Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 28 kwietnia 2026 19:38
Data zakończenia: 28 kwietnia 2026 19:53

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W CSS zapis w postaci ```h1::first-letter{color:red;}``` spowoduje, że kolor czerwony będzie dotyczył

A. tekstów nagłówka pierwszego poziomu

B. pierwszej litery nagłówka drugiego poziomu

C. pierwszej linii akapitu

D. pierwszej litery nagłówka pierwszego poziomu

Zapis CSS h1::first-letter {color: red;} odnosi się do selektora pseudo-elementu first-letter, który jest używany do stylizacji pierwszej litery bloku tekstowego w nagłówkach. W tym wypadku, gdy selektor jest zastosowany do elementu h1, oznacza to, że kolor pierwszej litery nagłówka pierwszego stopnia (h1) zostanie zmieniony na czerwony. Pseudo-element first-letter działa tylko dla elementów blokowych, takich jak nagłówki, akapity czy listy. W praktyce, jeśli w dokumencie HTML mamy element <h1> z tekstem, np. 'Witaj świecie', to wyłącznie litera 'W' zostanie wyświetlona w kolorze czerwonym. To podejście jest zgodne ze standardami CSS, które definiują pseudo-elementy jako specyficzne fragmenty dokumentu, które można stylizować niezależnie od reszty zawartości. Warto również zauważyć, że stosowanie takich selektorów pozwala na uzyskanie bardziej złożonych efektów wizualnych bez konieczności modyfikacji struktury HTML. Umożliwia to projektantom stron internetowych większą elastyczność i kontrolę nad estetyką treści.

Pytanie 2

W języku JavaScript trzeba zapisać warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna a będzie jakąkolwiek liczbą naturalną dodatnią (bez 0) lub zmienna b przyjmie wartość z zamkniętego przedziału od 10 do 100. Wyrażenie logiczne w tym warunku ma formę

A. (a>0) || ((b>=10) && (b<=100))

B. (a>0) && ((b>=10) || (b<=100))

C. (a>0) && ((b>=10) && (b<=100))

D. (a>0) || ((b>=10) || (b<=100))

Pierwsza odpowiedź (a>0) || ((b>=10) || (b<=100)) jest niepoprawna, ponieważ używa operatora || w kontekście sprawdzania wartości zmiennej b w sposób, który nie ogranicza jej do przedziału od 10 do 100. Wyrażenie (b>=10) || (b<=100) oznacza, że b może być mniejsze niż 10, co jest sprzeczne z wymaganiami dotyczącymi przedziału. W związku z tym, ta konstrukcja może dopuścić do sytuacji, w której b ma wartość poniżej 10, co nie jest akceptowalne. Kolejna niepoprawna odpowiedź (a>0) && ((b>=10) || (b<=100)) wymaga, aby obydwa warunki były prawdziwe, co również prowadzi do błędnego sprawdzenia. Operator && wymusza spełnienie obu warunków, a zatem jeśli a jest większe od 0, ale b jest mniejsze niż 10, cała konstrukcja zwróci false, co czyni ją nieodpowiednią dla zadanych wymagań. Ostatnia niepoprawna opcja (a>0) && ((b>=10) && (b<=100)) również jest niewłaściwa, ponieważ zamiast umożliwić elastyczność w spełnianiu warunku, wymaga, aby obydwa warunki były prawdziwe jednocześnie. W kontekście zadania, nie możemy narzucić, aby a i b musiały być prawdziwe w tym samym czasie, co uniemożliwia skuteczne sprawdzenie jednej z opcji, przez co odpowiedź nie spełnia wymagań zadania. W związku z tym, wszystkie te odpowiedzi są niepoprawne w kontekście zadania, które wymaga dwóch odrębnych warunków do spełnienia.

Pytanie 3

Jakie stwierdzenie dotyczące zaprezentowanego kodu jest prawdziwe?

A. W zmiennej $a wartość "Ala" zostanie zmieniona na "Ola"

B. Znak "=" pełni rolę operatora porównania dwóch zmiennych

C. Zostanie wyświetlony komunikat "OlaA"

D. Znak kropki "." jest operatorem konkatenacji

Znak kropki w języku PHP pełni rolę operatora konkatenacji łączącego ciągi znaków w jedną całość Jest to kluczowa funkcja przy pracy z danymi tekstowymi pozwalająca na dynamiczne tworzenie ciągów znaków na podstawie różnych zmiennych lub danych wejściowych Przykładowo w przypadku zmiennej $a o wartości Ala i zastosowania $a Ola wynikowym ciągiem staje się AlaOla W praktyce konkatenacja jest często stosowana do generowania złożonych komunikatów lub budowania ścieżek plików w aplikacjach webowych Operator konkatenacji jest również używany w połączeniu z innymi typami danych które mogą być automatycznie przekształcane na ciągi znaków zgodnie z zasadami PHP Konkatenacja jest fundamentalnym elementem interakcji z użytkownikami w interfejsach tekstowych oraz w przetwarzaniu danych wejściowych i wyjściowych Zrozumienie i umiejętność jej stosowania jest kluczowa dla efektywnego programowania w PHP oraz tworzenia dynamicznych i interaktywnych aplikacji webowych z zachowaniem wysokiej jakości kodu i zgodności ze standardami

Pytanie 4

Jakie polecenie HTML poprawnie odwzorowuje przedstawioną hierarchiczną strukturę tekstu, która została wyświetlona przez przeglądarkę w następujący sposób: Rozdział 1 tekst Podrozdział 1.1 tekst Podrozdział 1.2?

A. <big>Rozdział 1</big>tekst<big>Podrozdział 1.1</big>tekst<big>Podrozdział 1.2</big>

B. <h1>Rozdział 1</h1><p>tekst</p><h2>Podrozdział 1.1</h2><p>tekst</p><h2>Podrozdział 1.2</h2>

C. <h1>Rozdział 1<p>tekst<h2>Podrozdział 1.1<p>tekst<h2>Podrozdział 1.2

D. <ul><li>Rozdział 1<li>tekst<li>Podrozdział 1.1<li>tekst<li>Podrozdział 1.2</ul>

Poprawny kod HTML do definiowania hierarchicznej struktury tekstu oparty jest na semantycznym znaczeniu tagów. W tym przypadku, użycie <h1> dla 'Rozdział 1' jako głównego nagłówka jest zgodne z zasadami projektowania stron internetowych, gdyż <h1> powinien być używany dla najważniejszego nagłówka na stronie. Następnie zastosowanie <h2> dla 'Podrozdział 1.1' i 'Podrozdział 1.2' wskazuje na hierarchię, gdzie te podrozdziały są podkategoriami głównego rozdziału. Tag <p> jest użyty do definiowania paragrafów tekstowych, co zapewnia odpowiednie formatowanie i czytelność. Taki układ jest zgodny z wytycznymi W3C, które rekomendują używanie nagłówków w strukturze dokumentu HTML, co ułatwia zarówno przeglądarkom, jak i użytkownikom zrozumienie hierarchii treści. Przykładowo, strona internetowa z taką strukturą będzie lepiej indeksowana przez wyszukiwarki, co przyczyni się do poprawy SEO.

Pytanie 5

Użycie standardu ISO-8859-2 ma na celu zapewnienie prawidłowego wyświetlania

A. symboli matematycznych

B. znaków zarezerwowanych dla języka opisu strony

C. specjalnych znaków dla języka kodowania strony

D. polskich znaków, takich jak: ś, ć, ń, ó, ą

Odpowiedzi dotyczące symboli matematycznych, znaków specjalnych dla języka kodów strony oraz znaków zarezerwowanych dla języka opisu strony są niepoprawne w kontekście zastosowania standardu ISO-8859-2. Standard ten nie jest przeznaczony do wyświetlania symboli matematycznych, gdyż istnieją inne kody i standardy, takie jak Unicode, które lepiej radzą sobie z obsługą szerokiego zakresu symboli matematycznych oraz znaków specjalnych. ISO-8859-2 koncentruje się głównie na znakach używanych w językach europejskich, a nie na symbolach, które są specyficzne dla matematyki. Z kolei znaki specjalne dla języka kodów strony, takie jak HTML, wymagają innego podejścia w kodowaniu, na przykład zastosowania encji HTML, które są standardowym sposobem reprezentacji znaków, które mogą być zinterpretowane przez przeglądarki internetowe. Wreszcie, znaki zarezerwowane dla języka opisu strony, takie jak te używane w XML czy HTML, również nie są objęte standardem ISO-8859-2. Każdy z tych tematów wymaga zrozumienia kontekstu, w którym są stosowane, oraz standardów technicznych, które są bardziej odpowiednie do ich obsługi, co podkreśla ograniczenia ISO-8859-2 w obszarze, w którym zostały zaprojektowane.

Pytanie 6

Walidacja strony internetowej polega na

A. reklamie strony

B. sprawdzeniu jej w celu usunięcia błędów

C. zestawie działań mających na celu podniesienie liczby odwiedzin

D. udostępnianiu w Internecie

Wybór odpowiedzi, które nie są związane z procesem walidacji, wskazuje na nieporozumienie dotyczące celów i działań związanych z tworzeniem stron internetowych. Wzrost oglądalności witryny związany jest z działaniami marketingowymi, które mogą obejmować SEO, kampanie reklamowe czy działania w mediach społecznościowych. Te aktywności są istotne, jednak nie dotyczą one bezpośrednio walidacji, która koncentruje się na analizie technicznej strony. Publikowanie witryny w sieci to proces, który następuje po jej stworzeniu, a nie przed jego rozpoczęciem. Kiedy strona jest publikowana, ważne jest, aby była już w pełni zwalidowana, aby uniknąć błędów, które mogą zniechęcić użytkowników i negatywnie wpłynąć na jej postrzeganie. Promocja strony to kolejny aspekt związany z marketingiem internetowym, który ma na celu zwiększenie jej widoczności w sieci, a więc również nie jest bezpośrednio związana z procesem walidacji. Walidacja jest fundamentalna dla zapewnienia, że strona jest funkcjonalna i profesjonalnie wykonana, co jest kluczowe przed podjęciem działań promocyjnych.

Pytanie 7

Określ, w jaki sposób należy odnosić się do pliku default.css, jeżeli index.html znajduje się bezpośrednio w folderze Strona?

A. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="...\style\default.css" />

B. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="c:/style/default.css" />

C. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="c:\style/default.css" />

D. <link rel="stylesheet" type="text/css" href="./style/default.css" />

Poprawna odpowiedź wskazuje na relatywną ścieżkę do pliku CSS. W HTML, stosowanie ścieżek relatywnych jest standardem i dobrą praktyką. Relatywna ścieżka ./style/default.css oznacza, że plik default.css znajduje się w folderze style, który jest bezpośrednio wewnątrz katalogu, w którym znajduje się plik index.html. Stosowanie relatywnych ścieżek zapewnia większą elastyczność i przenośność projektu, ponieważ nie są one zależne od struktury folderów na danym komputerze. Jest to szczególnie ważne w kontekście aplikacji webowych, które mogą być przenoszone między różnymi środowiskami serwerowymi. Zaleca się, aby projektanci stron zawsze używali ścieżek relatywnych, aby uniknąć problemów z odwoływaniem się do zasobów po zmianie lokalizacji projektu. Użycie poprawnej składni w tagu link, jak rel=stylesheet oraz type=text/css, zgodnie z dobrymi praktykami zapewnia poprawne załadowanie stylów CSS, co wpływa na poprawne wyświetlanie się strony w przeglądarkach.

Pytanie 8

W języku PHP, dla zmiennych a = 5 oraz b = 3, jakie wyrażenie zwróci wartość zmiennoprzecinkową?

A. a * b

B. a + b

C. a && b

D. a / b

W języku PHP operacje na zmiennych numerycznych mogą prowadzić do różnych typów wyników w zależności od zastosowanego operatora. W przypadku zmiennych a = 5 i b = 3, jeśli wykonamy operację a / b, uzyskamy wynik 1.6666666666667, co jest wartością zmiennoprzecinkową. Operacja dzielenia w PHP zawsze zwraca wynik typu float, gdy jest wykonywana na liczbach całkowitych, o ile nie jest to dzielenie całkowite przez zero. Wartość ta można wykorzystać w różnych kontekstach, np. w obliczeniach finansowych, gdzie precyzyjne wartości dziesiętne są kluczowe. Warto również zauważyć, że PHP automatycznie konwertuje typy, co oznacza, że operacje na mieszanych typach (np. integer i float) również będą skutkować wynikiem o typie float. Przykładem może być sytuacja, w której wynik dzielenia jest dalej używany w operacjach matematycznych, co może znacząco wpłynąć na końcowy rezultat. Z punktu widzenia standardów PHP, operacje arytmetyczne są ściśle określone w dokumentacji i warto zaznajomić się z funkcjami związanymi z operacjami na liczbach, aby w pełni wykorzystać możliwości języka.

Pytanie 9

W celu przyznania użytkownikowi w systemie MySQL możliwości nadawania i modyfikowania uprawnień innym użytkownikom, konieczne jest użycie klauzuli

A. FLUSH PRIVILEGES

B. TRGGER

C. GRANT OPTION

D. ALL PRIVILEGES

Wybór nieprawidłowych opcji, takich jak TRIGGER, ALL PRIVILEGES i FLUSH PRIVILEGES, wynika z braku zrozumienia ich zastosowania w kontekście zarządzania uprawnieniami w MySQL. TRIGGER odnosi się do mechanizmu automatycznego wykonywania operacji w odpowiedzi na określone zdarzenia w bazie danych, takie jak dodanie, aktualizacja lub usunięcie rekordu. Nie jest związany z nadawaniem uprawnień innym użytkownikom, ale z logiką aplikacji i automatyzacją zadań. Można go wykorzystać do implementacji reguł biznesowych, jednak nie wpływa na hierarchię uprawnień. ALL PRIVILEGES to klauzula, która pozwala przyznać wszystkie możliwe uprawnienia do bazy danych, ale nie daje możliwości ich dalszego przekazywania innym użytkownikom. Użytkownik z ALL PRIVILEGES mógłby mieć pełną kontrolę nad bazą danych, lecz nie mógłby dzielić się tymi uprawnieniami. Ostatnia z opcji, FLUSH PRIVILEGES, jest poleceniem używanym do przetwarzania zmian w uprawnieniach użytkowników i ich odświeżania w systemie, ale nie przyznaje żadnych uprawnień. Jest to istotne w kontekście wprowadzania zmian do systemu uprawnień, ale nie ma wpływu na możliwość ich dalszego nadawania innym użytkownikom. W związku z tym, wybrane odpowiedzi nie są adekwatne i nie spełniają potrzeby zarządzania uprawnieniami w MySQL.

Pytanie 10

Aby ułatwić dodawanie oraz modyfikowanie danych w tabeli, konieczne jest zdefiniowanie

A. sprawozdania.

B. filtru.

C. zapytania SELECT.

D. formularza.

Formularz jest istotnym narzędziem w bazach danych, które umożliwia użytkownikom łatwe wprowadzanie oraz edytowanie danych. Zapewnia on przejrzysty interfejs, który jest bardziej przyjazny dla użytkownika niż bezpośrednia interakcja z tabelą. Tworząc formularz, można dostosować pola do specyficznych danych, co pozwala na walidację wprowadzanych informacji oraz ich formatowanie, co czyni proces bardziej intuicyjnym. Na przykład, formularze mogą zawierać różne typy pól, takie jak pola tekstowe, rozwijane listy czy przyciski wyboru, co zwiększa elastyczność w wprowadzaniu danych. Ponadto, formularze mogą być powiązane z odpowiednimi tabelami w bazie danych, co umożliwia automatyczne przetwarzanie danych po ich wprowadzeniu. Dzięki zastosowaniu formularzy, organizacje mogą znacznie przyspieszyć proces zbierania danych oraz zminimalizować błędy, co jest szczególnie istotne w środowiskach wymagających dużej precyzji i efektywności. Programy takie jak Microsoft Access czy Google Forms oferują możliwości tworzenia formularzy, które są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zbierania danych.

Pytanie 11

W języku JavaScript zadeklarowano funkcję.
function absValue(f) {
return Math.abs(f);
}

A. wypisać wartość przeciwną do f

B. zwrócić wartość przeciwną do f

C. wypisać wartość bezwzględną z f

D. zwrócić wartość bezwzględną z f

Poprawna odpowiedź to „zwrócić wartość bezwzględną z f”. Funkcja absValue(f) korzysta z wbudowanej metody Math.abs(), która zwraca wartość bezwzględną liczby przekazanej jako argument. Oznacza to, że jeśli liczba f jest ujemna, zostanie zamieniona na dodatnią, a jeśli dodatnia — pozostanie bez zmian. Funkcja nie wypisuje wartości, lecz zwraca wynik, który można następnie wykorzystać w dalszych obliczeniach. Takie podejście jest często stosowane w programowaniu, gdy chcemy operować na wielkościach zawsze nieujemnych, np. przy obliczaniu różnic, odległości lub w analizie danych numerycznych.

Pytanie 12

Jakim sposobem w języku PHP można zapisać komentarz zajmujący kilka linii?

A. /* */

B. #

C. //

D.

W języku PHP, sposób komentowania bloku komentarza w kilku liniach to użycie znaków /* i */. Taki sposób pozwala na umieszczenie dowolnej ilości tekstu w obrębie tych znaków, co jest niezwykle przydatne, gdy chcemy opisać bardziej złożoną funkcję lub fragment kodu. Na przykład, w czasie tworzenia dokumentacji kodu, często stosujemy bloki komentarzy do szczegółowego opisania działania funkcji, parametrów oraz zwracanych wartości. Dzięki temu każdy programista, który będzie pracował z naszym kodem w przyszłości, może szybko zrozumieć jego przeznaczenie. Dobrą praktyką jest również umieszczanie daty aktualizacji oraz informacji o autorze w takich blokach, co ułatwia zarządzanie projektem. Stosowanie bloków komentarzy jest zgodne z konwencjami programistycznymi, co zwiększa czytelność kodu i jego późniejszą konserwację.

Pytanie 13

Który z poniższych kodów HTML odpowiada przedstawionej tabeli? Dla uproszczenia pominięto zapis dotyczący stylu obramowania tabeli oraz komórek?

A. Rys. A

B. Rys. B

C. Rys. D

D. Rys. C

Rysunek A jest niepoprawny ponieważ zawiera osobne komórki dla każdego numeru telefonu co prowadzi do nieprawidłowego renderowania tabeli w kontekście prezentowanego układu Rysunek C również nie spełnia wymagań gdyż używa atrybutu colspan="2" w ostatnim wierszu co jest błędne z perspektywy przedstawionego układu ponieważ próbuje połączyć komórki w poziomie zamiast w pionie Rysunek D stosuje colspan w wierszach gdzie numer telefonu powinien być wyświetlany oddzielnie co prowadzi do problemów w wyświetlaniu danych w wierszach Tę sytuację można uznać za powszechny błąd popełniany przez osoby które nie mają doświadczenia w zarządzaniu strukturą tabel HTML Wybierając nieprawidłowe podejście łatwo można wprowadzić chaos w logice prezentacji danych co wpływa na czytelność i użyteczność strony internetowej Użytkownicy często mylnie interpretują funkcje colspan i rowspan co prowadzi do nieprawidłowego układu wizualnego i funkcjonalnego w tabelach HTML Właściwe zrozumienie różnicy między colspan a rowspan oraz ich zastosowania w różnych scenariuszach jest kluczowe dla tworzenia profesjonalnych i zgodnych ze standardami stron internetowych Poprawna odpowiedź wymaga rozumienia semantyki HTML i umiejętności praktycznego zastosowania tej wiedzy do tworzenia struktur tabelowych które są efektywne i estetyczne

Pytanie 14

Jaki znacznik z sekcji head dokumentu HTML w wersji 5 jest wymagany przez walidator HTML i jego brak skutkuje zgłoszeniem błędu error?

A. link

B. style

C. meta

D. title

Znaczniki <link>, <meta> oraz <style> również pełnią ważne funkcje w sekcji <head>, jednak nie są one wymagane do poprawnej walidacji dokumentu HTML5. Znacznik <link> jest używany głównie do łączenia zewnętrznych arkuszy stylów oraz innych zasobów, a jego pominięcie w wielu przypadkach nie wpłynie na to, czy strona będzie poprawnie wyświetlana. Z kolei <meta> służy do definiowania metadanych, takich jak kodowanie znaków czy opis strony, ale również nie jest obowiązkowy. Znacznik <style> umożliwia wstawienie kodu CSS bezpośrednio do dokumentu HTML, jednak jego brak także nie skutkuje błędem walidacyjnym. Powszechnym błędem jest mylenie wymagań dla poszczególnych znaczników; niektórzy mogą sądzić, że wszystkie składniki sekcji <head> są równie istotne, co prowadzi do nieporozumień. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że standardy HTML określają, które elementy są niezbędne dla prawidłowego działania strony. Niezrozumienie tej różnicy może skutkować pominięciem ważnych elementów w procesie projektowania stron, co w konsekwencji obniża jakość i użyteczność tworzonej witryny. Ważne jest, aby przed rozpoczęciem pracy z HTML5 zapoznać się z dokumentacją oraz najlepszymi praktykami w tej dziedzinie.

Pytanie 15

Jakie polecenie SQL umożliwia usunięcie z tabeli artykuly wierszy, w których pole tresc zawiera słowo „sto” w dowolnej lokalizacji?

A. DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

B. DELETE FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

C. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

D. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

Używanie polecenia DELETE z klauzulą WHERE w nieodpowiedni sposób może prowadzić do różnych problemów. Na przykład odpowiedzi, które zaczynają się od "DELETE * FROM artykuly...", są błędne, bo w SQL nie stosujemy znaku * przy usuwaniu danych. Przy DELETE nie musimy wskazywać kolumn, które chcemy usunąć, w przeciwieństwie do SELECT, gdzie mówimy, które kolumny nas interesują. Użycie znaku * w tym kontekście sprawia, że komenda jest nieprawidłowa. Do tego, używanie operatora '=', jak w jednej z odpowiedzi, jest też nietrafione. To polecenie wymaga dokładnej wartości, a nie szukania wzorców. Takie błędy mogą prowadzić do usunięcia tylko tych wierszy, które dokładnie pasują do podanej frazy, a nie tych, w których ta fraza występuje gdzieś tam. Często mylimy operacje usuwania z operacjami selekcji, co może skutkować nieporozumieniami. Ważne, żeby wiedzieć, jak różnią się operator LIKE i '=', bo to klucz do skutecznego zarządzania danymi w bazach.

Pytanie 16

Jakie oznaczenie powinno się zastosować, aby umieścić film na stronie internetowej?

A. <audio>

B. <movie>

C. <video>

D. <media>

Znacznik <video> jest właściwym elementem HTML używanym do osadzania filmów na stronach internetowych. Jest on częścią standardu HTML5, który wprowadził nowoczesne podejścia do multimediów w sieci. Umożliwia on nie tylko osadzanie wideo, ale także dostosowywanie jego odtwarzania, takie jak automatyczne odtwarzanie, powtarzanie oraz kontrolowanie głośności. Przykład użycia znacznika <video>: <video src='film.mp4' controls>Odtwarzacz wideo</video>. Warto również dodać atrybuty, takie jak 'controls', które dodają przyciski do odtwarzania, pauzowania i regulacji głośności, co znacząco poprawia użyteczność dla użytkowników. Dobrą praktyką jest również używanie atrybutu 'poster' do określenia miniatury, która będzie wyświetlana przed rozpoczęciem odtwarzania, co przyciąga uwagę i zwiększa estetykę strony. Znacznik <video> wspiera różne formaty plików, takie jak MP4, WebM i Ogg, co zapewnia szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami internetowymi, co jest kluczowe w dzisiejszym zróżnicowanym środowisku online.

Pytanie 17

W CSS wartości underline, overline, blink są przypisane do atrybutu

A. text-decoration

B. text-style

C. font-style

D. font-weight

Właściwość CSS 'text-decoration' to coś, co naprawdę może zmienić wygląd tekstu na stronach internetowych. Dzięki niej możemy dodać różne efekty dekoracyjne, jak podkreślenie, przekreślenie, czy nadkreślenie. Zdarzają się też nowinki, jak efekt 'blink', chociaż nie jest on zbyt popularny w profesjonalnym kodzie. Warto pamiętać, że stosowanie tej właściwości poprawia czytelność i estetykę tekstu. Na przykład, gdy chcemy wyróżnić ważne informacje, możemy użyć 'text-decoration: underline;'. Ciekawostka: niektóre efekty, jak 'blink', mogą sprawić problemy z dostępnością, więc lepiej ich unikać. Właściwe użycie 'text-decoration' w połączeniu z odpowiednimi znacznikami HTML, jak <span> lub <a>, może naprawdę poprawić interaktywność naszej strony. Dobrze jest o tym pamiętać, gdy pracujemy nad projektami.

Pytanie 18

W systemie MySQL przyznanie roli o nazwie DBManager umożliwia użytkownikowi wykonywanie

A. nadzór nad serwerem

B. wszystkie operacje związane z bazami danych oraz użytkownikami serwera

C. wszystkie operacje na bazach danych serwera

D. zakładanie użytkowników serwera oraz definiowanie ich haseł

Odpowiedź wskazująca na to, że rola DBManager przyznaje użytkownikowi prawa do wszelkich operacji na bazach danych serwera jest poprawna, ponieważ rola ta umożliwia pełen zakres działań związanych z zarządzaniem bazami danych. Użytkownik z tą rolą ma możliwość tworzenia, modyfikowania i usuwania baz danych, a także wykonywania zapytań na tych bazach. W praktyce oznacza to, że osoba z rolą DBManager może na przykład zarządzać strukturą tabel, definiować relacje między danymi oraz optymalizować wydajność zapytań. Tego rodzaju uprawnienia są kluczowe dla administratorów baz danych, którzy muszą zapewnić, że dane są przechowywane, przetwarzane i zabezpieczone zgodnie z najlepszymi praktykami branżowymi. Ponadto, rola DBManager wspiera standardy bezpieczeństwa i integralności danych, pozwalając na stosowanie zasad dotyczących dostępu i uprawnień do danych w sposób zgodny z regulacjami prawnymi i wewnętrznymi politykami organizacji.

Pytanie 19

W dokumencie HTML umieszczono tekst sformatowany określonym stylem. Aby wprowadzić w treści kilka słów o zróżnicowanym stylu, należy użyć znacznika

A. <hr>

B. <section>

C. <table>

D. <span>

Wybór znaczników <section>, <table> i <hr> jako sposobów na wtrącenie fragmentów tekstu stylizowanych różnie od reszty treści jest niewłaściwy z technicznego punktu widzenia. Znacznik <section> jest przeznaczony do tworzenia sekcji dokumentu, co oznacza, że ma on znaczenie semantyczne i jest używany do grupowania treści, które dotyczą tego samego tematu. Użycie go do stylizacji pojedynczych słów może prowadzić do nieczytelności struktury dokumentu oraz negatywnie wpływać na dostępność treści. Z kolei znacznik <table> służy do tworzenia tabel, które organizują dane w wierszach i kolumnach, a więc jego zastosowanie w kontekście formatowania tekstu byłoby zarówno nieefektywne, jak i niezgodne z przeznaczeniem. Stosowanie <hr> natomiast, które definiuje poziomą linię, nie ma sensu w kontekście zmiany stylu tekstu, ponieważ jego funkcją jest oddzielanie sekcji treści, a nie stylizowanie tekstu. Wybierając nieodpowiednie znaczniki, możemy naruszyć zasady semantyki HTML, co prowadzi do problemów z dostępnością i SEO, a także do trudności w dalszej edycji oraz utrzymaniu kodu. Prawidłowe użycie znaczników jest kluczowym elementem dobrych praktyk w tworzeniu stron internetowych i wpływa na ich czytelność oraz zrozumienie przez różne urządzenia i technologie.

Pytanie 20

Aby film wyglądał płynnie, liczba klatek (które nie nakładają się na siebie) na sekundę powinna wynosić przynajmniej w przedziale

A. 31-36 fps

B. 20-23 fps

C. 16-19 fps

D. 24-30 fps

Wybór wartości poniżej 24 fps, takich jak 20-23 fps czy 16-19 fps, na pewno nie zapewni płynności obrazu w filmie. Klatkaż 20-23 fps nie tylko nie osiąga standardów branżowych, ale również wprowadza widza w kłopotliwy stan, ponieważ takie niskie wartości skutkują widocznymi skokami między klatkami. Kiedy klatkaż spada poniżej 24 fps, efekt staje się zbliżony do stroboskopu, co może być bardzo nieprzyjemne dla widza. Na przykład, przy 16-19 fps widać wyraźnie, że ruchy są zbyt szarpane, co prowadzi do utraty immersji w filmie. Ponadto, niektóre produkcje telewizyjne mogą wykorzystywać wyższe klatkaże, aby uzyskać lepszą jakość obrazu, jednak wybór 24-30 fps pozostaje kluczowy w kontekście klasycznych filmów. W przemyśle filmowym kluczowe jest, aby zrozumieć, jak liczba klatek wpływa na postrzeganie obrazu przez widza i jak standardy ustalone przez organizacje takie jak SMPTE wpływają na techniki produkcji. Niewłaściwy klatkaż nie tylko wpłynie na estetykę filmu, ale również na jego odbiór przez publiczność, co czyni ten temat krytycznym dla każdego, kto chce zrozumieć sztukę filmową.

Pytanie 21

Poniżej znajduje się fragment kodu w języku HTML. Przedstawia on definicję listy:

A. D

B. C

C. B

D. A

Odpowiedź C jest poprawna ponieważ przedstawiony fragment kodu HTML definiuje uporządkowaną listę zagnieżdżoną W tym kodzie zauważamy że główna lista jest uporządkowana oznaczona jako ol co definiuje elementy listy jako numerowane po kolei Elementy li w tej liście to punkty jeden dwa i trzy Na szczególną uwagę zasługuje fakt że drugi element li zawiera zagnieżdżoną nieuporządkowaną listę ul co jest zgodne ze standardami HTML dotyczącymi zagnieżdżania list Zgodnie z dobrymi praktykami zagnieżdżanie list w HTML powinno być stosowane w sposób przejrzysty i logiczny co ułatwia czytelność i zrozumienie kodu oraz jego późniejsze modyfikacje Praktycznym zastosowaniem takich struktur jest organizowanie treści w dokumentach internetowych w sposób hierarchiczny co ułatwia zarówno użytkownikom przeglądanie zawartości jak i programistom zarządzanie kodem Zrozumienie zagnieżdżania list jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych które są nie tylko estetyczne ale także funkcjonalne i dostępne dla szerokiej grupy odbiorców

Pytanie 22

W zamieszczonym kodzie PHP, który łączy się z serwerem bazy danych, jakie działania powinny być umieszczone w instrukcji warunkowej w miejscu trzech kropek?

$db = mysqli_connect("localhost","root","qwerty","baza1");
if ( !$db ) {
 ...
}

A. Zarządzanie błędem połączenia

B. Zamknięcie połączenia z bazą danych

C. Informacja o udanym połączeniu z bazą

D. Przetwarzanie danych otrzymanych z bazy

Wykonywanie operacji na źle zestawionym połączeniu z bazą danych mogłoby prowadzić do nieprzewidywalnych zachowań aplikacji. Próba obsługi danych pobranych z bazy kiedy połączenie nie zostało nawiązane jest błędnym podejściem. Bez prawidłowego połączenia nie można pobrać danych dlatego nie ma sensu implementowanie takiej logiki w tym miejscu kodu. Podobnie komunikat o pomyślnym połączeniu nie znajduje uzasadnienia w konstrukcji warunku sprawdzającego nieudane połączenie. Jeśli warunek jest spełniony oznacza to że połączenie się nie powiodło i należy podjąć kroki w celu obsługi tego błędu a nie informować o sukcesie. Zamknięcie połączenia z bazą danych jest czynnością wykonywaną na końcu pracy z bazą a nie na początku co również czyni tę odpowiedź niepoprawną w kontekście błędnego nawiązywania połączenia. Dobre praktyki programistyczne wskazują na potrzebę właściwego zarządzania połączeniami do bazy danych co obejmuje ich otwieranie dopiero gdy są potrzebne i zamykanie gdy nie są już używane. Koncepcje błędnego umiejscowienia tych operacji w logice aplikacji mogą prowadzić do nieskuteczności i obniżenia wydajności aplikacji co podkreśla wagę poprawnego zrozumienia procesu nawiązywania połączeń z bazą danych.

Pytanie 23

W tabeli podzespoly należy zaktualizować wartość pola URL na "toshiba.pl" dla wszystkich wierszy, gdzie producent to TOSHIBA. W SQL zapis tej modyfikacji będzie wyglądać następująco:

A. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl'

B. UPDATE producent = 'TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';

C. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl' WHERE producent = 'TOSHIBA';

D. UPDATE podzespoly.producent = 'TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zawiera właściwą składnię polecenia SQL do aktualizacji wartości w tabeli. W SQL, instrukcja UPDATE jest używana do modyfikacji danych w istniejących rekordach. W tym przypadku, polecenie 'UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl' WHERE producent = 'TOSHIBA';' zmienia wartość pola URL na 'toshiba.pl' tylko dla tych rekordów, gdzie producent jest równy 'TOSHIBA'. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie, które rekordy mają zostać zaktualizowane. W praktyce, przed wykonaniem takiej aktualizacji, zaleca się zawsze wykonać zapytanie SELECT, aby zweryfikować, które rekordy zostaną zmodyfikowane. Zapewnia to dodatkową warstwę kontroli i zabezpiecza przed niezamierzonymi zmianami. Prawidłowe użycie klauzuli WHERE jest kluczowe, aby nie zmienić wszystkich rekordów w tabeli, co mogłoby doprowadzić do utraty danych. Zrozumienie struktury SQL i zasad działania instrukcji jest fundamentem pracy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 24

W systemie MySQL trzeba użyć polecenia REVOKE, aby użytkownikowi anna cofnąć możliwość wprowadzania zmian jedynie w definicji struktury bazy danych. Odpowiednia komenda do odebrania tych uprawnień ma postać

A. REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

B. REVOKE CREATE INSERT DELETE ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

C. REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

D. REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'locaihost'

W analizie odpowiedzi, które są niepoprawne, kluczowe jest zrozumienie, jakie uprawnienia są odbierane i dlaczego to ma znaczenie. Odpowiedzi takie jak 'REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'' są niewłaściwe, ponieważ polecenie REVOKE ALL odbiera wszystkie prawa użytkownikowi, co może być zbyt drastycznym krokiem. W kontekście zarządzania uprawnieniami, ważne jest, aby podejść do tego z miarą i precyzją, a nie stosować ogólne odbieranie wszystkich praw. Ponadto, odpowiedzi, które obejmują niewłaściwe kombinacje uprawnień, takie jak 'REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'', są również błędne. Odbieranie prawa UPDATE nie jest zgodne z celem pytania, które dotyczy jedynie strukturalnych zmian, a nie wprowadzania danych. Właściwe podejście do konfiguracji uprawnień powinno koncentrować się na ograniczaniu dostępu użytkowników tylko tam, gdzie jest to absolutnie konieczne, a nie na eliminacji ich zdolności do pracy z danymi w ogóle. Użytkownicy często popełniają błąd myślowy, myśląc, że odebranie zbyt wielu uprawnień jest rozwiązaniem problemu bezpieczeństwa, podczas gdy w rzeczywistości może to prowadzić do zablokowania niezbędnych operacji, co zagraża efektywności pracy organizacji.

Pytanie 25

Na podstawie tabeli Towar wykonano następujące zapytanie SQL. Jaki będzie wynik tej operacji?

 SELECT nazwa_towaru FROM `Towar` WHERE cena_katalogowa < 65 ORDER BY waga DESC;

ID	nazwa_towaru	cena_katalogowa	waga	kolor
1	Papier ksero A4	11	2.3	biel
2	Zeszyt A5	4.2	0.13	wielokolorowy
3	Zeszyt A5 w linie	3.5	0.12	niebieski
4	Kredki 24 kolory	9	0.3	wielokolorowy
5	Plecak szkolny	65.5	1.3	zielony

A. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie

B. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

C. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4

D. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5

Twoja odpowiedź jest niepoprawna. Wydaje się, że nie zrozumiałeś, jak działa zapytanie SQL w kontekście selekcji i sortowania danych. Zapytanie to zwracałoby nazwy towarów, które spełniają warunek ceny katalogowej mniejszej niż 65. Następnie sortuje te towary od najcięższego do najlżejszego. W przypadku podanej tabeli towary, które spełniają te warunki to: Papier ksero A4 (waga 2.3), Kredki 24 kolory (waga 0.3), Zeszyt A5 (waga 0.13) i Zeszyt A5 w linie (waga 0.12). Błędne odpowiedzi sugerują, że nie zrozumiałeś, w jaki sposób zapytanie SQL sortuje wyniki na podstawie wagi. Istotne jest zrozumienie, że SQL pozwala na filtrowanie danych za pomocą różnych operatorów, takich jak 'mniejszy od', a następnie sortowanie tych wyników za pomocą różnych kryteriów. W tym przypadku sortowanie odbywa się od najcięższego do najlżejszego towaru. Upewnij się, że rozumiesz te koncepcje, ponieważ są one kluczowe w pracy z bazami danych.

Pytanie 26

Metainformacja “Description" zawarta w pliku źródłowym HTML powinna zawierać

<head>
     <meta name="Description" content="..." >
 </head>

A. nazwę programu, przy użyciu którego została stworzona strona.

B. wyrazy kluczowe, z których korzystają wyszukiwarki sieciowe.

C. informację, kto jest autorem strony.

D. opis, co znajduje się na stronie.

Poprawna odpowiedź to 'opis, co znajduje się na stronie'. Metainformacja 'Description' w pliku źródłowym HTML jest wykorzystywana przez wyszukiwarki internetowe do wyświetlania opisu strony w wynikach wyszukiwania. Dzięki temu użytkownik może zobaczyć na pierwszy rzut oka, czy strona jest związana z jego zapytaniem, czy też nie. Jest to jedno z kluczowych narzędzi w SEO (Search Engine Optimization), które ma na celu zwiększenie widoczności strony w wynikach wyszukiwania. W praktyce, opis powinien być krótki, zwięzły i zawierać ważne informacje o treści strony. Dobrą praktyką jest również uwzględnienie kluczowych słów, na które użytkownicy mogą szukać. Opis ten powinien być zrozumiały dla użytkowników, a także jest to miejsce, gdzie można wykorzystać strategie marketingowe, aby zachęcić do odwiedzenia strony.

Pytanie 27

Projektant stworzył logo dla witryny internetowej. Jest to czarny symbol na przezroczystym tle. Aby zachować wszystkie cechy obrazu i umieścić go na stronie, projektant powinien zapisać plik w formacie

A. PNG

B. JPG

C. BMP

D. CDR

Wybór BMP dla logo to nie najlepszy pomysł, bo nie ma tam przezroczystości, a pliki są sporo większe niż te z PNG. BMP to format surowych danych graficznych, więc do internetu się nie nadaje – tam liczy się szybkość ładowania i rozmiar. Trochę inaczej jest z CDR, bo to format głównie w programach graficznych, np. CorelDRAW, ale w przeglądarkach nie jest to coś standardowego. A co z JPG? To lossy format, więc niestety traci się na jakości przy kompresji, a przezroczystość też nie jest jego mocną stroną. Kiedy robimy logo, które musi być ostre i wyraźne, to takie zniekształcenia mogą wyjść na niekorzyść. Wiele osób myli te formaty, bo są znane, ale fajnie by było zrozumieć, że nie wszystko pasuje do wszystkiego. Zły wybór formatu może zepsuć wizualną jakość i funkcjonalność grafik w sieci.

Pytanie 28

Które dane z 8 rekordów wpisanych do tabeli zwierzeta zostaną wyświetlone w wyniku podanego poniżej zapytania SQL?

SELECT imie FROM zwierzeta WHERE rodzaj = 2 AND szczepienie = 2016;

id	rodzaj	imie	wlasciciel	szczepienie	opis
1	1	Fafik	Adam Kowalski	2016	problemy z uszami
2	1	Brutus	Anna Wysocka	2016	zapalenie krtani
4	1	Saba	Monika Nowak	2015	antybiotyk
5	1	Alma	Jan Kowalewski	NULL	antybiotyk
6	2	Figaro	Anna Kowalska	NULL	problemy z uszami
7	2	Dika	Katarzyna Kowal	2016	operacja
8	2	Fuks	Jan Nowak	2016	antybiotyk

A. Dika, Fuks.

B. Figaro, Dika, Fuks.

C. Fafik, Brutus, Dika, Fuks.

D. Anna Kowalska, Jan Nowak.

Gratulacje! Twoja odpowiedź była poprawna. Wybrałeś 'Dika, Fuks.', co jest prawidłowym wynikiem dla podanego zapytania SQL. Zapytanie przeszukuje bazę danych zwierząt z podziałem na pewne kryteria - w tym przypadku są to zwierzęta o rodzaju, który odpowiada 2 oraz które były szczepione w 2016 roku. Wśród wszystkich rekordów w tabeli tylko 'Dika' i 'Fuks' spełniają te kryteria, dlatego tylko one są wyświetlane. To pokazuje, jak potężne i elastyczne mogą być zapytania SQL - możemy przeszukiwać ogromne ilości danych, stosując różne warunki, aby otrzymać dokładnie to, czego szukamy. Zrozumienie i umiejętne wykorzystanie takich zapytań jest kluczowe w pracy z bazami danych. Pamiętaj, że SQL pozwala nie tylko na pobieranie danych, ale również na ich modyfikację, usuwanie oraz dodawanie nowych rekordów do bazy. Spróbuj teraz zastosować swoją wiedzę w praktycznych zadaniach!

Pytanie 29

Które z wywołań funkcji PHP round() da wynik równy 1?

A. round(-1.40)

B. round(0.29)

C. round(0.60)

D. round(-4.60)

Funkcja round() w PHP zaokrągla liczbę do najbliższej wartości całkowitej. W przypadku wywołania round(0.60), wartość ta zostanie zaokrąglona do 1. Jest to zgodne z zachowaniem funkcji, która dąży do zaokrąglania liczb w kierunku najbliższej liczby całkowitej. Dla porównania, wartości bliskie 0.5 są zaokrąglane w górę, co w tym przypadku dotyczy liczby 0.60. W praktyce, zastosowanie funkcji round() jest szerokie i obejmuje wszelkie operacje wymagające precyzyjnego zaokrąglenia wartości, na przykład w obliczeniach finansowych, gdzie istotne jest zaokrąglanie do dwóch miejsc po przecinku, czy w aplikacjach naukowych obliczających wartości eksperymentalne. Warto pamiętać, że w zależności od wersji PHP, round() może przyjmować dodatkowy parametr, który określa liczbę miejsc po przecinku, co umożliwia jeszcze bardziej precyzyjne dostosowanie zaokrąglania do potrzeb konkretnego zastosowania.

Pytanie 30

Instrukcja break w przedstawionym kodzie PHP sprawi, że

for($i = 1; $i <= 3; $i++) {
    for($j = 1; $j <= 3; $j++) {
        echo "Iteracja: ($i, $j)";
        if($i == 2 and $j == 2)
            break;
    }
}

A. iteracja (2, 2) zostanie przerwana i nastąpi po niej iteracja (2, 3).

B. wewnętrzna pętla dokończy działanie dla $j = 3, a następnie program zostanie przerwany.

C. działanie obu pętli zostanie zakończone po iteracji (2, 2).

D. działanie wewnętrznej pętli zostanie zakończone po iteracji (2, 2) i będzie kontynuowane dla $i = 3.

Niektóre z błędnych odpowiedzi sugerują, że instrukcja 'break' w PHP kończy wykonywanie wszystkich pętli czy też kończy działanie wewnętrznej pętli, ale dopiero po zakończeniu iteracji dla $j = 3. Te podejścia są nieprawidłowe z kilku powodów. Po pierwsze, instrukcja 'break' bez dodatkowego argumentu zawsze kończy najbliższą pętlę, nie wszystkie. Po drugie, 'break' natychmiast przerywa działanie pętli, nie czeka aż skończą się inne iteracje. Te błędne założenia mogą wynikać z niezrozumienia działania instrukcji 'break' i pętli w PHP. Pamiętaj, że instrukcje sterujące, takie jak 'break', są kluczowymi elementami języków programowania i ich prawidłowe zrozumienie jest niezbędne do efektywnego kodowania. W PHP, 'break' jest często używana do optymalizacji kodu, umożliwiając programiście zakończenie pętli, w momencie gdy dalsze iteracje nie wpłyną na wynik końcowy.

Pytanie 31

Tabela Pracownicy zawiera informacje na temat pracowników różnych działów, co jest zaznaczone przez pole liczbowe dzial. Z racji tego, że zazwyczaj kwerendy dotyczą tylko działu 2, można uprościć zapytania do tej tabeli, tworząc wirtualną tabelę o nazwie Prac_dzial2 przy użyciu zapytania

A. VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2;

B. CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2;

C. CREATE VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2;

D. VIEW Prac_dzial2 SELECT FROM Pracownicy WHERE dzial=2;

Odpowiedź 'CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2;' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje standardowe polecenie SQL do tworzenia widoku. Widok jest wirtualną tabelą, która umożliwia użytkownikom wykonywanie zapytań w oparciu o wcześniej zdefiniowane kryteria, co może znacznie uprościć złożoność zapytań w bazach danych. W tym przypadku, widok 'Prac_dzial2' automatycznie filtruje dane, zwracając jedynie pracowników przypisanych do działu 2. Przy pomocy tego widoku, użytkownicy mogą szybko uzyskać dostęp do tego subsetu danych bez konieczności każdorazowego pisania złożonych zapytań. Z perspektywy zarządzania bazą danych, tworzenie widoków jest uznawane za dobrą praktykę, ponieważ pozwala na lepszą organizację i bezpieczeństwo danych, a także stanowi dodatkową warstwę abstrakcji, która może ułatwić stosowanie polityk dostępu. Na przykład, jeśli firma zmieni strukturę działów, wystarczy zaktualizować definicję widoku, co nie wymaga modyfikacji wszystkich zapytań korzystających z tego widoku.

Pytanie 32

Zmienna o typie integer lub int jest w stanie przechowywać

A. łańcuch znaków

B. liczbę rzeczywistą

C. znak

D. liczbę całkowitą

Zmienna typu integer, znana również jako int, jest podstawowym typem danych w wielu językach programowania, takich jak C, C++, Java czy Python. Jej kluczową zaletą jest możliwość przechowywania tylko liczb całkowitych, co czyni ją idealnym wyborem do operacji arytmetycznych, które wymagają precyzyjnego zarządzania wartościami całkowitymi bez części dziesiętnych. Przykłady zastosowania to m.in. przechowywanie ilości przedmiotów w magazynie, zliczanie punktów w grze lub reprezentowanie indeksów w tablicach. W praktyce, użycie zmiennych typu integer umożliwia efektywne wykorzystanie pamięci, ponieważ zajmują one mniej miejsca niż zmienne typu zmiennoprzecinkowego, a ich operacje są wykonywane szybciej. Ponadto, stosowanie zmiennych całkowitych jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dobór odpowiednich typów danych do specyficznych potrzeb aplikacji, co zwiększa ich wydajność i czytelność kodu. Warto także zrozumieć, że w kontekście programowania, typ zmiennej determinuje zakres wartości, które można przechowywać, co w przypadku typu integer zwykle wynosi od -2,147,483,648 do 2,147,483,647 w standardzie 32-bitowym, co czyni go wystarczającym dla wielu zastosowań.

Pytanie 33

Na podstawie przydzielenia wartości do zmiennych w języku PHP można zauważyć, że

$zmienna1 = 15;
$zmienna2 = "15";
$zmienna3 = (string) $zmienna1;

A. wszystkie zmienne mają ten sam typ.

B. zmienna1 i zmienna2 mają ten sam typ.

C. zmienna2 i zmienna3 mają ten sam typ.

D. zmienna1 i zmienna3 mają ten sam typ.

Dobrze widzisz, że $zmienna2 i $zmienna3 mają ten sam typ. Obie przechowują wartości jako stringi, co jest spoko. $zmienna2 to łańcuch z "15", a $zmienna3 to wynik rzutowania $zmienna1 (która jest liczbą całkowitą) na string. W PHP takie rzutowanie to normalna sprawa i nie zmienia wartości, tylko jej format. W praktyce, jeżeli dobrze rozumiesz typy danych, to ułatwia Ci to życie w programowaniu. Różne typy mogą wpływać na to, jak działają operacje i jak dane są przechowywane. Warto więc pamiętać, żeby w kodzie jasno definiować typy zmiennych i używać rzutowania tam, gdzie trzeba, bo to pomaga unikać błędów. Jak się w to wczujesz, to łatwiej będzie Ci ogarniać pamięć i optymalizować kod, zwłaszcza w większych projektach.

Pytanie 34

Jakiego polecenia SQL należy użyć, aby usunąć z tabeli artykuly wiersze, które zawierają słowo "sto" w dowolnej lokalizacji pola tresc?

A. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

B. DELETE FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

C. DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";

D. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

Poprawna odpowiedź to 'DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";'. To polecenie SQL używa operatora LIKE, który pozwala na wyszukiwanie wzorców w danych tekstowych. Użycie znaków procentowych '%' jako symboli wieloznacznych umożliwia odnalezienie ciągów, w których słowo 'sto' występuje w dowolnym miejscu w kolumnie 'tresc'. W praktyce, tego rodzaju zapytanie jest niezwykle przydatne podczas zarządzania dużymi bazami danych, gdzie często zachodzi potrzeba filtrowania danych na podstawie ich zawartości. Zastosowanie tego polecenia jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania danymi, ponieważ precyzyjnie określa, które wpisy mają zostać usunięte, minimalizując ryzyko przypadkowego usunięcia niewłaściwych danych. Warto znać i rozumieć różnice pomiędzy operatorami '=' a 'LIKE', ponieważ operator '=' wymaga dokładnego dopasowania, co w wielu przypadkach nie jest wystarczające do uzyskania pożądanych wyników. Przykładem może być sytuacja, gdy w kolumnie 'tresc' znajdują się artykuły zawierające słowo 'sto' w kontekście 'stołek', a operator '=' nie byłby w stanie ich zidentyfikować.

Pytanie 35

Jakie polecenie pozwala na zwiększenie wartości o jeden w kolumnie RokStudiów w tabeli Studenci dla uczniów, którzy są na roku 1÷4?

A. UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5

B. UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

C. UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

D. UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5

Odpowiedzi, które nie są zgodne z właściwą składnią i logiką SQL, prowadzą do nieprawidłowych aktualizacji w bazie danych. Pierwsze podejście, 'UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5;', jest błędne, ponieważ nie wykorzystuje poprawnej struktury polecenia UPDATE. W SQL należy określić kolumnę, która ma być zaktualizowana, a nie używać dodatkowego wyrażenia w sekcji FROM. Drugie podejście, 'UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5;', jest również niekompletne, ponieważ brakuje w nim informacji o nowej wartości, którą należy przypisać. W tym przypadku, SET wymaga zarówno kolumny, jak i nowej wartości. Z kolei trzecia odpowiedź, 'UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5;', nie jest zgodna z składnią SQL, jako że operator '++' nie jest uznawany w standardzie SQL. Błędy te często wynikają z niewłaściwego zrozumienia, jak działa aktualizacja danych w SQL, co może prowadzić do niepoprawnych lub nieefektywnych zapytań. Kluczowym elementem jest znajomość standardów SQL i praktyczne umiejętności ich stosowania w codziennych operacjach zarządzania danymi.

Pytanie 36

Oprogramowaniem typowym do obróbki grafiki wektorowej jest

A. Paint

B. Audacity

C. Brasero

D. Inkscape

Inkscape to profesjonalne oprogramowanie do edycji grafiki wektorowej, które jest szeroko stosowane przez projektantów i artystów. Program ten umożliwia tworzenie i edytowanie grafiki wektorowej, co oznacza, że obrazy są zbudowane z linii i kształtów, które można skalować bez utraty jakości. Inkscape obsługuje popularne formaty plików wektorowych, takie jak SVG (Scalable Vector Graphics), a także pozwala na eksport do różnych formatów rastrowych. Praktyczne zastosowania Inkscape obejmują projektowanie logo, ilustracji, infografik oraz elementów interfejsu użytkownika. Biorąc pod uwagę standardy branżowe, Inkscape wspiera wiele narzędzi i funkcji, takich jak warstwy, filtry, gradienty oraz teksty, co czyni go wszechstronnym narzędziem w rękach profesjonalnych grafików. Dodatkowo, dzięki aktywnej społeczności, użytkownicy mogą korzystać z licznych dodatków i zasobów, co zwiększa funkcjonalność programu i pozwala na dostosowanie go do specyficznych potrzeb projektowych.

Pytanie 37

Na przedstawionej grafice znajduje się struktura sekcji dla witryny internetowej. Przyjmując, że blok5 nie ma przypisanej szerokości, a bloki są określone w dokumencie HTML w kolejności ich numeracji, jak powinno wyglądać zdefiniowanie opływania?

A. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3, 5 float: right;

B. bloki 1, 2, 3, 4 float: right; blok 5 clear: right;

C. blok 1 float: left; bloki 2, 4 float: center; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;

D. bloki 1, 2, 4 float: left; blok 3 float: right; blok 5 clear: both;

Odpowiedź 3 jest poprawna, ponieważ odpowiada układowi bloków na stronie i ich pozycjonowaniu. Użycie właściwości CSS float: left; dla bloków 1, 2 i 4 pozwala im ułożyć się w linii po lewej stronie. Blok 3 z float: right; zostanie umieszczony po prawej stronie, co jest zgodne z przedstawionym układem. Blok 5 natomiast, znajdujący się na dole i rozciągający się na całą szerokość, wymaga użycia clear: both;, aby nie opływały go inne bloki i mógł zająć całą dostępną przestrzeń poziomą. Takie zastosowanie float i clear jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu układów stron internetowych. Stylowanie za pomocą float jest powszechnie używane w CSS do tworzenia dynamicznych układów, a właściwość clear zapewnia, że element nie będzie opływany przez poprzedzające elementy pływające, co jest szczególnie istotne dla elementów podsumowujących lub końcowych na stronie.

Pytanie 38

Semantyczny znacznik sekcji języka HTML 5 przeznaczony do umieszczenia stopki strony WWW to

A. <header>

B. <footer>

C. <figcaption>

D. <aside>

Poprawna odpowiedź to <footer>, bo właśnie ten znacznik w HTML5 jest semantycznie przeznaczony na stopkę strony lub stopkę sekcji. W specyfikacji HTML5 wyraźnie podkreślono, że <footer> służy do umieszczania informacji końcowych: praw autorskich (copyright), linków do polityki prywatności, kontaktu, autorów, krótkich podsumowań czy nawigacji pomocniczej. Moim zdaniem warto traktować <footer> jak miejsce na „meta‑informacje” o stronie albo o danej części dokumentu. Co ważne, <footer> nie musi występować tylko raz – możesz mieć stopkę całej strony w obrębie <body>, ale też osobne stopki np. dla artykułu (<article>) czy sekcji (<section>). To jest dobra praktyka, bo poprawia strukturę dokumentu i czytelność kodu. W praktyce wygląda to np. tak: <footer><p>© 2026 Firma XYZ</p><nav><a href="/regulamin">Regulamin</a> | <a href="/kontakt">Kontakt</a></nav></footer>. Czytniki ekranowe i roboty wyszukiwarek lepiej rozumieją wtedy, że ta część strony to zakończenie i informacje dodatkowe. To się przekłada na lepszą dostępność (WCAG) i trochę sensowniejsze SEO. Z mojego doświadczenia warto pilnować, żeby nie wrzucać do <footer> całej reszty layoutu, tylko właśnie elementy typowo „stopkowe”. Dobrą praktyką jest też trzymanie się spójnej struktury na wszystkich podstronach, żeby użytkownik intuicyjnie wiedział, że w stopce znajdzie np. link do pliku RODO albo dane firmy. HTML5 mocno stawia na semantykę, więc używanie <footer> zamiast jakiegoś bezsensownego <div id="stopka"> to po prostu nowocześniejsze i zgodne ze standardami podejście.

Pytanie 39

ALTER TABLE transport MODIFY COLUMN rok_produkcji INT;

Wykonanie powyższej kwerendy SQL w bazie MySQL spowoduje:

A. utworzenie tabeli transport zawierającej kolumnę rok_produkcji.

B. dodanie kolumny rok_produkcji typu INT w tabeli transport.

C. usunięcie kolumny rok_produkcji w tabeli transport.

D. zmianę typu danych w kolumnie rok_produkcji na INT.

Poprawnie – polecenie ALTER TABLE ... MODIFY COLUMN w MySQL służy do modyfikowania istniejącej kolumny, a nie do jej tworzenia czy usuwania. W podanym przykładzie baza danych szuka tabeli o nazwie `transport`, a następnie zmienia definicję kolumny `rok_produkcji` tak, aby jej typ danych był `INT`. Jeśli kolumna już istnieje (a musi istnieć, żeby MODIFY zadziałało), to po wykonaniu polecenia dalej będzie miała tę samą nazwę, ale jej typ i właściwości zostaną nadpisane nową definicją. W MySQL warto pamiętać, że przy MODIFY COLUMN trzeba podać pełną definicję kolumny, nie tylko sam typ. Czyli jeśli wcześniej była np. NOT NULL albo miała domyślną wartość, to dobra praktyka jest napisać coś w stylu: `ALTER TABLE transport MODIFY COLUMN rok_produkcji INT NOT NULL DEFAULT 2000;` – inaczej można przypadkiem zgubić część ustawień. W praktyce takie polecenia stosuje się przy zmianach w projekcie bazy: np. najpierw kolumna jest typu VARCHAR, bo ktoś przechowuje tam rok jako tekst, a potem, zgodnie z lepszymi zasadami projektowania, zmienia się to na typ liczbowy INT, żeby można było łatwo filtrować, sortować, robić warunki typu `WHERE rok_produkcji > 2015`. Z mojego doświadczenia dobrze jest przed taką zmianą sprawdzić, czy wszystkie dane da się bezpiecznie skonwertować na liczbę, bo jeśli w kolumnie są jakieś śmieciowe wartości tekstowe, to MySQL może je obciąć albo zamienić na 0, co później robi bałagan w raportach. W środowiskach produkcyjnych takie ALTER TABLE najlepiej wykonywać po zrobieniu kopii zapasowej i często w oknie serwisowym, bo przy dużych tabelach operacja może chwilowo blokować dostęp do danych.

Pytanie 40

W języku SQL, aby dodać atrybut klucza podstawowego do pola id w istniejącej tabeli produkt należy użyć składni

A. ALTER TABLE produkt ALTER COLUMN id INT

B. ALTER TABLE produkt DROP CONSTRAINT id

C. ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id)

D. ALTER TABLE produkt DROP PRIMARY KEY

Poprawna składnia to ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id), bo dokładnie to polecenie dodaje do istniejącej tabeli nowy klucz podstawowy oparty na kolumnie id. Instrukcja ALTER TABLE służy do modyfikowania struktury tabeli, a klauzula ADD PRIMARY KEY definiuje ograniczenie (constraint) typu klucz podstawowy dla wskazanej kolumny lub zestawu kolumn. W praktyce oznacza to, że kolumna id musi być unikalna i nie może przyjmować wartości NULL. Silnik bazy danych (np. MySQL, PostgreSQL, SQL Server) zwykle tworzy do tego indeks typu UNIQUE, który przyspiesza wyszukiwanie po kluczu głównym. Moim zdaniem warto pamiętać, że takie polecenie będzie działać tylko wtedy, gdy dane w kolumnie id już spełniają warunki klucza podstawowego: brak duplikatów i brak wartości pustych. W realnym projekcie często robi się to w dwóch krokach: najpierw uzupełnia się brakujące wartości, usuwa lub poprawia duplikaty, a dopiero potem dodaje PRIMARY KEY. Przykładowo: ALTER TABLE produkt ADD PRIMARY KEY (id); W wielu systemach, zwłaszcza w aplikacjach webowych, kolumna id jest też często ustawiana jako AUTO_INCREMENT (MySQL) lub używa sekwencji (PostgreSQL, Oracle). Wtedy definicja tabeli przy tworzeniu może wyglądać np. tak: CREATE TABLE produkt (id INT PRIMARY KEY AUTO_INCREMENT, nazwa VARCHAR(100)); Jeśli jednak tabela już istnieje i kolumna id była zwykłą kolumną, to właśnie ALTER TABLE ... ADD PRIMARY KEY (id) jest standardowym, poprawnym sposobem nadania jej roli klucza głównego. To rozwiązanie jest zgodne z ogólną składnią SQL i dobrą praktyką modelowania relacyjnych baz danych, gdzie każda tabela powinna mieć jasno zdefiniowany klucz podstawowy, najlepiej prosty, stabilny i jednoznaczny.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej