozróżniać te pojęcia, ponieważ projektowanie konstrukcji wymaga znajomości zarówno granicy plastyczności, jak i wytrzymałości na rozciąganie, aby uniknąć awarii. Na przykład, w przypadku mostów czy wieżowców, błędne obliczenia mogą prowadzić do katastrofalnych skutków. Ostatecznie, wybór odpowiedzi odnoszącej się do wytrzymałości na zginanie jest mylny, gdyż zginanie jest procesem, w którym materiał jest obciążany w sposób, który może prowadzić do różnorodnych stanów naprężeń, a nie jest bezpośrednio związany z oznaczeniem BSt500S. Zrozumienie tych terminów i ich zastosowania jest kluczowe dla budowania bezpiecznych i funkcjonalnych struktur.

Pytanie 12

Do jakiego rodzaju konstrukcji najlepiej nadaje się beton o wysokiej wytrzymałości na ściskanie?

A. Ściany działowe w budynkach mieszkalnych

B. Posadzki w garażach

C. Wieżowce i mosty

D. Małe ogrodzenia betonowe

Beton o wysokiej wytrzymałości na ściskanie jest kluczowy w budownictwie, zwłaszcza przy projektach wymagających dużej nośności i odporności na zginanie. Wieżowce i mosty to doskonałe przykłady konstrukcji, gdzie taki beton jest niezastąpiony. W wieżowcach, ze względu na ich wysokość i związane z tym obciążenia, beton musi wytrzymać duże siły ściskające. Mosty, z kolei, muszą radzić sobie nie tylko z ciężarem własnym, ale też z dynamicznymi obciążeniami wynikającymi z ruchu pojazdów i pieszych. Beton o wysokiej wytrzymałości pozwala na redukcję masy konstrukcji przy jednoczesnym zwiększeniu jej trwałości i bezpieczeństwa. Co więcej, stosowanie takiego betonu może prowadzić do oszczędności materiałowych, ponieważ mniejsze sekcje konstrukcji mogą osiągać te same parametry wytrzymałościowe co większe sekcje z betonu o niższej wytrzymałości. W branży budowlanej powszechnie stosuje się beton o wytrzymałości powyżej 50 MPa w takich projektach, co jest zgodne z normami i standardami inżynierskimi.

Pytanie 13

Jakie materiały wykorzystuje się do wytwarzania podkładek dystansowych w produkcji prefabrykatów żelbetowych?

A. betonu zbrojonego

B. tworzywa sztucznego

C. gipsu

D. drewna

Wybór podkładek dystansowych z gipsu, drewna czy betonu zbrojonego jest nieprawidłowy z kilku powodów. Gips, choć jest materiałem powszechnie stosowanym w budownictwie, nie zapewnia odpowiedniej trwałości i odporności na wilgoć, co może prowadzić do degradacji podkładek w warunkach pracy prefabrykatów żelbetowych. Drewno, mimo że jest naturalnym surowcem, jest podatne na działanie czynników atmosferycznych oraz biologicznych, co może skutkować jego gniciem lub deformacją. Z kolei beton zbrojony, pomimo swojej wytrzymałości, jest zbyt ciężki do stosowania jako podkładka dystansowa, co może wpłynąć na efektywność transportu i montażu prefabrykatów oraz zwiększyć ryzyko ich uszkodzenia. Ważne jest, aby w procesie produkcji prefabrykatów dążyć do optymalizacji materiałowej i wyboru rozwiązań, które nie tylko spełniają normy budowlane, ale również zapewniają ekonomiczność i efektywność. W kontekście standardów budowlanych, wybór odpowiednich materiałów w każdym aspekcie projektowania oraz realizacji konstrukcji jest kluczowy, aby uniknąć problemów związanych z trwałością i bezpieczeństwem obiektów budowlanych.

Pytanie 14

Świeży beton umieszczony w temperaturze otoczenia około +20°C powinien być chroniony przed zbyt szybkim wysychaniem w sposób

A. położenie warstwy drobnego piasku na jego powierzchni

B. nałożenie preparatu antyadhezyjnego na jego powierzchnię

C. częste nawadnianie jego powierzchni wodą

D. obfite polewanie wodą powierzchni deskowania

Częste zraszanie powierzchni świeżego betonu wodą jest kluczowe dla zapewnienia odpowiednich warunków dla procesu hydratacji cementu. Wysoka temperatura otoczenia sprzyja szybkiemu odparowywaniu wody z powierzchni betonu, co może prowadzić do zjawiska zwanego "wysychaniem". To zjawisko jest szczególnie niebezpieczne, ponieważ zbyt szybkie odparowanie wody może skutkować powstawaniem rys i pęknięć w betonie, a także negatywnie wpłynąć na jego wytrzymałość. Częste zraszanie nie tylko utrzymuje wilgotność, ale także minimalizuje ryzyko krystalizacji soli na powierzchni betonu, co może prowadzić do dalszych uszkodzeń. W praktyce, zgodnie z normami branżowymi, zaleca się zraszanie betonu co kilka godzin, szczególnie w upalne dni, aby zapewnić równomierne nawilżenie całej powierzchni. Dodatkowo, warto stosować foliowe osłony lub specjalne maty chłonące, które pomagają zredukować odparowanie wody, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży budowlanej.

Pytanie 15

Podczas badania konsystencji mieszanki betonowej metodą opadu stożka pomiar wyniósł 20 cm. Określ konsystencję badanej mieszanki.

KONSYSTENCJA	OPAD STOŻKA
WILGOTNA - S1	mm
WILGOTNA - S1	10÷40
GĘSTOPLASTYCZNA - S2	50÷90
PLASTYCZNA - S3	100÷150
PÓŁCIEKŁA - S4	160÷210
CIEKŁA - S5	220

A. Plastyczna.

B. Półciekła.

C. Ciekła.

D. Wilgotna.

Odpowiedź "półciekła" jest poprawna, ponieważ według standardów badania konsystencji mieszanki betonowej, opad stożka wynoszący 20 cm (czyli 200 mm) wskazuje na klasę konsystencji S4, która określana jest jako półciekła. Ta konsystencja jest odpowiednia do zastosowań, gdzie wymagana jest dobra zdolność wypełniania form oraz minimalizacja segregacji składników mieszanki. W praktyce, półciekła mieszanka betonowa jest często używana w wylewkach, gdzie ważne jest, aby beton łatwo dostosowywał się do kształtów formy, ale jednocześnie zachował swoją stabilność. Odpowiednia konsystencja wpływa na końcowe właściwości betonu, takie jak mrozoodporność czy odporność na wodę, co jest kluczowe w budownictwie. Zrozumienie właściwej klasy konsystencji pozwala inżynierom i wykonawcom na optymalne dobranie parametrów mieszanki do oczekiwań projektu oraz warunków atmosferycznych zabudowy.

Pytanie 16

Cieplna obróbka świeżego betonu poprzez jego naparzanie w warunkach podwyższonego ciśnienia stanowi metodę

A. pielęgnacji nowo ułożonego betonu

B. przyspieszania dojrzewania świeżego betonu

C. opóźniania procesu wiązania i twardnienia betonu

D. zmniejszania nasiąkliwości betonu

Obróbka cieplna świeżego betonu, polegająca na jego naparzaniu pod podwyższonym ciśnieniem, jest skuteczną metodą przyspieszania dojrzewania betonu. Proces ten, znany również jako autoklawowanie, prowadzi do zwiększenia wytrzymałości betonu poprzez poprawę struktury jego mikroelementów. W wyniku tego działania dochodzi do szybszego rozwoju hydracji, co skutkuje wcześniejszym osiągnięciem optymalnych parametrów wytrzymałościowych. Przykładem zastosowania tej metody są zakłady produkujące prefabrykaty betonowe, które potrzebują skrócić czas cyklu produkcyjnego. W przemyśle budowlanym, autoklawowanie betonu stosuje się często do wytwarzania elementów konstrukcyjnych, takich jak bloczki czy płyty, które muszą spełniać wysokie normy jakościowe. Warto również zauważyć, że ta technika jest zgodna z normami EN 13369 dotyczącymi wyrobów budowlanych, co świadczy o jej uznaniu w branży. Stosowanie tego procesu przyczynia się także do obniżenia kosztów produkcji poprzez zmniejszenie ilości zużywanych materiałów i energii.

Pytanie 17

Ilość mieszanki betonowej potrzebnej do wyprodukowania 1 m3 betonu wynosi 1,015 m3. Jaką ilość mieszanki betonowej należy wykorzystać do wytworzenia 10 żelbetowych stóp fundamentowych o objętości 0,2 m3 każda?

A. 2,00 m3

B. 2,03 m3

C. 10,15 m3

D. 12,15 m3

Aby obliczyć ilość mieszanki betonowej potrzebnej do wykonania 10 żelbetowych stóp fundamentowych o objętości 0,2 m3 każda, najpierw należy obliczyć łączną objętość stóp. Łączna objętość wynosi 10 * 0,2 m3 = 2 m3. Następnie, biorąc pod uwagę normę zużycia mieszanki betonowej wynoszącą 1,015 m3 na każdy 1 m3 betonu, obliczamy wymaganą ilość mieszanki, mnożąc łączną objętość betonu przez współczynnik zużycia: 2 m3 * 1,015 = 2,03 m3. Zastosowanie właściwego współczynnika zużycia jest kluczowe w branży budowlanej, ponieważ uwzględnia straty związane z procesem wylewania, odparowaniem wody oraz inne czynniki, które mogą wpłynąć na ostateczną ilość potrzebnych materiałów. Stosowanie tego typu norm w praktyce budowlanej pozwala na dokładniejsze planowanie i minimalizację strat materiałowych, co jest zgodne z zasadami efektywności w zarządzaniu projektami budowlanymi.

Pytanie 18

W oznaczeniu klasy betonu C16/20 liczba 20 określa jego wytrzymałość

A. obliczeniową, uzyskaną na próbkach walcowych

B. charakterystyczną, uzyskaną na próbkach sześciennych

C. charakterystyczną, uzyskaną na próbkach walcowych

D. obliczeniową, uzyskaną na próbkach sześciennych

Wiesz, w tych niepoprawnych odpowiedziach często myli się różne pojęcia dotyczące norm betonu. Wytrzymałość obliczeniowa i wytrzymałość charakterystyczna to dwie różne sprawy. Wytrzymałość charakterystyczna opiera się na wynikach badań próbek, a nie jest tym samym, co wytrzymałość obliczeniowa. Dodatkowo, wytrzymałość charakterystyczna ustalana jest na podstawie próbek sześciennych, co jest normą w branży budowlanej. Jak się używa próbek walcowych, to można narazić się na nieprawidłowe obliczenia, co w budownictwie jest dość niebezpieczne. Normalnie, próbki walcowe nie dają tak wiarygodnych wyników jak sześcienne, więc jeśli ktoś się na tym opiera, to potem może mieć błędne wnioski na temat jakości betonu. Normy, jak PN-EN 206, dokładnie mówią, jak to testować i jakie są wymagania dla różnych klas betonu, więc warto je znać, żeby uniknąć typowych pomyłek.

Pytanie 19

Na podstawie tabeli wskaż klasę stali zbrojeniowej, dla której charakterystyczna granica plastyczności wynosi 395 MPa.

A. A-III N

B. A-II

C. A-III

D. A-I

Odpowiedź A-III jest prawidłowa, ponieważ klasa stali A-III rzeczywiście ma charakterystyczną granicę plastyczności wynoszącą 395 MPa, co potwierdzają normy branżowe dotyczące stali zbrojeniowej. W praktyce oznacza to, że stal klasy A-III jest wykorzystywana w konstrukcjach budowlanych, w których wymagana jest odpowiednia wytrzymałość na rozciąganie oraz odporność na deformacje plastyczne. Przykładem zastosowania tej klasy stali może być zbrojenie fundamentów budynków oraz elementów nośnych, takich jak słupy czy belki. Dobrą praktyką w inżynierii budowlanej jest stosowanie stali o odpowiedniej klasie, aby zapewnić bezpieczeństwo oraz trwałość konstrukcji. Wybór odpowiedniej stali zbrojeniowej powinien być zgodny z projektami inżynieryjnymi, które uwzględniają obciążenia oraz warunki eksploatacyjne, co również wpływa na długowieczność budowli.

Pytanie 20

Z rysunku przekroju żelbetowej belki wspornikowej wynika, że jej zbrojenie nośne wykonane jest

A. z 3 prętów O10

B. z 2 prętów O8 i 2 prętów O10

C. z 2 prętów O10

D. z 2 prętów O8 i 1 pręta O10

Wybór odpowiedzi, w której zbrojenie belki składa się z prętów O8 czy z nieodpowiedniej liczby prętów O10, wskazuje na niepełne zrozumienie zasad projektowania zbrojenia w konstrukcjach żelbetowych. Zbrojenie nośne musi być dobrane zgodnie z obliczeniami statycznymi, które uwzględniają wszystkie obciążenia działające na belkę oraz jej warunki podporowe. Przykładowo, odpowiedzi sugerujące użycie prętów O8 są nieodpowiednie, ponieważ średnica 8 mm nie zapewnia wystarczającej nośności dla belki wspornikowej, zwłaszcza w kontekście standardów dotyczących minimalnego zbrojenia. Z kolei wybór 2 lub 4 prętów O10 może wynikać z błędnego oszacowania, ile prętów jest rzeczywiście potrzebnych w danym przekroju. W praktyce, zbrojenie powinno być dobrane w taki sposób, aby spełniało wymogi dotyczące wytrzymałości na zginanie, rozciąganie i ściskanie, co jest kluczowe dla stabilności konstrukcji. Niewłaściwe obliczenia mogą prowadzić do niewystarczającej nośności belki oraz zwiększonego ryzyka awarii konstrukcji. Ważne jest, aby inżynierowie projektujący takie elementy stosowali się do standardów branżowych oraz przeprowadzali dokładne analizy przekrojów zbrojenia.

Pytanie 21

Jaką metodą nie pielęgnuje się świeżego betonu?

A. okrywanie folią lub matami

B. dodawanie domieszek chemicznych

C. aplikacja preparatu błonkotwórczego

D. zraszanie lub polewanie wodą

Stosowanie domieszek chemicznych nie jest metodą pielęgnacji świeżego betonu. Domieszki chemiczne, takie jak środki przyspieszające lub opóźniające wiązanie, wpływają na proces technologiczny, ale nie są one stosowane w celu pielęgnacji betonu już uformowanego. W pielęgnacji świeżego betonu kluczowe są metody, które zabezpieczają nawierzchnię przed utratą wilgoci i spowalniają proces parowania wody, co jest niezbędne dla prawidłowego wiązania i utwardzania betonu. Efektywne metody pielęgnacji obejmują zraszanie betonu wodą, natryskiwanie preparatów błonkotwórczych, czy okrywanie folią lub matami, które mają na celu zminimalizowanie kontaktu z powietrzem. Przykłady zastosowania to na przykład stosowanie mat jutowych w warunkach wietrznych, które chronią przed nadmiernym parowaniem, co jest istotne w pierwszych dniach po wylaniu betonu. Dobre praktyki w branży budowlanej zalecają, aby pielęgnacja trwała co najmniej 7 dni, co zapewnia optymalne warunki do utwardzania i osiągnięcia odpowiedniej wytrzymałości.

Pytanie 22

Dodanie chlorku wapnia do betonu podczas jego przygotowania

A. umożliwia realizację betonowania w zimowych warunkach, gdy temperatura wynosi do -5°C

B. umożliwia realizację betonowania w zimowych warunkach, gdy temperatura spada poniżej -5°C

C. obniża plastyczność mieszanki betonowej oraz spowalnia proces twardnienia betonu

D. poprawia wytrzymałość oraz wodoszczelność betonu

Niektórzy sądzą, że chlorek wapnia w betonie może pomóc przy betonowaniu w temperaturach poniżej -5°C, ale to nie za bardzo prawda. Chlorek wapnia działa w określonym zakresie temperatur i jego efektywność spada, jak robi się zimniej. Przekroczenie tej granicy może prowadzić do zamarzania wody w mieszance, co może powodować poważne kłopoty. Czasami pojawiają się też błędne opinie, że chlorek zmniejsza plastyczność betonu czy spowalnia jego twardnienie, a to też nie jest prawda. Tak naprawdę to przyspiesza twardnienie, co jest kluczowe, żeby mieć dobry beton w krótkim czasie, zwłaszcza zimą. Jeśli źle rozumiesz rolę chlorku wapnia w hydratacji, możesz się źle orientować w materiałach, co z kolei wpływa na jakość budowli. Dlatego tak istotne jest, żeby przestrzegać norm i wytycznych przy używaniu dodatków chemicznych, żeby budowle były bezpieczne i trwałe.

Pytanie 23

Na podstawie danych zawartych w tabeli wskaż minimalny czas pielęgnacji świeżego betonu wykonanego z cementu CEM II, jeżeli wilgotność względna powietrza utrzymuje się na poziomie 85%.

A. 4 dni.

B. 3 dni.

C. 5 dni.

D. 2 dni.

Poprawna odpowiedź to 2 dni, co jest zgodne z danymi zawartymi w tabeli. Przy wilgotności względnej powietrza wynoszącej 85%, minimalny czas pielęgnacji świeżego betonu wykonanego z cementu CEM II wynosi 2 dni. W praktyce pielęgnacja betonu jest kluczowym etapem w procesie budowlanym, ponieważ odpowiednia pielęgnacja wpływa na trwałość, wytrzymałość i estetykę końcowego produktu. Pielęgnacja betonu polega na utrzymaniu odpowiednich warunków wilgotności i temperatury, co jest szczególnie ważne w początkowych fazach jego wiązania i twardnienia. W przypadku betonu CEM II, przy wilgotności powyżej 80%, skrócenie tego okresu do 2 dni jest możliwe dzięki korzystnym warunkom atmosferycznym. Warto zaznaczyć, że przy niskiej wilgotności lub wysokiej temperaturze może być konieczne wydłużenie tego okresu, co pokazuje, jak istotne są lokalne warunki podczas prac budowlanych. Dlatego zawsze należy stosować się do wytycznych producenta oraz obowiązujących norm, takich jak PN-EN 13670 czy PN-EN 206, które szczegółowo określają zasady pielęgnacji betonu.

Pytanie 24

Podczas dozowania objętościowego składników mieszanki betonowej w proporcji 1:3:6 należy użyć 1 części cementu oraz

A. 3 części piasku i 6 części wody

B. 3 części żwiru i 6 części wody

C. 3 części żwiru i 6 części piasku

D. 3 części piasku i 6 części żwiru

Wybór odpowiedzi sugerujących nieprawidłowe proporcje składników mieszanki betonowej wynika z nieporozumienia dotyczącego roli i ilości poszczególnych materiałów. Propozycje, które zakładają użycie 6 części wody, są nieodpowiednie, gdyż nadmiar wody w mieszance prowadzi do obniżenia jej wytrzymałości i może powodować pęknięcia. Woda jest kluczowym składnikiem, ale musi być stosowana z umiarem, aby zapewnić właściwe utwardzenie betonu. Odpowiedź sugerująca 6 części piasku także wypacza właściwe proporcje, ponieważ piasek pełni rolę wypełniacza, a nadmiar piasku może powodować zmniejszenie wytrzymałości strukturalnej, co jest niezgodne z praktykami inżynieryjnymi. W kontekście dozowania objętościowego, ważne jest, aby stosować się do norm i standardów, takich jak PN-EN 206-1, które określają poprawne proporcje dla różnych typów betonu. Prawidłowe zrozumienie mechanizmu działania mieszanki betonowej jest kluczowe dla uzyskania pożądanych właściwości, takich jak odporność na działanie czynników zewnętrznych, co jest niezbędne w budownictwie. Warto także zwrócić uwagę na to, że odpowiednia konsystencja mieszanki jest wynikiem precyzyjnego dobrania proporcji, a zatem wszelkie odstępstwa od norm mogą prowadzić do katastrofalnych skutków w długoterminowym użytkowaniu konstrukcji.

Pytanie 25

W recepturze roboczej proporcja objętościowa suchych składników mieszanki betonowej wynosi 1 : 3 : 6. Ile piasku trzeba wykorzystać do przygotowania tej mieszanki, jeżeli przewidziano użycie 4 m3 żwiru?

A. 1 m3

B. 3 m3

C. 6 m3

D. 2 m3

Aby obliczyć ilość piasku potrzebnego do przygotowania mieszanki betonowej, należy zastosować proporcje wskazane w recepturze. W odniesieniu do proporcji 1 : 3 : 6, gdzie '1' odpowiada cementowi, '3' piaskowi, a '6' żwirowi, można zauważyć, że suma proporcji wynosi 10. Dla zaplanowanej ilości 4 m3 żwiru, obliczenia przeprowadzamy w następujący sposób: ilość piasku = 4 m3 żwiru * (3/6) = 2 m3. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami inżynieryjnymi, które zakładają, że proporcje składników mieszanki betonowej są kluczowe dla uzyskania odpowiednich właściwości betonu, takich jak wytrzymałość, trwałość czy odporność na czynniki atmosferyczne. Dlatego w praktyce, przed przystąpieniem do produkcji mieszanki betonowej, należy dokładnie obliczyć ilości wszystkich składników, co w znaczący sposób wpływa na jakość końcowego produktu.

Pytanie 26

Norma zużycia betonu na przygotowanie 1 m³ posadzki betonowej wynosi 1,02 m³.
Ile betonowozów o pojemności 10 m³ z mieszanką betonową powinno się zamówić do realizacji posadzki o grubości 20 cm w pomieszczeniu hali o wymiarach 17,95×33,40 m?

A. 62 betonowozy

B. 12 betonowozów

C. 13 betonowozów

D. 63 betonowozy

W przypadku niepoprawnych odpowiedzi, takich jak 12 lub 62 betonowozów, można zauważyć błędy w podstawowych obliczeniach oraz w podejściu do norm zużycia mieszanki betonowej. Odpowiedź 12 betonowozów zaniża rzeczywistą potrzebną ilość materiału, co może prowadzić do niedoboru mieszanki na etapie realizacji posadzki. Takie podejście jest niezgodne z praktykami budowlanymi, które wymagają dokładnych obliczeń objętości materiałów, aby uniknąć przestojów w pracy. Z kolei odpowiedź 62 betonowozów jest wynikiem błędnego założenia dotyczącego pojemności potrzebnej mieszanki betonowej. W tym przypadku można zauważyć problem związany z niezrozumieniem normy zużycia, ponieważ żaden z obliczonych wyników nie uwzględnia konieczności przeliczenia na odpowiednią ilość betonu po uwzględnieniu współczynnika 1,02. Tego typu błędy mogą być katastrofalne dla projektu budowlanego, ponieważ prowadzą do znacznych opóźnień oraz zwiększenia kosztów. Poprawne planowanie powinno zawsze bazować na rzetelnych danych oraz uwzględniać standardy branżowe, takie jak normy dotyczące zużycia materiałów, co zwiększa efektywność i bezpieczeństwo na placu budowy.

Pytanie 27

Aby uzyskać 1 m³ mieszanki betonowej o konsystencji gęstoplastycznej C20/25, konieczne jest użycie 280 kg cementu oraz 140 l wody. Jaką ilość wody trzeba dodać do mieszanki betonowej z 300 kg cementu, aby uzyskać mieszankę o identycznej konsystencji?

A. 150 l

B. 160 l

C. 320 l

D. 460 l

Odpowiedzi, które wskazują na inne ilości wody niż 150 l, opierają się na niepoprawnych założeniach dotyczących proporcji wody do cementu w mieszankach betonowych. Wiele osób może mylnie przyjąć, że każda ilość cementu wymaga stałej ilości wody, co jest błędne. Proporcjonalność między cementem a wodą jest kluczowa dla uzyskania odpowiedniej konsystencji mieszanki. Niektórzy mogą również mylić ogólną ilość składników z ilością wody potrzebną do danej masy cementu, co prowadzi do niepoprawnych wyników. Odpowiednie zrozumienie i stosowanie zasad mix designu betonu jest istotne, aby uniknąć zbyt suchej lub zbyt mokrej mieszanki, co może wpływać na wytrzymałość i trwałość gotowego produktu. W praktyce budowlanej, niedoszacowanie lub przeszacowanie ilości wody może skutkować poważnymi problemami, takimi jak pękanie betonu, co prowadzi do dodatkowych kosztów i opóźnień w budowie. Właściwe proporcje są zatem nie tylko kwestią techniczną, ale również ekonomiczną, gdzie każdy kilogram materiału ma znaczenie w kontekście całkowitych kosztów budowy i jakości końcowego produktu.

Pytanie 28

W oznaczeniu betonu Cl6/20 liczba 20 wskazuje na jego wytrzymałość

A. obliczeniową, uzyskaną na próbkach sześciennych

B. obliczeniową, uzyskaną na próbkach walcowych

C. charakterystyczną, uzyskaną na próbkach sześciennych

D. charakterystyczną, uzyskaną na próbkach walcowych

Odpowiedź 'charakterystyczną, uzyskaną na próbkach sześciennych' jest jak najbardziej trafna. W oznaczeniu klasy betonu, na przykład Cl6/20, liczba 20 oznacza wytrzymałość na ściskanie, mierzona w megapaskalach (MPa). To oznacza, że 95% próbek z danej partii nie powinno przekroczyć tej wartości. Normy, takie jak PN-EN 206-1 i PN-EN 1992-1-1, mówią o tym, jak klasyfikować beton i jak go badać. Najczęściej bada się beton na próbkach sześciennych 150x150x150 mm, co jest zgodne z normą PN-B-06265. Wiedza o wytrzymałości charakterystycznej jest naprawdę przydatna w projektowaniu. Dzięki niej inżynierowie mogą ocenić, jak bezpieczna i trwała będzie konstrukcja. Przykład? Wybierając odpowiednią klasę betonu do fundamentów, stropów czy elementów nośnych, można mieć pewność, że cała budowla będzie stabilna.

Pytanie 29

Na rysunku przedstawiono pręt zbrojeniowy

A. dwuskośnie żebrowany.

B. jednoskośnie żebrowany z dodatkowym żeberkiem wzdłuż pręta.

C. jednoskośnie żebrowany.

D. dwuskośnie żebrowany z dodatkowym żeberkiem wzdłuż pręta.

Poprawna odpowiedź na to pytanie to dwuskośnie żebrowany. Pręt zbrojeniowy, który widzimy na rysunku, wykazuje charakterystyczne cechy dla tej klasy produktów, z żebrami rozmieszczonymi naprzemiennie pod różnymi kątami względem osi pręta. Takie rozwiązanie zwiększa przyczepność betonu do pręta, co jest kluczowe w konstrukcjach inżynieryjnych. W praktyce, pręty dwuskośnie żebrowane są powszechnie stosowane w budownictwie, szczególnie w elementach nośnych, gdzie istotne jest rozkładanie obciążeń i minimalizacja odkształceń. Zgodnie z normą PN-EN 1992-1-1, stosowanie prętów zbrojeniowych z odpowiednim rodzajem żebrowania wpływa na wytrzymałość i trwałość konstrukcji. Dlatego też, znajomość rodzaju prętów zbrojeniowych oraz ich zastosowań jest niezbędna dla inżynierów i projektantów, by zapewnić bezpieczeństwo i efektywność budowli.

Pytanie 30

Jaki będzie koszt 200 kg stali żebrowanej o średnicy 16 mm, potrzebnej do realizacji zbrojenia ław fundamentowych, jeśli cena 1 tony wynosi 2580,00 zł?

A. 1032,00 zł

B. 258,00 zł

C. 516,00 zł

D. 774,00 zł

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może wynikać z błędnych obliczeń lub niepełnego zrozumienia tematu wyceny materiałów budowlanych. Na przykład, jeśli ktoś obliczy cenę 258,00 zł, może to sugerować, że obliczył koszt dla 100 kg stali, co jest błędne, ponieważ podano nam 200 kg. Takie uproszczenie może prowadzić do znacznych różnic w kalkulacjach budżetowych, co jest niebezpieczne w projektach budowlanych. Inna nieprawidłowa odpowiedź, wynosząca 1032,00 zł, mogłaby być efektem pomylenia jednostek miar lub mnożenia przez złą wartość, na przykład przez 1 tonę, co prowadzi do przekroczenia rzeczywistych kosztów. Z kolei odpowiedź 774,00 zł może sugerować niewłaściwe zrozumienie relacji pomiędzy masą a ceną, co jest istotne w kontekście branżowych standardów przeliczeń materiałów. W kontekście budowlanym, każdy inżynier lub projektant musi dokładnie znać sposoby wyceny, aby unikać błędów, które mogą prowadzić do znacznych strat finansowych oraz opóźnień w realizacji projektów. Dlatego kluczowe jest, aby każdy pracownik branży budowlanej miał solidne podstawy w matematyce inżynieryjnej oraz potrafił stosować odpowiednie wzory i zasady w praktyce.

Pytanie 31

Jaką ilość betonu trzeba przygotować do stworzenia ławy betonowej o wymiarach 50 x 50 cm i długości 40 m, jeśli jej zużycie wynosi 1,015 m3 na 1 m3 betonowanego elementu?

A. 1,015 m3

B. 1,000 m3

C. 10,000 m3

D. 10,150 m3

Aby obliczyć ilość mieszanki betonowej potrzebnej do wykonania ławy betonowej o wymiarach 50 x 50 cm i długości 40 m, należy najpierw obliczyć objętość ławy. Objętość można policzyć korzystając ze wzoru: V = długość × szerokość × wysokość. W tym przypadku, szerokość i wysokość ławy wynoszą 0,5 m. Zatem: V = 40 m × 0,5 m × 0,5 m = 10 m3. Następnie należy uwzględnić współczynnik zużycia mieszanki betonowej, który wynosi 1,015 m3 na 1 m3 betonowanego elementu. Dlatego całkowita ilość mieszanki wyniesie: 10 m3 × 1,015 = 10,150 m3. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy jest kluczowe w procesie budowlanym, gdyż odpowiednie obliczenie ilości materiałów ma bezpośredni wpływ na koszty oraz efektywność realizacji projektu budowlanego. Takie obliczenia są standardem w branży budowlanej, co jest potwierdzane przez różnorodne normy, takie jak Eurokod 2, które traktują o projektowaniu konstrukcji betonowych.

Pytanie 32

Na podstawie przedstawionego rysunku określ pręty, które stanowią zbrojenie główne belki swobodnie podpartej.

A. 5ϕ6 i 4ϕ16

B. 2ϕ10

C. 4ϕ16

D. 2ϕ10 i 2ϕ16

Podczas analizy pozostałych odpowiedzi można zauważyć szereg błędnych koncepcji, które mogą prowadzić do nieprawidłowych wniosków. Odpowiedzi takie jak "2ϕ10" oraz "5ϕ6 i 4ϕ16" nie uwzględniają zasadniczej zasady projektowania zbrojenia głównego, która wymaga, aby pręty rozciągające były umiejscowione w miejscu największych naprężeń, co w tym przypadku odpowiada dolnej części belki. Wybór mniejszych średnic lub niewystarczającej ilości prętów, takich jak 2 pręty o średnicy 10 mm, znacznie obniża nośność belki, co jest niezgodne z wymaganiami standardów budowlanych. W odpowiedzi "5ϕ6 i 4ϕ16" również pojawia się nieprawidłowe zestawienie prętów, które w ogóle nie zapewniają wymaganej nośności w kontekście obciążeń, które mogą wystąpić. Stosowanie zbrojenia poprzecznego jako zbrojenia głównego jest typowym błędem, który nie tylko prowadzi do niedoszacowania wymagań nośności, ale również może narazić obiekt na ryzyko uszkodzenia w przyszłości. W kontekście praktycznym, istotne jest, aby zrozumieć, że odpowiednia analiza i dobór zbrojenia są kluczowe dla zapewnienia zarówno bezpieczeństwa, jak i funkcjonalności konstrukcji. Dlatego przy projektowaniu zbrojenia zaleca się konsultacje z doświadczonymi inżynierami budowlanymi oraz stosowanie się do obowiązujących norm, co pozwala na uniknięcie wielu powszechnych błędów w projektowaniu.

Pytanie 33

Przekroczenie dopuszczalnego czasu mieszania składników betonu może prowadzić do

A. zmniejszenia jej ciekłości.

B. rozsegregowania jej składników.

C. przyspieszenia procesu wiązania.

D. zwiększenia jej urabialności.

Zbyt długie mieszanie mieszanki betonowej nie prowadzi do przyspieszenia procesu wiązania, co jest często mylnie zakładane. Wiązanie betonu zależy głównie od reakcji chemicznych zachodzących pomiędzy wodą a cementem, a nie od intensywności mieszania. Dłuższe mieszanie nie przyspiesza tych reakcji, a wręcz może spowodować negatywne skutki. W przypadku urabialności betonu, zbyt długi czas mieszania może prowadzić do jej pogorszenia, ponieważ nadmierne mieszanie może zmniejszyć ilość powietrza uwięzionego w mieszance, co negatywnie wpłynie na właściwości plastyczne. Ponadto, twierdzenie, że mieszanie zmniejsza ciekłość, jest również błędne; w rzeczywistości może to prowadzić do odmiennych efektów, takich jak zmiana proporcji składników w mieszance. Często, gdy inżynierowie budowlani nie uwzględniają zaleceń dotyczących czasu mieszania, mogą napotkać poważne problemy z jakością betonu, co jest sprzeczne z praktykami określonymi w normach budowlanych. Aby zapewnić odpowiednią jakość mieszanki, kluczowe znaczenie ma stosowanie się do zaleceń producentów materiałów oraz przepisów dotyczących mieszania, co pozwala uniknąć błędów prowadzących do rozsegregowania.

Pytanie 34

Aby uzyskać właściwe uziarnienie kruszywa, proces sortowania przeprowadza się poprzez

A. kruszenie

B. usuwanie zanieczyszczeń

C. obróbkę chemiczną

D. przesiewanie

Wybór kruszenia jako metody uzyskania odpowiedniego uziarnienia kruszywa jest błędny, ponieważ ten proces ma na celu redukcję wielkości cząstek materiału, a nie ich klasyfikację. Kruszenie jest procesem mechanicznym, który polega na łamaniu dużych bloków skalnych na mniejsze fragmenty. Chociaż kruszenie jest istotnym etapem w procesie produkcji kruszyw, nie dostarcza informacji na temat uzyskania konkretnego uziarnienia. Prawidłowo przeprowadzone kruszenie powinno być zawsze uzupełnione procesem przesiewania, aby oddzielić różne frakcje wielkościowe. Usuwanie zanieczyszczeń, mimo że jest ważne w kontekście poprawy jakości materiału, również nie prowadzi do uzyskania pożądanej struktury granulometrycznej. Zanieczyszczenia mogą wpływać na właściwości mechaniczne kruszywa, ale sama ich eliminacja nie zmienia rozkładu wielkości cząstek. Obróbka chemiczna, choć może mieć zastosowanie w niektórych procesach związanych z kruszywami, najczęściej nie odnosi się do uziarnienia. W tej sytuacji, techniki chemiczne mogą wprowadzać zmiany w mineralogii lub właściwościach powierzchniowych materiałów, ale nie są bezpośrednio związane z segregowaniem cząstek na podstawie ich wielkości. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego zarządzania procesami w branży budowlanej i materiałowej.

Pytanie 35

Włókna stalowe, szklane lub syntetyczne stosowane są jako dodatki do mieszanek betonowych podczas wytwarzania

A. żużlobetonów

B. polimerobetonów

C. asfaltobetonów

D. fibrobetonów

Wybór nieprawidłowych odpowiedzi, takich jak żużlobetony, polimerobetony czy asfaltobetony, często wynika z nieporozumienia dotyczącego właściwości i zastosowań tych materiałów. Żużlobetony to kompozyty, w których wykorzystuje się żużel hutniczy jako główny składnik, co ma na celu recykling odpadów przemysłowych, a nie stosowanie włókien. W przypadku polimerobetonów, w tym kompozytów epoksydowych, głównym składnikiem jest żywica polimerowa, która nadaje materiałowi wyjątkowe właściwości chemiczne, ale nie polega na zastosowaniu włókien stalowych czy szklanych. Z kolei asfaltobeton to mieszanka bitumu i kruszywa, wykorzystywana głównie w budowie dróg, która nie posiada włókien w swojej strukturze, a jedynie stosuje się w niej materiały wiążące. Takie błędne podejście do klasyfikacji materiałów budowlanych może prowadzić do nieprawidłowego doboru komponentów do konstrukcji oraz obniżenia ich trwałości i bezpieczeństwa. Kluczowe jest zrozumienie, jakie rodzaje zbrojenia są odpowiednie dla konkretnych zastosowań betonu, aby optymalizować jego właściwości w zależności od wymagań projektowych i środowiskowych.

Pytanie 36

Zgodnie z przedstawioną tabelą minimalna ilość cementu potrzebna do wykonania 1 m³ normowego betonu recepturowego NBR 20 klasy konsystencji S3 wynosi

Nakład na 1 m³
Normowy beton recepturowy	Klasy konsystencji
Normowy beton recepturowy	S1	S2	S3
NBR 10	210	230	260
NBR 15	270	300	330
NBR 20	290	320	360

A. 290 kg

B. 260 kg

C. 360 kg

D. 330 kg

Odpowiedź 360 kg jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z danymi zawartymi w tabeli dotyczącym betonu normowego, minimalna ilość cementu potrzebna do przygotowania 1 m³ betonu NBR 20 klasy konsystencji S3 wynosi właśnie 360 kg. Przygotowując beton, kluczowe znaczenie ma nie tylko ilość cementu, ale także jego jakość oraz odpowiedni dobór innych składników, takich jak kruszywa czy dodatki chemiczne. W praktyce, właściwe proporcje materiałów zapewniają nie tylko wytrzymałość na ściskanie, ale także odporność na czynniki atmosferyczne oraz trwałość budowli. W przypadku betonu NBR 20, który jest często stosowany w konstrukcjach wymagających większej nośności, zachowanie odpowiedniej ilości cementu jest niezbędne dla osiągnięcia wymaganych parametrów wytrzymałościowych. Warto również pamiętać o standardach budowlanych, takich jak PN-EN 206, które precyzują normy dotyczące produkcji betonu, a także wskazują na znaczenie jego właściwego dozowania i mieszania.

Pytanie 37

Świeżo wylany beton, wykonany z cementu hutniczego, powinien być utrzymywany w odpowiedniej wilgotności przez minimum

A. 7 dni

B. 14 dni

C. 10 dni

D. 3 dni

Odpowiedzi 10 dni, 7 dni, oraz 3 dni wskazują na błędne zrozumienie procesu hydratacji cementu oraz potrzebnych warunków dla świeżo ułożonego betonu. Utrzymywanie wilgotności przez zbyt krótki okres, jak w przypadku 10 dni czy 7 dni, może prowadzić do niekompletnej hydratacji, co skutkuje obniżoną wytrzymałością betonu. Proces hydratacji jest kluczowy również ze względu na rozwój mikrostruktury betonu, a jego niedostateczne nawilżenie może prowadzić do powstawania mikropęknięć. Z kolei zbyt krótki okres nawilżania, jak wskazuje odpowiedź 3 dni, jest zdecydowanie niewystarczający, szczególnie w przypadku cementu hutniczego, który wymaga dłuższego czasu na pełne reakcje chemiczne. W praktyce, niedopilnowanie odpowiednich warunków nawilżenia w pierwszych dniach ułożenia betonu jest jedną z najczęstszych przyczyn późniejszych problemów z trwałością konstrukcji. Dobrze jest również zwrócić uwagę na czynniki zewnętrzne, takie jak temperatura i wilgotność powietrza, które mogą wpłynąć na szybkość odparowywania wody z powierzchni betonu. Zrozumienie tych aspektów jest kluczowe dla prawidłowego wykonania prac budowlanych i zapewnienia długowieczności struktury.

Pytanie 38

Czym kieruje się przy klasyfikacji stali zbrojeniowej?

A. charakterystyka mechaniczna.

B. kompozycja chemiczna.

C. wygląd powierzchni.

D. przeznaczenie.

Podział stali zbrojeniowej na klasy jest złożonym zagadnieniem, które wymaga zrozumienia kilku kluczowych aspektów. Zgodnie z normami, faktura powierzchni stali, choć istotna dla niektórych zastosowań, nie jest głównym czynnikiem klasyfikującym. Powierzchnia może wpływać na przyczepność stali do betonu, ale nie definiuje jej mechanicznych właściwości. Również skład chemiczny, choć krytyczny dla określenia trwałości i korozji stali, nie jest podstawowym kryterium klasyfikacji. Klasyfikacja oparta na składzie chemicznym mogłaby wprowadzać w błąd, ponieważ dwa różne materiały o podobnym składzie chemicznym mogą wykazywać różne właściwości mechaniczne. Zastosowanie stali w budownictwie również odgrywa rolę, jednak to właśnie właściwości mechaniczne, takie jak wytrzymałość na rozciąganie, twardość, oraz udarność, są kluczowe w ocenie jej przydatności do konkretnych projektów budowlanych. Na przykład, stal zbrojeniowa o wysokiej twardości może być mniej plastyczna, co w niektórych sytuacjach jest niekorzystne, a wybór stali powinien być zawsze uzależniony od wymagań technicznych danego projektu. Dlatego też, niewłaściwe podejście do klasyfikacji stali zbrojeniowej może prowadzić do poważnych konsekwencji inżynieryjnych oraz ekonomicznych.

Pytanie 39

Wyznacz koszt 60 kg stali zbrojeniowej, jeśli cena 1 tony wynosi 3 000,00 złotych?

A. 1 800,00 zł

B. 18 000,00 zł

C. 18,00 zł

D. 180,00 zł

Obliczenie kosztu 60 kg stali zbrojeniowej to temat, który wymaga znajomości przelicznika jednostek masy oraz cen surowców. Kiedy mamy 1 tonę stali za 3 000,00 zł, to najpierw musimy wiedzieć, że 1 tona to 1000 kg. Z tego wynika, że cena za 1 kg stali to 3 000,00 zł podzielone przez 1000 kg, co da nam 3,00 zł za kilogram. Potem, żeby dowiedzieć się, ile za 60 kg, wystarczy pomnożyć cenę za kilogram przez 60. Czyli 60 kg razy 3,00 zł za kg daje nam 180,00 zł. Takie obliczenia są ważne w budownictwie, bo precyzyjne kalkulacje to klucz do dobrego budżetowania. Dlatego warto śledzić ceny materiałów budowlanych, żeby wszystko się zgadzało w projektach budowlanych.

Pytanie 40

Do wykonywania drobnych wyrobów betonowych, według opisu zawartego w przedstawionej tabeli, należy stosować cement

	Rodzaj cementu	Zastosowanie
A.	portlandzki	konstrukcje żelbetowe, prefabrykacja, przekrycia dachowe, elementy elewacyjne i drobnowymiárowe
B.	portlandzki żużlowy	dachówka cementowa, kostka brukowa, krawężniki, elementy prefabrykowane
C.	portlandzki wieloskładnikowy	prace murarskie i tynkarskie
D.	portlandzki popiołowy	wyroby i konstrukcje narażone na agresję siarczanową, zapory wodne, obiekty morskie

A. D.

B. C.

C. B.

D. A.

Cement portlandzki żużlowy, który wskazałeś jako poprawną odpowiedź, jest idealnym materiałem do produkcji drobnych wyrobów betonowych. Jego skład chemiczny i właściwości fizyczne sprawiają, że jest on odporny na działanie czynników atmosferycznych oraz zapewnia wysoką wytrzymałość na ściskanie, co jest kluczowe w przypadku elementów takich jak kostka brukowa czy dachówki cementowe. W praktyce wykorzystanie tego rodzaju cementu pozwala na uzyskanie materiałów o wysokiej trwałości i estetyce, co znajduje zastosowanie w budownictwie drogowym oraz architekturze krajobrazu. Warto również zwrócić uwagę na to, że według norm PN-EN 197-1:2011, cement portlandzki żużlowy spełnia wymagania dotyczące jakości i trwałości, co czyni go zalecanym wyborem dla tego typu wyrobów. Ponadto, zastosowanie tego cementu przyczynia się do zrównoważonego rozwoju, ponieważ wykorzystuje odpady przemysłowe, co redukuje negatywny wpływ na środowisko.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej