Strona główna
Wyniki egzaminu

Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Rozpoczęcie: 21 września 2026 15:22
Zakończenie: 21 września 2026 15:34

Egzamin niezdany

Wynik: 15/40 punktów (37,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Twój wynik na tle innych

Twój wynik jest lepszy niż 22% podejść do kwalifikacji INF.03.

Porównanie z 42486 zakończonymi podejściami do tej kwalifikacji (dane zbiorcze, bez wyników indywidualnych).

Zachowaj ten wynik na koncie

Załóż darmowe konto albo zaloguj się - ten egzamin przypiszemy do Twojego konta, więc wrócisz do swoich błędów, będziesz śledzić postęp i dostaniesz powtórki dobrane do Twoich odpowiedzi.

Załóż darmowe konto Zaloguj się

Analiza przebiegu egzaminu - sprawdź jak rozwiązywałeś pytania Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Szczegółowe wyniki

Pytanie 1

Na stronie internetowej znajduje się formularz, do którego trzeba zaprogramować następujące funkcje:
– walidacja: podczas wypełniania formularza na bieżąco jest kontrolowana poprawność danych
– przesyłanie danych: po wypełnieniu formularza i jego zatwierdzeniu informacje są przesyłane do bazy danych na serwerze
Aby zrealizować tę funkcjonalność w możliwie najprostszy sposób, należy zapisać

A. walidację i przesyłanie danych w języku JavaScript

B. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHPTwoja odpowiedź

C. walidację i przesyłanie danych w języku PHP

D. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript

Poprawna odpowiedź. Walidacja w języku JavaScript jest kluczowym elementem tworzenia interaktywnych formularzy internetowych, ponieważ pozwala na sprawdzenie poprawności danych w czasie rzeczywistym, zanim użytkownik prześle formularz na serwer. Dzięki temu użytkownik otrzymuje natychmiastową informację zwrotną i może poprawić ewentualne błędy, co znacząco poprawia doświadczenie użytkownika. Typowe przykłady walidacji obejmują sprawdzanie, czy pola nie są puste, czy wprowadzone dane odpowiadają oczekiwanemu formatowi (np. adres e-mail czy numer telefonu). Po zatwierdzeniu formularza, przesyłanie danych do bazy danych powinno odbywać się przez skrypt PHP, który efektywnie obsługuje komunikację z serwerem i umożliwia zapis danych w bazie. PHP jest powszechnie stosowany w backendzie, co czyni go idealnym wyborem do przetwarzania i przechowywania danych. Przy takiej architekturze aplikacji webowej korzystamy z dobrych praktyk, takich jak oddzielenie logiki frontendowej od backendowej, co zwiększa bezpieczeństwo oraz łatwość w utrzymaniu aplikacji. Ponadto, zastosowanie AJAX w JavaScript do asynchronicznego przesyłania danych bez przeładowania strony stanowi dodatkowy atut, który poprawia płynność działania aplikacji.

Pytanie 2

Którego symbolu używa się w CSS do zdefiniowania selektora KLASY?

A. # (krzyżyk)

B. : (dwukropek)

C. * (gwiazdka)Twoja odpowiedź

D. . (kropka)Poprawna odpowiedź

Niepoprawna odpowiedź. Pozostałe symbole pełnią inne role. Krzyżyk # wskazuje selektor IDENTYFIKATORA (unikalnego w obrębie strony). Dwukropek : rozpoczyna pseudoklasę (np. :hover), a gwiazdka * to selektor uniwersalny obejmujący wszystkie elementy. Klasę oznacza kropka.

Pytanie 3

Co można powiedzieć o wyświetlonym przez witrynę tekście „test kolorów”?

<p id="p1" style="color:blue;">test kolorów</p>
<button type="button"
  onclick="document.getElementById('p1').style.color='red'">
  test</button>

A. Naciskanie przycisku test powoduje, że kolor tekstu zmienia się na przemian z niebieskiego na czerwony.Twoja odpowiedź

B. Po naciśnięciu przycisku test kolor tekstu zmienia się na czerwony.Poprawna odpowiedź

C. Tuż po otwarciu strony kolor tekstu jest czerwony.

D. Po naciśnięciu przycisku test kolor tekstu pozostaje niebieski.

Niepoprawna odpowiedź. Kod HTML przedstawia scenariusz w którym po załadowaniu strony element p1 ma styl koloru ustawiony na niebieski co oznacza że domyślnym kolorem tekstu jest niebieski Błędne zrozumienie tego kodu może prowadzić do mylnego wniosku że kolor jest czerwony już po załadowaniu co nie jest prawdą W kodzie zastosowano mechanizm onclick w elemencie button który uruchamia funkcję JavaScript zmieniającą kolor tekstu na czerwony To wyraźnie wskazuje że zmiana koloru następuje dopiero po interakcji użytkownika co jest częstym przypadkiem błędnego zrozumienia sekwencji działań w programowaniu frontendowym Nie ma również mechanizmu który umożliwiałby naprzemienne zmienianie kolorów co wyklucza możliwość istnienia cyklicznej zmiany kolorów w odpowiedzi Kod nie obejmuje logiki która mogłaby automatycznie zmieniać kolory na przemian zatem taka interpretacja jest błędna Zrozumienie manipulacji DOM i poprawne rozróżnienie między stanem początkowym a stanami dynamicznymi po interakcji jest kluczowe w efektywnym programowaniu JavaScript oraz tworzeniu intuicyjnych i responsywnych interfejsów użytkownika Dlatego ważne jest aby dokładnie analizować kod i zrozumieć jego działanie w kontekście interakcji z użytkownikiem oraz kolejności wykonywania skryptów na stronie internetowej

Pytanie 4

Który zapis wyświetli słowo „TEKST” w kolorze czarnym?

<font color="#000000">TEKST</font>

Twoja odpowiedź

<body color="black">TEKST</font>

<body bgcolor="black">TEKST</body>

<font color="czarny">TEKST</font>

Poprawna odpowiedź. Kolor czarny w zapisie szesnastkowym to #000000, więc poprawny jest <font color="#000000">TEKST</font>. Warto wiedzieć, że <font> jest dziś przestarzały - kolor ustawia się właściwością CSS color. Dlatego czarny tekst daje zapis z color="#000000".

Pytanie 5

W języku CSS przedstawione w ramce stylizacje będą miały następujące zastosowanie. Kolorem czerwonym zostanie zapisany

h1 i {color: red;}

A. jedynie tekst pochylony w nagłówku pierwszego stopniaTwoja odpowiedź

B. wyłącznie tekst pochylony we wszystkich nagłówkach

C. pełny tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz cały tekst pochylony, bez względu na jego lokalizację na stronie

D. kompletny tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz pochylony tekst akapitu

Poprawna odpowiedź. Odpowiedź 1 jest poprawna, ponieważ selektor CSS 'h1 i' odnosi się do wszystkich elementów <i> (czyli tekstu pochylonego) znajdujących się wewnątrz elementów nagłówka <h1>. Oznacza to, że tylko tekst pochylony w nagłówkach pierwszego stopnia zostanie sformatowany na kolor czerwony. Jest to przykład selektora złożonego, który jest używany do stylizowania elementów zagnieżdżonych w określonym kontekście. W praktyce, takie podejście pozwala na precyzyjne kontrolowanie stylów na poziomie struktury dokumentu HTML, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie utrzymania i czytelności kodu CSS. Podczas projektowania arkuszy stylów ważne jest, aby stosować specyficzne selektory tylko tam, gdzie jest to konieczne, aby uniknąć nadmiernego komplikowania stylów i zapewnić lepszą wydajność renderowania stron w przeglądarkach. Dodatkowo, używając właściwości 'color', możemy definiować sposób, w jaki kolor tekstu prezentuje się na stronie, co jest kluczowe dla tworzenia dostępnych i estetycznych interfejsów użytkownika.

Pytanie 6

Do czego można wykorzystać program FileZilla?

A. do interpretacji kodu PHPTwoja odpowiedź

B. do publikowania strony internetowejPoprawna odpowiedź

C. do testowania prędkości ładowania strony

D. do weryfikacji strony internetowej

Niepoprawna odpowiedź. Odpowiedzi, które wybrałeś, niestety nie dotyczą FileZilli. Mieszają się tu różne tematy, jak interpretacja kodu PHP czy testowanie wczytywania strony, co nie ma nic wspólnego z tym narzędziem. PHP jest odrębną sprawą, bo skrypty są wykonywane na serwerze, a nie przez FileZillę. Walidacja strony też dotyczy zupełnie innych rzeczy – chodzi o to, czy strona pasuje do jakichś standardów, co robią specjalne narzędzia. A testowanie prędkości wczytywania to już w ogóle inny temat, do tego są inne aplikacje. Czasem zdarza się pomylić funkcje różnych narzędzi, co prowadzi do nieporozumień. Ważne jest, żeby zrozumieć, co naprawdę robi FileZilla i jak można z niej efektywnie korzystać przy tworzeniu stron.

Pytanie 7

W CSS określono styl dla pola do edycji, które będzie miało tło w kolorze jasnozielonym po aktywacji.

input:focus { background-color: LightGreen; }

A. w każdej sytuacji

B. jeśli zostanie na nie najechane kursorem bez kliknięcia

C. gdy jest to pierwsze użycie tego elementu w dokumencie

D. po kliknięciu myszką w celu wprowadzenia tekstuTwoja odpowiedź

Poprawna odpowiedź. Odpowiedź "po kliknięciu myszą w celu zapisania w nim tekstu" jest poprawna, ponieważ reguła CSS `input:focus { background-color: LightGreen; }` definiuje styl, który ma zastosowanie, gdy pole edycyjne (input) jest w stanie "focus". Stan ten jest aktywowany, gdy użytkownik klika na pole, co pozwala na wpisywanie tekstu. To podejście jest zgodne z zasadami dostępności i użyteczności interfejsów, ułatwiając użytkownikom interakcję z formularzami. Przykładowo, w formularzach online, takie wizualne wskazanie na aktywne pole poprawia doświadczenie użytkownika, zwiększa czytelność oraz umożliwia łatwiejsze wprowadzanie danych. Warto również pamiętać, że dobrym standardem jest stosowanie kolorów tła, które są kontrastowe w stosunku do kolorów tekstu, aby zapewnić ich czytelność. Ponadto, w praktyce developerskiej, często wykorzystuje się dodatkowe efekty, takie jak animacje, które mogą poprawić interaktywność i wyrazistość reakcji na działania użytkownika. Właściwe stosowanie stylów CSS w kontekście stanu focus jest więc kluczowe dla tworzenia przyjaznych dla użytkownika interfejsów.

Pytanie 8

Na ilustracji pokazano relację jeden do wielu. Łączy ona

A. klucz obcy rezyserzy_id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli rezyserzyPoprawna odpowiedź

B. klucz obcy rezyserzy_id tabeli filmy z kluczem obcym id tabeli rezyserzy

C. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem obcym rezyserzy_id tabeli rezyserzyTwoja odpowiedź

D. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli rezyserzy

Niepoprawna odpowiedź. W kontekście relacji jeden do wielu w bazach danych często dochodzi do nieporozumień związanych z błędnym przypisaniem kluczy. Klucz podstawowy w jednej tabeli nigdy nie może być kluczem obcym w innej relacji tego typu, ponieważ klucz podstawowy musi być unikalny i jednoznacznie identyfikować rekord w swojej tabeli. Podobne błędy pojawiają się przy przypisywaniu klucza obcego jako odnoszącego się do innego klucza obcego, co nie jest prawidłowym podejściem, ponieważ klucz obcy powinien odnosić się do klucza podstawowego w innej tabeli, aby zapewnić integralność referencyjną. Klucz obcy nie może być kluczem podstawowym w relacji jeden do wielu, ponieważ naruszałoby to zasadę unikalności wymaganej dla klucza podstawowego. Częstym błędem jest także mylenie kierunku relacji, co prowadzi do projektowania niepraktycznych struktur danych, które są trudne do zarządzania i skalowania. Prawidłowe zastosowanie kluczy obcych i podstawowych oraz zrozumienie ich roli w strukturze bazy danych stanowi fundament dla efektywnego modelowania danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu systemów zarządzania relacyjnymi bazami danych. Kluczowe jest, aby projektanci baz danych byli świadomi tych zasad i potrafili je stosować w praktyce, aby uniknąć problemów z integralnością danych i późniejszymi trudnościami przy ich modyfikacji lub rozszerzaniu struktury bazy danych. Poprawne zrozumienie relacji między tabelami oraz ich implementacja jest niezbędna dla utrzymania spójności i wydajności systemów bazodanowych w długim okresie użytkowania.

Pytanie 9

W tabeli pracownicy (kolumny: nazwisko, imie, pensja, wiek) chcemy obliczyć średnią pensję. Które zapytanie jest poprawne?

SELECT VAR(pracownicy) INTO pensja

SELECT AVG(pensja) FROM pracownicy

Twoja odpowiedź

SELECT VAR(pensja) FROM nazwisko

SELECT AVG(nazwisko) FROM pracownicy

Poprawna odpowiedź. Średnią wartość z kolumny liczy funkcja agregująca AVG, której podaje się nazwę kolumny liczbowej, a po FROM - nazwę tabeli. Aby uzyskać średnią pensję, zapisuje się SELECT AVG(pensja) FROM pracownicy. Dlatego to zapytanie jest poprawne.

Pytanie 10

Na obrazie przedstawiono projekt układu bloków witryny internetowej. Zakładając, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, ich formatowanie w CSS, oprócz ustawionych szerokości, powinno zawierać właściwość

BLOK 1		BLOK 2
BLOK 3	BLOK 4
BLOK 5

A. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków.

B. clear: both dla bloku 5 oraz float: left jedynie dla 1 i 2 bloku.Twoja odpowiedź

C. float: left dla wszystkich bloków.Poprawna odpowiedź

D. clear: both dla wszystkich bloków.

Niepoprawna odpowiedź. Hmm, tutaj coś poszło nie tak. Wybrałeś opcję z `clear: both`, ale to nie do końca pasuje do tego zadania. `clear: both` w CSS służy głównie do resetowania pływania bloków, więc jak masz blok z tym ustawieniem, to następny nie będzie obok niego, tylko przesunie się na dół. A w tym przypadku nie musisz resetować pływania, bo to nie jest potrzebne. Wiem, że wybór `float: left` dla niektórych bloków może wydawać się dobrym pomysłem, ale żeby wszystko się poprawnie ułożyło, musisz zastosować `float: left` dla wszystkich bloków. I pamiętaj, żeby im ustawić szerokość, bo inaczej bloków może się nie udać ułożyć w poziomie.

Pytanie 11

Dane są zapisy w tabeli uczniowie, które zostały przedstawione na rysunku. Jaki będzie rezultat wykonania podanego zapytania SQL?

A. Liczba wierszy równa 4

B. Suma ocen równa 14

C. Wartość 3.5Twoja odpowiedź

D. Dane 4, 3, 4, 3

Poprawna odpowiedź. Zapytanie SQL SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie ma na celu obliczenie średniej wartości kolumny ocena w tabeli uczniowie. Średnia arytmetyczna jest obliczana poprzez zsumowanie wszystkich ocen i podzielenie wyniku przez liczbę rekordów. W tym przypadku mamy cztery oceny: 4 3 4 i 3. Suma tych ocen wynosi 14 a liczba rekordów to 4 co daje średnią arytmetyczną równą 3.5. W przypadku baz danych funkcja AVG() jest standardowym sposobem na obliczanie średniej wartości w zestawie danych i jest powszechnie używana w analizie danych gdzie często zachodzi potrzeba określenia centralnej tendencji. Takie podejście pozwala na szybką ocenę ogólnej wydajności lub trendów w zbiorze danych. Praktyczne zastosowanie tego mechanizmu obejmuje analizy biznesowe gdzie przeciętna wartość sprzedaży lub innych metryk może dostarczyć cennych informacji. Warto również podkreślić że AVG() ignoruje wartości NULL co jest korzystne w analizie zestawów danych o niepełnych wpisach.

Pytanie 12

Kiedy zestawi się relacją kluczy głównych dwie tabele, uzyskuje się relację o typie

A. jeden do wielu

B. wiele do wielu

C. jeden do jednegoPoprawna odpowiedź

D. wiele do jednegoTwoja odpowiedź

Niepoprawna odpowiedź. Zrozumienie relacji między tabelami w bazach danych często prowadzi do nieporozumień związanych z typami połączeń. Odpowiedzi sugerujące relacje wiele do wielu, wiele do jednego czy nawet jeden do wielu są niepoprawne w kontekście tego pytania. Relacja wiele do wielu zakłada, że wiele rekordów z jednej tabeli może być powiązanych z wieloma rekordami z drugiej tabeli. Przykładem może być sytuacja, w której studenci zapisani są na wiele kursów, a kursy mogą mieć wielu studentów. Tego typu relacje wymagają dodatkowej tabeli łączącej, co komplikuje strukturę bazy. Relacja wiele do jednego sugeruje, że wiele rekordów w jednej tabeli może odnosić się do jednego rekordu w drugiej tabeli, co nie odpowiada na pytanie o połączenie z relacjami kluczy głównych. Natomiast relacja jeden do wielu oznacza, że jeden rekord w jednej tabeli może mieć wiele powiązanych rekordów w drugiej tabeli, co również nie jest zgodne z definicją relacji jeden do jednego. Często błędne interpretacje wynikają z niepełnego zrozumienia zasad relacyjnej teorii baz danych, co może prowadzić do nieefektywnego projektowania baz danych i problemów z integralnością danych. Kluczowe jest zrozumienie, że każda relacja powinna być definiowana w kontekście jej celu oraz struktury danych, co jest fundamentalne w dobrych praktykach w zakresie projektowania baz danych.

Pytanie 13

Do jakiego celu służy certyfikat SSL?

A. zidentyfikowania posiadacza witrynyPoprawna odpowiedź

B. blokowania złośliwego oprogramowania na stronieTwoja odpowiedź

C. deszyfracji danych przesyłanych w sieci

D. zapisywania informacji o sesjach generowanych w witrynie

Niepoprawna odpowiedź. Odpowiedzi związane z blokowaniem szkodliwego oprogramowania, zapisywaniem danych o sesjach oraz deszyfracją transmitowanych danych są niepoprawne w kontekście funkcji certyfikatu SSL. Certyfikat SSL nie ma funkcji blokowania złośliwego oprogramowania, ponieważ jego zadaniem jest zapewnienie bezpieczeństwa komunikacji poprzez szyfrowanie danych. Złośliwe oprogramowanie jest zazwyczaj eliminowane przez oprogramowanie zabezpieczające, a nie przez SSL. W odniesieniu do zapisania danych o sesjach, certyfikat SSL nie przechowuje informacji o sesjach ani o użytkownikach. Sesje są zarządzane przez aplikacje serwerowe, a SSL jedynie zabezpiecza przesyłane dane podczas sesji. Co więcej, SSL nie zajmuje się deszyfracją transmitowanych danych, ponieważ szyfrowanie i deszyfrowanie danych odbywa się w momencie komunikacji, a nie jako osobny proces czy funkcja certyfikatu. SSL działa na zasadzie wymiany kluczy szyfrujących pomiędzy serwerem a klientem, gdzie dane są szyfrowane w momencie przesyłania, a następnie deszyfrowane przez odbiorcę, co również nie jest funkcją certyfikatu, ale całego protokołu zabezpieczeń.

Pytanie 14

Jak określa się proces przedstawiania informacji zawartych w dokumencie elektronicznym w formie odpowiedniej dla konkretnego środowiska?

A. Teksturowanie

B. Mapowanie

C. RenderowanieTwoja odpowiedź

D. Rasteryzacja

Poprawna odpowiedź. Renderowanie to proces, w którym dane zawarte w dokumencie elektronicznym są przekształcane w formę wizualną, która jest zrozumiała dla użytkownika. W praktyce oznacza to przekształcenie informacji na ekranie w sposób odpowiedni do kontekstu, w jakim są prezentowane. Renderowanie jest kluczowe w takich technologiach jak HTML, CSS oraz JavaScript, gdzie przetwarzane są dokumenty webowe, a ich wygląd oraz interaktywność są dostosowywane do możliwości przeglądarek. Przykładem zastosowania renderowania może być proces wyświetlania stron internetowych, gdzie przeglądarka interpretując kod HTML, CSS i JavaScript, renderuje dynamiczne treści, obrazy oraz elementy interaktywne. Rekomendowane praktyki branżowe dotyczące renderowania obejmują optymalizację czasu ładowania stron poprzez techniki, takie jak lazy loading, a także zapewnienie dostępności poprzez poprawne użycie znaczników semantycznych. W kontekście grafiki komputerowej, renderowanie jest również używane do generowania obrazów z modeli 3D, gdzie zaawansowane algorytmy renderujące tworzą realistyczne obrazy w grach komputerowych czy symulacjach wizualnych. Zrozumienie procesu renderowania jest kluczowe dla twórców treści cyfrowych, programistów oraz specjalistów od UX/UI.

Pytanie 15

Której pseudoklasy CSS użyć, aby element zmieniał kolor po najechaniu kursorem?

:hover

Twoja odpowiedź

:active

:visited

:coursor

Poprawna odpowiedź. Pseudoklasa :hover zmienia wygląd elementu, gdy najedzie na niego kursor, np. a:hover { color: red; } podświetli link pod myszą. To podstawowy sposób na interaktywne reakcje bez JavaScriptu. Zapamiętaj: „hover” = unoszenie kursora nad elementem.

Pytanie 16

Wskaż, który paragraf jest sformatowany przy użyciu podanego stylu CSS:

p {
    font-family: serif;
    background-color: Teal;
    color: white;
    font-style: italic;
}

A. Paragraf 1

B. Paragraf 3Twoja odpowiedź

C. Paragraf 4Poprawna odpowiedź

D. Paragraf 2

Niepoprawna odpowiedź. Analizując poszczególne paragrafy można zauważyć różnice w ich formatowaniu które nie odpowiadają przedstawionemu stylowi CSS. Przykładowo paragraf 1 choć posiada ciemnozielone tło i biały tekst nie jest zapisany kursywą co jest jednym z kluczowych wymogów stylu font-style: italic. Kolejną różnicą jest użyta czcionka która nie odpowiada krojowi szeryfowemu font-family: serif. Paragraf 2 wykazuje jeszcze większe odstępstwa od stylu CSS. Jego tło jest białe co nie zgadza się z background-color: Teal a także tekst ma inny kolor niż White. Dodatkowo choć tekst jest kursywą to użyta czcionka nie jest szeryfowa. Paragraf 3 mimo że posiada ciemnozielone tło i biały tekst nie jest napisany kursywą co jest wymagane przez font-style: italic a także tekst jest pogrubiony co nie wynika z przedstawionego stylu CSS. Typowe błędy pojawiające się przy analizie stylów CSS wynikają często z nieprawidłowego zrozumienia właściwości oraz braku uwagi na szczegóły takie jak krój czcionki czy szczegółowe ustawienia kolorów tła i tekstu. Właściwe rozumienie specyfikacji CSS oraz umiejętność rozpoznawania subtelnych różnic w stylach jest kluczowa w projektowaniu stron internetowych zgodnych z najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 17

W dokumencie HTML zdefiniowano listę oraz dodano do niej formatowanie CSS. Który z efektów odpowiada tej definicji?

<ul>
  <li>Foksterier
  <li>Bokser
  <li>Baset
</ul>

li::after {
  content: " - Pies";
  background-color: teal;
  color: white;
}

Efekt 1

Foksterier
Bokser
Baset

Efekt 2

Foksterier
Bokser
Baset

Efekt 3

Foksterier
Bokser
Baset

Efekt 4

Foksterier
Bokser
Baset

A. Efekt 3.

B. Efekt 4.Poprawna odpowiedź

C. Efekt 2.Twoja odpowiedź

D. Efekt 1.

Niepoprawna odpowiedź. Wybór każdej z niepoprawnych odpowiedzi wskazuje na niezrozumienie jak działają niektóre elementy CSS. 'Efekt 2', 'Efekt 3' i 'Efekt 1' nie pokazują tekstu '- Pies' dodanego za każdym elementem listy, co jest wynikiem zastosowania pseudoelementu ::after w kodzie CSS. Pseudoelementy w CSS są używane do style'owania określonych części elementu, jak na przykład jego początek lub koniec. W tym konkretnym przypadku, pseudoelement ::after dodaje treść do elementu po jego treści, ale zanim nastąpi jego zamknięcie. Jeżeli nie widzisz tego efektu w wybranym przez Ciebie efekcie, prawdopodobnie nie zrozumiałeś poprawnie jak działają pseudoelementy w CSS. Dodatkowo, jeśli wybrana przez Ciebie odpowiedź nie ma tła w kolorze 'teal' i tekstu w kolorze 'white', prawdopodobnie nie zwróciłeś uwagi na szczegółowe style CSS zastosowane do listy w kodzie. Zachęcamy do dalszego studiowania tematu CSS i HTML, aby zrozumieć, jak te dwie technologie współpracują ze sobą przy tworzeniu stron internetowych.

Pytanie 18

Dodanie ograniczenia klucza obcego w taki sposób, aby kolumna Klasy_id z tabeli Uczniowie była powiązana z kolumną id w tabeli Klasy zostanie wykonane przy użyciu polecenia

A. ALTER TABLE Uczniowie DROP FOREIGN KEY FKKlasy FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id);

B. ALTER TABLE Uczniowie ADD FOREIGN KEY FKKlasy FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id);Twoja odpowiedź

C. ALTER TABLE Uczniowie DROP CONSTRAINT FKKlasy FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id);

D. ALTER TABLE Uczniowie ADD CONSTRAINT FKKlasy FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id);Poprawna odpowiedź

Niepoprawna odpowiedź. W poleceniach dotyczących kluczy obcych bardzo łatwo pomylić operacje `ADD` i `DROP` oraz prawidłową składnię dla poszczególnych dialektów SQL. W przedstawionych błędnych odpowiedziach pojawia się kilka typowych nieporozumień. Część z nich próbuje używać słowa kluczowego `DROP`, które służy do usuwania istniejącego ograniczenia, a nie do jego tworzenia. Jeżeli naszym celem jest dopiero dodanie relacji między tabelą `Uczniowie` a tabelą `Klasy`, to użycie `DROP CONSTRAINT` albo `DROP FOREIGN KEY` jest po prostu logicznie sprzeczne z zadaniem – takie polecenia mogłyby mieć sens tylko wtedy, gdy klucz obcy `FKKlasy` już istnieje i chcemy go zlikwidować. W praktyce takie pomyłki wynikają z mylenia dwóch kroków: projektowania schematu (gdzie klucze dopiero dodajemy) z refaktoryzacją istniejącej bazy (gdzie często coś usuwamy i tworzymy na nowo). Kolejna sprawa to składnia `ADD FOREIGN KEY FKKlasy FOREIGN KEY(...)`. W standardowych systemach zarządzania bazą danych najpierw podaje się `ADD CONSTRAINT nazwa`, a dopiero później słowo `FOREIGN KEY` wraz z listą kolumn. Wpychanie nazwy ograniczenia między `ADD FOREIGN KEY` a definicję kolumn nie jest zgodne z zasadami składni SQL i po prostu nie zadziała. Moim zdaniem to efekt mieszania różnych przykładów z internetu, gdzie w jednych pokazuje się nazwane ograniczenia (`ADD CONSTRAINT ...`), a w innych anonimowe (`ADD FOREIGN KEY (...) REFERENCES ...`), bez nazwy. Dodatkowo, używanie w jednym poleceniu jednocześnie `DROP` i całej definicji `FOREIGN KEY(Klasy_id) REFERENCES Klasy(id)` jest nielogiczne: przy usuwaniu ograniczenia podajemy wyłącznie jego nazwę, bo silnik bazy już zna szczegóły definicji i nie trzeba ich powtarzać. W poprawnym podejściu zawsze zadajemy sobie pytanie: czy ja chcę coś dodać, czy usunąć, i czy składnia, której używam, odpowiada dokumentacji konkretnego systemu (np. SQL Server, MySQL, PostgreSQL). Stosowanie czytelnej, udokumentowanej formy `ALTER TABLE ... ADD CONSTRAINT ... FOREIGN KEY ... REFERENCES ...` jest zgodne z dobrymi praktykami i oszczędza sporo nerwów przy późniejszej administracji oraz migracjach schematu.

Pytanie 19

W języku JavaScript rezultat działania instrukcji zmienna1 –= 1; będzie identyczny jak wynik instrukcji

A. zmienna1++;

B. zmienna1––;Poprawna odpowiedź

C. zmienia1 = zmienna1 - 0;Twoja odpowiedź

D. zmienna1 === zmienna1 - 1;

Niepoprawna odpowiedź. W analizowanych odpowiedziach pojawiają się różne nieprawidłowe koncepcje. Pierwsza z nich, 'zmienna1 === zmienna1 - 1;', jest błędna, ponieważ porównuje dwie wartości, a nie aktualizuje zmiennej. Ten zapis stwierdza, czy 'zmienna1' jest równa 'zmienna1 - 1', co nie ma związku z dekrementacją, a jedynie sprawdza warunek. Kolejna odpowiedź, 'zmienna1++;', jest również niepoprawna. Operator '++' to operator inkrementacji, który zwiększa wartość zmiennej o 1, a więc całkowicie zaprzecza intencji dekrementacji. Zastosowanie tego operatora zamiast dekrementacji prowadziłoby do zwiększenia wartości 'zmienna1', co jest sprzeczne z założeniem pytania. Ostatnia odpowiedź, 'zmienia1 = zmienna1 - 0;', jest błędna z dwóch powodów: użycie 'zmienia1' sugeruje błąd typograficzny, a sama operacja 'zmienna1 - 0' nie wpłynie na wartość zmiennej, co jest niezgodne z zamiarem jej obniżenia. Powszechnym błędem w programowaniu jest mylenie operatorów oraz nieznajomość ich właściwości, co może prowadzić do poważnych błędów w kodzie. Właściwe rozumienie funkcji operatorów przypisania oraz ich skróconych form jest kluczowe dla efektywnego programowania w JavaScript.

Pytanie 20

Co można powiedzieć o wyświetlonym przez witrynę tekście "test kolorów"?

<p id="p1" style="color:blue;">test kolorów</p>
<button type="button"
  onclick="document.getElementById('p1').style.color='red'">
  test</button>

A. Zaraz po załadowaniu witryny kolor tekstu jest czerwony.Twoja odpowiedź

B. Po wciśnięciu przycisku test kolor tekstu jest niebieski.

C. Po wciśnięciu przycisku test kolor tekstu jest czerwony.Poprawna odpowiedź

D. Wciskanie przycisku test sprawia, że kolor tekstu jest na przemian niebieski i czerwony.

Niepoprawna odpowiedź. Niestety, żadne z pozostałych wyborów nie są trafne, bo nie oddają działania kodu HTML i JavaScript, który widzisz na zdjęciu. Na przykład, jeśli ktoś myśli, że kolor zmienia się na niebieski po naciśnięciu przycisku, to jest w błędzie, bo kod wyraźnie pokazuje, że kolor zmienia się na czerwony. Z kolei stwierdzenie, że kolor zmienia się na przemian między czerwonym a niebieskim, też jest błędne, ponieważ w kodzie nie ma żadnej pętli ani warunku, który by to umożliwił. I jeszcze, mówienie, że kolor tekstu jest czerwony po załadowaniu strony, to też fałsz, bo początkowo tekst jest niebieski. Może te pomyłki wynikają z niezrozumienia jak działają skrypty JavaScript lub z pominięcia niektórych elementów w analizie.

Pytanie 21

Ile razy zostanie wykonany blok pętli napisanej w PHP, przy założeniu, że zmienna sterująca nie jest modyfikowana podczas działania pętli?

for($i=0; $i <=10; $i+=2) { 
        . . . . . . 
 }

A. 10Twoja odpowiedź

B. 6Poprawna odpowiedź

C. 5

D. 0

Niepoprawna odpowiedź. Nieprawidłowe rozumienie działania pętli for w języku PHP może wynikać z niedokładnego zrozumienia jej składni oraz mechanizmu iteracji W tym przypadku pętla zaczyna się od wartości 0 i przyrasta o 2 aż do momentu gdy i przekroczy 10 Kluczowym elementem jest zrozumienie jak działa warunek i<=10 który wskazuje że pętla zakończy się po osiągnięciu wartości 10 ale zostanie wykonana również dla tej wartości Stąd liczba iteracji wynosi 6 a nie mniej lub więcej Jeżeli ktoś uznał że pętla wykonuje się 10 razy mógł zignorować fakt że krok iteracji wynosi 2 a nie 1 co jest typowym błędem gdy analizujemy pętle z niestandardowym przyrostem Inny błąd polega na przypuszczeniu że pętla nie wykona się wcale co wynika z nieprawidłowego założenia że warunek początkowy lub krok są błędnie skonfigurowane Warto zatem zawsze przeprowadzić symulację iteracji lub skorzystać z debuggera aby zrozumieć działanie pętli i sposób w jaki operują na niej warunki Dobrą praktyką jest również testowanie pętli z różnymi wartościami początkowymi i krokami aby uzyskać pewność co do oczekiwanego wyniku oraz uniknięcie błędów wynikających z nieprawidłowej interpretacji kodu

Pytanie 22

Która jednostka rozmiaru w CSS jest WZGLĘDNA (skaluje się względem rozmiaru odniesienia)?

em

Poprawna odpowiedź

cm

Twoja odpowiedź

px

pt

Niepoprawna odpowiedź. Pozostałe jednostki są bezwzględne - mają stały rozmiar niezależny od kontekstu. px to piksel ekranowy o ustalonej wielkości, pt to punkt typograficzny (1/72 cala), a cm to fizyczny centymetr. Żadna z nich nie dopasowuje się do rozmiaru czcionki czy kontenera, więc utrudnia responsywność. Jednostką względną jest em (obok rem i procentów), dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 23

Aby obraz na stronie automatycznie dopasowywał się do rozmiaru ekranu, na którym strona jest wyświetlana, należy:

A. oba jego wymiary ustawić w pikselach

B. jego szerokość ustawić w wartościach procentowychPoprawna odpowiedź

C. jeden z wymiarów ustawić w pikselach

D. nie zmieniać jego wymiarów stylami CSSTwoja odpowiedź

Niepoprawna odpowiedź. Pozostałe sposoby nie dają responsywności. Ustawienie obu wymiarów (lub jednego) w pikselach daje stały rozmiar - na małym ekranie obraz nie zmaleje i może wystawać poza widok. Pozostawienie obrazu bez stylów sprawia, że zachowuje on swoje oryginalne, sztywne wymiary, więc również nie dopasuje się do urządzenia. Aby obraz skalował się płynnie do szerokości ekranu, jego szerokość podaje się w procentach (np. width: 100%), dlatego to ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 24

Do następnego poziomu można przejść, gdy: punkty = 20, paczki co najmniej 3, dystans = 200 m. Który warunek (JS) to sprawdza?

punkty == 20 && paczki >= 3 && dystans == 200

Twoja odpowiedź

punkty == 20 || paczki == 3 || dystans == 200

punkty == 20 && paczki == 3 && dystans == 200

punkty == 20 || paczki >= 3 || dystans == 200

Poprawna odpowiedź. Awans wymaga spełnienia WSZYSTKICH warunków naraz, więc łączymy je &&: punkty równe 20, paczki co najmniej 3 (paczki >= 3) i dystans 200 - czyli punkty == 20 && paczki >= 3 && dystans == 200. Dlatego ten warunek jest poprawny.

Pytanie 25

Który format zapewnia największą kompresję (najmniejszy rozmiar) pliku dźwiękowego?

A. PCM

B. CD-Audio

C. WAVTwoja odpowiedź

D. MP3Poprawna odpowiedź

Niepoprawna odpowiedź. Pozostałe formaty zajmują dużo więcej miejsca. WAV i PCM to zapis NIESKOMPRESOWANY (surowe próbki), a CD-Audio to jakość płyty CD, również bez kompresji stratnej. Najmniejszy plik daje stratny MP3.

Pytanie 26

Jaką rozdzielczość należy przyjąć, aby uzyskać proporcje obrazu 16:9, zakładając, że piksel ma formę kwadratu?

A. 2560 na 2048 pikseli

B. 800 na 480 pikseli

C. 320 na 240 pikseli

D. 1366 na 768 pikseliTwoja odpowiedź

Poprawna odpowiedź. Proporcje obrazu 16:9 są standardem szerokokątnym, powszechnie stosowanym w telewizji, filmach oraz w grach komputerowych. Przy rozdzielczości 1366 na 768 pikseli, stosunek szerokości do wysokości wynosi 16 do 9, co oznacza, że dla każdego 16 pikseli szerokości przypada 9 pikseli wysokości. Technicznie, aby obliczyć proporcje obrazu, należy podzielić szerokość przez wysokość. W tym przypadku 1366/768 daje wartość równą około 1.77, co odpowiada proporcji 16:9. Takie rozdzielczości są często używane w laptopach oraz monitorach HD, co czyni je idealnym wyborem do zastosowań multimedialnych. Standard 16:9 stał się powszechnie akceptowanym formatem, co wpływa na kompatybilność treści wizualnych, umożliwiając ich odpowiednie wyświetlanie na różnych urządzeniach. Użycie tej rozdzielczości zapewnia również lepszą jakość obrazu w porównaniu z niższymi rozdzielczościami, co jest kluczowe w kontekście nowoczesnych technologii wyświetlania.

Pytanie 27

Deklaracja <!DOCTYPE HTML> wskazuje, że dokument napisano w której wersji HTML?

A. 7

B. 6Twoja odpowiedź

C. 5Poprawna odpowiedź

D. 4

Niepoprawna odpowiedź. Krótki zapis <!DOCTYPE HTML> wprowadzono dopiero w HTML5. Wcześniejsza wersja 4 miała długą deklarację z odwołaniem do DTD. Wersje „6” i „7” w tym kontekście nie istnieją jako standardy HTML. Ten zapis oznacza HTML w wersji 5.

Pytanie 28

W CSS, stosowanie poniższego kodu na stronie z kilkoma akapitami, gdzie każdy składa się z kilku linijek, spowoduje, że

p::first-line
 {
     font-size: 150%;
 }

A. cały tekst w paragrafie zostanie powiększony o 150%

B. pierwsza linia każdego z paragrafów będzie miała mniejszą wielkość czcionki od pozostałych liniiTwoja odpowiedź

C. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała większą czcionkę niż pozostałe liniePoprawna odpowiedź

D. pierwszy paragraf na stronie będzie miał powiększoną czcionkę w całości

Niepoprawna odpowiedź. Rozważając pozostałe możliwości zauważamy że zapis p::first-line { font-size: 150%; } odnosi się tylko do pierwszej linii każdego paragrafu a nie do całego tekstu paragrafu. Błędne myślenie że całość tekstu paragrafu będzie powiększona o 150% wynika z mylnego zrozumienia zasięgu pseudo-elementu. Pseudo-elementy takie jak ::first-line mają zastosowanie tylko do specyficznych części elementów blokowych w tym przypadku pierwszej linii co oznacza że ich działanie nie rozciąga się na cały paragraf. Podobnie sugerowanie że cała czcionka paragrafu zostanie zmieniona na mniejszą jest niepoprawne ponieważ ::first-line nie zmienia domyślnej wielkości czcionki pozostałych linii. W kontekście CSS rozmiar czcionki dla całego elementu można zmodyfikować bezpośrednio przez selektor elementu a nie przez pseudo-element. Przypisywanie zmiany czcionki tylko do pierwszej linii jest częstym sposobem na wyróżnienie tekstu w sposób który nie ingeruje w ogólny styl i strukturę dokumentu co jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania stron. Takie podejście umożliwia bardziej elegancką i czytelną prezentację informacji co jest kluczowe w tworzeniu intuicyjnych interfejsów użytkownika. Ważne jest aby rozumieć różnice między pseudo-elementami a innymi metodami stylizacji aby dokładnie przewidywać efekty określonych stylów w CSS i skutecznie stosować je do osiągania zamierzonych efektów projektowych. W przypadku chęci zmiany stylu całego paragrafu należałoby bezpośrednio użyć odpowiedniego selektora CSS dla całego elementu bez ograniczania się do pseudo-elementu first-line co pozwala na pełną kontrolę nad wszystkimi aspektami wizualnymi tekstu w danym kontekście.

Pytanie 29

Podczas przygotowywania grafiki do umieszczenia na stronie internetowej konieczne jest wycięcie tylko pewnego fragmentu. Jak nazywa się ta czynność?

A. kadrowanie.Poprawna odpowiedź

B. zmiana rozmiaru.Twoja odpowiedź

C. łączanie warstw.

D. odwracanie obrazu.

Niepoprawna odpowiedź. Skalowanie to po prostu zmiana rozmiaru obrazka, ale nie zmienia on jego zawartości. Jak robimy grafikę na stronę, to może to się nie najlepiej skończyć, bo obraz może się zniekształcić, a tego chyba nikt nie chce w profesjonalnych projektach. Odbicie obrazu to lustrzane odwzorowanie grafiki, które tak naprawdę nie ma nic wspólnego z kadrowaniem. Może w sztuce się przyda, ale do wycinania nie pasuje. Łączenie warstw to technika, gdzie nakładamy różne elementy na siebie i to też nie ma nic wspólnego z wycinaniem, a bardziej z integracją. Ogólnie rzecz biorąc, to wszystko wynika z mylenia podstawowych pojęć związanych z edycją grafiki. Ludzie mogą myśleć, że te techniki są podobne, co prowadzi do nieporozumień. Ważne jest, żeby wiedzieć, że każda z tych technik ma swoje cele, a kadrowanie to coś, co skupia się na wycinaniu i kompozycji.

Pytanie 30

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: left; } aside { float: left; }Twoja odpowiedź

B. nav { float: right; }

C. nav { float: right; } section { float: right; }Poprawna odpowiedź

D. aside {float: left; }

Niepoprawna odpowiedź. W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi.

Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego.

Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 31

Który z podanych znaczników HTML nie jest używany do formatowania tekstu?

A. <div>Poprawna odpowiedź

B. <strong>Twoja odpowiedź

C. <sub>

D. <em>

Niepoprawna odpowiedź. Znaczniki <em>, <sub> oraz <strong> są używane do formatowania tekstu w HTML, co czyni je nieodpowiednimi odpowiedziami w kontekście tego pytania. <em> jest używane do oznaczania tekstu, który ma być wyrażony w sposób emfatyczny, co zazwyczaj przekłada się na wyświetlenie go w kursywie. Przykładowo, <em>ważne</em> może być użyte w zdaniu, aby podkreślić znaczenie określonego słowa. Z kolei <sub> służy do wyświetlania tekstu w dolnym indeksie, co jest typowe dla wzorów chemicznych, gdzie można spotkać H<sub>2</sub>O dla wody. Zastosowanie <sub> jest zatem ograniczone do specyficznych kontekstów, gdzie potrzebne jest obniżenie tekstu. Natomiast <strong> jest znacznikiem, który wskazuje na silny akcent, co często prowadzi do wyświetlenia tekstu w pogrubieniu. Użycie <strong> w taki sposób, jak w przypadku <strong>ważne</strong>, sygnalizuje dla użytkowników i wyszukiwarek, że dany tekst ma istotne znaczenie. Wszystkie te znaczniki są zatem używane do stylistycznego podkreślenia lub formatowania treści w HTML, co jest ich zasadniczą funkcją, a tym samym sprawia, że nie mogą być one poprawne w kontekście tego pytania o znacznikach, które nie są związane z formatowaniem tekstu.

Pytanie 32

Podane w ramce polecenie SQL ma za zadanie

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;

A. ustawić wartość w kolumnie id_klasy na 1 dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

B. zwiększyć o jeden wartość w kolumnie id_klasy dla wszystkich rekordów tabeli UczenTwoja odpowiedź

C. ustawić wartość pola id_klasy na 1 dla wszystkich rekordów tabeli Uczen

D. zwiększyć o jeden wartość pola id_klasy w jednym rekordzie tabeli Uczen

Poprawna odpowiedź. Polecenie SQL UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1; modyfikuje wszystkie rekordy w tabeli Uczen, bo nie ma w nim klauzuli WHERE. To jest kluczowa rzecz: brak WHERE oznacza, że polecenie dotyczy całej tabeli, a nie pojedynczego wiersza. Wyrażenie id_klasy = id_klasy + 1 oznacza aktualizację kolumny na podstawie jej dotychczasowej wartości – po prostu dodajemy 1 do obecnej wartości w każdej krotce. Nie ustawiamy stałej wartości, tylko wykonujemy operację arytmetyczną na kolumnie.
W praktyce taki zapis stosuje się np. gdy chcemy przesunąć identyfikatory klas, zmienić numerację poziomów, podnieść wszystkim uczniom numer semestru albo zaktualizować jakiś licznik. W SQL to bardzo typowy wzorzec: UPDATE tabela SET kolumna = kolumna + wartość WHERE warunek; i w dobrych praktykach zawsze pilnuje się, żeby świadomie używać lub pomijać WHERE. Administratorzy baz danych zwykle wręcz powtarzają zasadę: przed uruchomieniem UPDATE bez WHERE zastanów się dwa razy, czy na pewno chcesz zmienić wszystkie wiersze.
Moim zdaniem warto zapamiętać dwie rzeczy: po pierwsze, UPDATE bez WHERE = aktualizacja wszystkich rekordów; po drugie, po lewej stronie znaku równości zawsze jest nazwa kolumny, którą zmieniamy, a po prawej – wyrażenie, z którego zostanie policzona nowa wartość. To wyrażenie może używać starej wartości tej samej kolumny, tak jak tutaj. W wielu systemach bazodanowych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) ta konstrukcja działa identycznie, więc to taki uniwersalny, standardowy zapis, zgodny z ogólnymi zasadami języka SQL.

Pytanie 33

Wskaź, która instrukcja jest równoważna z instrukcją switch w języku PHP?

A. Instrukcja 2Poprawna odpowiedź

B. Instrukcja 4

C. Instrukcja 3Twoja odpowiedź

D. Instrukcja 1

Niepoprawna odpowiedź. Wybierając równoważną instrukcję dla switcha w PHP, kluczowe jest zrozumienie, jakie wartości są sprawdzane i jakie operacje są wykonywane dla każdej z nich. W przypadku podanego switcha, wartości 10 i 20 prowadzą do zwiększenia zmiennej $liczba o 1, a inne wartości do przypisania 0 do zmiennej. Instrukcja 1 nie uwzględnia warunku dla wartości 20, co sprawia, że nie jest równoważna dla switcha, ponieważ brakuje jednego z przypadków. Instrukcja 3 również jest niepoprawna, ponieważ nie obsługuje przypadku domyślnego z przypisaniem 0, co oznacza, że dla innych wartości nie zostanie podjęte żadne działanie. Instrukcja 4 stosuje operator and, co wymaga jednoczesnego spełnienia obu warunków ($liczba==10 i $liczba==20), co jest logicznie niemożliwe, ponieważ zmienna liczba nie może jednocześnie przyjmować dwóch różnych wartości, dlatego nie spełnia wymagań postawionych przez strukturę switch. Takie błędne rozumowanie często wynika z niepełnego zrozumienia operatorów logicznych i ich działania w kontekście warunków decyzyjnych. Dlatego istotne jest, aby dokładnie analizować każdy przypadek użycia i zrozumieć, jak różne struktury kontrolne mogą być wykorzystane do osiągnięcia zamierzonego efektu w kodzie PHP, dbając o poprawność logiczną i efektywność rozwiązania w kontekście różnych scenariuszy programistycznych. W kontekście nauki programowania, takie zrozumienie pozwala na tworzenie bardziej zrozumiałego i mniej podatnego na błędy kodu, co jest kluczowe dla rozwoju umiejętności programistycznych i utrzymania wysokiej jakości oprogramowania.

Pytanie 34

Jakie informacje z ośmiu wpisanych rekordów w tabeli zwierzęta zostaną przedstawione w wyniku wykonania wskazanej instrukcji SQL?

A. Fafik, Brutus, Dika, Fuks

B. Figaro, Dika, FuksTwoja odpowiedź

C. Anna Kowalska, Jan Nowak

D. Dika, FuksPoprawna odpowiedź

Niepoprawna odpowiedź. Pozostałe odpowiedzi nie uwzględniają poprawnej interpretacji zapytania SQL. Kluczem jest zrozumienie, że zapytanie SELECT imie FROM zwierzeta WHERE rodzaj = 2 AND szczepienie = 2016; poszukuje rekordów, gdzie rodzaj jest 2, a szczepienie równe 2016. Figaro, mimo że ma rodzaj 2, nie spełnia kryterium szczepienia, ponieważ jego wartość to NULL, co oznacza brak danych w tej kolumnie. Dlatego jest wykluczony z wyników. W przypadku Fafika i Brutusa, chociaż mają rok szczepienia 2016, ich rodzaj wynosi 1, co również ich dyskwalifikuje. Zwroty takie jak NULL są istotne przy analizie danych, szczególnie w kontekście brakujących wartości. Zrozumienie, jak działa operator AND oraz filtracja wielokryterialna, jest kluczowe dla efektywnego korzystania z SQL. Praktyczne znaczenie ma również znajomość operatorów logicznych i umiejętność ich zastosowania w prawdziwych projektach, gdzie efektywność i poprawność zapytań mają bezpośredni wpływ na działanie systemów.

Pytanie 35

Który z poniższych formatów NIE pozwala na zapis plików animowanych?

A. SVG

B. GIF

C. ACEPoprawna odpowiedź

D. SWFTwoja odpowiedź

Niepoprawna odpowiedź. Pozostałe formaty obsługują animację, więc nie są odpowiedzią. GIF przechowuje sekwencję klatek wyświetlanych w pętli - to klasyczny format prostych animacji. SWF to format technologii Flash, stworzony właśnie do animacji i interaktywnych aplikacji. SVG, choć wektorowy, również pozwala animować elementy obrazu. Formatem niesłużącym do animacji jest ACE - to archiwum do kompresji plików - dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 36

Która instrukcja PHP wysyła tekst do przeglądarki (wyświetla go)?

echo

Twoja odpowiedź

break

exit

type

Poprawna odpowiedź. Instrukcja echo w PHP wysyła tekst (lub wartość zmiennej) na wyjście, czyli do przeglądarki - np. echo "Witaj";. Dlatego tekst wyświetla echo.

Pytanie 37

Aby utworzyć strukturę strony internetowej za pomocą znaczników semantycznych języka HTML 5, zgodnie z przedstawionym na ilustracji projektem, SEKCJA B powinna być zawarta w znaczniku

A. <section></section>

B. <article></article>Twoja odpowiedź

C. <header></header>

D. <nav></nav>Poprawna odpowiedź

Niepoprawna odpowiedź. W tym zadaniu kluczowe jest rozpoznanie, że sekcja B na ilustracji nie jest zwykłym fragmentem treści, tylko blokiem służącym do poruszania się po stronie: linki „Główna”, „O nas”, „Kontakt”. W semantycznym HTML5 dla takiej właśnie grupy odsyłaczy przewidziano specjalny znacznik <nav>. Częsty błąd polega na tym, że projektanci wrzucają menu nawigacyjne do zwykłego <div> albo <section>, a semantykę zostawiają na później. Technicznie strona działa, ale traci się zalety wynikające z poprawnej struktury: czytniki ekranu nie mogą łatwo przeskoczyć do nawigacji, roboty wyszukiwarek gorzej interpretują układ, a cała strona staje się mniej dostępna. Innym typowym nieporozumieniem jest używanie <header> dla wszystkiego, co znajduje się „na górze” strony. Nagłówek faktycznie często zawiera menu, ale to menu i tak powinno być wydzielone znacznikiem <nav> wewnątrz <header>. Sam <header> opisuje obszar wprowadzający: logo, tytuł, czasem slogan. Z kolei <section> i <article> służą do logicznego dzielenia treści merytorycznej, a nie do nawigacji. Jeśli więc sekcja B zawiera tylko linki menu, zamykanie jej w <section> myli sens dokumentu – wygląda, jakby to była kolejna część artykułu, a nie narzędzie przechodzenia między podstronami. Podobnie znaczniki typu <aside> czy <footer> też nie pasują: <aside> jest na treści poboczne, a <footer> na stopkę. W nowoczesnych projektach, zgodnych z HTML Living Standard i dobrymi praktykami dostępności, wszystkie główne obszary nawigacji opisuje się konsekwentnie za pomocą <nav> i to właśnie odróżnia kod „zlepiony byle działał” od kodu, który jest przemyślany i profesjonalny.

Pytanie 38

Prostokątne zniekształcenia obrazu, które występują przy zapisie pliku graficznego, są typowe dla formatu

A. GIF z kompresją bezstratną LZW

B. BMP bez kompresji

C. PNG z kompresją bezstratną LZ77

D. JPEG z dużym stopniem kompresji stratnejTwoja odpowiedź

Poprawna odpowiedź. Format JPEG jest powszechnie używany do kompresji obrazów fotograficznych z uwagi na jego zdolność do znacznego zmniejszania rozmiaru pliku przy zachowaniu akceptowalnej jakości obrazu. JPEG wykorzystuje kompresję stratną, opartą na odrzucaniu niektórych informacji wizualnych, które są mniej zauważalne dla ludzkiego oka. Przy wysokim stopniu kompresji, nadmierna utrata danych może prowadzić do wyraźnych zniekształceń obrazu, często w postaci prostokątnych artefaktów zwanych blokowaniem. Wynika to z podziału obrazu na bloki 8x8 pikseli, które są kompresowane niezależnie. W praktyce, JPEG jest szeroko stosowany w środowiskach, gdzie istotna jest oszczędność miejsca na dysku, na przykład w fotografiach internetowych czy archiwizacji zdjęć cyfrowych. Jednak dla profesjonalnej fotografii, gdzie jakość jest kluczowa, zaleca się zachowanie oryginalnych plików w formatach bezstratnych do dalszej edycji. Standard JPEG jest jednym z najważniejszych w branży graficznej i jest poparty międzynarodowymi standardami, takimi jak ISO/IEC 10918, co czyni go niezawodnym wyborem w wielu zastosowaniach komercyjnych.

Pytanie 39

Tabela filmy dysponuje kluczem głównym id oraz kluczem obcym rezyserlD. Tabela rezyserzy posiada klucz główny id. Obie tabele są połączone relacją jeden do wielu, gdzie rezyserzy są po stronie jeden, a filmy po stronie wiele. Jak należy zapisać kwerendę SELECT, aby połączyć tabele filmy i rezyserzy?

A. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.id ...

B. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserlD = rezyserzy.id ...Twoja odpowiedź

C. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.filmylD ...

D. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserlD = rezyserzy.filmylD ...

Poprawna odpowiedź. Poprawna odpowiedź: '... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserlD = rezyserzy.id ...' jest zgodna z zasadami łączenia tabel w relacyjnych bazach danych. W tym przypadku 'rezyserlD' jest kluczem obcym w tabeli 'filmy', który odnosi się do 'id' w tabeli 'rezyserzy', co oznacza, że jeden reżyser może być przypisany do wielu filmów. Dzięki temu połączeniu możemy uzyskać informacje o filmach razem z danymi reżyserów. W praktyce, aby uzyskać szczegółowe informacje o filmach oraz ich reżyserach, takie zapytanie umożliwia efektywne łączenie danych, co jest kluczowe w aplikacjach bazodanowych, które wymagają integracji danych z różnych źródeł. Zastosowanie kluczy obcych w relacyjnych bazach danych jest standardem i pozwala na zapewnienie integralności danych, a także optymalizację zapytań. Dobrą praktyką jest również dbałość o odpowiednie nazewnictwo kolumn, aby jasno wskazywały one na ich przeznaczenie oraz relacje między tabelami, co znacząco ułatwia późniejszą pracę z bazą.

Pytanie 40

W przedstawionym kodzie HTML zastosowany styl CSS jest stylem

<p style="color:red;">To jest przykładowy akapit.</p>

A. zewnętrznym

B. dynamicznym

C. lokalnymTwoja odpowiedź

D. nagłówkowym

Poprawna odpowiedź. Styl CSS zastosowany w podanym kodzie HTML to styl lokalny, ponieważ jest zdefiniowany bezpośrednio w tagu HTML za pomocą atrybutu 'style'. Taki sposób definiowania stylów pozwala na przypisanie unikalnych stylów do konkretnego elementu na stronie, co jest szczególnie przydatne, gdy chcemy szybko zmienić wygląd jednego elementu bez wpływania na inne. Przykładem lokalnego stylu jest ustawienie koloru tekstu akapitu na czerwony, co można zaobserwować w atrybucie 'style="color:red;"'. Warto zauważyć, że lokalne style mają wyższy priorytet od stylów zewnętrznych i wewnętrznych, co oznacza, że jeśli ten sam element ma przypisany styl zewnętrzny, lokalny styl go nadpisze. W kontekście standardów CSS, lokalne style są zgodne z zasadami kaskadowości, która określa, jak łączyć różne źródła stylów. Z perspektywy użyteczności, chociaż lokalne style mogą być wygodne, ich nadmierne stosowanie prowadzi do trudności w utrzymaniu kodu, dlatego zaleca się ich używanie w ograniczonym zakresie.

Rozpocznij nowy egzamin Powrót do strony głównej