Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 16 lipca 2026 14:59
Data zakończenia: 16 lipca 2026 15:11

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Aby stworzyć relację jeden do wielu, w tabeli po stronie wiele, co należy zdefiniować?

A. klucz obcy wskazujący na klucz obcy tabeli po stronie jeden

B. klucz obcy wskazujący na klucz podstawowy tabeli po stronie jeden

C. klucz podstawowy wskazujący na klucz podstawowy tabeli po stronie jeden

D. klucz sztuczny odnoszący się do kluczy podstawowych obu tabel

W relacji jeden do wielu, klucz obcy w tabeli po stronie wiele jest kluczowym elementem, który wskazuje na klucz podstawowy tabeli po stronie jeden. Dzięki temu możliwe jest powiązanie wielu rekordów w tabeli 'wiele' z jednym rekordem w tabeli 'jeden', co jest fundamentalnym aspektem modelowania relacyjnych baz danych. Klucz obcy zapewnia integralność referencyjną, co oznacza, że każda wartość klucza obcego w tabeli 'wiele' musi odpowiadać istniejącemu kluczowi podstawowemu w tabeli 'jeden'. Przykładem może być sytuacja, w której mamy tabelę 'Klienci' i tabelę 'Zamówienia'. W tabeli 'Zamówienia' klucz obcy 'ID_Klienta' wskazuje na 'ID' w tabeli 'Klienci', co pozwala na przypisanie wielu zamówień do jednego klienta. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, klucze obce powinny być odpowiednio zindeksowane, co pozwala na szybsze zapytania oraz efektywniejsze przetwarzanie danych.

Pytanie 2

W języku HTML, aby nadać dokumentowi tytuł "Moja strona", który będzie wyświetlany na zakładce przeglądarki internetowej, należy posłużyć się zapisem

A. <title>Moja strona</title>

B. <meta title="Moja strona">

C. <meta name="title" content="Moja strona" />

D. <head>Moja strona</head>

Częstym problemem w nauce HTML jest mylenie roli różnych tagów w sekcji <head>, zwłaszcza gdy chodzi o ustawianie tytułu strony. Trzeba uważnie rozróżniać, które elementy mają wpływ na wyświetlanie strony w przeglądarce, a które pełnią inne funkcje pomocnicze. Na przykład umieszczenie tekstu „Moja strona” bezpośrednio w tagu <head> nie wyświetli tego napisu ani na karcie przeglądarki, ani na samej stronie – sekcja <head> służy tylko do osadzania metadanych, stylów czy skryptów. Natomiast tag <meta name="title" content="Moja strona" /> to próba użycia meta-informacji, która jednak nie zmienia tytułu strony w przeglądarce. Tag <meta> jest bardzo ważny dla SEO czy opisu strony, ale nie ustala tytułu widocznego dla użytkownika – tą rolę pełni wyłącznie <title>. Zdarza się też, że ktoś myli atrybuty lub próbuje użyć nieistniejących, jak w przypadku <meta title="Moja strona"> – to nie jest zgodne ze standardem HTML i nie będzie rozpoznane przez żadną nowoczesną przeglądarkę. Moim zdaniem wiele osób próbuje po prostu zgadywać, sugerując się nazwami atrybutów lub skrótami myślowymi. W praktyce warto zawsze sprawdzać aktualną specyfikację HTML5 i testować efekt działania kodu w prawdziwej przeglądarce. Najlepiej trzymać się sprawdzonych, oficjalnych rozwiązań – tytuł strony ustawia się WYŁĄCZNIE za pomocą <title> w sekcji <head>. Pozostałe konstrukcje mogą się przydać do dodatkowego opisu strony czy indeksowania przez wyszukiwarki, ale nie wpływają na to, co zobaczy użytkownik na pasku zakładki.

Pytanie 3

Określ rodzaj relacji między tabelami: Tabela1 oraz Tabela3?

A. Wiele do jednego

B. Wiele do wielu

C. Jeden do jednego

D. Jeden do wielu

Relacja wiele do wielu pomiędzy tabelami w bazie danych oznacza, że jeden rekord w pierwszej tabeli może być powiązany z wieloma rekordami w drugiej tabeli i odwrotnie. To jest powszechne w sytuacjach, gdzie istnieje potrzeba przechowywania złożonych asocjacji danych. W przedstawionym schemacie, Tabela1 reprezentuje uczniów, a Tabela3 nauczycieli. Ponieważ jeden uczeń może być uczony przez wielu nauczycieli, a jeden nauczyciel może uczyć wielu uczniów, Tabela2 stanowi tabelę pośrednią, często zwaną tabelą asocjacyjną, która przechowuje klucze obce z obu tabel, tworząc relację wiele do wielu. Tego typu struktura jest kluczowa, gdy chcemy modelować bardziej złożone związki danych i zapewnić łatwy dostęp do nich, co jest standardową praktyką w relacyjnych bazach danych. Użycie tabel asocjacyjnych pozwala na efektywne zarządzanie danymi i jest zgodne z normą normalizacji bazy danych, eliminując redundancję i zapewniając integralność danych. W kontekście praktycznym, takie podejście umożliwia elastyczne zapytania i analizy, co jest fundamentalne w zarządzaniu danymi w dużych systemach informacyjnych.

Pytanie 4

Dostępna jest tabela programisci, która zawiera pola: id, nick, ilosc_kodu, ocena. Pole ilosc_kodu wskazuje liczbę linii kodu stworzonych przez programistę w danym miesiącu. W celu obliczenia łącznej liczby linii kodu napisanych przez wszystkich programistów, należy zastosować poniższe polecenie

A. SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;

B. SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci;

C. SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;

D. SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;

Aby obliczyć sumę linii kodu napisanych przez wszystkich programistów w tabeli 'programisci', poprawne jest użycie zapytania SQL: SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci. Zapytanie to wykorzystuje funkcję agregującą SUM(), która sumuje wartości w określonej kolumnie, w tym przypadku 'ilosc_kodu'. Kolumna ta zawiera liczbę linii kodu napisanych przez każdego programistę w danym miesiącu. Przykładem zastosowania tego zapytania może być sytuacja, w której chcemy określić całkowitą produktywność zespołu programistycznego w danym okresie czasu. Możemy rozszerzyć to zapytanie, dodając klauzulę WHERE, aby zsumować tylko linie kodu z określonego miesiąca lub roku. Warto również pamiętać o standardach SQL oraz zasadach normalizacji baz danych, które zalecają unikanie redundancji danych i umożliwiają efektywne przetwarzanie zapytań. Dzięki poprawnym praktykom można zapewnić optymalizację wydajności bazy danych oraz ułatwić późniejsze analizy danych.

Pytanie 5

Jak nazywa się metoda-konstruktor (wywoływana przy tworzeniu obiektu) w PHP?

__create

__construct

__new

__open

W PHP konstruktor - metoda wywoływana automatycznie przy tworzeniu obiektu (new) - nazywa się __construct. Służy zwykle do inicjalizacji pól obiektu. Dlatego konstruktorem w PHP jest __construct.

Pytanie 6

Która z poniżej wymienionych zasad nie przyczyni się do poprawy czytelności kodu?

A. W każdej linii kodu powinna znaleźć się tylko jedna komenda

B. Kod powinien być napisany bez wcięć i nadmiarowych enterów

C. Nazwy zmiennych muszą odzwierciedlać ich funkcję

D. Trzeba dodawać komentarze w trudniejszych fragmentach kodu

Odpowiedź "Kod powinien być napisany bez wcięć i zbędnych enterów" jest prawidłowa, ponieważ brak wcięć i odpowiednich przerw w kodzie negatywnie wpływa na jego czytelność. Właściwe formatowanie kodu, w tym stosowanie wcięć, jest kluczowe dla zrozumienia struktury programu. Pomaga to programistom w szybkim zlokalizowaniu bloków kodu, a także wzmacnia hierarchię i powiązania między funkcjami i klasami. Na przykład w języku Python, wcięcia są integralną częścią składni, co oznacza, że brak wcięć skutkuje błędami wykonania. W praktyce, pisząc kod, warto zastosować konwencje formatowania takie jak PEP 8 dla Pythona lub Google Java Style Guide dla Javy, które promują przejrzystość i jednoznaczność. W związku z tym, aby zwiększyć czytelność i zrozumiałość kodu, należy stosować wcięcia oraz logiczne podziały. Dobrze sformatowany kod nie tylko ułatwia jego przeglądanie, ale również późniejsze utrzymanie oraz współpracę z innymi programistami.

Pytanie 7

W skrypcie napisanym w języku PHP należy przeprowadzić operacje, gdy spełniony jest warunek, że adresy są parzystymi numerami na ulicach: Bratkowej oraz Nasturcjowej. Jakie wyrażenie logiczne to określa?

A. ($ulica == "Bratkowa" || $ulica == "Nasturcjowa") && $numer % 2 == 0

B. $ulica == "Bratkowa" && $ulica == "Nasturcjowa" && $numer / 2 == 0

C. $ulica == "Bratkowa" && $ulica == "Nasturcjowa" && $numer % 2 == 0

D. ($ulica == "Bratkowa" || $ulica == "Nasturcjowa") && $numer / 2 == 0

Pojęcia zastosowane w odpowiedziach, które nie są poprawne, zawierają błędne założenia dotyczące użycia operatorów logicznych i arytmetycznych. W przypadku pierwszej odpowiedzi, użycie operatora && (i) do sprawdzania, czy zmienna $ulica jest jednocześnie równa "Bratkowa" i "Nasturcjowa" jest technicznie niemożliwe, ponieważ zmienna nie może przyjąć dwóch różnych wartości jednocześnie. Druga odpowiedź, która używa operatora / (dzielenie) w kontekście sprawdzania parzystości, wprowadza w błąd; reszta z dzielenia przez 2 jest właściwym sposobem sprawdzania parzystości, a nie dzielenie, które może prowadzić do nieprawidłowego wyniku - liczba będzie parzysta tylko wtedy, gdy reszta z dzielenia wynosi zero. W czwartej odpowiedzi, użycie operatora / również nie jest odpowiednie. Kluczowym błędem, który można zauważyć, jest nieprawidłowe myślenie o logice warunkowej i operatorach matematycznych. W praktyce, stosowanie reszty z dzielenia jako metody określenia parzystości jest powszechną praktyką w wielu językach programowania, w tym PHP. Dlatego konieczne jest zrozumienie, jak poprawnie formułować warunki logiczne oraz jakich operatorów używać, aby osiągnąć zamierzony efekt.

Pytanie 8

Aby utworzyć nową bazę danych, należy użyć polecenia SQL:

NEW DATABASE

ALTER DATABASE

CREATE DATABASE

CREATE TABLE

Nową bazę danych zakłada polecenie CREATE DATABASE, po którym podaje się jej nazwę, np. CREATE DATABASE sklep. Dopiero w utworzonej bazie tworzy się tabele poleceniem CREATE TABLE. Oba należą do języka DDL. Dlatego do utworzenia bazy służy CREATE DATABASE.

Pytanie 9

Jak za pomocą JavaScriptu wyświetlić na stronie bieżącą datę i czas?

document.write(Date())

innerHTML = Date()

echo Date()

echo Date() + Time()

W JavaScripcie aktualną datę i czas zwraca obiekt Date(), a wypisać go na stronie można m.in. metodą document.write(Date()). Zapisuje ona przekazany tekst bezpośrednio do dokumentu. W praktyce częściej używa się przypisania do innerHTML wybranego elementu, ale spośród podanych opcji poprawna jest document.write(Date()).

Pytanie 10

Aby zainstalować system CMS Joomla!, potrzebne jest środowisko

A. PHP oraz MySQL

B. Apache, PHP i MySQL

C. IIS, PERL i MySQL

D. Apache oraz PHP

Użytkownicy mogą mieć wątpliwości co do wyboru odpowiednich technologii dla uruchomienia systemu CMS Joomla!. Odpowiedzi sugerujące jedynie Apache i PHP ignorują istotny element, jakim jest baza danych. Brak MySQL w konfiguracji oznacza, że nie byłoby możliwości przechowywania oraz zarządzania danymi, co jest kluczowe w każdej aplikacji webowej. Z kolei odpowiedź zakładająca użycie IIS, PERL i MySQL wprowadza nieprawidłową konfigurację, gdyż IIS jest serwerem stworzonym przez Microsoft, który może być używany z innymi technologiami, ale nie jest standardowym wyborem dla Joomla!. PERL to język programowania, który nie jest powszechnie używany w ekosystemie Joomla! i nie jest wymagany do jej działania. Inną kwestią jest odpowiedź proponująca tylko PHP i MySQL, która również pomija serwer WWW - fundament działania aplikacji webowych. Prawidłowe uruchomienie Joomla! wymaga zintegrowania wszystkich trzech komponentów: serwera, języka skryptowego i bazy danych. Ignorowanie tych zależności prowadzi do błędnego rozumienia architektury aplikacji internetowych, co może w przyszłości skutkować problemami w implementacji oraz działaniu projektów opartych na Joomla!. Właściwe podejście wymaga zrozumienia, że każdy z tych elementów odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu stabilności, bezpieczeństwa oraz wydajności aplikacji.

Pytanie 11

Która z definicji funkcji w języku C++ przyjmuje parametr typu zmiennoprzecinkowego i zwraca wartość typu całkowitego?

A. void fun1(int a)

B. float fun1(int a)

C. int fun1(float a)

D. float fun1(void a)

Każda z błędnych odpowiedzi ilustruje typowe nieporozumienia związane z deklaracją funkcji w języku C++. Odpowiedź 'void fun1(int a);' nie spełnia wymogów, ponieważ zwraca typ 'void', co oznacza, że funkcja nie zwraca żadnej wartości. To podejście jest właściwe, gdy chcemy wykonać operacje, które nie wymagają zwracania wyniku, ale nie odpowiada na pytanie dotyczące zwracania wartości całkowitej. W przypadku 'float fun1(int a);', chociaż funkcja poprawnie przyjmuje argument całkowity, zwraca typ 'float', co jest sprzeczne z wymaganiem zwrotu wartości całkowitej. Kolejna odpowiedź 'float fun1(void a);' zawiera syntaktyczny błąd, ponieważ typ 'void' nie może być użyty jako typ parametru, co prowadzi do błędów kompilacji. W języku C++ każdy parametr musi mieć określony typ, a użycie 'void' jako typu parametru jest niepoprawne. Te nieprawidłowe odpowiedzi wskazują na brak zrozumienia podstawowych zasad typowania w C++, co jest kluczowe w kontekście projektowania funkcji. Istotne jest, aby przy tworzeniu funkcji dobrze zrozumieć, jakie typy danych są akceptowane i jakie wartości są oczekiwane jako wynik, aby uniknąć błędów w logice programu oraz poprawić jego wydajność i czytelność.

Pytanie 12

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; } section { float: right; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. nav { float: right; }

D. aside {float: left; }

Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie.

W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie.

Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 13

Jaki jest wynik wykonania pętli for w poniższym kodzie PHP, jeśli chodzi o wypisanie liczb?

<?php
 for($i=5; $i>1; $i-=2)
 echo ($i%2) . " " ;
?
>

A. 1 0 1

B. 1 0

C. 1 1

D. 1 0 1 0

Analizując inne odpowiedzi zwróćmy uwagę na błędy w logice pętli i operacji modulo które mogą prowadzić do błędnych wyników. Jedną z częstych pomyłek jest niedokładne zrozumienie działania operatora % który zwraca resztę z dzielenia. W kontekście pętli for ważne jest zrozumienie że zmienna kontrolująca i jest modyfikowana zgodnie z określonym krokiem tutaj i -= 2 co oznacza że i zmniejsza się o 2 w każdej iteracji pętli. Niepoprawne odpowiedzi mogą wynikać z założenia że pętla wykonuje się dla innych wartości i niż te faktycznie użyte. Na przykład wynik 1 0 1 0 sugeruje błędne założenie o nieparzystym kroku lub innej inicjalizacji zmiennej i. Możliwe że interpretacja warunku końcowego i > 1 nie została właściwie zrozumiana co prowadzi do założenia że pętla trwa dłużej niż powinna. Innym błędem może być zaniedbanie uwzględnienia kolejności wykonania instrukcji w ciele pętli. Zapominanie o dokładnym zrozumieniu jak działa i jest modyfikowane w każdej iteracji pętli może prowadzić do oczekiwania niepoprawnych wyników. Edukacyjnie ważne jest upewnienie się że każdy krok pętli jest dokładnie przeanalizowany a wynik działania operatora modulo jest zawsze przewidywalnie interpretowany w ramach iteracji pętli. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe w pisaniu wydajnego i bezbłędnego kodu w PHP i innych językach programowania.

Pytanie 14

Fragment kodu w języku JavaScript realizujący dodawanie dwóch liczb ma poniższą postać. Aby dodawanie wykonane było po kliknięciu przycisku o nazwie "dodaj", należy w wykropkowane miejsce wstawić

Podaj pierwszą liczbę: <input type="text" name="liczba1" />
 Podaj drugą liczbę: <input type="text" name="liczba2" />
 ….
 <script type=text/javascript>
 function dodaj()
 {
     // ta funkcja realizuje dodawanie i podaje jego wynik
 }
 </script>

A. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>

B. <button onclick="return oblicz()">dodaj</button>

C. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>

D. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>

Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź. Przycisk w JavaScript jest aktywowany poprzez zdarzenie onclick, które jest wyzwalane po kliknięciu przycisku. Właściwość onclick jest jednym z wielu zdarzeń w JavaScript, które są używane do obsługi interakcji użytkownika. Kiedy użytkownik kliknie przycisk, zdarzenie onclick jest wywoływane i kod zawarty w tym zdarzeniu jest wykonany. W tym przypadku, kod to 'return dodaj()', co oznacza, że funkcja 'dodaj' jest wywoływana. Ta funkcja została zdefiniowana w skrypcie JavaScript i realizuje dodawanie dwóch liczb. Zdarzenie onclick jest często używane w praktycznych zastosowaniach, takich jak przyciski subskrybcji, przyciski do logowania czy przyciski do przesyłania formularzy. Zasada ta jest zgodna z dobrymi praktykami programowania, które zalecają utrzymanie interakcji użytkownika w kodzie JavaScript zamiast HTML.

Pytanie 15

W języku JavaScript zapisano funkcję. Co ona ma za zadanie?

function fun1(f) {
    if (f < 0) f = f * (-1);
    return f;
}

A. wypisać wartość odwrotną do f

B. zwrócić wartość odwrotną do f

C. wypisać wartość bezwzględną z f

D. zwrócić wartość bezwzględną z f

Niepoprawna odpowiedź wskazuje, że funkcja ma za zadanie zwrócić wartość odwrotną do f, lub wypisać wartość bezwzględną z f, lub wypisać wartość odwrotną do f. Te wszystkie odpowiedzi są błędne. Wartość odwrotna do f to 1/f, a nie wartość bezwzględna z f. Wypisanie wartości to inny rodzaj operacji niż jej zwrócenie. Funkcje wypisują wartość, kiedy używamy instrukcji console.log() w JavaScript. Zwrócenie wartości oznacza, że funkcja po zakończeniu swojego działania przekazuje tę wartość do miejsca, skąd została wywołana. Zwracanie wartości jest podstawą działania większości funkcji, które następnie używane są do budowy bardziej skomplikowanych algorytmów. Dlatego też ważne jest, aby dobrze rozumieć, jakie wartości są zwracane przez różne typy funkcji.

Pytanie 16

W jakim języku została napisana podana linia kodu

A. JavaScript

B. Python

C. C#

D. PHP

Kod pokazany na obrazku jest zapisany w języku JavaScript. JavaScript jest językiem programowania, który odgrywa kluczową rolę w tworzeniu dynamicznych i interaktywnych stron internetowych. Linia kodu wykorzystuje metodę document.getElementById która jest częścią Document Object Model (DOM) w JavaScript. DOM pozwala na manipulację elementami HTML strony internetowej. W tym wypadku, metoda getElementById odwołuje się do elementu o identyfikatorze paragraf1, a właściwość innerHTML umożliwia zmianę zawartości tego elementu. To podejście jest powszechnie stosowane w celu dynamicznej aktualizacji treści na stronach bez konieczności przeładowania całej strony. Znajomość JavaScriptu pozwala na tworzenie bardziej responsywnych i atrakcyjnych wizualnie aplikacji webowych. JavaScript jest integralną częścią stosu technologii sieciowych i jest szeroko stosowany w praktycznie każdej nowoczesnej witrynie internetowej. Standardy ECMAScript definiują zasady i poprawne użycie JavaScript, co wspiera rozwój profesjonalny i zgodny z dobrymi praktykami.

Pytanie 17

Znacznik <s> w HTML generuje

A. pochylenie tekstu

B. migotanie tekstu

C. podkreślenie tekstu

D. przekreślenie tekstu

Wybrałeś odpowiedź o pochyleniu tekstu, ale to nie jest poprawne. Do pochylenia używamy znaczników <em> lub <i>, a one mają trochę inne zadanie. Pochylenie tekstu zazwyczaj wyróżnia ważne elementy, co różni się od przekreślenia. A migotanie tekstu, chociaż może fajnie wygląda, to nie jest wspierane w HTML i zazwyczaj osiąga się to przez CSS, co nie jest najlepszym pomysłem z punktu widzenia dostępności. Może to frustrować użytkowników i nawet powodować problemy zdrowotne, na przykład migreny. Co do podkreślenia, to jest robione przez znacznik <u>, który też ma inne przeznaczenie. Często ludzie mylą podkreślenie z przekreśleniem, bo oba zmieniają wygląd, ale ich znaczenie jest inne. Podkreślenie sugeruje link, co też może wprowadzać zamieszanie. Takie nieporozumienia mogą wynikać z braku zrozumienia, jak działają znaczniki HTML oraz jak je stosować w praktyce, by tworzyć treści, które są zrozumiałe i dostępne. Dobre używanie znaczników poprawia nie tylko estetykę, ale też wspiera standardy dostępności, co jest naprawdę istotne w nowoczesnym projektowaniu stron.

Pytanie 18

Deklaracja <!DOCTYPE HTML> wskazuje, że dokument napisano w której wersji HTML?

A. 5

B. 4

C. 6

D. 7

Deklaracja <!DOCTYPE HTML> - krótka, bez numeru wersji ani odwołania do DTD - to znak rozpoznawczy HTML5. Informuje przeglądarkę, że dokument korzysta z najnowszego standardu. Dlatego oznacza HTML w wersji 5.

Pytanie 19

W PHP zmienna typu float może przyjmować wartości

A. zmiennoprzecinkowe.

B. jedynie całkowite.

C. logiczne.

D. nieliczbowe.

Odpowiedź 'zmiennoprzecinkowe' jest poprawna, ponieważ w języku PHP zmienne typu float służą do przechowywania liczb rzeczywistych, które mogą mieć część dziesiętną. W PHP typ float jest bardzo przydatny w wielu zastosowaniach, takich jak obliczenia finansowe, naukowe czy inżynieryjne, gdzie dokładność pomiarów ma kluczowe znaczenie. Przykładem może być obliczanie wartości procentowych, średnich czy skomplikowanych operacji matematycznych, w których konieczne jest uwzględnienie wartości dziesiętnych. W praktyce, aby zadeklarować zmienną typu float, wystarczy przypisać jej wartość z częścią dziesiętną, na przykład: $cena = 19.99; Warto pamiętać, że w PHP zmienne typu float mogą być nieco niedokładne na skutek sposobu przechowywania liczb w pamięci komputera, co może prowadzić do błędów zaokrągleń, dlatego w krytycznych obliczeniach zaleca się stosowanie typów precyzyjnych lub bibliotek do obliczeń matematycznych.

Pytanie 20

Ile razy zostanie wykonana poniższa pętla w PHP?

for($i = 0; $i < 25; $i += 5) { ... }

A. 26

B. 5

C. 25

D. 0

Pętla for w PHP jest jednym z fundamentalnych narzędzi kontrolnych używanych do wykonywania powtarzających się zadań. W przedstawionym przykładzie pętli mamy następującą składnię: for($i = 0; $i < 25; $i += 5). Pętla rozpoczyna się od wartości początkowej zmiennej $i równej 0, a warunek kontynuacji pętli określa, że $i musi być mniejsze niż 25. W każdym przebiegu pętli zmienna $i zwiększa się o 5. Dzięki tej konstrukcji pętla wykona się dla wartości $i wynoszących kolejno 0, 5, 10, 15 i 20, co oznacza, że pętla zostanie wykonana dokładnie 5 razy. Takie konstrukcje są powszechnie stosowane w programowaniu do iteracyjnego przetwarzania danych, takich jak iterowanie przez tablice lub generowanie ciągów. Warto zwrócić uwagę na dobre praktyki programistyczne, które nakazują klarowność i czytelność kodu, dzięki czemu inni programiści mogą go łatwo zrozumieć i utrzymywać. Projektowanie pętli z precyzyjnie zdefiniowanymi warunkami początkowymi i końcowymi jest kluczowe dla unikania błędów logicznych, takich jak nieskończone pętle lub błędne iteracje. Użycie odpowiednich inkrementacji, jak w tym przypadku $i += 5, pozwala na kontrolowanie tempa i liczby iteracji zgodnie z zamierzonymi celami algorytmu.

Pytanie 21

Który zapis znacznika <meta> jest poprawny pod względem użytych atrybutów?

<meta name="description" content="...">

<meta name="!DOCTYPE">

<meta background="blue">

<meta title="Strona dla hobbystów">

Znacznik <meta> opisuje stronę parą atrybutów name i content, więc poprawny jest <meta name="description" content="..."> - name mówi, o jaką informację chodzi, a content podaje jej treść (tu opis strony dla wyszukiwarek). Zapamiętaj wzorzec: <meta name="..." content="...">.

Pytanie 22

Która wartość tekstowa nie pasuje do podanego w ramce wzorca wyrażenia regularnego?

(([A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,})?)

A. Kasprowicza

B. Jelenia Góra

C. Kowalski

D. Nowakowska-Kowalska

Wyrażenie regularne, które zostało podane w pytaniu, to [A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,}-[A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,}. Wyrażenie to jest używane do walidacji polskich nazwisk, gdzie pierwsza litera musi być dużą literą z zakresu A-Z oraz polskimi znakami diakrytycznymi, następnie muszą występować co najmniej dwa znaki małe, również z zestawu polskich liter. Po pierwszej części, która odpowiada za pierwsze nazwisko, mamy opcjonalny fragment, który zaczyna się od znaku '-', co oznacza, że można podać drugie nazwisko, które także musi spełniać te same warunki. Przykład poprawnych wartości to Kowalski oraz Nowakowska-Kowalska. Wartość 'Jelenia Góra' nie pasuje do tego wzorca, ponieważ zawiera spację, która nie jest dozwolona w tym kontekście. Dodatkowo, spację można interpretować jako rozdzielenie dwóch słów, co wykracza poza przyjęty format. W związku z tym, prawidłowa odpowiedź to 'Jelenia Góra'.

Pytanie 23

Jakie dane zostaną pokazane w wyniku wykonania podanego zapytania SQL na 8 rekordach w tabeli zwierzeta?

SELECT imie FROM zwierzeta
WHERE rodzaj = 2
AND szczepienie = 2016;

id	rodzaj	imie	wlasciciel	szczepienie	opis
1	1	Fafik	Adam Kowalski	2016	problemy z uszami
2	1	Brutus	Anna Wysocka	2016	zapalenie krtani
4	1	Saba	Monika Nowak	2015	antybiotyk
5	1	Alma	Jan Kowalewski	NULL	antybiotyk
6	2	Figaro	Anna Kowalska	NULL	problemy z uszami
7	2	Dika	Katarzyna Kowal	2016	operacja
8	2	Fuks	Jan Nowak	2016	antybiotyk

A. Figaro, Dika, Fuks

B. Dika, Fuks

C. Fafik, Brutus, Dika, Fuks

D. Anna Kowalska, Jan Nowak

W zapytaniu SQL określono, że chcemy wybrać kolumnę 'imie' z tabeli 'zwierzeta' dla rekordów, które spełniają dwa warunki: 'rodzaj' równa się 2 oraz 'szczepienie' równa się 2016. Analizując dane z tabeli, widzimy, że rekordy spełniające oba te kryteria to rekordy o ID 7 i 8, gdzie imiona to 'Dika' i 'Fuks'. Jest to poprawna odpowiedź, ponieważ jedynie te dwa rekordy mają 'rodzaj' równe 2 i 'szczepienie' równe 2016. Takie podejście do zapytań SQL jest zgodne z praktykami branżowymi, które uczą, by precyzyjnie definiować warunki filtrowania danych. Dzięki temu można efektywnie zarządzać danymi i uzyskiwać jedynie te informacje, które są istotne dla bieżącej analizy czy raportu. Warto zauważyć, że zastosowanie logicznej operacji 'AND' jest kluczowe, gdy chcemy, aby wszystkie określone warunki były spełnione jednocześnie. W różnych systemach baz danych, takich jak MySQL czy PostgreSQL, takie zapytania są powszechne i pomagają w utrzymaniu precyzyjnych i wydajnych operacji na danych.

Pytanie 24

Przedstawione zapytanie SELECT wykonane na tabeli przechowującej dane o uczestnikach konkursu ma za zadanie wybrać:

SELECT MAX(wiek) - MIN(wiek) FROM uczestnicy;

A. różnicę wieku pomiędzy najstarszym a najmłodszym uczestnikiem

B. najmłodszy i najstarszy wiek uczestników

C. ilość najstarszych uczestników

D. średnią wartość wieku uczestników

Prawidłowa odpowiedź to różnica wieku pomiędzy najstarszym i najmłodszym uczestnikiem, ponieważ zapytanie SQL wykorzystuje funkcje agregujące MAX oraz MIN na kolumnie wieku. Funkcja MAX(wiek) zwraca najwyższą wartość wieku w zbiorze danych, co odpowiada wiekowi najstarszego uczestnika, podczas gdy MIN(wiek) zwraca najniższą wartość, czyli wiek najmłodszego uczestnika. Różnica tych dwóch wartości daje nam dokładny wynik, przedstawiający zakres wieku w grupie uczestników. Tego typu analizy są niezwykle przydatne w kontekście organizacji zawodów, gdzie zrozumienie różnorodności wiekowej może wpłynąć na planowanie sekcji rywalizacyjnych czy strategii marketingowych. Rekomenduje się, aby w praktyce wykorzystać podobne zapytania do analizy demografii uczestników, co może pomóc w lepszym dostosowaniu wydarzeń do potrzeb grupy docelowej oraz w analizie trendów w uczestnictwie w różnych kategoriach wiekowych.

Pytanie 25

Z przedstawionych tabel Artykuly i Autorzy należy wybrać jedynie nazwiska autorów i tytuły ich artykułów, które zostały ocenione na 5. Kwerenda wybierająca te dane ma postać

A. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5;

B. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy, artykuly WHERE ocena == 5;

C. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id;

D. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = artykuly.id;

Gratulacje! Wybrałeś poprawne zapytanie SQL, które dokładnie odpowiada na postawione pytanie. Zapytanie 'SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5;' jest prawidłowe, bo łączy dwie tabele 'autorzy' i 'artykuly' za pomocą klucza obcego 'autorzy_id' w tabeli 'artykuly'. Dzięki temu uzyskujemy dostęp do nazwisk autorów i tytułów artykułów. Dodatkowo, część 'WHERE ocena = 5' filtruje wyniki tak, aby wyświetlane były tylko te rekordy, gdzie ocena wynosi 5. To jest kluczowy element, który pozwala nam skupić się tylko na tych danych, które są istotne dla pytania. W praktyce, tego typu zapytania pomagają nam w analizie wydajności autorów i jakości artykułów, co jest niezwykle ważne w branży wydawniczej.

Pytanie 26

Jaką wartość zwróci funkcja zoo zdefiniowana w języku C++, wywołana z aktualnym parametrem 3.55

int zao(float x){
     return (x + 0.5);
 }

A. 4.05

B. 3

C. 3.5

D. 4

Dobra robota! Wybrałeś poprawną odpowiedź, która wynosi 4. W języku C++ typy zmiennoprzecinkowe (float) są konwertowane do typów całkowitych (int) poprzez odrzucenie części ułamkowej liczby. W tym przypadku, nawet jeśli wynik działania wewnątrz funkcji wynosi 4.05, po konwersji do typu int, zostaje z tego tylko 4. Jest to dobra praktyka, aby zawsze pamiętać o tym zachowaniu podczas pracy z różnymi typami danych w językach programowania, zwłaszcza jeśli precyzja jest istotna dla twojego kodu. Odrzucenie części ułamkowej może prowadzić do nieoczekiwanych wyników, jeśli nie jest to świadome działanie. Dlatego w języku C++ zaleca się zawsze jasne i precyzyjne określenie typu danych.

Pytanie 27

Instrukcja zapisana w SQL, przedstawiona poniżej, ilustruje kwerendę:

UPDATE katalog SET katalog.cena = [cena]*1.1;

A. krzyżowej

B. aktualizującej

C. usuwającej

D. dołączającej

Odpowiedź "aktualizującej" jest prawidłowa, ponieważ instrukcja SQL, którą przedstawiono, służy do modyfikacji istniejących danych w tabeli. Kwerenda ta używa polecenia UPDATE, które jest standardowym poleceniem w SQL do zmiany wartości w jednej lub wielu kolumnach w wybranych wierszach tabeli. W tym przypadku, kwerenda zwiększa wartość ceny o 10% dla wszystkich rekordów w tabeli 'katalog'. Takie operacje są powszechnie stosowane w zarządzaniu bazami danych, szczególnie w kontekście aktualizacji cen produktów, co jest kluczowe w handlu elektronicznym i zarządzaniu zapasami. Ważne jest również, aby przy każdej aktualizacji danych uwzględnić warunki, jeśli zmiana ma dotyczyć tylko określonych wierszy, co można osiągnąć poprzez dodanie klauzuli WHERE. Ponadto, dobrym nawykiem jest zawsze tworzenie kopii zapasowych danych przed przeprowadzeniem masowych aktualizacji, aby zminimalizować ryzyko utraty informacji.

Pytanie 28

W bazie danych produkt znajdują się artykuły wyprodukowane po 2000 roku, zawierające pola nazwa oraz rok_produkcji. Klauzula SQL wyświetli zestawienie artykułów wyprodukowanych

SELECT * FROM `produkt` WHERE
 SUBSTR(rok_produkcji, 3, 2) = 17;

A. przed rokiem 2017

B. po roku 2017

C. w latach innych niż 2017

D. w roku 2017

To zapytanie SQL, które rozkminiamy, korzysta z funkcji SUBSTR, żeby wyrwać kawałek roku z kolumny rok_produkcji i porównać go z 17. Jasno z tego wynika, że wyciągamy dwie ostatnie cyfry, co odpowiada rokowi 2017. Dlatego odpowiedzi mówiące o innych latach są mylące. Jeśli ktoś myśli, że filtrujemy coś przed 2017, to się myli, bo zapytanie dotyczy końcówki roku, a nie pełnego roku. Są też błędne założenia, że to zapytanie pokazuje lata inne niż 2017. Dlatego warto pamiętać, że SUBSTR jasno mówi, że wybieramy lata kończące się na 17. A jeśli ktoś myśli o latach po 2017, to też jest w błędzie, bo zapytanie nie bierze pod uwagę pełnych lat, a tylko końce. Często ludzie źle interpretują takie zapytania, bo nie uwzględniają funkcji tekstowych, które zmieniają sposób filtrowania danych. Zrozumienie tych niuansów w SQL jest ważne dla przetwarzania i analizy danych. Te błędy mogą się brać z braku dokładnej analizy i zrozumienia użytych funkcji, co zdarza się często nowym użytkownikom SQL. Dobrze jest po prostu testować zapytanie i robić przeglądy kodu w zespole, co wspiera lepsze zrozumienie i użycie zapytań w praktyce.

Pytanie 29

Aby obraz dodany za pomocą kodu HTML był zrozumiały dla programów wspierających osoby niewidome, konieczne jest zdefiniowanie atrybutu

A. sizes

B. border

C. alt

D. src

Atrybut 'alt' w znaczniku <img> jest kluczowy dla dostępności treści internetowych. Jego główną funkcją jest dostarczenie alternatywnego opisu obrazu, który jest odczytywany przez programy wspierające osoby niewidome i niedowidzące, takie jak czytniki ekranu. Dzięki atrybutowi 'alt', użytkownicy, którzy nie mogą zobaczyć obrazu, są w stanie zrozumieć, co on przedstawia. Na przykład, jeśli obrazek przedstawia psa bawiącego się w parku, odpowiednia treść atrybutu 'alt' mogłaby brzmieć: 'Pies bawiący się w parku'. To nie tylko zwiększa dostępność strony, ale również poprawia doświadczenia użytkowników. Zgodnie z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), dostarczenie tekstu alternatywnego dla wszystkich obrazów jest niezbędne do zapewnienia pełnej dostępności treści. Przykład zastosowania: W przypadku strony e-commerce, gdzie obrazy produktów są kluczowe, odpowiednio zdefiniowany atrybut 'alt' pozwala osobom z ograniczeniami wzrokowymi na pełne zrozumienie oferty, co może wpłynąć na ich decyzje zakupowe.

Pytanie 30

Osobistym środkiem ochrony oczu i twarzy jest:

A. osłona z pleksi między stanowiskami

B. fartuch ochronny

C. przyłbica

D. sprzęt filtrujący powietrze

Pozostałe pozycje albo chronią inną część ciała, albo są ochroną zbiorową. Fartuch ochronny zabezpiecza tułów i odzież przed zabrudzeniem czy uszkodzeniem, lecz nie osłania oczu ani twarzy. Sprzęt filtrujący powietrze (np. półmaska) chroni drogi oddechowe, a nie wzrok. Osłona z pleksi między stanowiskami to środek ochrony zbiorowej - zabezpiecza wszystkich pracujących w danym obszarze, a nie pojedynczą osobę. Oczy i twarz indywidualnie chroni przyłbica, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 31

W języku PHPnie ma możliwości

A. przetwarzanie danych z formularzy

B. tworzenie dynamicznej zawartości strony internetowej

C. obróbka informacji przechowywanych w bazie danych

D. zmienianie dynamiczne treści strony HTML w przeglądarce

Odpowiedź dotycząca zmieniania dynamicznej zawartości strony HTML w przeglądarce jest poprawna, ponieważ PHP jest językiem skryptowym działającym po stronie serwera. Oznacza to, że PHP nie jest w stanie bezpośrednio modyfikować zawartości strony HTML po jej załadowaniu w przeglądarce użytkownika. Zamiast tego, PHP generuje HTML, który następnie jest przesyłany do przeglądarki. Dynamiczna zawartość strony może być generowana na podstawie danych z bazy danych lub formularzy, ale wszelkie zmiany w HTML po stronie klienta wymagają użycia języków, które działają po stronie przeglądarki, takich jak JavaScript. Przykładem może być sytuacja, w której użytkownik wypełnia formularz, a dane są przetwarzane przez PHP, które zwraca zaktualizowaną stronę. W przypadku potrzeby dynamicznych zmian, JavaScript może być użyty do manipulacji DOM po załadowaniu strony. Warto również zauważyć, że zgodnie z dobrymi praktykami, powinno się oddzielać logikę serwerową (PHP) od logiki klienckiej (JavaScript), co przyczynia się do lepszej struktury kodu i ułatwia jego utrzymanie.

Pytanie 32

W bazie danych samochodów pole kolor z tabeli samochody przyjmuje wartości kolorów jedynie ze słownika lakier. Aby połączyć tabele samochody i lakier relacją należy, zastosować kwerendę

A. ALTER TABLE samochody
   ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

B. ALTER TABLE samochody
   ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

C. ALTER TABLE samochody
   ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

D. ALTER TABLE lakier
   ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

A. C.

B. D.

C. A.

D. B.

Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ ciało odpowiedzi zawiera prawidłową składnię SQL do połączenia dwóch tabel: 'samochody' i 'lakier'. W przypadku relacji między tabelami, klucz obcy w jednej tabeli odpowiada kluczowi głównemu w drugiej tabeli. W tym przypadku, pole 'kolor' w tabeli 'samochody' jest kluczem obcym, który odwołuje się do klucza głównego w tabeli 'lakier' (założenie: 'lakierId'). W praktyce, połączenie tabel na podstawie relacji między kluczem obcym a kluczem głównym jest fundamentalnym aspektem projektowania bazy danych, umożliwiającym sprawną organizację i odnajdywanie danych. Dobrą praktyką jest utrzymanie integralności referencyjnej, zapewniającej, że relacje między tabelami są zawsze spójne. To z kolei umożliwia realizację zapytań złożonych, które łączą dane z wielu tabel w celu uzyskania potrzebnych informacji.

Pytanie 33

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie 100,200>, należy użyć:

A. if (liczba>100 || liczba<=200)

B. if(liczba>100 && liczba <=200)

C. if(liczba<100 || liczba>=200)

D. if(liczba<100 && liczba<=200)

Aby sprawdzić, czy liczba znajduje się w przedziale od 100 do 200 włącznie w języku JavaScript, należy użyć operatora logicznego AND (&&). Wyrażenie if(liczba > 100 && liczba <= 200) oznacza, że liczba musi być większa niż 100 oraz jednocześnie mniejsza lub równa 200. Przykład: jeśli mamy liczby 150 i 250, to 150 spełnia warunki tego warunku (jest większa od 100 i mniejsza lub równa 200), podczas gdy 250 nie spełnia (jest większa od 200). Kluczowe jest zrozumienie operatorów porównania oraz logicznych w JavaScript. Zgodnie z ECMAScript, językiem, na którym oparty jest JavaScript, użycie operatora AND w tym kontekście jest standardowym podejściem do określenia, czy wartość znajduje się w danym przedziale. Poprawne użycie tych operatorów jest istotne dla logiki programów oraz dostosowywania warunków do różnych sytuacji, co jest niezbędne w codziennej pracy programisty.

Pytanie 34

W SQL polecenie INSERT INTO służy do

A. tworzenia nowej tabeli

B. wprowadzania nowych pól do tabeli

C. dodawania danych do tabeli

D. zmiany rekordów na wskazaną wartość

Wprowadzenie do polecenia INSERT INTO często prowadzi do nieporozumień, szczególnie w kontekście funkcji, jakie pełni w SQL. Nieodpowiednie rozumienie tego polecenia może skutkować błędami w projektowaniu baz danych oraz w wykonywaniu operacji na danych. Na przykład, stwierdzenie, że INSERT INTO aktualizuje rekordy, jest nieprecyzyjne. W rzeczywistości, do aktualizacji istniejących danych używa się polecenia UPDATE, które zmienia wartości w określonych rekordach na podstawie podanych kryteriów. Ponadto, w SQL nie można dodawać nowych pól do tabeli za pomocą INSERT INTO; do tego służy polecenie ALTER TABLE. To ostatnie jest niezbędne, gdyż pozwala na modyfikację struktury tabeli, co jest kluczowe w przypadku zmieniających się wymagań aplikacji. Podobnie, stwierdzenie, że INSERT INTO dodaje tabelę, jest również błędne, ponieważ do tego używa się polecenia CREATE TABLE. Ważne jest, aby zrozumieć, że różne polecenia SQL mają swoje specyficzne zastosowania i nie można ich ze sobą mylić. Typowe błędy myślowe w tym zakresie mogą wynikać z nieznajomości języka SQL lub z braku zrozumienia różnicy pomiędzy operacjami na danych a operacjami na strukturze bazy danych. Zrozumienie tych podstawowych różnic jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi oraz dla poprawnego projektowania baz danych.

Pytanie 35

Zapytanie przedstawione poniżej zwróci wynik:

SELECT COUNT(cena) FROM uslugi;

A. wszystkie wartości cen usług w tabeli

B. liczbę wszystkich cen usług w tabeli

C. sumę wartości cen usług w tabeli

D. średnią wartość cen usług w tabeli

Zapytanie SQL, które zostało przedstawione, korzysta z funkcji agregującej COUNT(), która zlicza ilość wierszy w tabeli, w której znajduje się kolumna 'cena'. W kontekście tego zapytania, COUNT(cena) zbiera wszystkie wartości w kolumnie 'cena', co oznacza, że zwróci liczbę wszystkich wierszy, w których wartość kolumny 'cena' nie jest NULL. Jest to istotne, ponieważ w praktycznych zastosowaniach bazy danych często potrzebujemy znać ilość elementów dostępnych w danym zbiorze danych, co ma kluczowe znaczenie przy analizowaniu danych oraz generowaniu raportów. Na przykład, jeśli prowadzisz firmę oferującą różne usługi, takie zapytanie pozwala Ci szybko określić, ile różnych usług posiadasz w swojej ofercie oraz jakie są ich ceny. Dobrą praktyką jest używanie funkcji COUNT() w połączeniu z klauzulą WHERE, aby dokładnie określić, które wiersze mają być zliczane, co pozwala na bardziej precyzyjne analizy.

Pytanie 36

Fragment kodu w języku PHP przedstawia się następująco (patrz ramka): W wyniku wykonania pętli zostaną wyświetlone liczby

A. 0, 4, 8, 12, 16

B. 0, 4, 8, 12, 16, 20

C. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19

D. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20

Pętla for w PHP to naprawdę podstawowe narzędzie, które pozwala nam w łatwy sposób powtarzać różne operacje na danych. W tej pętli zaczynamy od $i równego 0, a kończymy, kiedy $i osiągnie 20. W każdej iteracji dodajemy 4 do $i, więc wypisujemy liczby od 0 do 20, co 4 jednostki. Super sprawa, jeśli chcemy równomiernie przetwarzać dane. Przykładowo, gdy mamy jakieś tabele z danymi albo potrzebujemy wygenerować wykresy w regularnych odstępach, to taka pętla się przydaje. Stosowanie pętli to też dobra praktyka programistyczna, bo automatyzuje nam powtarzalne zadania, co czyni kod bardziej przejrzystym. Jak zrozumiesz, jak działa ta pętla, to dużo łatwiej będzie ci tworzyć różne algorytmy, co jest super ważne w informatyce.

Pytanie 37

Elementy <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla języka

A. HTML 4.01 Transitional

B. HTML 4.01 Strict

C. HTML 5

D. XHTML 1.1

Odpowiedź HTML 5 jest prawidłowa, ponieważ to właśnie w tej wersji języka HTML wprowadzono nowe semantyczne znaczniki, takie jak <header>, <article>, <section> oraz <footer>. Te znaczniki mają na celu lepsze strukturalne organizowanie treści w dokumentach internetowych, co ułatwia zarówno odczyt zrozumienia przez przeglądarki, jak i poprawia dostępność dla osób korzystających z technologii wspomagających. Na przykład, <header> zazwyczaj zawiera nagłówki i elementy nawigacyjne, podczas gdy <article> służy do oznaczenia niezależnej jednostki treści, np. artykułu prasowego. <section> jest używane do grupowania powiązanych sekcji, a <footer> zawiera informacje takie jak prawa autorskie czy linki do polityki prywatności. Wdrożenie tych znaczników zgodnie z najlepszymi praktykami zwiększa semantykę strony, co jest korzystne dla SEO, a także pozwala na lepsze zrozumienie struktury strony przez roboty indeksujące. HTML 5 jest obecnie standardem w tworzeniu stron internetowych i jego znajomość jest kluczowa dla współczesnych deweloperów.

Pytanie 38

W języku JavaScript zapisano kod, którego wynikiem działania jest

var osoba = prompt("Podaj imię", "Adam");

A. wyświetlenie okna z pustym polem edycyjnym.

B. bezpośrednie wpisanie do zmiennej osoba wartości "Adam".

C. pobranie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam".

D. wyświetlenie okna z polem edycyjnym, w którym jest wpisany domyślny tekst "Adam".

Twoja odpowiedź jest poprawna. W JavaScript metoda prompt() służy do wyświetlenia okna dialogowego z polem tekstowym dla użytkownika. Pierwszy argument metody to wiadomość, która jest wyświetlana w oknie dialogowym, natomiast drugi argument to domyślna wartość, jaka jest wpisana w polu tekstowym. W przypadku podanego kodu, drugi argument to 'Adam', co oznacza, że w polu edycyjnym domyślnie będzie wpisany tekst 'Adam'. Metoda ta jest często stosowana do zbierania od użytkownika informacji w prosty i szybki sposób. Pamiętaj jednak, że nie jest to bezpieczny sposób przekazywania danych, ponieważ informacje wpisane przez użytkownika mogą być łatwo przechwycone przez nieautoryzowane osoby.

Pytanie 39

Który z poniższych kodów stanowi alternatywę dla kodu umieszczonego w ramce?

A. <?php
for($x=2;$x<=54;$x+=2){echo $x." ";}
?>

B. <?php
for($x=2;$x<=56;$x+=2){echo $x." ";}
?>

C. <?php
for($x=1;$x<=55;$x++){echo $x." ";}
?>

D. <?php
for($x=1;$x<=55;$x+=1){echo $x." ";}
?>

W wielu odpowiedziach widać, że nie do końca rozumiesz, jak działają pętle i warunki w PHP. Kod w ramce przyzwoicie wypisuje liczby parzyste od 2 do 54, ale pomija nieparzyste tylko dzięki warunkowi if i continue. Jak masz niepoprawne odpowiedzi, to pojawia się kilka problemów. Na przykład, jak pętla startuje od x=1 i zwiększa x o 1, to wszystkie liczby się drukują, a to nie jest to, co chcesz uzyskać. Zmiana kroku na zwiększanie x o 2 byłaby dobra, ale możesz też mieć za szeroki lub zbyt wąski zakres, tak jak w przypadku, gdy pętla kończy się na 56 zamiast 54. Żeby kod był poprawny, musisz zrozumieć, że każda iteracja musi spełniać konkretny warunek, który rozwiązuje problem. Często mylimy się, myśląc, że drobne zmiany w kodzie, jak zmiana zakresu czy kroku, same z siebie załatwią sprawę. Ważne, żeby przemyśleć, jak zaplanować strukturę pętli i warunków, żeby wszystko działało tak, jak powinno i wykorzystanie zasobów było efektywne.

Pytanie 40

W trakcie obróbki dźwięku, by wyeliminować niepożądane hałasy wynikające z niskiej jakości mikrofonu, należy użyć narzędzia

A. wyciszenia

B. usuwania szumów

C. odgłosów echa

D. obwiedni

Usuwanie szumów to technika, która jest kluczowa w procesie przetwarzania dźwięku, szczególnie w kontekście nagrań audio i transmisji. Działa na zasadzie identyfikacji i eliminacji niepożądanych dźwięków, takich jak szumy tła, które mogą pochodzić z niskiej jakości mikrofonów lub hałaśliwych środowisk. W praktyce, narzędzia do usuwania szumów analizują dźwięk w czasie rzeczywistym lub podczas edycji i wykorzystują algorytmy, które rozpoznają różnice między pożądanym sygnałem (np. głosem) a szumem. Standardy branżowe, takie jak AES67, podkreślają znaczenie czystości dźwięku w transmisji mediów, co sprawia, że eliminacja szumów staje się kluczowym elementem produkcji audio. Przykładowo, w studio nagraniowym, inżynierowie dźwięku często korzystają z wtyczek do usuwania szumów, aby poprawić jakość nagrań wokalnych. Dzięki tym technikom można osiągnąć klarowność i profesjonalny standard nagrań, co jest niezbędne w przemyśle muzycznym, radiowym czy filmowym.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej