Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 17 marca 2026 17:05
Data zakończenia: 17 marca 2026 17:20

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W JavaScript utworzono obiekt. Jak zmienić wartość właściwości x tego obiektu w dalszej części kodu?

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { … }
}

A. obiekt1.x = …

B. x = …

C. wsp.x = …

D. obiekt1::x = …

JavaScript to fajny język, który pozwala na pracę z obiektami, a właściwie to obiekty są jego podstawą. Chodzi o to, że można w nich przechowywać różne dane w formie par klucz-wartość. Gdy chcesz zmienić jakąś właściwość obiektu, używasz notacji kropkowej. To z pozoru proste, ale bardzo praktyczne. Po prostu wpisujesz nazwę obiektu, kropkę i nazwę właściwości, którą chcesz edytować. Na przykład mamy obiekt o nazwie obiekt1 i właściwość x. Żeby zmienić wartość x, piszesz obiekt1.x, a potem przypisujesz nową wartość. To wszystko jest zgodne z zasadami ECMAScript, które mówią, jak powinno się pracować z obiektami w JavaScript. Takie podejście jest nie tylko jasne, ale również umożliwia szybkie wskazanie, co dokładnie zmieniasz. W praktyce fajnie jest pokazać to na przykładzie, jak np. chcesz zaktualizować imię użytkownika w obiekcie, to robisz coś takiego: user.name = 'Jan'.

Pytanie 2

Język JavaScrypt umożliwia obsługę

A. wysyłania ciastek z identycznymi informacjami do wielu klientów strony

B. klas abstrakcyjnych

C. funkcji wirtualnych

D. obiektów DOM

JavaScript to język programowania, który ma silne wsparcie dla obiektów DOM (Document Object Model), co pozwala na dynamiczne manipulowanie strukturą HTML oraz stylami CSS w czasie rzeczywistym. DOM jest interfejsem programowania aplikacji, który reprezentuje strukturę dokumentów HTML oraz XML jako zhierarchizowane drzewo obiektów. Dzięki JavaScript, programiści mogą dodawać, usuwać oraz modyfikować elementy na stronie internetowej, co prowadzi do interaktywnych i responsywnych doświadczeń użytkowników. Na przykład, za pomocą metody document.getElementById() można uzyskać dostęp do konkretnego elementu HTML, a następnie zmienić jego zawartość lub styl. Możliwości manipulacji DOM w JavaScript są szerokie, obejmują takie operacje jak dodawanie klas CSS, obsługa zdarzeń użytkownika, czy tworzenie nowych elementów. Standardy, takie jak W3C DOM, definiują sposób, w jaki te operacje powinny być realizowane, zapewniając interoperacyjność w różnych przeglądarkach. Zrozumienie obsługi DOM w JavaScript jest kluczowe dla każdego, kto chce tworzyć nowoczesne aplikacje internetowe, ponieważ umożliwia pełne wykorzystanie możliwości interakcji na stronach WWW.

Pytanie 3

Jakie wartości zostaną wypisane przez funkcję wypisz(2) zaimplementowaną w JavaScript?

function wypisz(a)
{
    for (var i=1; i<6; i++)
    {
        a++;
        if ((a%2==0)|| (a%3==0))
        document.write(a+" " );
    }
}

A. 2 3 4 6

B. 3 4 6

C. 3 4 6 8

D. 6

Funkcja wypisz w JavaScript działa w ten sposób, że przyjmuje argument a i korzysta z pętli for, która powtarza się pięć razy, zwiększając a o 1 w każdej iteracji. Potem sprawdza, czy a jest podzielne przez 2 lub 3, co znaczy, że liczba musi spełniać jeden z tych warunków, żeby być wypisaną. Kiedy zaczniemy z a=2, po pierwszym obiegu pętli a idzie na 3, a 3 spełnia warunek, więc zostaje wypisana. Potem mamy 4 (4 jest podzielne przez 2) i też jest wypisana, a następnie 5, która nie łapie się w warunek. A potem mamy 6, która już wchodzi, bo 6%2==0 i 6%3==0. W efekcie funkcja wypisuje liczby 3, 4 i 6, co zgadza się z poprawną odpowiedzią 3. Warto też dodać, że korzystanie z document.write jest już trochę passé i lepiej używać innych metod, jak innerHTML, bo to jest bardziej bezpieczne i zgodne z nowoczesnymi standardami webowymi. To pozwala na lepszą manipulację treścią strony, co jest na pewno lepsze w kontekście aplikacji dynamicznych.

Pytanie 4

Jak nazywa się metoda, która pozwala na nawiązanie asynchronicznego połączenia klienta z serwerem oraz umożliwia wymianę danych bez konieczności przeładowania całej strony WWW?

A. VBScript

B. AJAX

C. PHP

D. XML

AJAX, czyli Asynchronous JavaScript and XML, to technika umożliwiająca asynchroniczną komunikację pomiędzy klientem a serwerem bez potrzeby przeładowania całej strony WWW. Umożliwia to tworzenie bardziej responsywnych i interaktywnych aplikacji internetowych. Przykładem zastosowania AJAX może być formularz kontaktowy, który po wypełnieniu wysyła dane do serwera i otrzymuje odpowiedź bez odświeżania całej strony, co poprawia doświadczenie użytkownika. Technologia ta wykorzystuje XMLHttpRequest lub Fetch API do przesyłania i odbierania danych w formacie JSON, co jest bardziej efektywne niż tradycyjne metody. AJAX jest szeroko stosowany w aplikacjach typu single-page, gdzie szybkość i wydajność są kluczowe. Warto również zwrócić uwagę na bezpieczeństwo przy korzystaniu z AJAX, takie jak walidacja danych wejściowych oraz ochrona przed atakami XSS i CSRF, które są standardami w branży.

Pytanie 5

Jak określa się metodę umożliwiającą nawiązanie asynchronicznego połączenia klienta z serwerem i prowadzenie komunikacji bez konieczności przeładowania całej strony WWW?

A. VBScript

B. XML

C. AJAX

D. PHP

AJAX (Asynchronous JavaScript and XML) to technika używana w projektowaniu aplikacji internetowych, która umożliwia asynchroniczną komunikację między klientem a serwerem. Główną zaletą AJAX jest to, że pozwala na zaktualizowanie części strony internetowej bez potrzeby jej przeładowywania. Dzięki temu użytkownicy mogą interaktywnie korzystać z aplikacji, co poprawia doświadczenia użytkownika i zwiększa wydajność strony. Przykładem zastosowania AJAX może być dynamiczne ładowanie danych w formularzach, aktualizacja treści przy użyciu przycisków (np. 'Zobacz więcej'), czy też autouzupełnianie w polach tekstowych. Wykorzystując AJAX, deweloperzy mogą również minimalizować ruch sieciowy, ponieważ tylko zmienione lub nowe dane są przesyłane między serwerem a klientem. Technika ta jest zgodna z wieloma standardami webowymi, w tym z RESTful API, co czyni ją kluczowym elementem nowoczesnych architektur webowych. Warto zaznaczyć, że AJAX jest fundamentem dla wielu frameworków JavaScript, takich jak jQuery, Angular czy React, które jeszcze bardziej ułatwiają jego implementację.

Pytanie 6

Naciśnięcie przycisku o nazwie "niebieski" spowoduje uruchomienie podanego kodu JavaScript. Jaki będzie rezultat jego działania?

A. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst i skrypt" na niebieski

B. Zmiana koloru przycisku na niebieski

C. Zmiana koloru tekstu "i skrypt" na niebieski

D. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst" na niebieski

W analizowanym kodzie JavaScript celem operacji jest zmiana koloru tekstu przy użyciu funkcji changeColor. Funkcja ta została zaprojektowana do modyfikacji koloru tekstu konkretnego elementu HTML z identyfikatorem 'para1'. Błędne interpretacje wynikały z nieprawidłowego rozumienia struktury kodu i mechanizmu działania funkcji. Jednym z częstych błędów myślowych jest przypuszczenie, że przycisk uruchamiający funkcję zmienia swój własny kolor, jednak w rzeczywistości funkcja modyfikuje tylko wskazany element za pomocą getElementById. Kolejna niepoprawna interpretacja dotyczyła modyfikacji tekstu 'i skrypt', który znajduje się w osobnym paragrafie bez id, przez co nie jest objęty zmianą koloru. Funkcja changeColor została zaprojektowana tak, aby modyfikować jedynie elem.style.color dla określonego elementu identycznego z parametrem id. Błędy w analizie tego kodu często wynikają z pomijania istotnych szczegółów oraz z niedokładnej interpretacji funkcji JavaScript. Ważne jest odpowiednie zrozumienie kontekstu działania funkcji oraz ich parametrów, co pozwala na uniknięcie takich pomyłek. W praktyce programistycznej, dokładne poznanie metod operujących na elementach DOM jest kluczowe dla tworzenia interaktywnych i dynamicznych stron internetowych.

Pytanie 7

Jaki będzie efekt wykonania poniższego kodu JavaScript?

var akapit = document.createElement("p");
document.body.appendChild(akapit);

A. Pokazanie okna dialogowego z napisem akapit

B. Skasowanie akapitu ze strony

C. Wstawienie akapitu na szczycie strony

D. Dodanie akapitu na końcu strony

Kod JavaScript przedstawiony w pytaniu tworzy nowy element paragrafu HTML za pomocą metody document.createElement("p") i dodaje go na koniec elementu body strony za pomocą metody appendChild(). Dlatego poprawna odpowiedź to dodanie akapitu na koniec strony. Tworzenie elementów dynamicznie w JavaScript to kluczowa funkcja umożliwiająca manipulację modelem DOM (Document Object Model) co jest podstawą dynamicznego interfejsu użytkownika. Przykłady zastosowań obejmują dodawanie nowych elementów do listy rozwijanej formularza aktualizację zawartości strony bez konieczności jej przeładowywania czy dodawanie interaktywnych komponentów. Zgodnie z dobrymi praktykami warto pamiętać o konieczności optymalizacji operacji na DOM ponieważ mogą być kosztowne obliczeniowo. Efektywne zarządzanie drzewem DOM wymaga także znajomości innych metod takich jak insertBefore czy replaceChild które pozwalają na bardziej zaawansowane manipulacje struktury dokumentu. Przy projektowaniu dynamicznych aplikacji webowych należy zawsze pamiętać o zachowaniu dostępności i semantyki HTML co jest istotne z punktu widzenia SEO i użyteczności strony.

Pytanie 8

Definicja obiektu została zapisana w języku JavaScript jako var osoba={imie:"Anna", nazwisko:"Kowalska", rok_urodzenia:1985}; Jak można odwołać się do właściwości nazwisko?

A. osoba[1]

B. osoba[2]

C. osoba::nazwisko

D. osoba.nazwisko

W języku JavaScript obiekty są kluczowymi strukturami danych, które pozwalają na grupowanie danych w formie par klucz-wartość. W omawianym przypadku mamy obiekt osoba, który zawiera trzy właściwości: imie, nazwisko oraz rok_urodzenia. Aby uzyskać dostęp do właściwości nazwisko, należy użyć notacji kropkowej, co jest standardową metodą w JavaScript. Notacja kropkowa jest czytelna i intuicyjna, co czyni ją preferowanym sposobem odwołania się do właściwości obiektu. Przykładowo, aby wyświetlić nazwisko, możemy użyć polecenia console.log(osoba.nazwisko), co zwróci wartość 'Kowalska'. Inna metoda dostępu do właściwości obiektu to notacja z nawiasami kwadratowymi, na przykład osoba['nazwisko'], która również zadziała, ale jest mniej czytelna, zwłaszcza w przypadku kluczy, które zawierają znaki specjalne. Warto podkreślić, że zgodnie z ECMAScript, standardem, na którym bazuje JavaScript, obiekty są fundamentalnym elementem języka, a umiejętność ich wykorzystania jest kluczowa dla każdego programisty.

Pytanie 9

O obiekcie zdefiniowanym w języku JavaScript można stwierdzić, że zawiera

var obiekt1 = {
   x: 0,
   y: 0,
   wsp: functon() { … }
 }

A. trzy metody

B. trzy właściwości

C. dwie metody oraz jedną właściwość

D. dwie właściwości oraz jedną metodę

Analizując niepoprawne odpowiedzi, można zauważyć typowe błędy w zrozumieniu struktury obiektów w JavaScript. Odpowiedzi sugerujące, że obiekt ma trzy właściwości lub trzy metody, zbudowane są na błędnych założeniach dotyczących struktury obiektu. Obiekt `obiekt1` wyraźnie definiuje tylko dwie właściwości: `x` i `y`, co jest kluczowe dla zrozumienia, czym są właściwości w kontekście obiektów. Właściwości są to dane przechowywane w obiekcie, podczas gdy metody to funkcje przynależące do obiektu. Stwierdzenie, że obiekt ma trzy metody, błędnie interpretuje funkcję `wsp` jako wiele metod, podczas gdy w rzeczywistości jest to tylko jedna funkcja, a więc jedna metoda. Takie nieporozumienia mogą prowadzić do trudności w projektowaniu obiektów oraz ich późniejszym użytkowaniu. W praktyce, umiejętność prawidłowego identyfikowania właściwości i metod obiektów jest istotna w kontekście programowania obiektowego, które jest kluczowym paradygmatem w JavaScript. Niezrozumienie tych podstaw może skutkować błędami w kodzie, które są trudne do zdiagnozowania, zwłaszcza w większych projektach, gdzie struktura obiektów może być złożona. W związku z tym, zaleca się dokładne zapoznanie się z zasadami definiowania obiektów oraz ich składników, aby uniknąć takich nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 10

Deklarując var x="true"; w języku JavaScript, jakiego typu zmienną się tworzy?

A. Nieokreślonego (undefined)

B. String (ciąg znaków)

C. Liczbowego

D. Logicznego

Odpowiedź 'String (ciąg znaków)' jest poprawna, ponieważ w języku JavaScript zmienna zadeklarowana za pomocą 'var x="true";' przechowuje wartość typu tekstowego. Wartość 'true' jest traktowana jako ciąg znaków, ponieważ jest umieszczona w cudzysłowie. JavaScript jest językiem dynamicznie typowanym, co oznacza, że typ zmiennej jest określany w momencie przypisania wartości. W praktyce, ciągi znaków są powszechnie używane w programowaniu webowym do reprezentacji danych, takich jak teksty, komunikaty, a także do przetwarzania informacji z formularzy. Dobre praktyki obejmują użycie cudzysłowów pojedynczych lub podwójnych do definiowania ciągów, a także unikanie mieszania typów, co może prowadzić do błędów. Ważne jest, aby zawsze być świadomym typu danych, z którymi pracujemy, aby uniknąć nieoczekiwanych wyników w kodzie. Zrozumienie, jak JavaScript interpretuje różne typy danych, jest kluczowe dla efektywnego programowania oraz debugowania aplikacji.

