Pytanie 1
Pliki specjalne urządzeń, tworzone podczas instalacji sterowników w systemie Linux, są zapisywane w katalogu
A. /var
B. /proc
C. /dev
D. /sbin
W systemach Linux rozróżnienie katalogów systemowych ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i porządku w systemie plików. Często można się pomylić i wybrać katalog /var, bo tam faktycznie zapisuje się sporo dynamicznych danych, takich jak logi, cache czy pliki tymczasowe – ale nie pliki urządzeń. Błąd ten wynika z założenia, że wszystko, co się zmienia dynamicznie, ląduje w /var, a to zdecydowanie nie dotyczy interfejsów sprzętowych. Z kolei katalog /sbin jest przeznaczony na programy systemowe i narzędzia administracyjne, często wykonywane przez root’a, np. do zarządzania systemem plików czy siecią. /sbin nie zawiera żadnych plików urządzeń – tam znajdziesz raczej binaria jak fdisk albo ifconfig. Błędne jest też wskazanie katalogu /proc. To specjalny system plików, który odzwierciedla stan jądra i procesów systemowych, jest cały generowany dynamicznie przez kernel, praktycznie nie zawiera klasycznych plików ani nie obsługuje urządzeń w taki sposób jak /dev. Często myli się /proc z /dev, bo oba są wirtualnymi systemami plików, ale mają zupełnie inne cele: /proc pokazuje procesy i parametry jądra, a /dev służy właśnie do reprezentowania urządzeń. Moim zdaniem to dość powszechne zamieszanie bierze się z pobieżnego poznania struktury linuksowej albo z przyzwyczajeń z systemów Windows, gdzie wszystko wygląda zupełnie inaczej. W Linuksie urządzenia są dostępne przez pliki w /dev, bo pozwala to na jednolity sposób obsługi wejścia/wyjścia, zgodnie ze starą, ale sprawdzoną zasadą uniksową. Warto doczytać o tym, jak działa udev i czym różnią się poszczególne katalogi – to bardzo pomaga przy rozwiązywaniu nietypowych problemów sprzętowych czy konfiguracji systemu.
