Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik ekonomista
  • Kwalifikacja: EKA.04 - Prowadzenie dokumentacji w jednostce organizacyjnej
  • Data rozpoczęcia: 7 lutego 2026 16:53
  • Data zakończenia: 7 lutego 2026 17:12

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Czym jest analiza SWOT?

A. badaniem stanu oraz fluktuacji wartości obrotów ze sprzedaży towarów
B. oceną zewnętrznych i wewnętrznych warunków funkcjonowania przedsiębiorstwa
C. oceną stanu zapasów w magazynie
D. analizą sezonowych zmian popytu na różne towary i usługi
Analiza stanu zapasów w magazynie, sezonowych trendów zmian popytu na towary i usługi oraz stanu i zmian wartości obrotów ze sprzedaży towarów to zagadnienia, które dotyczą szczegółowych aspektów operacyjnych przedsiębiorstwa, ale nie są one równoznaczne z analizą SWOT. Analiza zapasów koncentruje się na efektywności zarządzania magazynem oraz optymalizacji kosztów przechowywania, co jest kluczowe dla operacyjnego zarządzania łańcuchem dostaw. Sezonowe zmiany popytu to z kolei analiza zjawisk rynkowych, która jest istotna dla planowania produkcji i strategii marketingowych, ale nie dostarcza pełnego obrazu strategicznych mocnych i słabych stron przedsiębiorstwa. Zmiany wartości obrotów ze sprzedaży to ważny wskaźnik finansowy, który może informować o kondycji firmy, lecz nie obejmuje on analizy wpływu czynników zewnętrznych i wewnętrznych na strategię rozwoju. Typowym błędem w myśleniu jest utożsamianie operacyjnych wskaźników z szeroką analizą strategiczną, w której ważne jest, aby zrozumieć, jak te różne aspekty wpływają na długoterminowy rozwój i przetrwanie na rynku. Z tego powodu, choć wszystkie wymienione odpowiedzi odnoszą się do różnych aspektów działalności przedsiębiorstwa, żadna z nich nie obejmuje kompleksowej analizy, jaką oferuje analiza SWOT.
Pytanie 2

Na podstawie którego dokumentu odbywa się przekazanie akt spraw zakończonych?

A. Spisu spraw
B. Protokołu zdawczo-odbiorczego
C. Protokołu kontroli
D. Wykazu akt
Zrozumienie roli różnych dokumentów w procesie zarządzania aktami jest kluczowe dla poprawnego funkcjonowania instytucji. Protokoły kontroli, choć istotne, koncentrują się przede wszystkim na ocenianiu zgodności działań z obowiązującymi przepisami i procedurami, a nie na samym przekazywaniu akt. Protokół kontroli jest narzędziem służącym do dokonania audytu, a jego zastosowanie dotyczy przede wszystkim weryfikacji procesów, a nie administracyjnego obiegu dokumentów. Z kolei spis spraw oraz wykaz akt mają na celu klasyfikację i systematyzację dokumentów, ale nie pełnią funkcji potwierdzającej przekazanie akt. Spis spraw to narzędzie ewidencyjne, które może pomóc w śledzeniu procesów, ale nie jest dowodem na przekazanie akt, a wykaz akt z kolei jest jedynie zestawieniem materiałów, które nie zawiera informacji o ich stanie czy kompletności. Typowym błędem myślowym jest mylenie tych dokumentów i przypisywanie im funkcji, które są im obce. Właściwe zrozumienie różnic między tymi dokumentami jest niezbędne do skutecznego zarządzania dokumentacją oraz zapewnienia jej prawidłowego obiegu w organizacji.
Pytanie 3

Który z zamieszczonych opisów dotyczy stanowiska spełniającego wymogi ergonomii?

A.
  • Krzesło ma możliwość regulowania oparcia.
  • Pod biurkiem znajdują się pojemniki na papier.
  • Wysokość biurka dopasowana jest do wzrostu pracownika.
  • Blat biurka ma ciemny kolor, co współgra z resztą mebli w biurze.
B.
  • Krzesło ma możliwość regulowania oparcia.
  • Faktura blatu jest jasna, matowa lub półmatowa.
  • Wysokość biurka dopasowana jest do wzrostu pracownika.
  • Pod biurkiem znajduje się podnóżek z regulowaną wysokością.
C.
  • Biurko ma ciemny kolor, jest matowe i nie powoduje olśnienia.
  • Monitor ustawiony jest tyłem do okna, by nie odbijało się światło.
  • Krzesło jest głębokie i miękkie z możliwością regulowania oparcia.
  • Pod biurkiem znajdują się: jednostka centralna komputera i śmietnik.
D.
  • Wysokość biurka dopasowana jest do wzrostu pracownika.
  • Monitor komputera ustawiony jest naprzeciw dużego okna.
  • Pod biurkiem znajduje się podnóżek z regulowaną wysokością.
  • Krzesło ma podstawę pięcioramienną wyposażoną w kółka.
A. C.
B. D.
C. A.
D. B.
Wybór niepoprawnych odpowiedzi może wynikać z niedocenienia znaczenia ergonomii w miejscu pracy. Wiele osób mylnie sądzi, że ergonomia dotyczy jedynie wyglądu stanowiska, a nie jego funkcjonalności. Odpowiedzi, które nie spełniają wymogów ergonomicznych, mogą nie uwzględniać podstawowych zasad dostosowywania wysokości biurka do indywidualnych potrzeb pracowników. Ignorowanie tej zasady prowadzi do ryzyka wystąpienia dolegliwości związanych z długotrwałym siedzeniem w wymuszonej pozycji. Ponadto, brak możliwości regulacji wysokości krzesła ogranicza zdolność pracownika do wygodnego siedzenia, co jest kluczowe dla utrzymania zdrowej postawy. Inne odpowiedzi mogą również nie oferować podnóżka, co dodatkowo wpływa na komfort i zdrowie pracownika, ponieważ niewłaściwe ułożenie nóg może prowadzić do problemów z krążeniem. W kontekście ergonomii niezwykle istotne jest zrozumienie, że nie chodzi tylko o dostosowanie mebli, ale również o zapewnienie odpowiednich warunków pracy, które sprzyjają dobremu samopoczuciu i wydajności. Dlatego warto zwrócić uwagę na normy i wytyczne dotyczące ergonomii, które pomagają w projektowaniu zdrowych stanowisk pracy. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla każdego pracownika i pracodawcy, aby stworzyć efektywne i zdrowe środowisko pracy.
Pytanie 4

Jakie dokumenty potwierdzają wydanie materiałów z magazynu?

A. Rw, Pw
B. Wz, Zw
C. Zw, Pw
D. Wz, Rw
Odpowiedź Wz, Rw jest poprawna, ponieważ te dokumenty stanowią kluczowe elementy w procesie ewidencjonowania rozchodu materiałów z magazynu. WZ, czyli Wydanie Zewnętrzne, jest dokumentem, który potwierdza wydanie towarów z magazynu na rzecz odbiorcy. Jest on istotny w kontekście obiegu dokumentów w przedsiębiorstwie, ponieważ pozwala na kontrolowanie stanu zapasów oraz ich przepływu. Rw, czyli Rozchód wewnętrzny, natomiast dokumentuje wydanie materiałów na potrzeby wewnętrzne firmy, takie jak zużycie materiałów do produkcji czy inne działania operacyjne. Przykładem zastosowania tych dokumentów może być sytuacja, w której firma produkująca meble wydaje materiały na produkcję stołów, co wymaga wystawienia WZ dla dostawcy i Rw dla działu produkcji. Zgodnie z dobrymi praktykami w zarządzaniu magazynem, każdy rozchód materiałów powinien być dokładnie udokumentowany, co pozwala na efektywne zarządzanie stanami magazynowymi oraz minimalizację ryzyka błędów w ewidencji. Odpowiednie stosowanie tych dokumentów jest zgodne z wymogami prawnymi oraz standardami rachunkowości, co podkreśla ich znaczenie w procesach logistycznych i zarządzaniu łańcuchem dostaw.
Pytanie 5

W spółce komandytowej komandytariusz ma prawo do

A. rocznych odsetek w wysokości 15 % wniesionego do spółki kapitału
B. udziału w zysku proporcjonalnie do faktycznie wniesionego do spółki wkładu
C. udziału w zysku proporcjonalnie do rzeczywiście świadczonej pracy na rzecz spółki
D. udziału w zysku zgodnie z postanowieniami w statucie spółki
Współpraca w ramach spółki komandytowej jest złożonym zagadnieniem, które wymaga zrozumienia ról i praw poszczególnych uczestników. Odpowiedzi, które sugerują prawo do corocznych odsetek w wysokości 15% wniesionego kapitału, są mylne, ponieważ w spółce komandytowej zyski nie są rozdzielane jako odsetki, lecz jako proporcjonalny udział w zysku. Działanie na zasadzie wypłaty odsetek sugeruje, że komandytariusz jest traktowany jak wierzyciel, co jest sprzeczne z zasadami funkcjonowania spółek osobowych. Kolejne nieporozumienie wynika z twierdzenia, że komandytariusz ma prawo do udziału w zysku zgodnie z zapisami w statucie spółki. Choć statuty mogą regulować wiele aspektów działania spółki, to prawo do zysku w spółce komandytowej opiera się na wkładach kapitałowych, a nie na umowach statutowych. Z kolei udział w zysku proporcjonalnie do faktycznie świadczonej pracy jest typowym błędem myślowym, bowiem komandytariusze nie są odpowiedzialni za codzienne zarządzanie spółką i nie mają obowiązku wykonywania pracy. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla skutecznego inwestowania w spółki komandytowe oraz minimalizacji ryzyka związanego z błędnymi oczekiwaniami finansowymi.
Pytanie 6

Zapas, który jest zgromadzony w celu uzyskania korzyści z powodu zmiany cen, to

A. zapas spekulacyjny
B. zapas sezonowy
C. zapas cykliczny
D. zapas bieżący
Zapas spekulacyjny to taki zapas, który firmy zbierają, żeby zarobić na zmianach cen. To trochę jak obstawianie, co się stanie na rynku – analizują, co mówią prognozy i trendy. Łatwy przykład to surowce – na przykład ropa czy metale szlachetne. Kiedy ceny są niskie, firmy kupują je, a potem sprzedają, gdy ceny rosną. Uważam, że umiejętne zarządzanie takimi zapasami jest mega ważne, zwłaszcza w branżach, gdzie wszystko się szybko zmienia. Dobrze jest, jak firmy regularnie sprawdzają, co się dzieje na rynku, żeby podejmować mądre decyzje dotyczące tych zapasów.
Pytanie 7

Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, pracownikowi przysługuje dodatek do wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, które przypadają na niedziele oraz dni świąteczne, które nie są dniami pracy zgodnymi z ustalonym rozkładem czasu pracy, w wysokości

A. 50% wynagrodzenia
B. 80% wynagrodzenia
C. 70% wynagrodzenia
D. 100% wynagrodzenia
Odpowiedź 100% wynagrodzenia jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z Kodeksem pracy, pracownikowi przysługuje dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających w niedziele i święta, które nie są dla niego dniami pracy. To oznacza, że oprócz normalnego wynagrodzenia za przepracowane godziny, pracownik otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie w wysokości równej jego standardowemu wynagrodzeniu za te godziny. Przykładowo, jeśli pracownik zarabia 20 zł za godzinę, to za pracę w godzinach nadliczbowych w niedzielę otrzyma 20 zł podstawowego wynagrodzenia oraz 20 zł dodatku, co łącznie daje 40 zł. Takie zasady mają na celu m.in. rekompensowanie pracownikom ich czasu wolnego oraz zachęcanie do pracy w mniej korzystnych dla nich godzinach. Te regulacje są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie ochrony praw pracowników i są stosowane w wielu branżach, aby zapewnić sprawiedliwe wynagrodzenie za pracę w nietypowych warunkach.
Pytanie 8

Piekarnia specjalizuje się w produkcji dużych ilości chleba białego, pszennego. Aby określić jednostkowy koszt produkcji, należy zastosować metodę kalkulacji

A. asortymentową doliczeniową
B. zleceniową doliczeniową
C. podziałową prostą
D. współczynnikową podziałową
Wybór metod doliczeniowych asortymentowej i zleceniowej, a także podziałowej współczynnikowej, może prowadzić do nieefektywnego zarządzania kosztami w kontekście masowej produkcji chleba w piekarni. Metoda doliczeniowa asortymentowa skupia się na kalkulacji kosztów dla całego asortymentu produktów, co w praktyce może wprowadzać złożoność oraz utrudniać precyzyjne określenie jednostkowego kosztu wytworzenia konkretnego rodzaju chleba. W piekarni, gdzie produkcja jest zautomatyzowana i masowa, bardziej praktyczne i przejrzyste będzie podejście podziałowe proste, które eliminuje skomplikowane obliczenia związane z różnorodnością produktów. Metoda doliczeniowa zleceniowa, z kolei, jest bardziej odpowiednia dla produkcji jednostkowej lub małoseryjnej, gdzie każdy produkt może wiązać się z innymi kosztami. W przypadku piekarni, gdzie produkcja jest ciągła, ta metoda również nie będzie optymalna. Podziałowa współczynnikowa, choć może być użyteczna w bardziej złożonych organizacjach, w piekarni nie uwzględnia specyfiki masowej produkcji, co może prowadzić do nieodpowiedniego rozliczenia kosztów. W konsekwencji, przy wyborze metody kalkulacji kosztów, kluczowe jest zrozumienie charakterystyki produkcji i wybranie metodologii, która najlepiej odpowiada specyfice działalności, co zostało jasno przedstawione w przypadku metody podziałowej prostej.
Pytanie 9

Przygotowywanie oraz publikowanie prognoz demograficznych, jak również statystycznych prognoz dotyczących gospodarki i społeczeństwa to jedno z zadań

A. Prezesa Najwyższej Izby Kontroli
B. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
C. Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego
D. Ministra Sprawiedliwości
Prezes Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) jest odpowiedzialny za opracowywanie i publikację prognoz demograficznych oraz statystycznych prognoz gospodarczych i społecznych. GUS działa na podstawie ustawy o statystyce publicznej, która określa jego rolę jako centralnego organu odpowiedzialnego za system statystyki publicznej w Polsce. Prognozy demograficzne są kluczowe dla planowania polityki społecznej, edukacyjnej oraz zdrowotnej, a także dla przewidywania potrzeb rynku pracy. Na przykład, prognozy te mogą pomóc w określeniu zapotrzebowania na usługi zdrowotne i edukacyjne w kontekście starzejącego się społeczeństwa. GUS korzysta z różnych narzędzi statystycznych oraz modeli ekonometrycznych, które są zgodne z międzynarodowymi standardami, takimi jak te opracowane przez Organizację Narodów Zjednoczonych. Dzięki tej wiedzy instytucje publiczne, przedsiębiorstwa oraz organizacje pozarządowe mogą podejmować bardziej świadome decyzje, oparte na rzetelnych danych.
Pytanie 10

Zadanie związane z organizowaniem działań interwencyjnych dla osób poszukujących zatrudnienia to

A. agencji zatrudnienia
B. powiatowych urzędów pracy
C. agencji poradnictwa zawodowego
D. ochotniczych hufców pracy
Agencje zatrudnienia, ochotnicze hufce pracy oraz agencje poradnictwa zawodowego mają różne, lecz komplementarne role w systemie wsparcia osób poszukujących pracy, jednak nie są one odpowiedzialne za organizowanie prac interwencyjnych. Agencje zatrudnienia koncentrują się na pośrednictwie pracy, a ich głównym celem jest dopasowanie ofert pracy do kandydatów, co różni się od organizacji prac interwencyjnych, które są specyficznym narzędziem wspierającym aktywizację zawodową w określonych warunkach. Ochotnicze hufce pracy skupiają się głównie na działalności młodzieżowej i często oferują programy edukacyjne oraz staże, co również nie jest tym samym, co bezpośrednie organizowanie prac interwencyjnych. Natomiast agencje poradnictwa zawodowego oferują wsparcie w zakresie doradztwa i planowania kariery, ale nie angażują się w praktyczne aspekty takich działań, jak organizacja miejsc pracy. Zrozumienie roli poszczególnych instytucji jest kluczowe, ponieważ mylenie ich funkcji może prowadzić do nieefektywnego poszukiwania wsparcia i pomocy w procesie zatrudnienia. Kluczowym błędem myślowym jest zatem przypisywanie funkcji, które są zarezerwowane dla powiatowych urzędów pracy, innym instytucjom, co może skutkować brakiem dostępu do właściwych form wsparcia dla osób potrzebujących pomocy w powrocie na rynek pracy.
Pytanie 11

Firma pracuje nad wprowadzeniem nowej technologii produkcyjnej. W ciągu trzech miesięcy zamierza przeszkolić wszystkich pracowników zaangażowanych w produkcję. Jaki dokument powinien zostać przygotowany, aby skutecznie zorganizować szkolenia?

A. Harmonogram
B. Plan biznesowy
C. Scenariusz
D. Plan strategiczny
Harmonogram jest kluczowym narzędziem w organizacji szkoleń, szczególnie w kontekście wdrażania nowej linii technologicznej. Jego celem jest precyzyjne określenie terminów, zadań oraz zasobów potrzebnych do przeprowadzenia szkoleń dla pracowników. Dobrze opracowany harmonogram pozwala na efektywne zarządzanie czasem, co jest niezbędne w kontekście ograniczonego okresu trzech miesięcy. Przykładowo, w harmonogramie można uwzględnić daty szkoleń, osoby odpowiedzialne za prowadzenie zajęć, a także materiały szkoleniowe. W branży produkcyjnej, standardy takie jak ISO 9001 podkreślają znaczenie planowania i monitorowania procesów, co również odnosi się do szkoleń. Przykłady zastosowania harmonogramów można znaleźć w projektach wdrożeniowych, gdzie każda faza musi być ściśle zaplanowana, aby osiągnąć zamierzone cele w określonym czasie. Ostatecznie, harmonogram nie tylko ułatwia organizację, ale również pozwala na bieżąco kontrolować postępy szkoleń, co jest kluczowe dla skuteczności procesu edukacji.
Pytanie 12

Konto Rozliczenie zakupów może posiadać saldo

A. kredytowe, co wskazuje na towary w drodze
B. debetowe, co oznacza towary w drodze
C. kredytowe, co sygnalizuje towary w magazynie
D. debetowe, co oznacza dostawy niefakturowane
Saldo debetowe na koncie Rozliczenie zakupu towarów oznacza, że firma posiada towary w drodze, które jeszcze nie zostały dostarczone i zafakturowane. Taka sytuacja jest typowa w przypadku zamówień, które zostały złożone, ale nie dotarły jeszcze do magazynu. Przykładem może być sytuacja, w której firma zamawia partie produktów od dostawcy, a transport jeszcze trwa. W księgowości, takie saldo debetowe wskazuje na aktywa, które są w drodze do firmy. Dobrą praktyką jest regularne monitorowanie takich sald, aby upewnić się, że dostarczone towary zostaną zafakturowane zgodnie z przewidywaniami, co pozwala na bieżąco kontrolować płynność finansową przedsiębiorstwa oraz stan magazynowy. Warto również zaznaczyć, że odpowiednie dokumentowanie takich transakcji wpływa na dokładność sprawozdań finansowych oraz umożliwia lepsze zarządzanie stanami magazynowymi.
Pytanie 13

Przyjmując za podstawę porównań rok poprzedni ustal, w którym roku dynamika wzrostu minimalnego wynagrodzenia za pracę była największa?

Wysokość minimalnego wynagrodzenia (w zł)
2011 r.2012 r.2013 r.2014 r.2015 r.
1 386,001 500,001 600,001 680,001 750,00
A. W 2012 roku.
B. W 2015 roku.
C. W 2014 roku.
D. W 2013 roku.
W 2012 roku dynamika wzrostu minimalnego wynagrodzenia za pracę była najwyższa, osiągając wartość około 8,22%. Ta informacja jest kluczowa dla analizy polityki zatrudnienia i kondycji rynku pracy w danym okresie. Wzrost wynagrodzenia minimalnego wpływa na szereg aspektów ekonomicznych, takich jak siła nabywcza obywateli, poziom ubóstwa oraz konkurencyjność krajowej gospodarki. Dobre praktyki wskazują, że zrozumienie dynamiki wzrostu wynagrodzeń jest istotne dla podejmowania decyzji przez przedsiębiorstwa, a także dla formułowania polityki socjalnej przez rząd. Przykładowo, przedsiębiorstwa mogą dostosowywać swoje strategie wynagrodzeń w celu przyciągnięcia lepszych pracowników lub zapewnienia zachowań retencyjnych. Dodatkowo, wzrost wynagrodzenia minimalnego może prowadzić do większego wzrostu konsumpcji, co ma pozytywny wpływ na całą gospodarkę.
Pytanie 14

W spółce akcyjnej zysk, który jest przydzielany akcjonariuszom, określany jest jako

A. premia
B. nagroda
C. oprocentowanie
D. dywidenda
Termin 'dywidenda' odnosi się do części zysku, która jest wypłacana akcjonariuszom spółki akcyjnej. W kontekście finansów korporacyjnych, dywidenda stanowi formę wynagrodzenia dla inwestorów za ich zaangażowanie finansowe w spółkę. Wysokość dywidendy jest zazwyczaj ustalana przez zarząd spółki oraz zatwierdzana przez walne zgromadzenie akcjonariuszy. W praktyce, dywidendy mogą być wypłacane w formie gotówki lub akcji, co pozwala akcjonariuszom na dalsze inwestowanie w rozwój firmy. Warto również zwrócić uwagę na to, że nie każda spółka akcyjna wypłaca dywidendy; niektóre mogą zdecydować się na reinwestowanie zysków w rozwój działalności. W wielu przypadkach, stała i rosnąca dywidenda jest postrzegana jako oznaka stabilności finansowej spółki i jej zdolności do generowania zysków. Standardy przyznawania dywidend różnią się w zależności od branży, co sprawia, że wiedza o dywidendach jest kluczowa dla inwestorów chcących podejmować świadome decyzje finansowe.
Pytanie 15

Anna Wiśniewska jest właścicielką nieruchomości nieprzeznaczonej na prowadzenie działalności gospodarczej, w skład której wchodzą grunty o powierzchni 1 000 m2oraz dom jednorodzinny o powierzchni całkowitej 200 m2. Podatek od nieruchomości za 2016 rok ustalony na podstawie stawek zawartych w tabeli wyniesie

Przedmiot opodatkowaniaStawka (w zł)
od gruntówzwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków0,90 zł od 1 m²
pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego0,47 zł od 1 m²
od budynków lub ich częścimieszkalnych0,75 zł od 1 m²
związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej23,13 zł od 1 m²
A. 620,00 zł
B. 900,00 zł
C. 470,00 zł
D. 150,00 zł
Odpowiedź 620,00 zł jest poprawna, ponieważ obliczenia podatku od nieruchomości wymagają zastosowania właściwych stawek dla gruntów oraz budynków. W przypadku gruntów, które nie są przeznaczone na działalność gospodarczą, stawka wynosi 0,47 zł za 1 m². Dlatego dla gruntu o powierzchni 1 000 m² podatek wyniesie 470,00 zł (1 000 m² * 0,47 zł). Natomiast dla budynków mieszkalnych stawka podatkowa wynosi 0,75 zł za 1 m², co dla domu o powierzchni 200 m² daje 150,00 zł (200 m² * 0,75 zł). Suma tych dwóch wartości daje łączny podatek w wysokości 620,00 zł. Wiedza na temat stawek podatkowych oraz metod obliczania podatków od nieruchomości jest kluczowa nie tylko dla właścicieli nieruchomości, ale także dla specjalistów zajmujących się doradztwem podatkowym. Pomaga to uniknąć błędów w obliczeniach i zrozumieć odpowiednie regulacje prawne w tej dziedzinie.
Pytanie 16

Komplementariusz to jedna z form współwłaścicieli w spółce

A. jawnej
B. akcyjnej
C. partnerskiej
D. komandytowej
Komplementariusz to wspólnik, który w spółce komandytowej odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczeń, co oznacza, że jego odpowiedzialność ma charakter nieograniczony. W spółce komandytowej wyróżniamy dwa rodzaje wspólników: komplementariuszy i komandytariuszy. Komplementariusze zarządzają spółką i ponoszą pełną odpowiedzialność za jej zobowiązania, co jest istotne w kontekście ryzyka, jakie podejmują. Z tego powodu w praktyce często są to osoby z większym doświadczeniem biznesowym, które potrafią odpowiednio zarządzać ryzykiem. Przykładem może być sytuacja, w której wspólnik decyduje się na inwestycję w projekt, mając pewność co do jego rentowności, ale także zdając sobie sprawę z potencjalnych strat, które mogą wpłynąć na jego osobiste finanse. Warto zaznaczyć, że w spółkach komandytowych komplementariusze mają większe uprawnienia w zakresie podejmowania decyzji, co wpisuje się w zasady dobrej praktyki zarządzania przedsiębiorstwem, gdzie klarowność odpowiedzialności i uprawnień jest kluczowa dla efektywności operacyjnej.
Pytanie 17

Władze spółki to zgromadzenie wspólników, rada nadzorcza, komisja rewizyjna oraz zarząd

A. spółki komandytowej
B. państwowego przedsiębiorstwa
C. jednostki samorządowego zakładu budżetowego
D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
Władze samorządowego zakładu budżetowego, przedsiębiorstwa państwowego oraz spółki komandytowej różnią się od struktury zarządzania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Samorządowe zakłady budżetowe działają na podstawie przepisów prawa dotyczących administracji publicznej, a ich władze są określone przez przepisy dotyczące jednostek sektora publicznego. Nie mają one zgromadzenia wspólników, ponieważ nie są jednostkami komercyjnymi i nie działają dla zysku. Przedsiębiorstwa państwowe, z kolei, są podmiotami, których właścicielem jest Skarb Państwa, a ich struktura zarządzania jest często bardziej złożona i kontrolowana przez organy państwowe, co również nie jest zgodne z modelem spółki z o.o. W przypadku spółki komandytowej, władze są inne, ponieważ spółka ta składa się z komplementariuszy i komandytariuszy, a zasady zarządzania są określone w umowie spółki. Przykładowo, w spółce komandytowej tylko komplementariusze mają pełną odpowiedzialność za długi spółki, podczas gdy komandytariusze odpowiadają tylko do wysokości wniesionego wkładu. To prowadzi do mylnego wyobrażenia o strukturze władz w tych podmiotach, co może skutkować błędnymi wnioskami w kontekście odpowiedzialności i podejmowania decyzji. Zrozumienie różnic między tymi formami prawnymi jest kluczowe dla właściwego podejścia do prowadzenia działalności gospodarczej oraz minimalizowania ryzyk związanych z odpowiedzialnością prawną.
Pytanie 18

W tabeli przedstawiono źródła pochodzenia majątku. Aktywa trwałe stanowią 40 % wartości kapitałów własnych. Na podstawie danych z tabeli oblicz wartość aktywów trwałych.

ŹRÓDŁA POCHODZENIA MAJĄTKUWARTOŚĆ W ZŁ
Kapitał udziałowy120 000,00
Kapitał zapasowy80 000,00
Wynik finansowy – zysk10 000,00
Kredyty bankowe40 000,00
Zobowiązania z tytułu dostaw6 000,00
Zobowiązania z tytułu podatków4 000,00
A. 104 000 zł
B. 84 000 zł
C. 100 000 zł
D. 96 000 zł
Wybór jednej z pozostałych kwot może wynikać z nieporozumienia dotyczącego definicji kapitałów własnych oraz ich relacji do aktywów trwałych. Wiele osób może mylnie sądzić, że wartość aktywów trwałych można po prostu odczytać z kapitałów własnych bez obliczeń procentowych. Na przykład, odpowiedzi takie jak 100 000 zł lub 96 000 zł mogą powstać w wyniku błędnego obliczenia lub nieuzasadnionych założeń dotyczących struktury finansowej firmy. Osoby, które wybierają 104 000 zł, mogą dodawać kapitały własne lub błędnie interpretować, że aktywa trwałe stanowią 50% lub inną proporcję kapitałów własnych. Warto zwrócić uwagę na to, jak obliczanie procentów wpływa na wyniki finansowe. Często analiza danych finansowych wymaga dokładnych obliczeń i przemyślanej struktury, aby uniknąć typowych błędów myślowych, takich jak nieprawidłowe przyjmowanie wartości bez sprawdzenia ich źródła. Właściwe umiejscowienie aktywów trwałych w kontekście kapitałów własnych jest kluczowe dla rzetelnej analizy finansowej i podejmowania decyzji inwestycyjnych. Ważne jest, aby zawsze stosować dokładne metody obliczeniowe zgodne z uznanymi standardami rachunkowości.
Pytanie 19

Jaką dzienną wydajność pracy osiąga jeden pracownik obsługujący kasę fiskalną w firmie handlowej, jeśli całkowity utarg uzyskany na 4 kasach fiskalnych w ciągu 2 zmian wyniósł 120 000,00 zł?

A. 15 000,00 zł
B. 60 000,00 zł
C. 30 000,00 zł
D. 20 000,00 zł
Dzienna wydajność pracy jednego pracownika obsługującego kasę fiskalną można obliczyć, dzieląc całkowity dzienny utarg przez liczbę pracowników obsługujących kasy. W podanym przypadku, utarg wyniósł 120 000,00 zł i był realizowany na czterech kasach. Ponieważ operowano na dwóch zmianach, to oznacza, że każdy z pracowników pracował przez określoną część dnia, ale dla uproszczenia obliczeń zakładamy, że każdy pracownik obsługiwał kasę w równym wymiarze. Dzielimy zatem 120 000,00 zł przez 4, co daje 30 000,00 zł na kasę, a następnie dzielimy przez 2, co daje 15 000,00 zł na pracownika. Ta wydajność jest typowa w branży handlowej i może być pomocna w ocenie efektywności pracy oraz w planowaniu zatrudnienia. Warto również zauważyć, że analiza wydajności pracowników jest istotnym elementem poprawy procesów operacyjnych w punktach sprzedaży.
Pytanie 20

Zgodnie z regulacjami Kodeksu pracy pracodawca może żądać od pracownika

A. pełnego wykorzystania zdolności i kwalifikacji w czasie pracy na danym stanowisku
B. zgody na skrócenie wymiaru urlopu wypoczynkowego z uwagi na sezonowy charakter wykonywanej pracy
C. działania wbrew obowiązującemu prawu
D. całodobowej dostępności ze względu na rodzaj wykonywanej pracy oraz zakres uprawnień i odpowiedzialności
Pracodawca ma prawo oczekiwać, że pracownik w pełni wykorzysta swoje zdolności i kwalifikacje w trakcie pracy na zajmowanym stanowisku, co jest zgodne z zasadą efektywności pracy. Oczekiwanie to odnosi się do maksymalizacji potencjału pracownika w kontekście realizacji powierzonych mu zadań oraz celów przedsiębiorstwa. Pracownicy, posiadając odpowiednie umiejętności, są w stanie przyczynić się do sukcesu organizacji, co jest korzystne zarówno dla pracodawcy, jak i dla samego pracownika, który rozwija swoje zdolności zawodowe. W praktyce może to oznaczać, że pracodawca organizuje szkolenia, aby pracownicy mogli podnieść swoje kwalifikacje, a także wprowadza systemy oceny, pozwalające na monitorowanie efektywności i dostosowanie zadań do umiejętności pracowników. Warto zwrócić uwagę na to, że zasada ta znajduje odzwierciedlenie w standardach zarządzania zasobami ludzkimi, które podkreślają znaczenie motywacji i zaangażowania pracowników dla osiągania celów strategicznych firmy.
Pytanie 21

Wynagrodzenie, które pracownik otrzymuje do ręki po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne, składki na zdrowie oraz zaliczki na podatek dochodowy, określane jest jako wynagrodzenie

A. netto
B. zasadnicze
C. brutto
D. minimalne
Wynagrodzenie netto to kwota, którą pracownik otrzymuje na rękę po odliczeniu obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne, składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz zaliczek na podatek dochodowy. To oznacza, że wynagrodzenie netto jest realnym dochodem, który pracownik może wykorzystać na swoje wydatki. Przykładowo, jeżeli wynagrodzenie brutto wynosi 5000 zł, a po odliczeniach (składki ZUS i zaliczka na podatek) pozostaje 3500 zł, to właśnie ta kwota jest wynagrodzeniem netto. Obliczenie wynagrodzenia netto jest kluczowe dla pracowników, aby zrozumieć, ile rzeczywiście otrzymują, a także dla pracodawców w kontekście planowania budżetu. W praktyce, zasady obliczania wynagrodzenia netto różnią się w zależności od obowiązujących przepisów prawnych i mogą być modyfikowane co roku w związku z regulacjami podatkowymi. Starannie obliczone wynagrodzenie netto jest istotne dla zachowania transparentności w relacjach pracownik-pracodawca oraz dla właściwego zarządzania finansami osobistymi.
Pytanie 22

Firma akcyjna NEPTUN z siedzibą w Gdańsku dysponuje kapitałem akcyjnym wynoszącym 2 000 000 zł i emituje 4 000 akcji. W roku 2011 uzyskała zysk, z którego 160 000 zł przeznaczyła na wypłatę dywidendy. Pani Alicja Goździk, która posiada 200 akcji tej firmy, otrzyma dywidendę w wysokości

A. 6 000 zł
B. 16 000 zł
C. 8 000 zł
D. 60 000 zł
Aby obliczyć dywidendę, którą Pani Alicja Goździk otrzyma z kapitału akcyjnego Spółki Akcyjnej NEPTUN, należy najpierw ustalić wartość dywidendy na jedną akcję. Spółka przeznaczyła na dywidendy 160 000 zł, a całkowita liczba akcji wynosi 4 000. Zatem dywidenda na akcję wynosi 160 000 zł / 4 000 akcji = 40 zł na akcję. Pani Alicja posiada 200 akcji, więc jej całkowita dywidenda to 200 akcji * 40 zł = 8 000 zł. Tego rodzaju obliczenia są istotne w praktyce zarządzania finansami przedsiębiorstw, ponieważ pozwalają inwestorom ocenić wysokość zwrotu z inwestycji oraz podejmować decyzje dotyczące zakupu lub sprzedaży akcji. Ważne jest, aby inwestorzy byli świadomi zasad dotyczących dywidend, w tym terminu wypłaty oraz polityki dywidendowej spółek, co jest standardem w analizie akcji na rynku kapitałowym.
Pytanie 23

Zawarty w przedstawionej definicji prawa popytu łaciński termin ceteris paribus oznacza

Prawo popytu informuje, że wraz ze wzrostem ceny dobra popyt na dobro maleje, a spadek ceny tego dobra powoduje wzrost popytu (ceteris paribus)
A. "na tych samych warunkach co rok temu".
B. "w innych warunkach spowodowanych upływem czasu'".
C. "w tych samych, niezmienionych warunkach".
D. "w innych warunkach spowodowanych zmianą waluty'".
Termin "ceteris paribus" jest kluczowy w analizie ekonomicznej, zwłaszcza w kontekście prawa popytu. Oznacza on, że przy analizowaniu wpływu ceny na popyt zakłada się, iż wszystkie inne czynniki pozostają niezmienione. Taki sposób myślenia pozwala na uproszczenie skomplikowanych zjawisk ekonomicznych, umożliwiając skupienie się na konkretnej relacji między ceną a ilością popytu. Na przykład, jeśli cena produktu rośnie, założenie ceteris paribus pozwala przewidzieć, że przy tej samej sytuacji gospodarczej, popyt na ten produkt spadnie. W praktyce, zrozumienie tego terminu jest niezbędne dla analityków i ekonomistów, gdyż pozwala na formułowanie trafnych prognoz dotyczących skutków zmian cen. Dobre praktyki w ekonomii wymagają stosowania tego założenia w analizach, aby uzyskać klarowne wyniki, które mogą być podstawą podejmowania decyzji biznesowych i politycznych.
Pytanie 24

Drugi filar systemu emerytalnego jest oparty na

A. państwowym, powszechnym oraz obowiązkowym gromadzeniu funduszy przez rząd.
B. dodatkowym ubezpieczeniu w firmie ubezpieczeniowej.
C. prywatnym, powszechnym i obowiązkowym zgromadzaniu środków na koncie Otwartego Funduszu Emerytalnego (OFE).
D. dodatkowym ubezpieczeniu w Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (FUS).
Zrozumienie struktury systemu emerytalnego jest kluczowe dla właściwego planowania finansowego na przyszłość. Wiele osób może mylnie sądzić, że drugi filar opiera się na państwowym, powszechnym i obowiązkowym gromadzeniu funduszy przez państwo. Ta koncepcja odnosi się bardziej do pierwszego filaru, którym jest system ZUS, gdzie składki są zbierane przez państwo i przeznaczane na bieżące wypłaty emerytur. Odróżnienie tych dwóch filarów jest niezbędne, ponieważ prowadzenie do pomyłek w tej dziedzinie może skutkować niedoszacowaniem przyszłych dochodów emerytalnych. Podobnie, odpowiedzi sugerujące ubezpieczenie dodatkowe w Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (FUS) oraz w towarzystwie ubezpieczeniowym nie oddają istoty drugiego filaru. Fundusz Ubezpieczeń Społecznych zajmuje się głównie wypłatą świadczeń emerytalnych, ale nie gromadzi osobnych funduszy w taki sposób, jak OFE. W przypadku ubezpieczeń dodatkowych, są one opcjonalne i nie mają charakteru powszechnego ani obowiązkowego, co czyni je innymi instrumentami zabezpieczenia emerytalnego. Warto zwrócić uwagę, że błędne rozumienie tych pojęć może prowadzić do niepewności finansowej w okresie emerytalnym, zwłaszcza gdy osoby ubezpieczone nie są świadome różnic między różnymi typami funduszy emerytalnych i ich funkcjami.
Pytanie 25

Jaki jest okres wypowiedzenia dla umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, po upływie jednego roku od jej zawarcia?

A. 2 miesiące
B. 1 miesiąc
C. 1 tydzień
D. 3 miesiące
Odpowiedź 1 miesiąc jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z Kodeksem pracy w Polsce, okres wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony wynosi co najmniej 1 miesiąc, jeżeli pracownik był zatrudniony przez co najmniej rok. W praktyce oznacza to, że po upływie rocznego okresu zatrudnienia zarówno pracodawca, jak i pracownik muszą przestrzegać tego okresu wypowiedzenia. Warto zauważyć, że w przypadku dłuższego okresu zatrudnienia, na przykład po pięciu latach, okres wypowiedzenia wynosi już 2 miesiące, a po dziesięciu latach - 3 miesiące. Wiedza na temat okresów wypowiedzenia jest kluczowa w zarządzaniu zasobami ludzkimi, ponieważ pozwala na planowanie działań kadrowych i minimalizowanie ryzyka operacyjnego. Pracodawcy powinni również pamiętać, że istnieją sytuacje, w których można skrócić lub wydłużyć okres wypowiedzenia, na przykład na podstawie postanowień zawartych w regulaminie pracy.
Pytanie 26

Anna Kłosowska ukończyła zasadniczą szkołę zawodową i ma dwuletnie doświadczenie zawodowe. Od 1 września 2013 r. zmieniła miejsce zatrudnienia. W poprzedniej firmie wykorzystała 14 dni urlopu wypoczynkowego za rok 2013. Ile dni urlopu przysługiwało jej do wykorzystania za rok 2013 w nowym miejscu zatrudnienia?

A. 10 dni
B. 6 dni
C. 8 dni
D. 4 dni
Anna Kłosowska, jako absolwentka zasadniczej szkoły zawodowej z dwuletnim stażem pracy, ma prawo do urlopu wypoczynkowego. W Polsce standardowo przysługuje 20 dni urlopu rocznie przy pełnoetatowym zatrudnieniu dla pracowników z wykształceniem zasadniczym. Obliczając ilość dni przysługujących jej na 2013 rok, bierzemy pod uwagę, że zmiana pracodawcy miała miejsce 1 września. Zatem do końca roku, pozostały 4 miesiące (wrzesień, październik, listopad, grudzień). Pracownikowi przysługuje 1/12 rocznego wymiaru urlopu za każdy przepracowany miesiąc. W tym przypadku, za 4 miesiące przysługuje 20 dni / 12 miesięcy * 4 miesiące = 6,67 dni, co zaokrągla się do 6 dni. W nowym miejscu pracy Anna ma prawo do wykorzystania 6 dni urlopu, z czego 14 dni wykorzystano w poprzedniej pracy, co oznacza, że pozostało jej 6 dni do wykorzystania w nowym miejscu pracy. Zrozumienie zasad przydzielania urlopu jest kluczowe nie tylko dla prawidłowego planowania czasu wolnego, ale także dla zarządzania odpowiedzialnością pracodawcy wobec pracowników. W sytuacjach, gdy pracownik zmienia miejsce pracy, kluczowe jest uwzględnienie dni urlopu, które już zostały wykorzystane, co jest zgodne z przepisami prawa pracy.
Pytanie 27

Jaki dodatek do wynagrodzenia jest przyznawany dobrowolnie przez pracodawcę pracownikowi zgodnie z regulacjami wewnętrznymi zakładu pracy?

A. Dodatek za znajomość języków obcych
B. Dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych
C. Dodatek wyrównawczy
D. Dodatek za pracę w porze nocnej
Dodatek za znajomość języków obcych jest dobrowolnym dodatkiem, który pracodawca może przyznać w oparciu o wewnętrzne przepisy firmy. Tego typu dodatki mają na celu motywowanie pracowników oraz nagradzanie ich za posiadanie umiejętności, które są istotne w kontekście działalności przedsiębiorstwa. Przykładem może być sytuacja, w której firma współpracuje z zagranicznymi klientami lub dostawcami i wymaga od pracowników komunikacji w obcych językach. Dodatek ten nie jest obowiązkowy, co oznacza, że jego przyznanie zależy od decyzji pracodawcy oraz polityki wynagrodzeń w danej organizacji. Praktyka przyznawania takich dodatków sprzyja budowaniu zadowolenia pracowników oraz zwiększa ich zaangażowanie w rozwój kompetencji językowych, co w dłuższym okresie może wpłynąć pozytywnie na efektywność organizacji. Warto również wspomnieć, że dodatki takie mogą być regulowane w regulaminie wynagradzania firmy, co stanowi standard w wielu branżach.
Pytanie 28

W zależności od częstości przeprowadzania analizy ekonomicznej, wyróżniamy analizę

A. funkcjonalną, systemową i decyzyjną
B. całościową, odcinkową i kompleksową
C. ogólną, odcinkową i szczegółową
D. doraźną, okresową i ciągłą
Analiza ekonomiczna, niezależnie od tego, czy robimy ją doraźnie, okresowo, czy ciągle, jest naprawdę ważna w każdej firmie. Jak się zdarza jakaś kryzysowa sytuacja, to musimy działać szybko. Na przykład, jeśli zauważymy spadek sprzedaży, to warto przeanalizować rentowność. Wiadomo, że analiza okresowa dotyczy systematycznego sprawdzania wyników finansowych w ustalonych terminach, a to pozwala nam zobaczyć pewne trendy i zaplanować, co robić dalej. Analiza ciągła to też ciekawa sprawa, bo dzięki danym w czasie rzeczywistym możemy na bieżąco monitorować, jak sprawnie działa nasza firma i szybciej podejmować decyzje. Jeżeli dobrze wykorzystujemy te metody, to łatwiej nam będzie dostosować strategię do zmieniającego się rynku i być bardziej konkurencyjnymi. W praktyce, przedsiębiorstwa korzystają z różnych narzędzi analitycznych, takich jak analizy SWOT czy różne raporty finansowe, co jest naprawdę zgodne z tym, co się teraz robi w branży.
Pytanie 29

Pracodawca otrzymał tytuł wykonawczy dotyczący zobowiązań alimentacyjnych pracownika. Jaka maksymalna kwota wynagrodzenia zostanie potrącona, jeżeli wynagrodzenie netto pracownika za maj wyniosło 3 480,50 zł?

Fragment przepisów Kodeksu pracy

Bez zgody pracownika z wynagrodzenia netto można dokonać potrąceń w następujących granicach:

1) w razie egzekucji świadczeń alimentacyjnych – do wysokości trzech piątych wynagrodzenia,

2) w razie egzekucji innych należności lub potrącania zaliczek pieniężnych – do wysokości połowy wynagrodzenia.

A. 2 610,38 zł
B. 2 088,30 zł
C. 5 800,83 zł
D. 1 740,25 zł
Poprawna odpowiedź wynosi 2 088,30 zł, co wynika z przepisów Kodeksu pracy dotyczących egzekucji świadczeń alimentacyjnych. Zgodnie z obowiązującymi regulacjami, w przypadku zajęcia wynagrodzenia na cele alimentacyjne pracodawca może potrącić maksymalnie trzy piąte wynagrodzenia netto pracownika. W sytuacji, gdy wynagrodzenie netto pracownika za maj wyniosło 3 480,50 zł, obliczenia są następujące: 3/5 z 3 480,50 zł to 2 088,30 zł. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zatrudnienia i wynagrodzeń, które uwzględniają prawa pracowników, jednocześnie umożliwiając realizację zobowiązań alimentacyjnych. Takie regulacje mają na celu zapewnienie, że pracownik nie zostaje pozbawiony środków do życia, jednocześnie umożliwiając egzekucję wymaganych płatności. Warto również zaznaczyć, że pracodawca jest zobowiązany do dochowania szczególnej ostrożności w obliczeniach oraz stosowania się do wszelkich obowiązujących norm prawnych, aby nie narazić się na odpowiedzialność prawną.
Pytanie 30

Trzech partnerów prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki z o.o. Wkłady poszczególnych wspólników wynoszą:
- Jan Bąk 50 000 zł
- Marek Żak 20 000 zł
- Lech Kos 30 000 zł
W 2010 roku zysk netto, który ma być podzielony między wspólników, osiągnął wysokość 50 000 zł. Jaką sumę z podziału zysku otrzyma Marek Żak?

A. 5 000 zł
B. 20 000 zł
C. 10 000 zł
D. 15 000 zł
Marek Żak, jako wspólnik spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, ma prawo do udziału w zysku proporcjonalnie do wniesionego wkładu. Wkłady wspólników wynoszą odpowiednio: Jan Bąk 50 000 zł, Marek Żak 20 000 zł i Lech Kos 30 000 zł, co daje łączny wkład w wysokości 100 000 zł. Zysk netto do podziału wynosi 50 000 zł. Aby obliczyć, jaką część zysku otrzyma Marek Żak, należy najpierw ustalić, jaka proporcja jego wkładu odpowiada całości wkładów. Marek wniósł 20 000 zł, co stanowi 20% łącznego wkładu (20 000 zł / 100 000 zł = 0,2). Następnie, aby obliczyć kwotę, jaką Marek otrzyma z zysku, należy pomnożyć 20% przez 50 000 zł: 0,2 * 50 000 zł = 10 000 zł. Taki sposób podziału zysku jest zgodny z dobrymi praktykami zarządzania spółkami, które zalecają proporcjonalne rozdzielanie zysków oraz transparentność w relacjach między wspólnikami.
Pytanie 31

Podstawą wyliczenia składki na ubezpieczenie zdrowotne jest

A. składka na Fundusz Pracy pomniejszona o zaliczkę na podatek dochodowy
B. wynagrodzenie brutto pomniejszone o składki na ubezpieczenia społeczne
C. płaca zasadnicza pomniejszona o zasiłek chorobowy
D. ubezpieczenie społeczne pomniejszone o koszty uzyskania przychodów
Podstawą obliczenia składki ubezpieczenia zdrowotnego jest wynagrodzenie brutto pomniejszone o składki na ubezpieczenia społeczne. Wynagrodzenie brutto to całkowita kwota, którą pracodawca przeznacza na wynagrodzenie pracownika przed potrąceniami. Składki na ubezpieczenia społeczne, które obejmują ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe oraz chorobowe, są odprowadzane od tego wynagrodzenia i mają na celu zapewnienie pracownikom ochrony w różnych sytuacjach życiowych. Przykładowo, jeśli pracownik zarabia 5000 zł brutto, a składki na ubezpieczenia społeczne wynoszą 1000 zł, to do obliczenia składki zdrowotnej przyjmuje się 4000 zł. W praktyce oznacza to, że wysokość składki zdrowotnej jest bezpośrednio związana ze wysokością wynagrodzenia oraz odprowadzanymi składkami na ubezpieczenia społeczne. Dobrą praktyką w zarządzaniu finansami osobistymi jest regularne monitorowanie wysokości wynagrodzenia oraz składek, aby uniknąć nieporozumień związanych z odprowadzanymi kwotami, co może mieć wpływ na przyszłe świadczenia zdrowotne i emerytalne.
Pytanie 32

W cukierni, zwrot 2 kg mąki z produkcji do magazynu materiałów powinien być udokumentowany poprzez sporządzenie dokumentu

A. Pz
B. Wz
C. Mm
D. Zw
Odpowiedź "Zw" jest poprawna, ponieważ dokument ten służy do rejestracji zwrotów towarów w magazynie. W kontekście cukierni i zwrotu mąki, dokument zwrotu, czyli ZW, umożliwia właściwe uwzględnienie ilości zwróconych surowców w systemie magazynowym. W praktyce, każda operacja związana z przyjęciem lub wydaniem towarów powinna być dokładnie udokumentowana, co pozwala na zachowanie transparentności i dokładności w inwentaryzacji. Dokument "Zw" powinien zawierać szczegółowe informacje, takie jak nazwisko osoby odpowiedzialnej za zwrot, datę, ilość oraz rodzaj towaru. Zastosowanie tego typu dokumentacji jest zgodne z dobrymi praktykami zarządzania magazynem, które zalecają kontrolę i ścisłe monitorowanie ruchów towarów. Przykładem może być sytuacja, gdy mąka nie spełnia norm jakościowych, co obliguje do jej zwrotu i odpowiedniej dokumentacji, co w konsekwencji wpływa na jakość finalnych produktów cukierniczych.
Pytanie 33

Jak długo należy przechowywać elektroniczne faktury?

A. jest taki sam jak dla faktur papierowych
B. wynosi 1 rok od daty ich wydrukowania
C. wynosi 10 lat od momentu ich zarchiwizowania
D. zależy od zasad archiwizacji ustalonych w firmie
Właściwa odpowiedź odnosi się do faktu, że termin przechowywania faktur elektronicznych jest taki sam jak dla faktur papierowych, co zgodne jest z przepisami prawa podatkowego w Polsce. Zgodnie z ustawą o rachunkowości oraz ustawą o podatku od towarów i usług, zarówno faktury papierowe, jak i elektroniczne powinny być przechowywane przez okres 5 lat od końca roku, w którym upłynął termin płatności. Przechowywanie dokumentacji w formie elektronicznej staje się coraz bardziej powszechne, co wymaga od firm zapewnienia odpowiednich zabezpieczeń i procedur archiwizacyjnych. Przykładowo, organizacje powinny wdrożyć systemy umożliwiające szybki dostęp do faktur oraz ich integralność, co jest istotne w kontekście potencjalnych kontroli skarbowych. Dobre praktyki archiwizacji dokumentów elektronicznych obejmują również regularne kopie zapasowe oraz zabezpieczenia przed nieautoryzowanym dostępem, co potwierdza zgodność z ogólnymi standardami ochrony danych. Warto również zwrócić uwagę na nowoczesne technologie, takie jak blockchain, które mogą zwiększyć bezpieczeństwo i transparentność przechowywania danych.
Pytanie 34

W zestawieniu bilansowym Środki trwałe w budowie powinny być klasyfikowane w pozycji

A. krótkoterminowych inwestycji
B. wartości niematerialnych oraz prawnych
C. długoterminowych inwestycji
D. rzeczowych aktywów trwałych
Środki trwałe w budowie to takie rzeczy, które są w trakcie robienia, ale jeszcze nie są gotowe, żeby z nich korzystać. Według międzynarodowych standardów rachunkowości, głównie IAS 16, traktujemy je jako rzeczowe aktywa trwałe, bo jak już skończymy budowę, to będą działać w firmie przez długi czas. Przykłady to nowe fabryki albo różne infrastrukturki, które posłużą latami. Te aktywa wyceniamy na podstawie wydatków związanych z budową, jak robocizna, materiały czy różne usługi. To ważne, żeby dobrze klasyfikować te aktywa, bo od tego zależy bilans firmy i jej szanse na zdobycie finansowania. Klasyfikacja ich jako rzeczowe aktywa trwałe to dobra praktyka w rachunkowości, dzięki czemu można zachować przejrzystość w raportach finansowych.
Pytanie 35

W urządzeniu do kopiowania zaciął się arkusz papieru. Pracownica próbowała go usunąć, nie wyłączając sprzętu. Narażała się na

A. alergię na toner
B. złamanie ręki
C. zwichnięcie ręki
D. porażenie prądem
Prawidłowa odpowiedź to 'porażenie prądem', ponieważ w kserokopiarce znajdują się elementy elektryczne, które mogą być niebezpieczne w czasie pracy urządzenia. Zgodnie z normami BHP, wszelkie czynności związane z konserwacją lub usuwaniem awarii w sprzęcie elektrycznym powinny odbywać się po wyłączeniu urządzenia z zasilania. W przeciwnym razie, pracownik naraża się na ryzyko porażenia prądem, co może prowadzić do poważnych urazów, a nawet zgonu. W praktyce, użytkownicy powinny być szkoleni w zakresie pierwszej pomocy oraz znajomości procedur bezpieczeństwa przy obsłudze takich urządzeń. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest postępowanie w przypadku zauważenia zacięcia papieru - należy natychmiast wyłączyć kserokopiarkę, a następnie przystąpić do usunięcia problemu. Znajomość podstawowych zasad bezpieczeństwa w pracy z urządzeniami elektrycznymi jest kluczowa dla ochrony zdrowia pracowników oraz zapewnienia sprawności operacyjnej sprzętu.
Pytanie 36

Jeżeli standardowe zużycie materiału wynosi 15 kg na sztukę wyrobu gotowego, a produkcja dzienna osiąga 300 sztuk, to całkowite dzienne zużycie materiału wynosi

A. 45 000 kg
B. 20 000 kg
C. 2 t
D. 4,5 t
Wielu ludzi może popełnić błąd, myśląc, że wystarczy przeliczyć wielkość zużycia materiałów bez uwzględnienia kluczowych danych. Przykładowo, niektórzy mogą uznać, że suma 300 sztuk wyrobów gotowych w połączeniu z normą 15 kg/szt. prowadzi do wyników 20 000 kg, co jest wynikiem niewłaściwego przeliczenia. Można zauważyć, że błędne odpowiedzi na ogół wynikają z niepoprawnej interpretacji jednostek i operacji matematycznych. Użytkownicy mogą także mylnie sądzić, że 45 000 kg to odpowiedź, ignorując podstawowe obliczenia, które pokazują, że rzeczywista ilość to 4,5 t, a nie 45 t. W przypadku wyniku 2 t, również można dostrzec, że jest to wynik wynikający z nieprawidłowego podziału lub pomnożenia. W praktyce, aby unikać takich pomyłek, kluczowe staje się zrozumienie, jak przeliczać jednostki oraz w jaki sposób sumować wyniki. W każdym z tych przypadków, zrozumienie podstawowych zasad kalkulacji oraz umiejętność zastosowania norm technicznych w praktyce jest niezbędne do efektywnego zarządzania procesami produkcyjnymi. Warto również podkreślić, że standardy branżowe wymagają dokładności i precyzji w analizach, co jest niezbędne do efektywnego zarządzania zasobami i optymalizacji produkcji.
Pytanie 37

Cementownia używa 3 kg gliny do wytworzenia jednej cegły. Na początku miesiąca dysponuje zapasem gliny wynoszącym 5 000 kg, a planowany zapas na koniec to 10 000 kg. Ile kilogramów gliny należy nabyć, jeżeli w ciągu miesiąca przewiduje się produkcję 10 000 cegieł?

A. 45 000 kg
B. 35 000 kg
C. 10 000 kg
D. 40 000 kg
Aby obliczyć, ile gliny należy zakupić, należy najpierw określić całkowite zapotrzebowanie na glinę do produkcji planowanych 10 000 cegieł. Każda cegła wymaga 3 kg gliny, co oznacza, że na 10 000 cegieł potrzeba 30 000 kg gliny. Następnie, aby określić, ile gliny należy zakupić, należy uwzględnić istniejący stan zapasów. Początkowy zapas wynosi 5 000 kg, a planowany zapas na koniec miesiąca to 10 000 kg. W związku z tym, do obliczenia wymaganej ilości gliny do zakupu, wykonujemy następujące obliczenia: 30 000 kg (potrzebna ilość) + 10 000 kg (zaplanowany zapas) - 5 000 kg (początkowy zapas) = 35 000 kg. W branży budowlanej i produkcji materiałów budowlanych, takie kalkulacje są kluczowe dla efektywności zarządzania zapasami i kosztów produkcji. Odpowiednie planowanie ma istotne znaczenie dla płynności produkcji oraz minimalizacji strat związanych z brakiem materiałów.
Pytanie 38

Hurtownia nabyła 600 sztuk produktów po cenie netto wynoszącej 23,00 zł/szt. Oblicz całkowitą wartość zakupionych towarów w rzeczywistej cenie nabycia, uwzględniając:
– przyznany rabat w wysokości 10% wartości netto,
– koszty transportu netto na poziomie 1 200,00 zł,
– wydatki na ubezpieczenie transportu, które wyniosły 300,00 zł.

A. 13 800,00 zł
B. 13 620,00 zł
C. 13 920,00 zł
D. 12 420,00 zł
Aby obliczyć wartość zakupionych towarów w rzeczywistej cenie nabycia, należy uwzględnić rabaty oraz dodatkowe koszty związane z transportem i ubezpieczeniem. W przypadku zakupu 600 sztuk towarów po cenie 23,00 zł/szt, początkowa wartość zakupu netto wynosi 13 800,00 zł (600 x 23,00 zł). Następnie uwzględniamy rabat w wysokości 10%, co daje 1 380,00 zł (10% z 13 800,00 zł). Po odjęciu rabatu wartość towarów zmniejsza się do 12 420,00 zł. Dodatkowo, należy doliczyć koszty transportu netto w wysokości 1 200,00 zł oraz koszty ubezpieczenia w wysokości 300,00 zł. Sumując wartości: 12 420,00 zł + 1 200,00 zł + 300,00 zł, otrzymujemy 13 920,00 zł jako całkowitą wartość rzeczywistej ceny nabycia. Ta metoda obliczeń jest zgodna z praktykami rachunkowości, które zalecają uwzględnianie wszystkich kosztów związanych z nabyciem towarów, co jest kluczowe dla właściwego zarządzania finansami w przedsiębiorstwie.
Pytanie 39

Obrót na koncie to

A. całkowita wartość zapisów po jednej stronie konta
B. różnica pomiędzy obiema stronami konta
C. najświeższa kwota zapisu na koncie
D. pierwsza wartość zapisu na koncie
Wybór pozostałych odpowiedzi może wynikać z nieprecyzyjnego zrozumienia definicji obrotu konta oraz mechanizmu funkcjonowania kont bankowych i księgowych. Ostatnia kwota zapisu na koncie, choć istotna, nie oddaje pełnego obrazu. Ogranicza się jedynie do pojedynczej transakcji, podczas gdy obrót konta powinien obejmować wszystkie operacje na danej stronie konta. Różnicę między stronami konta również nie można uznać za obrót. Różnica ta jedynie wskazuje na saldo, które jest wynikiem zestawienia obrotu debetowego i kredytowego, ale nie oddaje wartości transakcji. Definicja obrotu koncentruje się na sumie zapisów, co łączy się z analizą aktywności finansowej. W praktyce, pomijanie tej definicji prowadzi do błędnego pojmowania finansów, co może skutkować trudnościami przy sporządzaniu raportów finansowych, analizy przepływów gotówki czy planowania budżetu. Właściwe zrozumienie pojęcia obrotu konta jest kluczowe dla efektywnego zarządzania finansami oraz podejmowania świadomych decyzji ekonomicznych. Wiedza ta jest fundamentem dobrych praktyk w rachunkowości i zarządzaniu finansami.
Pytanie 40

Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli ustal, która brygada robotnicza uzyskała najwyższą wydajność pracy w przeliczeniu na 1 roboczogodzinę.

BrygadaLiczba robotnikówCzas pracy (w godz.)Liczba wyrobów (w szt.)
A.108400
B.85320
C.58360
D.67294
A. C.
B. D.
C. A.
D. B.
Brygada C uzyskała najwyższą wydajność pracy w przeliczeniu na 1 roboczogodzinę, co potwierdzają obliczenia, które wskazują na 9 wyrobów na roboczogodzinę. Wydajność pracy jest kluczowym wskaźnikiem efektywności produkcji, a jej optymalizacja jest istotna z punktu widzenia zarządzania zasobami ludzkimi i technologicznymi. W kontekście analizy wydajności, istotne jest porównywanie danych wszystkich brygad, aby zidentyfikować najlepsze praktyki, które można wdrożyć także w innych zespołach. Dla przedsiębiorstw produkcyjnych, dążenie do zwiększenia liczby wyrobów na roboczogodzinę powinno być integralną częścią strategii operacyjnej. Ponadto, zastosowanie metod takich jak lean management czy sześć sigma może przyczynić się do dalszej poprawy wydajności, poprzez eliminację marnotrawstwa i optymalizację procesów. Zrozumienie tych wskaźników nie tylko wspiera skuteczne zarządzanie, ale również pozytywnie wpływa na wyniki finansowe firmy.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej