Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 20:11
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 20:46

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; } section { float: right; }
B. nav { float: right; }
C. aside {float: left; }
D. nav { float: left; } aside { float: left; }
Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie.

W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie.

Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 2

Aby umieścić kod JavaScript bezpośrednio w dokumencie HTML, należy użyć znacznika:

A.
<js>
B.
<script>
C.
<code>
D.
<style>
Kod JavaScript osadza się w dokumencie wewnątrz znacznika <script>. Wszystko między <script> a </script> przeglądarka traktuje jako kod do wykonania. Tym samym znacznikiem (z atrybutem src) dołącza się też skrypty zewnętrzne. Dlatego do umieszczenia JS w stronie służy <script>.

Pytanie 3

W dokumentacji CMS WordPress znajduje się zdanie:
"Enable comments for this post"
Co oznacza to zdanie?

A. Włącz formatowanie wpisu.
B. Włącz edycję wpisu.
C. Włącz możliwość dodawania komentarzy do wpisu.
D. Włącz publikację wpisu.
Poprawnie – komunikat „Enable comments for this post” w WordPressie oznacza dokładnie włączenie możliwości dodawania komentarzy do konkretnego wpisu. W praktyce jest to po prostu przełącznik, który decyduje, czy pod danym postem będzie widoczny formularz komentowania i lista komentarzy użytkowników. Z mojego doświadczenia to jedna z podstawowych opcji zarządzania interakcją z czytelnikami w systemach CMS. WordPress ma wbudowany system komentarzy i dla każdego wpisu z osobna można zdecydować, czy chcesz dopuścić dyskusję, czy raczej ma to być „statyczna” treść bez opinii użytkowników. Włączenie komentarzy nie wpływa na możliwość edycji, publikacji ani formatowania treści – to zupełnie osobne funkcje. Edycja odbywa się w edytorze blokowym lub klasycznym, publikacja jest kontrolowana przyciskiem „Opublikuj” / „Zaktualizuj”, a formatowanie dotyczy układu tekstu, nagłówków, obrazków, list itd. Włączanie komentarzy to raczej kwestia konfiguracji modułu dyskusji. W dobrych praktykach administracji WordPressa zaleca się świadome zarządzanie komentarzami: włączać je tam, gdzie istotna jest interakcja (np. blog, poradniki, aktualności), a wyłączać na stronach typu regulamin, polityka prywatności czy strony czysto informacyjne. W ustawieniach dyskusji można też ustawić moderację, wymóg zatwierdzania komentarzy, filtrowanie spamu czy ograniczenia dla niezalogowanych. W poważniejszych serwisach często łączy się natywne komentarze WordPressa z dodatkowymi wtyczkami (np. antyspam, integracja z social media), ale podstawowy przełącznik zawsze oznacza to samo: czy ten konkretny wpis ma mieć aktywną sekcję komentarzy, czy nie.

Pytanie 4

Które zapytanie MySQL należy użyć, aby usunąć jedynie pracowników, którzy zarabiają nie mniej niż 500 i nie więcej niż 1000 zł oraz ich miejsce pracy zawiera frazę tx

A. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja > 500 AND pensja < 1000 AND miejsce_pracy LIKE '%tx%';
B. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja BETWEEN 500 AND 1000 OR miejsce_pracy LIKE '%tx%';
C. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja IN (500,1000) AND miejsce_pracy LIKE '*tx*';
D. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja BETWEEN 500 AND 1000 AND miejsce_pracy LIKE '%tx%';
W tym zadaniu widać kilka typowych pułapek związanych z SQL-em: składnią operatora LIKE, doborem zakresu liczbowego oraz użyciem spójników logicznych AND i OR. Zacznijmy od wzorca tekstowego. W MySQL, zgodnie ze standardową składnią SQL, do dopasowań wzorców używa się znaków % i _. Procent oznacza dowolny ciąg znaków, a podkreślnik pojedynczy znak. Natomiast gwiazdka * nie jest prawidłowym wildcardem w operatorze LIKE, więc zapis typu LIKE '*tx*' po prostu nie zadziała tak, jak większość osób intuicyjnie zakłada. To jest częsty błąd u osób, które mieszają składnię SQL z np. wyrażeniami w stylu systemów plików czy niektórych narzędzi linuksowych. Kolejna sprawa to warunki logiczne. W tym poleceniu chodziło o wybranie rekordów, które spełniają oba kryteria jednocześnie: pensja w określonym przedziale i miejsce pracy zawiera „tx”. Użycie operatora OR całkowicie zmienia znaczenie zapytania, bo wtedy wystarczy, że spełniony jest tylko jeden z warunków. W efekcie można by usunąć osoby, które mają odpowiednią pensję, ale w ogóle nie mają „tx” w miejscu pracy, albo odwrotnie – mają „tx” w miejscu pracy, ale zarabiają dużo mniej lub więcej niż zadany zakres. To klasyczny przykład nieprecyzyjnie dobranego spójnika logicznego, który na produkcyjnej bazie może zakończyć się masowym usunięciem nie tych danych, co trzeba. Trzeci problem dotyczy interpretacji zakresu. Operator IN z wartościami (500,1000) nie wybiera przedziału od 500 do 1000, tylko dokładnie dwie wartości: 500 i 1000. To nie ma nic wspólnego z „między 500 a 1000”, więc zadanie nie byłoby zrealizowane. Z drugiej strony użycie warunku pensja > 500 AND pensja < 1000 wyklucza wartości graniczne, czyli 500 i 1000, co jest sprzeczne z opisem „nie mniej niż 500 i nie więcej niż 1000”. Z mojego doświadczenia najczęściej takie błędy wynikają z pośpiechu i nieprzeczytania dokładnie treści zadania. Dobra praktyka jest taka, żeby zawsze świadomie decydować, czy zakres ma być domknięty (BETWEEN) czy otwarty (>, <) oraz żeby testować zapytanie w wersji SELECT przed wykonaniem operacji DELETE albo UPDATE. To pozwala od razu zauważyć, że warunki logiczne albo wzorzec LIKE nie działają tak, jak zakładaliśmy w głowie.

Pytanie 5

Po uruchomieniu kodu PHP

echo date("Y-m");
na ekranie pojawi się bieżąca data w formacie:
A. roku oraz miesiąca
B. dnia i roku
C. dnia, miesiąca, roku
D. tylko roku
Odpowiedź 'rok i miesiąc' jest prawidłowa, ponieważ funkcja 'date' w PHP formatuje datę na podstawie podanego wzorca. W przypadku użycia wzorca 'Y-m', 'Y' oznacza pełny rok (np. 2023), a 'm' oznacza dwucyfrowy miesiąc (np. 03 dla marca). W wyniku działania 'echo date("Y-m");' na ekranie zostanie wyświetlona aktualna data w formacie YYYY-MM, co jest niezwykle przydatne w wielu aplikacjach, takich jak generowanie raportów miesięcznych, archiwizacja danych czy implementacja systemów zarządzania treścią. Użycie tego wzorca jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, które zalecają właściwe formatowanie daty w celu jej późniejszej analizy lub prezentacji. Ponadto, umiejętność manipulacji datami w PHP jest kluczowa w kontekście tworzenia aplikacji webowych, które często wymagają interakcji z użytkownikami w czasie rzeczywistym, a także integracji z bazami danych, gdzie prawidłowe formatowanie daty ma kluczowe znaczenie dla integralności danych.

Pytanie 6

Która z funkcji SQL nie wymaga podania argumentów?

A.
UPPER()
B.
LEN()
C.
YEAR()
D.
NOW()
Pozostałe funkcje potrzebują argumentu. LEN() (w MySQL LENGTH()) wymaga tekstu, by zwrócić jego długość. YEAR() przyjmuje datę i wyciąga z niej rok - bez podania daty nie ma na czym działać. UPPER() potrzebuje napisu, który zamieni na wielkie litery. Wszystkie one operują na przekazanej wartości, podczas gdy NOW() po prostu zwraca aktualny czas bez żadnych danych wejściowych, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 7

Pole autor w tabeli ksiazka jest:

CREATE TABLE ksiazka (
id INT UNSIGNED NOT NULL AUTO_INCREMENT PRIMARY KEY,
tytul VARCHAR(200),
autor SMALLINT UNSIGNED NOT NULL,
CONSTRAINT `dane` FOREIGN KEY (autor) REFERENCES autorzy(id)
);
A. polem typu tekstowego zawierającym informacje o autorze
B. kluczem podstawowym tabeli ksiazka
C. kluczem obcym związanym z tabelą autorzy
D. polem wykorzystanym w relacji z tabelą dane
Pole autor w tabeli ksiazka jest kluczem obcym, co oznacza, że wskazuje na inne pole w innej tabeli - w tym przypadku na pole id w tabeli autorzy. Klucze obce są podstawowym mechanizmem relacyjnych baz danych, który umożliwia tworzenie związków między różnymi tabelami. Dobre praktyki w projektowaniu baz danych sugerują używanie kluczy obcych do zapewnienia integralności referencyjnej, co oznacza, że każde odniesienie do innej tabeli musi wskazywać na istniejący rekord. Dzięki temu unika się problemów z danymi, takich jak tzw. „osierocone” rekordy, które odwołują się do nieistniejących danych. W praktyce, gdy dodajemy nową książkę do tabeli ksiazka, musimy mieć pewność, że istnieje odpowiedni autor w tabeli autorzy. Takie podejście podnosi jakość danych i pozwala na bardziej złożone zapytania SQL, które mogą łączyć informacje z różnych tabel w sposób spójny i logiki. Klucze obce są także kluczowe w kontekście operacji takich jak aktualizacja czy usuwanie danych, ponieważ mogą automatycznie zaktualizować lub usunąć powiązane rekordy, co zapewnia integralność bazy danych.

Pytanie 8

Możliwość utworzenia konta użytkownika jan z hasłem janPass można osiągnąć przy pomocy polecenia

A. CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';
B. CREATE USER 'jan'@'localhost';
C. CREATE USER 'jan'@'localhost' PASSWORD EXPIRE;
D. CREATE USER 'jan'@'%localhost' IDENTIFIED VIA mysql_native_password USING 'janPass';
Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ prawidłowo wykorzystuje składnię polecenia SQL do tworzenia użytkownika w bazie danych MySQL. Polecenie 'CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';' tworzy nowego użytkownika o nazwie 'jan' z hasłem 'janPass', które jest wymagane do autoryzacji. Użycie 'IDENTIFIED BY' jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa, ponieważ pozwala na bezpośrednie zdefiniowanie hasła w momencie tworzenia konta użytkownika. W praktyce, stworzenie użytkownika z odpowiednim hasłem jest kluczowym krokiem w zarządzaniu bazą danych, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa danych. Umożliwia to ograniczenie dostępu do zasobów bazy danych tylko do autoryzowanych użytkowników. Dodatkowo, w codziennej pracy należy regularnie aktualizować hasła użytkowników oraz stosować złożone hasła, aby zwiększyć poziom bezpieczeństwa. Warto również zaznaczyć, że w nowoczesnych wersjach MySQL możliwe jest użycie dodatkowych opcji, takich jak 'REQUIRE SSL', dla podniesienia poziomu zabezpieczeń przy nawiązywaniu połączeń.

Pytanie 9

W bazie danych znajduje się tabela uczniowie, która ma kolumny: imie, nazwisko i klasa. Jakie polecenie SQL należy użyć, aby uzyskać imiona oraz nazwiska uczniów, których nazwiska zaczynają się na literę M?

A. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE 'M%';
B. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko IN 'M%';
C. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko='M%';
D. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko IN 'M%';
Poprawne polecenie SQL to 'SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE 'M%';'. Operator LIKE jest kluczowym elementem języka SQL, który pozwala na wyszukiwanie danych zgodnych z określonym wzorem, gdzie '%' oznacza dowolny ciąg znaków. Użycie tego operatora jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie wyszukiwania danych w relacyjnych bazach danych, umożliwiając elastyczne filtrowanie wyników. W kontekście tego zapytania, operator LIKE skutecznie identyfikuje wszystkie nazwiska, które zaczynają się na literę 'M', co jest szczególnie przydatne w sytuacjach wymagających poszukiwania danych spełniających określone kryteria. Przykładem zastosowania tego zapytania może być generowanie raportów dla nauczycieli, którzy chcą zobaczyć listę uczniów w określonej klasie. Dodatkowo, warto pamiętać, że w przypadku wielu baz danych, operator LIKE jest również wrażliwy na wielkość liter, dlatego warto dostosować zapytanie w zależności od kontekstu, w jakim pracujemy.

Pytanie 10

Którego polecenia JavaScript należy użyć, aby w oknie przeglądarki wyświetliło się okno przedstawione na obrazie?

Ilustracja do pytania
A. document.write(’Ile masz lat?’)
B. alert(’Ile masz lat?’)
C. prompt(’Ile masz lat?’)
D. confirm(’Ile masz lat?’)
Prawidłowo – żeby wyświetlić w przeglądarce okno z polem tekstowym do wpisania odpowiedzi, trzeba użyć funkcji prompt(). W JavaScript wywołanie prompt('Ile masz lat?') powoduje pokazanie natywnego okna dialogowego z komunikatem oraz jednym polem input typu tekstowego. Funkcja zwraca to, co użytkownik wpisze, jako łańcuch znaków (string), albo null, jeśli kliknie „Anuluj”. Dzięki temu od razu możesz przypisać wynik do zmiennej, np.: const wiek = prompt('Ile masz lat?'); i dalej go przetwarzać w skrypcie, np. konwertować na liczbę: const wiekNum = Number(wiek); albo parseInt(wiek, 10). Z mojego doświadczenia prompt() jest często używany w prostych przykładach dydaktycznych, do szybkiego testowania logiki programu, np. pytanie o imię, wiek, hasło dostępu w wersji „demo”. W realnych aplikacjach produkcyjnych raczej unika się prompt(), bo jest mało elastyczny, trudno go ostylować i blokuje interfejs (jest modalny i synchroniczny). Standardem branżowym jest budowanie własnych okien dialogowych w HTML/CSS/JS, np. z użyciem <dialog>, frameworków UI albo bibliotek typu modal. Jednak do nauki podstaw JavaScript, zrozumienia przepływu danych między użytkownikiem a skryptem i pokazania prostych interakcji prompt() jest bardzo wygodny. Warto też pamiętać, że prompt zawsze zwraca tekst, więc jeśli dalej chcesz wykonywać obliczenia, to zgodnie z dobrymi praktykami najpierw jawnie rzutuj go na typ liczbowy i sprawdź, czy użytkownik nie wpisał bzdury (isNaN, walidacja zakresu itp.).

Pytanie 11

W CSS zdefiniowano regułę

input:focus { background-color: LightGreen; }
Kiedy pole edycyjne będzie miało jasnozielone tło?
A. w każdej sytuacji
B. jeśli to pierwsze wystąpienie tego elementu w dokumencie
C. gdy zostanie najechane kursorem (bez kliknięcia)
D. po kliknięciu w nie, gdy jest aktywne do wpisywania tekstu
:focus nie odnosi się do pierwszego wystąpienia elementu ani nie działa „w każdej sytuacji”. Reakcja na samo najechanie kursorem (bez kliknięcia) to :hover, a nie :focus. Jasnozielone tło pojawi się, gdy pole stanie się aktywne do wpisywania tekstu.

Pytanie 12

Gdzie w dokumencie HTML można umieścić kod JavaScript?

A. w <head> i <body>, w znaczniku <script>
B. tylko w <body>, w znaczniku <java>
C. w <head> i <body>, w znaczniku <java>
D. tylko w <head>, w znaczniku <script>
Kod JavaScript umieszcza się w znaczniku <script>, który można wstawić zarówno w <head>, jak i w <body>. Dlatego poprawne jest: w <head> i <body>, w znaczniku <script>.

Pytanie 13

Który typ komunikatu jest przesyłany WYŁĄCZNIE „w dół” - od kierownika do pracownika?

A. zgłaszanie
B. powierzenie zadania
C. uwagi dotyczące polityki organizacji
D. poszukiwanie rozwiązań
Pozostałe komunikaty płyną inaczej. „Zgłaszanie” (np. problemu) idzie „w GÓRĘ”, od pracownika do kierownika. „Poszukiwanie rozwiązań” to zwykle współpraca dwustronna, a „uwagi o polityce organizacji” mogą płynąć w obie strony. Wyłącznie „w dół” idzie powierzenie zadania.

Pytanie 14

W języku JavaScript zdefiniowano funkcję o nazwie liczba_max, która porównuje trzy liczby naturalne przekazane jako argumenty i zwraca największą z nich. Prawidłowa forma wywołania tej funkcji, razem z przypisaniem jej wyniku, powinna wyglądać następująco

A. liczba_max(a, b, c) = wynik;
B. var wynik = liczba_max(a, b, c);
C. liczba_max(a, b, c);
D. liczba_max(a, b, c, wynik);
Wywołanie funkcji 'liczba_max' w postaci 'var wynik = liczba_max(a, b, c);' jest prawidłowe, ponieważ stosuje syntaksę języka JavaScript do przypisania wartości zwróconej przez funkcję do zmiennej. Zdefiniowana funkcja 'liczba_max' przyjmuje trzy argumenty, które są porównywane, a maksymalna z nich jest zwracana jako wynik. W tym przypadku 'var wynik' tworzy nową zmienną, która przechowuje tę wartość, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, gdzie wyniki operacji są przypisywane do zmiennych dla dalszego wykorzystania. Użycie 'var' (lub 'let', 'const' w nowszych wersjach JavaScript) jest kluczowe, aby jasno określić zakres zmiennej. Przykładowo, jeśli a = 5, b = 10, c = 3, to po wywołaniu 'var wynik = liczba_max(a, b, c);', zmienna 'wynik' będzie miała wartość 10. Tego typu konstrukcje są podstawą programowania w JavaScript i są niezwykle przydatne w tworzeniu dynamicznych aplikacji webowych, gdzie operacje na danych są na porządku dziennym.

Pytanie 15

Jakie znaczniki należy zastosować, aby umieścić kod w języku PHP w pliku z rozszerzeniem .php?

A.
<php ... />
B.
<?php>...<php?>
C.
<?php ... ?>
D.
<php> ... </php>
Atrybut w bazie danych to nazwana KOLUMNA tabeli, opisująca jedną określoną cechę obiektu (encji) - np. w tabeli „Uczeń” atrybutami są „imię”, „nazwisko”, „klasa”. Każda krotka (wiersz) ma dla danego atrybutu konkretną wartość. Dlatego atrybut to nazwana kolumna opisująca cechę.

Pytanie 16

Jakie dane zostaną wybrane po wykonaniu poniższej kwerendy na pokazanych rekordach?

SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE "2%4";

idmarkamodelrocznik
1FiatPunto2016
2FiatPunto2002
3FiatPunto2007
4OpelCorsa2016
5OpelAstra2003
6ToyotaCorolla2016
7ToyotaCorolla2014
8ToyotaYaris2004
A. Wszystkie id
B. Pole id równe 7 oraz 8
C. Tylko id równe 8
D. Brak danych
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ zapytanie SQL SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE '2_4'; filtruje rekordy, które mają w kolumnie rocznik wartość z drugą cyfrą równą '2' i czwartą cyfrą równą '4'. W złożonym zapytaniu SQL zastosowano operator LIKE z użyciem symbolu podkreślenia (_) jako symbolu zastępczego dla pojedynczego znaku. To oznacza, że szukamy dowolnego roku, który zaczyna się od cyfry '2', ma dowolną cyfrę na drugiej pozycji i cyfrę '4' na ostatniej pozycji. Praktycznie oznacza to, że wybierane są identyfikatory pojazdów, które mają rocznik odpowiadający temu wzorcowi. W dostarczonym zbiorze danych tylko rekordy o id 7 i 8 spełniają ten warunek, ponieważ rocznik to 2014 i 2004. Tego rodzaju konstrukcja SQL jest użyteczna w sytuacjach, gdy potrzebujemy selektywnie uzyskać dane na podstawie wzorców. Operator LIKE jest bardzo efektywny w analizie danych tekstowych w bazach danych np. w raportach analitycznych gdzie kluczowe jest wyszukiwanie na podstawie wzorców. Warto zaznaczyć, że takie podejście jest zgodne ze standardami SQL, ułatwiającymi zarządzanie i filtrowanie danych w złożonych systemach bazodanowych.

Pytanie 17

Jaki typ danych w MySQL należy zastosować, aby w jednym polu zapisać zarówno datę, jak i czas?

A. YEAR
B. DATE
C. BOOLEAN
D. TIMESTAMP
Odpowiedzi DATE, YEAR i BOOLEAN są niewłaściwe w kontekście przechowywania zarówno daty, jak i czasu w bazie danych MySQL. DATE jest typem danych, który przechowuje tylko datę, bez informacji o godzinie. Użycie DATE oznaczałoby utratę ważnych informacji o czasie, co może być istotne w wielu aplikacjach, na przykład w systemach rejestracji zdarzeń. YEAR, z kolei, jest ograniczonym typem danych, który służy jedynie do przechowywania roku. Oznacza to, że nie może być użyty do rejestrowania pełnej daty ani czasu, co jest niewystarczające w przypadku wielu praktycznych zastosowań. BOOLEAN to typ danych, który przechowuje jedynie wartości logiczne (prawda/fałsz) i nie ma zastosowania w kontekście daty i czasu. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do wyboru niewłaściwych typów danych, obejmują myślenie, że daty i czasy można zrealizować oddzielnie, co w praktyce może prowadzić do problemów z synchronizacją i zarządzaniem danymi. Właściwe rozumienie dostępnych typów danych w MySQL jest kluczowe dla efektywnego projektowania baz danych i zapewnienia ich integralności.

Pytanie 18

DOM udostępnia metody i właściwości, które w języku JavaScript umożliwiają:

A. wysłanie danych formularza bezpośrednio do bazy danych
B. wykonywanie operacji na zmiennych liczbowych
C. manipulowanie łańcuchami znaków zadeklarowanymi w kodzie
D. pobieranie i modyfikowanie elementów wyświetlonej strony
Pozostałe odpowiedzi dotyczą rzeczy niezwiązanych z DOM. Manipulowanie łańcuchami znaków zapewniają wbudowane metody typu string (np. length, slice()), a nie DOM. Wysłanie danych formularza do bazy danych realizuje kod po stronie serwera (np. PHP) - przeglądarkowy DOM nie ma bezpośredniego dostępu do bazy. Operacje na zmiennych liczbowych to podstawowe działania języka, dostępne niezależnie od dokumentu. DOM służy do odczytywania i zmieniania elementów wyświetlonej strony, dlatego to ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 19

W języku JavaScript, funkcja Math.pow() wykorzystuje się do obliczenia

A. pierwiastka kwadratowego liczby
B. wartości bezwzględnej liczby
C. wartości przybliżonej liczby
D. potęgi liczby
Funkcja Math.pow() w JavaScript służy do obliczania potęgi liczby, co oznacza, że można jej użyć do podnoszenia liczby do wybranej potęgi. Poprawna składnia tej funkcji to Math.pow(base, exponent), gdzie 'base' to liczba, którą chcemy podnieść do potęgi, a 'exponent' to wykładnik. Na przykład, aby obliczyć 2 do potęgi 3, używamy Math.pow(2, 3), co zwraca 8. Ta funkcja jest niezwykle przydatna w różnych kontekstach programistycznych, takich jak obliczenia matematyczne, grafika komputerowa, czy modelowanie rzeczywistych zjawisk. W praktyce, korzystając z Math.pow(), można zrealizować wiele bardziej zaawansowanych obliczeń, takich jak obliczanie wartości funkcji wygładzających, symulacji fizycznych czy operacji na danych statystycznych. Kluczowe jest, aby pamiętać, że w JavaScript dostępne są również operator potęgowania (**), wprowadzony w ECMAScript 2016, co czyni kod bardziej czytelnym, na przykład 2 ** 3 również zwraca 8. Warto być świadomym tych narzędzi, aby optymalizować i upraszczać kod w swoich projektach.

Pytanie 20

Tablica tab[] jest wypełniona dowolnymi liczbami całkowitymi. Jaka wartość znajdzie się w zmiennej zm2 po wykonaniu prezentowanego fragmentu kodu?

int tab[10];
int zm1 = 0;
double zm2 = 0;

for (int i=0; i < 10; i++)
{
  zm1 = zm1 + tab[i];
}
zm2 = zm1 / 10;
A. Suma elementów tablicy.
B. Średnia geometryczna liczb od 0 do 9.
C. Średnia arytmetyczna elementów tablicy.
D. Suma liczb od 1 do 10.
Wynik zmiennej zm2 w przedstawionym kodzie to średnia arytmetyczna wartości znajdujących się w tablicy tab. Proces obliczania średniej arytmetycznej polega na zsumowaniu wszystkich elementów tablicy i podzieleniu tej sumy przez liczbę elementów. W tym przypadku zmienna zm1 akumuluje sumę wszystkich wartości tablicy tab, a następnie zmienna zm2 jest obliczana jako zm1 podzielone przez 10, co odpowiada liczbie elementów w tablicy. To podejście jest zgodne z dobrą praktyką programistyczną, ponieważ umożliwia efektywne obliczenie średniej, co jest powszechnie stosowane w analizie danych. W praktycznych zastosowaniach, takich jak przetwarzanie danych finansowych czy naukowych, umiejętność obliczania średnich jest kluczowa, umożliwiając podejmowanie świadomych decyzji na podstawie statystyk. Dodatkowo, warto zauważyć, że dla tablicy różnych typów danych, takich jak float czy double, technika obliczania średniej pozostaje taka sama, aczkolwiek wymaga uwzględnienia precyzji obliczeń.

Pytanie 21

Po zrealizowaniu przedstawionego fragmentu kodu w języku C/C++ do zmiennej o nazwie zmienna2 przypisany zostanie

int zmienna1 = 158; int *zmienna2 = &zmienna1;
A. przypisany adres zmiennej o nazwie zmienna1
B. przypisana zamieniona na łańcuch wartość, która jest przechowywana w zmienna1
C. przypisana ta sama wartość, która jest przechowywana w zmienna1
D. przypisana liczba w kodzie binarnym odpowiadająca wartości, która jest przechowywana w zmienna1
W odpowiedziach 2, 3 i 4 pojawiają się błędne interpretacje tego, co właściwie dzieje się w kodzie. Odpowiedź 2 sugeruje, że zmienna2 otrzyma tę samą wartość, co zmienna1, co jest błędne, ponieważ zmienna2 jest wskaźnikiem, a nie zmienną przechowującą wartość. W C/C++ wskaźnik przechowuje adres, a nie samą wartość. Odpowiedź 3 zakłada, że wartość przechowywana w zmienna1 zostanie przekształcona na łańcuch, co jest również niepoprawne. Wskaźniki nie dokonują automatycznych konwersji wartości na inne typy, a operator '&' zwraca adres zmiennej, a nie jej wartość. Wreszcie, odpowiedź 4 sugeruje, że zmienna2 otrzyma liczbę binarną odpowiadającą wartości zmiennej zmienna1. To również jest nieprawdziwe, ponieważ adres pamięci jest reprezentowany w systemie heksadecymalnym lub dziesiętnym, a nie binarnym. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych wniosków często wynikają z niewłaściwego zrozumienia różnicy między wartością a adresem w kontekście wskaźników. Zrozumienie tego rozróżnienia jest kluczowe dla efektywnego programowania w C/C++ i unikania problemów z zarządzaniem pamięcią.

Pytanie 22

Wykonano następującą kwerendę SQL na tabeli dania, której wiersze zostały pokazane na obrazie:

SELECT * FROM dania WHERE typ < 3 AND cena < 30 LIMIT 5;
Ile wierszy wybierze ta kwerenda?

idtypnazwacena
11Gazpacho20
21Krem z warzyw25
31Gulaszowa ostra30
42Kaczka i owoc30
52Kurczak pieczony40
62wieprzowy przysmak35
72Mintaj w panierce30
82Alle kotlet30
93Owoce morza20
103Grzybki, warzywka, sos15
113Orzechy i chipsy10
123Tatar i jajo15
133Bukiet warzyw10
A. 13
B. 8
C. 5
D. 2
Gratulacje, dobrze sobie poradziłeś z tym pytaniem! Wykonanie kwerendy SELECT na tabeli danych, oznacza wybieranie konkretnych wierszy z tej tabeli, które spełniają określone kryteria. Kwerendy SQL są podstawowym narzędziem w zarządzaniu bazami danych, a ich zrozumienie jest kluczowe dla efektywnej pracy z danymi. W tym przypadku, kwerenda SELECT wybrała 2 wiersze - jest to prawidłowa odpowiedź. W praktyce, mogłoby to oznaczać na przykład wybranie z bazy danych informacji o dwóch klientach, którzy spełnili określone kryteria. Ważne jest, aby pamiętać, że liczba wybranych wierszy zależy od kryteriów, które określamy w kwerendzie. W SQL mamy wiele możliwości filtrowania i sortowania danych, co pozwala na efektywne zarządzanie informacjami. Dobra praktyka to dokładne zrozumienie działania kwerendy, zanim zostanie ona wykonana na dużej ilości danych.

Pytanie 23

Jaką formę przybierze data po wykonaniu poniższego kodu PHP?

<?php
echo date('l, dS F Y');
?>
A. 10, Monday July 2017
B. Monday, 10th July 2017
C. Monday, 10th July 17
D. Monday, 10 July 2017
W tym przykładzie funkcja date() w PHP przyjmuje ciąg znaków 'l dS F Y' jako parametr formatowania, co determinuje sposób wyświetlenia daty. Znak 'l' reprezentuje pełną nazwę dnia tygodnia, co w przypadku poniedziałku da 'Monday'. 'd' to dwucyfrowa reprezentacja dnia miesiąca, dodając 'S' uzyskujemy jego wersję z angielskim sufiksem porządkowym, np. '10th', co jest zgodne z odpowiedzią. 'F' reprezentuje pełną nazwę miesiąca, czyli 'July', a 'Y' to pełny rok, czyli '2017'. Kombinacja tych formatów pozwala na uzyskanie czytelnej i zgodnej ze standardami reprezentacji daty w języku angielskim, co jest często wykorzystywane w międzynarodowych projektach webowych. Takie formatowanie jest nie tylko intuicyjne dla użytkowników, ale także zgodne z dobrymi praktykami w zakresie czytelności i użyteczności w aplikacjach internetowych. PHP umożliwia elastyczne formatowanie dat, co jest bardzo przydatne w kontekście globalnych aplikacji wymagających różnych lokalizacji.

Pytanie 24

Którego polecenia SQL użyć, aby usunąć CAŁĄ tabelę (wraz ze strukturą)?

A.
DROP TABLE
B.
DELETE
C.
TRUNCATE TABLE
D.
UNIQUE
Aby usunąć CAŁĄ tabelę wraz ze strukturą, używa się DROP TABLE - kasuje definicję tabeli i wszystkie dane. Dlatego poprawne jest DROP TABLE.

Pytanie 25

Aby uzyskać płynne przejście pomiędzy dwoma kolorami w grafice, należy zastosować:

A. filtr szumu
B. gradient
C. pikselizację
D. antyaliasing
Pozostałe pojęcia dotyczą innych operacji na obrazie. Antyaliasing wygładza „schodki” na ukośnych krawędziach, mieszając kolory tylko na ich granicy - nie tworzy rozciągniętego przejścia barw. Filtr szumu pracuje na ziarnistości: dodaje lub usuwa losowe zakłócenia, co z płynnym przejściem kolorów nie ma związku. Pikselizacja celowo powiększa piksele, by ukryć szczegóły, więc raczej psuje gładkość, niż ją tworzy. Płynne przejście jednego koloru w drugi daje gradient, dlatego to on jest poprawną odpowiedzią.

Pytanie 26

Przedstawiono fragment kodu HTML, który nie waliduje się poprawnie. Błąd walidacji tego fragmentu kodu będzie dotyczył:

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
    <title>Test</title>
</head>
<body>
    <img src="/obraz.gif alt="Obrazek">
    <h1>Rozdział 1</h1>
    <p>To jest tekst paragrafu, ...</p>
    <br>
    <img src="/obraz.gif" alt="Obrazek">
</body>
</html>
A. braku cudzysłowu
B. powtórzenia nazwy pliku graficznego
C. niedomknięcia znacznika <span class="code-text">br</span>
D. niedomknięcia znacznika <span class="code-text">img</span>
Fragment kodu HTML zawiera istotny błąd, który polega na braku cudzysłowu w atrybucie 'src' znacznika 'img'. Poprawna składnia wymaga, aby wszystkie wartości atrybutów były otoczone cudzysłowami, zarówno pojedynczymi, jak i podwójnymi. W tym przypadku występuje problem w linii, gdzie atrybut 'src' ma przypisaną wartość '/obraz.gif', ale brakuje zamykającego cudzysłowu, co powoduje, że przeglądarka może niepoprawnie interpretować ten fragment kodu. Aby poprawić kod, należy dodać cudzysłów, co zapewni zgodność z normami HTML, takimi jak W3C. Przykładowo, poprawny zapis powinien wyglądać następująco: <img src="/obraz.gif" alt="Obrazek">. Walidacja kodu HTML jest kluczowa, ponieważ umożliwia uniknięcie problemów z wyświetlaniem strony oraz zapewnia lepszą dostępność treści dla użytkowników oraz robotów wyszukiwarek. Użycie odpowiednich znaczników oraz poprawna składnia sprzyja również lepszym wynikom SEO, co jest istotne w kontekście widoczności w Internecie.

Pytanie 27

Aby nałożyć na zdjęcie półprzezroczysty znak wodny (logo prześwitujące przez obraz), należy:

A. wykorzystać kanał alfa
B. odpowiednio przyciąć obraz
C. zastosować filtr Gaussa
D. poprawić nasycenie kolorów
Półprzezroczystość daje kanał alfa, a nie inne operacje. Nasycenie zmienia intensywność barw, przycięcie kadruje obraz, a filtr Gaussa rozmywa - żadne nie czyni warstwy prześwitującą. Trzeba wykorzystać kanał alfa.

Pytanie 28

Znacznik <strong> tekst</strong> w HTML będzie ukazywany przez przeglądarkę w identyczny sposób, jak znacznik

A. <b>tekst</b>
B. <big>tekst</big>
C. <sub>tekst</sub>
D. <h1>tekst</h1>
Znacznik <strong> w języku HTML jest używany do oznaczania tekstu, który ma być wyświetlany w sposób wyróżniony, co sugeruje jego większe znaczenie, natomiast znacznik <b> jest używany tylko do pogrubienia tekstu, bez dodatkowego kontekstu semantycznego. Oba znaczniki są wizualnie identyczne w większości przeglądarek, co powoduje, że można je stosować zamiennie w niektórych przypadkach. Jednakże, zgodnie z najnowszymi standardami HTML, zaleca się używanie <strong> dla tekstu, który ma większe znaczenie, ponieważ to pomaga w SEO i dostępności. Na przykład, tekst umieszczony w znaczniku <strong> może być lepiej interpretowany przez technologie wspomagające, takie jak czytniki ekranu, co czyni go bardziej dostępnym dla osób z niepełnosprawnościami. Przykład użycia: <strong>ważne informacje</strong> w odróżnieniu od <b>ważne informacje</b>, gdzie znaczenie semantyczne jest pominięte. Dlatego, mimo że wizualnie nie widać różnicy, semantyka HTML jest kluczowym aspektem, który wpływa na sposób, w jaki treść jest interpretowana i przetwarzana przez różnorodne systemy.

Pytanie 29

Który atrybut należy wstawić w miejsce kropek, aby przeglądarka wyświetliła komunikat o błędzie w przypadku kliknięcia przycisku "Zapisz" bez wypełnionego pola nazwisko?

<form action="/skrypt.php" method="post">
  <input type="text" name="nazwisko" ...>
  <input type="submit" value="Zapisz">
</form>
A. pattern
B. required
C. checked
D. disable
W tym zadaniu chodzi o wbudowaną walidację formularza w HTML, a dokładniej o to, żeby przeglądarka sama z siebie zablokowała wysłanie formularza, gdy pole nazwisko jest puste. Kluczowe jest zrozumienie, które atrybuty faktycznie wpływają na walidację, a które tylko zmieniają zachowanie lub wygląd elementu.
Atrybut „disable” brzmi podobnie do „disabled”, więc część osób może go kojarzyć z blokowaniem pola lub przycisku. Problem w tym, że poprawny atrybut HTML to „disabled”, a nie „disable”. Po drugie, disabled nie służy do wymuszania wypełnienia pola, tylko wręcz przeciwnie – całkowicie je wyłącza z użycia. Pole disabled nie jest edytowalne i w ogóle nie jest wysyłane z formularzem, więc absolutnie nie nadaje się do sprawdzania, czy użytkownik coś wpisał.
„Pattern” to już coś związanego z walidacją, ale działa inaczej niż required. Pattern przyjmuje wyrażenie regularne i sprawdza poprawność formatu wprowadzonej wartości, ale tylko wtedy, gdy w polu coś jest wpisane. Jeżeli pole jest puste i nie ma atrybutu required, przeglądarka uzna to za poprawne i formularz zostanie wysłany bez żadnego ostrzeżenia. Pattern nadaje się np. do weryfikacji numeru telefonu, kodu pocztowego czy konkretnego formatu identyfikatora, ale nie wymusza samo w sobie obowiązkowego wypełnienia.
Atrybut „checked” z kolei dotyczy zupełnie innego typu elementów formularza. Używa się go wyłącznie przy input type="checkbox" oraz input type="radio", aby zaznaczyć domyślnie daną opcję. Nie ma on żadnego wpływu na pola tekstowe typu text. Wstawienie checked do input type="text" jest po prostu błędem semantycznym i nie wywoła żadnego efektu walidacyjnego.
Typowym błędem myślowym przy tym pytaniu jest mieszanie pojęć: „coś blokuje” z „coś wymusza”. Required nie blokuje pola, tylko blokuje wysłanie formularza, jeśli pole jest puste. Disabled blokuje pole, ale nie ma nic wspólnego z wymaganiem danych. Pattern sprawdza format, ale nie wymusza istnienia wartości. Checked ustawia stan zaznaczenia, a nie obowiązkowość. Właśnie dlatego jedynym poprawnym atrybutem, który informuje przeglądarkę, że dane pole musi być wypełnione przed wysłaniem formularza, jest „required”.

Pytanie 30

Hermetyzacja to zasada programowania obiektowego mówiąca o tym, że

A. klasy mogą mieć zdefiniowane metody wirtualne, które są implementowane w pochodnych klasach.
B. klasy mogą współdzielić ze sobą funkcjonalność.
C. pola i metody wykorzystywane tylko przez daną klasę są ograniczane zasięgiem private lub protected.
D. typy pól w klasach/obiektach mogą być dynamicznie zmieniane w zależności od danych im przypisywanych.
Poprawnie – hermetyzacja (encapsulation) w programowaniu obiektowym polega właśnie na ukrywaniu szczegółów implementacji klasy i ograniczaniu dostępu do pól oraz metod, które nie powinny być widoczne na zewnątrz. W praktyce oznacza to stosowanie modyfikatorów dostępu takich jak private i protected do elementów, które są wykorzystywane tylko wewnątrz danej klasy lub hierarchii dziedziczenia. Kod zewnętrzny widzi wtedy tylko to, co jest wystawione jako public, czyli oficjalny interfejs klasy. Z mojego doświadczenia to jest jedna z kluczowych rzeczy, która odróżnia „klepanie kodu” od pisania rozsądnie zaprojektowanego oprogramowania. Dzięki hermetyzacji można bezpiecznie zmieniać wnętrze klasy (np. sposób przechowywania danych, algorytmy) bez psucia kodu, który z tej klasy korzysta. Przykład: w klasie KontoBankowe pola takie jak saldo, numer konta czy historia operacji powinny być private, a dostęp do nich powinien odbywać się przez metody typu wplac(), wyplac(), pobierzSaldo(). Użytkownik klasy nie ma prawa bezpośrednio ustawiać salda, bo mógłby ominąć logikę biznesową, np. sprawdzanie limitu czy blokady konta. W językach takich jak Java, C++, C#, ale też w nowoczesnym TypeScript czy w podejściu obiektowym w PHP i JavaScript, dobre praktyki mówią jasno: pola klasy domyślnie robimy prywatne, a udostępniamy tylko to, co naprawdę musi być publiczne. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych zasad SOLID (dokładniej – silnie się z nimi łączy), bo wymusza tworzenie małych, spójnych i bezpiecznych interfejsów. W większych projektach webowych, np. w aplikacjach backendowych w PHP lub JS/TS, brak hermetyzacji szybko kończy się „makaronem zależności”, gdzie jedna zmiana w polu klasy rozwala pół systemu. Dlatego branżowo uznaje się hermetyzację za absolutny standard projektowania obiektowego, a łamanie jej za klasyczny „code smell”.

Pytanie 31

Jakie skutki przynosi wielokrotne uruchomienie poniższego kodu PHP?

if (!isset($_COOKIE["ciastko"]) 
 $zm = 1; 
 else 
 $zm = intval($_COOKIE["ciastko"]) + 1; 
setcookie("ciastko", $zm);
A. Przechowywanie informacji w ciasteczku tylko przy pierwszym otwarciu strony.
B. Zapisywanie wartości 1 w ciasteczku przy każdym odświeżeniu strony.
C. Pokazanie ciasteczka z wartością zmiennej.
D. Liczenie liczby wejść na stronę.
Błędne odpowiedzi wskazują na zrozumienie podstawowych operacji związanych z ciasteczkami, ale nie uchwycają ich rzeczywistego zastosowania w kontekście analizy odwiedzin. Pierwsza z niepoprawnych opcji, dotycząca wyświetlenia ciasteczka z zapisaną zmienną, myli pojęcie z jego funkcją. Kod nie posiada żadnych instrukcji wyświetlania, a jedynie operuje na danych, które są zapisywane w ciasteczkach. Takie nieporozumienie jest powszechne wśród początkujących programistów, którzy mogą sądzić, że operacje na ciasteczkach automatycznie wiążą się z ich prezentacją użytkownikowi. Druga z opcji sugeruje, że ciasteczko jest ustawiane na wartość 1 przy każdym odświeżeniu strony, co jest nieprawidłowe. W rzeczywistości, wartość ciasteczka jest zwiększana z każdym odwiedzeniem, co oznacza, że wartość 1 jest przypisywana tylko przy pierwszym wejściu. To błędne zrozumienie działania ciasteczek prowadzi do mylnych konkluzji na temat ich zastosowania. Ostatnia propozycja sugeruje, że dane są zapisywane jedynie przy pierwszym uruchomieniu strony, co jest fałszywe, ponieważ aktualizacja ciasteczka zachodzi przy każdym nowym odczycie, a nie tylko przy pierwszym dostępie. Zrozumienie, jak działa mechanizm ciasteczek, jest kluczowe dla prawidłowego ich wykorzystania i analizy interakcji użytkownika z witryną.

Pytanie 32

W kodzie CSS użyto stylizacji dla elementu listy, a żadne inne reguły CSS nie zostały ustalone. To zastosowane formatowanie spowoduje, że

Ilustracja do pytania
A. po najechaniu myszką na element listy, kolor tekstu zmieni się na Maroon
B. tekst wszystkich elementów listy będzie miał kolor Maroon
C. tekst wszystkich elementów, którym nadano id „hover”, będzie w kolorze Maroon
D. kolor Maroon obejmie co drugi element listy
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ selektor CSS li:hover odnosi się do elementów listy, które zmieniają swój styl po najechaniu kursorem. W tym przypadku zmiana dotyczy koloru tekstu, który stanie się maroon. Selektor :hover jest pseudoklasą w CSS, która odpowiada za zmiany stylu elementu, gdy użytkownik umieści nad nim kursor. Jest to powszechnie stosowana technika w projektowaniu interaktywnych i przyjaznych dla użytkownika stron internetowych, umożliwiająca na przykład wizualne podkreślenie linków lub elementów menu. Dzięki zastosowaniu takiego selektora, projektanci mogą tworzyć dynamiczne efekty, które reagują na działania użytkownika, co zwiększa atrakcyjność wizualną i funkcjonalność strony. Dobre praktyki zalecają używanie pseudoklas jak :hover do poprawy interakcji użytkownika z interfejsem, a także do zapewnienia spójności z innymi elementami strony, które mogą również reagować na najechanie kursorem. Warto także pamiętać o dostępności, zapewniając alternatywne sposoby na interakcję z elementami, np. dla urządzeń dotykowych.

Pytanie 33

W podanym przykładzie pseudoklasa hover spowoduje, że styl pogrubiony zostanie zastosowany

Ilustracja do pytania
A. dla każdego odnośnika bez względu na jego aktualny stan
B. odnośnikowi, gdy kursor myszy na nim spocznie
C. dla wszystkich nieodwiedzonych odnośników
D. dla wszystkich odwiedzonych odnośników
Pseudoklasa hover w CSS jest stosowana do definiowania stylu elementu, gdy użytkownik umieszcza nad nim kursor myszy. W kontekście odnośników, stosowanie pseudoklasy hover pozwala na dynamiczne dostosowywanie ich wyglądu, co jest kluczowe dla poprawy interaktywności i użyteczności stron internetowych. W przykładzie a:hover { font-weight: bold; } styl pogrubiony zostanie zastosowany do odnośnika, gdy użytkownik najedzie na niego kursorem myszy. Jest to częsta praktyka w projektowaniu stron, która pomaga użytkownikom łatwiej identyfikować aktywne elementy nawigacyjne. Standardy sieciowe, takie jak W3C, rekomendują stosowanie takich interakcji w celu poprawy doświadczenia użytkownika. Praktyczne zastosowanie pseudoklasy hover jest szerokie, od prostych efektów wizualnych, po skomplikowane animacje i przejścia. Ważne jest jednak, aby pamiętać o zapewnieniu alternatywnych metod interakcji dla użytkowników korzystających z urządzeń dotykowych, gdzie hover nie jest obsługiwany. Zrozumienie i właściwe stosowanie pseudoklas w CSS jest podstawą tworzenia nowoczesnych i dostępnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 34

Celem testów związanych ze skalowalnością oprogramowania jest ocena, czy aplikacja

A. posiada odpowiednią funkcjonalność
B. potrafi funkcjonować przy założonym i wyższym obciążeniu
C. jest chroniona przed nieautoryzowanymi operacjami, np. dzieleniem przez zero
D. jest właściwie udokumentowana
Twoja odpowiedź o funkcjonalności aplikacji i unikaniu błędów, jak dzielenie przez zero, nie do końca odnosi się do testów skalowalności. Właściwie, kluczowym punktem w testach skalowalności jest to, jak system radzi sobie z większym obciążeniem. Funkcjonalność trochę dotyczy tego, co aplikacja umie, ale to nie to samo co skalowanie. Posiadanie dobrej dokumentacji jest istotne, ale nie wpływa na to, jak aplikacja reaguje na rosnące obciążenie. Owszem, zabezpieczenia są ważnym elementem, żeby system był stabilny, ale to właśnie nie ma wiele wspólnego z zagadnieniem skalowalności. Myślę, że część osób myli różne aspekty, takie jak funkcjonalność z wydajnością i zabezpieczeniami. Ważne, żeby umieć je oddzielać i wiedzieć, jak każdy z tych elementów wpływa na ogólną jakość aplikacji w obliczu zmieniającego się zapotrzebowania.

Pytanie 35

Który selektor sformatuje jednocześnie akapity z klasą „tekst” oraz element blokowy o ID „obrazki”?

A.
p#tekst + div.obrazki
B.
p.tekst, div#obrazki
C.
p#tekst, div.obrazki
D.
p.tekst + div#obrazki
Pozostałe warianty mylą symbole lub relację. Zapisy p#tekst i div.obrazki mają ZAMIENIONE oznaczenia (kropka to klasa, krzyżyk to id), więc trafiłyby w inne elementy. Znak + to selektor SĄSIADA (element zaraz po innym), a nie sposób na „oba naraz”. Grupowanie zapewnia przecinek: p.tekst, div#obrazki.

Pytanie 36

Wyrażenie JavaScript:

document.write(5==='5');
Co zostanie wyświetlone?
A. false
B. true
C. 0
D. 1
Odpowiedzi, które wybrałeś, jak '0', 'true' i '1', pokazują, że mogło dojść do pewnych nieporozumień w zrozumieniu, jak działają operatory porównania w JavaScript. Na przykład '0' może sugerować, że sądzisz, że wynik jest liczbowy, a nie logiczny. Warto pamiętać, że w JavaScript liczby i wartości logiczne to różne typy danych. '0' oznacza fałsz, więc to nie jest właściwy wynik. Odpowiedź 'true' świadczy o błędnym przekonaniu, że porównywane wartości są takie same, co nie jest zgodne z tym, co robi '===' . Natomiast odpowiedź '1' sugeruje, że mogłeś pomylić wynik porównania z kodem prawdy w formie 1, co zdarza się w niektórych językach, ale w JavaScript to nie działa. Kluczowe jest to, że '===' porównuje zarówno wartości, jak i typy, więc porównując liczbę i ciąg znaków, dostajemy 'false'. W JavaScript mamy 'true' i 'false', a porównania powinny uwzględniać typy danych, żeby uniknąć zamieszania. Fajnie byłoby, gdybyś zgłębił temat typów danych w JavaScript i sam spróbował różnych porównań, żeby lepiej to ogarnąć.

Pytanie 37

Który sposób wyświetlenia tekstu NIE istnieje w JavaScript?

A. funkcja window.alert()
B. właściwość innerHTML
C. metoda document.write()
D. funkcja MessageBox()
W JavaScripcie nie istnieje funkcja MessageBox() - to konstrukcja z innych środowisk (np. Windows/VBScript). Dlatego sposobem NIEistniejącym jest MessageBox().

Pytanie 38

Którego znacznika HTML NIE można użyć do wstawienia grafiki (dynamicznej) na stronę?

A.
<strike>
B.
<embed>
C.
<object>
D.
<img>
Znacznik <strike> służył do PRZEKREŚLANIA tekstu (dziś przestarzały, zastąpiony przez <del>/<s>) - nie ma nic wspólnego z osadzaniem grafiki. Dlatego do wstawienia obrazu NIE można użyć <strike>.

Pytanie 39

Którego słowa kluczowego używa się w CSS, aby dołączyć zewnętrzny arkusz stylów?

A. require
B. import
C. open
D. include
W CSS zewnętrzny arkusz stylów można dołączyć regułą @import, np. @import url("style.css");, umieszczoną na początku arkusza. Alternatywnie (i najczęściej) robi się to w HTML znacznikiem <link rel="stylesheet" href="style.css">, który zwykle działa szybciej. Spośród podanych słów kluczowych poprawne jest import.

Pytanie 40

W zaprezentowanym fragmencie dokumentu HTML ustalono stylowanie CSS dla selektora klasy "menu", aby kolor tła tego elementu był zielony. Które z poniższych określeń stylu CSS odpowiada temu stylowaniu?

<div class="menu"></div>
A. div.menu { background-color: green; }
B. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }
C. menu { background-color: rgb(0,255,0); }
D. div:menu { color: green; }
Błędne odpowiedzi wynikają z niewłaściwego zastosowania selektorów w języku CSS. Selektor #menu sugeruje użycie ID, jednak w HTML identyfikator musi być unikalny, a zadanie dotyczy klasy, co implikuje użycie selektora klasy poprzedzonego kropką. Takie błędne użycie prowadzi do niezrozumienia podstawowej różnicy między klasami a identyfikatorami w CSS, co jest kluczowe w projektowaniu stron internetowych. Z kolei selektor menu { background-color: rgb(0,255,0); } jest niepoprawny, ponieważ nie odnosi się do konkretnego elementu. Chociaż specyfikacja CSS pozwala na selektory nazwane, najczęściej stosuje się je w kontekście semantycznym dla elementów HTML, a nie tych określonych przez klasy. Wreszcie, definicja div:menu { color: green; } używa błędnej składni, ponieważ pseudo-klasy w CSS są używane do stylizacji specyficznych stanów elementów, takich jak hover, active czy focus, a nie do stylizacji klas. Istotne jest zrozumienie, że użycie pseudo-klas wymaga odpowiedniego kontekstu, który w tym przypadku jest niepoprawnie użyty. Kluczem do poprawnego stosowania CSS jest zrozumienie specyfiki selektorów i ich właściwe wykorzystanie, co pozwala na efektywne zarządzanie stylem w projekcie webowym. Podstawową zasadą powinno być projektowanie stylów z myślą o ich wielokrotnym wykorzystaniu i utrzymaniu czystości kodu.