Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 17 kwietnia 2026 09:52
Data zakończenia: 17 kwietnia 2026 10:28

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaką integralność określa przytoczona definicja?

A. Semantyczną

B. Encji

C. Statyczną

D. Referencyjną

Integralność referencyjna jest fundamentalną zasadą w bazach danych, która zapewnia, że relacje między tabelami są prawidłowo zachowane. Oznacza to, że klucz obcy w jednej tabeli powinien zawsze odnosić się do istniejącego klucza głównego w innej tabeli. To podejście jest kluczowe w relacyjnych bazach danych, ponieważ zapobiega powstawaniu odniesień do nieistniejących danych co mogłoby prowadzić do niespójności w bazie danych. W praktyce integralność referencyjna jest implementowana poprzez restrykcje i ograniczenia narzucane na operacje takie jak wstawianie aktualizacja i usuwanie danych. Na przykład próba usunięcia rekordu z tabeli, do której odwołują się inne rekordy wprowadziłaby niespójność jeśli integralność referencyjna nie jest przestrzegana. Aby temu zapobiec systemy baz danych mogą blokować takie operacje lub automatycznie aktualizować albo usuwać powiązane dane. Przestrzeganie zasad integralności referencyjnej jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych i zgodne ze standardem SQL co zapewnia spójność i integralność danych w systemach informatycznych.

Pytanie 2

Celem testów wydajnościowych jest ocena

A. poziomu spełnienia wymagań dotyczących wydajności przez system bądź moduł

B. możliwości oprogramowania do funkcjonowania w warunkach niewłaściwej pracy systemu

C. możliwości oprogramowania do funkcjonowania w warunkach błędnej pracy sprzętu

D. sekwencji zdarzeń, w której prawdopodobieństwo wystąpienia każdego zdarzenia zależy wyłącznie od wyniku zdarzenia poprzedniego

Odpowiedzi sugerujące, że testy wydajnościowe mają na celu sprawdzenie ciągu zdarzeń, w którym prawdopodobieństwo każdego zdarzenia zależy jedynie od wyniku poprzedniego, dotyczą zupełnie innej dziedziny – statystyki i teorii prawdopodobieństwa. W kontekście testów wydajnościowych mówimy o analizie zachowania systemu w odpowiedzi na obciążenie, a nie o modelowaniu zdarzeń losowych. Kolejne koncepcje, takie jak zdolność oprogramowania do działania w warunkach wadliwej pracy systemu lub sprzętu, odnoszą się do testów odpornościowych i awaryjnych, a nie do testów wydajnościowych. Testy te mają na celu zbadanie, jak system reaguje na sytuacje awaryjne, jednak nie są one bezpośrednio związane z oceną jego wydajności. Te nieporozumienia mogą wynikać z mylnego założenia, że testy wydajnościowe obejmują wszystkie aspekty funkcjonalności systemu, podczas gdy w rzeczywistości koncentrują się one na specyficznych wymaganiach dotyczących szybkości i efektywności działania. Właściwe rozumienie testów wydajnościowych jako narzędzia do pomiaru i optymalizacji wydajności systemu jest kluczowe dla zapewnienia jego sukcesu na rynku. Każda z tych nieprawidłowych odpowiedzi prowadzi do niedosłownego zrozumienia celów i metodologii stosowanych w testach wydajnościowych, co może skutkować poważnymi błędami w procesie wytwarzania oprogramowania.

Pytanie 3

Prostokątne zniekształcenia obrazu, które występują przy zapisie pliku graficznego, są typowe dla formatu

A. BMP bez kompresji

B. PNG z kompresją bezstratną LZ77

C. JPEG z dużym stopniem kompresji stratnej

D. GIF z kompresją bezstratną LZW

Format JPEG jest powszechnie używany do kompresji obrazów fotograficznych z uwagi na jego zdolność do znacznego zmniejszania rozmiaru pliku przy zachowaniu akceptowalnej jakości obrazu. JPEG wykorzystuje kompresję stratną, opartą na odrzucaniu niektórych informacji wizualnych, które są mniej zauważalne dla ludzkiego oka. Przy wysokim stopniu kompresji, nadmierna utrata danych może prowadzić do wyraźnych zniekształceń obrazu, często w postaci prostokątnych artefaktów zwanych blokowaniem. Wynika to z podziału obrazu na bloki 8x8 pikseli, które są kompresowane niezależnie. W praktyce, JPEG jest szeroko stosowany w środowiskach, gdzie istotna jest oszczędność miejsca na dysku, na przykład w fotografiach internetowych czy archiwizacji zdjęć cyfrowych. Jednak dla profesjonalnej fotografii, gdzie jakość jest kluczowa, zaleca się zachowanie oryginalnych plików w formatach bezstratnych do dalszej edycji. Standard JPEG jest jednym z najważniejszych w branży graficznej i jest poparty międzynarodowymi standardami, takimi jak ISO/IEC 10918, co czyni go niezawodnym wyborem w wielu zastosowaniach komercyjnych.

Pytanie 4

Skrypt w JavaScript, który obsługuje wynagrodzenia pracowników, powinien stworzyć raport dla tych, którzy są zatrudnieni na umowę o pracę oraz otrzymują wynagrodzenie w przedziale domkniętym od 4000 do
4500 zł. Jaki warunek należy zastosować do wygenerowania raportu?

A. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

B. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

C. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)

D. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)

Odpowiedź umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500) jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa warunki, jakie muszą być spełnione, aby wygenerować raport. Warunek umowa == 'praca' zapewnia, że analizujemy tylko pracowników zatrudnionych na umowę o pracę, co jest kluczowe w kontekście raportowania. Dodatkowo zastosowanie operatora logicznego '&&' w połączeniu z zakresowym sprawdzeniem pensji (pensja >= 4000 && pensja <= 4500) skutkuje tym, że raport zostanie wygenerowany wyłącznie dla pracowników, których pensja mieści się w ścisłym przedziale od 4000 do 4500 zł. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, gdzie ważne jest, aby warunki były ściśle zdefiniowane, co pozwala uniknąć nieporozumień i błędów w danych. Przykładowo, jeżeli stworzymy funkcję generującą raport, możemy ją łatwo zaimplementować w systemie hr, co pozwoli na automatyzację procesów związanych z płacami oraz raportowaniem, a także zwiększy przejrzystość i precyzję w zarządzaniu danymi finansowymi.

Pytanie 5

Kod SELECT imie, pesel, wiek FROM dane WHERE wiek IN (18,30) spowoduje wybranie

A. imion, nazwisk i numerów PESEL osób młodszych niż 18 lat

B. imion, numerów PESEL oraz wieku osób w przedziale 18 do 30 lat

C. imion, numerów PESEL oraz wieku ludzi mających ponad 30 lat

D. imion, numerów PESEL i wieku osób, które mają 18 lub 30 lat

W pytaniu mamy kod SQL, który robi zapytanie do bazy i wybiera kolumny 'imie', 'pesel' oraz 'wiek' z tabeli 'dane'. W klauzuli WHERE jest warunek, który sprawdza, czy 'wiek' wynosi 18 albo 30. Trochę to dziwne, bo jest tam błąd z nawiasami (mówiąc wprost, powinno być IN (18, 30), ale wygląda na to, że zamysł był dobry. Teoretycznie, to zapytanie ma na celu wybór osób w konkretnym wieku. Przyjmując, że w tabeli 'dane' są rekordy jak (Jan, 12345678901, 18) i (Anna, 98765432101, 30), to te dwa zapisy powinny się pojawić w wynikach. Operator IN w SQL jest użyty, by określić konkretne wartości, więc całkiem sensownie działa tutaj do filtracji na podstawie wieku. Takie zapytania są naprawdę popularne w bazach danych, szczególnie do analizy danych czy tworzenia raportów.

Pytanie 6

Który z poniższych typów plików jest plikiem rastrowym?

A. SWF

B. SVG

C. CDR

D. TIFF

Format TIFF (Tagged Image File Format) to jeden z najpopularniejszych formatów rastrowych, który jest szeroko stosowany w cyfrowej obróbce obrazów oraz w aplikacjach graficznych. Pliki TIFF mogą przechowywać obrazy w różnych głębokościach kolorów i są często wykorzystywane w profesjonalnym druku ze względu na swoją zdolność do zachowania wysokiej jakości obrazu bez strat. Format ten obsługuje różne warianty kompresji, w tym bezstratną kompresję LZW, co czyni go idealnym do archiwizacji i przechowywania obrazów wymagających dużej szczegółowości. Przykładami zastosowania TIFF są skanowanie zdjęć, archiwizacja dokumentów oraz profesjonalna fotografia. Standard TIFF jest powszechnie uznawany jako branżowy standard, co gwarantuje, że obrazy zapisane w tym formacie będą mogły być otwierane i edytowane w większości aplikacji graficznych. Ponadto, wiele urządzeń skanujących i drukarek wspiera ten format, co czyni go wszechstronnym narzędziem w pracy kreatywnej.

Pytanie 7

W CSS wartości: underline, overline, line-through oraz blink odnoszą się do właściwości

A. font-style

B. font-decoration

C. text-align

D. text-decoration

W języku CSS właściwość text-decoration służy do definiowania stylów dekoracji tekstu. Wartości takie jak underline (podkreślenie), overline (nadkreślenie), line-through (przekreślenie) oraz blink (miganie) są częścią tej właściwości i umożliwiają programistom kontrolowanie, jak tekst jest prezentowany na stronie internetowej. Wartość underline, na przykład, jest powszechnie używana w linkach, aby wskazać, że są one klikalne. Przykład zastosowania: 'text-decoration: underline;' zastosowany w stylach CSS dla elementu <a> sprawia, że tekst linku jest podkreślony. Overline może być używane do dodawania linii nad tekstem, co może być przydatne w kontekście nagłówków lub wyróżnień. Wartość line-through jest często stosowana w przypadku prezentowania informacji o promocjach, gdzie oryginalna cena jest przekreślona. Wartość blink, choć nie jest już szeroko wspierana, mogła być używana w przeszłości do tworzenia efektu migania tekstu. Wszystkie te dekoracje są zdefiniowane w standardzie CSS, co czyni text-decoration kluczową właściwością w stylizacji tekstu w dokumentach HTML.

Pytanie 8

bool gotowe=true;
cout<<gotowe;
Jakie będzie wyjście w wyniku wykonania podanych poleceń?

A. Tak

B. Nie

C. 1

D. 0

Po wykonaniu poleceń na ekranie zobaczysz '1'. Zmienna 'gotowe' jest ustawiona jako typ bool i ma wartość true. W C++ typ bool może mieć dwie wartości: true lub false. Kiedy zmienną bool wyświetlamy przy użyciu cout, to 'true' pokazuje się jako '1', a 'false' jako '0'. To jest zgodne z zasadami C++, które mówią, że wartości logiczne są traktowane jako liczby całkowite. Z mojego doświadczenia, zrozumienie tego, jak C++ interpretuje różne typy danych, jest naprawdę istotne w programowaniu, bo pomaga lepiej ogarnąć działanie kodu, a także poprawić algorytmy. Na przykład, jeśli programista ma świadomość, że true to 1, może wykorzystać tę wiedzę przy operacjach na liczbach lub podczas tworzenia warunków. To fajnie działa, zwłaszcza gdy zaczynamy tworzyć bardziej złożone struktury danych.

Pytanie 9

Aby zgrupować elementy w jeden blok, jaki znacznik można zastosować?

A. <div>

B. <param>

C. <span>

D. <p>

Znacznik <div> jest używany do grupowania elementów w blok i jest jednym z najważniejszych elementów w HTML. Jego główną funkcją jest umożliwienie tworzenia struktury dokumentu oraz zarządzanie layoutem poprzez CSS. Przykładowo, można używać <div> do tworzenia sekcji na stronie, takich jak nagłówki, stopki czy kolumny, co ułatwia organizację treści i poprawia czytelność kodu. Dobrą praktyką jest stosowanie <div> w połączeniu z odpowiednimi klasami CSS, co pozwala na precyzyjne dostosowanie stylów do różnych elementów. W kontekście dostępności, użycie <div> powinno być przemyślane, aby nie wprowadzać chaosu w strukturze strony, co może być problematyczne dla technologii wspomagających. Zgodnie z wytycznymi W3C, każdy z używanych znaczników powinien mieć dobrze zdefiniowane zadanie, a <div> idealnie spełnia rolę kontenera dla innych elementów, poprawiając w ten sposób semantykę i organizację dokumentu.

Pytanie 10

Ustalenie w języku CSS wartości background-attachment: scroll oznacza, że

A. tło witryny pozostanie nieruchome i nie będzie się przesuwać podczas przewijania strony

B. tło witryny będzie przesuwane wraz z przewijaniem strony

C. obraz tła pojawi się w prawym górnym rogu witryny

D. obrazek tła będzie się powtarzać (kafelki)

Odpowiedź 2 jest poprawna, ponieważ zdefiniowana przez właściwość CSS 'background-attachment: scroll' oznacza, że tło strony przewija się razem z zawartością strony. W praktyce oznacza to, że gdy użytkownik przewija stronę w dół lub w górę, tło porusza się w tym samym kierunku, co inne elementy na stronie. Ta właściwość jest szczególnie przydatna w sytuacjach, kiedy chcemy, aby tło było bardziej zintegrowane z treścią, dając bardziej dynamiczny efekt wizualny. Zastosowanie 'scroll' jest zgodne z zachowaniem większości stron internetowych, gdzie tło i zawartość poruszają się synchronizacyjnie. Dobrym przykładem może być użycie tła w postaci gradientu lub subtelnego obrazu, który nie odwraca uwagi od treści, a jednocześnie wprowadza estetyczny element do projektu. Warto pamiętać, że w przypadku większych projektów, właściwość ta powinna być używana z rozwagą, aby uniknąć nieczytelności tekstu na tle lub nadmiernego rozpraszania uwagi użytkowników. Dobrą praktyką jest również testowanie różnych ustawień tła na różnych urządzeniach, aby zapewnić spójne doświadczenie użytkownika.

Pytanie 11

Jak nazwana jest technika dołączania arkusza stylów do dokumentu HTML użyta w podanym kodzie?

<p style="color:red;">tekst</p>

A. Styl alternatywny, zewnętrzny

B. Styl zewnętrzny

C. Styl wpisany, lokalny

D. Styl wewnętrzny

Styl wpisany lokalny jest metodą bezpośredniego przypisywania reguł CSS do konkretnych elementów HTML za pomocą atrybutu style W przedstawionym przykładzie kodu stylizacja jest dodawana bezpośrednio do elementu p co sprawia że ten element będzie miał tekst w kolorze czerwonym Styl wpisany jest szczególnie przydatny gdy chcemy wprowadzić szybkie zmiany dla pojedynczych elementów bez ingerowania w zewnętrzne lub wewnętrzne arkusze stylów Takie podejście jest używane w sytuacjach gdy stylizacja dotyczy jedynie pojedynczego elementu lub gdy chcemy nadpisać reguły z innych arkuszy stylów Jednak w kontekście skalowalności i utrzymania kodu nie jest to rekomendowane w większych projektach W takich przypadkach lepiej stosować style zewnętrzne które pozwalają na bardziej zorganizowane i zarządzalne podejście do stylizacji witryny Warto pamiętać że styl wpisany ma wyższy priorytet niż style zewnętrzne co oznacza że w przypadku konfliktu reguł to właśnie styl wpisany zostanie zastosowany Podstawową zaletą stylu wpisanego jest jego prostota i bezpośredniość co czyni go doskonałym narzędziem do szybkiego prototypowania

Pytanie 12

Który standard video cechuje się rozdzielczością 1920 px na 1080 px?

A. Full HD

B. 4K

C. HD Ready

D. Ultra HD

Prawidłowa odpowiedź to „Full HD”, bo właśnie ten standard oznacza rozdzielczość 1920 × 1080 pikseli w proporcjach 16:9. W praktyce, gdy mówimy o filmach na YouTube, streamach, nagraniach z kamery czy materiałach promocyjnych na stronę WWW, opcja 1080p to właśnie Full HD. Litera „p” oznacza skanowanie progresywne (progressive), czyli wyświetlanie całych klatek po kolei, co daje płynniejszy obraz niż przeplot („i” jak interlaced). W branży webowej Full HD to taki „złoty standard” jakości wideo – pliki mają jeszcze rozsądny rozmiar, a obraz jest już bardzo szczegółowy, więc nadaje się zarówno do odtwarzania w przeglądarce, jak i do osadzania w prezentacjach czy materiałach e‑learningowych. Moim zdaniem, przy projektowaniu serwisu z treściami multimedialnymi, warto domyślnie przygotowywać materiały właśnie w 1920×1080 i ewentualnie generować niższe wersje (np. 1280×720) dla urządzeń mobilnych lub słabszych łączy. W pracy grafika czy twórcy stron WWW dobrze jest też kojarzyć nazwy standardów: HD Ready to 1280×720, Full HD to 1920×1080, a 4K/Ultra HD to okolice 3840×2160. Dzięki temu łatwiej dobrać odpowiedni format eksportu z programów typu Premiere, DaVinci Resolve czy nawet z prostszych edytorów online. Z doświadczenia powiem, że klienci często mówią „chcę film w HD”, a mają na myśli właśnie Full HD, więc świadomość dokładnej rozdzielczości pomaga uniknąć nieporozumień i zbyt niskiej jakości materiałów.

Pytanie 13

Gdzie powinien być umieszczony znacznik meta w języku HTML?

A. w sekcji nagłówkowej strony.

B. w obrębie znaczników <body> ... </body>

C. w obrębie znaczników paragrafu.

D. w dolnej części witryny internetowej.

Znacznik meta języka HTML jest kluczowym elementem, który powinien znajdować się w sekcji nagłówkowej witryny, oznaczonej znacznikami <head> ... </head>. Znaczniki meta dostarczają przeglądarkom oraz wyszukiwarkom internetowym informacji o stronie, takich jak jej opis, słowa kluczowe, a także informacje dotyczące kodowania czy autorstwa. Przykładowo, znacznik <meta charset="UTF-8"> informuje przeglądarkę o używanym kodowaniu znaków, co jest istotne dla prawidłowego wyświetlania tekstu w różnych językach. Dodatkowo, metadane takie jak <meta name="description" content="Opis strony"> są często wykorzystywane przez wyszukiwarki do generowania opisów w wynikach wyszukiwania, co może wpłynąć na wskaźnik klikalności (CTR) w SERP. Warto również dodać, że znaczniki meta mogą być używane do definiowania polityki prywatności i zabezpieczeń, na przykład poprzez <meta http-equiv="X-UA-Compatible" content="IE=edge">. Użycie odpowiednich metadanych w nagłówku jest zatem kluczowe dla optymalizacji SEO oraz zapewnienia odpowiedniej interakcji użytkowników z witryną.

Pytanie 14

W semantycznym HTML odpowiednikiem tagu <b>, który nie tylko pogrubia tekst, ale również oznacza go jako istotniejszy, jest

A. <strong>

B. <mark>

C. <em>

D. <ins>

Znaczniki HTML pełnią różne funkcje, a ich wybór przekłada się na semantykę oraz dostępność treści w sieci. Odpowiedzi, które nie są związane z <strong>, mogą wprowadzać w błąd co do prawidłowego użycia semantyki w HTML. Znak <ins> oznacza tekst, który został dodany do dokumentu, ale nie wskazuje na jego wadliwość ani nie nadaje mu specjalnego znaczenia w kontekście treści. Stosowanie <ins> w miejscu <strong> może prowadzić do nieporozumień co do roli danego tekstu, jako że jego głównym celem jest zaznaczenie nowo dodanych informacji, a nie akcentowanie ważności. Z kolei <mark> służy do wyróżniania tekstu na tle innych w celu wskazania jego istotności, ale nie definiuje go jako bardziej znaczącego w kontekście treści, co oznacza, że jego zastosowanie nie jest zgodne z wymaganiami semantyki. Natomiast <em> wskazuje na tekst, który powinien być akcentowany, ale w innym sensie – nie chodzi o znaczenie samego tekstu, a raczej o jego intonację w przypadku mowy, co w kontekście dokumentów HTML jest niewłaściwe. Błędy te są wynikiem nieporozumienia, gdzie użytkownicy mogą mylić różne znaczniki, nie rozumiejąc ich semantycznych różnic. Warto świadomie stosować odpowiednie znaczniki, by poprawić jakość i dostępność tworzonych treści w sieci.

Pytanie 15

W formularzu zdefiniowano kontrolki do wpisania imienia i nazwiska. Który atrybut reprezentuje podpowiedź umiejscowioną w polu kontrolki, znikającą w momencie, gdy użytkownik rozpocznie wpisywanie wartości?

<label for="imie">Imię: </label>
<input id="imie" value="Wpisz dane" title="Wpisz imię"><br>
<label for="nazw">Nazwisko: </label>
<input id="nazw" placeholder="Wpisz dane" title="Wpisz nazwisko">

A. placeholder

B. title

C. for

D. value

Dobrze! Poprawna odpowiedź to 'placeholder'. Atrybut 'placeholder' w elemencie input HTML jest używany do wyświetlania podpowiedzi wewnątrz pola formularza, która znika, gdy użytkownik zaczyna wpisywanie danych. Jest to zgodne z pytaniem, w którym poproszono o atrybut reprezentujący podpowiedź w polu formularza, która znika, gdy użytkownik rozpoczyna wpisywanie. Przykładem może być formularz logowania, gdzie w polach 'Użytkownik' i 'Hasło' można umieścić podpowiedzi 'Wpisz nazwę użytkownika' i 'Wpisz hasło' odpowiednio. Atrybut 'placeholder' jest bardzo przydatny w interaktywnym designie, pomagając użytkownikom zrozumieć, jakie informacje są od nich oczekiwane w danym polu formularza.

Pytanie 16

W języku JavaScript przedstawiona definicja jest definicją

var imiona = ["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];

A. klasy.

B. tablicy.

C. obiektu.

D. kolekcji.

Dobra robota! Wybrałeś poprawną odpowiedź, czyli tablicę. W języku JavaScript, tablice służą do przechowywania wielu wartości w pojedynczej zmiennej. W podanym przykładzie, zmienna 'imiona' jest tablicą, która zawiera ciągi znaków reprezentujące imiona. Tablica w JavaScript jest obiektem globalnym, który jest używany w kontekście obiektu. Tablice są jednym z podstawowych typów danych, które są niezbędne dla tworzenia i manipulowania danymi. Tworzenie tablicy jest bardzo proste, wystarczy użyć nawiasów kwadratowych [] i oddzielić elementy za pomocą przecinków. Oto przykład: var imiona = ['Jan', 'Anna', 'Piotr'];. W praktyce, tablice są używane w wielu różnych sytuacjach, takich jak przechowywanie danych do dalszej analizy, grupowanie powiązanych danych, tworzenie list lub tabel, a także do przechowywania danych na potrzeby pętli i innych struktur sterujących.

Pytanie 17

Walidator W3C zgłosił błąd walidacji: Zakończony tag p został znaleziony, jednak były otwarte elementy. Który element kodu to dotyczy?

A. <p>Ala ma kota</p>

B. <p>Ala ma kota

C. <p>Ala ma <b>kota</b></p>

D. <p>Ala ma <b>kota</p></b>

Analizując pozostałe odpowiedzi, można zauważyć, że zawierają one błędy w zakresie struktury HTML, które mogą prowadzić do niepoprawnego renderowania treści. W przypadku odpowiedzi, w której nie ma zamknięcia tagu <p>, czyli <p>Ala ma kota, przeglądarka może zinterpretować treść niepoprawnie, prowadząc do nieprzewidywalnych efektów na stronie. Odpowiedzi, w których zamknięcie tagu <b> następuje po zamknięciu tagu <p>, również są błędne, ponieważ w HTML tagi powinny być zamykane w odwrotnej kolejności, w jakiej zostały otwarte. To zjawisko jest znane jako „zagnieżdżanie”, które jest kluczowym aspektem podczas pisania poprawnego kodu HTML. Użycie tagów HTML w sposób, który nie przestrzega tych zasady, może prowadzić do błędów walidacji, co zostało jasno wskazane w standardach W3C. Użytkownicy powinni być świadomi, że poprawna struktura kodu nie tylko wpływa na estetykę strony, ale także na jej funkcjonalność oraz dostępność dla technologii asystujących. Dlatego istotne jest zrozumienie i stosowanie zasad poprawnego zagnieżdżania elementów, co jest fundamentem tworzenia dobrze działających stron internetowych.

Pytanie 18

Integralność referencyjna w relacyjnych bazach danych wskazuje, że

A. każdemu kluczowi głównemu przyporządkowany jest dokładnie jeden klucz obcy w danej tabeli lub powiązanych tabelach

B. wartość klucza obcego w konkretnej tabeli musi być równa wartości klucza głównego w powiązanej tabeli lub mieć wartość NULL

C. klucz główny lub klucz obcy nie zawierają żadnych wartości NULL

D. wartość klucza głównego oraz klucza obcego nie może być pusta

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi odnosi się do stwierdzenia, że wartość klucza głównego oraz klucza obcego nie jest pusta. Choć jest to istotne, nie uwzględnia to kontekstu integralności referencyjnej, gdyż klucz obcy może przyjąć wartość NULL, co jest zgodne z zasadą, że nie każdy rekord musi mieć przypisane powiązanie. Kolejny błąd pojawia się w twierdzeniu, że klucz główny lub klucz obcy nie zawierają wartości NULL. Z definicji klucz główny nie może mieć wartości NULL, ale klucz obcy może, co jest istotne dla elastyczności projektowania baz danych. Również stwierdzenie, że każdemu kluczowi głównemu odpowiada dokładnie jeden klucz obcy, jest mylne, ponieważ klucz główny może być powiązany z wieloma kluczami obcymi w innych tabelach, co umożliwia bardziej złożone relacje. W kontekście relacyjnych baz danych, klucz obcy może odnosić się do jednego klucza głównego, ale nie wymaga, aby istniał tylko jeden klucz obcy do danego klucza głównego, co jest typowe w praktyce projektowania baz danych. Tak więc, w kontekście integralności referencyjnej, klucz obcy może być NULL i może odnosić się do jednego klucza głównego, ale nie ogranicza się do jednego powiązania, co czyni te odpowiedzi niepoprawnymi.

Pytanie 19

Które z poniższych poleceń jest poprawne w kontekście walidacji HTML5?

A. <img src = "mojPiesek.jpg" alt = "pies">

B. <img src = mojPiesek.jpg alt = pies>

C. <img src = mojPiesek.jpg" alt = "pies>

D. <img src = "mojPiesek.jpg" >

Odpowiedź <img src = "mojPiesek.jpg" alt = "pies"> jest poprawna zgodnie z wymaganiami HTML5, ponieważ przestrzega zasad dotyczących składni znaczników. W HTML5 atrybuty powinny być stosowane w formacie klucz-wartość, gdzie klucz jest nazwą atrybutu, a wartość jest przypisana w cudzysłowach. W tym przypadku atrybut 'src' wskazuje na źródło obrazu, a 'alt' dostarcza tekst alternatywny, co jest istotne z punktu widzenia dostępności. Tekst alternatywny jest używany przez technologie asystujące oraz wyświetlany, gdy obraz nie może być załadowany. Przykład użycia: <img src="logo.png" alt="Logo firmy"> jest zgodny z dobrymi praktykami, ponieważ informuje użytkowników o zawartości obrazu. Warto również pamiętać, że w HTML5 nie jest wymagane zamykanie tagu <img>, co czyni go bardziej elastycznym w użyciu. Poprawne stosowanie atrybutów oraz odpowiedzialność za dostępność treści to kluczowe aspekty projektowania stron internetowych w dzisiejszych czasach.

Pytanie 20

Aby stworzyć poprawną kopię zapasową bazy danych, która będzie mogła zostać później przywrócona, należy najpierw sprawdzić

A. możliwość udostępnienia bazy danych

B. poprawność składni zapytań

C. uprawnienia dostępu do serwera bazy danych

D. spójność bazy

Sprawdzanie możliwości udostępniania bazy danych jest ważne, ale nie ma bezpośredniego wpływu na jakość i integralność samej kopii bezpieczeństwa. Może to dotyczyć kwestii użytkowników i ról, jednak nawet przy poprawnym udostępnieniu, jeżeli dane są niespójne, kopia może być bezużyteczna. Prawa dostępu do serwera bazy danych, choć istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa, również nie wpływają na jakość danych. Użytkownik mógłby mieć pełne prawa dostępu, ale to nie gwarantuje, że baza danych jest poprawna i gotowa do stworzenia kopii zapasowej. Poprawność składni zapytań to kolejny aspekt ważny dla efektywnego działania bazy danych, jednak w kontekście wykonywania kopii zapasowej, nie odnosi się bezpośrednio do spójności danych. Nawet poprawnie sformułowane zapytania mogą prowadzić do błędnych wyników, jeśli dane w bazie są w złym stanie. Dlatego też, żadne z wymienionych zagadnień nie zastąpi konieczności sprawdzenia spójności bazy jako kluczowego elementu przed wykonaniem kopii bezpieczeństwa.

Pytanie 21

Rodzaj programowania, w którym zestaw poleceń (sekwencja instrukcji) przekazywanych komputerowi postrzega się jako program, określa się mianem programowania

A. funkcyjnego

B. imperatywnego

C. logicznego

D. stanowego

Wybór stanowego programowania wskazuje na podejście, które koncentruje się na stanach obiektów i ich interakcjach, co jest nieco mylące w kontekście pytania. Programowanie stanowe opisuje systemy, w których różne stany obiektu są monitorowane, a zmiany stanów następują w odpowiedzi na określone zdarzenia. Typowe błędy myślowe mogą wynikać z mylenia interakcji stanów z sekwencją poleceń, co prowadzi do nieporozumienia na temat tego, jak działają programy imperatywne. Z kolei programowanie logiczne opiera się na zasadach logiki i regułach wnioskowania, co jest zupełnie innym podejściem niż imperatywne, w którym to programista musi układać instrukcje w określonej kolejności. Programowanie funkcyjne, z drugiej strony, skupia się na funkcjach jako podstawowych jednostkach budulcowych programów. Różni się ono od programowania imperatywnego, które ma na celu zmianę stanu programu poprzez sekwencję instrukcji. Zrozumienie różnic między tymi paradygmatami jest kluczowe, ponieważ każdy z nich ma swoje unikalne zastosowania i najlepsze praktyki. Programiści powinni być świadomi wyboru odpowiedniego paradygmatu do konkretnego problemu, aby maksymalizować efektywność i jakość kodu.

Pytanie 22

Jakie zadanie wykonuje funkcja agregująca AVG w poniższym zapytaniu?

SELECT AVG(cena) FROM uslugi;

A. zsumować ceny wszystkich usług

B. sprawdzić, ile usług znajduje się w tabeli

C. obliczyć średnią arytmetyczną cen wszystkich usług

D. wyznaczyć największą cenę za usługi

Dobra robota z odpowiedzią! Funkcja AVG w SQL służy do obliczania średniej z wartości w danej kolumnie, tutaj mamy kolumnę 'cena' w tabeli 'uslugi'. Korzystając z AVG, możesz łatwo dowiedzieć się, jaki jest średni koszt usług, co jest mega pomocne w analizowaniu wydatków. Moim zdaniem, średnia arytmetyczna ma spore znaczenie w raportach finansowych, przy podejmowaniu decyzji w biznesie i śledzeniu trendów rynkowych. Fajnie jest też wiedzieć, że ta funkcja ignoruje wartości NULL, co sprawia, że wyniki są bardziej wiarygodne, kiedy nie wszystkie usługi mają podane ceny. Warto pamiętać, że najlepiej używać funkcji agregujących z klauzulami GROUP BY, żeby móc dokładniej analizować, na przykład średnie ceny w różnych kategoriach usług.

Pytanie 23

W przedstawionym kodzie PHP w miejscu kropek powinno zostać umieszczone polecenie

$zapytanie = mysqli_query($db, "SELECT imie, nazwisko FROM uzytkownik");
 $ile = mysqli_num_rows($zapytanie);
 for ($i = 0; $i < $ile; $i++)
 {
   $wiersz = ……………………………….;
   echo "$wiersz[0] $wiersz[1]";
 }

A. mysqli_query($zapytanie);

B. mysqli_num_fields($zapytanie);

C. mysqli_fetch_row($zapytanie);

D. mysqli_free_result($zapytanie);

W kontekście przedstawionego kodu PHP, prawidłowe uzupełnienie wiersza poleceń to użycie funkcji mysqli_fetch_row($zapytanie). Funkcja ta pobiera jeden wiersz z zestawu wyników zapytania jako tablicę indeksowaną numerycznie. Jest to istotny krok w procesie przetwarzania danych z bazy danych, ponieważ po wykonaniu zapytania SQL, dane muszą być odpowiednio odczytane, aby można je było wykorzystać w aplikacji. Przykładowo, po wykonaniu zapytania, możemy mieć wiele wierszy danych, a mysqli_fetch_row pozwala na iteracyjne pobieranie każdego z nich. W praktyce, stosując tę funkcję w pętli, możemy w prosty sposób zbudować listę lub tabelę, wyświetlając imię i nazwisko każdego użytkownika. Warto również pamiętać, że przy pracy z bazami danych ważne jest, aby uważnie monitorować proces pobierania danych, by uniknąć problemów z pamięcią, a także aby zwolnić zasoby po zakończeniu operacji. W związku z tym, standardową praktyką jest również stosowanie mysqli_free_result($zapytanie) po zakończeniu pracy z danymi, co pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią.

Pytanie 24

W poniższym kodzie CSS zdefiniowano cztery klasy formatowania, które następnie zostały użyte do formatowania paragrafów. Efekt widoczny na rysunku powstał po zastosowaniu klasy o nazwie:

.format1 {    text-decoration: overline;     }
.format2 {    text-decoration: line-through; }
.format3 {    text-decoration: underline;    }
.format4 {    text-decoration: none;         }

formatowanie

A. format1

B. format3

C. format4

D. format2

Odpowiedź z klasy format2 jest trafna, bo definiuje styl text-decoration line-through, który służy do przekreślenia tekstu. W CSS ta właściwość jest mega przydatna, bo pozwala zmieniać wygląd tekstu, dodając różne linie, takie jak podkreślenie czy nadkreślenie. Przekreślenie stosuje się często, żeby pokazać, że coś zostało usunięte lub jest już nieaktualne. Na przykład w sklepach online, gdzie można oznaczyć przecenione ceny. Według standardów CSS, warto stawiać na prostotę i czytelność definicji stylów, bo to ułatwia później zrozumienie kodu dla innych programistów. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami kodowania, które mówią, że kod powinien być łatwy do zrozumienia. A co ważne, jeśli chodzi o dostępność, to przekreślony tekst jest znany narzędziom wspierającym, jak czytniki ekranowe, co zwiększa dostępność treści dla osób z niepełnosprawnościami.

Pytanie 25

W JavaScript metoda Math.random() ma na celu

A. zwrócić liczbę po zaokrągleniu

B. zwrócić liczbę pseudolosową

C. zaokrąglić liczbę do najbliższej większej liczby całkowitej

D. porównać dwie sekwencje znaków

Metoda Math.random() w języku JavaScript jest kluczowym narzędziem do generowania liczb pseudolosowych w zakresie od 0 (włącznie) do 1 (wyłącznie). Oznacza to, że każdorazowe wywołanie tej metody zwraca nową, losową wartość zmiennoprzecinkową, co jest przydatne w wielu zastosowaniach, takich jak tworzenie gier, symulacje, a także w algorytmach generujących dane testowe. Ważne jest, aby pamiętać, że Math.random() nie generuje liczb losowych w sensie statystycznym, lecz wykorzystuje algorytmy deterministyczne do produkcji wartości, co oznacza, że są one przewidywalne, jeśli znany jest stan początkowy. W praktyce, aby uzyskać liczbę losową w określonym zakresie, można zastosować następujący wzór: Math.floor(Math.random() * (max - min + 1)) + min, gdzie 'min' i 'max' to odpowiednio dolna i górna granica zakresu. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu, gdyż pozwala na elastyczne wykorzystanie losowości w aplikacjach.

Pytanie 26

Jaką maksymalną ilość znaczników <td> można zastosować w tabeli składającej się z trzech kolumn i trzech wierszy, w której nie ma złączeń komórek ani wiersza nagłówkowego?

A. 6

B. 3

C. 12

D. 9

Tabela o trzech kolumnach i trzech wierszach składa się z 9 komórek, co oznacza, że maksymalna liczba znaczników <td>, które można zastosować w takiej tabeli, wynosi 9. Każda komórka tabeli jest reprezentowana przez znacznik <td>, dlatego musisz pomnożyć liczbę kolumn (3) przez liczbę wierszy (3), co daje 3 * 3 = 9. To podejście odzwierciedla najlepsze praktyki w tworzeniu tabel HTML, które zakładają, że każda komórka powinna być jednoznacznie określona. Warto pamiętać, że unikanie złączeń komórek upraszcza strukturę tabeli, co ułatwia przetwarzanie przez różne systemy oraz poprawia dostępność strony. Przykład zastosowania to np. wyświetlanie danych o produktach w sklepie internetowym, gdzie każda informacja o produkcie, taka jak nazwa, cena i opis, znajduje się w osobnej komórce. Zgodnie z wytycznymi W3C, stosowanie semantycznych znaczników poprawia SEO i ułatwia nawigację.

Pytanie 27

Aby udostępnić aplikację PHP w sieci, konieczne jest przesłanie jej plików źródłowych na serwer z wykorzystaniem protokołu

A. HTTP

B. NNTP

C. FTP

D. SMTP

FTP, czyli File Transfer Protocol, to protokół, który umożliwia przesyłanie plików między komputerem lokalnym a serwerem w sieci. Jego główną zaletą jest możliwość transferu dużych zbiorów danych oraz zarządzania plikami na serwerze. Aby zamieścić aplikację PHP w Internecie, niezbędne jest skopiowanie plików źródłowych na serwer, a FTP jest najczęściej stosowanym sposobem do tego celu. W praktyce, aby skorzystać z FTP, użytkownik potrzebuje klienta FTP, takiego jak FileZilla, który pozwala na łatwe połączenie z serwerem poprzez podanie adresu serwera, nazwy użytkownika i hasła. Po nawiązaniu połączenia, użytkownik może przesyłać pliki, zmieniać ich nazwy, a także organizować struktury katalogów. Protokół FTP korzysta z portów 20 i 21 do przesyłania danych i komunikacji kontrolnej, co czyni go standardowym rozwiązaniem dla web developerów. Użycie FTP jest zgodne ze standardami IETF, a jego funkcjonalność jest szeroko dokumentowana w RFC 959, co podkreśla jego niezawodność i stabilność jako narzędzia do transferu plików w środowiskach webowych.

Pytanie 28

Proces przetwarzania sygnału wejściowego w czasie, wykorzystujący zasadę superpozycji, jest związany z filtrem

A. niezmiennym w czasie

B. przyczynowym

C. o skończonej odpowiedzi impulsowej

D. liniowym

Wybór odpowiedzi związanej z filtrami przyczynowymi, niezmiennymi w czasie i o skończonej odpowiedzi impulsowej może prowadzić do nieporozumień w kontekście filtracji sygnałów. Filtr przyczynowy, chociaż może być liniowy, niekoniecznie musi spełniać wszystkie założenia dotyczące superpozycji, ponieważ jego odpowiedź impulsowa ogranicza się do przeszłych wartości sygnału, co może wprowadzać dodatkowe zniekształcenia w analizie sygnałów. Stosowanie filtrów niezmiennych w czasie w kontekście superpozycji również wymaga ostrożności, ponieważ mogą one wprowadzać zmiany w amplitudzie i fazie sygnałów, co prowadzi do złożonych interakcji. Z kolei filtry o skończonej odpowiedzi impulsowej (FIR) są typem filtru liniowego, ale nie zawsze są przyczynowe; można je zaprojektować jako filtry nieprzyczynowe, co podważa ich użyteczność w kontekście rzeczywistych zastosowań przetwarzania sygnałów. Warto zauważyć, że w praktyce, projektowanie filtrów wymaga zrozumienia i analizy zarówno ich właściwości liniowych, jak i nieliniowych, a także wpływu na jakość przetwarzanych sygnałów. Kluczowe jest również uwzględnienie spektrum sygnału oraz jego cech, co jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi, aby uzyskać optymalne wyniki w aplikacjach inżynieryjnych.

Pytanie 29

Która z poniższych funkcji w języku PHP zmieni słowo „kota” na „mysz” w zdaniu „ala ma kota”?

A. replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

B. replace("kota", "mysz", "ala ma kota");

C. str_replace( "kota", "mysz", "ala ma kota");

D. str_replace("ala ma kota", "kota", "mysz");

Funkcja str_replace w języku PHP jest odpowiedzialna za zamianę określonych ciągów znaków w danym tekście. W poprawnej odpowiedzi użyto jej w sposób zgodny z jej syntaksą, co jest kluczowe dla prawidłowego działania w tym kontekście. W przypadku str_replace, pierwszy argument to ciąg znaków, który chcemy zamienić, drugi argument to nowy ciąg, który ma zastąpić stary, a trzeci argument to tekst, w którym dokonujemy zamiany. W przedstawionym przykładzie, zamieniamy słowo 'kota' na 'mysz' w napisie 'ala ma kota', co skutkuje wynikiem 'ala ma mysz'. Tego rodzaju operacje są powszechnie stosowane w programowaniu webowym, szczególnie przy dynamicznym generowaniu treści, gdzie konieczne jest modyfikowanie tekstu na podstawie danych użytkownika lub baz danych. Warto również zwrócić uwagę na to, że stosowanie str_replace zgodnie z dokumentacją PHP jest standardem, który pozwala na uniknięcie wielu błędów związanych z manipulacją tekstem.

Pytanie 30

W języku PHPnie ma możliwości

A. przetwarzanie danych z formularzy

B. obróbka informacji przechowywanych w bazie danych

C. zmienianie dynamiczne treści strony HTML w przeglądarce

D. tworzenie dynamicznej zawartości strony internetowej

Pomimo powszechnej wiedzy o zastosowaniach PHP, istnieje pewne nieporozumienie dotyczące jego funkcji w kontekście dynamicznych zmian na stronach internetowych. PHP jest używane do przetwarzania danych po stronie serwera, co oznacza, że jego zadaniem jest generowanie treści, które są następnie wysyłane do przeglądarki użytkownika. Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że PHP może przetwarzać dane zgromadzone w bazie danych, co jest prawdą, jednak nie odnosi się do sedna pytania. PHP efektywnie współpracuje z bazami danych za pomocą zapytań SQL, ale to, co jest zwracane, to statyczny kod HTML. W kontekście generowania dynamicznej zawartości strony, PHP może być użyte do stworzenia HTML, ale nie do jego późniejszej modyfikacji w przeglądarce. Odpowiedź dotycząca generowania dynamicznej zawartości nie uwzględnia, że zmiany te są wynikiem działania PHP przed wysłaniem danych do klienta. Kolejna odpowiedź, sugerująca, że PHP może bezpośrednio zmieniać HTML w przeglądarkach, myli funkcjonalności języka. Nowoczesne aplikacje webowe często wykorzystują JavaScript do interakcji z użytkownikiem po załadowaniu strony, co pozwala na dynamiczne zmiany bez konieczności ponownego ładowania strony. Również przetwarzanie danych formularzy jest zadaniem, które PHP wykonuje, ale dotyczy to głównie zbierania i przesyłania danych do serwera, a nie modyfikacji treści na stronie po jej załadowaniu. Podsumowując, kluczowym aspektem jest zrozumienie, że PHP jest językiem po stronie serwera, a wszelkie dynamiczne interakcje w przeglądarkach powinny być zarządzane za pomocą technologii klienckich, takich jak JavaScript, co jest zgodne z aktualnymi standardami tworzenia aplikacji webowych.

Pytanie 31

Jakie jest zastosowanie programu debugger?

A. analizy wykonywanego programu w celu lokalizacji błędów

B. tłumaczenia kodu napisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy

C. interpretacji kodu w wirtualnej maszynie Java

D. badania kodu źródłowego w celu znalezienia błędów składniowych

Program debugger to narzędzie, które umożliwia programistom analizę wykonywanego programu w celu lokalizacji błędów, co jest kluczowym elementem procesu tworzenia oprogramowania. Debuggery pozwalają na zatrzymywanie wykonania programu w określonych momentach, co pozwala na inspekcję stanu zmiennych oraz wywołań funkcji w danym momencie. Dodatkowo, wiele debuggerów oferuje możliwość krokowego przechodzenia przez kod, co ułatwia zrozumienie logiki programu i identyfikację błędów. Przykładem może być użycie debuggera w IDE, takich jak Visual Studio czy Eclipse, gdzie można ustawić punkty przerwania i obserwować zmiany w czasie rzeczywistym. Zastosowanie debuggera jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które zalecają regularne testowanie i debugowanie kodu w trakcie jego pisania, co znacząco zwiększa jakość oprogramowania oraz przyspiesza proces developmentu. Warto również zaznaczyć, że dobra znajomość narzędzi debugujących jest niezbędna dla każdego programisty, aby efektywnie rozwiązywać problemy i dostarczać stabilne aplikacje.

Pytanie 32

Wskaż system do zarządzania treściami.

A. MariaDB

B. phpMyAdmin

C. Apache

D. Joomla!

Wybór odpowiedzi innych niż Joomla! ukazuje istotne nieporozumienia dotyczące roli różnych technologii w kontekście zarządzania treścią. Apache to serwer HTTP, który obsługuje żądania użytkowników w Internecie, ale nie jest systemem zarządzania treścią. Jego funkcją jest dostarczanie plików z serwera do przeglądarki internetowej, co jest kluczowe, ale nie dotyczy bezpośredniego zarządzania treścią witryny. PhpMyAdmin to narzędzie do zarządzania bazami danych MySQL, które umożliwia użytkownikom wykonywanie operacji na bazach danych w interfejsie webowym, jednak nie pełni funkcji CMS. Jego głównym celem jest umożliwienie użytkownikom łatwego zarządzania danymi, a nie tworzenia i publikowania treści na stronach internetowych. MariaDB jest systemem zarządzania relacyjnymi bazami danych, będącym rozwidleniem MySQL, który również nie jest CMS-em. Jest używany do przechowywania danych, ale nie oferuje funkcji do zarządzania treścią w kontekście tworzenia i edycji stron. Kluczowym błędem myślowym, który prowadzi do takich odpowiedzi, jest mylenie różnych technologii webowych i ich funkcji. W rzeczywistości system zarządzania treścią, taki jak Joomla!, łączy w sobie zarówno zarządzanie danymi, jak i interfejs do tworzenia treści, co czyni go bardziej kompleksowym rozwiązaniem dla użytkowników pragnących budować i utrzymywać witryny internetowe.

Pytanie 33

Na serwerze MySQL do odebrania praw użytkownikowi służy polecenie

A. GRANT

B. REVOKE

C. CREATE

D. RENAME

Poprawna komenda do odebrania uprawnień użytkownikowi w MySQL to REVOKE i warto ją sobie dobrze zakodować w głowie, bo w administracji bazą używa się jej naprawdę często. Składnia w najprostszym wariancie wygląda np. tak: REVOKE SELECT, INSERT ON baza.tabela FROM 'user'@'localhost'; – tutaj odbierasz konkretne prawa (SELECT, INSERT) do wskazanej tabeli danemu użytkownikowi. Można też odebrać wszystkie uprawnienia: REVOKE ALL PRIVILEGES, GRANT OPTION FROM 'user'@'localhost';, co jest przydatne, gdy chcesz „odciąć” konto od bazy, ale jeszcze go nie usuwać. Z mojego doświadczenia lepiej jest właśnie ograniczać i porządkować uprawnienia, niż od razu kasować użytkowników, bo często wracasz do tych kont np. w środowisku testowym. W MySQL cały mechanizm praw opiera się na parze GRANT/REVOKE: GRANT nadaje uprawnienia, REVOKE je odbiera. To jest zgodne z dobrymi praktykami bezpieczeństwa – minimalny dostęp, tylko tyle, ile jest faktycznie potrzebne (zasada least privilege). W realnych projektach webowych np. aplikacja PHP powinna mieć konto w MySQL z ściśle ograniczonym zakresem operacji, a gdy zmienia się rola aplikacji, zamiast tworzyć nowe konto „na pałę”, lepiej doprecyzować lub cofnąć stare uprawnienia właśnie przez REVOKE. Warto też pamiętać, że po większych zmianach praw dobrze jest wykonać FLUSH PRIVILEGES w starszych wersjach MySQL lub po modyfikacjach bezpośrednio w tabelach systemowych, chociaż standardowo przy GRANT/REVOKE nie jest to już konieczne. Moim zdaniem opanowanie REVOKE to podstawa świadomej administracji serwerem bazodanowym, szczególnie gdy mówimy o środowiskach produkcyjnych, gdzie każdy nadmiarowy przywilej może być potencjalnym zagrożeniem.

Pytanie 34

Najłatwiejszym i najmniej czasochłonnym sposobem na przetestowanie działania strony internetowej w różnych przeglądarkach i ich wersjach jest

A. sprawdzenie działania strony w programie Internet Explorer, zakładając, że inne przeglądarki będą kompatybilne

B. wykorzystanie walidatora kodu HTML

C. zainstalowanie różnych przeglądarek na kilku komputerach i testowanie strony

D. użycie emulatora przeglądarek internetowych, np. Browser Sandbox

Emulatory przeglądarek internetowych, takie jak Browser Sandbox, stanowią najefektywniejsze narzędzie do testowania witryn w różnych środowiskach. Dzięki nim można symulować działanie witryny w wielu przeglądarkach oraz ich wersjach bez potrzeby fizycznej instalacji. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie testowania oprogramowania, ponieważ pozwala na oszczędność czasu i zasobów. W przypadku użycia emulatora, programiści mogą szybko przetestować i porównać, jak strona zachowuje się w różnych przeglądarkach, co jest kluczowe dla zapewnienia spójności działania i doświadczeń użytkownika. Przykładem zastosowania emulatorów jest możliwość weryfikacji responsywności witryny na różnych rozmiarach ekranów oraz dostosowanie stylów CSS dla różnych przeglądarek. To pozwala na identyfikację problemów z kompatybilnością, które mogą występować w starszych wersjach przeglądarek, a także w zapewnieniu, że nowoczesne standardy webowe są poprawnie interpretowane. Praktyczne wykorzystanie emulatorów w codziennym procesie tworzenia oprogramowania powinno być integralną częścią każdej strategii testowania, aby zapewnić optymalne działanie witryny na wszystkich platformach.

Pytanie 35

W danym środowisku programistycznym, aby uzyskać dostęp do listy błędów składniowych po nieudanej kompilacji, należy użyć kombinacji klawiszy

A. Ctrl+W, T

B. Ctrl+W, O

C. Ctrl+W, E

D. Ctrl+W, N

W środowisku Visual Studio, które jest jednym z najpopularniejszych zintegrowanych środowisk programistycznych (IDE) dla języków takich jak C# czy C++, kombinacja klawiszy Ctrl+W, E pozwala na szybkie wyświetlenie listy błędów składniowych i innych problemów związanych z kodem. Lista błędów Error List jest kluczowym narzędziem w codziennej pracy programisty, ponieważ pozwala na szybkie zidentyfikowanie i naprawienie błędów bez konieczności przeszukiwania całego kodu. Dzięki temu programista może skupić się na poprawianiu najważniejszych błędów i optymalizacji kodu. Standardy i dobre praktyki w programowaniu zalecają regularne monitorowanie listy błędów w celu utrzymania wysokiej jakości kodu i minimalizacji ryzyka wystąpienia błędów w działającej aplikacji. To narzędzie jest nieocenione podczas procesu debugowania, gdyż pozwala na szybkie zlokalizowanie i zrozumienie problemów składniowych oraz logicznych wpływających na działanie aplikacji. Używanie skrótów klawiszowych do nawigacji w IDE jest również zalecane jako dobra praktyka, która zwiększa efektywność pracy.

Pytanie 36

Wynikiem działania pętli będzie wypisanie liczb

for ($i = 0; $i <= 20; $i += 4)
 echo $i . ', ';

A. 0, 4, 8, 12, 16, 20,

B. 0,1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19,

C. 0, 4, 8, 12, 16,

D. 0,1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20,

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Pętla for w języku PHP jest strukturą kontrolną, która pozwala na wielokrotne wykonanie określonej sekwencji instrukcji. W tym konkretnym przypadku, pętla zaczyna od wartości 0 i zwiększa wartość $i o 4 przy każdej iteracji, aż osiągnie lub przekroczy wartość 20. W wyniku tego, wartości, które otrzymujemy i zostają wypisane, to 0, 4, 8, 12, 16, 20. Pętle są niezwykle użyteczne i wszechstronne w programowaniu, pozwalając na automatyzację i usprawnienie wielu zadań. Pętla for, którą tu widzimy, jest przykładem zastosowania tej struktury do generowania sekwencji liczb, co ma wiele zastosowań, na przykład w tworzeniu tablic, sterowaniu kolejnością wykonywania operacji lub generowaniu dynamicznych treści na stronach internetowych.

Pytanie 37

W języku CSS zapis

p::first-line {font-size: 150%;}

zastosowany na stronie z wieloma paragrafami, z których każdy zawiera kilka linii, spowoduje, że

A. cały tekst paragrafu zostanie powiększony o 150%

B. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała mniejszą czcionkę niż pozostałe linie

C. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała większą czcionkę niż pozostałe linie

D. pierwszy paragraf na stronie w całości będzie miał powiększoną czcionkę

Odpowiedź jest trafna, bo selektor CSS 'p::first-line' służy do stylizowania wyłącznie pierwszej linii każdego paragrafu. Kiedy przypisujesz styl 'font-size: 150%', to znaczy, że czcionka tej pierwszej linii będzie większa o 50% od standardowego rozmiaru ustalonego w CSS. To dobra praktyka w web designie, bo pomaga w czytelności i nadawaniu hierarchii informacjom. Na przykład, fajnie jest wyróżnić rozpoczęcie tekstu albo zaakcentować ważne dane. Pamiętaj tylko, że efekt będzie widoczny tylko, gdy tekst ma więcej niż jedną linię, bo w przeciwnym razie powiększenie się nie ujawni. Dodatkowo, korzystanie z pseudo-elementów, jak '::first-line', to coś, co jest w standardach CSS i jest naprawdę cenione w branży.

Pytanie 38

Aby określić styl czcionki w CSS, należy zastosować właściwość

A. text-family

B. font-style

C. text-style

D. font-family

Właściwość CSS 'font-family' jest kluczowym elementem definiowania kroju czcionki w stylach CSS. Umożliwia ona określenie, jaki krój czcionki ma być użyty dla danego elementu na stronie. Możemy podać pojedynczy krój czcionki, na przykład 'Arial', lub listę alternatywnych krojów, jak 'Helvetica, sans-serif', co zapewnia większą elastyczność w przypadku, gdy wybrany krój nie jest dostępny na urządzeniu użytkownika. Zaleca się również stosowanie nazw krojów czcionek w postaci cudzysłowów, zwłaszcza jeśli nazwa zawiera spacje, jak 'Times New Roman'. Zgodnie z najlepszymi praktykami, dobór odpowiedniego kroju czcionki jest kluczowy dla czytelności i estetyki strony, dlatego warto przeprowadzić testy A/B, aby sprawdzić, które krój czcionki lepiej wpływa na doświadczenia użytkowników. Oprócz 'font-family', warto również zwrócić uwagę na inne właściwości, takie jak 'font-size', 'font-weight' czy 'line-height', które wspólnie kształtują wygląd tekstu na stronie.

Pytanie 39

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. sumy.

B. grupowania.

C. wykluczenia.

D. części wspólnej.

W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo w grafice wektorowej mamy kilka różnych funkcji, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie: łączą obiekty w coś, co zachowuje się jak jeden element. Jednak ich działanie „pod maską” jest zupełnie inne. Funkcje typu suma, wykluczenie czy część wspólna to klasyczne operacje boolowskie na kształtach. One zmieniają geometrię obiektów, czyli tworzą nową ścieżkę wynikową na podstawie przecięcia lub połączenia istniejących. W praktyce oznacza to, że jeśli zastosujesz sumę na tekście i wielokącie, program najczęściej zamieni tekst na krzywe i połączy wszystko w jedną ścieżkę. Efekt wizualny może być fajny, ale edytowalność tekstu przepada. Nie możesz już po prostu zmienić czcionki czy liter, bo to nie jest tekst, tylko zestaw węzłów. Podobnie z wykluczeniem: ta operacja tworzy „dziurę” jednego obiektu w drugim. Używa się jej np. do wycinania napisu z tła lub tworzenia maski. To jest typowy trik przy projektach logotypów albo efektach dekoracyjnych. Ale z punktu widzenia pytania – to działanie jest destrukcyjne dla tekstu, bo znowu zamienia go na kształt i łączy z wielokątem w sposób nieodwracalny (poza cofnięciem operacji). Część wspólna działa jeszcze ostrzej: zostawia tylko obszar, w którym obiekty się nakładają. Reszta jest tracona. To też jest operacja geometryczna, a nie organizacyjna. Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że „skoro po operacji mam jeden obiekt, to znaczy, że to jest to samo co grupowanie”. Niestety nie. Grupowanie nie modyfikuje kształtów, tylko tworzy kontener logiczny – tak jakbyś w folderze trzymał kilka plików. Możesz je potem rozgrupować i wszystko wraca do stanu sprzed grupowania. Operacje suma, wykluczenie, część wspólna są destrukcyjne względem oryginalnych obiektów, bo generują nową ścieżkę zamiast starych. W kontekście dobrych praktyk w grafice komputerowej i multimediach przyjmuje się, że dopóki chcesz zachować pełną edytowalność (szczególnie tekstów), używasz grupowania, warstw i wyrównywania, a dopiero na późnym etapie projektu stosujesz operacje boolowskie, i to świadomie, wiedząc, że cofasz się już tylko historią edycji. Dlatego w pytaniu, gdzie mowa jest wprost o połączeniu tekstu i wielokąta w jeden obiekt w sposób odwracalny, jedyną sensowną odpowiedzią jest funkcja grupowania, a nie suma, wykluczenie czy część wspólna.

Pytanie 40

Podane zapytanie SQL przyznaje użytkownikowi adam@localhost uprawnienia:

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE
ON klienci TO adam@localhost

A. do manipulowania danymi w tabeli klienci

B. do zarządzania strukturą tabeli klienci

C. do zarządzania strukturą bazy danych klienci

D. do manipulowania danymi bazy danych klienci

Pozostałe opcje wskazują na zarządzanie strukturą bazy danych lub tabeli co w kontekście podanego polecenia SQL nie jest prawidłowe Zarządzanie strukturą bazy danych odnosi się do operacji takich jak tworzenie usuwanie lub modyfikowanie tabel indeksów i innych obiektów bazy danych Przykłady takich operacji to polecenia CREATE ALTER i DROP które zmieniają definicję strukturalną tabel lub innych obiektów bazodanowych W przypadku zarządzania strukturą tabeli moglibyśmy mówić o dodawaniu nowych kolumn zmienianiu typu danych istniejących kolumn czy zmianach w kluczach indeksach Tego typu zmiany nie są objęte poleceniem GRANT SELECT INSERT UPDATE DELETE które koncentruje się wyłącznie na manipulacji danymi w istniejącej strukturze Dlatego też typowym błędem myślowym jest utożsamianie operacji na danych z operacjami modyfikującymi strukturę bazy danych takimi jak dodawanie tabel czy kolumn Operatorzy SQL są precyzyjnie zdefiniowani i rozdzieleni na kategorie manipulacji danymi DML oraz definicji danych DDL co jest kluczowym rozróżnieniem w pracy z bazami danych

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej