Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 15 czerwca 2026 11:56
Data zakończenia: 15 czerwca 2026 12:07

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Który zapis CSS ustawi punktor listy NUMEROWANEJ na wielkie cyfry rzymskie, a PUNKTOWANEJ na kwadraty?

ol { list-style-type: upper-roman; } ul { list-style-type: square; }

ol { list-style-type: upper-alpha; } ul { list-style-type: disc; }

ol { list-style-type: disc; } ul { list-style-type: upper-alpha; }

ol { list-style-type: square; } ul { list-style-type: upper-roman; }

Rodzaj punktora ustawia list-style-type. Dla listy numerowanej <ol> wielkie cyfry rzymskie to upper-roman, a dla punktowanej <ul> kwadraty to square. Dlatego poprawny jest ol { list-style-type: upper-roman; } ul { list-style-type: square; }.

Pytanie 2

Wskaż poprawne stwierdzenie dotyczące poniższej definicji stylu:

<style>
<!--
P{color:blue; font-size:14pt; font-style:italic}
A{font-size: 16pt ; text-transform:lowercase;}
TD.niebieski {color: blue}
TD.czerwony {color: red}
-->
</style>

A. Odnośnik będzie napisany czcionką 14 punktów

B. Określono dwie kategorie

C. Akapit będzie konwertowany na małe litery

D. To jest styl lokalny

Styl lokalny to takie style, które dodaje się bezpośrednio w plikach HTML, często w tagu style lub jako atrybut style w elementach HTML. W tym przypadku mamy do czynienia z osobnym blokiem CSS, więc nie jest to styl lokalny. Co do rozmiaru czcionki linku, to stwierdzenie, że ma 14 punktów, jest błędne. W kodzie CSS widzimy, że rozmiar czcionki dla elementu P to 14 punktów, ale dla elementu A jest ustawiony na 16 punktów. Często takie nieporozumienia wynikają z tego, że nie analizuje się dokładnie kodu źródłowego albo myli się różne selektory. Odnośnie transponowania akapitu na małe litery, to też nie jest poprawne, bo właściwość text-transform: lowercase dotyczy odnośników, nie akapitów. W nauce o CSS ważne jest, żeby dobrze rozumieć zasady działania i umieć rozróżniać, które selektory i właściwości stosują się do konkretnych elementów HTML. To wymaga praktyki i dokładnej analizy kodu. Zrozumienie tych rzeczy jest kluczowe w pracy nad stronami internetowymi, bo pozwala na efektywne zarządzanie stylami. Dobrze stosowane style to podstawa dla każdego, kto zajmuje się tworzeniem i utrzymywaniem stron, żeby wszystko wyglądało spójnie i działało jak trzeba.

Pytanie 3

Na podstawie fragmentu dokumentu HTML, określ co należy wpisać w miejsce kropek w odnośniku w menu, aby przenosił on do rozdziału 2.

Fragment menu
<a ...>Rozdział 2</a>

Fragment dalej w dokumencie
<h1 id="r2" name="sekcja2" class="rozdzial2">Rozdział 2<h1>

A. href = "sekcja2"

B. href = "#sekcja2"

C. href = "r2"

D. href = "#r2"

Niestety, Twoja odpowiedź nie jest prawidłowa. Prawidłowa odpowiedź 'href="#r2"' odwołuje się do identyfikatora (id) 'r2' na tej samej stronie. W HTML, atrybut 'href' w tagu 'a' służy do określenia miejsca docelowego odnośnika. Przed identyfikatorem umieszcza się znak '#', który informuje przeglądarkę, że ma poszukać elementu z danym 'id' na tej samej stronie. Błędy w niepoprawnych odpowiedziach wynikają z pominięcia znaku '#' lub zastosowania nieprawidłowego identyfikatora. Pamiętaj, że identyfikator powinien być unikalny dla każdego elementu na stronie i powinien być używany w odnośniku dokładnie w takiej samej formie. W przypadku 'href="r2"' i 'href="sekcja2"', pominięto znak '#', co sprawia, że przeglądarka będzie szukać zasobu o podanej ścieżce, a nie identyfikatora na tej samej stronie. 'href="#sekcja2"' zawiera niepoprawny identyfikator, który nie istnieje na stronie. Kluczowe jest zrozumienie, jak działają identyfikatory i jaki mają wpływ na nawigację na stronie.

Pytanie 4

W SQL wykonano poniższe instrukcje GRANT. Kto będzie miał prawa do przeglądania oraz modyfikacji danych?

GRANT ALL ON firmy TO 'admin'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON firmy TO 'anna'@'localhost';
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON firmy TO 'tomasz'@'localhost';

A. Adam i Anna

B. Tomasz i Anna

C. Tomasz i Adam

D. Tylko Tomasz

Prawidłowa odpowiedź to Tylko Tomasz ponieważ polecenie GRANT SELECT INSERT UPDATE ON firmy TO 'tomasz'@'localhost' przyznaje Tomaszowi uprawnienia do przeglądania danych i ich zmiany w bazie danych firmy. Uprawnienia SELECT INSERT i UPDATE są wystarczające do przeglądania i modyfikowania danych. SELECT pozwala na odczyt danych z tabeli INSERT umożliwia dodawanie nowych rekordów a UPDATE pozwala na modyfikację istniejących danych. To przyznaje Tomaszowi pełną kontrolę nad przeglądaniem i aktualizacją danych. Inni użytkownicy jak Anna czy Adam nie posiadają wszystkich tych uprawnień. Anna ma jedynie uprawnienia ALTER CREATE i DROP co pozwala na zmianę struktury bazy danych ale nie na przeglądanie i edytowanie danych. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe w administracji bazami danych gdyż precyzyjne zarządzanie uprawnieniami użytkowników zapewnia bezpieczeństwo danych i efektywność działania systemu. Tomasz dzięki przyznanym uprawnieniom może efektywnie zarządzać danymi co jest ważnym aspektem w kontekście zarządzania bazami danych w organizacji.

Pytanie 5

Wskaż element, który definiuje pole edycyjne formularza zgodne z ilustracją

A. <input type="date" id=" minutes" name="hours">

B. <input type="number" id="mm" name="hh" min="0" max="24">

C. <input type="time" id="minutes" name="hours">

D. <input type="month" id="hh" name="mm">

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie różnic pomiędzy poszczególnymi typami pól formularza w HTML5. Ilustracja pokazuje prosty formularz, w którym użytkownik ma podać godzinę zakończenia egzaminu w formacie hh:mm. To oznacza, że interesuje nas wyłącznie czas (godziny i minuty), bez daty, bez miesiąca, bez liczb z dowolnego zakresu. HTML5 wprowadził specjalne typy pól właśnie po to, żeby takie sytuacje obsługiwać dokładnie i w sposób przewidywalny.
Element z type="month" służy do wyboru miesiąca i roku, zwykle w formacie RRRR-MM. Przeglądarka wyświetla wtedy kontrolkę pozwalającą wybrać miesiąc, a nie godzinę. Użycie go do wprowadzania czasu byłoby kompletnie nieintuicyjne dla użytkownika i łamałoby założenia semantycznego HTML. To jest typowy błąd: patrzymy na atrybut i myślimy „month, minutes, coś z czasem”, a to zupełnie inny zakres danych.
Z kolei pole type="date" obsługuje pełną datę, najczęściej w formacie RRRR-MM-DD. Tu pojawia się kolejna pułapka: skoro egzamin ma jakąś datę, to może warto użyć date? Tylko że w treści i na ilustracji mowa jest wyraźnie o godzinie zakończenia, a nie o dniu egzaminu. type="date" wyświetli kalendarz, co kompletnie nie pasuje do opisu formatu „hh : mm” i wprowadzałoby użytkownika w błąd.
Ostatnia propozycja, type="number" z zakresem min="0" max="24", wygląda na pierwszy rzut oka kusząco, bo pozwala ograniczyć wartości do liczb. Jednak takie pole nie rozumie pojęcia czasu, nie ma formatu hh:mm, nie waliduje dwóch części (godziny i minuty), a dodatkowo zakres 0–24 jest nieprecyzyjny (co z minutami, co z 23:59 itd.). To tylko surowa liczba, bez kontekstu semantycznego. W praktyce zmuszałoby to programistę do pisania dodatkowej logiki walidującej i parsującej.
Cały sens HTML5 polega na tym, żeby dobierać typy pól zgodnie z danymi, które użytkownik ma wprowadzić. Wtedy przeglądarka może pomóc z walidacją, dostępnością i wygodą obsługi na urządzeniach mobilnych. Wybór innego typu niż time w tym konkretnym przypadku jest więc nie tylko formalnie błędny, ale też sprzeczny z dobrymi praktykami projektowania formularzy webowych.

Pytanie 6

W przedstawionym kodzie HTML zastosowany styl CSS jest stylem

<p style="color:red;">To jest przykładowy akapit.</p>

A. dynamicznym

B. nagłówkowym

C. lokalnym

D. zewnętrznym

Styl CSS zastosowany w podanym kodzie HTML to styl lokalny, ponieważ jest zdefiniowany bezpośrednio w tagu HTML za pomocą atrybutu 'style'. Taki sposób definiowania stylów pozwala na przypisanie unikalnych stylów do konkretnego elementu na stronie, co jest szczególnie przydatne, gdy chcemy szybko zmienić wygląd jednego elementu bez wpływania na inne. Przykładem lokalnego stylu jest ustawienie koloru tekstu akapitu na czerwony, co można zaobserwować w atrybucie 'style="color:red;"'. Warto zauważyć, że lokalne style mają wyższy priorytet od stylów zewnętrznych i wewnętrznych, co oznacza, że jeśli ten sam element ma przypisany styl zewnętrzny, lokalny styl go nadpisze. W kontekście standardów CSS, lokalne style są zgodne z zasadami kaskadowości, która określa, jak łączyć różne źródła stylów. Z perspektywy użyteczności, chociaż lokalne style mogą być wygodne, ich nadmierne stosowanie prowadzi do trudności w utrzymaniu kodu, dlatego zaleca się ich używanie w ograniczonym zakresie.

Pytanie 7

Kolorem, który ma odcień niebieski, jest kolor

A. #EE00EE

B. #EE0000

C. #00EE00

D. #0000EE

Poprawna odpowiedź to kolor #0000EE, który reprezentuje odcień niebieskiego w systemie RGB. Kolory w tym systemie definiowane są poprzez trzy składowe: czerwoną, zieloną i niebieską (RGB), gdzie wartości są podawane w formacie szesnastkowym. W przypadku #0000EE, pierwsze dwie pary zer oznaczają brak składowych czerwonej i zielonej, natomiast ostatnia para 'EE' wskazuje na wysoką intensywność składowej niebieskiej. Takie podejście jest powszechnie stosowane w programowaniu i projektowaniu stron internetowych, gdzie precyzyjnie określone kolory mają kluczowe znaczenie dla estetyki i użyteczności interfejsu. Przykładem zastosowania koloru niebieskiego może być jego użycie w projektach związanych z tematyką technologiczną lub finansową, gdzie niebieski symbolizuje zaufanie i profesjonalizm. Warto również zwrócić uwagę, że w kontekście dostępności barw, stosowanie odpowiednich kontrastów z tłem jest niezbędne, aby zapewnić czytelność tekstu i elementów graficznych. Odpowiednie wykorzystanie kodów koloru może znacząco wpłynąć na postrzeganie marki oraz interakcję użytkowników z treściami wizualnymi na stronach internetowych.

Pytanie 8

Gaśnicę oznaczoną literą C stosuje się do gaszenia pożarów

A. tłuszczów i olejów kuchennych.

B. gazów palnych.

C. metali palnych.

D. cieczy i ciał stałych.

Prawidłowo – litera C na oznaczeniu gaśnicy oznacza, że jest ona przeznaczona do gaszenia pożarów gazów palnych. W europejskiej klasyfikacji pożarów (PN-EN 2) klasa C obejmuje m.in. takie gazy jak propan, butan, metan, acetylen czy wodór. To są typowe gazy używane w instalacjach gazowych, butlach turystycznych, palnikach, piecach, a także w niektórych procesach technologicznych. W praktyce, przy pożarach klasy C stosuje się najczęściej gaśnice proszkowe lub rzadziej śniegowe (CO₂), ponieważ ich środek gaśniczy nie przewodzi prądu i nie reaguje niebezpiecznie z płonącym gazem. Kluczowa zasada: w przypadku wycieku i zapłonu gazu najpierw, o ile to możliwe, odcina się dopływ gazu (zawór, kurek główny), a dopiero potem dogasza płomień. Gaśnica C nie jest przeznaczona do chłodzenia rozgrzanych elementów konstrukcji, tylko do przerwania reakcji spalania w strefie płomienia. W gaśnicach oznaczonych C środek gaśniczy działa głównie poprzez mechanizm inhibicji łańcuchowej reakcji spalania i odcięcie dopływu tlenu do strefy spalania. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą praktyczną rzecz: widzisz literę C – myśl o gazie z butli, instalacji gazowej, palniku. W branżowych szkoleniach BHP i PPOŻ zawsze podkreśla się, żeby nie używać wody do pożarów gazów, bo to jest kompletnie nieskuteczne, a czasem wręcz niebezpieczne. Dlatego dobra znajomość symboli A, B, C, D, F na gaśnicach to podstawa bezpiecznej pracy w każdym obiekcie technicznym, magazynie, warsztacie czy kotłowni.

Pytanie 9

Projektant stworzył logo dla witryny internetowej. Jest to czarny symbol na przezroczystym tle. Aby zachować wszystkie cechy obrazu i umieścić go na stronie, projektant powinien zapisać obraz w formacie

A. BMP

B. JPEG

C. PNG

D. CDR

Format PNG (Portable Network Graphics) jest idealnym rozwiązaniem dla grafiki internetowej, zwłaszcza gdy zależy nam na zachowaniu przezroczystości tła, co jest kluczowe w przypadku logotypów. PNG obsługuje kompresję bezstratną, co oznacza, że nie utracimy jakości obrazu przy zapisywaniu go. To szczególnie ważne w kontekście logo, które często musi być skalowane do różnych rozmiarów, a wszelkie zniekształcenia mogą wpłynąć na jego rozpoznawalność. Dodatkowo, format PNG pozwala na uzyskanie pełnej gamy kolorów, w tym przezroczystości w formacie RGBA. W praktyce oznacza to, że możesz umieścić czarny znak na dowolnym tle, a jego kształt zawsze zachowa wyrazistość oraz ostrość. Warto również zauważyć, że PNG jest wspierany przez wszystkie nowoczesne przeglądarki internetowe i systemy operacyjne, co czyni go wszechstronnym wyborem dla twórców stron internetowych. Standard PNG, opublikowany przez W3C, jest uznawany za jedno z najbardziej efektywnych rozwiązań dla grafiki w sieci.

Pytanie 10

body{
background-image: url"rysunek.gif");
background-repeat: repeat-y;
}
W przedstawionej definicji stylu CSS, powtarzanie dotyczy

A. tła każdego znacznika akapitu

B. rysunku znajdującego się w tle strony w pionie

C. rysunku umieszczonego w tle strony w poziomie

D. rysunku osadzonego znacznikiem img

W definicji stylu CSS, zastosowane tło z rysunkiem 'rysunek.gif' jest powtarzane w pionie dzięki właściwości 'background-repeat: repeat-y'. Oznacza to, że obrazek będzie powielany wzdłuż osi Y, co skutkuje tym, że obrazek jest umieszczany jeden nad drugim, tworząc wrażenie ciągłości. Aby lepiej zrozumieć działanie tej właściwości, warto przyjrzeć się innym ustawieniom tła. Na przykład, właściwość 'background-repeat: repeat' powtarza obraz zarówno w poziomie, jak i w pionie, natomiast 'background-repeat: no-repeat' zapobiega jakimkolwiek powtórzeniom. W standardach CSS, takich jak CSS3, definiowanie tła w ten sposób jest zgodne z zasadami, które pozwalają na elastyczne projektowanie stron internetowych. W praktyce, użycie powtarzającego się tła może być przydatne w przypadku prostych wzorów, które mają stworzyć efekt wizualny, nie obciążając jednocześnie zbytnio zasobów, co jest istotne dla wydajności ładowania strony.

Pytanie 11

Na czym polega pozycjonowanie poza stroną (off-page SEO)?

A. na optymalizacji grafiki i multimediów

B. na walidacji kodu HTML, CSS i linków

C. na sprawdzaniu i testowaniu szybkości ładowania

D. na pozyskiwaniu zewnętrznych linków prowadzących do strony

Pozostałe działania to optymalizacja ON-PAGE lub techniczna, czyli prace w obrębie samej witryny. Walidacja kodu HTML/CSS dba o poprawność znaczników. Optymalizacja grafiki i multimediów zmniejsza rozmiar plików. Testowanie szybkości ładowania poprawia wydajność. Wszystkie dotyczą strony „od środka”, podczas gdy off-page SEO to pozyskiwanie zewnętrznych linków do niej.

Pytanie 12

W CSS określono styl dla stopki. Jak można zastosować to formatowanie do bloku oznaczonego znacznikiem div?

#stopka { ... }

A. <div class = "stopka"> …

B. <div id = "stopka"> …

C. <div "stopka"> …

D. <div title = "stopka"> …

Poprawnie – zapis #stopka w CSS oznacza selektor identyfikatora (ID), więc w HTML musimy użyć atrybutu id="stopka" dokładnie z tą samą nazwą. W CSS znak # wskazuje, że styl jest przypisany do elementu o konkretnym identyfikatorze, a nie do klasy czy czegokolwiek innego. Dlatego jedynym prawidłowym sposobem podpięcia tego stylu do bloku div jest konstrukcja: <div id="stopka">…</div>.
W praktyce wygląda to tak:
CSS:
#stopka {
background-color: #333;
color: white;
padding: 20px;
}
HTML:
<div id="stopka">To jest stopka strony</div>
Przeglądarka łączy selektor #stopka z elementem, który ma id="stopka" i nakłada na niego zdefiniowane właściwości. Identyfikator powinien być unikalny w obrębie całego dokumentu HTML, co jest zgodne z zaleceniami W3C i ogólnie przyjętą dobrą praktyką. Do jednego ID odwołujemy się w CSS przez #, a w JavaScript przez document.getElementById("stopka").
Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: # w CSS = id w HTML, kropka (.) w CSS = class w HTML. Gdy projektujesz layout strony, zwykle elementy typu nagłówek, stopka, główna nawigacja mają unikalne ID, bo występują raz na stronie. Natomiast powtarzalne elementy (np. kafelki z produktami) dostają klasy. Dzięki temu kod jest czytelniejszy, łatwiej się go utrzymuje i unikamy dziwnych konfliktów stylów. Dobrą praktyką jest też używanie opisowych nazw, np. id="stopka" zamiast skrótów typu id="s1", bo po miesiącu nikt nie pamięta, co to znaczyło.

Pytanie 13

Witryna internetowa powinna mieć zaprezentowaną strukturę bloków. Aby osiągnąć ten układ, należy przypisać sekcjom odpowiednie właściwości w następujący sposób:

A. float tylko dla bloków: 3, 4; clear dla bloku 5

B. float wyłącznie dla bloku 5; clear dla bloku 2

C. float tylko dla bloku 2; clear dla bloków: 3, 4

D. float tylko dla bloków: 2, 3, 4; clear dla bloku 5

Błędy, jakie pojawiają się przy używaniu float i clear, zazwyczaj wynikają z niezrozumienia ich funkcji w kontekście układu stron. Przypisanie float tylko do bloku 5 oraz clear dla bloku 2 pokazuje, że blok 2 powinien być pod blokiem 5, co nie zgadza się z tym, co jest w diagramie, bo blok 2 jest nad blokami 3 i 4. Z kolei przypisanie float dla bloków 3 i 4 oraz clear dla bloku 5 sugeruje, że te dwa bloki powinny być w jednej linii, a blok 5 miałby być poniżej. To jest poprawne, ale nie naprawia całkowicie układu, bo blok 2 nie jest w tym ujęciu uwzględniony. Cała koncepcja przypisania float tylko dla bloku 2 i clear dla bloków 3 i 4 też ma swoje wady, bo blok 2 ma za zadanie otaczać bloki 3 i 4, ale nie może być przesunięty w taki sposób, żeby osiągnąć układ z diagramu. Często problem ze zrozumieniem float i clear bierze się z błędnego rozumienia relacji między elementami i ich wpływu na układ całościowy. Dlatego rozwiązaniem jest dokładne przypisanie float tym elementom, które trzeba przesunąć, oraz zastosowanie clear tam, gdzie ma się zakończyć efekt przesunięcia. W ten sposób elementy będą się wyświetlały według oczekiwanego układu. Myślę, że zrozumienie tych zasad jest kluczowe do tworzenia poprawnych i estetycznych układów na stronach www.

Pytanie 14

W edytorze grafiki wektorowej zbudowano kształt, który składa się z dwóch figur: trójkąta oraz koła. Aby uzyskać ten kształt, po narysowaniu figur i ich odpowiednim ustawieniu, trzeba użyć funkcji

A. rozdzielenia

B. wykluczenia

C. różnicy

D. sumy

Funkcja sumy w programach do grafiki wektorowej, takich jak Adobe Illustrator czy CorelDRAW, pozwala na połączenie dwóch lub więcej kształtów w jeden obiekt. To takie sprytne narzędzie! Sumowanie, znane też jako unia lub łączenie ścieżek, integruje geometrię wszystkich wybranych kształtów. Na przykład, jak narysujesz trójkąt i koło, a potem je odpowiednio ustawisz, to używając funkcji sumy, stworzysz nowy kształt, który obejmuje całą powierzchnię obu figur. Często to robi się przy projektowaniu logo, gdzie trzeba uprościć złożone kształty do jednej ścieżki. Taki sposób działania jest przyjęty w branży, bo ułatwia tworzenie czytelnych grafik, które są łatwe do edytowania. A co najważniejsze, połączenie figur w jedną upraszcza późniejsze zmiany i wpisuje się w zasady projektowania minimalistycznego, dzięki czemu można robić przejrzyste kompozycje. Warto mieć na uwadze, że takie podejście też ułatwia drukowanie i wycinanie, co jest mega ważne w produkcji materiałów reklamowych czy wyrobów przemysłowych.

Pytanie 15

Jakie sformułowanie najlepiej opisuje metodę POST do przesyłania formularzy?

A. Dane są przesyłane przez adres URL, co czyni je widocznymi dla użytkownika

B. Ma dodatkowe ograniczenia związane z długością adresu - maksimum 255 znaków

C. Jest zalecana, gdy przesyłane są dane poufne, na przykład hasło, numer telefonu lub numer karty kredytowej

D. Może być zarejestrowana jako zakładka w przeglądarce internetowej

Metoda POST jest jedną z podstawowych metod przesyłania danych w protokole HTTP, której głównym celem jest umożliwienie przesyłania dużych objętości danych, w tym informacji poufnych. Gdy używamy metody POST do wysyłania formularzy, dane nie są widoczne w adresie URL, co czyni tę metodę bardziej odpowiednią do przesyłania wrażliwych informacji, takich jak hasła, numery kart kredytowych czy dane osobowe. W przeciwieństwie do metody GET, która dodaje dane do adresu URL, metoda POST przesyła je w ciele zapytania, co ogranicza ryzyko przypadkowego ujawnienia informacji. Standardy bezpieczeństwa w branży webowej zalecają użycie metody POST do wszelkich operacji, które zmieniają stan serwera, jak dodawanie użytkowników, logowanie czy przesyłanie informacji finansowych. Przykładem może być formularz logowania, w którym dane użytkownika są przesyłane do serwera w sposób niewidoczny dla osób trzecich, co minimalizuje ryzyko przechwycenia tych informacji przez złośliwe oprogramowanie.

Pytanie 16

Który plik konfiguracyjny pozwala ustawić parametry PHP dla całego serwera?

php.ini

config.inc.php

httpd.conf

my.ini

Plik php.ini to główny plik konfiguracyjny interpretera PHP - ustawia się w nim parametry działające dla całego serwera, np. dyrektywy obsługi błędów (display_errors, log_errors), limity (memory_limit, max_execution_time, upload_max_filesize) czy strefę czasu. Aktualne ustawienia można podejrzeć funkcją phpinfo(). Dlatego parametry PHP dla całego serwera definiuje php.ini.

Pytanie 17

Który z poniższych fragmentów kodu HTML5 zostanie uznany za niepoprawny przez walidator HTML?

A. <pre><p class= "stl" style= "color: #F00 ">tekst</p></pre>

B. <pre><p class= "stl" id= "a">tekst</p></pre>

C. <pre><p class= "stl">tekst</p></pre>

D. <pre><p class= "stl"><style>.a{color:#F00}</style>tekst</p></pre>

Niepoprawne odpowiedzi zawierają różne błędy, które wynikają z nieznajomości podstawowych zasad struktury HTML5. W pierwszym przykładzie, mimo że kod jest poprawny syntaktycznie, nie wprowadza on żadnych złożonych błędów. Jednakże, ważne jest, aby zrozumieć, że atrybuty takie jak 'class' oraz 'id' powinny być stosowane z umiarem i zgodnością z zasadami semantyki. W drugim przypadku, umieszczenie tagu <style> wewnątrz tagu <p> jest niezgodne z najlepszymi praktykami. Tego typu praktyki mogą prowadzić do zamieszania oraz trudności w zarządzaniu stylem na stronie, a także mogą przyczyniać się do problemów z dostępnością. Należy pamiętać, że HTML5 kładzie duży nacisk na semantykę, co oznacza, że każdemu elementowi należy przypisać odpowiednią rolę w strukturze dokumentu. Ostatnie dwa przykłady są poprawne, jednak użycie stylów inline w przypadku trzeciego przykładu nie jest zalecane. Wprowadzenie stylów bezpośrednio w elementach HTML narusza zasadę separacji treści od prezentacji. Zaleca się korzystanie z zewnętrznych arkuszy stylów, które nie tylko poprawiają organizację kodu, ale również umożliwiają łatwiejsze wprowadzanie zmian w przyszłości. Ostatecznie, zrozumienie i stosowanie się do standardów HTML5 oraz dobrych praktyk jest kluczowe dla tworzenia wyspecjalizowanych, dostępnych i łatwych do utrzymania stron internetowych.

Pytanie 18

W SQL, po wykonaniu przedstawionych poleceń GRANT, prawo do edytowania struktury tabeli oraz jej usunięcia zostanie przyznane

GRANT ALL ON firmy TO 'adam'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON firmy TO 'anna'@'localhost';
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON firmy TO 'tomasz'@'localhost';

A. tylko Annie

B. Adamowi i Annie

C. Tomaszowi i Annie

D. Tomaszowi i Adamowi

Odpowiedź Adamowi i Annie jest poprawna ponieważ polecenie GRANT w SQL służy do przydzielania określonych uprawnień użytkownikom. W zapytaniu GRANT ALL ON firmy TO 'adam'@'localhost' Adam otrzymuje wszystkie możliwe uprawnienia do tabeli co obejmuje również możliwość zmiany struktury tabeli poprzez ALTER oraz jej usuwania poprzez DROP. Z kolei Anna dzięki poleceniu GRANT ALTER CREATE DROP również uzyskuje te same dwa kluczowe uprawnienia dotyczące zmiany struktury i usuwania tabeli. Takie przydzielanie uprawnień jest zgodne z branżowymi standardami zapewniającymi elastyczność i bezpieczeństwo w zarządzaniu bazami danych. Praktyczne zastosowanie tych uprawnień umożliwia administratorom bazy danych delegowanie odpowiedzialności za różne aspekty zarządzania bazą innym użytkownikom co jest szczególnie przydatne w dużych zespołach. Ważne jest również aby zawsze monitorować i regularnie audytować przydzielone uprawnienia aby zapewnić że użytkownicy posiadają tylko te uprawnienia które są niezbędne do wykonywania ich zadań co jest zgodne z zasadą najmniejszych uprawnień w bezpieczeństwie IT.

Pytanie 19

Grafika, która ma być umieszczona na stronie, powinna mieć przezroczyste tło. Jakim formatem graficznym powinien być zapisany taki plik?

A. CDR

B. BMP

C. JPEG

D. PNG

Format PNG (Portable Network Graphics) jest szczególnie ceniony w kontekście grafiki internetowej, ponieważ obsługuje przezroczystość, co czyni go idealnym wyborem dla obrazów, które wymagają tła transparentnego. Przezroczystość w formacie PNG jest realizowana poprzez zastosowanie kanału alfa, co pozwala na uzyskanie różnorodnych efektów wizualnych, takich jak cienie, gradienty czy delikatne przejścia między kolorami. Przykłady zastosowania to ikony, logo, grafiki na stronach internetowych, które muszą harmonizować z różnymi kolorami tła. W przeciwieństwie do formatów takich jak JPEG, który nie obsługuje przezroczystości i używa kompresji stratnej, PNG oferuje kompresję bezstratną, co oznacza, że jakość obrazu nie ulega pogorszeniu po zapisaniu. W kontekście praktyk webowych, użycie PNG jest zgodne z zaleceniami dotyczącymi optymalizacji obrazów w sieci, co przyczynia się do szybszego ładowania stron i lepszej jakości wizualnej.

Pytanie 20

Zaprezentowano tabelę stworzoną za pomocą kodu HTML, bez zastosowania stylów CSS. Która część kodu HTML odnosi się do pierwszego wiersza tabeli?

A. D

B. B

C. C

D. A

Niepoprawne podejścia w odpowiedziach A, B i C wynikają z błędnego zastosowania znaczników HTML, co wpływa na sposób, w jaki przeglądarka interpretuje dane w tabeli. Odpowiedź A używa znaczników <td> zamiast <th> do definiowania nagłówków kolumn. Znacznik <td> jest przeznaczony do zwykłych komórek tabeli, co sprawia, że przeglądarka nie traktuje ich jako nagłówków, przez co nie są wstępnie formatowane jako pogrubione i wyśrodkowane. To podejście narusza zasady semantyki HTML, ponieważ nagłówki powinny być jasno zdefiniowane za pomocą <th>, co wspiera dostępność i zrozumienie struktury danych. Odpowiedź B, mimo że używa <th>, stosuje dodatkowo <i>, co zmienia styl na kursywę, a to nie odpowiada formatowi wizualnemu przedstawionemu w pytaniu. Użycie <i> może być mylące, jeśli nie jest to zgodne z oczekiwanym stylem, i może powodować problemy z dostępnością. Wreszcie, odpowiedź C używa <center>, co jest przestarzałym sposobem na wyrównanie treści w HTML. Zamiast tego, stylowanie powinno być osiągane za pomocą CSS, co jest zgodne z nowoczesnymi standardami projektowania stron i wspiera lepszą separację struktury od prezentacji. Wszystkie te podejścia pokazują, jak ważne jest stosowanie semantycznych elementów HTML dla poprawności i dostępności stron internetowych, a jednocześnie podkreślają znaczenie zgodności z aktualnymi standardami sieciowymi.

Pytanie 21

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; } section { float: right; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. nav { float: right; }

D. aside {float: left; }

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi.

Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego.

Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 22

Co umożliwia polecenie BACKUP LOG w MS SQL Server?

A. wykonanie pełnej kopii bazy

B. odczyt komunikatów z tworzenia kopii

C. zalogowanie się do kopii zapasowej

D. kopię zapasową dziennika transakcji

Pozostałe opisy nie pasują do tego polecenia. Pełną kopię całej bazy robi BACKUP DATABASE, a nie BACKUP LOG. „Zalogowanie się do kopii” czy „odczyt komunikatów” to nie są operacje tworzenia backupu. BACKUP LOG dotyczy konkretnie dziennika transakcji.

Pytanie 23

Deklaracja

<!DOCTYPE html>

informuje przeglądarkę internetową o:

A. wersji języka HTML zastosowanej w dokumencie strony internetowej.

B. dostosowaniu strony internetowej do różnych rozmiarów urządzeń.

C. indeksowaniu strony internetowej na potrzeby pozycjonowania witryny.

D. tytule strony internetowej.

Deklaracja <!DOCTYPE html> to wbrew pozorom bardzo ważny element każdej poprawnej strony internetowej. Informuje przeglądarkę, jaka wersja języka HTML została użyta w dokumencie, a w praktyce – że ma renderować stronę w trybie zgodnym ze współczesnym standardem HTML5. Dzięki temu przeglądarka nie próbuje włączać tzw. „quirks mode”, czyli trybu zgodności ze starymi, historycznymi błędami Internet Explorera, tylko stosuje aktualne zasady specyfikacji. Moim zdaniem to jest jeden z tych drobiazgów, które po prostu trzeba pisać z automatu na górze każdego pliku .html.

W starszych wersjach HTML deklaracja DOCTYPE była dużo dłuższa i określała konkretne DTD (Document Type Definition), np. dla HTML 4.01 Transitional czy XHTML 1.0 Strict. W HTML5 uproszczono to do jednej, krótkiej formy: <!DOCTYPE html>. To właśnie ta linijka mówi: „to jest dokument HTML5”. Na tej podstawie silnik przeglądarki dobiera reguły parsowania, walidacji struktury i sposób interpretacji wielu elementów, np. sekcji <header>, <footer>, <section>, a także nowych atrybutów formularzy.

W praktyce, gdy tworzysz nową stronę, zawsze zaczynasz od:

<!DOCTYPE html>
<html lang="pl">
<head>…

Jeśli pominiesz DOCTYPE albo wpiszesz go błędnie, możesz mieć kłopot z tym, że strona wygląda inaczej w różnych przeglądarkach, pojawią się problemy z modelu pudełkowym CSS (box model), z obsługą nowych znaczników lub z poprawnym działaniem responsywnego layoutu. Walidatory W3C też zakładają konkretną wersję HTML na podstawie DOCTYPE i pod nią sprawdzają poprawność kodu. Z mojego doświadczenia wynika, że poprawny DOCTYPE to absolutna podstawa profesjonalnego front-endu, nawet jeśli wygląda jak coś „magicznego” na samej górze pliku.

Pytanie 24

Według zasad walidacji HTML5, jakie jest prawidłowe użycie znacznika hr?

A. </ hr>

B. </hr?>

C. <hr>

D. </ hr />

Wszystkie inne odpowiedzi dotyczące znacznika <hr> są błędne, i to z kilku powodów. Po pierwsze, odpowiedź </ hr> sugeruje, że <hr> potrzebuje zamknięcia, co nie jest zgodne z zasadami HTML5. Znaczniki samodzielne, jak <hr>, nie mają zamykających wersji, bo to właśnie ich urok. Następnie, </hr?> ma ten dziwny znak zapytania, co sprawia, że trudno to rozczytać. Tego typu znaki nie mogą być w nazwach znaczników, więc przeglądarki się w tym gubią. I jeszcze inna odpowiedź, </ hr />, wraca do starych wersji HTML, gdzie można było takie rzeczy robić, ale teraz to nie ma sensu. Niepoprawne znaczniki mogą sprawić, że strona będzie działać dziwnie, a to nie jest fajne dla użytkowników. Lepiej trzymać się aktualnych zasad, żeby wszystko działało jak należy.

Pytanie 25

Którą wartość atrybutu name znacznika <meta> wykorzystuje się do kontrolowania obszaru widzialnego na różnych urządzeniach, na których jest wyświetlana strona internetowa?

A. description

B. viewport

C. generator

D. keywords

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, że tylko meta o name="viewport" ma realny wpływ na sposób, w jaki przeglądarka wyznacza obszar widzialny strony na różnych urządzeniach. To właśnie ten atrybut informuje silnik renderujący, jak interpretować szerokość i skalę dokumentu HTML na ekranach o różnych rozdzielczościach i gęstościach pikseli. Pozostałe podane opcje pełnią zupełnie inne role i ich pomylenie z viewportem wynika zwykle z tego, że wszystkie są „jakimiś metadanymi” w <head>.
Atrybut name="keywords" był kiedyś używany głównie dla wyszukiwarek do opisu słów kluczowych strony. Obecnie większość wyszukiwarek go ignoruje, bo był masowo nadużywany do spamowania słowami kluczowymi. Nie ma on żadnego związku z responsywnością, skalowaniem strony czy dopasowaniem do ekranu telefonu. To tylko tekstowa informacja, która nie wpływa na sposób renderowania layoutu.
Podobnie meta name="description" służy do przekazania krótkiego opisu strony, który często pojawia się jako fragment w wynikach wyszukiwania (snippet). To ważny element SEO i użyteczności, ale ponownie – nie steruje szerokością widoku, nie zmienia zoomu i nie mówi przeglądarce, jak ma „ułożyć” stronę na małym ekranie. To czysta informacja opisowa.
Z kolei meta name="generator" jest używana głównie przez systemy CMS (np. WordPress, Joomla) do wpisania nazwy i wersji narzędzia, którym strona została wygenerowana. Ma znaczenie informacyjne, czasem diagnostyczne, ale z punktu widzenia użytkownika końcowego i wyglądu strony nie wnosi nic. Nie wpływa ani na skalę, ani na szerokość, ani na responsywność.
Typowym błędem jest wrzucanie wszystkich metatagów do jednego worka i zakładanie, że skoro „meta coś tam”, to pewnie ma wpływ na wyświetlanie strony. W rzeczywistości tylko meta viewport wprost steruje parametrami widoku na urządzeniach mobilnych. Dlatego przy projektowaniu stron responsywnych warto oddzielić w głowie metadane SEO (keywords, description, generator) od metadanych technicznych związanych z renderowaniem (właśnie viewport).

Pytanie 26

W języku HTML zapis < spowoduje w przeglądarki wyświetlenie znaku

A. "

B. >

C. &

D. <

Znak < w HTML ma specjalne znaczenie, ponieważ jest używany do oznaczania początku znaczników, które są fundamentem struktury dokumentów HTML. Aby prawidłowo wyświetlić ten znak w przeglądarce, należy użyć encji HTML, która dla znaku mniejszości to <. Użycie encji pozwala na uniknięcie nieporozumień, ponieważ przeglądarka mogłaby zinterpretować znak < jako początek nowego znacznika. Przykładowo, aby wyświetlić tekst 'A < B' w HTML, kod powinien wyglądać następująco: A < B. Zgodnie z dokumentacją W3C, stosowanie encji jest kluczowe dla zachowania poprawności kodu. Dzięki temu użytkownicy mogą zobaczyć zamierzony tekst, zamiast nieprawidłowo interpretowanego oznaczenia. Warto również zauważyć, że istnieją inne encje, takie jak > dla znaku większości oraz & dla znaku ampersand, które również pełnią istotne funkcje w kontekście HTML. Poprawne użycie encji przyczynia się do lepszej dostępności i zobrazowania treści na stronach internetowych."

Pytanie 27

Jaką barwę przedstawia kolor zapisany w modelu RGB(255, 0, 0)?

A. niebieską

B. żółtą

C. czerwoną

D. zieloną

W modelu RGB kolor opisują trzy składowe: czerwona (R), zielona (G) i niebieska (B), każda od 0 do 255. Zapis RGB(255, 0, 0) oznacza maksymalną czerwoną i zerowe pozostałe, czyli czysty kolor czerwony. Dlatego RGB(255, 0, 0) to barwa czerwona.

Pytanie 28

W jakiej technologii nie zachodzi możliwość przetwarzania danych wprowadzanych przez użytkowników na stronach internetowych?

A. JavaScript

B. AJAX

C. CSS

D. PHP

AJAX, PHP i JavaScript to języki oraz technologie, które umożliwiają przetwarzanie danych użytkownika wprowadzanych na stronach internetowych. AJAX (Asynchronous JavaScript and XML) pozwala na asynchroniczną komunikację z serwerem, co oznacza, że użytkownik może przesyłać dane, np. z formularza, bez konieczności przeładowania całej strony. Dzięki temu doświadczenie użytkownika jest bardziej płynne i interaktywne. PHP to język skryptowy po stronie serwera, który jest często używany do przetwarzania danych, takich jak zapisywanie informacji do bazy danych czy generowanie dynamicznych treści na stronie. Umożliwia on również walidację danych przed ich przesłaniem do serwera. JavaScript, z kolei, działa po stronie klienta i może reagować na interakcje użytkownika, takie jak kliknięcia, zmiany w polach formularzy czy nawigacja po stronie, pozwalając na manipulację danymi w czasie rzeczywistym. Typowym błędem myślowym jest myślenie, że CSS może pełnić funkcje, które są zarezerwowane dla języków programowania. Użytkownicy często mylą rolę CSS jako narzędzia do interakcji, podczas gdy w rzeczywistości jest on jedynie odpowiedzialny za prezentację. Uzupełniając CSS o JavaScript czy PHP, można zbudować kompletną, interaktywną aplikację webową, która efektywnie przetwarza dane użytkowników.

Pytanie 29

W MySQL nadanie roli DBManager użytkownikowi pozwala na uzyskanie praw umożliwiających

A. wszelkie operacje na bazach danych serwera

B. wszystkie działania na bazach danych oraz użytkownikach serwera

C. tworzenie kont użytkowników na serwerze oraz przypisywanie im haseł

D. nadzorowanie serwera

Wybór odpowiedzi, która sugeruje, że rola DBManager przyznaje wszystkie operacje na bazach danych i użytkownikach serwera, jest błędny. Chociaż rola ta rzeczywiście daje szerokie uprawnienia do operacji na bazach danych, nie obejmuje ona zarządzania użytkownikami serwera, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa i kontroli dostępu. W rzeczywistości w MySQL, operacje związane z tworzeniem użytkowników i nadawaniem im odpowiednich uprawnień są zarezerwowane dla ról administracyjnych, jak np. root. Zrozumienie tego jest fundamentalne dla właściwego zarządzania bezpieczeństwem w systemach bazodanowych, ponieważ umożliwia to precyzyjne określenie, kto ma dostęp do jakich danych oraz jakie operacje może wykonać. Typowym błędem jest mylenie ról i uprawnień. Użytkownicy muszą zrozumieć, że różne role mają różne poziomy dostępu i odpowiedzialności, co można osiągnąć poprzez odpowiednie przypisywanie uprawnień w oparciu o zasady najmniejszych uprawnień. Również, monitorowanie serwera, które zostało wspomniane jako jedna z odpowiedzi, nie jest związane z rolą DBManager, a zamiast tego wymaga osobnych narzędzi i uprawnień, które pozwalają na analizę wydajności i działania systemu.

Pytanie 30

Jak nazywa się nadrzędny formularz służący do nawigacji między formularzami i kwerendami bazy?

A. pierwotnym

B. zagnieżdżonym

C. sterującym

D. głównym

Nadrzędny formularz służący do nawigacji między innymi formularzami i kwerendami bazy nazywa się formularzem STERUJĄCYM - pełni rolę menu (panelu przełączania). Dlatego to formularz sterujący.

Pytanie 31

Systemem zarządzania wersjami w projekcie programistycznym, który działa w trybie rozproszonym, jest

A. GIT

B. FileZilla

C. TotalCommander

D. Eclipse

FileZilla to program służący do transferu plików przez protokoły FTP, SFTP i FTPS. Chociaż może być użyty w kontekście zarządzania plikami projektów, nie oferuje funkcji kontroli wersji, co jest kluczowym elementem rozproszonych systemów kontroli wersji. TotalCommander jest menedżerem plików, który współpracuje z lokalnym systemem plików, a nie z repozytoriami kodu źródłowego. W przypadku projektów programistycznych jego zastosowanie ogranicza się głównie do porządkowania i kopiowania plików, co nie ma związku z kontrolą wersji. Eclipse to zintegrowane środowisko programistyczne (IDE), które może wspierać różne systemy kontroli wersji, w tym GIT, ale samo w sobie nie jest rozproszonym systemem kontroli wersji. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków to mieszanie pojęć związanych z zarządzaniem plikami i kontrolą wersji. Systemy kontroli wersji, takie jak GIT, wprowadzają struktury i procesy, które umożliwiają śledzenie zmian, zarządzanie wersjami kodu oraz współpracę w zespołach, co jest całkowicie odmiennym podejściem od prostego przesyłania plików czy zarządzania nimi w lokalnym systemie. W związku z tym, zrozumienie podstawowych różnic między tymi narzędziami jest kluczowe dla efektywnego zarządzania projektami programistycznymi.

Pytanie 32

Podaj zapytanie SQL, które tworzy użytkownika sekretarka na localhost z hasłem zaq123?

A. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFIED BY 'zaq123';

B. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY BY `zaq123`;

C. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY "zaq123";

D. CREATE USER 'sekretarka'@'localhost' IDENTIFIED `zaq123`;

W analizowanych odpowiedziach można dostrzec kilka kluczowych błędów związanych z zarządzaniem użytkownikami w MySQL. Przykładowo, odpowiedź sugerująca użycie słowa kluczowego 'IDENTIFY' zamiast 'IDENTIFIED' jest niewłaściwa, ponieważ w kontekście MySQL nie istnieje tego typu polecenie. Takie nieprawidłowe zrozumienie składni SQL może prowadzić do nieudanych prób tworzenia użytkowników, co z kolei skutkuje frustracją i czasem straconym na debugowanie. Ponadto, odpowiedzi, które używają backticków (`) do oznaczania hasła, są niepoprawne. W SQL backticki służą do oznaczania identyfikatorów, takich jak nazwy tabel czy kolumn, a nie do łańcuchów tekstowych. Oznaczanie haseł przy użyciu backticków może prowadzić do nieprzewidywalnych błędów podczas wykonywania zapytań. Kolejnym problemem jest brak właściwego zrozumienia konwencji dotyczących użycia pojedynczych lub podwójnych cudzysłowów do definiowania łańcuchów. Użycie cudzysłowów zamiast apostrofów prowadzi do błędów składniowych. W kontekście bezpieczeństwa, każda nieprawidłowa próba utworzenia użytkownika może zagrażać integralności danych, dlatego ważne jest, aby korzystać z poprawnych praktyk, jak również ze zrozumienia zasad dotyczących zarządzania użytkownikami w systemie baz danych.

Pytanie 33

Jak brzmi nazwa edytora, który wspiera proces tworzenia stron internetowych i którego działanie można określić w polskim tłumaczeniu słowami: widzisz to, co otrzymujesz?

A. IDE

B. VISUAL EDITOR

C. WYSIWYG

D. WEB STUDIO

IDE, czyli Integrated Development Environment, to zintegrowane środowisko programistyczne, które oferuje narzędzia dla programistów do pisania, testowania i debugowania kodu. IDE zazwyczaj skupia się na językach programowania i wymaga od użytkownika znajomości takich języków jak C++, Java czy Python, co znacznie różni się od podejścia WYSIWYG, które ma na celu umożliwienie edycji treści bez potrzeby pisania kodu. Wybór IDE zamiast edytora WYSIWYG może prowadzić do błędnych wniosków dotyczących procesu tworzenia stron internetowych, ponieważ programiści i twórcy treści mają różne potrzeby i umiejętności. WEB STUDIO to termin, który zazwyczaj odnosi się do kompleksowych narzędzi do tworzenia stron internetowych, ale niekoniecznie oznacza edytor WYSIWYG. Niektóre z tych narzędzi mogą wymagać znajomości kodu, co również nie pasuje do koncepcji WYSIWYG. VISUAL EDITOR to termin ogólny, który może odnosić się do różnych typów edytorów, ale nie jest ściśle związany z ideą WYSIWYG. Pominięcie tego aspektu może prowadzić do mylnych wyobrażeń o możliwościach i funkcjonalności tych narzędzi. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć różnice między tymi pojęciami i znać ich zastosowanie w praktyce. W przeciwnym razie można łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że wszystkie narzędzia do tworzenia treści są sobie równe, co jest dalekie od prawdy.

Pytanie 34

Na przedstawionym obrazie zobrazowano wybór formatu pliku do zaimportowania bazy danych. Który z formatów należy wybrać, jeśli dane zostały wyeksportowane z programu Excel i zapisane w formie tekstowej z użyciem przecinka do oddzielania wartości pól?

A. ESRI

B. XML

C. CSV

D. SQL

CSV to skrót od Comma-Separated Values czyli wartości oddzielone przecinkami Jest to powszechnie stosowany format plików tekstowych używany do przechowywania danych tabelarycznych Takie pliki są łatwe do utworzenia edytowania i odczytu przez różnorodne aplikacje co czyni je wszechstronnym wyborem dla transferu danych między różnymi systemami i programami Główną zaletą formatu CSV jest jego prostota i szeroka kompatybilność zwłaszcza z programami do obsługi arkuszy kalkulacyjnych takimi jak Microsoft Excel czy Google Sheets Kiedy dane są eksportowane z Excela jako tekst z przecinkami oddzielającymi wartości CSV to optymalny wybór dla importu do baz danych czy innych aplikacji gdzie dane muszą być szybko i bezproblemowo przetworzone Standard ten nie zawiera informacji o typach danych kolorach czy formatach co sprawia że jest lekki i niezawodny CSV jest również obsługiwany przez większość języków programowania co znacznie ułatwia jego obsługę i integrację w procesach automatyzacji Jest to idealne rozwiązanie gdy potrzebujemy prostego i szybkiego sposobu na przeniesienie danych bez skomplikowanych zależności

Pytanie 35

Którego znacznika użyć, aby wstawić na stronę obraz JPG?

<table>

<img>

<src>

<jpg>

Obraz (np. JPG) wstawia się na stronę znacznikiem <img> z atrybutem src wskazującym plik. Dlatego do wstawienia obrazu służy <img>.

Pytanie 36

Aby obraz w filmie zmieniał się gładko, liczba klatek (niezachodzących na siebie) w ciągu sekundy musi mieścić się przynajmniej w zakresie

A. 16 do 19 fps

B. 24 do 30 fps

C. 31 do 36 fps

D. 20 do 23 fps

Odpowiedź '24 do 30 fps' jest na miejscu, bo w tym zakresie klatki na sekundę zapewniają naprawdę płynny obraz w filmach. Standard to 24 fps, co uznaje się za minimalną liczbę klatek, aby widzowie widzieli ruch jako gładki, a nie poskakujący. W praktyce w telewizji oraz przy niektórych formatach wideo można spotkać się z 30 fps, co jeszcze bardziej poprawia wrażenia wizualne. Warto tu wspomnieć, że wiele produkcji, zwłaszcza animacji, trzyma się tych standardów. Na przykład, filmy animowane z 24 fps mają dobrą dynamikę, ale w transmisjach sportowych często korzysta się z 30 fps, żeby lepiej uchwycić szybko poruszające się obiekty. Ostatecznie, trzymanie się tych standardów w filmach i telewizji to klucz do dobrego odbioru wizualnego.

Pytanie 37

Aplikacja o nazwie FileZilla umożliwia

A. importowanie bazy danych do systemu CMS Joomla!

B. przeprowadzanie testów aplikacji

C. publikację strony internetowej na zdalnym serwerze

D. sprawdzanie poprawności plików HTML i CSS

FileZilla to popularny klient FTP (File Transfer Protocol), który umożliwia użytkownikom przesyłanie plików pomiędzy lokalnym komputerem a zdalnym serwerem. Głównym celem korzystania z FileZilla jest publikacja stron internetowych, co polega na załadowaniu plików HTML, CSS, obrazków oraz innych zasobów na serwer, gdzie strona będzie dostępna dla użytkowników w Internecie. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi, użytkownicy mogą łatwo przeciągać i upuszczać pliki, co przyspiesza proces publikacji. FileZilla obsługuje różne protokoły, w tym FTP, FTPS oraz SFTP, co zapewnia bezpieczeństwo podczas transferu danych. Dobrą praktyką jest regularne aktualizowanie programu, aby korzystać z najnowszych funkcji i poprawek bezpieczeństwa. W kontekście publikacji stron internetowych, FileZilla stanowi kluczowe narzędzie dla web developerów, umożliwiając im szybkie i efektywne zarządzanie plikami na serwerach zdalnych. Używanie FileZilla wspiera standardy branżowe, takie jak bezpieczeństwo transferu danych oraz zdalne zarządzanie plikami, co jest niezbędne w profesjonalnym rozwoju stron internetowych.

Pytanie 38

W której superglobalnej tablicy w PHP należy przechowywać informacje dotyczące logowania użytkownika w sposób gwarantujący ich bezpieczeństwo?

A. $_COOKIE

B. $_SERVER

C. $_FILES

D. $_SESSION

Wybór $_COOKIE do przechowywania danych logowania to kiepski pomysł z kilku powodów. Ciasteczka są trzymane po stronie klienta, co znaczy, że mogą być łatwo dostępne dla innych, a to stwarza poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa. Na przykład, hakerzy mogą wykraść ciasteczka przez różne techniki, takie jak XSS, co mogłoby prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do kont. Poza tym, ciasteczka mają ograniczoną pojemność i użytkownik może je modyfikować, co czyni je nieodpowiednim miejscem na wrażliwe dane. Używanie $_FILES także jest nietrafione, bo ta tablica służy do obsługi plików przesyłanych przez użytkowników, a nie zarządzania sesjami. $_SERVER to z kolei tablica, która ma informacje o serwerze oraz zapytaniach, ale nie nadaje się do trzymania danych użytkowników. Typowym błędem przy wyborze $_COOKIE czy $_SERVER jest to, że nie rozumie się ich funkcji, co może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji. Żeby dobrze zabezpieczyć dane logowania, najlepiej korzystać z sesji, bo są zaprojektowane właśnie do tego i oferują znacznie lepszą ochronę.

Pytanie 39

Który zapis wyświetli słowo „TEKST” w kolorze czarnym?

<font color="#000000">TEKST</font>

<body bgcolor="black">TEKST</body>

<body color="black">TEKST</font>

<font color="czarny">TEKST</font>

Kolor czarny w zapisie szesnastkowym to #000000, więc poprawny jest <font color="#000000">TEKST</font>. Warto wiedzieć, że <font> jest dziś przestarzały - kolor ustawia się właściwością CSS color. Dlatego czarny tekst daje zapis z color="#000000".

Pytanie 40

Jak nazywa się zestaw narzędzi i funkcji do tworzenia aplikacji, narzucający jej szkielet, strukturę, a czasem wzorzec budowy?

A. framework

B. middleware

C. biblioteka

D. komponent

Framework to zestaw narzędzi i funkcji narzucający aplikacji SZKIELET i strukturę (a często wzorzec budowy, np. MVC) - programista uzupełnia gotowy stelaż własnym kodem. Dlatego to framework.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej