Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
  • Data rozpoczęcia: 8 maja 2026 09:59
  • Data zakończenia: 8 maja 2026 10:25

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jaką maksymalną liczbę podstawowych partycji na dysku twardym z tablicą MBR można utworzyć za pomocą narzędzia Zarządzanie dyskami dostępnego w systemie Windows?

A. 4
B. 1
C. 3
D. 2
Odpowiedzi 1, 2 i 3 są niepoprawne, ponieważ opierają się na błędnych założeniach dotyczących struktury tablicy MBR i możliwości zarządzania partycjami. W przypadku opcji pierwszej, twierdzenie, że można utworzyć jedynie jedną partycję podstawową, jest błędne, ponieważ MBR został zaprojektowany z myślą o umożliwieniu tworzenia czterech partycji podstawowych. Dla odpowiedzi drugiej, pomylenie możliwości utworzenia dwóch partycji z rzeczywistością sugeruje, że użytkownik nie rozumie podstawowych zasad działania MBR i jego struktury. Z kolei odpowiedź trzecia, która sugeruje, że można utworzyć trzy partycje podstawowe, również nie uwzględnia maksymalnego limitu czterech partycji. Takie błędne interpretacje często wynikają z niepełnego zrozumienia tematu i nieznajomości specyfiki działania systemów operacyjnych oraz sposobów przydzielania przestrzeni dyskowej. Warto również zauważyć, że w przypadku systemu MBR, partycje mogą być wykorzystywane nie tylko do przechowywania danych, ale także do instalacji różnych systemów operacyjnych, co czyni je kluczowym elementem w zarządzaniu dyskami. Dlatego znajomość limitów i funkcji MBR jest istotna dla osób zajmujących się administracją systemami oraz dbających o efektywność wykorzystania przestrzeni dyskowej.

Pytanie 2

Aby podłączyć drukarkę igłową o wskazanych parametrach do komputera, trzeba umieścić kabel dołączony do drukarki w porcie

ProducentOKI
Ilość igieł24
Wspierane systemy operacyjneWindows 7, Windows Server 2008
Szybkość druku [znaki/s]576
Maksymalna ilość warstw wydruku6
InterfejsIEEE 1284
Pamięć128 KB
Poziom hałasu [dB]57
A. USB
B. Ethernet
C. FireWire
D. Centronics
Odpowiedzi USB, Ethernet i FireWire to raczej nie są odpowiednie typy połączeń dla drukarek igłowych. USB stało się standardem dla nowych urządzeń peryferyjnych, bo jest uniwersalne i łatwe w użyciu, ale drukarki igłowe wolą korzystać z Centronics, bo to pasuje do ich budowy i zastosowań. USB jest szybkie, co jest ważne dla skanerów czy nowoczesnych drukarek laserowych, ale niekoniecznie dla igłowych, które potrzebują niezawodności w trudnych warunkach. Ethernet to głównie do sieci, żeby podłączać zdalnie drukarki, ale do lokalnych połączeń z igłowymi to zbędne. FireWire używano w urządzeniach, które musiały szybko przesyłać dużo danych, jak kamery wideo, a drukarki igłowe nie potrzebują aż takiego transferu, dlatego to nie dla nich. Wybór niewłaściwych interfejsów może wynikać z braku wiedzy o tym, czego te drukarki naprawdę potrzebują, a one wciąż korzystają z Centronics, bo to działa dobrze w zadaniach jak drukowanie faktur czy innych dokumentów. Rozumienie tych interfejsów może pomóc lepiej dopasować sprzęt do ich potrzeb.

Pytanie 3

W przedsiębiorstwie zainstalowano pięć komputerów z adresami kart sieciowych zawartymi w tabeli. W związku z tym można wyróżnić

Adres IPMaska
10.1.61.10255.255.0.0
10.1.61.11255.255.0.0
10.3.63.20255.255.0.0
10.3.63.21255.255.0.0
10.5.63.10255.255.0.0
A. 1 sieć
B. 5 podsieci
C. 3 podsieci
D. 2 podsieci
Podział na podsieci to kluczowy element zarządzania sieciami komputerowymi, który pozwala na optymalizację przepływu danych i bezpieczeństwo. W przypadku przedstawionym w pytaniu mamy pięć adresów IP z przypisaną maską 255.255.0.0, co oznacza, że w sieci klasy B mamy 16-bitowy zakres identyfikujący sieć i 16-bitowy identyfikujący hosty. Adresy IP 10.1.61.10 i 10.1.61.11 należą do jednej podsieci 10.1.0.0/16, adresy 10.3.63.20 i 10.3.63.21 do innej podsieci 10.3.0.0/16, a adres 10.5.63.10 do trzeciej podsieci 10.5.0.0/16. W praktyce, zarządzając siecią, podział na podsieci może być użyty do separacji różnych działów firmy, co pozwala na precyzyjne zarządzanie ruchem sieciowym oraz zwiększenie bezpieczeństwa poprzez ograniczenie dostępu tylko do niektórych segmentów sieci. Standardy takie jak IPv4 i IPv6 w połączeniu z koncepcjami subnettingu umożliwiają wydajne alokowanie adresów IP, co jest kluczowe w dużych przedsiębiorstwach stosujących wewnętrzne sieci LAN.

Pytanie 4

Sygnatura (ciąg bitów) 55AA (w systemie szesnastkowym) kończy tablicę partycji. Jaka jest odpowiadająca jej wartość w systemie binarnym?

A. 101010110101010
B. 1,0101010010101E+015
C. 1,0100101101001E+015
D. 101101001011010
Odpowiedź 101010110101010 jest jak najbardziej trafna, bo odpowiada szesnastkowej wartości 55AA w binarnym zapisie. Wiesz, każda cyfra szesnastkowa to cztery bity w systemie binarnym. Jak to przeliczyć? Po prostu zamieniamy każdą z cyfr szesnastkowych: 5 to w systemie binarnym 0101, a A, czyli 10, to 1010. Z tego wynika, że 55AA to 0101 0101 1010 1010, a po pozbyciu się tych początkowych zer zostaje 101010110101010. Wiedza o tym, jak działają te systemy, jest bardzo ważna w informatyce, szczególnie jak się zajmujesz programowaniem na niskim poziomie czy analizą systemów operacyjnych, gdzie często trzeba pracować z danymi w formacie szesnastkowym. Dobrze umieć te konwersje, bo naprawdę przyspiesza to analizę pamięci i struktur danych.

Pytanie 5

Jaki jest maksymalny promień zgięcia przy montażu kabla U/UTP kat 5e?

A. osiem średnic kabla
B. dwie średnice kabla
C. cztery średnice kabla
D. sześć średnic kabla
Odpowiedzi sugerujące, że promień zgięcia kabla U/UTP kat 5e wynosi dwie, cztery lub sześć średnic kabla są nieprawidłowe i mogą prowadzić do poważnych problemów technicznych. Zmniejszenie promienia zgięcia poniżej zalecanych ośmiu średnic może prowadzić do uszkodzenia struktury kabla poprzez zagięcia, co skutkuje osłabieniem sygnału, a nawet całkowitym przerwaniem połączenia. W przypadku zbyt małego promienia zgięcia, przewodniki wewnątrz kabla mogą ulec przemieszczeniu lub przerwaniu, co prowadzi do zakłóceń w transmisji danych. Takie nieprzemyślane podejście jest typowym błędem, szczególnie w sytuacjach, gdy instalacje są przeprowadzane w zatłoczonych pomieszczeniach lub ciasnych przestrzeniach. Ponadto, ignorowanie standardów dotyczących promienia zgięcia może narazić instalację na niezgodność z przepisami prawa oraz standardami branżowymi, co może wiązać się z konsekwencjami finansowymi i prawnymi. Kluczowe jest zrozumienie, że właściwe podejście do instalacji kabli oraz ich obsługi nie tylko zapewnia ich długowieczność, ale również gwarantuje efektywność operacyjną systemów telekomunikacyjnych. Właściwe praktyki związane z instalacją kabli powinny zawsze uwzględniać nie tylko ich bieżące potrzeby, ale także przewidywane warunki użytkowania oraz potencjalne zmiany w infrastrukturze.

Pytanie 6

Jakie narzędzie powinno się wykorzystać w systemie Windows, aby uzyskać informacje o problemach z systemem?

A. Podgląd zdarzeń
B. Foldery udostępnione
C. Harmonogram zadań
D. Zasady grupy
Podgląd zdarzeń to kluczowe narzędzie w systemie Windows, które umożliwia administratorom i użytkownikom monitorowanie i analizowanie zdarzeń systemowych w czasie rzeczywistym. Umożliwia on dostęp do szczegółowych informacji o zdarzeniach, takich jak błędy, ostrzeżenia oraz informacje, które mogą wskazywać źródło problemów z systemem. W kontekście rozwiązywania problemów, Podgląd zdarzeń jest nieocenionym narzędziem, które pozwala na identyfikację nieprawidłowości w działaniu systemu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania systemami IT. Na przykład, gdy system operacyjny przestaje odpowiadać, Podgląd zdarzeń może ujawnić, czy problem wynika z błędów aplikacji, problemów ze sterownikami czy też awarii sprzętowych. To narzędzie jest również niezbędne do przeprowadzania audytów bezpieczeństwa oraz do zgodności z normami ochrony danych, ponieważ pozwala na śledzenie działań użytkowników i systemów. Dobrze skonfigurowany Podgląd zdarzeń może znacząco przyspieszyć proces diagnostyki i przywracania systemu do pełnej sprawności.

Pytanie 7

Jakie polecenie umożliwia wyświetlanie oraz modyfikację tabel translacji adresów IP do adresów fizycznych?

A. ARP
B. PATH
C. MMC
D. EXPAND
Wybór odpowiedzi EXPAND, PATH, czy MMC wskazuje na nieporozumienie dotyczące ról i funkcji różnych poleceń w kontekście zarządzania sieciami. EXPAND to polecenie używane w systemach operacyjnych Windows do dekompresji plików, co nie ma nic wspólnego z zarządzaniem adresami IP i MAC. PATH jest pojęciem odnoszącym się do ścieżek dostępu do plików w systemach operacyjnych, a nie do protokołów komunikacyjnych. MMC (Microsoft Management Console) to natomiast narzędzie do zarządzania komponentami systemu Windows, ale nie obsługuje bezpośrednio translacji adresów IP na adresy MAC. Te odpowiedzi wskazują na mylne podejście w zrozumieniu, jak funkcjonują protokoły w sieciach komputerowych. Kluczowym błędem jest pomylenie różnych koncepcji związanych z zarządzaniem danymi w sieci z protokołami, które są niezbędne do właściwej komunikacji między urządzeniami. Właściwym podejściem do zarządzania adresacją w sieciach jest zrozumienie, że protokół ARP jest jedynym standardowym i powszechnie stosowanym narzędziem, które łączy te dwie warstwy, co jest kluczowe w kontekście wydajności i funkcjonalności sieci.

Pytanie 8

W celu zapewnienia jakości usługi QoS, w przełącznikach warstwy dostępu stosuje się mechanizm

A. określania liczby urządzeń, które mogą łączyć się z danym przełącznikiem
B. zastosowania kilku portów jako jednego logicznego połączenia jednocześnie
C. nadawania wyższych priorytetów niektórym typom danych
D. zapobiegającego występowaniu pętli w sieci
Nadawanie priorytetu określonym rodzajom danych jest kluczowym elementem zapewnienia jakości usług (QoS) w sieciach komputerowych, zwłaszcza w przełącznikach warstwy dostępu. QoS polega na zarządzaniu ruchem sieciowym w sposób, który pozwala na optymalne wykorzystanie dostępnych zasobów oraz minimalizowanie opóźnień i utraty pakietów. W praktyce oznacza to, że ruch krytyczny, na przykład VoIP (Voice over IP) czy transmisje wideo, może być traktowany priorytetowo w stosunku do mniej istotnych danych, takich jak transfer plików czy przeglądanie stron www. Przełączniki warstwy dostępu mogą implementować mechanizmy takie jak oznaczanie pakietów za pomocą protokołów takich jak 802.1Q dla VLAN-ów oraz 802.1p dla klasyfikacji ruchu. Dzięki temu administratorzy mogą konfigurować przełączniki tak, aby odpowiednie typy ruchu były przesyłane z wyższym priorytetem, co zapewnia lepszą jakość usług i zadowolenie użytkowników. Wprowadzenie systemu QoS w sieci jest zgodne z dobrymi praktykami branżowymi, które podkreślają znaczenie planowania zasobów oraz ich efektywnego zarządzania.

Pytanie 9

Instalacja systemów Linux oraz Windows 7 odbyła się bez żadnych problemów. Systemy zainstalowały się prawidłowo z domyślnymi konfiguracjami. Na tym samym komputerze, przy tej samej specyfikacji, podczas instalacji systemu Windows XP pojawił się komunikat o braku dysków twardych, co może sugerować

A. brak sterowników
B. nieodpowiednio ustawione bootowanie urządzeń
C. uszkodzenie logiczne dysku twardego
D. nieprawidłowe ułożenie zworek na dysku twardym
Brak sterowników w czasie instalacji systemu Windows XP jest najczęściej spotykaną przyczyną problemów z wykrywaniem dysków twardych. W przeciwieństwie do nowszych systemów operacyjnych, takich jak Windows 7, które posiadają wbudowane sterowniki dla współczesnych urządzeń, Windows XP może nie zawierać odpowiednich sterowników dla nowszych kontrolerów SATA lub RAID. W takim przypadku, gdy instalator systemu nie odnajduje dysków, użytkownicy powinni dostarczyć odpowiednie sterowniki za pomocą zewnętrznego nośnika, takiego jak pendrive, lub dyskietka. Dobrą praktyką przy instalacji starszych systemów operacyjnych jest posiadanie najnowszych sterowników dostarczanych przez producentów sprzętu. Warto również sprawdzić, czy w BIOSie komputera nie ma ustawień, które mogą wpływać na wykrywanie dysków, takich jak tryb pracy kontrolera SATA (np. IDE vs AHCI).

Pytanie 10

Oprogramowanie diagnostyczne komputera pokazało komunikat NIC ERROR. Co ten komunikat wskazuje?

A. graficznej
B. sieciowej
C. wideo
D. dźwiękowej
Komunikat NIC ERROR to znak, że coś jest nie tak z kartą sieciową w komputerze. Ta karta odpowiada za nasze połączenia z siecią, zarówno w lokalnej sieci, jak i w Internecie. Problemy mogą się zdarzyć z różnych powodów – może to być uszkodzenie sprzętu, złe sterowniki, konflikt adresów IP lub nawet problemy z kablem. Na przykład, wyobraź sobie, że chcesz surfować po sieci, ale nagle nie możesz się połączyć przez błąd karty. W takiej sytuacji warto najpierw sprawdzić, co się dzieje z kartą w menedżerze urządzeń i uruchomić diagnostykę sieci. Pamiętaj też, że dobrym pomysłem jest regularne aktualizowanie sterowników oraz dbanie o stan sprzętu, żeby unikać przyszłych problemów. Jak coś nie działa, warto rzucić okiem na dokumentację albo skontaktować się z pomocą techniczną – czasami to naprawdę może pomóc.

Pytanie 11

Aby uzyskać optymalną wydajność, karta sieciowa w komputerze stosuje transmisję szeregową.

A. synchroniczną Half duplex
B. synchroniczną Simplex
C. asynchroniczną Simplex
D. asynchroniczną Full duplex
Odpowiedzi asynchroniczna Simplex, synchroniczna Simplex oraz synchroniczna Half duplex są nieprawidłowe z kilku powodów. Simplex to tryb transmisji jednokierunkowej, co oznacza, że dane mogą być przesyłane tylko w jednym kierunku. W kontekście nowoczesnych aplikacji sieciowych, gdzie obie strony muszą mieć możliwość wymiany informacji w czasie rzeczywistym, Simplex jest niewystarczający. W przypadku trybu Half duplex, chociaż pozwala na przesyłanie danych w obie strony, może to prowadzić do kolizji, co obniża efektywność komunikacji. W takiej konfiguracji, gdy jedna strona wysyła dane, druga musi czekać na zakończenie transmisji, co może prowadzić do opóźnień, szczególnie w sieciach o dużym natężeniu ruchu. Synchronizacja w transmisji, która jest sugerowana w odpowiedziach synchronicznych, wymaga stałego zegara, co nie jest zawsze praktyczne w dynamicznych środowiskach sieciowych, gdzie urządzenia mogą pracować z różnymi prędkościami. W praktyce, wykorzystanie asynchronicznego Full duplex stało się standardem w sieciach LAN i WAN, co podkreśla jego zalety w kontekście zwiększonej wydajności, elastyczności oraz minimalizacji opóźnień w komunikacji. Zrozumienie różnic między tymi trybami jest kluczowe dla projektowania efektywnych i nowoczesnych rozwiązań sieciowych.

Pytanie 12

Jakie urządzenie stosuje się do pomiaru rezystancji?

A. omomierz
B. amperomierz
C. woltomierz
D. watomierz
Omomierz to przyrząd pomiarowy, który specjalizuje się w pomiarze rezystancji. Działa na zasadzie przepuszczania niewielkiego prądu przez badany element i mierzenia spadku napięcia na nim. Dzięki temu można obliczyć wartość rezystancji zgodnie z prawem Ohma. Omomierze są niezwykle przydatne w różnych dziedzinach, takich jak elektronika, elektrotechnika oraz w diagnostyce. Umożliwiają szybkie i dokładne pomiary rezystancji elementów, takich jak oporniki, cewki czy przewody. Przykładowo, w praktyce inżynierskiej omomierz może być używany do testowania przewodów w instalacjach elektrycznych, co pozwala na wykrycie ewentualnych uszkodzeń lub przerw w obwodzie. Ponadto, omomierze są często wykorzystywane w laboratoriach badawczych do analizy materiałów i komponentów elektronicznych. Warto zaznaczyć, że pomiar rezystancji jest kluczowy dla zapewnienia bezpieczeństwa i efektywności systemów elektrycznych, co jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w inżynierii elektrycznej.

Pytanie 13

Na ilustracji zaprezentowano kabel

Ilustracja do pytania
A. U/FTP
B. S/FTP
C. F/STP
D. U/UTP
Odpowiedź z S/FTP jest całkiem trafna, bo ten kabel ma pojedynczą folię wokół każdej pary przewodów i dodatkowe ekranowanie zbiorcze. Dzięki temu lepiej radzi sobie z zakłóceniami elektromagnetycznymi i zewnętrznymi przesłuchami. W praktyce kable S/FTP sprawdzają się świetnie w miejscach, gdzie niezawodność transmisji jest na pierwszym miejscu, na przykład w centrach danych czy różnych instalacjach przemysłowych. Tam, gdzie jest dużo urządzeń elektronicznych, te kable pomagają uzyskać lepszą jakość sygnału. Dodatkowo są zgodne z normami takimi jak ISO/IEC 11801 i EN 50173, które ustalają wymagania dla jakości kabli. Dzięki temu można liczyć na wysoką przepustowość i solidne połączenia sieciowe, co jest ważne w nowoczesnych aplikacjach wymagających szybkiego przesyłu danych. No i pamiętaj, że wybór odpowiednich kabli ekranowanych według dobrych praktyk ma duże znaczenie dla stabilności i wydajności sieci komputerowych.

Pytanie 14

Dostarczanie błędnych napięć do płyty głównej może spowodować

A. puchnięcie kondensatorów, zawieszanie się jednostki centralnej oraz nieoczekiwane restarty
B. wystąpienie błędów pamięci RAM
C. uruchomienie jednostki centralnej z kolorowymi pasami i kreskami na ekranie
D. brak możliwości instalacji oprogramowania
Dostarczanie nieprawidłowych napięć do płyty głównej jest jednym z najczęstszych problemów, które mogą prowadzić do uszkodzeń komponentów sprzętowych. W przypadku kondensatorów, które są kluczowymi elementami w obiegu zasilania na płycie głównej, nieprawidłowe napięcie może prowadzić do puchnięcia, a nawet wybuchu. Takie zjawisko jest szczególnie niebezpieczne, ponieważ może skutkować nie tylko uszkodzeniem płyty głównej, ale również innych podzespołów komputera. Zawieszanie się jednostki centralnej oraz niespodziewane restarty są typowymi objawami, które mogą wystąpić w wyniku niestabilności zasilania. W praktyce, aby zapobiec takim sytuacjom, zaleca się korzystanie z zasilaczy o wysokiej jakości, które są zgodne z certyfikatami, takimi jak 80 PLUS, co zapewnia efektywność energetyczną oraz stabilność napięcia. Dobre praktyki obejmują także regularne kontrolowanie stanu kondensatorów, co można zrobić poprzez wizualną inspekcję oraz stosowanie narzędzi diagnostycznych. Ta wiedza jest kluczowa dla każdego, kto zajmuje się budową lub konserwacją komputerów, ponieważ niewłaściwe zasilanie może prowadzić do poważnych i kosztownych uszkodzeń.

Pytanie 15

Kiedy dysze w drukarce atramentowej wyschną z powodu długotrwałych przerw w użytkowaniu, co powinno się najpierw wykonać?

A. dokonać oczyszczania dysz z poziomu odpowiedniego programu
B. wymienić cały mechanizm drukujący
C. oczyścić dyszę za pomocą wacika nasączonego olejem syntetycznym
D. ustawić tryb wydruku oszczędnego
Oczyszczanie dysz z poziomu odpowiedniego programu jest kluczowym krokiem w przywracaniu funkcjonalności drukarki atramentowej po długim okresie nieużywania. Większość nowoczesnych drukarek atramentowych wyposażona jest w funkcje automatycznego czyszczenia dysz, które można uruchomić za pomocą oprogramowania dostarczonego przez producenta. Proces ten polega na przepuszczaniu atramentu przez dysze w celu usunięcia zatorów i zaschniętego atramentu, co przyczynia się do poprawy jakości druku oraz wydajności urządzenia. Przykładowo, użytkownicy mogą skorzystać z opcji testowego wydruku lub czyszczenia dysz, które często są dostępne w menu ustawień drukarki. Regularne korzystanie z tej funkcji, szczególnie przed dłuższymi przerwami w użytkowaniu, jest standardową praktyką, która pozwala zapobiegać problemom związanym z zasychaniem atramentu. Dodatkowo, takie działania są zgodne z zaleceniami producentów, co przekłada się na dłuższą żywotność urządzenia oraz lepszą jakość wydruków.

Pytanie 16

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 2 modułów, każdy po 16 GB.
B. 1 modułu 16 GB.
C. 1 modułu 32 GB.
D. 2 modułów, każdy po 8 GB.
Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 17

Jakiego kodu numerycznego należy użyć w komendzie zmiany uprawnień do katalogu w systemie Linux, aby właściciel folderu miał prawa do zapisu i odczytu, grupa posiadała prawa do odczytu i wykonywania, a pozostali użytkownicy jedynie prawa do odczytu?

A. 654
B. 751
C. 123
D. 765
Odpowiedź 654 jest poprawna, ponieważ odpowiada wymaganym uprawnieniom w systemie Linux. Wartości kodu numerycznego są interpretowane w następujący sposób: pierwsza cyfra (6) reprezentuje uprawnienia właściciela folderu, druga cyfra (5) to uprawnienia grupy, a trzecia cyfra (4) dotyczy pozostałych użytkowników. Wartość 6 oznacza, że właściciel ma uprawnienia do odczytu (4) oraz zapisu (2), co daje łącznie 6. Grupa z wartością 5 ma uprawnienia do odczytu (4) i wykonania (1), co daje 5. Natomiast pozostali użytkownicy mają tylko uprawnienia do odczytu, reprezentowane przez wartość 4. Te zasady są zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania uprawnieniami w systemach Unix/Linux, gdzie ważne jest ograniczenie dostępu do danych oraz zapewnienie, że tylko osoby mające odpowiednie uprawnienia mogą modyfikować pliki. Aby zastosować tę zmianę, można użyć polecenia 'chmod 654 nazwa_folderu', co w praktyce zmieni uprawnienia do folderu zgodnie z wymaganiami.

Pytanie 18

Jednym ze sposobów na ograniczenie dostępu do sieci bezprzewodowej dla nieuprawnionych osób jest

A. zmiana standardu szyfrowania z WPA na WEP
B. wyłączenie rozgłaszania SSID
C. zmiana częstotliwości nadawania sygnału
D. dezaktywacja szyfrowania
Wyłączenie rozgłaszania identyfikatora sieci (SSID) jest skutecznym sposobem na zwiększenie bezpieczeństwa sieci bezprzewodowej. SSID to nazwa, która identyfikuje sieć Wi-Fi, a jej rozgłaszanie pozwala urządzeniom w okolicy na łatwe wykrycie i połączenie się z nią. Kiedy rozgłaszanie jest wyłączone, SSID nie jest widoczny dla użytkowników, co sprawia, że dostęp do sieci staje się trudniejszy dla niepowołanych osób. Użytkownicy muszą znać dokładną nazwę sieci, aby się z nią połączyć, co może zniechęcić potencjalnych intruzów. Warto jednak podkreślić, że ta metoda nie jest wystarczająca jako jedyne zabezpieczenie. Przykładowo, użycie silnego szyfrowania WPA2 lub WPA3 i silnych haseł jest nadal kluczowe. W praktyce, wyłączenie rozgłaszania SSID powinno być częścią większej strategii bezpieczeństwa, która obejmuje regularną aktualizację oprogramowania sprzętowego routera oraz monitorowanie połączeń sieciowych. Tego rodzaju podejścia są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi w zakresie zabezpieczeń sieciowych.

Pytanie 19

Celem złocenia styków złącz HDMI jest

A. stworzenie produktu o ekskluzywnym charakterze, aby zwiększyć dochody ze sprzedaży
B. zwiększenie przepustowości ponad wartości określone przez standard
C. poprawa przewodności i trwałości złącza
D. umożliwienie przesyłu obrazu w rozdzielczości 4K
Wybierając odpowiedź dotyczącą poprawy przewodności i trwałości złącza, trafiłeś w samo sedno, bo właśnie o to chodzi w złoceniu styków HDMI. Złoto jest materiałem wyjątkowo odpornym na korozję, nie utlenia się jak np. miedź czy nawet srebro, dlatego styki pokryte cienką warstwą złota dłużej zachowują wysoką jakość połączenia elektrycznego. Z mojego doświadczenia w serwisie sprzętu RTV powiem, że czasem nawet po kilku latach użytkowania taki złocony port wygląda prawie jak nowy, podczas gdy zwykłe styki potrafią się utlenić lub zaśniedzieć, co prowadzi do gorszego kontaktu i problemów z transmisją sygnału. Branżowe standardy, chociaż nie wymagają złocenia we wszystkich przypadkach, to jednak w sprzęcie wysokiej jakości oraz profesjonalnym to już praktycznie norma. Dobra przewodność elektryczna złota oraz wytrzymałość na wielokrotne podłączanie/odłączanie złącz sprawiają, że taki kabel po prostu działa lepiej i dłużej. Moim zdaniem warto zwrócić uwagę, że złocenie nie wpływa na parametry sygnału takie jak rozdzielczość czy przepustowość, ale zapewnia stabilność i niezawodność połączenia przez cały okres eksploatacji. To jest właśnie przykład dobrej praktyki inżynierskiej – nie sam marketing, tylko realna wartość użytkowa.

Pytanie 20

Jakie jest właściwe IP dla maski 255.255.255.0?

A. 122.168.1.0
B. 122.0.0.255
C. 192.168.1.255
D. 192.168.1.1
Adres 192.168.1.1 jest poprawny dla maski podsieci 255.255.255.0, ponieważ mieści się w zakresie adresów prywatnych zdefiniowanych przez standard RFC 1918. Maski podsieci określają, jak adres IP jest dzielony na część sieciową i część hosta. W przypadku maski 255.255.255.0, pierwsze trzy oktety (192.168.1) stanowią adres sieciowy, a ostatni oktet (1) oznacza adres konkretnego hosta w tej sieci. Oznacza to, że adres 192.168.1.0 określa sieć, a 192.168.1.255 to adres rozgłoszeniowy (broadcast) dla tej podsieci, co oznacza, że nie mogą być przypisane jako adresy hostów. W praktyce adres 192.168.1.1 jest często używany jako domyślny adres bramy w routerach domowych, co czyni go kluczowym w konfiguracji lokalnych sieci komputerowych. Znajomość tego, jak działają adresy IP i maski podsieci, jest niezbędna dla administratorów sieci, którzy muszą zarządzać lokalnymi i rozległymi sieciami przez prawidłowe przypisanie adresów IP dla różnorodnych urządzeń.

Pytanie 21

Część płyty głównej, która odpowiada za transmisję danych pomiędzy mikroprocesorem a pamięcią operacyjną RAM oraz magistralą karty graficznej, jest oznaczona na rysunku numerem

Ilustracja do pytania
A. 6
B. 4
C. 5
D. 3
Układ oznaczony numerem 6 na schemacie to tzw. North Bridge (północny mostek) który jest kluczowym elementem płyty głównej odpowiedzialnym za komunikację między mikroprocesorem a pamięcią RAM oraz kartą graficzną. North Bridge pełni funkcję kontrolera magistrali systemowej (FSB) i pośredniczy w wymianie danych między procesorem a szybkimi komponentami systemu takimi jak pamięć operacyjna i magistrala AGP lub PCI Express używana przez kartę graficzną. North Bridge jest bezpośrednio połączony z procesorem i pamięcią RAM co umożliwia szybki dostęp do danych. W nowoczesnych systemach architektura ta została zintegrowana w procesorze w postaci kontrolera pamięci ale w tradycyjnych płytach głównych North Bridge odgrywał kluczową rolę. Dobre praktyki branżowe w projektowaniu płyt głównych uwzględniają optymalizację prędkości komunikacji między North Bridge a innymi komponentami co wpływa na ogólną wydajność systemu. Przykładowo w gamingowych komputerach wydajność North Bridge jest krytyczna dla płynnej grafiki i obsługi zaawansowanych gier.

Pytanie 22

Jakim protokołem jest protokół dostępu do sieci pakietowej o maksymalnej prędkości 2 Mbit/s?

A. ATM
B. Frame Relay
C. X . 25
D. VDSL
Jakbyś wybrał inne protokoły, na przykład ATM, VDSL albo Frame Relay, to mogłoby być trochę zamieszania, bo każdy z nich ma swoje specyfikacje i zastosowania. ATM, czyli Asynchronous Transfer Mode, jest protokołem, który potrafi obsługiwać różne dane jak głos czy wideo, ale jego minimalna prędkość to już 25 Mbit/s, co znacznie przewyższa 2 Mbit/s - więc nie nadaje się do sieci pakietowej o niskiej prędkości. VDSL, czyli Very High Bitrate Digital Subscriber Line, to kolejny przykład technologii, która też ma o wiele wyższe prędkości niż 2 Mbit/s, więc też źle by wypadł w tym kontekście. Frame Relay, chociaż dedykowany do przesyłania danych w rozległych sieciach, również operuje na prędkościach powyżej 2 Mbit/s, więc znów nie sprawdziłby się jako wybór. Wybierając coś, co się do tego nie nadaje, nie tylko byś miał słabą komunikację, ale też mogłyby się pojawić problemy z niezawodnością i zarządzaniem przepustowością. Duży błąd to mylenie różnych protokołów i ich zastosowań oraz ignorowanie wymagań o prędkości czy niezawodności, które są kluczowe w kontekście dostępu do sieci pakietowej.

Pytanie 23

W systemie oktalnym liczba heksadecymalna 1E2F16 ma zapis w postaci

A. 7277
B. 7727
C. 74274
D. 17057
Wybór niewłaściwych odpowiedzi na pytanie o konwersję liczby heksadecymalnej 1E2F16 na system oktalny może wynikać z kilku typowych błędów poznawczych. Często myli się kolejność konwersji, zakładając, że można bezpośrednio zamienić system heksadecymalny na oktalny bez pośredniego przeliczenia na system dziesiętny lub binarny. Tego rodzaju pomyłki prowadzą do zafałszowania wyników. Inne alternatywy, takie jak 7277 czy 7727, mogą wynikać z błędnego przeliczenia wartości heksadecymalnej na dziesiętną, gdzie użytkownik pomija istotne cyfry lub źle interpretuje ich wagę. Warto zwrócić uwagę, że przekształcanie liczb w różnych systemach liczbowych wymaga znajomości podstawowych zasad arytmetyki oraz reguł konwersji. W systemie heksadecymalnym każda cyfra reprezentuje wartość od 0 do 15, gdzie litery A-F odpowiadają wartościom 10-15. Dlatego, błędna interpretacja tych wartości prowadzi do nieprawidłowych wyników. Z kolei odpowiedzi takie jak 17057, mogą być wynikiem poprawnego zrozumienia konwersji, ale na etapie błędnego przeliczenia. W praktyce, aby uniknąć takich pomyłek, warto korzystać z dedykowanych narzędzi lub programów, które automatyzują ten proces konwersji, co pozwala na zachowanie dokładności i minimalizację ryzyka błędów.

Pytanie 24

Jakie są zasadnicze różnice pomiędzy poleceniem ps a poleceniem top w systemie Linux?

A. Polecenie top umożliwia pokazanie PID procesu, podczas gdy ps tego nie robi
B. Polecenie ps nie przedstawia stopnia obciążenia CPU, natomiast polecenie top oferuje tę funkcjonalność
C. Polecenie ps pozwala na zobaczenie uprawnień, z jakimi działa proces, natomiast top tego nie umożliwia
D. Polecenie top przedstawia aktualnie działające procesy w systemie, odświeżając informacje na bieżąco, co nie jest możliwe w przypadku ps
Wiele osób może mieć trudności z poprawnym zrozumieniem różnic pomiędzy poleceniami 'ps' i 'top', co może prowadzić do nieprecyzyjnych wniosków. Na przykład, stwierdzenie, że polecenie 'top' wyświetla PID procesu, podczas gdy 'ps' nie, jest nieprawdziwe. Zarówno 'top', jak i 'ps' wyświetlają PID (identyfikator procesu), co jest podstawową informacją dla zarządzania procesami w systemie. Drugim błędem jest twierdzenie, że 'ps' nie pokazuje uprawnień, z jakimi działa proces. W rzeczywistości, 'ps' ma możliwość wyświetlania informacji dotyczących uprawnień, jeśli zostanie odpowiednio skonfigurowane. Istnieją różne opcje, takie jak 'ps aux', które dostarczają szczegółowych informacji na temat procesów, w tym ich uprawnień. Ponadto, polecenie 'top' rzeczywiście pokazuje stopień wykorzystania CPU, co jest jedną z jego kluczowych funkcji, ale twierdzenie, że 'ps' nie pokazuje stopnia wykorzystania CPU, jest mylące. Rzeczywiście, podstawowe użycie 'ps' nie pokazuje tego bezpośrednio, ale można użyć dodatkowych narzędzi i opcji, aby uzyskać te informacje. Finalnie, niektóre z tych nieporozumień mogą wynikać z braku zrozumienia, w jaki sposób te narzędzia działają i jakie mają zastosowanie w rzeczywistych scenariuszach administracji systemem, co może prowadzić do niewłaściwego użycia i interpretacji wyników.

Pytanie 25

Jaką licencję ma wolne i otwarte oprogramowanie?

A. ADWARE
B. BOX
C. FREEWARE
D. GNU GPL
Każda z podanych opcji nie odnosi się poprawnie do definicji licencji wolnego i otwartego oprogramowania. BOX nie jest terminem odnoszącym się do rodzaju licencji, ale do formy dystrybucji oprogramowania, która nie ma nic wspólnego z jego otwartością czy wolnością. ADWARE to oprogramowanie, które wyświetla reklamy, co często wiąże się z ograniczeniami dotyczącymi użytkowania i modyfikacji, a także z potencjalnymi naruszeniami prywatności użytkowników. Freeware to oprogramowanie, które jest dostępne za darmo, ale jego licencja niekoniecznie musi zezwalać na modyfikacje czy dalszą dystrybucję, co stoi w sprzeczności z ideą wolnego oprogramowania. Wiele osób myli te pojęcia, nie zdając sobie sprawy z subtelnych różnic między nimi. Licencje wolnego oprogramowania, takie jak GNU GPL, są zgodne z zasadami, które chronią prawa użytkowników do korzystania z oprogramowania na wolnych zasadach, natomiast inne wymienione opcje nie spełniają tych wymogów. Typowym błędem myślowym jest postrzeganie freeware jako równoważne z wolnym oprogramowaniem, co jest mylnym założeniem, ponieważ wiele programów freewarowych nie pozwala na pełną swobodę użytkowania i modyfikacji.

Pytanie 26

Po wykonaniu eksportu klucza HKCU zostanie zapisana kopia rejestru zawierająca informacje, dotyczące konfiguracji

A. wszystkich aktywnie ładowanych profili użytkowników systemu.
B. procedur uruchamiających system operacyjny.
C. aktualnie zalogowanego użytkownika.
D. sprzętowej komputera dla wszystkich użytkowników systemu.
Wiele osób zakłada, że eksportując klucz rejestru HKCU, zapiszą konfigurację dotyczącą wszystkich użytkowników systemu albo nawet ustawienia sprzętowe czy startowe systemu operacyjnego. To moim zdaniem całkiem częsty błąd wynikający z nie do końca jasnej struktury Windowsowego rejestru, szczególnie dla osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę z administracją. Klucz HKEY_CURRENT_USER (HKCU) zawsze odnosi się wyłącznie do profilu bieżącego, zalogowanego użytkownika. Nie zapiszesz tutaj w żaden sposób konfiguracji innych użytkowników, nawet jeśli są oni obecni na tym samym komputerze – bo ich dane znajdują się w osobnych plikach i kluczach np. HKEY_USERS z odpowiednimi SID-ami. Podobnie, nie znajdziesz tu informacji o sprzęcie – za to odpowiada HKEY_LOCAL_MACHINE, zwłaszcza gałąź SYSTEM i HARDWARE, które przechowują np. sterowniki, identyfikatory urządzeń czy ustawienia BIOS/UEFI. Jeśli chodzi o procedury uruchamiania systemu, to one są osadzone głównie w HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet oraz HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Run, natomiast HKCU zawiera jedynie indywidualne programy startowe wyłącznie dla danego użytkownika, nie całą logikę bootowania Windowsa. W praktyce, błędne rozumienie tych zależności może prowadzić do poważnych niedopatrzeń przy backupach czy migracjach – przykładowo można utracić ustawienia innych użytkowników sądząc, że jeden eksport HKCU załatwia sprawę. Najlepszą praktyką jest zawsze dokładne określenie, które gałęzie rejestru odpowiadają za konkretne aspekty systemu i użytkownika – to podstawa skutecznego zarządzania środowiskiem Windows.

Pytanie 27

Która z wymienionych czynności nie jest związana z personalizacją systemu operacyjnego Windows?

A. Zmiana koloru tła pulpitu na jeden lub kilka przenikających się odcieni
B. Dostosowanie ustawień dotyczących wyświetlania pasków menu i narzędziowych
C. Wybór domyślnej przeglądarki internetowej
D. Ustawienie wielkości partycji wymiany
Wielkość partycji wymiany to coś, co nie jest związane z tym, jak sobie personalizujemy Windowsa. Ta partycja, czyli plik stronicowania, pomaga w zarządzaniu pamięcią wirtualną. To znaczy, że przenosi dane między RAM a dyskiem twardym. Ustawienia tego rodzaju są super ważne dla wydajności komputera, ale nie mają żadnego wpływu na to, jak system wygląda czy jak się z nim pracuje. Na przykład, dobra konfiguracja tej partycji może przyspieszyć działanie programów, które potrzebują dużo pamięci, ale nie zmienia naszych upodobań co do interfejsu. Warto pamiętać, że personalizacja to zmiany jak tło pulpitu, jakieś ustawienia paska zadań czy przeglądarki, które naprawdę wpływają na to, jak korzystamy z systemu. Z mojego doświadczenia, personalizacja powinna ułatwiać nam pracę, a ustawienie pamięci w tym przypadku po prostu nie ma na to wpływu.

Pytanie 28

Główną rolą serwera FTP jest

A. monitoring sieci
B. zarządzanie kontami poczty
C. udostępnianie plików
D. synchronizacja czasu
Serwer FTP (File Transfer Protocol) jest protokołem sieciowym, którego podstawową funkcją jest umożliwienie przesyłania plików pomiędzy komputerami w sieci, najczęściej w internecie. FTP jest używany do przesyłania danych w obie strony — zarówno do pobierania plików z serwera na lokalny komputer, jak i do wysyłania plików z komputera na serwer. W praktyce serwery FTP są często wykorzystywane przez firmy do udostępniania zasobów, takich jak dokumenty, zdjęcia czy oprogramowanie, zarówno dla pracowników, jak i klientów. Użycie protokołu FTP w kontekście tworzenia stron internetowych pozwala programistom na łatwe przesyłanie plików stron na serwery hostingowe. Warto również zauważyć, że w kontekście bezpieczeństwa, nowoczesne implementacje FTP, takie jak FTPS (FTP Secure) lub SFTP (SSH File Transfer Protocol), zapewniają dodatkowe warstwy zabezpieczeń, szyfrując przesyłane dane, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie ochrony informacji. Z tego względu, zrozumienie roli serwera FTP jest kluczowe w zarządzaniu zasobami w sieci.

Pytanie 29

Aby zwolnić adres IP przypisany do konkretnej karty sieciowej w systemie Windows, należy wykorzystać polecenie systemowe

A. ipconfig /release
B. ipconfig /renew
C. ipconfig /displaydns
D. ipconfig /flushdns
Odpowiedź 'ipconfig /release' jest prawidłowa, ponieważ to polecenie jest używane w systemie Windows do zwalniania przypisanego adresu IP dla danej karty sieciowej. Kiedy używasz tego polecenia, karta sieciowa przestaje korzystać z aktualnego adresu IP, co oznacza, że adres ten staje się dostępny do ponownego przydzielenia w sieci. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy chcesz zmienić adres IP, na przykład w przypadku problemów z połączeniem lub gdy sieć została skonfigurowana na dynamiczny przydział adresów IP (DHCP). Po zwolnieniu adresu IP, możesz użyć polecenia 'ipconfig /renew', aby uzyskać nowy adres IP od serwera DHCP. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu siecią, gdzie regularne odświeżanie adresów IP może pomóc w unikaniu konfliktów oraz zapewnieniu stabilności połączenia. Warto również pamiętać, że takie polecenia wymagają uprawnień administratora, co jest standardową praktyką w celu ochrony konfiguracji systemu.

Pytanie 30

Aby podłączyć dysk z interfejsem SAS, należy użyć kabla przedstawionego na diagramie

Ilustracja do pytania
A. rys. A
B. rys. D
C. rys. C
D. rys. B
Kabel na rysunku D to świetny wybór do podłączenia dysku z interfejsem SAS. Jest zaprojektowany specjalnie do przesyłania danych w serwerach i systemach storage. Moim zdaniem SAS to naprawdę zaawansowana technologia, bo pozwala na transfer danych z prędkością do 22,5 Gb/s, co jest mega szybkie! Kabel SAS jest bardzo niezawodny i to sprawia, że nadaje się idealnie do zastosowań, gdzie liczy się efektywność, jak w centrach danych. Dzięki temu, że SAS obsługuje dużo jednoczesnych połączeń i dynamiczne rozpoznawanie urządzeń, to jest naprawdę kluczowe w korporacyjnych środowiskach. Warto pamiętać, że SAS jest też kompatybilny z SATA, co daje większe możliwości w konfiguracji systemów pamięci. Używanie kabli SAS według standardów branżowych zapewnia stabilność i elastyczność, co w dzisiejszych czasach jest mega istotne dla każdej firmy.

Pytanie 31

W przypadku awarii którego urządzenia w sieci lokalnej, cała sieć przestaje działać w topologii magistrali?

A. Dowolny komputer kliencki
B. Kabel magistrali
C. Serwer DHCP
D. Router
W topologii magistrali, uszkodzenie kabla magistrali skutkuje całkowitym zanikiem komunikacji w sieci, ponieważ wszystkie urządzenia korzystają z tego samego medium do przesyłania danych. Uszkodzenie dowolnego komputera klienckiego nie wpłynie na działanie całej sieci, ponieważ inne urządzenia nadal będą mogły komunikować się przez magistralę. Chociaż awaria routera lub serwera DHCP może wpłynąć na funkcjonalność sieci, to nie doprowadzi do całkowitego zaniku komunikacji w topologii magistrali. Router jest zazwyczaj używany do łączenia różnych sieci, a jego awaria może uniemożliwić połączenie z siecią zewnętrzną, ale nie wpłynie na komunikację w ramach samej magistrali. Z kolei serwer DHCP jest odpowiedzialny za dynamiczne przydzielanie adresów IP, a jego awaria mogłaby uniemożliwić nowym urządzeniom dołączenie do sieci, ale nie zablokuje komunikacji między już podłączonymi urządzeniami. W topologii magistrali to właśnie kabel magistrali pełni kluczową rolę i jego uszkodzenie wpływa na całą sieć, podczas gdy inne elementy mogą mieć wpływ jedynie na pewne aspekty funkcjonalności sieci.

Pytanie 32

Kiedy wygasa autorskie prawo majątkowe dotyczące programu komputerowego, stworzonego przez kilku programistów, którzy jako jego autorzy podpisali aplikację swoimi imionami i nazwiskami?

A. Po 50 latach od daty śmierci współtwórcy, który zmarł najwcześniej.
B. Po 70 latach od śmierci współtwórcy, który przeżył pozostałych.
C. Po 70 latach od daty śmierci współtwórcy, który zmarł najwcześniej.
D. Po 50 latach od śmierci współtwórcy, który przeżył pozostałych.
Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego wygasają po 70 latach od śmierci współtwórcy, który przeżył wszystkich pozostałych autorów. To wynika wprost z polskiej ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (art. 36 ust. 1 i 2). W praktyce, jeśli kilku programistów wspólnie stworzyło aplikację i każdy jest podpisany jako autor, okres ochrony liczony jest nie od śmierci pierwszego, lecz ostatniego żyjącego współtwórcy. Takie rozwiązanie jest uczciwe i logiczne – chroni dorobek każdego z autorów do końca, a potem przez jeszcze 70 lat, co pozwala spadkobiercom korzystać z praw majątkowych. W branży IT często spotyka się sytuacje, gdzie kod rozwijany jest latami przez różne osoby – wtedy ważne jest ustalenie faktycznych autorów utworu. Dobrym zwyczajem jest dokumentowanie współautorstwa w repozytoriach kodu czy w umowach, żeby nie było wątpliwości przy ewentualnych spadkach czy dziedziczeniu praw. Osobiście uważam, że 70 lat to naprawdę długi czas, ale z punktu widzenia ochrony rodziny i interesów twórców – to rozsądne. Warto też pamiętać, że po tym okresie oprogramowanie trafia do domeny publicznej i każdy może z niego korzystać bez ograniczeń. Branżowe dobre praktyki mówią, żeby jasno określać autorstwo i mieć porządek w dokumentacji, bo potem nikt nie będzie się zastanawiał, od kogo liczyć te 70 lat.

Pytanie 33

Zaprezentowany komputer jest niepełny. Który z komponentów nie został wymieniony w tabeli, a jest kluczowy dla poprawnego funkcjonowania zestawu i powinien być dodany?

Lp.Nazwa podzespołu
1.Cooler Master obudowa komputerowa CM Force 500W czarna
2.Gigabyte GA-H110M-S2H, Realtek ALC887, DualDDR4-2133, SATA3, HDMI, DVI, D-Sub, LGA1151, mATX
3.Intel Core i5-6400, Quad Core, 2.70GHz, 6MB, LGA1151, 14nm, 65W, Intel HD Graphics, VGA, TRAY/OEM
4.Patriot Signature DDR4 2x4GB 2133MHz
5.Seagate BarraCuda, 3,5", 1TB, SATA/600, 7200RPM, 64MB cache
6.LG SuperMulti SATA DVD+/-R24x,DVD+RW6x,DVD+R DL 8x, bare bulk (czarny)
7.Gembird Bezprzewodowy Zestaw Klawiatura i Mysz
8.Monitor Iiyama E2083HSD-B1 19.5inch, TN, HD+, DVI, głośniki
9.Microsoft OEM Win Home 10 64Bit Polish 1pk DVD
A. Zasilacz
B. Karta graficzna
C. Wentylator procesora
D. Pamięć RAM
Zasilacz, karta graficzna oraz pamięć RAM to również kluczowe komponenty każdego komputera, ale w kontekście tego pytania ich brak nie jest przyczyną niekompletności zestawu w odniesieniu do chłodzenia procesora. Zasilacz zapewnia niezbędne zasilanie dla całego systemu, a jego parametry muszą być dobrane odpowiednio do specyfikacji energetycznej wszystkich zainstalowanych komponentów. Karta graficzna, choć nie jest wymieniona w tabeli, to w przypadku niektórych konfiguracji może być zintegrowana z procesorem, jak ma to miejsce w przypadku układów Intel HD Graphics. Pamięć RAM jest niezbędna do przechowywania i szybkiego dostępu do danych, ale jej brak w zestawie uniemożliwiłby w ogóle działanie systemu operacyjnego, co nie jest przedmiotem tego pytania. Typowym błędem myślowym jest niedocenianie znaczenia odpowiedniego chłodzenia procesora, zwłaszcza w przypadku zestawów bez dołączonych fabrycznie systemów chłodzących, co może prowadzić do poważnych problemów termicznych, a w konsekwencji do uszkodzenia sprzętu lub znaczącego obniżenia jego wydajności.

Pytanie 34

W systemie operacyjnym Linux, aby sprawdzić ilość dostępnego miejsca na dyskach, można użyć polecenia

A. df
B. fstab
C. du
D. mkfs
Polecenie 'df' w systemie operacyjnym Linux służy do raportowania ilości dostępnego miejsca na zamontowanych systemach plików. Przy jego użyciu można uzyskać informacje o całkowitej pojemności dysków, zajętym miejscu oraz wolnym miejscu, co jest niezwykle przydatne podczas zarządzania przestrzenią dyskową. Przykładowo, wpisując polecenie 'df -h', uzyskujemy czytelny wynik, w którym rozmiary są przedstawiane w formatach łatwych do zrozumienia (np. GB, MB). Jest to kluczowe dla administratorów systemów, którzy muszą monitorować użycie przestrzeni dyskowej, aby zapobiegać problemom z brakiem miejsca, co mogłoby wpłynąć na wydajność systemu. W praktyce, regularne sprawdzanie wolnego miejsca za pomocą 'df' może pomóc w planowaniu aktualizacji systemu, konserwacji lub rozbudowy infrastruktury IT. Przy użyciu opcji 'df -i' można również uzyskać informacje o wykorzystaniu inode'ów, co jest istotne w przypadku systemów plików z dużą liczbą małych plików. Zgodność z tymi praktykami jest kluczowa dla efektywnego zarządzania zasobami w środowisku Linux.

Pytanie 35

W ustawieniach karty graficznej w sekcji Zasoby znajduje się jeden z zakresów pamięci tej karty, który wynosi od A0000h do BFFFFh. Ta wartość odnosi się do obszaru pamięci wskazanego adresem fizycznym

A. 1010 0000 0000 0000 0000 – 1011 1111 1111 1111 1111
B. 1001 1111 1111 1111 1111 – 1010 0000 0000 0000 0000
C. 1100 1111 1111 1111 1111 – 1110 1111 1111 1111 1111
D. 1011 0000 0000 0000 0000 – 1100 1111 1111 1111 1111
Poprawna odpowiedź dotyczy zakresu pamięci związanego z kartą graficzną, który mieści się w określonym adresie fizycznym. W systemie adresowania pamięci, zakres od A0000h do BFFFFh obejmuje adresy od 1010 0000 0000 0000 0000 do 1011 1111 1111 1111 1111 w systemie binarnym. Oznacza to, że jest to obszar pamięci przeznaczony na pamięć wideo, która jest używana przez karty graficzne do przechowywania danych dotyczących wyświetlania. W praktyce, ten zakres pamięci jest używany do przechowywania buforów ramki, co pozwala na efektywne renderowanie grafiki w aplikacjach wymagających dużych zasobów graficznych, takich jak gry czy aplikacje graficzne. Zrozumienie, jak działają adresy fizyczne oraz jak są one związane z architekturą pamięci w systemach komputerowych, jest kluczowe w pracy z zaawansowanymi technologiami, które wymagają optymalizacji wydajności i zarządzania pamięcią. W kontekście standardów branżowych, znajomość tych adresów pamięci jest również istotna dla programistów tworzących oprogramowanie korzystające z GPU.

Pytanie 36

Ile kolizji domenowych występuje w sieci przedstawionej na ilustracji?

Ilustracja do pytania
A. 5
B. 1
C. 6
D. 4
Analizując odpowiedzi błędne warto zauważyć że jedna z powszechnych pomyłek polega na nieprawidłowym rozumieniu jak działają urządzenia sieciowe takie jak huby i switche. Hub traktuje wszystkie podłączone do niego urządzenia jako jedną domenę kolizyjną co oznacza że każde urządzenie do niego podłączone musi dzielić pasmo z innymi co prowadzi do potencjalnych kolizji. Dlatego w przypadku huba wszystkie urządzenia w jego zasięgu działają w jednej wspólnej domenie kolizyjnej. Z kolei switch ma zdolność tworzenia oddzielnych domen kolizyjnych dla każdego podłączonego urządzenia dzięki czemu każde z tych urządzeń może przesyłać dane niezależnie od innych. Stąd switch zapewnia trzy osobne domeny kolizyjne dla trzech komputerów do niego podłączonych. Częstym błędem jest także przypuszczenie że hub działa podobnie jak switch co jest niezgodne z rzeczywistością. W nowoczesnych sieciach stosowanie huba jest nieefektywne dlatego że jego architektura nie wspiera separacji domen kolizyjnych co jest standardem w przypadku switchy. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla projektowania wydajnych sieci spełniających współczesne standardy i praktyki branżowe. Tylko właściwe zrozumienie funkcji tych urządzeń pozwala na prawidłowe oszacowanie liczby domen kolizyjnych w sieci co jest fundamentem optymalizacji jej działania i unikania kolizji oraz strat danych w infrastrukturze sieciowej.

Pytanie 37

Zgodnie z KNR (katalogiem nakładów rzeczowych), montaż na skrętce 4-parowej modułu RJ45 oraz złącza krawędziowego wynosi 0,07 r-g, a montaż gniazd abonenckich natynkowych to 0,30 r-g. Jaki będzie całkowity koszt robocizny za zamontowanie 10 pojedynczych gniazd natynkowych z modułami RJ45, jeśli wynagrodzenie godzinowe montera-instalatora wynosi 20,00 zł?

A. 120,00 zł
B. 60,00 zł
C. 14,00 zł
D. 74,00 zł
Aby obliczyć koszt robocizny zamontowania 10 pojedynczych gniazd natynkowych z modułami RJ45, musimy najpierw zrozumieć, jak obliczać koszty na podstawie katalogu nakładów rzeczowych (KNR). Montaż jednego gniazda natynkowego z modułem RJ45 wynosi 0,30 r-g. Zatem dla 10 gniazd koszt robocizny wyniesie: 10 gniazd x 0,30 r-g = 3 r-g. Przy stawce godzinowej montera-instalatora wynoszącej 20,00 zł, całkowity koszt robocizny wyniesie: 3 r-g x 20,00 zł/r-g = 60,00 zł. Kluczowym punktem jest zrozumienie, co oznacza r-g, czyli roboczogodzina. Każde z gniazd wymaga odpowiednich umiejętności oraz precyzyjnego wykonania, co jest zgodne z dobrymi praktykami w instalacji sieci. W kontekście instalacji telekomunikacyjnych, przestrzeganie standardów krajowych i międzynarodowych (np. ISO/IEC) jest niezbędne dla zapewnienia niezawodności i efektywności systemów. Dlatego też, prawidłowe obliczenie kosztów robocizny nie tylko wpływa na budżet projektu, ale również na jakość finalnej instalacji.

Pytanie 38

Demon serwera Samba pozwala na udostępnianie plików oraz drukarek w sieci

A. smbd
B. quota
C. mkfs
D. grep
Odpowiedź "smbd" jest poprawna, ponieważ jest to demon używany przez serwer Samba do udostępniania plików i drukarek w sieciach komputerowych. Samba to implementacja protokołu SMB (Server Message Block), który umożliwia komunikację między systemami operacyjnymi, takimi jak Windows oraz Unix/Linux. Demon "smbd" odpowiada za obsługę żądań dostępu do plików i drukarek, zarządzając połączeniami i autoryzacją użytkowników. W praktyce, po skonfigurowaniu Samby, użytkownicy mogą uzyskiwać dostęp do zdalnych zasobów, takich jak foldery czy drukarki, korzystając z prostego interfejsu użytkownika dostępnego w systemach operacyjnych. Na przykład, w środowisku biurowym mogą być współdzielone dokumenty między pracownikami działającymi na różnych systemach operacyjnych, co znacząco zwiększa efektywność pracy. Ponadto, stosowanie Samby w sieci lokalnej pozwala na centralizację zarządzania danymi oraz uproszczenie procesu tworzenia kopii zapasowych. Zgodnie z najlepszymi praktykami, konfiguracja i zarządzanie tym demonem powinno uwzględniać aspekty bezpieczeństwa, takie jak kontrola dostępu do plików oraz regularne aktualizacje oprogramowania.

Pytanie 39

Na diagramie działania skanera, element oznaczony numerem 1 odpowiada za

Ilustracja do pytania
A. wzmacnianie sygnału elektrycznego
B. wzmacnianie sygnału optycznego
C. zamiana sygnału analogowego na sygnał cyfrowy
D. zamiana sygnału optycznego na sygnał elektryczny
Zamiana sygnału optycznego na sygnał elektryczny jest kluczowym etapem działania skanera, który umożliwia dalsze przetwarzanie zeskanowanego obrazu. Proces ten zachodzi w detektorze światła, który jest elementem przetwarzającym odbity lub przechodzący strumień świetlny na sygnał elektryczny. W skanerach wykorzystuje się najczęściej fotodiody lub matryce CCD/CMOS, które są czułe na zmiany intensywności światła. Dzięki temu skaner jest w stanie odczytać różnice w jasności i kolorze na skanowanym dokumencie. Praktycznym zastosowaniem tej technologii jest tworzenie cyfrowych kopii dokumentów, które można łatwo przechowywać, edytować i przesyłać. Precyzyjna zamiana sygnału optycznego na elektryczny jest zgodna ze standardami branżowymi i jest podstawą dla dalszych operacji, takich jak wzmacnianie sygnału czy jego digitalizacja. Wykorzystanie odpowiednich detektorów światła zapewnia wysoką jakość skanowania oraz dokładność odtwarzanych barw i szczegółów, co jest szczególnie ważne w zastosowaniach graficznych i archiwizacji dokumentów.

Pytanie 40

Na którym obrazku przedstawiono panel krosowniczy?

Ilustracja do pytania
A. rys. D
B. rys. A
C. rys. B
D. rys. C
Panel krosowniczy widoczny na rysunku B to kluczowy element infrastruktury sieciowej stosowany w centrach danych oraz serwerowniach. Jego główną funkcją jest organizowanie i zarządzanie połączeniami kablowymi. Umożliwia szybkie i łatwe przepinanie kabli bez konieczności zmiany fizycznych połączeń w urządzeniach aktywnych. Dzięki temu optymalizuje zarządzanie siecią i przyspiesza proces rozwiązywania problemów. Panele krosownicze są zgodne z wieloma standardami, takimi jak TIA/EIA-568, co zapewnia ich kompatybilność z różnymi systemami i urządzeniami sieciowymi. W praktyce ich zastosowanie pozwala na efektywne rozszerzanie sieci, redukcję zakłóceń oraz minimalizację błędów połączeń. Stosowanie paneli krosowniczych jest jedną z dobrych praktyk w projektowaniu infrastruktury IT, co wpływa na zwiększenie niezawodności i wydajności systemów. Panel ten ułatwia również przyszłą modernizację infrastruktury i jest nieodzowny w skalowalnych rozwiązaniach sieciowych.