Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik weterynarii
Kwalifikacja: ROL.12 - Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych
Data rozpoczęcia: 7 stycznia 2026 15:14
Data zakończenia: 7 stycznia 2026 15:24

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W przypadku jakiej choroby zakaźnej, objętej obowiązkowym zwalczaniem, wykorzystuje się test tuberkulinowy wstrzyknięty w skórę?

A. Paratuberkulozy bydła

B. Brucelozy bydła

C. Nosacizny koni

D. Gruźlicy bydła

Śródskórny test tuberkulinowy jest kluczowym narzędziem w monitorowaniu gruźlicy bydła, ponieważ pozwala na wykrycie zakażenia Mycobacterium bovis, odpowiedzialnego za tę chorobę. Test ten polega na wprowadzeniu tuberkuliny, czyli białka pochodzącego z patogenu, do skóry bydła. Reakcja skórna, która powstaje w miejscu iniekcji, jest oceniana po 72 godzinach. W przypadku pozytywnej reakcji, co wskazuje na wcześniejszy kontakt zwierzęcia z bakterią, zaleca się dalsze kroki, takie jak izolacja i diagnostyka. Praktyczne zastosowanie tego testu w hodowli bydła jest nieocenione, ponieważ pozwala na wczesne wykrywanie choroby, a tym samym ograniczenie jej rozprzestrzeniania w stadach. Gruźlica bydła jest chorobą, która nie tylko wpływa na zdrowie zwierząt, ale również ma istotne znaczenie ekonomiczne. Utrzymanie czystości stada i wdrożenie strategii monitorowania jest zgodne z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) oraz lokalnymi normami weterynaryjnymi, co podkreśla znaczenie tego testu w praktyce weterynaryjnej.

Pytanie 2

Wartość pH treści żwacza wynosząca 7,5 wskazuje na

A. normę

B. kwasicę

C. ketozę

D. zasadowicę

Z tej treści żwacza, której pH wynosi 7,5, można wnioskować, że mamy do czynienia ze stanem zasadowicy. To oznacza, że w żwaczu jest za dużo alkalicznych substancji. Normalne pH powinno być w granicach 6,0 do 7,0, więc taki wynik jak 7,5 jest już trochę za wysoko. Przyczyny tego mogą być różne, na przykład dieta bogata w zasadowe składniki, jak alkaliczne pasze, co prowadzi do nadmiernej alkalizacji płynów żwacza. To z kolei może powodować różne problemy, na przykład zaburzenia mikroflory żwacza, co wpływa na fermentację i wchłanianie składników odżywczych przez zwierzęta. Dlatego warto kontrolować pH treści żwacza w kontekście diety, żeby utrzymać równowagę kwasowo-zasadową. Dokonanie zmian w diecie, na przykład ograniczenie pasz bogatych w węglowodany, a dodanie czegoś z włóknami, może pomóc w regulacji pH i zminimalizować ryzyko zasadowicy. Takie podejście to najlepsze praktyki w hodowli bydła.

Pytanie 3

Jakie badanie krwi powinno być przeprowadzone u psa w przypadku podejrzenia babeszjozy?

A. Jonogram

B. Rozmaz

C. OB

D. Lipidogram

Rozmaz krwi to naprawdę ważne badanie, kiedy mamy podejrzenie babeszjozy, czyli choroby, którą wywołują pasożyty z rodziny Babesia. Te pasożyty atakują czerwone krwinki u psów. Dzięki temu badaniu możemy sprawdzić, jak wygląda morfologia krwi, a także zobaczyć, czy są tam te charakterystyczne zmiany, czyli pasożyty w krwinkach. Kluczowe jest, żeby próbki krwi były dobrze pobrane i później przebadane pod mikroskopem, co pozwala weterynarzom na szybkie postawienie diagnozy. Kiedy mamy do czynienia z babeszjozą, można zauważyć różne formy tych pasożytów, jak trofozoity, w krwi. Najlepiej robić rozmaz w momencie, kiedy objawy są już widoczne, bo wtedy pasożyty są najbardziej aktywne. Poza tym, badanie to pomaga też ocenić inne parametry krwi, jak liczba czerwonych krwinek, co jest ważne, żeby zrozumieć, jak ogólnie wygląda stan zdrowia psa. W weterynarii szybka diagnoza babeszjozy dzięki rozmazowi krwi jest kluczowa, żeby skutecznie leczyć i uratować psa.

Pytanie 4

Eliminacja szkodliwych gryzoni przy użyciu metod chemicznych, fizycznych lub biologicznych to

A. dezodoryzacja

B. dezynsekcja

C. deratyzacja

D. dezynfekcja

Deratyzacja to proces zwalczania szkodliwych gryzoni, który jest kluczowym elementem w zarządzaniu szkodnikami w różnych środowiskach, takich jak budynki mieszkalne, przemysłowe oraz przestrzenie publiczne. W ramach deratyzacji stosuje się różne metody, w tym chemiczne (np. trutki), fizyczne (np. pułapki) oraz biologiczne (np. naturalni drapieżnicy). Przykładowo, w placówkach gastronomicznych przeprowadza się regularne kontrole i deratyzację, aby zapewnić bezpieczeństwo żywności. Ponadto, zgodnie z europejskimi standardami zarządzania szkodnikami (np. EN 16636), deratyzacja powinna być częścią szerszego planu zapobiegania infestacjom, co obejmuje również monitoring i edukację personelu. Umiejętność skutecznego przeprowadzania deratyzacji jest niezbędna dla profesjonalnych firm zajmujących się zwalczaniem szkodników, aby zapewnić efektywność i minimalizować ryzyko powrotu gryzoni.

Pytanie 5

Jaki rodzaj oddychania jest właściwy dla zdrowego kota?

A. Piersiowy

B. Piersiowo-brzuszny

C. Brzuszny

D. Brzuszno-piersiowy

Odpowiedź "piersiowo-brzuszny" jest prawidłowa, ponieważ zdrowe koty oddychają głównie w sposób piersiowo-brzuszny, co oznacza, że podczas wdechu zarówno klatka piersiowa, jak i brzuch się rozszerzają. Taki typ oddychania jest u kotów efektywny, ponieważ umożliwia maksymalne wykorzystanie pojemności płuc oraz zapewnia optymalne dotlenienie organizmu. Oddychanie piersiowo-brzuszne jest również bardziej naturalne dla kotów, które są zwierzętami o elastycznych ciałach, co pozwala im na swobodne poruszanie się i wykonywanie skoków. W praktyce, właściciele kotów powinni obserwować wzory oddychania swoich pupili, aby zauważyć jakiekolwiek nieprawidłowości, które mogą wskazywać na problemy zdrowotne, takie jak choroby układu oddechowego czy stres. W przypadku wystąpienia takich problemów, zaleca się konsultację z weterynarzem, który pomoże w ocenie stanu zdrowia zwierzęcia oraz zaproponuje odpowiednie leczenie. Zgodnie z dobrą praktyką, regularne badania weterynaryjne oraz odpowiednia dieta mają kluczowe znaczenie dla utrzymania zdrowia układu oddechowego kota.

Pytanie 6

Kto dokonuje powołania Głównego Lekarza Weterynarii?

A. Prezesa Rady Ministrów

B. Prezydenta RP

C. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

D. Sejm RP

Główny Lekarz Weterynarii jest kluczową postacią w systemie ochrony zdrowia zwierząt w Polsce. Jego powołanie przez Prezesa Rady Ministrów jest zgodne z regulacjami wynikającymi z Ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. To właśnie na tym szczeblu zarządzania odbywa się koordynacja działań mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa sanitarno-epidemiologicznego w kraju. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest sytuacja, w której Główny Lekarz Weterynarii podejmuje decyzje dotyczące ogłaszania stanu epidemii w przypadku wystąpienia chorób zakaźnych zwierząt, takich jak afrykański pomór świń, co ma bezpośredni wpływ na branżę rolniczą i zdrowie publiczne. Należy również zauważyć, że Główny Lekarz Weterynarii współpracuje z różnymi instytucjami krajowymi oraz międzynarodowymi, co podkreśla znaczenie jego roli w systemie ochrony zdrowia zwierząt. W praktyce, ta centralna rola w strukturze zarządzania państwowym przyczynia się do efektywności działań w zakresie zdrowia zwierząt i ich wpływu na gospodarkę oraz bezpieczeństwo żywnościowe. Warto podkreślić, że standardy zarządzania w tym zakresie są zgodne z wytycznymi Unii Europejskiej, co potwierdza znaczenie Głównego Lekarza Weterynarii w międzynarodowym kontekście.

Pytanie 7

Termin odnoszący się do sytuacji, w której wirusy są obecne w krwi i mają zdolność do namnażania się, to

A. toksemia

B. posocznica

C. wiremia

D. sepsa

Wiremia to stan, w którym wirusy są obecne w krwiobiegu, co może prowadzić do ich namnażania się w organizmie. Zjawisko to jest szczególnie istotne, ponieważ obecność wirusów we krwi może być kluczowa w diagnozowaniu chorób wirusowych, takich jak HIV, wirusowe zapalenie wątroby czy grypa. W praktyce klinicznej, wykrycie wiremii może wymagać zastosowania specjalistycznych badań laboratoryjnych, takich jak PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy), które pozwalają na szybkie i dokładne określenie obecności wirusa. Wiedza na temat wiremii jest także niezwykle ważna w kontekście epidemiologii, gdyż pozwala na monitorowanie rozprzestrzeniania się wirusów w populacji oraz podejmowanie odpowiednich działań zapobiegawczych. Dobrym przykładem zastosowania tej wiedzy jest leczenie pacjentów z HIV, gdzie kontrola wiremii jest kluczowa dla oceny skuteczności terapii antyretrowirusowej oraz minimalizacji ryzyka przeniesienia wirusa na innych. Standardy CDC oraz WHO podkreślają znaczenie badań na wirusy krwi w kontekście zdrowia publicznego, co czyni wiremię kluczowym zagadnieniem w medycynie.

Pytanie 8

Podczas badania kota zaobserwowano niezwykle szybkie tętno. Taki stan określa się mianem

A. bradykardii

B. mikrokardii

C. tachykardii

D. miokardii

Tachykardia to stan charakteryzujący się przyspieszeniem akcji serca, w którym tętno przekracza 100 uderzeń na minutę u dorosłego zwierzęcia. W przypadku kotów, tachykardia może być wynikiem różnych czynników, takich jak stres, ból, gorączka czy choroby serca. Diagnostyka tego stanu wymaga dokładnej oceny objawów towarzyszących oraz przeprowadzenia badań, takich jak elektrokardiogram (EKG) i badania krwi. Praktyczne zastosowanie wiedzy o tachykardii obejmuje monitorowanie stanu zdrowia zwierzęcia oraz podejmowanie interwencji w sytuacjach kryzysowych. W sytuacjach nagłych, takich jak uraz czy zatrucie, znajomość objawów tachykardii może pomóc w szybkiej reakcji oraz zapewnieniu odpowiedniej opieki weterynaryjnej. Istotne jest, aby weterynarze i właściciele zwierząt byli świadomi tych objawów i potrafili zareagować, co może znacząco wpłynąć na rokowania i zdrowie zwierzęcia.

Pytanie 9

W przypadku stwierdzenia złamania kończyny u zwierzęcia podczas rozładunku na terenie rzeźni, co należy zrobić?

A. ubój sanitarny w środku transportu

B. ubój z konieczności w hali

C. ubój z konieczności w środku transportu

D. ubój sanitarny w hali

Odpowiedź 'ubój z konieczności w środku transportu' jest uzasadniona sytuacją, w której zwierzę doznaje urazu, w tym przypadku złamania kończyny. W przypadku wystąpienia takich okoliczności, kluczowe jest szybkie i humane działanie, aby zminimalizować cierpienie zwierzęcia. W praktyce oznacza to, że jeśli zwierzę jest przewożone i odnosi uraz, decyzja o uboju z konieczności powinna być podjęta na miejscu zdarzenia, co jest nie tylko zgodne z zasadami dobrostanu zwierząt, ale również standardami ochrony zwierząt podczas transportu. Ubój w środku transportu powinien być przeprowadzany wedle obowiązujących przepisów i norm, które zapewniają, że proces przebiega w sposób jak najmniej stresujący. Warto również zaznaczyć, że podejmowanie decyzji o uboju z konieczności w takich sytuacjach powinno zawsze opierać się na ocenie stanu zdrowia zwierzęcia przez wykwalifikowany personel weterynaryjny. Tego rodzaju standardy są opisane w regulacjach dotyczących dobrostanu zwierząt oraz w odpowiednich procedurach operacyjnych dla zakładów przetwórstwa mięsnego.

Pytanie 10

Na rysunku przedstawiono sondę

A. convex.

B. liniową.

C. dopochwową.

D. sektorową.

To, co pokazałeś na rysunku, to sonda liniowa. Te sondy mają prostokątną głowicę i działają tak, że wysyłają fale ultradźwiękowe w jednej linii. Dzięki temu można uzyskać naprawdę szczegółowy obraz. Są super do badania powierzchownych struktur, więc często je wykorzystuje się w ultrasonografii naczyniowej i ortopedycznej, a także w diagnostyce mięśniowo-szkieletowej. Na przykład, dzięki tym sondom możemy ocenić stan żył i tętnic, a także zlokalizować jakieś zmiany w tkankach podskórnych. W praktyce lekarze korzystając z sondy liniowej mają możliwość dokładniejszej oceny morfologii i funkcji układu krążenia. To mega ważne, bo na przykład w przypadku zakrzepicy trzeba to zbadać na piątke. A jeśli chodzi o ultrasonografię, to pamiętaj, że operator musi też znać się na odpowiednich kątach padania fal i ustawienia głowicy, bo to wpływa na jakość wyników.

Pytanie 11

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 12

Program SPIWET ma na celu

A. nadzorowanie ryzyka epizootycznego

B. wydawanie paszportów dla bydła i koniowatych

C. śledzenie liczby jednostek kontrolowanych przez Inspekcję Weterynaryjną

D. rejestrowanie zakładów zajmujących się przetwórstwem mięsa

Program SPIWET jest kluczowym narzędziem wspierającym Inspekcję Weterynaryjną w monitorowaniu i zarządzaniu stanem zdrowia zwierząt oraz podmiotami podlegającymi nadzorowi weterynaryjnemu. Jego głównym celem jest zbieranie i analiza danych dotyczących zakładów przetwórstwa mięsnego oraz innych jednostek związanych z gospodarką zwierzęcą. Monitoring ilości podmiotów objętych nadzorem umożliwia lepsze planowanie działań kontrolnych, co jest istotne dla utrzymania wysokich standardów zdrowotnych i jakości produktów mięsnych. Przykładami zastosowania SPIWET mogą być analizy epidemiologiczne, które pozwalają na szybką identyfikację potencjalnych zagrożeń oraz podejmowanie działań prewencyjnych w związku z chorobami zakaźnymi. Dodatkowo, program wspiera działania w zakresie bioasekuracji, co jest istotne w kontekście zapobiegania rozprzestrzenieniu chorób zwierzęcych i ochrony zdrowia publicznego. Użycie takich narzędzi jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu zdrowiem zwierząt i bezpieczeństwem żywności, co jest kluczowe w kontekście globalnych standardów, takich jak te określone przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt (OIE).

Pytanie 13

Zastosowanie ogłuszania przez zanurzenie w wodzie pod napięciem jest akceptowane w odniesieniu do

A. owiec.

B. bydła.

C. drobiu.

D. świn.

Ogłuszanie drobiu poprzez zanurzenie w rynnie z wodą pod napięciem jest dozwolone i stanowi jedną z metod humanitarnego uśmiercania ptaków. Procedura ta jest zgodna z wytycznymi unijnymi oraz międzynarodowymi standardami, które promują dobrostan zwierząt. W przypadku drobiu, ogłuszanie w wodzie elektrycznej pozwala na szybkie i skuteczne znieczulenie przed dalszymi procesami, co minimalizuje cierpienie zwierząt. W praktyce, stosując tę metodę, zwierzęta są umieszczane w rynnie, gdzie prąd elektryczny powoduje natychmiastowe uniesienie ich stanu świadomości. Ważne jest, aby urządzenia były odpowiednio skalibrowane i spełniały normy techniczne, co zapewnia skuteczność procesu. Dobrostan zwierząt oraz minimalizacja stresu są kluczowymi czynnikami w nowoczesnych praktykach hodowlanych, a metoda ta jest szeroko stosowana w zakładach przetwórczych, które dążą do spełnienia wymogów etycznych oraz prawnych.

Pytanie 14

Jak nazywa się badanie, które pozwala na diagnozowanie chorób jelita grubego?

A. artroskopii

B. gastroskopii

C. kolonoskopii

D. rynoskopii

Kolonoskopia to takie serio ważne badanie, które pozwala spojrzeć na stan jelita grubego i końcówki jelita cienkiego. W trakcie tego badania lekarz wprowadza elastyczny instrument, zwany kolonoskopem, przez odbyt. Dzięki temu może zobaczyć, jak wygląda błona śluzowa jelita. To badanie jest wyjątkowo potrzebne, zwłaszcza przy diagnozowaniu różnych problemów, jak polipy, choroby zapalne jelit, a nawet rak jelita grubego. Z mojego doświadczenia, zaleca się je osobom powyżej 50. roku życia lub wcześniej, jeśli mają jakieś ryzyko, zwłaszcza jeśli w rodzinie były przypadki nowotworów jelita. Co ciekawe, podczas kolonoskopia można też robić drobne zabiegi, jak np. usuwanie polipów czy pobieranie biopsji, więc to nie jest tylko klasyczne badanie. Ważne, żeby robić to regularnie, bo może to naprawdę pomóc w wykryciu chorób na wczesnym etapie, co z kolei zwiększa szanse na skuteczne leczenie.

Pytanie 15

Jakie zwierzęta przeznaczone do uboju muszą mieć aktualne świadectwo zdrowia wydane przez Urzędowego Lekarza Weterynarii?

A. Cielęta

B. Owce

C. Bydło

D. Świnie

Wybór bydła, owiec czy cieląt mógł być efektem nieporozumienia dotyczącego wymagań w kwestii dokumentacji zdrowotnej zwierząt rzeźnych. Chociaż przepisy wymagają świadectwa zdrowia dla wszystkich zwierząt, to jednak świnie są szczególnie pilnie kontrolowane z powodu ryzyka przenoszenia chorób na ludzi i inne zwierzęta. W porównaniu do bydła, owiec i cieląt, które także wymagają takich świadectw, nie są one tak mocno obserwowane jak świnie. Można się pogubić, bo wszystkie te zwierzęta mają swoje normy weterynaryjne, ale kluczem jest to, że świnie są szczególnie poddawane nadzorowi, ze względu na zagrożenie chorobami jak afrykański pomór świń. Kiedy hodowcy nie są na bieżąco z przepisami, mogą myśleć, że wszystkie zwierzęta są traktowane tak samo, jeśli chodzi o wymogi zdrowotne. To zrozumienie jest naprawdę ważne, żeby utrzymać odpowiednie standardy higieny i bezpieczeństwa w produkcji żywności, co jest istotne dla zdrowia publicznego i dobrostanu zwierząt.

Pytanie 16

W trakcie niektórych chorób związanych z niedoborem występuje zjawisko koprofagii, co oznacza

A. zjadanie kału

B. lizanie ścian

C. picie moczu

D. spożywanie ciał obcych

Koprofagia, czyli jedzenie kału, to dość specyficzne zjawisko, które może występować w przypadku różnych chorób niedoborowych. Przeważnie jest to związane z tym, że zwierzęta nie dostają wystarczającej ilości składników odżywczych w diecie. Na przykład, u niektórych psów może to być sposób na uzupełnienie brakujących wartości odżywczych, zwłaszcza gdy mają ograniczony dostęp do jedzenia. W sytuacji, gdy zwierzęta są w trudnych warunkach, mogą czuć większe zapotrzebowanie na pewne substancje, które znajdują się w ich własnych odchodach. Dlatego ważne jest, by weterynarze i opiekunowie zwierząt rozumieli, jak działa koprofagia, bo to może pomóc w diagnozowaniu i leczeniu problemów żywieniowych. Dobrze jest również znać standardy żywieniowe i zasady, by uniknąć sytuacji, które mogą prowadzić do tego zjawiska i promować zdrowe nawyki żywieniowe.

Pytanie 17

Jaka jest optymalna temperatura wewnętrzna ciała psa?

A. 40,5 °C

B. 36,6 °C

C. 39,9 °C

D. 38,5 °C

Optymalna temperatura wewnętrzna ciała psa wynosi około 38,5 °C. Jest to wartość, która mieści się w standardowym zakresie temperatur dla psów, który zazwyczaj wynosi od 38 do 39,2 °C. Prawidłowa temperatura ciała jest istotnym wskaźnikiem zdrowia zwierzęcia i jej monitorowanie jest kluczowe w praktyce weterynaryjnej. W przypadku psów o obniżonej lub podwyższonej temperaturze ciała, warto zwrócić uwagę na objawy mogące wskazywać na stany zapalne, infekcje czy inne problemy zdrowotne. Na przykład, gdy temperatura przekroczy 39,5 °C, może to sugerować gorączkę, co jest zazwyczaj oznaką reakcji organizmu na chorobę. Z kolei temperatura poniżej 37,5 °C może wskazywać na hipotermię. W praktyce, weterynarze regularnie zalecają pomiar temperatury u zwierząt w ramach standardowych badań lekarskich, co pozwala na szybką diagnostykę i podjęcie odpowiednich działań w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości. Ponadto, warto pamiętać, że temperatura ciała psów może się różnić w zależności od rasy, wieku i aktywności fizycznej, dlatego zrozumienie tych zmiennych jest kluczowe w utrzymaniu zdrowia psa.

Pytanie 18

W dolnej części żołądka u bydła analizuje się ruchy

A. płodu

B. jelit

C. żwacza

D. ksiąg

Ruchy żwacza są kluczowym wskaźnikiem zdrowia i dobrostanu bydła. Żwacz jest pierwszym z czterech żołądków u przeżuwaczy i odgrywa istotną rolę w procesie trawienia. Jego ruchy, czyli tzw. perystaltyka, są odpowiedzialne za mieszanie treści pokarmowej oraz jej transport do kolejnych części układu pokarmowego. Odpowiednia częstość i rytm ruchów żwacza wskazują na prawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego. W praktyce weterynaryjnej oraz w hodowli bydła, regularne monitorowanie ruchów żwacza jest niezbędne w diagnostyce problemów zdrowotnych, takich jak niedożywienie, choroby metaboliczne, czy stres. W przypadku spadku aktywności żwacza, hodowca powinien zwrócić szczególną uwagę na dietę zwierzęcia i warunki hodowlane, a także przeprowadzić dodatkowe badania, aby wykluczyć poważne schorzenia. Warto podkreślić, że standardy dobrostanu zwierząt, takie jak te określone przez organizacje takie jak World Animal Protection, zalecają monitorowanie zachowań żywieniowych jako kluczowego elementu oceny dobrostanu bydła.

Pytanie 19

U 8-letniej suki rasy labrador lekarz weterynarii podejrzewa ropomacicze. W celu potwierdzenia diagnozy, najlepszym krokiem będzie wykonanie badania

A. RTG

B. poziomu progesteronu

C. poziomu estradiolu

D. USG

Badania poziomu hormonów, takie jak progesteron czy estradiol, nie są wystarczające do postawienia diagnozy ropomacicza, ponieważ ich wyniki mogą być mylące. W przypadku progesteronu, wartość tego hormonu może być podwyższona także w ciąży lub w fazie lutealnej cyklu estralnego, co może prowadzić do błędnych wniosków. Estradiol, z kolei, jest hormonem, którego poziom jest zmienny i również nie dostarcza jednoznacznych informacji na temat stanu macicy. Dodatkowo, badanie RTG, choć użyteczne w ocenie struktury ciała, ma swoje ograniczenia w przypadku ropomacicza. RTG może nie wykryć płynów w jamie brzusznej, a także nie daje wyraźnego obrazu struktury narządów rodnych. Często zdarza się, że badanie radiologiczne nie pozwala na postawienie rzetelnej diagnozy, co może prowadzić do opóźnień w leczeniu. Dlatego, aby uniknąć błędnych interpretacji i zapewnić dokładną diagnostykę, ultrasonografia stała się preferowaną metodą oceny stanu układu rozrodczego u suki. Skoncentrowanie się na hormonalnych badaniach oraz RTG jako głównych narzędziach diagnostycznych jest typowym błędem, który można uniknąć poprzez zrozumienie specyfiki schorzeń ginekologicznych i ich diagnostyki. Ważne jest, aby pamiętać, że skuteczna diagnostyka wymaga zastosowania odpowiednich metod obrazowania, które dostarczą precyzyjnych i adekwatnych informacji do dalszego postępowania klinicznego.

Pytanie 20

Dostarczanie paszy z dużą zawartością węglowodanów dla bydła może prowadzić do

A. mocznicy

B. kwasicy

C. zasadowicy

D. tężyczki

Kwasica u bydła jest stanem, który najczęściej występuje w wyniku nadmiernego spożycia węglowodanów, zwłaszcza w postaci skrobi i cukrów prostych. Wysoka podaż tych składników w diecie prowadzi do zwiększonej fermentacji w żwaczu, co skutkuje nadprodukcją kwasów tłuszczowych i obniżeniem pH w żwaczu. Przykładem może być sytuacja, w której bydło karmione jest paszami treściwymi, takimi jak ziarna zbóż, bez odpowiedniego wprowadzenia włókna pokarmowego. To może prowadzić do kwasicy, co objawia się spadkiem apetytu, osłabieniem, a w ciężkich przypadkach – do śmierci zwierzęcia. Aby zapobiegać kwasicy, zaleca się stopniowe wprowadzanie paszy bogatej w węglowodany, a także zapewnienie dostępu do paszy objętościowej, co sprzyja zdrowiu żwacza. Praktyka ta jest zgodna z wytycznymi dotyczącymi żywienia bydła, które podkreślają znaczenie zrównoważonej diety.

Pytanie 21

Program wspierania zwierząt bezdomnych realizowany przez gminy nie obejmuje

A. gwarancji miejsc w schroniskach.

B. kastracji zwierząt znajdujących się w schroniskach.

C. uśmiercania zwierząt.

D. opieki nad kotami żyjącymi na wolności, w tym ich karmienia.

Wiesz, takie rzeczy jak uśmiercanie zwierząt nie powinny mieć miejsca w programach opieki nad bezdomnymi zwierzakami, które organizują gminy. Skupiają się one raczej na bardziej ludzkich i ekologicznych metodach, żeby zarządzać populacją zwierząt. Na przykład, adopcja, kastracja i zapewnienie dobrych warunków dla zwierząt to priorytety, które powinny być na pierwszym miejscu. Fajnym przykładem są programy adopcyjne ze schronisk, które pozwalają zmniejszyć liczbę bezdomnych zwierząt bez stosowania drastycznych rozwiązań. Dodatkowo, dokarmianie i opieka nad kotami, które żyją na wolności, to także dobry sposób, żeby zadbać o te zwierzaki, zamiast myśleć o ich eliminacji. W dzisiejszych czasach coraz więcej ludzi myśli o prawach zwierząt, więc takie podejście jest jak najbardziej na miejscu. Myślę, że to ważne, żebyśmy dbali o naszych czworonożnych przyjaciół w sposób humanitarny.

Pytanie 22

Inny termin na żywiciela paratenicznego to

A. ostateczny.

B. pośredni.

C. rezerwowy.

D. bezpośredni.

Żywiciel parateniczny, nazywany także rezerwowym, odgrywa kluczową rolę w cyklu życiowym niektórych organizmów, szczególnie pasożytów. Jest to organizm, w którym pasożyt może przetrwać, ale nie rozwija się do postaci dorosłej. Przykładem może być tasiemiec, który w przechowywanych w organizmie żywicieli paratenicznych np. szczurów, rozwija się w larwalnej formie, ale nie osiąga pełnego cyklu życiowego. Zastosowanie tej koncepcji w biologii i medycynie pozwala lepiej zrozumieć interakcje między organizmami i ich wpływ na ekosystemy. W praktyce, znajomość roli żywicieli paratenicznych jest istotna w epidemiologii, gdyż pomaga w identyfikacji potencjalnych rezerwuarów patogenów, co ma znaczenie w planowaniu działań profilaktycznych. Badania nad żywicielami paratenicznymi mogą również przyczynić się do odkryć w terapii chorób pasożytniczych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w biologii i medycynie.

Pytanie 23

Na podstawie fragmentu rozporządzenia wskaż decyzję, którą powinien podjąć powiatowy lekarz weterynarii w związku ze zwalczaniem choroby zakaźnej zwierząt, podlegającej obowiązkowi zwalczania.

Art. 44.1

nakazać odosobnienie, strzeżenie lub obserwację zwierząt chorych lub zakażonych albo podejrzanych o zakażenie lub o chorobę,
zakazać wydawania świadectw zdrowia, dokumentów handlowych lub przewozowych,
nakazać zabicie lub ubój zwierząt chorych lub zakażonych, podejrzanych o zakażenie lub o chorobę albo zwierząt z gatunków wrażliwych na daną chorobę zakaźną zwierząt,
zakazać używania zwierząt w celu rozmnażania,
zakazać w ognisku choroby wprowadzania, przeprowadzania i wyprowadzania, zwierząt lub sprowadzania i wywożenia produktów, zwłok zwierzęcych i środków żywienia zwierząt (...)

A. Nakazać wystawienie świadectw zdrowia.

B. Wyprowadzić wszystkie żywe zwierzęta z gospodarstwa.

C. Zezwolić na rozmnażanie zwierząt.

D. Nakazać zabicie zwierząt zakażonych, podejrzanych o zakażenie.

Odpowiedź "Nakazać zabicie zwierząt zakażonych, podejrzanych o zakażenie" jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawnymi, które regulują postępowanie w przypadku wystąpienia chorób zakaźnych wśród zwierząt. Zgodnie z art. 44.1 rozporządzenia, powiatowy lekarz weterynarii ma obowiązek podjąć działania mające na celu zwalczanie takich chorób, w tym nakazanie zabicia zwierząt, które są zakażone lub podejrzane o zakażenie. Jest to kluczowe dla ochrony zdrowia publicznego oraz dobrostanu zwierząt, ponieważ niekontrolowane rozprzestrzenienie się choroby może prowadzić do poważnych konsekwencji zarówno dla innych zwierząt, jak i dla ludzi. W praktyce, działania te są zgodne z procedurami przewidzianymi w programach zwalczania chorób zakaźnych, które są wdrażane przez służby weterynaryjne. Przykładem może być klasyczny przypadek zwalczania choroby ASF (afrykański pomór świń), gdzie szybkie i zdecydowane działania, takie jak odstrzał chorych zwierząt, są niezbędne do ograniczenia ognisk choroby i zabezpieczenia innych gospodarstw. Współpraca z innymi instytucjami, takimi jak sanepid, oraz stosowanie się do wytycznych WHO i FAO w zakresie zdrowia zwierząt, jest również kluczowe dla skutecznego zwalczania chorób zakaźnych.

Pytanie 24

Test terenowego odczynu komórkowego to badanie przeprowadzane w warunkach polowych, które umożliwia oszacowanie ilości komórek somatycznych w

A. treści żwacza

B. mleku

C. krwi

D. moczu

Terenowy Odczyn Komórkowy (TOK) jest specyficznym testem, który ma na celu ocenę liczby komórek somatycznych w mleku. Jest to kluczowe w praktykach związanych z hodowlą bydła mlecznego, ponieważ wysoka liczba komórek somatycznych jest wskaźnikiem zdrowia wymienia i może sugerować obecność infekcji, takiej jak mastitis. Regularne monitorowanie TOK pozwala na szybką identyfikację problemów zdrowotnych u krów, co przekłada się na lepszą jakość mleka oraz wyższe zyski ekonomiczne dla producentów. W przypadku stwierdzenia podwyższonego poziomu komórek somatycznych, hodowcy mogą podjąć odpowiednie działania, takie jak poprawa warunków utrzymania bydła, wdrożenie lepszych praktyk higienicznych oraz zastosowanie środków weterynaryjnych. Standardy branżowe, takie jak te określone przez World Organisation for Animal Health (OIE), podkreślają znaczenie regularnych badań jakości mleka, co czyni TOK nieocenionym narzędziem w codziennej praktyce mleczarskiej.

Pytanie 25

W obrębie gospodarstwa można przeprowadzić ubój bydła, które nie przekroczyło wieku

A. 12 miesięcy

B. 6 miesięcy

C. 24 miesięcy

D. 18 miesięcy

Ustawa o ochronie zwierząt oraz przepisy dotyczące uboju zwierząt wskazują, że ubój bydła na własny użytek jest dozwolony jedynie w przypadku zwierząt, które nie przekroczyły 6. miesiąca życia. Jest to zgodne z zasadami dobrostanu zwierząt oraz normami sanitarnymi. W przypadku bydła młodzieżowego, czyli cieląt, do 6. miesiąca życia, ubój taki jest mniej kontrowersyjny, ponieważ zwierzęta te są mniej rozwinięte, a ich mięso nie stwarza zagrożeń zdrowotnych, pod warunkiem spełnienia odpowiednich norm. Przykładowo, na wielu gospodarstwach domowych, właściciele często decydują się na chów cieląt w celu uzyskania świeżego mięsa na potrzeby własne, co jest zgodne z prawem, jeżeli nie przekraczają wspomnianego wieku. Warto również wspomnieć, że odpowiednie szkolenia dotyczące humanitarnego traktowania zwierząt oraz zasad uboju powinny być przeprowadzane na każdym etapie procesu hodowli, co stanowi nie tylko obowiązek prawny, ale także etyczny. Dodatkowo, stosowanie się do tych regulacji wspiera zrównoważony rozwój rolnictwa oraz przyczynia się do ochrony zdrowia publicznego.

Pytanie 26

Jaja inwazyjne pobrane z otoczenia mogą powodować chorobę u zwierzęcia, jaką jest

A. włośnica

B. kokcydioza

C. wągrzyca

D. glistnica

Kokcydioza, wągrzyca i włośnica to inne choroby, które są wywoływane przez różne pasożyty, a nie przez glistnicę. Kokcydioza to choroba wynikająca z działania pierwotniaków Eimeria, które atakują jelita zwierząt. Jaja kokcydiów mogą być w otoczeniu, ale sposób ich rozprzestrzeniania i zakażeń jest zupełnie inny. Wągrzyca to problem głównie bydła, który jest związany z larwami tasiemca, a nie z jajami pasożytów, i zwykle dotyczy źle przygotowanego mięsa. Włośnica też wywoływana jest przez larwy włośnia, a do zakażenia dochodzi przez jedzenie surowego lub niedogotowanego mięsa. Moim zdaniem, można pomylić te choroby z glistnicą, bo wszystkie dotyczą pasożytów, ale różnice między nimi są znaczące. W weterynarii ważne jest, żeby zrozumieć te różnice i wdrażać odpowiednie metody zapobiegania, bo błąd w identyfikacji chorób może prowadzić do złych decyzji w leczeniu, co w rezultacie wpływa na zdrowie zwierząt i efektywność hodowli.

Pytanie 27

Jaką chorobę wywołują pierwotniaki?

A. myksomatoza

B. kokcydioza

C. włośnica

D. bruceloza

Kokcydioza to choroba wywoływana przez pierwotniaki, zwane kokcydiami, które należą do grupy protistów. Te mikroorganizmy atakują jelita różnych zwierząt, w tym ptaków i ssaków, prowadząc do zaburzeń trawienia i ogólnego osłabienia organizmu. Przykładem praktycznym zastosowania wiedzy na temat kokcydiozy jest profilaktyka w hodowli drobiu, gdzie regularne badania weterynaryjne oraz stosowanie środków przeciwpasożytniczych mogą znacznie zmniejszyć ryzyko wystąpienia tej choroby. W ramach dobrych praktyk w hodowli zwierząt, ważne jest również zapewnienie odpowiednich warunków higienicznych oraz monitorowanie stanu zdrowia stada. Używanie szczepionek przeciwko kokcydiozie jest standardem w wielu hodowlach, co potwierdza skuteczność podejścia prozdrowotnego w zarządzaniu chorobami zwierząt. Zrozumienie etiologii kokcydiozy i mechanizmów działania kokcydiów jest kluczowe dla wdrażania skutecznych strategii leczenia i zapobiegania."

Pytanie 28

Na zdjęciu przedstawiony jest

A. stetoskop.

B. otoskop.

C. oftalmoskop.

D. stereoskop.

Wybór odpowiedzi innej niż oftalmoskop może wynikać z nieporozumień dotyczących funkcji poszczególnych narzędzi medycznych. Na przykład stetoskop jest urządzeniem przeznaczonym do auskultacji, czyli słuchania dźwięków generowanych przez narządy wewnętrzne, takie jak serce czy płuca. Jego zastosowanie jest zatem całkowicie inne niż w przypadku oftalmoskopu, który ma na celu ocenę stanu zdrowia oczu. Kolejnym błędnym wyborem mogłoby być stereoskop, które służy do oglądania obrazów trójwymiarowych, a jego użycie w diagnostyce medycznej jest ograniczone. Wreszcie, otoskop, będący narzędziem do badania ucha zewnętrznego i środkowego, nie ma zastosowania w kontekście oceny zdrowia oczu. Często mylone jest, że wszystkie te urządzenia mają podobne funkcje, jednak różnice w ich zastosowaniach są kluczowe w diagnostyce. Warto zatem zapoznać się z charakterystyką poszczególnych narzędzi oraz ich specyfiką, aby unikać błędów w przyszłości. Umiejętność właściwego rozpoznawania narzędzi medycznych i ich funkcji to istotna część kształcenia w dziedzinie medycyny, która ma kluczowe znaczenie dla efektywności diagnostyki i leczenia pacjentów.

Pytanie 29

W sytuacji uszkodzeń tkanek, gdy skóra nie jest przerwana, konieczne jest nałożenie okładu

A. jałowego

B. ściągającego

C. rozgrzewającego

D. chłodzącego

Okłady chłodzące przy urazach tkanek, gdzie skóra nie jest przerwana, są naprawdę dobrym pomysłem z kilku powodów. Po pierwsze, pomagają w zmniejszeniu stanu zapalnego i obrzęku, bo zwężają naczynia krwionośne, co ogranicza przepływ krwi tam, gdzie doszło do kontuzji. To jest ważne szczególnie w pierwszych godzinach po urazie, bo może zapobiec większym uszkodzeniom. W praktyce możesz użyć lodu owiniętego w ręcznik albo specjalnych żeli chłodzących. Tylko pamiętaj, żeby nie kłaść ich bezpośrednio na skórę, bo można sobie zrobić krzywdę i wywołać odmrożenia. To, co jest też istotne, to że wiele organizacji medycznych poleca stosowanie takich okładów przy urazach, jak skręcenia czy stłuczenia. Po ustąpieniu obrzęku i bólu warto pomyśleć o okładzie rozgrzewającym, żeby wspierać rehabilitację. A to podejście, czyli „zimno na początku, ciepło później”, to standard, który obowiązuje w medycynie sportowej i naprawdę działa.

Pytanie 30

Tonometr używany jest do pomiaru ciśnienia

A. żylnego

B. płynu mózgowo-rdzeniowego

C. wewnątrzgałkowego

D. parcjalnego dwutlenku węgla

Tonometr jest urządzeniem medycznym zaprojektowanym do pomiaru ciśnienia wewnątrzgałkowego, co stanowi kluczowy aspekt diagnostyki jaskry oraz innych schorzeń oczu. Pomiar ten jest istotny, ponieważ nadmierne ciśnienie wewnątrzgałkowe może prowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego i utraty wzroku. W praktyce oftalmologicznej wykorzystuje się różne metody pomiaru, takie jak tonometria applanacyjna, w której przyrząd dociska rogówkę, mierząc siłę potrzebną do jej spłaszczenia. Wartością referencyjną dla zdrowego oka jest ciśnienie w zakresie 10-21 mmHg. Regularne badania ciśnienia wewnątrzgałkowego są rekomendowane dla pacjentów z grupy ryzyka, co jest zgodne z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w zakresie profilaktyki jaskry. Dobrą praktyką jest również edukacja pacjentów na temat znaczenia monitorowania zdrowia oczu i regularnych wizyt u specjalisty.

Pytanie 31

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 32

W wynikach analizy ogólnej moczu zdrowego zwierzaka możemy zaobserwować obecność

A. hemoglobiny

B. bilirubiny

C. glukozy

D. urobilinogenu

Urobilinogen to związek organiczny, który jest produktem rozkładu bilirubiny w jelitach i jest normalnie obecny w moczu zdrowego zwierzęcia. Jego obecność w moczu jest wskaźnikiem prawidłowego funkcjonowania wątroby oraz układu pokarmowego. Urobilinogen jest wytwarzany w wyniku działania bakterii jelitowych na bilirubinę, która pochodzi z hemolizy czerwonych krwinek. W praktyce weterynaryjnej, analiza moczu pod kątem urobilinogenu jest istotna w diagnostyce chorób wątroby, takich jak marskość czy zapalenie wątroby. W przypadku zwiększonego stężenia urobilinogenu w moczu może to sugerować nadmierne wytwarzanie bilirubiny lub zmniejszone wydalanie jej przez wątrobę. Prawidłowe wartości urobilinogenu w moczu powinny być monitorowane, aby szybko zidentyfikować ewentualne problemy zdrowotne. Regularne badanie moczu jest kluczowe w profilaktyce i wczesnym wykrywaniu schorzeń, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w weterynarii.

Pytanie 33

Wskaż schorzenie, w którym obserwuje się wypuk zajawny?

A. Niedodma

B. Obrzęk płuc

C. Rozedma pęcherzykowa

D. Zapalenie płuc

Niedodma, obrzęk płuc i zapalenie płuc to różne jednostki chorobowe, które choć mogą prowadzić do problemów z oddychaniem, nie są związane z występowaniem wypuku zajawnego w taki sposób, jak rozedma pęcherzykowa. Niedodma to stan, w którym następuje zapadnięcie pęcherzyków płucnych, co skutkuje zmniejszeniem dostępnego miejsca do wymiany gazowej. W przypadku niedodmy, głównym problemem jest niedobór powietrza w płucach, a nie ich nieelastyczność, co odróżnia ją od rozedmy pęcherzykowej. Obrzęk płuc jest wynikiem nagromadzenia płynu w przestrzeni międzykomórkowej płuc, co prowadzi do trudności w oddychaniu i nie jest bezpośrednio związane z wypukiem zajawnym. Z kolei zapalenie płuc to infekcja tkanki płucnej, która także nie generuje wypuku zajawnego, lecz objawy takie jak kaszel, gorączka i ból w klatce piersiowej. Powszechnym błędem w identyfikacji jednostek chorobowych jest mylenie ich objawów z objawami rozedmy, co może prowadzić do nieprawidłowej diagnostyki i leczenia. Dlatego kluczowe jest stosowanie szczegółowych badań diagnostycznych oraz znajomość różnic między tymi schorzeniami, aby skutecznie zarządzać terapią i poprawić jakość życia pacjentów.

Pytanie 34

W ciągu 7 dni od narodzin cielęcia lub przed jego opuszczeniem przez gospodarstwo, posiadacz zwierzęcia ma obowiązek

A. złożenia wniosku o kolczyki oraz zgłoszenia tego faktu do ARiMR

B. oznakowania zwierzęcia i złożenia wniosku o paszport do zatwierdzonego dostawcy

C. złożenia wniosku o kolczyki do zatwierdzonego dostawcy

D. oznakowania zwierzęcia i zgłoszenia tego faktu do ARiMR

Wybierając odpowiedź, która mówi o oznakowaniu cielęcia i zgłaszaniu tego do ARiMR, trafiłeś w sedno. Oznakowanie zwierząt to naprawdę ważna rzecz w hodowli, bo dzięki temu można śledzić ich zdrowie i w ogóle, skąd pochodzą. Przepisy mówią, że jak masz nowo narodzone cielę, to musisz je zarejestrować w ciągu 7 dni, inaczej mogą się pojawić problemy. Zwykle robi się to poprzez zakładanie kolczyków z unikalnym numerem. Jak już zgłosisz cielę do ARiMR, masz dostęp do różnych programów wsparcia i informacji o zdrowiu swoich zwierząt, co jest mega ważne. Oznakowanie i rejestracja są też kluczowe w przypadku chorób, bo wtedy można szybko reagować i monitorować sytuację w stadzie.

Pytanie 35

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 36

W jakich komórkach namnaża się Babesia canis?

A. w leukocytach

B. w trombocytach

C. w granulocytach

D. w erytrocytach

Babesia canis to pasożyt, który należy do grupy pierwotniaków i rozwija się w erytrocytach, czyli czerwonych krwinkach. Te krwinki są naprawdę ważne, bo transportują tlen w ciele zwierząt, w tym psów. Jak pies się zarazi Babesia canis, to może rozwinąć się babeszjoza, co niestety prowadzi do różnych problemów zdrowotnych, takich jak anemia czy nawet uszkodzenia organów. W weterynarii, aby zdiagnozować tę chorobę, trzeba znaleźć pasożyta w próbce krwi. Zwykle używa się do tego mikroskopu, co jest dość standardowe. W ostatnich latach powstają też nowe testy, jak serologiczne czy PCR, które pomagają szybciej i dokładniej wykrywać zakażenia. Ogólnie rzecz biorąc, zrozumienie cyklu rozwojowego Babesia canis oraz tego, jak działa z erytrocytami, jest super ważne dla skutecznych metod zapobiegania i leczenia w praktykach weterynaryjnych.

Pytanie 37

Producent bydła, starając się o uzyskanie atestu weterynaryjnego dla gospodarstwa zajmującego się produkcją mleka surowego do skupu, nie musi przestrzegać wymagań dotyczących

A. krów formalnie wolnych od listeriozy

B. stanu technicznego sprzętu do dojenia

C. higieny przy pozyskiwaniu mleka

D. jakości bakteriologicznej wody

Dobrze wybrałeś odpowiedź o tym, że higiena podczas pozyskiwania mleka nie jest obowiązkowym wymogiem przy uzyskiwaniu atestu weterynaryjnego. Z praktycznego punktu widzenia, choć higiena jest mega ważna dla jakości mleka, to nie jest to jedyne kryterium, które musisz spełnić, żeby dostać ten atest. Ważniejsze są takie rzeczy jak stan techniczny dojarki, bo to bezpośrednio wpływa na to, jak dobrze i bezpiecznie uda się zebrać mleko. Regulacje weterynaryjne nastawiają się mocno na jakość wody, której używasz do dojenia, bo to też ma spory wpływ na to, co dostajesz w butelce. Ale pamiętaj, że przestrzeganie higieny jest kluczowe, żeby zminimalizować ryzyko zanieczyszczenia i po prostu mieć dobre mleko, co jest ważne nie tylko dla atestów, ale i dla tego, jak postrzegają cię klienci.

Pytanie 38

To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 39

Jaka powinna być temperatura sterylizacji narzędzi w autoklawie?

A. 80-110°C

B. 120-135°C

C. 190-230°C

D. 150-180°C

Temperatura sterylizacji w autoklawie powinna wynosić 120-135°C, aby skutecznie eliminować bakterie, wirusy i grzyby. Przy tej temperaturze, w połączeniu z odpowiednim ciśnieniem, dochodzi do denaturacji białek i zniszczenia struktur komórkowych mikroorganizmów. Standardy takie jak ISO 17665 oraz wytyczne Światowej Organizacji Zdrowia wskazują, że cykle sterylizacji w tej temperaturze są optymalne dla uzyskania wysokiego poziomu bezpieczeństwa i skuteczności. Przykładem zastosowania tych wytycznych jest sterylizacja narzędzi chirurgicznych, która musi spełniać rygorystyczne normy, aby zapobiec zakażeniom. Również w laboratoriach, gdzie wymagana jest najwyższa czystość, wykorzystuje się autoklawy działające w tym zakresie temperatur. Ponadto, proces ten powinien być monitorowany i weryfikowany przy użyciu wskaźników chemicznych i biologicznych, aby zapewnić, że wszystkie elementy zostały poddane właściwej sterylizacji. Znajomość tych zasad jest kluczowa dla personelu medycznego oraz laborantów, którzy muszą dbać o bezpieczeństwo pacjentów i jakość wykonywanych usług.

Pytanie 40

Na rysunku pole operacyjne przypięte jest za pomocą kleszczyków

A. Allis.

B. Kocher.

C. Backhaus.

D. Pean.

Kleszczyki typu Backhaus są super popularne w chirurgii, bo świetnie trzymają pole operacyjne. Ich ząbkowane końcówki naprawdę dobrze chwytają tkanki i materiały, co jest mega ważne, żeby nic się nie przesuwało podczas operacji. W wielu zabiegach, zwłaszcza wtedy, kiedy operujemy brzuch czy ortopedycznie, kleszczyki Backhaus to standard. Ich konstrukcja pomaga zminimalizować ryzyko uszkodzenia tkanek, co przecież jest kluczowe dla pacjenta. Poza tym, wygodny design tych kleszczyków ułatwia chirurgowi precyzyjne manewrowanie, co na pewno wpływa na efektywność całego zabiegu. Z mojego doświadczenia wiem, że dobór odpowiednich narzędzi, jak kleszczyki Backhaus, to podstawa, żeby wszystko odbyło się na jak najwyższym poziomie.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej