Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 12 kwietnia 2026 14:46
  • Data zakończenia: 12 kwietnia 2026 14:46

Egzamin niezdany

Wynik: 2/40 punktów (5,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu— sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Aby zoptymalizować operacje na bazie danych, należy stworzyć indeksy dla pól, które są często wyszukiwane lub sortowane?

A. dodać klucz obcy.
B. utworzyć indeks.
C. dodać więzy integralności.
D. stworzyć osobną tabelę przechowującą tylko te pola.
Dodawanie kluczy obcych ma na celu utrzymanie integralności danych oraz relacji między tabelami, co jest niezwykle ważne w przypadku baz danych złożonych z wielu tabel. Klucz obcy wskazuje na rekord w innej tabeli, co umożliwia zachowanie spójności danych, ale nie przyspiesza operacji wyszukiwania ani sortowania w obrębie pojedynczej tabeli. Bezpośrednio nie wpływa to na wydajność zapytań do tabeli, w której te klucze są zdefiniowane, ponieważ wciąż może być konieczne przeszukiwanie całej tabeli w celu znalezienia odpowiednich rekordów. Więzy integralności, takie jak unikalność czy niepustość kolumn, również służą do utrzymania spójności danych, ale nie przyspieszają operacji wyszukiwania. Są one narzędziem do zapewnienia, że dane są zgodne z określonymi regułami, co jest istotne, ale nie wpływa na wydajność zapytań. Stworzenie osobnej tabeli przechowującej tylko te pola mogłoby w pewnych okolicznościach pomóc w organizacji danych, jednak w praktyce wprowadziłoby to dodatkową złożoność w zarządzaniu relacjami oraz zapytaniami. Takie podejście może prowadzić do większej liczby operacji JOIN, co w dłuższym okresie może spowolnić operacje, zamiast je przyspieszyć. W rezultacie, wszystkie te metody mają swoje miejsce w architekturze baz danych, ale nie są odpowiednie w kontekście optymalizacji operacji wyszukiwania i sortowania na danych.

Pytanie 2

Fragment kodu SQL wskazuje, że klucz obcy

Ilustracja do pytania
A. jest obecny w tabeli obiekty
B. jest ustawiony na kolumnie obiekty
C. stanowi odniesienie do siebie samego
D. wiąże się z kolumną imiona
W przedstawionym fragmencie kodu SQL klucz obcy (foreign key) służy do zapewnienia integralności referencyjnej między dwiema tabelami. W tym przypadku klucz obcy wskazuje, że pole imie w jednej tabeli jest powiązane z polem imiona w tabeli obiekty. Takie podejście pomaga w utrzymaniu spójności danych, ponieważ wymusza istnienie każdej wartości w polu imie w kolumnie imiona tabeli obiekty. W praktyce oznacza to, że nie można dodać wartości do pola imie, jeśli nie istnieje odpowiadająca wartość w kolumnie imiona. Klucze obce są kluczowym elementem w projektowaniu baz danych, wspierając normalizację i redukcję redundancji danych. Prawidłowe wykorzystanie kluczy obcych pozwala na efektywne zarządzanie relacjami pomiędzy danymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie projektowania baz danych. Dodatkowo, prawidłowe stosowanie kluczy obcych przyczynia się do poprawy wydajności zapytań, ponieważ umożliwia optymalizację operacji łączenia danych. To podejście jest zgodne ze standardami SQL, a jego zastosowanie jest powszechne w różnych systemach zarządzania bazami danych jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle.

Pytanie 3

Wskaż poprawną definicję stylu CSS dla przycisku typu submit o właściwościach: czarny kolor tła, brak obramowania, marginesy wewnętrzne 5 px.

input[type=submit] {
  background-color: #000000;
  border: none;
  padding: 5px;
}                         A.

input[type=submit] {
  background-color: #ffffff;
  border: none;
  padding: 5px;
}                         B.

input=submit {
  background-color: #000000;
  border: none;
  margin: 5px;
}                         C.

input=submit {
  background-color: #000000;
  border: 0px;
  margin: 5px;
}                         D.
A. A.
B. D.
C. B.
D. C.
Dobrze! Wybrałeś prawidłową odpowiedź. Odpowiedź A jest poprawna, ponieważ to styl CSS dla przycisku typu submit spełnia wszystkie podane wymagania. Wygląda to mniej więcej tak: 'input[type='submit'] { background-color: black; border: none; padding: 5px; }'. 'input[type='submit']' to selektor, który wskazuje elementy wejściowe o typie 'submit'. Następnie, wewnątrz nawiasów klamrowych, mamy trzy deklaracje. 'background-color: black;' określa, że przycisk ma czarne tło. 'border: none;' usuwa wszelkie obramowanie. 'padding: 5px;' ustawia marginesy wewnętrzne na 5 pikseli. Pisanie czystego i efektywnego kodu CSS jest kluczową umiejętnością dla każdego doświadczonego dewelopera front-endu. Dobrze napisane style CSS mogą znacznie poprawić wydajność strony internetowej i ułatwić jej utrzymanie.

Pytanie 4

Które z pól edycyjnych zostało przedstawione w opisanym stylu, zakładając, że pozostałe atrybuty pola mają wartości domyślne, a użytkownik wpisał imię Krzysztof w przeglądarce?

Ilustracja do pytania
A. Pole 4
B. Pole 1
C. Pole 2
D. Pole 3
Jak popatrzysz na różne opcje, to widać, że tylko Pole 2 jest zgodne z tym, co ustalasz w CSS. Pole 1, choć podobne wizualnie, ma problem – brakuje mu zaokrągleń krawędzi, co pokazuje, że border-radius 7px nie zostało zastosowane. A Pole 3? Ma krawędzie zaokrąglone, ale padding jest za mały, przez co tekst prawie dotyka krawędzi – to na pewno nie jest to, co powinno być. Pole 4 z kolei wygląda na prostokąt, a zaokrąglenie nie jest wystarczające. Zwracaj uwagę na takie detale jak padding czy border-radius, bo one naprawdę są istotne! Bez takiego ogarnięcia ciężko osiągnąć dobry wygląd. Rozumienie tych elementów to klucz do robienia fajnych rzeczy z CSS. I pamiętaj o kontraście kolorów, bo bez tego teksty mogą być trudne do przeczytania. Te wszystkie zabiegi pomagają stworzyć przyjazne aplikacje, które dobrze współpracują z użytkownikami.

Pytanie 5

Warunek zapisany w JavaScript jest prawdziwy, gdy zmienna x przechowuje:

if ((!isNaN(x)) && (x > 0))
A. dowolną dodatnią wartość liczbową.
B. pusty napis.
C. dowolną całkowitą wartość liczbową.
D. napis.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wyłapałeś, że ten warunek jest prawdziwy tylko wtedy, gdy x przechowuje dodatnią wartość liczbową. Rozbijmy to na części. Funkcja isNaN(x) w JavaScript sprawdza, czy przekazany argument „nie jest liczbą” (NaN = Not a Number). Zapis z wykrzyknikiem: !isNaN(x) oznacza więc „x jest liczbą lub da się go zinterpretować jako liczbę”. Druga część warunku: (x > 0) wymusza, żeby ta wartość była większa od zera, czyli dodatnia. Operator && (AND logiczne) powoduje, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie. W efekcie if wykona się tylko wtedy, gdy x reprezentuje dodatnią liczbę (np. 1, 3.14, 100, 0.0001). Co ważne, w JavaScript !isNaN("5") też będzie prawdą, bo łańcuch "5" zostanie zrzutowany do liczby, więc w praktyce ten warunek przepuści zarówno typ number, jak i tekst, który da się przekonwertować na liczbę dodatnią. W realnych projektach taką konstrukcję stosuje się np. przy walidacji pól formularza: sprawdzamy, czy użytkownik podał sensowną wartość liczbową (np. cena, ilość sztuk, wiek) i czy nie jest ona ujemna albo zerowa. Z mojego doświadczenia lepiej jednak korzystać z Number.isNaN() i jawnie rzutować dane (np. const value = Number(x)), bo klasyczne isNaN ma parę „dziwnych” zachowań wynikających z automatycznych konwersji typów w JS. Mimo to logika w tym zadaniu jest typowa i zgodna z dobrymi praktykami: najpierw walidacja typu/wartości, potem dopiero dalsza logika biznesowa.

Pytanie 6

Jeśli zmienna $x przechowuje dowolną dodatnią liczbę naturalną, przedstawiony kod źródłowy PHP ma za zadanie wyświetlić:

$licznik = 0;
while ($licznik != $x)
{
    echo $licznik;
    $licznik++;
}
A. kolejne liczby od 0 do x-1
B. kolejne liczby od x do 0
C. losowe liczby z przedziału (0, x)
D. liczby wczytywane z klawiatury, tak długo aż zostanie wczytana wartość x

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwa odpowiedź sugeruje, że kod PHP wyświetla liczby naturalne od 0 do x-1. Przez inicjalizację zmiennej $licznik wartością 0 i stopniowe zwiększanie jej wartości o 1 w każdej iteracji pętli while, aż do osiągnięcia wartości $x, proces ten jest realizowany. Jest to typowy przykład użycia pętli while w programowaniu, gdzie chcemy wykonać dane działanie wielokrotnie, zazwyczaj do momentu, gdy spełniony jest określony warunek. Zastosowanie takiego podejścia jest powszechne nie tylko w PHP, ale w większości języków programowania. W tym konkretnym przypadku, zastosowanie pętli while pozwala na efektywne wygenerowanie liczby naturalnej w określonym zakresie, co jest często potrzebne w różnych algorytmach czy operacjach matematycznych.

Pytanie 7

Tabele: Studenci, Zapisy, Zajecia są powiązane relacją. Aby wybrać jedynie nazwiska studentów oraz odpowiadające im idZajecia dla studentów z grupy 15, należy wydać kwerendę

Ilustracja do pytania
A. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci INNER JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idStudenta;
B. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idZajecia WHERE grupa = 15;
C. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci JOIN Zapisy ON Studenci.id = Zapisy.idStudenta WHERE grupa = 15;
D. SELECT nazwisko, idZajecia FROM Studenci INNER JOIN Zapisy WHERE grupa= 15;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ta odpowiedź jest dokładnie tym, czego oczekuje się w praktycznej pracy z relacyjnymi bazami danych. Kluczowe jest tutaj poprawne połączenie tabeli Studenci z tabelą Zapisy na podstawie klucza głównego Studenci.id oraz obcego Zapisy.idStudenta. To klasyczna sytuacja, gdzie chcemy wydobyć informacje z dwóch tabel powiązanych relacją jeden-do-wielu. Dzięki użyciu JOIN oraz warunku ON określającego relację, uzyskujemy możliwość pobrania nazwisk studentów i odpowiadających im identyfikatorów zajęć. Warunek WHERE ogranicza wynik do studentów z konkretnej grupy, co jest bardzo częstym wymaganiem biznesowym np. przy generowaniu list obecności czy analizie frekwencji. Takie podejście jest czytelne, zgodne ze składnią SQL ANSI i pozwala uniknąć nieporozumień przy większych kwerendach. Moim zdaniem warto pamiętać, że stosowanie jawnych JOIN-ów zamiast łączenia 'po przecinku' czy w warunku WHERE, ułatwia późniejszą rozbudowę zapytań oraz ogranicza ryzyko tzw. 'kartesjańskiego koszmaru', czyli niekontrolowanego zwielokrotnienia rekordów. Warto też wiedzieć, że zapis ten jest optymalny wydajnościowo, bo wykorzystuje istniejące klucze i indeksy – a to podstawa dobrych praktyk w pracy z bazami danych. Generalnie, jak się opanuje ten schemat, to potem większość operacji na relacyjnych bazach danych jest dużo łatwiejsza.

Pytanie 8

Na tabeli dania, której wiersze zostały pokazane poniżej, wykonano przedstawioną kwerendę:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;
Ile wierszy wybierze ta kwerenda?
idtypnazwacena
11Gazpacho20
21Krem z warzyw25
31Gulaszowa ostra30
42Kaczka i owoc30
52Kurczak pieczony40
63wierzbowy przysmak35
72Mintał w panierce30
82Alle kotlet30
93Owoce morza20
103Grzybki, warzywka, sos15
113Orzechy i chipsy10
123Tatar i jajo15
133Bukiet warzyw10
A. 5
B. 13
C. 2
D. 8

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest jak najbardziej trafna. To zapytanie SQL, które mamy, wybiera z tabeli 'dania' te wiersze, gdzie 'typ' jest mniejszy niż 3, a 'cena' nie przekracza 30. Wiem, że dodanie 'LIMIT 5' może wydawać się istotne, ale w tym przypadku tak naprawdę nie wpływa to na wynik, bo tylko jeden wiersz pasuje – danie 'Gazpacho'. Warto pamiętać, że w SQL, gdy używamy warunku 'WHERE', łączymy je z operatorem AND, co oznacza, że muszą być spełnione jednocześnie. Klauzula 'LIMIT' jest przydatna w różnych sytuacjach, ale tutaj, nawet z ograniczeniem do 5, i tak mamy tylko jeden wynik.

Pytanie 9

Pętla w kodzie JavaScript zostanie uruchomiona

Ilustracja do pytania
A. 27 razy
B. 3 razy
C. 26 razy
D. 2 razy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pętla do-while w JavaScript wykonuje się co najmniej raz ze względu na swoją konstrukcję. W tym przypadku pętla zaczyna się od wartości x równej 1 i w każdej iteracji mnoży x przez 3. Zmienna i jest inkrementowana przy każdej iteracji, co zlicza liczbę wykonanych iteracji. Pętla kontynuuje aż do momentu, gdy x osiągnie wartość 27. Przebieg pętli wygląda następująco: początkowo x=1, po pierwszej iteracji x=3, po drugiej x=9, a po trzeciej x=27. Gdy x osiąga wartość 27, warunek pętli x!=27 przestaje być spełniony i pętla się kończy. Dlatego pętla wykonuje dokładnie 3 iteracje. Zrozumienie działania pętli do-while jest kluczowe, zwłaszcza w kontekście sytuacji, gdzie musimy zagwarantować, że blok kodu wykona się przynajmniej raz niezależnie od warunku na końcu. Tego typu pętle są często używane w aplikacjach wymagających walidacji danych wejściowych, gdzie przynajmniej jedna próba przetworzenia danych musi być wykonana.

Pytanie 10

Kod JavaScript aktywowany przez kliknięcie przycisku ma na celu ``` ```

A. zmienić styl obrazu o id i1
B. ukryć obraz2.gif
C. zamienić obraz1.gif na obraz2.gif
D. pokazać obraz2.gif obok obraz1.gif

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod JavaScript w przedstawionym przykładzie został zaprogramowany w celu zamiany źródła obrazu na nowe po naciśnięciu przycisku. Gdy użytkownik kliknie na przycisk, wywołuje on funkcję, która zmienia atrybut 'src' elementu <img> z 'obraz1.gif' na 'obraz2.gif'. Jest to typowy sposób manipulacji elementami DOM w JavaScript, co jest fundamentalnym elementem programowania interakcji na stronach internetowych. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie programowania front-end, ponieważ pozwala na dynamiczne zmiany na stronie bez konieczności przeładowania całej strony. Przykładem praktycznego zastosowania może być użycie tego typu kodu w aplikacjach webowych, gdzie użytkownik może interaktywnie zmieniać widok, na przykład w galeriach zdjęć, grach przeglądarkowych czy aplikacjach do nauki. Zrozumienie tej techniki jest kluczowe dla każdego programisty front-end, ponieważ efektywne wykorzystanie JavaScript do manipulacji DOM jest jednym z podstawowych narzędzi w budowie nowoczesnych aplikacji webowych.

Pytanie 11

Jakiego typu danych w bazie MySQL należy używać, aby zapisać datę oraz czas w jednym polu?

A. DATE
B. BOOLEAN
C. YEAR
D. TIMESTAMP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ danych TIMESTAMP w MySQL jest idealnym wyborem do przechowywania zarówno daty, jak i czasu w jednym polu, co czyni go bardzo funkcjonalnym w kontekście aplikacji wymagających ścisłej kontroli nad czasem zdarzeń. TIMESTAMP przechowuje datę i czas jako liczbę sekund, które upłynęły od 1 stycznia 1970 roku, co pozwala na łatwe manipulowanie danymi związanymi z czasem, jak obliczanie różnic między datami czy sortowanie po czasie. Przykładowo, w aplikacjach takich jak systemy rezerwacji, gdzie istotne jest nie tylko kiedy coś zostało zarezerwowane, ale również czas rezerwacji, użycie TIMESTAMP umożliwia efektywne zarządzanie danymi. Dodatkowo, TIMESTAMP automatycznie aktualizuje się, gdy rekord jest zmieniany, co jest niezwykle przydatne w kontekście audytów i monitorowania historii zmian w danych. Warto również zauważyć, że TIMESTAMP w MySQL obsługuje strefy czasowe, co czyni go bardziej uniwersalnym w międzynarodowych zastosowaniach. W standardach branżowych dobre praktyki wskazują na używanie TIMESTAMP dla operacji wymagających ścisłej synchronizacji czasowej oraz tam, gdzie istotna jest informacja o czasie zdarzenia.

Pytanie 12

Jakie słowo kluczowe wykorzystuje się do deklaracji zmiennej w języku JavaScript?

A. var
B. variable
C. instanceof
D. new

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W JavaScript, żeby zadeklarować zmienną, używa się słowa 'var'. To jeden z najważniejszych elementów tego języka. Używając 'var', tworzysz zmienną, która może mieć zasięg tylko w danej funkcji albo być dostępna globalnie, w zależności od tego, jak ją zadeklarujesz. Jeśli na przykład napiszesz 'var x = 10;', to stworzysz zmienną 'x' i przypiszesz jej wartość 10. Warto jednak zauważyć, że od momentu, gdy wprowadzono ES6, zaleca się używanie 'let' oraz 'const' do deklaracji zmiennych, bo są bardziej przewidywalne, zwłaszcza jeśli chodzi o zasięg zmiennych (block scope). Mimo to, 'var' wciąż można spotkać w wielu starych projektach i dobrze jest znać to słowo, żeby lepiej rozumieć, jak działa JavaScript. Fajnie jest ograniczać 'var' na rzecz 'let' i 'const', bo dzięki temu kod staje się bardziej przejrzysty i łatwiejszy do ogarnienia w większych projektach.

Pytanie 13

W języku PHP użyto funkcji is_int). Które z wymienionych wywołań tej funkcji zwróci wartość TRUE?

A. is_int(135)
B. is_int("135")
C. is_int(NULL)
D. is_int(13.5)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór is_int(135) jako poprawnej odpowiedzi jest uzasadniony, ponieważ funkcja is_int w języku PHP służy do sprawdzania, czy zmienna jest typu całkowitego (integer). W tym przypadku 135 jest liczbą całkowitą, co oznacza, że funkcja zwróci wartość TRUE. Użycie is_int w praktyce jest przydatne, gdy chcemy upewnić się, że nasze dane wejściowe są odpowiedniego typu, co jest szczególnie ważne w aplikacjach, gdzie typ danych ma kluczowe znaczenie, na przykład w operacjach matematycznych czy przy interakcji z bazą danych. Dobrą praktyką jest zawsze walidowanie danych, aby uniknąć potencjalnych błędów i zapewnić stabilność aplikacji. Ponadto, w PHP typy są dynamiczne, co sprawia, że błędne typy danych mogą prowadzić do trudnych do zdiagnozowania błędów, dlatego stosowanie is_int może znacząco poprawić jakość kodu i jego bezpieczeństwo. Przykładowo, przed wykonaniem operacji arytmetycznych na wartościach przekazanych z formularza, warto sprawdzić, czy są one typu integer, aby zapobiec niepożądanym zachowaniom programu.

Pytanie 14

Jakie typy danych w C++ są używane do reprezentacji liczb rzeczywistych?

A. float oraz long
B. double oraz bool
C. double oraz short
D. float oraz double

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'float i double' jest prawidłowa, ponieważ te dwa typy danych w języku C++ są przeznaczone do reprezentowania liczb rzeczywistych. Typ 'float' zajmuje 4 bajty pamięci i służy do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych o pojedynczej precyzji, co oznacza, że może reprezentować liczby z ograniczoną dokładnością. Typ 'double', z kolei, zajmuje 8 bajtów pamięci i pozwala na przechowywanie liczb zmiennoprzecinkowych o podwójnej precyzji. Dzięki temu 'double' umożliwia reprezentację znacznie większych i bardziej precyzyjnych wartości. W praktyce, typ 'float' jest często używany w sytuacjach, gdzie oszczędność pamięci jest kluczowa, na przykład w grafice komputerowej, natomiast 'double' jest preferowany w obliczeniach naukowych i inżynieryjnych, gdzie precyzja jest priorytetem. Dlatego zrozumienie różnicy między tymi typami danych oraz ich zastosowań jest niezbędne do efektywnego programowania w C++. Zgodnie z najlepszymi praktykami, programiści powinni dobierać typy danych odpowiednio do wymagań swojego projektu, zwracając uwagę na równowagę między precyzją a wydajnością.

Pytanie 15

Przypisanie w JavaScript, zapisane jako var x=true;, prowadzi do tego, że zmienna x przyjmuje typ

A. wyliczeniowym
B. liczbowym
C. logicznym
D. ciągu znaków

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Deklaracja zmiennej w języku JavaScript, przy użyciu słowa kluczowego 'var', tworzy zmienną x, której typ jest logiczny. Typ logiczny (boolean) w JavaScript ma dwa możliwe wartości: true oraz false. Jest to podstawowy typ danych, który jest szeroko używany w programowaniu do reprezentacji wartości prawda/fałsz, co jest niezbędne przy podejmowaniu decyzji, takich jak warunki w instrukcjach if, pętlach czy operacjach logicznych. Dlatego też, przypisanie wartości true do zmiennej x oznacza, że x jest typu boolean, co można zweryfikować za pomocą operatora typeof. W praktycznych zastosowaniach, typ logiczny jest niezwykle ważny, na przykład w formularzach internetowych, gdzie wartości typu boolean mogą określać, czy dany warunek został spełniony. W odniesieniu do standardów, typ boolean jest zdefiniowany w ECMAScript, co czyni go fundamentalnym elementem w programowaniu w tym języku. Zrozumienie typów danych, a szczególnie typu logicznego, jest kluczowe dla efektywnego programowania i optymalizacji kodu.

Pytanie 16

Tabela odlotów zawiera dane przedstawione na ilustracji. Wykonanie zapytania SQL spowoduje zwrócenie informacji:

SELECT id FROM odloty WHERE samoloty_id > 2 AND kierunek LIKE '_a%';
idsamoloty_idnr_rejsukierunekczasdzienstatus_lotu
11FR1646Neapol09:20:002019-07-25wystartowal
21FR1327ALICANTE09:10:002019-07-25Opóźniony 10 min
32W63425Warszawa09:45:002019-07-25odprawa
43LX5647Londyn LT10:03:002019-07-25odprawa
53LX5673Malta10:06:002019-07-25opoznienie 20 min
63LX5622Wieden10:13:002019-07-25
74LH9821Berlin10:16:002019-07-25
84LH9888Hamburg10:19:002019-07-25
A. zbiór pusty
B. 5; 8
C. 3; 5; 8
D. 4; 5; 6; 7; 8

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie SQL SELECT id FROM odloty WHERE samoloty_id > 2 AND kierunek LIKE '_a%' używa dwóch warunków w klauzuli WHERE. Pierwszy warunek samoloty_id > 2 filtruje rekordy, których pole samoloty_id jest większe niż 2. Drugi warunek kierunek LIKE '_a%' szuka w kolumnie kierunek ciągów znaków, które mają literę 'a' jako drugi znak, co jest osiągane przez użycie znaku podkreślenia '_' jako symbolu jednego dowolnego znaku. Operator LIKE pozwala na dopasowanie wzorca z użyciem symboli wieloznacznych, co jest przydatne w sytuacjach, gdy potrzebujemy znaleźć dane na podstawie częściowego dopasowania tekstu. Zastosowanie wzorca '_a%' oznacza, że szukamy tylko takich wartości, które mają co najmniej dwa znaki, a drugim znakiem musi być 'a'. W tabeli odloty, rekordy spełniające oba te warunki to rekordy 5 i 8, ponieważ ich pole samoloty_id jest odpowiednio 3 i 4 (czyli większe niż 2), a pole kierunek to odpowiednio Malta i Hamburg, które pasują do wzorca '_a%' gdzie 'M' i 'H' to odpowiednio pierwszy znak. Praktyczne zastosowanie takich zapytań SQL pozwala na efektywne przeszukiwanie baz danych pod kątem specyficznych potrzeb użytkownika, co ma kluczowe znaczenie w zarządzaniu informacjami w dużych systemach.

Pytanie 17

W JavaScript zdefiniowano obiekt. W jaki sposób można uzyskać dostęp do właściwości nazwisko?

var osoba = {imie: "Anna", nazwisko: "Kowalska", rok_urodzenia: 1985};
A. osoba::nazwisko
B. osoba[2]
C. osoba.nazwisko
D. osoba[1]

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź osoba.nazwisko jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript do właściwości obiektu można odwoływać się za pomocą notacji kropkowej. Jest to jedna z najbardziej czytelnych i powszechnie stosowanych metod dostępu do właściwości obiektu w programowaniu obiektowym. Kiedy mamy obiekt o nazwie osoba, który został zdefiniowany z właściwościami takimi jak imie, nazwisko i rok_urodzenia, notacja kropkowa pozwala bezpośrednio i intuicyjnie odczytać wartość przypisaną do klucza nazwisko. Ważne jest, aby zrozumieć, że notacja kropkowa nie tylko zwiększa czytelność kodu, ale także ułatwia jego utrzymanie i modyfikację przez innych programistów. Stosowanie tego standardu jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, promującymi pisanie zrozumiałego i efektywnego kodu. Warto również pamiętać, że notacja kropkowa jest preferowana, gdy nazwy kluczy są znane i nie zawierają znaków, które mogą kolidować z syntaksą języka, takich jak spacje. W przypadku bardziej złożonych kluczy można używać notacji nawiasowej, która mimo że jest bardziej elastyczna, nie zawsze jest tak przejrzysta jak notacja kropkowa. Przykłady praktyczne obejmują zastosowania w aplikacjach webowych, gdzie obiekty mogą reprezentować zasoby użytkownika, a notacja kropkowa umożliwia bezpośredni dostęp do danych użytkownika w celu ich wyświetlenia lub edycji w interfejsie aplikacji.

Pytanie 18

Jakiej funkcji w języku PHP należy użyć, aby nawiązać połączenie z bazą danych pod nazwą zwierzaki?

A. $polacz = server_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')
B. $polacz = sql_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')
C. $polacz = db_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')
D. $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki')

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki'); jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję mysqli_connect, która jest dedykowana do nawiązywania połączeń z bazami danych MySQL w języku PHP. Funkcja ta przyjmuje cztery argumenty: adres serwera (w tym przypadku 'localhost'), nazwę użytkownika ('root'), hasło (które jest puste w tym przykładzie) oraz nazwę bazy danych ('zwierzaki'). Użycie mysqli jest zgodne z aktualnymi standardami i dobrą praktyką w programowaniu, ponieważ oferuje szereg usprawnień w porównaniu do starszych metod, takich jak mysql_connect, które zostały usunięte w nowszych wersjach PHP. Mysqli (MySQL Improved) wspiera zarówno programowanie obiektowe, jak i proceduralne, co czyni go bardziej elastycznym. W przypadku nawiązywania połączenia warto również pamiętać o obsłudze błędów, co można osiągnąć poprzez dodatkowe sprawdzenie, czy połączenie zostało nawiązane pomyślnie za pomocą funkcji mysqli_connect_error(). Przykład poprawnego użytkowania w kodzie mógłby wyglądać następująco: $polacz = mysqli_connect('localhost', 'root', '', 'zwierzaki'); if (!$polacz) { die('Connection failed: ' . mysqli_connect_error()); }

Pytanie 19

Funkcja pg_connect w języku PHP służy do nawiązania połączenia z bazą danych

A. MS SQL
B. PostgreSQL
C. mySQL
D. MS ACCESS

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie pg_connect w języku PHP jest dedykowane do nawiązywania połączeń z bazami danych PostgreSQL, które są relacyjnymi bazami danych znanymi z dużej wydajności, elastyczności oraz wsparcia dla zaawansowanych funkcji, takich jak transakcje, procedury składowane czy różnorodne typy danych. Użycie pg_connect pozwala programistom na łatwe integrowanie aplikacji PHP z PostgreSQL, co jest kluczowe w przypadku aplikacji wymagających solidnego zarządzania danymi. Przykładowo, aby nawiązać połączenie z bazą danych, można użyć kodu: $conn = pg_connect("host=localhost dbname=mydb user=myuser password=mypassword");. Taki sposób połączenia umożliwia nie tylko dostęp do danych, ale też wykonanie zapytań SQL i zarządzanie wynikami. Dobrą praktyką jest zawsze zamykanie połączeń oraz obsługa potencjalnych błędów, co przyczynia się do stabilności aplikacji. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi bezpieczeństwa, szczególnie w kontekście aplikacji webowych, ważne jest również stosowanie technik zabezpieczeń, takich jak przygotowane zapytania, aby zapobiec atakom typu SQL injection.

Pytanie 20

W języku PHP w konstrukcji switch powinno się znajdować

A. instrukcja default
B. konstrukcja switch(wyrażenie)
C. przynajmniej dwie instrukcje case
D. instrukcja break po każdej instrukcji case

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja switch w języku PHP jest konstrukcją, która umożliwia wykonywanie różnych bloków kodu w zależności od wartości zmiennej. Kluczowym elementem tej konstrukcji jest wyrażenie, które następnie jest porównywane z różnymi wartościami zdefiniowanymi w instrukcjach case. Jeśli wartość wyrażenia pasuje do wartości case, odpowiedni blok kodu zostaje wykonany. Warto zauważyć, że konstrukcja switch nie wymaga posiadania instrukcji default ani przynajmniej dwóch instrukcji case, choć są to często używane praktyki dla pełniejszego przetwarzania różnych możliwych wartości. Przykładowo, można zdefiniować zmienną $color, a następnie użyć switch do wykonania różnych akcji w zależności od wartości tej zmiennej: switch ($color) { case 'red': echo 'Czerwony'; break; case 'blue': echo 'Niebieski'; break; default: echo 'Inny kolor'; } W tym przykładzie, jeżeli $color wynosi 'red', zostanie wyświetlona wartość 'Czerwony'. W standardach PHP wyraźnie określono, że konstrukcja switch wymaga co najmniej jednego wyrażenia, na którym będzie operować, co czyni odpowiedź nr 2 poprawną.

Pytanie 21

W skrypcie JavaScript operatory: ||, && wchodzą w skład grupy operatorów

A. przypisania
B. logicznymi
C. arytmetycznych
D. bitowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Operatory || (OR) i && (AND) w języku JavaScript są klasyfikowane jako operatory logiczne. Służą one do wykonywania operacji na wartościach boolowskich, które mogą przyjmować jedynie dwie wartości: true (prawda) oraz false (fałsz). Operator && zwraca true, jeśli oba operandy są prawdziwe, w przeciwnym przypadku zwraca false. Przykładem jest wyrażenie: true && false, które zwraca false. Operator || zwraca true, jeśli przynajmniej jeden z operandów jest prawdziwy. Na przykład, wyrażenie: false || true, zwraca true. Operatory te są powszechnie wykorzystywane w warunkach kontrolnych, takich jak instrukcje if, pętle oraz w kombinacjach z innymi operatorami. Dodatkowo, JavaScript posługuje się tzw. 'krótkim circuiting', co oznacza, że w przypadku operatora &&, jeśli pierwszy operand jest false, to nie sprawdza drugiego, ponieważ wynik będzie na pewno false. W kontekście standardów, JavaScript przestrzega specyfikacji ECMAScript, która definiuje zasady działania tych operatorów. Zrozumienie operatorów logicznych jest kluczowe dla efektywnego programowania i tworzenia złożonych warunków.

Pytanie 22

W aplikacji PHP, która zarządza bazą danych, aby uzyskać numer błędu oraz jego opis po dokonaniu jakiejkolwiek operacji, jakie funkcje powinny być wykorzystane?

A. funkcje mysqli_error i mysqli_errno
B. funkcje mysqli_error i mysqli_connect_errno
C. funkcje mysqli_error i mysqli_error_number
D. tylko funkcję mysqli_error

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź zawierająca funkcje mysqli_error i mysqli_errno jest prawidłowa, ponieważ obie te funkcje dostarczają istotnych informacji dotyczących błędów w kontekście operacji na bazie danych w PHP. Funkcja mysqli_error() zwraca opis ostatniego błędu, który wystąpił w kontekście połączenia z bazą danych. Natomiast mysqli_errno() zwraca numer tego błędu, co jest niezwykle przydatne w diagnostyce. Używanie obu funkcji razem pozwala nie tylko zidentyfikować błąd, ale również zrozumieć jego istotę. Na przykład, jeśli próbujemy wykonać zapytanie, które jest błędne syntaktycznie, można użyć tych funkcji do uzyskania zarówno komunikatu o błędzie, jak i jego kodu, co ułatwia debugowanie. W praktyce, stosowanie tych funkcji jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu PHP, ponieważ umożliwia skuteczne zarządzanie wyjątkami i błędami, co jest kluczowe w zapewnieniu stabilności aplikacji.

Pytanie 23

Na temat zmiennej predefiniowanej $_POST w języku PHP możemy stwierdzić, że

A. zawiera dane przesłane do skryptu z formularza
B. jest repliką tablicy $_COOKIE
C. zawiera informacje bezpośrednio przesłane do skryptu z ciasteczka
D. jest rozwiniętą wersją tablicy $_SESSION

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna predefiniowana $_POST w języku PHP jest kluczowym elementem, który umożliwia przesyłanie danych z formularzy HTML do skryptu PHP. Gdy użytkownik wypełnia formularz i wysyła go, wszystkie dane z tego formularza są dostępne w tablicy asocjacyjnej $_POST, co pozwala na łatwe przetwarzanie danych w backendzie. Przykładowo, jeśli formularz zawiera pola takie jak 'imię' i 'email', po wysłaniu skrypt PHP może uzyskać te wartości poprzez $_POST['imię'] oraz $_POST['email']. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w programowaniu webowym, gdzie oddziela się logikę prezentacji od logiki przetwarzania danych. Ponadto, korzystając z $_POST, programiści mogą bezpiecznie odbierać dane bez obaw o ich modyfikację przez użytkownika, ponieważ nie są one widoczne w adresie URL, jak w przypadku metody GET. Warto również zauważyć, że korzystając z $_POST, można przesyłać różnorodne dane, w tym tekst, pliki i inne formaty, co czyni tę metodę niezwykle wszechstronną.

Pytanie 24

Jakie jest zadanie poniższej pętli? ```int x = 0; while (x < 10) { mojeKsiazki[x] = new Ksiazka(); x++; }```

A. wyświetlenie danych z tabeli Ksiazka na ekranie.
B. stwórzenie jednego obiektu typu mojeKsiazki
C. uzupełnienie tablicy Ksiazka danymi.
D. stworzenie dziesięciu instancji obiektów typu Ksiazka.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionej pętli while zmienna x jest inicjowana wartością 0, a następnie w każdej iteracji pętli tworzy nowy obiekt typu Ksiazka, który jest przypisywany do elementu tablicy mojeKsiazki w indeksie x. Pętla kontynuuje działanie, aż x osiągnie wartość 10, co oznacza, że zostaną utworzone obiekty dla indeksów od 0 do 9, co łącznie daje 10 obiektów. Jest to standardowy sposób inicjalizacji tablicy obiektów w języku C#, który pokazuje, jak można dynamicznie tworzyć i przechowywać instancje klas. W praktycznych zastosowaniach, takie podejście jest bardzo użyteczne, gdy potrzebujemy przechować wiele podobnych obiektów, na przykład w aplikacjach do zarządzania danymi, gdzie każde wpisane dane może być reprezentowane przez obiekt. Poprawna alokacja pamięci oraz zarządzanie obiektami są kluczowe w programowaniu obiektowym, a umiejętność skutecznego wykorzystywania pętli do inicjalizacji tablic jest niezbędna dla każdego programisty.

Pytanie 25

Które zdarzenie języka JavaScript jest wyzwalane w momencie, gdy kursor myszy znajduje się na elemencie do którego jest przypisane?

A. onmouseup
B. onmousedown
C. onmouseout
D. onmouseover

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to onmouseover, bo właśnie to zdarzenie w JavaScript uruchamia się w momencie, kiedy kursor myszy *wchodzi* na dany element i znajduje się nad nim. Przeglądarka monitoruje położenie kursora i gdy tylko „najedziesz” na element z przypisanym zdarzeniem onmouseover, wywoływany jest podpięty handler, na przykład funkcja w JavaScript. W praktyce często używa się tego do tworzenia efektów typu podświetlanie przycisków, rozwijane menu, podpowiedzi (tooltips) albo lekkie animacje po najechaniu. Przykładowo: `<button onmouseover="this.style.backgroundColor='orange'">Najedź na mnie</button>` – w chwili najechania myszką kolor tła przycisku się zmienia. Moim zdaniem to jedno z bardziej podstawowych zdarzeń, które warto ogarnąć na początku nauki frontendu, bo pozwala szybko zrobić stronę bardziej „żywą”. W nowoczesnym kodzie raczej unika się pisania atrybutów typu onmouseover bezpośrednio w HTML i zamiast tego stosuje się `addEventListener("mouseover", handler)` w JavaScript. Jest to zgodne z dobrymi praktykami i oddziela logikę od struktury dokumentu. Warto też wiedzieć, że onmouseover różni się od onmouseenter: onmouseover propaguje się (bąbelkuje) w górę drzewa DOM, co ma znaczenie przy bardziej złożonych interfejsach. Standardowe API DOM dokładnie opisuje te różnice i przy projektowaniu interakcji dobrze jest świadomie wybierać odpowiedni typ zdarzenia. W typowych projektach webowych onmouseover jest używany głównie do prostych reakcji na najechanie, ale trzeba pamiętać, by nie przesadzać z efektami, żeby nie przeciążyć użytkownika i nie zepsuć użyteczności strony.

Pytanie 26

Jaki jest efekt wielokrotnego wykonywania kodu PHP?

if (!isset($_COOKIE["ciastko"]))
    $zm = 1;
  else
    $zm = intval($_COOKIE["ciastko"]) + 1;
setcookie("ciastko", $zm);
A. zliczanie liczby wizyt na stronie
B. pokazanie ciasteczka z zapisanym parametrem
C. zapisanie do ciasteczka wartości 1 przy każdym odświeżeniu witryny
D. dodanie danych do ciasteczka tylko przy pierwszym wejściu na stronę

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Program w PHP pokazany w pytaniu wykorzystuje mechanizm ciasteczek do zliczania liczby odwiedzin strony przez użytkownika. Mechanizm ten opiera się na zmiennej 'ciastko', która jest przechowywana w ciasteczku w przeglądarce użytkownika. Przy pierwszym uruchomieniu strony, jeśli ciasteczko nie istnieje, ustawiana jest jego wartość na 1. W kolejnych odwiedzinach wartość ta jest odczytywana i zwiększana o 1, a następnie ponownie zapisywana do ciasteczka. Dzięki temu użytkownik, odświeżając stronę, widzi aktualizowaną liczbę odwiedzin. Takie rozwiązanie jest skuteczne w śledzeniu aktywności użytkownika na stronie, ale ma swoje ograniczenia. Na przykład, jeśli użytkownik wyczyści ciasteczka w swojej przeglądarce, licznik zostanie zresetowany, co może być niepożądane w niektórych aplikacjach. Zliczanie odwiedzin z wykorzystaniem ciasteczek jest jednak popularnym podejściem ze względu na prostotę implementacji i brak potrzeby skomplikowanej infrastruktury serwerowej. W praktyce, dla bardziej zaawansowanej analizy odwiedzin, często korzysta się również z narzędzi analitycznych, jak Google Analytics, które pozwalają na śledzenie użytkowników bez wpływu na ich lokalne ustawienia przeglądarki

Pytanie 27

W instrukcji warunkowej w języku JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której zmienne a i b są większe od zera, przy czym zmienna b nie przekracza wartości 100. Taki warunek powinien być zapisany w następujący sposób:

A. if (a>0 || b> 0 || b > 100) ...
B. if (a>0 || (b> 0 && b<100)) ...
C. if (a > 0 && b > 0 || b > 100) ...
D. if (a > 0 && b > 0 && b < 100) ...

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Warunek zapisany jako 'if (a > 0 && b > 0 && b < 100)' jest prawidłowy, ponieważ spełnia wszystkie wymagane kryteria. Składnia tego wyrażenia logicznego wskazuje, że zarówno zmienna 'a' musi być większa od zera, jak i zmienna 'b' musi być większa od zera oraz mniejsza od 100. Użycie operatora '&&' (AND) oznacza, że wszystkie warunki muszą być spełnione, aby blok kodu wewnątrz instrukcji 'if' został wykonany. To jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, które zalecają, aby warunki były wyraźnie zdefiniowane i logicznie powiązane, aby uniknąć nieporozumień i błędów. W praktycznych zastosowaniach, jeśli chcemy np. przyznać użytkownikowi dostęp do systemu tylko wtedy, gdy spełnione są konkretne kryteria, takie podejście zapewnia, że nasze instrukcje są wykonywane tylko w odpowiednich okolicznościach. Dodatkowo, definiując precyzyjnie nasze warunki, zwiększamy czytelność kodu, co jest kluczowe w projektach zespołowych, gdzie wiele osób może pracować nad tym samym kodem.

Pytanie 28

Jak należy poprawnie udokumentować wzorzec weryfikacji dla pola nazwa w kodzie aplikacji JavaScript?

Ilustracja do pytania
A. /* Pole nazwa musi składać się w tej kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużych liter i dwóch małych liter. */
B. /* Pole nazwa powinno składać się w tej kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużej litery i ciągu małych liter. */
C. /* Pole nazwa może zawierać dowolny ciąg cyfr (z wyłączeniem 0), następnie musi zawierać dużą literę i ciąg minimum dwóch małych liter. */
D. /* Pole nazwa może składać się z dowolnego ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), małych i dużych liter. */

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź zakłada, że pole 'nazwa' musi zawierać określoną strukturę wyrażenia regularnego które jest kluczowym elementem w walidacji danych wejściowych w aplikacjach JavaScript. Wzorzec /[1-9]*[A-Z]{1}[a-z]{2,}$/ wskazuje że pole może zaczynać się od dowolnej liczby cyfr z wyłączeniem 0 po których następuje jedna duża litera i co najmniej dwie małe litery. Taka konstrukcja jest przydatna w tworzeniu bezpiecznych aplikacji ułatwiając wymuszenie określonego formatu danych które mogą być używane na przykład w formularzach rejestracyjnych gdzie wymagane jest podanie specyficznego identyfikatora użytkownika. Warto pamiętać że walidacja po stronie klienta jak w tym przypadku powinna być zawsze wspierana dodatkowymi sprawdzeniami po stronie serwera co jest dobrą praktyką programistyczną w celu zabezpieczenia aplikacji przed niepożądanym dostępem oraz złośliwymi atakami. Zrozumienie i stosowanie wyrażeń regularnych znacznie poprawia jakość kodu oraz jego zdolność do adaptacji w różnych warunkach technicznych co jest kluczowe w dzisiejszym dynamicznym środowisku IT.

Pytanie 29

Formularze do zarządzania bazami danych są tworzone w celu

A. wyszukiwania rekordów, które spełniają określone kryteria
B. ułatwienia wprowadzania, edytowania i usuwania danych
C. generowania raportów z danych
D. tworzenia powiązań w relacyjnych bazach danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Formularze do obsługi baz danych odgrywają kluczową rolę w procesie zarządzania danymi, pozwalając na wygodne wprowadzanie, edytowanie oraz usuwanie informacji. Są one interfejsem, który umożliwia użytkownikom interakcję z bazą danych w sposób bardziej intuicyjny niż bezpośrednie operacje na tabelach. Dzięki formularzom można zminimalizować ryzyko błędów, które mogą wystąpić podczas ręcznego wprowadzania danych, a także zautomatyzować proces weryfikacji. Przykładem może być formularz rejestracji użytkownika, w którym wszystkie dane są wprowadzane w zorganizowanej formie, co pozwala na szybkie i efektywne przetwarzanie. Formularze mogą być powiązane z regułami walidacji, co zapewnia, że jedynie poprawne dane są wprowadzane do bazy. Przykładowo, można ustawić ograniczenia na pola tekstowe, aby akceptowały jedynie określone formaty danych, takie jak adresy e-mail czy numery telefonów. Standardy, takie jak SQL i normy dotyczące projektowania baz danych, wskazują na znaczenie formularzy w kontekście utrzymania integralności danych oraz ułatwienia ich obsługi.

Pytanie 30

Jakie dane zostaną wybrane po wykonaniu poniższej kwerendy na pokazanych rekordach?

SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE "2%4";

idmarkamodelrocznik
1FiatPunto2016
2FiatPunto2002
3FiatPunto2007
4OpelCorsa2016
5OpelAstra2003
6ToyotaCorolla2016
7ToyotaCorolla2014
8ToyotaYaris2004
A. Pole id równe 7 oraz 8
B. Tylko id równe 8
C. Brak danych
D. Wszystkie id

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ zapytanie SQL SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE '2_4'; filtruje rekordy, które mają w kolumnie rocznik wartość z drugą cyfrą równą '2' i czwartą cyfrą równą '4'. W złożonym zapytaniu SQL zastosowano operator LIKE z użyciem symbolu podkreślenia (_) jako symbolu zastępczego dla pojedynczego znaku. To oznacza, że szukamy dowolnego roku, który zaczyna się od cyfry '2', ma dowolną cyfrę na drugiej pozycji i cyfrę '4' na ostatniej pozycji. Praktycznie oznacza to, że wybierane są identyfikatory pojazdów, które mają rocznik odpowiadający temu wzorcowi. W dostarczonym zbiorze danych tylko rekordy o id 7 i 8 spełniają ten warunek, ponieważ rocznik to 2014 i 2004. Tego rodzaju konstrukcja SQL jest użyteczna w sytuacjach, gdy potrzebujemy selektywnie uzyskać dane na podstawie wzorców. Operator LIKE jest bardzo efektywny w analizie danych tekstowych w bazach danych np. w raportach analitycznych gdzie kluczowe jest wyszukiwanie na podstawie wzorców. Warto zaznaczyć, że takie podejście jest zgodne ze standardami SQL, ułatwiającymi zarządzanie i filtrowanie danych w złożonych systemach bazodanowych.

Pytanie 31

Zdarzenie JavaScript, które jest wywoływane po pojedynczym kliknięciu dowolnego elementu na stronie, określa się jako

A. onClick
B. onLoad
C. onDblClick
D. onKeyDown

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zdarzenie onClick w JavaScript jest jednym z najczęściej używanych zdarzeń w interakcji użytkownika z elementami na stronie internetowej. Jego podstawowa funkcjonalność polega na rejestrowaniu pojedynczego kliknięcia na danym elemencie, co pozwala na wykonanie określonej akcji w odpowiedzi na to zdarzenie. Zdarzenie to jest szczególnie istotne w kontekście rozwoju aplikacji webowych, gdzie interaktywność jest kluczowym elementem doświadczenia użytkownika. Aby zaimplementować zdarzenie onClick, można użyć zarówno atrybutu HTML, jak i metod JavaScript, takich jak addEventListener. Przykładowo, dodając do przycisku HTML atrybut onClick, możemy bezpośrednio wywołać funkcję JavaScript, co znacząco upraszcza kod. W kontekście standardów, onClick jest częścią DOM Level 2 Events Specification, co zapewnia kompatybilność z różnymi przeglądarkami. Przykład zastosowania: <button onClick='alert("Hello World!")'>Kliknij mnie</button> wywoła okno alertu po kliknięciu przycisku. Korzystanie z onClick pozwala na tworzenie dynamicznych interfejsów, które dostosowują się do działań użytkownika, co jest kluczowe w nowoczesnym web designie i programowaniu JavaScript.

Pytanie 32

Po uruchomieniu poniższego kodu PHP na ekranie ukaże się bieżąca data w formacie:

echo date("Y-m");
A. tylko rok
B. dzień, miesiąc, rok
C. dzień oraz rok
D. rok oraz miesiąc

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "rok i miesiąc" jest prawidłowa, ponieważ funkcja date() w PHP, kiedy wykorzystujemy format "Y-m", zwraca datę w formacie roku, np. 2023, oraz miesiąca w postaci dwucyfrowej, np. 09 dla września. Warto zrozumieć, że format "Y" generuje czterocyfrowy rok, natomiast "m" generuje dwucyfrowy miesiąc. To podejście jest często wykorzystywane w aplikacjach webowych do prezentacji dat w sposób zrozumiały dla użytkowników, a także do grupowania danych według miesięcy w bazach danych. Przykładowo, w systemach raportowania finansowego, często wykorzystuje się ten format do agregacji danych sprzedażowych według miesięcy, co ułatwia analizę wyników. Użycie odpowiednich standardów w formacie daty wspomaga utrzymanie spójności i czytelności danych w różnych systemach informatycznych.

Pytanie 33

Ile razy powtórzy się pętla w JavaScript?

var x=1, i=0;
do{
    x*=3;
    i++;
}
while(x!=27);
A. 27 razy
B. 26 razy
C. 3 razy
D. 2 razy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionym kodzie JavaScript, pętla do-while wykonuje się do momentu, gdy zmienna x nie jest równa 27. Zaczynając od wartości x równej 1, przy każdym przejściu przez pętlę zmienna x jest mnożona przez 3. Kolejno, x przyjmuje wartości: 3, 9, 27. Zatem pętla wykonuje się trzy razy, ponieważ dopiero po trzecim cyklu x osiąga wartość 27, co powoduje zakończenie pętli. Do-while zawsze wykonuje przynajmniej jedno przejście, niezależnie od warunku końcowego, dzięki czemu jest przydatna w sytuacjach, gdy operacja musi być przeprowadzona co najmniej raz. Dobrym przykładem wykorzystania tego mechanizmu jest oczekiwanie na spełnienie określonego warunku, np. uzyskanie poprawnej odpowiedzi od użytkownika. Warto zwrócić uwagę, że w przypadku operacji matematycznych wymagających określonej liczby iteracji, pętla do-while zapewnia prostotę i przejrzystość implementacji, zgodnie z dobrymi praktykami zapewniającymi łatwość w czytaniu i utrzymaniu kodu.

Pytanie 34

W JavaScript metoda getElementById odnosi się do

A. znacznika HTML o podanej nazwie klasy
B. znacznika HTML o wskazanym id
C. zmiennej numerycznej
D. klasy zdefiniowanej w CSS

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda getElementById w JavaScript jest kluczowym narzędziem do interakcji z modelowaniem DOM (Document Object Model). Służy do uzyskiwania dostępu do pojedynczego elementu HTML na podstawie jego atrybutu id, co jest zgodne z zasadą unikalności identyfikatorów w dokumencie HTML. Dzięki temu programiści mogą stosunkowo łatwo manipulować pojedynczymi elementami, co jest istotne w dynamicznych aplikacjach internetowych. Przykładem zastosowania tej metody może być zmiana tekstu w elemencie <h1>, gdzie używamy getElementById('myHeader').innerHTML = 'Nowy nagłówek';. Zgodnie z dobrymi praktykami, powinno się unikać używania zduplikowanych id w dokumencie, aby zapewnić, że metoda ta zawsze zwraca jeden, a nie wiele elementów. Warto również pamiętać, że w przypadku braku elementu o podanym id, metoda zwróci null, co powinno być uwzględnione w logice aplikacji, aby uniknąć błędów. Użycie tej metody jest standardem w programowaniu JavaScript i stanowi fundament dla wielu bardziej zaawansowanych technik manipulacji DOM.

Pytanie 35

W formularzu dokumentu PHP znajduje się pole <input name="im">. Po tym, jak użytkownik wprowadzi ciąg znaków "Janek", aby dodać zawartość tego pola do bazy danych, w tablicy $_POST obecny jest element

A. Janek z następnym numerem indeksu
B. im z indeksem Janek
C. Janek o indeksie im
D. im z następnym numerem indeksu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to "Janek o indeksie im", ponieważ w PHP, gdy formularz jest przesyłany, wartości pól formularza są przekazywane do tablicy globalnej $_POST, gdzie kluczami są nazwy pól, a wartościami są dane wprowadzone przez użytkownika. W przypadku pola <input name="im">, po wprowadzeniu przez użytkownika ciągu "Janek", w tablicy $_POST pojawi się element, w którym klucz to "im", a wartość to "Janek". Zgodnie z dobrymi praktykami programistycznymi, nazwy pól powinny być zrozumiałe i znaczące, co ułatwia późniejsze przetwarzanie danych. Przykładem może być sytuacja, w której tworzymy formularz rejestracyjny; odpowiednie nazewnictwo pól, takich jak "im" dla imienia, poprawia czytelność kodu oraz jego konserwowalność. Warto dodać, że dobrym zwyczajem jest również walidacja danych przed ich przetworzeniem, aby zapewnić bezpieczeństwo aplikacji oraz uniknąć potencjalnych ataków, takich jak SQL Injection.

Pytanie 36

W zamieszczonym kodzie PHP, zamiast znaków zapytania powinien być wyświetlony komunikat:

$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkancy');
if (!$x)
    echo '??????????????????????';
A. Niepoprawne hasło do bazy danych
B. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania
C. Zapytanie zostało poprawnie przetworzone
D. Niepoprawna nazwa bazy danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W przedstawionym kodzie PHP, komunikat "??????????????????????" powinien wskazywać na błąd przetwarzania zapytania SQL. Kiedy wynik funkcji mysql_query() jest równy fałszowi (false), oznacza to, że zapytanie nie mogło zostać poprawnie wykonane. Może to być spowodowane różnymi czynnikami, takimi jak błędy w składni zapytania, problemy z połączeniem z bazą danych, lub nieprawidłowe tabele. W tym przypadku, dobrym podejściem jest użycie funkcji mysql_error() w celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat natury błędu. Przykład poprawnego kodu mógłby wyglądać tak: <p>$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkancy');<br>If (!$x) {<br>echo mysql_error();<br>}</p> Używanie tej metody pomaga w diagnostyce problemu i pozwala na szybsze jego rozwiązanie. Znalezienie i naprawienie błędów w zapytaniach SQL jest kluczowe w pracy z bazami danych, szczególnie w kontekście aplikacji internetowych, które muszą być niezawodne i efektywne.

Pytanie 37

Błędy interpretacji kodu PHP są

A. ignorowane przez przeglądarkę oraz interpreter kodu PHP.
B. zapisywane w logu pod warunkiem ustawienia odpowiedniego parametru w pliku php.ini.
C. wyświetlane w oknie edytora kodu PHP po wybraniu przycisku kompiluj.
D. zapisywane w podglądzie zdarzeń systemu Windows.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie – w PHP błędy interpretacji (parse errors, fatal errors itd.) są standardowo zapisywane do logu, o ile w konfiguracji serwera i pliku php.ini jest to włączone. Kluczowe są tu parametry takie jak `log_errors` (powinno być ustawione na `On`) oraz `error_log` (ścieżka do pliku logu). To właśnie te ustawienia decydują, czy komunikaty błędów trafią do pliku dziennika, czy zostaną po prostu zignorowane z punktu widzenia logowania. W praktyce administracyjnej i programistycznej log błędów PHP to jedno z podstawowych narzędzi diagnozowania problemów na serwerze. W środowisku produkcyjnym dobrą praktyką jest wyłączenie wyświetlania błędów w przeglądarce (`display_errors = Off`) i jednoczesne włączenie szczegółowego logowania do pliku. Dzięki temu użytkownik nie widzi wrażliwych informacji o strukturze aplikacji, a programista nadal ma pełen wgląd w to, co się posypało. Z mojego doświadczenia, dobrze skonfigurowane logi ratują masę czasu przy debugowaniu: np. gdy aplikacja zwróci białą stronę albo kod 500, pierwszy odruch to zajrzeć do `error_log` i sprawdzić dokładny komunikat, numer linii, plik, czas wystąpienia. W projektach zespołowych często stosuje się też rotację logów (logrotate) i dodatkowe narzędzia typu ELK, Graylog czy Sentry, które zbierają logi z wielu serwerów. Niezależnie od skali, zasada jest ta sama: błędy PHP powinny być automatycznie logowane, a konfiguracja w php.ini jest punktem wyjścia do ich prawidłowej obsługi i monitoringu w profesjonalnym środowisku webowym.

Pytanie 38

W języku PHP, aby nawiązać połączenie z bazą danych MySQL przy użyciu biblioteki mysqli, w poniższym zapisie w miejsce litery 'c' należy wpisać:

$a = new mysqli('b', 'c', 'd', 'e');
A. nazwa bazy danych
B. nazwa użytkownika
C. adres serwera bazy danych
D. hasło dla użytkownika

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'nazwa użytkownika' jest na pewno właściwa, bo w konstruktorze klasy mysqli w PHP musimy podać nazwę użytkownika jako drugi argument. To ważne, bo bez tych danych, czyli nazwy użytkownika i hasła, nie da się połączyć z bazą danych. Używanie mysqli to dobra praktyka, zwłaszcza jeśli chodzi o bezpieczeństwo przed atakami SQL injection. Jak chcemy się połączyć, to zapisujemy to tak: $a = new mysqli('localhost', 'nazwa_użytkownika', 'hasło', 'nazwa_bazy'). Dzięki temu możemy na przykład ściągnąć dane z tabeli 'użytkownicy'. Warto też pamiętać o walidacji danych wejściowych i korzystaniu z przygotowanych zapytań, bo to naprawdę podnosi poziom bezpieczeństwa naszej aplikacji. I nie zapominaj, żeby zamknąć połączenie po zakończonej pracy, używając metody close().

Pytanie 39

W języku PHP nie można zrealizować

A. zmiany dynamicznej zawartości strony HTML w przeglądarce
B. przetwarzania danych z formularzy
C. tworzenia dynamicznej treści strony
D. obróbki danych przechowywanych w bazach danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
PHP, jako skryptowy język programowania po stronie serwera, nie jest w stanie dynamicznie zmieniać zawartości strony HTML w przeglądarce użytkownika po jej załadowaniu. Operacje, które wykonuje PHP, są realizowane na serwerze, a wyniki tych operacji przesyłane są jako statyczny HTML do przeglądarki. Oznacza to, że jakiekolwiek zmiany w treści strony muszą być przeprowadzane przed wysłaniem odpowiedzi do klienta. Dynamiczne zmiany w istniejącej zawartości HTML w przeglądarce są realizowane za pomocą JavaScriptu, który działa po stronie klienta. Na przykład, jeśli mamy formularz, który po wypełnieniu wymaga zmiany niektórej zawartości na stronie bez jej ponownego ładowania, to właśnie JavaScript, a nie PHP, będzie odpowiedzialny za te zmiany. PHP może generować zawartość w odpowiedzi na żądania, ale nie ma możliwości interakcji z już załadowanym DOM w przeglądarce. To ograniczenie wynika z architektury webowej, w której PHP i JavaScript pełnią różne role, co jest zgodne z ogólnymi standardami tworzenia aplikacji webowych, w tym modelu MVC (Model-View-Controller), gdzie PHP obsługuje model i widok, a JavaScript kontroler.

Pytanie 40

Jednym z rodzajów testów jednostkowych jest badanie ścieżek, które polega na

A. ustaleniu punktu startowego i końcowego oraz analizie możliwych tras pomiędzy tymi punktami
B. sprawdzaniu wartości granicznych zbioru danych
C. analizie obiektów pod kątem inicjalizacji oraz uwalniania pamięci
D. stworzeniu kilku zbiorów danych o analogicznym sposobie przetwarzania i wykorzystaniu ich do przeprowadzenia testu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Analiza ścieżek jest ważnym podejściem w testowaniu jednostkowym, które polega na identyfikacji punktów początkowych i końcowych w programie oraz badaniu wszystkich możliwych dróg, jakie mogą prowadzić od jednego do drugiego. Jest to szczególnie istotne w kontekście testowania złożonych algorytmów i struktur danych, gdzie istnieje wiele warunków i ścieżek wykonania. Przykładem może być testowanie funkcji rekurencyjnych, gdzie kluczowe jest zrozumienie, jak funkcja przechodzi przez różne stany i jakie wyjścia uzyskuje. Standardy, takie jak IEEE 829, podkreślają znaczenie pokrycia testowego, które można osiągnąć poprzez analizę ścieżek. Dzięki temu można zminimalizować ryzyko błędów w kodzie, zwłaszcza w krytycznych aplikacjach, takich jak oprogramowanie medyczne czy systemy finansowe, gdzie błędy mogą prowadzić do poważnych konsekwencji.