Pytanie 11

Jaką wartość zwróci poniższa instrukcja w JavaScript?

document.write(5==='5');

A. true

B. 0

C. 1

D. false

Instrukcja JavaScript użyta w tym przykładzie wykorzystuje operator potrójnego równości === który jest używany do porównywania wartości i typu danych. W przeciwieństwie do podwójnego równości == który porównuje tylko wartości potrójne równości wymaga aby zarówno typ jak i wartość były identyczne. W przedstawionym kodzie porównywana jest liczba 5 z ciągiem znaków '5'. Chociaż mają tę samą widoczną wartość ich typy danych są różne. Liczba jest typem numericznym podczas gdy '5' jest ciągiem znaków. Ponieważ typy danych nie są identyczne operator === zwróci wartość false. Operator potrójnego równości jest preferowany w dobrych praktykach branżowych JavaScript ponieważ eliminuje problemy wynikające z niejawnej konwersji typów co może prowadzić do nieoczekiwanych wyników. Użycie potrójnego równości poprawia czytelność kodu i jego niezawodność ponieważ zmusza programistę do świadomego zwracania uwagi na typy danych co jest szczególnie ważne w złożonych aplikacjach gdzie takie błędy mogą skutkować trudnymi do wykrycia problemami. Praktyka ta jest zalecana w celu utrzymania wysokiej jakości i przewidywalności działania aplikacji webowych.

Pytanie 12

Wskaż pętlę w języku JavaScript, która wypisze sześć kolejnych liczb parzystych.

A. for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}

B. for(i=2;i<12;i++) {i++; document.write(i);}

C. for(i=2;i<12;i+=2) {document.write(i);}

D. for(i=2;i<=12;i++) {i=i+2; document.write(i);}

Prawidłowa odpowiedź to pętla for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}, ponieważ jest ona skonstruowana w sposób, który pozwala na wyświetlenie sześciu kolejnych liczb parzystych, zaczynając od 2 do 12 włącznie. Pętla for składa się z trzech głównych części: inicjalizacji (i=2), warunku (i<=12) oraz inkrementacji (i+=2). Inicjalizacja ustawia zmienną i na 2, co jest pierwszą liczbą parzystą. Warunek i<=12 zapewnia, że pętla będzie kontynuowana do momentu, gdy i osiągnie wartość większą niż 12, co oznacza, że ostatnią liczbą, która zostanie wyświetlona, będzie 12. Inkrementacja i+=2 powoduje, że przy każdej iteracji wartość i zwiększa się o 2, co pozwala na przechodzenie pomiędzy kolejnymi liczbami parzystymi (2, 4, 6, 8, 10, 12). Taki sposób konstrukcji pętli jest zgodny z zasadami programowania w JavaScript oraz pozwala na efektywne i kontrolowane wyświetlanie danych na stronie. Istotne jest również, że wykorzystanie metody document.write() jest jedną z prostszych form wyświetlania danych w JavaScript, aczkolwiek w praktyce jest zalecane korzystanie z bardziej nowoczesnych metod, takich jak manipulacja DOM, aby uniknąć nadpisywania całej zawartości strony.

Pytanie 13

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. istnieje tylko jeden

B. następuje poprzez przypisanie wartości

C. nie występuje

D. powinien być zadeklarowany na początku skryptu

W języku JavaScript typ zmiennej jest określany poprzez przypisanie wartości, co oznacza, że zmienna może przyjmować różne typy danych w trakcie działania programu. JavaScript jest językiem, który wspiera dynamiczne typowanie, co pozwala na elastyczność w programowaniu. Przykładowo, można zadeklarować zmienną i przypisać do niej wartość liczbową: let x = 5; a następnie przypisać wartość tekstową: x = 'Hello';. W momencie przypisania wartości, JavaScript automatycznie dostosowuje typ zmiennej w zależności od typu przypisanej wartości. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, ponieważ umożliwia łatwe tworzenie i modyfikowanie kodu, bez potrzeby wcześniejszego określania typów zmiennych, co jest charakterystyczne dla języków statycznie typowanych. Warto również zaznaczyć, że w JavaScript mamy do czynienia z różnymi typami danych, takimi jak liczby, łańcuchy tekstowe, obiekty, tablice czy wartości logiczne (boolean), co daje programistom dużą swobodę w modelowaniu danych.

Pytanie 14

W JavaScript zapis a++; można przedstawić w inny sposób jako

A. a << 1

B. a = a & 1

C. a = a + 1

D. 1 += a

Odpowiedź 'a = a + 1;' jest poprawna, ponieważ dokładnie odzwierciedla działanie operatora inkrementacji 'a++;'. Operator '++' w JavaScript zwiększa wartość zmiennej o 1. W przypadku użycia 'a = a + 1;', operacja ta jest explicite zapisana jako przypisanie aktualnej wartości 'a' powiększonej o 1. Taki zapis jest często stosowany w sytuacjach, gdy chcemy lepiej zrozumieć, co się dzieje w kodzie, szczególnie dla początkujących programistów. Przykładowo, jeśli mamy zmienną, która przechowuje liczbę, możemy użyć 'a = a + 1;' w pętli, aby zliczać ilość iteracji. Warto zauważyć, że użycie operatora '++' jest bardziej zwięzłe i często preferowane w profesjonalnym kodzie, jednak zrozumienie, jak działa to na poziomie podstawowym, jest kluczowe. Dobrą praktyką jest dbałość o przejrzystość kodu, zwłaszcza w zespołach, gdzie różne osoby mogą pracować nad tym samym projektem.

Pytanie 15

Jakie dane zostaną wyświetlone po wykonaniu poniższych poleceń? bool gotowe=true; cout<<gotowe;

A. 1

B. 0

C. tak

D. nie

W wyniku wykonania przedstawionych instrukcji, zostanie wypisane "1". Wynika to z faktu, że zmienna typu bool w języku C++ jest reprezentowana jako liczba całkowita, gdzie wartość "true" jest interpretowana jako "1", a "false" jako "0". Kiedy wykonujemy instrukcję z użyciem cout, która jest standardowym strumieniem wyjściowym w C++, zmienna gotowe, która przechowuje wartość true, zostanie przekonwertowana na jej reprezentację liczbową, co skutkuje wypisaniem "1" na ekran. W praktyce, zrozumienie konwersji typów danych w C++ jest kluczowe dla programowania, zwłaszcza w kontekście obliczeń logicznych i kontroli przepływu programu. Standardy C++ określają zasady konwersji typów, co wpływa na optymalizację kodu oraz unikanie błędów w logice programowania, dlatego wiedza na ten temat jest niezbędna dla każdego programisty.

Pytanie 16

Jakie będzie działanie podanych instrukcji JavaScript?

var elementy = document.getElementsByClassName("styl1");
   for(var i = 0; i < elementy.length; i++)
     elementy[i].style.fontWeight = "bolder";

A. Wyłącznie dla pierwszego elementu przypisanego do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder

B. Jedynie dla elementu o id równym styl1 będzie przypisany styl pogrubienia tekstu na bolder

C. Dla wszystkich elementów przypisanych do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder

D. Dla wszystkich elementów na stronie zostanie zastosowany styl pogrubienia tekstu na bolder

Instrukcje JavaScript w pytaniu wykorzystują metodę getElementsByClassName aby pobrać kolekcję wszystkich elementów na stronie które posiadają przypisaną klasę styl1. Metoda ta zwraca obiekt typu HTMLCollection który przypomina tablicę i zawiera odniesienia do elementów DOM posiadających określoną klasę. Następnie za pomocą pętli for przechodzimy przez każdy z tych elementów i zmieniamy ich styl na bolder przypisując nową wartość do właściwości style.fontWeight. Dzięki temu każdy element w kolekcji zostaje zmodyfikowany i wyświetlany z pogrubioną czcionką. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie manipulacji DOM w JavaScript gdyż jest to sposób efektywny i bezpośredni. Użycie klas do grupowania elementów HTML pozwala na jednoczesne stosowanie stylów i operacji na grupach elementów co jest kluczowe w dynamicznym modelu tworzenia stron internetowych. Warto zwrócić uwagę na fakt że nazwy klas są czułe na wielkość liter co oznacza że styl1 i Styl1 byłyby traktowane jako różne klasy.

Pytanie 17

Jaki jest efekt działania programu w JavaScript?

var osoba = prompt("Podaj imię", "Adam");

A. przypisanie do zmiennej osoba wartości "Adam"

B. otwarcie okna z polem do edycji, w którym znajduje się domyślny tekst "Adam"

C. pojawi się okno z pustym polem do edycji

D. uzyskanie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam"

Funkcja prompt w JavaScript jest używana do wyświetlania okna dialogowego z polem edycyjnym pozwalającym użytkownikowi na wprowadzenie danych. W tym przypadku funkcja prompt przyjmuje dwa argumenty: pierwszy to komunikat wyświetlany użytkownikowi, a drugi to domyślna wartość w polu tekstowym. Kod var osoba = prompt('Podaj imię' 'Adam') otwiera okno dialogowe z tekstem Podaj imię i domyślnie wpisanym w polu tekstowym imieniem Adam. Domyślna wartość jest przydatna w sytuacjach gdzie chcemy zasugerować użytkownikowi pewne dane które mogą być dla niego odpowiednie lub często używane. Jest to wygodne rozwiązanie w aplikacjach internetowych pozwalające na szybkie i intuicyjne wprowadzanie danych przez użytkownika. Zastosowanie prompt jest przykładem interakcji między użytkownikiem a stroną internetową co jest kluczowym elementem dynamicznych aplikacji webowych. Ważne jest jednak by pamiętać że funkcja prompt może być blokowana w niektórych przeglądarkach dlatego jej użycie powinno być dobrze przemyślane i ewentualnie zastąpione bardziej nowoczesnymi rozwiązaniami takimi jak formularze HTML z odpowiednimi atrybutami i stylizacjami.

Pytanie 18

W JavaScript zdefiniowano obiekt. W jaki sposób można uzyskać dostęp do właściwości nazwisko?

var osoba = {imie: "Anna", nazwisko: "Kowalska", rok_urodzenia: 1985};

A. osoba::nazwisko

B. osoba[1]

C. osoba[2]

D. osoba.nazwisko

Odpowiedź osoba.nazwisko jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript do właściwości obiektu można odwoływać się za pomocą notacji kropkowej. Jest to jedna z najbardziej czytelnych i powszechnie stosowanych metod dostępu do właściwości obiektu w programowaniu obiektowym. Kiedy mamy obiekt o nazwie osoba, który został zdefiniowany z właściwościami takimi jak imie, nazwisko i rok_urodzenia, notacja kropkowa pozwala bezpośrednio i intuicyjnie odczytać wartość przypisaną do klucza nazwisko. Ważne jest, aby zrozumieć, że notacja kropkowa nie tylko zwiększa czytelność kodu, ale także ułatwia jego utrzymanie i modyfikację przez innych programistów. Stosowanie tego standardu jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, promującymi pisanie zrozumiałego i efektywnego kodu. Warto również pamiętać, że notacja kropkowa jest preferowana, gdy nazwy kluczy są znane i nie zawierają znaków, które mogą kolidować z syntaksą języka, takich jak spacje. W przypadku bardziej złożonych kluczy można używać notacji nawiasowej, która mimo że jest bardziej elastyczna, nie zawsze jest tak przejrzysta jak notacja kropkowa. Przykłady praktyczne obejmują zastosowania w aplikacjach webowych, gdzie obiekty mogą reprezentować zasoby użytkownika, a notacja kropkowa umożliwia bezpośredni dostęp do danych użytkownika w celu ich wyświetlenia lub edycji w interfejsie aplikacji.

Pytanie 19

W JavaScript zdarzenie onKeydown zostanie wywołane, gdy klawisz

A. klawiatury będzie wciśnięty

B. klawiatury będzie zwolniony

C. myszki będzie wciśnięty

D. myszki będzie zwolniony

Odpowiedź, że zdarzenie onKeydown jest wywoływane, gdy klawisz klawiatury został naciśnięty, jest prawidłowa, ponieważ onKeydown jest zdarzeniem, które reaguje na pierwszą interakcję użytkownika z klawiaturą. W praktyce oznacza to, że gdy użytkownik naciśnie dowolny klawisz na klawiaturze, np. literę, cyfrę lub klawisz funkcyjny, zdarzenie onKeydown zostanie wywołane. Jest to kluczowe w kontekście tworzenia interaktywnych aplikacji webowych, ponieważ pozwala programistom na obsługę wejścia użytkownika w czasie rzeczywistym. Na przykład, w aplikacji do edycji tekstu, można wykorzystać onKeydown do aktualizacji zawartości edytora na podstawie wprowadzanego tekstu, co zapewnia płynne doświadczenie użytkownika. Dobrym przykładem zastosowania tego zdarzenia jest również implementacja gier, w których ruchy postaci lub akcje są wykonywane w odpowiedzi na naciśnięcia klawiszy. W standardach W3C dotyczących dostępu i interakcji z użytkownikiem, zdarzenie onKeydown uwzględnia również kwestie dostępności, co jest istotne dla projektowania inkluzywnych aplikacji.

Pytanie 20

W przedstawionym kodzie JavaScript, który został ponumerowany dla przejrzystości, występuje błąd uniemożliwiający wyświetlenie jakiegokolwiek komunikatu po uruchomieniu. Jak można go naprawić?

1  if(a < b)
2      document.write(a);
3      document.write("jest mniejsze");
4  else
5      document.write(b);
6      document.write("jest mniejsze");

A. dodać znak $ przed nazwami zmiennych

B. umieścić zmienne a i b w cudzysłowie w liniach 2 i 5

C. wprowadzić nawiasy klamrowe w sekcji if i else

D. zmienić znaki cudzysłowu na apostrof w liniach 3 i 6, np. 'jest mniejsze'

Odpowiedź o wstawieniu nawiasów klamrowych do sekcji if oraz else jest prawidłowa, ponieważ w JavaScript, gdy warunek if lub else obejmuje więcej niż jedną instrukcję, należy użyć nawiasów klamrowych, aby zgrupować te instrukcje. W przeciwnym razie, język traktuje jako część bloku kodu tylko pierwszą instrukcję. W omawianym kodzie, bez nawiasów klamrowych, tylko pierwsze wywołanie document.write w każdej z sekcji jest wykonywane, co skutkuje brakiem komunikatu w przypadku, gdy warunek jest spełniony. Przykładowo, poprawny kod powinien wyglądać tak: if (a < b) { document.write(a); document.write('jest mniejsze'); } else { document.write(b); document.write('jest mniejsze'); }. Nawiasy klamrowe są standardową praktyką, która poprawia czytelność kodu oraz ułatwia jego modyfikację w przyszłości, co jest zgodne z zasadami dobrego programowania.

Pytanie 21

W skrypcie JavaScript użyto metody DOM getElementsByClassName('akapit'). Metoda ta odniesie się do akapitu

A. <p>akapit</p>

B. <p id="akapit">akapit2</p>

C. <p href="/akapit">akapit3</p>

D. <p class="akapit">akapit4</p>

Metoda getElementsByClassName('akapit') w JavaScript jest metodą DOM, która zwraca kolekcję wszystkich elementów w dokumencie HTML, które mają przypisaną określoną klasę. W tym przypadku interesuje nas klasa 'akapit'. Poprawna odpowiedź to <p class="akapit">akapit4</p>, ponieważ ten akapit ma atrybut class ustawiony na 'akapit'. Zastosowanie klasy w HTML jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, ponieważ pozwala na łatwe stylowanie i manipulowanie grupą elementów za pomocą CSS i JavaScript. Na przykład, jeśli chcemy zmienić kolor tekstu wszystkich akapitów z klasą 'akapit', możemy to zrobić jednym poleceniem w CSS: .akapit { color: red; }. Ponadto, metoda getElementsByClassName zwraca tzw. HTMLCollection, co oznacza, że możemy iterować po tej kolekcji i modyfikować jej elementy. Użycie klas w ten sposób wspiera zasadę separacji treści od prezentacji, co jest kluczowe w nowoczesnym podejściu do tworzenia stron internetowych.

Pytanie 22

W języku JavaScript wartość typu boolean może być przedstawiana przez

A. true

B. –20

C. 45.3

D. null

Wartości -20, 45.3 oraz null nie są reprezentacjami typu boolean w JavaScript i nie mogą być używane jako odpowiedzi na pytanie o typ logiczny. Zaczynając od -20, należy zauważyć, że w JavaScript jest to wartość liczbowa, a liczby są traktowane jako 'truthy', co oznacza, że w kontekście warunkowym zostaną zinterpretowane jako true. Niemniej jednak, sama liczba -20 nie jest bezpośrednio równoważna z true, co czyni ją niewłaściwą odpowiedzią na to pytanie. Przechodząc do 45.3, również jest to liczba zmiennoprzecinkowa. Podobnie jak w przypadku -20, liczby różne od zera, w tym 45.3, także są interpretowane jako 'truthy'. Jednak, jako liczba, nie spełnia ona definicji wartości boolean, co czyni ją nieodpowiednią odpowiedzią w kontekście pytania. Z kolei null to wartość specjalna w JavaScript, która reprezentuje brak jakiejkolwiek wartości. Chociaż null jest interpretowane jako 'falsy' w kontekście boolean, to nie jest to wartość logiczna sama w sobie. Dlatego, wszystkie te odpowiedzi, mimo że mogą w pewnych okolicznościach być interpretowane w kontekście boolean, nie odpowiadają na pytanie o typ boolean i jego reprezentację w JavaScript.

Pytanie 23

Na stronie internetowej znajduje się formularz, do którego trzeba zaprogramować następujące funkcje:
– walidacja: podczas wypełniania formularza na bieżąco jest kontrolowana poprawność danych
– przesyłanie danych: po wypełnieniu formularza i jego zatwierdzeniu informacje są przesyłane do bazy danych na serwerze
Aby zrealizować tę funkcjonalność w możliwie najprostszy sposób, należy zapisać

A. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP

B. walidację i przesyłanie danych w języku PHP

C. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript

D. walidację i przesyłanie danych w języku JavaScript

Wybór walidacji i przesyłania danych w języku PHP jest nieefektywny w kontekście nowoczesnych aplikacji webowych. Język PHP jest używany głównie po stronie serwera i nie jest przeznaczony do walidacji danych w czasie rzeczywistym. Oczekiwanie na przesłanie formularza do serwera, aby uzyskać informację o błędach, prowadzi do nieprzyjemnych doświadczeń użytkowników. Użytkownik musi czekać na odpowiedź serwera, co może być czasochłonne i frustrujące. Ponadto, walidacja po stronie serwera może sprawić, że użytkownik straci wprowadzone dane, jeśli wystąpią błędy. To podejście nie tylko obniża użyteczność formularzy, ale także może prowadzić do większych obciążeń serwera, ponieważ każde wprowadzenie danych wymaga zaangażowania zasobów serwerowych. Implementując walidację w JavaScript, można natychmiast informować użytkownika o niewłaściwych danych, co nie tylko zaspokaja potrzeby użytkownika, ale także zmniejsza ilość niepotrzebnych zapytań do serwera. Ostatecznie, korzystanie z jednego języka do obu zadań jest sprzeczne z zasadą separacji obowiązków, co jest kluczowe w inżynierii oprogramowania. Zamiast tego, prawidłową praktyką jest wykorzystanie JavaScript do walidacji danych przed ich przesłaniem, co pozwala na znacznie bardziej responsywne i przyjazne dla użytkownika doświadczenia.

Pytanie 24

Co można powiedzieć o wyświetlonym przez witrynę tekście "test kolorów"?

<p id="p1" style="color:blue;">test kolorów</p>
<button type="button"
  onclick="document.getElementById('p1').style.color='red'">
  test</button>

A. Po wciśnięciu przycisku test kolor tekstu jest czerwony.

B. Po wciśnięciu przycisku test kolor tekstu jest niebieski.

C. Wciskanie przycisku test sprawia, że kolor tekstu jest na przemian niebieski i czerwony.

D. Zaraz po załadowaniu witryny kolor tekstu jest czerwony.

Zauważyłem, że w kodzie HTML kolor tekstu na początku jest niebieski. Jest to ustawione w atrybucie style dla elementu o id='p1'. Po kliknięciu w przycisk, uruchamia się funkcja JavaScript, która zmienia kolor na czerwony. Ta funkcja jest przypisana w atrybucie onclick. Takie podejście to świetny sposób na interakcję użytkownika z witryną, korzystając ze skryptów JavaScript. Myślę, że to bardzo dobry przykład, który pokazuje, jak można robić interaktywne elementy na stronach. Wiedza na ten temat może pomóc lepiej zrozumieć, jak działają strony internetowe i co można zrobić z JavaScriptem.

Pytanie 25

Aby włączyć zewnętrzny skrypt JavaScript o nazwie skrypt.js, konieczne jest umieszczenie w kodzie HTML

A. <link rel="JavaScript" type="js" href="/skrypt.js" />

B. <link rel="script" href="/skrypt.js" />

C. <script> skrypt.js </script>

D. <script src="/skrypt.js"></script>

Poprawna odpowiedź to <script src="/skrypt.js"></script>. Wykorzystanie atrybutu src w tagu <script> to standardowa metoda do ładowania zewnętrznych skryptów JavaScript w HTML. Dzięki temu przeglądarka wie, żeby pobrać i uruchomić kod z pliku skrypt.js. To z kolei pozwala na lepszą organizację, bo możemy używać tego samego skryptu w różnych miejscach projektu. No i w praktyce, to przynosi dużo korzyści, jak łatwiejsze utrzymanie czy debugowanie aplikacji. Jak mamy porządnie zorganizowany kod, to strona się szybciej ładuje, a przeglądarka może buforować te skrypty. Na koniec warto dodać, że dobrze osadzone skrypty wpływają też pozytywnie na SEO, bo wyszukiwarki lubią strony, które są zorganizowane i zoptymalizowane. Warto pamiętać, żeby umieszczać tagi <script> na końcu dokumentu HTML, zaraz przed zamknięciem tagu </body>, bo to pozwala na szybsze wyświetlanie zawartości.

Pytanie 26

Aby zmienić wartość atrybutu elementu przy użyciu skryptu JavaScript, należy zastosować następujący zapis

A. document.getElementById(id).<nazwa właściwości> = <nowa wartość>

B. document.getElementById(id).style.<nazwa właściwości> = <nowa wartość>

C. document.getElementById(id).<nazwa-atrybutu> = <nowa wartość>

D. document.getElementById(id).innerHTML = <nowa wartość>

Sposoby zapisu w pozostałych odpowiedziach nie są odpowiednie dla zmiany cech elementów opisanych w CSS, co może prowadzić do nieporozumień w zakresie manipulacji stylem w JavaScript. Użycie document.getElementById(id).<nazwa-atrybutu> = <nowa wartość>; może sugerować, że próbujemy ustawić atrybuty HTML, jednak nie odnosi się to do stylów CSS. Atrybuty HTML i style CSS to dwa różne obszary, a manipulowanie stylem wymaga bezpośredniego odniesienia do obiektu style. Podobnie, w przypadku document.getElementById(id).<nazwa właściwości> = <nowa wartość>; wygląd elementu nie jest zmieniany, ponieważ nie wskazujemy na obiekt style, lecz na właściwości samego elementu. Użycie document.getElementById(id).innerHTML = <nowa wartość>; również wprowadza w błąd, ponieważ ta metoda służy do zmiany zawartości HTML wewnątrz danego elementu, a nie stylów. Często pojawia się mylne przekonanie, że można manipulować stylem, używając ogólnych atrybutów lub zawartości, co prowadzi do nieefektywnego i błędnego kodu. Istotne jest zrozumienie, że stylizacja elementów wymaga poprawnej interakcji z obiektem style, co zapewnia jednocześnie zgodność z najlepszymi praktykami programowania i pozwala uniknąć błędów w logice aplikacji.

Pytanie 27

Język JavaScript wspiera

A. wysyłanie ciastek z identycznymi informacjami do wielu użytkowników strony

B. obiekty DOM

C. funkcje wirtualne

D. abstrakcyjne klasy

Obiekty DOM (Document Object Model) są fundamentalnym aspektem języka JavaScript, umożliwiającym interakcję z dokumentami HTML i XML. Dzięki DOM, programiści mogą dynamicznie manipulować strukturą dokumentu, co pozwala na tworzenie interaktywnych aplikacji webowych. Na przykład, za pomocą JavaScript można zmieniać tekst w elementach HTML, dodawać lub usuwać elementy, a także reagować na zdarzenia użytkownika, takie jak kliknięcia czy ruchy myszy. Przykładowy kod: document.getElementById('example').innerHTML = 'Nowa zawartość'; ilustruje, jak można zmienić zawartość elementu z identyfikatorem 'example'. Zrozumienie i umiejętność pracy z DOM jest kluczowe w nowoczesnym tworzeniu stron internetowych oraz aplikacji w JavaScript, co wpisuje się w najlepsze praktyki rozwoju oprogramowania, takie jak separacja logiki od prezentacji i programowanie obiektowe.

Pytanie 28

Wypisanie tekstu w języku JavaScript nie jest możliwe przy użyciu

A. własności innerHTML

B. metody document.write()

C. metody window.alert()

D. funkcji MessageBox()

Poprawnie wskazana została funkcja MessageBox(), bo w standardowym JavaScripcie działającym w przeglądarce taka funkcja po prostu nie istnieje. JavaScript udostępnia kilka mechanizmów do wypisywania tekstu, ale są one ściśle określone przez środowisko (głównie DOM i obiekt window), a nie przez jakieś ogólne, „systemowe” funkcje typu MessageBox. Właściwość innerHTML należy do elementów DOM i służy do modyfikowania ich zawartości HTML. Przykład: const div = document.getElementById('wynik'); div.innerHTML = 'Witaj w <b>JavaScript</b>'; To jest typowy, zgodny ze standardami sposób dynamicznej zmiany treści na stronie. W praktyce używa się go bardzo często, choć moim zdaniem lepiej w prostych przypadkach stosować textContent, bo jest bezpieczniejsze (nie interpretuje HTML-a, więc mniejsze ryzyko XSS). Metoda window.alert() jest wbudowaną funkcją interfejsu przeglądarki. Wyświetla prosty modalny komunikat z przyciskiem OK. Przykład: alert('Komunikat dla użytkownika'); W wielu poradnikach to pierwszy sposób „wypisania” czegokolwiek, bo od razu widać efekt. W profesjonalnych aplikacjach używa się go rzadko, raczej do szybkiego debugowania, bo blokuje interakcję z użytkownikiem. Metoda document.write() pozwala wpisać tekst bezpośrednio do strumienia dokumentu HTML podczas jego ładowania: document.write('Hello world'); Historycznie było to popularne, ale w nowoczesnych projektach uważa się to za złą praktykę. Po załadowaniu strony document.write() może nadpisać cały dokument, co jest mocno niepożądane. Lepszym standardem jest manipulacja DOM (np. innerHTML, createElement, appendChild). Natomiast MessageBox() kojarzy się z funkcjami z innych środowisk (np. WinAPI, C#, VBA), ale w JavaScripcie w przeglądarce taka funkcja nie jest zdefiniowana w żadnym oficjalnym standardzie. Jeśli ktoś jej użyje bez własnej definicji, skończy się to błędem „MessageBox is not defined”. Dlatego właśnie ta odpowiedź jest poprawna – nie da się w czystym, standardowym JS wypisać tekstu przy użyciu funkcji MessageBox(), chyba że samemu ją wcześniej napiszemy, ale to już zupełnie inna historia.

Pytanie 29

Skrypt w języku JavaScript, który zajmuje się płacami pracowników, ma na celu stworzenie raportu dla osób zatrudnionych na umowę o pracę, które otrzymują wynagrodzenie w przedziale 4000 do 4500 zł, w tym przedziale obustronnie domkniętym. Jakie jest kryterium do wygenerowania raportu?

A. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

B. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

C. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

D. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

Odpowiedź, którą wybrałeś, to umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500). To jest faktycznie odpowiednia opcja, bo spełnia warunki do wygenerowania raportu. To ważne, żeby oba warunki były spełnione – pracownik musi mieć umowę o pracę i pensja powinna być w zakresie od 4000 do 4500 zł. Na przykład, jeśli ktoś zarabia 4200 zł, to wtedy wszystko gra i raport się pojawi. W programowaniu używanie operatorów logicznych, takich jak '&&', jest kluczowe, bo pozwalają one precyzyjnie ustalić kryteria. Dobrze zrozumiane operatory '&&' i '||' pomagają unikać niejasności i błędów w logice, a to jest podstawa dobrego pisania kodu.

Pytanie 30

W języku JavaScript, w programowaniu obiektowym, zapis this.zawod w przedstawionym kodzie oznacza

function Uczen(){
   this.imie = "";
   this.nazwisko = "";
   this.technik = 'informatyk';
   this.zawod = function(){
     return this.technik;
   };
 }

A. klasę

B. konstruktor

C. metodę

D. właściwość

W JavaScript programowanie obiektowe działa trochę inaczej niż w innych językach. W tym kodzie, zapis this.zawod wskazuje, że mamy do czynienia z metodą obiektu. Po prostu, metoda to funkcja przypisana do właściwości obiektu, która może korzystać z danych w obiekcie. Używając this, mamy dostęp do innych właściwości. W tym przypadku, funkcja pod this.zawod zwraca wartość this.technik, co ładnie pokazuje, jak metody mogą zmieniać dane obiektu. To jest właśnie cała filozofia programowania obiektowego, gdzie logika jest umieszczona w funkcjach związanych z danymi. To sprawia, że kod jest bardziej modułowy i łatwiejszy do ogarnięcia. W pracy w zespole dobrze jest, jak nazwy metod mówią, co robią, bo to bardzo pomaga innym zrozumieć, co się dzieje w kodzie.

Pytanie 31

Które z poniższych twierdzeń o definicji funkcji pokazanej w ramce jest prawdziwe?

function czytajImie(){
   var imie=null;
   do {
     imie=prompt("podaj imie: ");
     if (imie.length<3)
     alert("wprowadzony tekst jest niepoprawny");
   } while(imie.length<3);
}

A. Tekst będzie wczytywany do czasu podania liczby większej niż 3

B. Wczytanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie miał co najmniej 3 znaki

C. Pętla zostanie uruchomiona tylko raz

D. Funkcja zawiera pętlę, która powtarza się 3 razy

Funkcja czytajImie zawiera pętlę do-while która działa dopóki długość wprowadzonego ciągu znaków jest mniejsza niż 3 co oznacza że zakończenie pętli nastąpi gdy użytkownik wprowadzi tekst o długości co najmniej 3 znaków W praktyce oznacza to że funkcja wymaga od użytkownika podania imienia które będzie miało przynajmniej trzy znaki co jest powszechną praktyką podczas walidacji danych wejściowych w celu zapewnienia minimalnej ilości informacji Pętla do-while jest szczególnie przydatna w sytuacjach gdy musimy zagwarantować przynajmniej jedno wykonanie bloku kodu co tutaj pozwala na przynajmniej jednorazowe wywołanie okna prompt do wprowadzenia danych Tego typu walidacja jest podstawą podczas programowania interfejsów użytkownika gdzie poprawność i kompletność danych wejściowych jest kluczowa dla dalszego przetwarzania danych Warto również zauważyć że stosowanie tego rodzaju pętli w kontekście walidacji danych zwiększa użyteczność aplikacji poprzez zapewnienie że dane są zgodne z wymaganiami przed ich dalszym przetwarzaniem

Pytanie 32

W instrukcji warunkowej w języku JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a leży w przedziale (0,100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Odpowiedni zapis warunku jest następujący:

A. if (a > 0 && a < 100 && b > 0 )

B. if (a > 0 || a < 100 || b < 0 )

C. if (a > 0 && a < 100 || b < 0 )

D. if (a > 0 || a < 100 && b > 0 )

Odpowiedź 'if (a > 0 && a < 100 && b > 0)' jest dokładnie to, czego szukamy. Zmiana 'a' musi być w przedziale powyżej 0, ale poniżej 100, a do tego 'b' musi być większe od zera. To tak jakby ustalać zasady dla jakiegoś wyzwania – żeby coś się udało, musi być spełnionych kilka warunków na raz. Przykładowo, jeżeli myślimy o zakupach online, to możemy zrobić zakupy tylko wtedy, gdy kwota jest w porządku (czyli w tym przedziale) i nasze konto ma jakieś pieniądze. Takie jasne zasady są super ważne, bo pomagają w pisaniu czytelnego kodu, który potem łatwiej zrozumieć i utrzymać.

Pytanie 33

W języku JavaScript funkcja getElementById() odnosi się do

A. elementu HTML o wskazanej nazwie klasy

B. elementu HTML o określonym id

C. zmiennej liczbowej

D. klasy zdefiniowanej w CSS

Metoda getElementById() jest jedną z najczęściej używanych funkcji w JavaScript, która pozwala na bezpośrednie odwołanie się do elementu DOM (Document Object Model) za pomocą atrybutu id. Gdy wywołujemy tę metodę, przekazujemy jej jako argument ciąg znaków odpowiadający wartości atrybutu id danego elementu HTML. Przykładowo, jeśli mamy znacznik `<div id='myDiv'></div>`, możemy uzyskać do niego dostęp za pomocą `document.getElementById('myDiv')`. Jest to bardzo efektywny sposób na manipulowanie elementami strony, umożliwiający m.in. zmianę ich zawartości, stylu czy atrybutów. Dzięki tej metodzie programiści mogą szybko i łatwo modyfikować interfejs użytkownika oraz reagować na zdarzenia, co jest zgodne z zasadami responsywnego projektowania i tworzenia dynamicznych aplikacji webowych. Warto również pamiętać, że użycie unikalnych identyfikatorów w HTML jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na łatwiejszą nawigację po strukturze dokumentu i unika konfliktów z innymi elementami.

Pytanie 34

Aby zmienić wartość atrybutu elementu opisanego w CSS przy użyciu skryptu JavaScript, należy zastosować następujący zapis

A. document.getElementById(id).innerHTML = <nowa wartość>

B. document.getElementById(id).<nazwa-atrybutu> = <nowa wartość>

C. document.getElementById(id).<nazwa właściwości> = <nowa wartość>

D. document.getElementById(id).style.<nazwa właściwości> = <nowa wartość>

Odpowiedzi, które nie zawierają poprawnego odniesienia do właściwości style, wskazują na istotne nieporozumienia dotyczące manipulacji elementami DOM w JavaScript. Użycie document.getElementById(id).innerHTML = <nowa wartość>; nie jest odpowiednie do zmiany elementów stylu, ponieważ innerHTML służy do modyfikacji zawartości HTML wewnątrz elementu, a nie jego stylów. Zmiana zawartości może prowadzić do nadpisania istniejących elementów i wprowadzenia niezamierzonych skutków, takich jak utrata zdarzeń przypisanych do tych elementów. Kolejny błąd tkwi w użyciu document.getElementById(id).<nazwa właściwości> = <nowa wartość>; gdzie <nazwa właściwości> może odnosić się do atrybutów DOM, ale nie do właściwości stylu CSS. Na przykład, ustawienie document.getElementById(id).className = 'newClass'; zmieni klasę CSS elementu, ale nie bezpośrednio jego styl. Ostatnia propozycja, document.getElementById(id).<nazwa-atrybutu> = <nowa wartość>; jest również myląca, ponieważ nie odnosi się do modyfikacji stylów, lecz do manipulacji atrybutami HTML, co może prowadzić do nieprawidłowego działania strony. Zrozumienie zasadniczej różnicy między manipulowaniem treścią a stylem, a także umiejętność właściwego korzystania z DOM, są kluczowe dla skutecznego programowania w JavaScript.

Pytanie 35

Wskaż funkcję JavaScript, która umożliwia obliczenie połowy kwadratu liczby podanej jako argument.

A. function wynik(a) { return a*a/2; }

B. function wynik(a) { return a*2/2; }

C. function wynik(a) { return a/2+a/2; }

D. function wynik(a) { return 2*a/a; }

Funkcja 'wynik' w postaci 'function wynik(a) { return a*a/2; }' poprawnie oblicza połowę kwadratu liczby 'a', co można zapisać matematycznie jako (a^2)/2. Takie podejście jest zgodne z definicją funkcji w programowaniu, gdzie argument 'a' jest przekazywany jako parametr, a następnie wykorzystany w obliczeniach. Przykładowo, jeśli przekazalibyśmy liczbę 4, wynik funkcji wyniósłby (4*4)/2 = 8. W praktycznych zastosowaniach, takie obliczenia mogą być przydatne w różnych dziedzinach, jak grafika komputerowa, gdzie oblicza się pola powierzchni, czy inżynieria, gdzie analizuje się różne parametry techniczne. Użycie operatora mnożenia i dzielenia zapewnia, że wyniki są zgodne z oczekiwaniami matematycznymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, polegającymi na precyzyjnym oddzieleniu operacji arytmetycznych i dbałości o czytelność kodu.

Pytanie 36

W deklaracji w języku JavaScript:```var x=true;``` zmienna x przyjmuje typ

A. wyliczeniowym

B. logicznym

C. liczbowym

D. ciąg znaków

Wybór opcji liczbowego, wyliczeniowego lub ciągu znaków jest błędny z kilku kluczowych powodów. Przede wszystkim, typ liczbowy w JavaScript reprezentuje dane numeryczne, takie jak całkowite liczby i liczby zmiennoprzecinkowe, na przykład `var y = 5;`. Zmienne typu liczbowego nie mogą przyjmować wartości logicznych. Z kolei typ wyliczeniowy, którego nie ma w JavaScript, jest typem danych reprezentującym zestaw możliwych wartości, często używanym w innych językach programowania, jak C czy Java, ale nie odnosi się do kodu JavaScript. W JavaScript nie mamy również formalnych typów wyliczeniowych, co może prowadzić do nieporozumień. Jeśli chodzi o ciągi znaków, są one reprezentowane w JavaScript przez tekst umieszczony w cudzysłowach, na przykład `var str = 'tekst';`, i również nie są związane z wartościami boolean. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do błędnych odpowiedzi, obejmują mylenie operacji logicznych z arytmetycznymi, co może sprawić, że programista zakłada, że zmienna logiczna może być interpretowana jako liczba. Dodatkowo, w kontekście typów danych w JavaScript, ważne jest zrozumienie, że każdy typ ma swoje specyficzne zastosowania i reguły, co jest kluczowe dla prawidłowego modelowania danych w aplikacjach.

Pytanie 37

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba mieści się w zakresie (100;200>, należy użyć zapisu:

A. if (liczba < 100 && liczba <= 200)

B. if (liczba < 100 || liczba >= 200)

C. if (liczba > 100 && liczba <= 200)

D. if (liczba > 100 || liczba <= 200)

Zaznaczyłeś odpowiedź 'if (liczba > 100 && liczba <= 200)', i to jest całkiem trafne! Warunek ten sprawdza, czy liczba jest w przedziale od 100 do 200, co jest mega ważne. Wiesz, '>' oznacza, że liczba musi być większa niż 100, a '<=' pozwala na 200, ale nic większego. To coś, co często wykorzystujemy w programach, żeby kontrolować dane od użytkowników. Jak na przykład przy rejestracji – chcemy mieć pewność, że wszystko jest w normie. Umiejętność walidacji danych to kluczowa sprawa w programowaniu, bo dzięki temu możemy unikać różnych błędów. Fajnie, że zauważasz, jak operatory logiczne, takie jak '&&', mogą pomóc w budowaniu bardziej złożonych warunków – to czyni nasze aplikacje lepszymi. Ważne, żebyś rozumiał, jak to działa, bo to na pewno przyda się w przyszłości!

Pytanie 38

Jaki jest prawidłowy sposób deklaracji funkcji w języku JavaScript?

A. function myFunction() { }

B. func myFunction() { }

C. void myFunction() { }

D. def myFunction() { }

Deklaracja funkcji w JavaScript zaczyna się od słowa kluczowego <code>function</code>, po którym następuje nazwa funkcji, nawiasy okrągłe oraz nawiasy klamrowe obejmujące ciało funkcji. Przykładowo, <code>function myFunction() { }</code> tworzy funkcję o nazwie <em>myFunction</em>, która nie przyjmuje żadnych parametrów i nie wykonuje żadnych operacji, gdyż ciało funkcji jest puste. W JavaScript funkcje są fundamentalnym elementem, który pozwala na tworzenie modularnego i wielokrotnego użycia kodu. Można je wywoływać w dowolnym miejscu programu, co ułatwia zarządzanie złożonością kodu. Zgodnie z dobrymi praktykami, nazwy funkcji powinny być opisowe, aby jasno wskazywały na ich działanie. Warto również pamiętać, że w JavaScript funkcje są pierwszoklasowymi obiektami, co oznacza, że mogą być przypisywane do zmiennych, przekazywane jako argumenty do innych funkcji, czy zwracane jako wyniki funkcji. To sprawia, że JavaScript jest bardzo elastycznym językiem do programowania złożonych aplikacji webowych.

Pytanie 39

Wskaź poprawną definicję funkcji w języku JavaScript.

A. typ_funkcji nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

B. new nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

C. nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

D. function nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

Niepoprawne odpowiedzi zawierają błędne składnie, które nie są akceptowane w JavaScript. W pierwszej z tych odpowiedzi brakuje słowa kluczowego 'function', co czyni całą definicję niepoprawną. W JavaScript każda funkcja musi być zdefiniowana przy użyciu tego słowa kluczowego, aby interpreter mógł zrozumieć, że tworzymy funkcję. Kolejna odpowiedź wprowadza słowo kluczowe 'new', które jest używane przy tworzeniu nowych instancji obiektów, a nie funkcji. 'new' jest związane z konstruktorami i nie jest używane w definicji funkcji, co prowadzi do błędów w kodzie. Ostatnia niepoprawna odpowiedź sugeruje, że musimy określić typ zwracanej wartości, co nie jest wymagane w JavaScript, ponieważ język ten jest dynamicznie typowany. Oznacza to, że typy zmiennych są ustalane w czasie wykonywania, a nie w czasie kompilacji. W praktyce, programista nie musi określać typu funkcji ani argumentów, co odzwierciedla elastyczność języka i jego zdolność do obsługi różnych typów danych bez dodatkowych deklaracji.

Pytanie 40

W formularzu dane z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetwarzane w skrypcie JavaScript w następujący sposób:

var x = parseFloat(a);

Jaki typ będzie miała zmienna x?

A. liczbowego, całkowitego

B. zmiennoprzecinkowego

C. napisowego

D. NaN

Zmienna x będzie typu zmiennoprzecinkowego, ponieważ funkcja parseFloat() konwertuje wartość przekazaną jej jako argument na liczbę zmiennoprzecinkową. W przypadku, gdy zmienna a zawiera poprawną reprezentację liczby, np. '10.5' lub '3.14', parseFloat() zwróci odpowiednią wartość zmiennoprzecinkową. Dobrą praktyką jest zapewnienie, że wartość w a jest odpowiednio walidowana przed konwersją, aby uniknąć błędów i niepożądanych wyników. Zmiennoprzecinkowe dane mogą być szczególnie użyteczne w aplikacjach finansowych, graficznych czy inżynieryjnych, gdzie precyzyjne obliczenia są kluczowe. Ponadto, JavaScript automatycznie przekształca liczby całkowite do postaci zmiennoprzecinkowej, więc nawet jeśli a zawiera liczbę całkowitą, wynik w zmiennej x również będzie typem zmiennoprzecinkowym. Znajomość tego zachowania jest istotna dla programistów, aby skutecznie obsługiwać różnorodne operacje numeryczne.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej