Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 24 czerwca 2026 16:30
Data zakończenia: 24 czerwca 2026 16:51

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Do czego służy w JavaScript funkcja Math.pow()?

A. do obliczania pierwiastka kwadratowego

B. do obliczania wartości przybliżonej liczby

C. do obliczania potęgi liczby

D. do obliczania wartości bezwzględnej liczby

Funkcja Math.pow(podstawa, wykładnik) oblicza POTĘGĘ liczby, np. Math.pow(2, 3) daje 8. Dlatego Math.pow() służy do potęgowania.

Pytanie 2

Aby w JavaScript wykonać wymienione kroki:

1. Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikację: ",
   następnie po zatwierdzeniu
2. Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się
   wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."

należy w znaczniku <script> umieścić kod

A. A = prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

B. A = prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " .A);

C. A = alert("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

D. A << prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

A. C.

B. B.

C. D.

D. A.

Dobra robota! W JavaScript, aby wyświetlić okno, w którym użytkownik może wpisać swoje kwalifikacje, najlepiej użyć funkcji `prompt`. Ta funkcja wyświetla okienko, w które można coś wpisać, a to co wprowadzisz, zostaje zwrócone. Potem, żeby pokazać te dane na stronie, używamy funkcji `document.write`. Dzięki temu możemy dynamicznie dodawać tekst na stronę, co jest super przydatne, gdy chcemy, żeby użytkownik wpisał jakieś informacje, które od razu wyświetlamy. Moim zdaniem, to fajny sposób na interakcję z użytkownikami!

Pytanie 3

Zdefiniowano poniższą funkcję w PHP:

function policz($Z) {
    while($Z < 5) {
        $Z += 2 * $Z + 1;
    }
    return $Z;
}

Funkcję policz wywołano z wartością argumentu $Z = 1. Jaki rezultat zostanie zwrócony?

A. 4

B. 1

C. 13

D. 7

Niestety, tutaj coś nie zagrało. W pytaniu była funkcja 'policz' w PHP, która iteracyjnie zwiększa wartość zmiennej $Z, aż ta nie przekroczy 5. W każdej iteracji $Z rośnie o 2 * $Z + 1. Jak widać, przy odpowiednim argumencie początkowym wartość $Z rośnie bardzo szybko. W naszym przypadku zaczynamy z $Z równym 1. Po dwóch krokach mamy już 13, co kończy działanie pętli. Zamiast 1, 7 czy 4, funkcja 'policz' zwraca 13. Kluczowe jest zrozumienie, jak działają te iteracje i pętle w PHP.

Pytanie 4

Znaczniki HTML <strong> oraz <em> używane do wyróżniania istotności tekstu, pod względem formatowania odpowiadają znacznikom

A. ```<b>``` oraz ```<u>```

B. ```<i>``` oraz ```<mark>```

C. ```<b>``` oraz ```<i>```

D. ```<u>``` oraz ```<sup>```

Znaczniki HTML <strong> oraz <em> są używane do podkreślenia ważności tekstu, przy czym <strong> wskazuje na silniejsze akcentowanie, a <em> na akcentowanie mniej intensywne, pełniące rolę stylizacji typograficznej. W kontekście formatowania, ich odpowiednikami są znaczniki <b> oraz <i>. Oznacznik <b> wprowadza tekst w pogrubieniu, co sygnalizuje jego ważność, ale nie ma semantycznego znaczenia, podczas gdy <i> oznacza kursywę, która jest często używana do podkreślenia tytułów, obcojęzycznych wyrazów czy terminów technicznych. W praktyce, użycie <strong> i <em> jest zgodne z zasadami semantycznego HTML, które mają na celu zrozumienie treści przez maszyny oraz poprawę dostępności, co ma fundamentalne znaczenie w projektowaniu stron internetowych. Warto także pamiętać, że stosowanie semantycznych znaczników wpływa na SEO, umożliwiając lepsze indeksowanie treści przez wyszukiwarki, a także poprawia doświadczenia osób korzystających z technologii asystujących. Przykładowo, użycie <strong> w nagłówkach lub kluczowych informacjach na stronie pozwala na lepsze zrozumienie struktury treści przez użytkowników oraz boty wyszukiwarek.

Pytanie 5

Który zapis CSS ustawi tło bloku <div> na kolor niebieski?

div { shadow: blue; }

div { color: blue; }

div { background-color: blue; }

div { border-color: blue; }

Kolor tła elementu ustawia właściwość background-color, więc div { background-color: blue; } daje niebieskie tło bloku <div>. Dlatego ten zapis jest poprawny.

Pytanie 6

Który z podanych formatów pozwala na zapis zarówno dźwięku, jak i obrazu?

A. MP3

B. WAV

C. PNG

D. MP4

W przypadku formatów MP3, PNG i WAV, każdy z nich jest zaprojektowany do przechowywania jedynie jednego typu danych, co wyklucza ich zdolność do jednoczesnego zapisu dźwięku i obrazu. MP3 to format kompresji dźwięku opracowany głównie do przechowywania muzyki i innych nagrań audio. Choć jest szeroko stosowany i oferuje wysoką jakość dźwięku przy niewielkim rozmiarze pliku, nie ma możliwości zapisu danych wizualnych. Z kolei PNG jest formatem graficznym, który obsługuje przechowywanie obrazów rastrowych, oferując przezroczystość i bezstratną kompresję, ale nie jest przeznaczony do przechowywania dźwięku. Format WAV, z drugiej strony, jest standardem dla przechowywania dźwięku w postaci nieskompresowanej, co zapewnia wysoką jakość audio, ale również nie wspiera zapisu wideo. W związku z tym, wszystkie te formaty mają swoje specyficzne zastosowania, ale żaden z nich nie jest w stanie zrealizować funkcji zapisu zarówno dźwięku, jak i obrazu, co czyni MP4 jedynym odpowiednim wyborem w tym kontekście.

Pytanie 7

Aby wykonać kopię zapasową bazy danych w MySQL, jakie polecenie należy zastosować?

A. mysqldump

B. mysqlreplicate

C. mysqlslap

D. mysqlcheck

Wybór polecenia mysqlslap jako metody do tworzenia kopii zapasowych bazy danych jest nieuzasadniony, ponieważ funkcjonalność tego narzędzia jest całkowicie inna. Mysqlslap jest narzędziem do testowania wydajności MySQL, które symuluje obciążenie bazy danych i umożliwia ocenę jej reakcji na różne zapytania. Zamiast służyć do backupu, jest wykorzystywane do analizy i optymalizacji wydajności systemu, co może prowadzić do błędnych wniosków o jego zastosowaniu w kontekście bezpieczeństwa danych. Podobnie, mysqlcheck jest narzędziem używanym do sprawdzania i naprawy tabel w bazach danych MySQL, co oznacza, że nie ma on zastosowania w kontekście tworzenia kopii zapasowych. Jego główną rolą jest diagnostyka i konserwacja bazy danych, a nie zarządzanie danymi. Z kolei mysqlreplicate, jak sama nazwa wskazuje, odnosi się do replikacji bazy danych, co jest zupełnie inną procedurą, mającą na celu zapewnienie wysokiej dostępności i skalowalności poprzez tworzenie duplikatów danych na różnych serwerach. Typowym błędem jest mylenie narzędzi do zarządzania danymi z narzędziami do ich zabezpieczania. Aby skutecznie zarządzać bazą danych, konieczne jest zrozumienie różnicy między tymi funkcjami oraz właściwe dobieranie narzędzi do konkretnych zadań, co jest kluczowe dla zapewnienia spójności i bezpieczeństwa danych.

Pytanie 8

Który znacznik służy do tworzenia LISTY w HTML?

<ul>

<tr>

<td>

<th>

Listę nieuporządkowaną (punktowaną) tworzy znacznik <ul>, a jej elementy umieszcza się w <li>. Dlatego listę tworzy <ul>.

Pytanie 9

W JavaScript metoda getElementById odnosi się do

A. znacznika HTML o wskazanym id

B. klasy zdefiniowanej w CSS

C. znacznika HTML o podanej nazwie klasy

D. zmiennej numerycznej

Metoda getElementById w JavaScript jest kluczowym narzędziem do interakcji z modelowaniem DOM (Document Object Model). Służy do uzyskiwania dostępu do pojedynczego elementu HTML na podstawie jego atrybutu id, co jest zgodne z zasadą unikalności identyfikatorów w dokumencie HTML. Dzięki temu programiści mogą stosunkowo łatwo manipulować pojedynczymi elementami, co jest istotne w dynamicznych aplikacjach internetowych. Przykładem zastosowania tej metody może być zmiana tekstu w elemencie <h1>, gdzie używamy getElementById('myHeader').innerHTML = 'Nowy nagłówek';. Zgodnie z dobrymi praktykami, powinno się unikać używania zduplikowanych id w dokumencie, aby zapewnić, że metoda ta zawsze zwraca jeden, a nie wiele elementów. Warto również pamiętać, że w przypadku braku elementu o podanym id, metoda zwróci null, co powinno być uwzględnione w logice aplikacji, aby uniknąć błędów. Użycie tej metody jest standardem w programowaniu JavaScript i stanowi fundament dla wielu bardziej zaawansowanych technik manipulacji DOM.

Pytanie 10

W HTML zdefiniowano hiperłącze zawierające znak #. Co się wydarzy po kliknięciu na ten odsyłacz?

<a href="#dane"></a>

A. Strona przewinie się do elementu o id równym dane

B. Uruchomi się skrypt o nazwie dane

C. Otworzy się nowa karta przeglądarki o nazwie dane

D. Zostanie wskazany względny adres URL o nazwie dane

Pierwsza odpowiedź nie jest trafna, bo myśli, że kliknięcie w hiperłącze otworzy nową kartę w przeglądarce. Żeby tak się stało, trzeba użyć atrybutu target="_blank", ale w tym przypadku to nie ma sensu. Druga odpowiedź sugeruje, że kliknięcie wywoła jakiś skrypt, co też jest błędem. Żeby uruchomić skrypt przez <a>, musiałbyś skorzystać z JavaScriptu i użyć onclick, a w przypadku href z # to nie działa. Trzecia odpowiedź wspomina o adresie względnym, co też nie jest właściwe w kontekście znaku # w URL. Adresy względne dotyczą ścieżek związanych z aktualnym URL, a nie nawigacją wewnętrzną do elementów na stronie. To częsty błąd początkujących w tworzeniu stron. Dobrze jest zrozumieć różnice między nawigacją wewnętrzną a zewnętrzną oraz jak to wszystko działa w HTML. Poprawne użycie # jest bardzo ważne, jeśli chcesz, żeby Twój interfejs był przyjazny i dostępny dla użytkowników.

Pytanie 11

Jakie będzie działanie podanych instrukcji JavaScript?

var elementy = document.getElementsByClassName("styl1");
   for(var i = 0; i < elementy.length; i++)
     elementy[i].style.fontWeight = "bolder";

A. Dla wszystkich elementów na stronie zostanie zastosowany styl pogrubienia tekstu na bolder

B. Wyłącznie dla pierwszego elementu przypisanego do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder

C. Jedynie dla elementu o id równym styl1 będzie przypisany styl pogrubienia tekstu na bolder

D. Dla wszystkich elementów przypisanych do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder

Instrukcje JavaScript w pytaniu wykorzystują metodę getElementsByClassName aby pobrać kolekcję wszystkich elementów na stronie które posiadają przypisaną klasę styl1. Metoda ta zwraca obiekt typu HTMLCollection który przypomina tablicę i zawiera odniesienia do elementów DOM posiadających określoną klasę. Następnie za pomocą pętli for przechodzimy przez każdy z tych elementów i zmieniamy ich styl na bolder przypisując nową wartość do właściwości style.fontWeight. Dzięki temu każdy element w kolekcji zostaje zmodyfikowany i wyświetlany z pogrubioną czcionką. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie manipulacji DOM w JavaScript gdyż jest to sposób efektywny i bezpośredni. Użycie klas do grupowania elementów HTML pozwala na jednoczesne stosowanie stylów i operacji na grupach elementów co jest kluczowe w dynamicznym modelu tworzenia stron internetowych. Warto zwrócić uwagę na fakt że nazwy klas są czułe na wielkość liter co oznacza że styl1 i Styl1 byłyby traktowane jako różne klasy.

Pytanie 12

Dane z pola input o typie number zostały zapisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w kodzie JavaScript w sposób następujący:

var x = parseFloata);

Jakiego typu będzie zmienna x?

A. zmiennoprzecinkowego

B. NaN

C. napisowego

D. liczbowego, całkowitego

Widzisz, zmienna x dostaje wartość z funkcji parseFloat, która zmienia coś z pola input typu number na liczbę zmiennoprzecinkową. To jest dość standardowa funkcja w JavaScript, często używana do zamiany tekstu (czyli stringów) na liczby zmiennoprzecinkowe. Na przykład, jak w polu input masz '123.45', to po napisaniu var x = parseFloat(a);, x stanie się liczbą 123.45. Tylko pamiętaj, że jak przekazany tekst nie może być zmieniony na liczbę, to dostaniesz NaN (czyli Not-a-Number). Ta funkcja jest zgodna z ECMAScript i jest naprawdę przydatna, np. w sytuacjach, gdy trzeba walidować dane, które użytkownicy wprowadzają. Twoja odpowiedź jest na plus, bo korzystając z parseFloat, dostajesz typ zmiennoprzecinkowy, co jest ważne w obliczeniach matematycznych. Zresztą, dokładność w tych wartościach liczbowych jest kluczowa.

Pytanie 13

Dla przedstawionego fragmentu dokumentu HTML:

<div class="menu"></div>

zdefiniowano formatowanie CSS selektora klasy "menu" tak, aby kolor tła bloku był zielony. Która definicja stylu CSS odpowiada temu formatowaniu?

A. div.menu { background-color: green; }

B. div:menu { color: green; }

C. menu { background-color: rgb(0,255,0); }

D. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }

Podstawowy problem w niepoprawnych odpowiedziach wynika z mylenia różnych rodzajów selektorów CSS: typu, klasy i identyfikatora, a także pseudo-klas. W HTML mamy wyraźnie wskazany element `<div class="menu"></div>`. Atrybut `class` mówi wprost, że do stylowania należy użyć selektora klasy, czyli zapisu z kropką: `.menu` lub bardziej precyzyjnie `div.menu`. Użycie dwukropka w zapisie `div:menu` wygląda jak próba zastosowania pseudo-klasy, ale `menu` nie jest żadną standardową pseudo-klasą CSS. Pseudo-klasy to np. `:hover`, `:active`, `:first-child`. Przeglądarka taki selektor po prostu zignoruje, więc styl się nie zastosuje.
Kolejnym typowym nieporozumieniem jest zamiana klasy na identyfikator. Znak `#` w CSS oznacza selektor id, więc `#menu` pasowałby do elementu `<div id="menu">`, a nie do `<div class="menu">`. Id i klasa to dwie różne rzeczy: id powinno być unikalne w całym dokumencie, a klasę można stosować wielokrotnie. W realnych projektach front-endowych mieszanie tych dwóch mechanizmów prowadzi do chaosu w kodzie i trudnych do wykrycia błędów, dlatego warto od początku rozróżniać `.` od `#` bardzo świadomie.
Pojawia się też zapis `menu { background-color: rgb(0,255,0); }`. Taki selektor odnosi się do znacznika HTML o nazwie `menu`, czyli do `<menu>...</menu>`. Istnieje taki tag w HTML5, ale w pytaniu nie ma go w ogóle, jest zwykły `<div>`. Sam fakt, że klasa nazywa się „menu”, nie oznacza, że selektor typu `menu` będzie pasował. CSS nie „zgaduje” naszych intencji, tylko ściśle dopasowuje selektor do struktury dokumentu. To częsty błąd myślowy: patrzymy na nazwę klasy i podświadomie traktujemy ją jak nazwę znacznika.
Moim zdaniem kluczowa lekcja z tego pytania jest taka: najpierw patrzymy na HTML i dokładnie identyfikujemy, czy mamy do czynienia z klasą (`class`), identyfikatorem (`id`), czy konkretnym tagiem (`div`, `p`, `nav` itd.). Dopiero potem dobieramy odpowiedni selektor CSS: `.` dla klasy, `#` dla id, samą nazwę znacznika dla selektora typu. Takie systematyczne podejście bardzo ułatwia dalszą pracę z arkuszami stylów i pomaga budować czytelne, skalowalne style zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi.

Pytanie 14

Jaką rozdzielczość ustawić, aby przygotować film w jakości HD Ready (720p)?

A. 480 × 360

B. 1920 × 1080

C. 1280 × 720

D. 720 × 480

Standard HD Ready (720p) ma rozdzielczość 1280 × 720 pikseli w proporcjach 16:9 - to niższy wariant HD niż Full HD. Dlatego dla HD Ready ustawia się 1280 × 720.

Pytanie 15

Wypisanie tekstu w języku JavaScript nie jest możliwe przy użyciu

A. metody window.alert()

B. funkcji MessageBox()

C. własności innerHTML

D. metody document.write()

W kontekście JavaScriptu w przeglądarce kluczowe jest rozumienie, jakie dokładnie narzędzia udostępnia środowisko uruchomieniowe, a jakie pochodzą z innych technologii czy języków. Częsty błąd polega na mieszaniu pojęć z różnych platform: ktoś programował kiedyś w C#, Delphi czy nawet w jakimś starszym systemie okienkowym i automatycznie zakłada, że funkcja MessageBox() będzie także dostępna w JavaScripcie. Tymczasem standardowe API przeglądarki definiuje inne mechanizmy do wyświetlania komunikatów.

Właściwość innerHTML jest elementem DOM i absolutnie można za jej pomocą „wypisać” tekst na stronie. W praktyce sprowadza się to do modyfikacji zawartości konkretnego elementu HTML. Jeśli pobierzemy np. paragraf przez document.getElementById i ustawimy jego innerHTML na jakiś tekst, to użytkownik od razu zobaczy tę zmianę. Część osób myśli, że to coś „bardziej zaawansowanego” i nie traktuje tego jako zwykłego wypisywania, ale w realnych projektach właśnie tak się pokazuje dane: wyniki obliczeń, komunikaty, odpowiedzi z serwera itp.

Metoda window.alert() jest prostym, ale w pełni poprawnym sposobem wyświetlania tekstu. Nie umieszcza treści w strukturze HTML, tylko pokazuje systemowe okienko dialogowe. Nadal jednak jest to forma prezentacji tekstu użytkownikowi, więc jak najbardziej spełnia definicję „wypisania tekstu” w kontekście zadania. Błędne przekonanie, że „prawdziwe” wypisywanie to tylko coś, co pojawia się w treści strony, jest po prostu zbyt wąskim podejściem.

Document.write() z kolei jest mechanizmem historycznym, ale technicznie pozwala wstrzyknąć tekst do dokumentu podczas jego ładowania. W wielu nowych materiałach odradza się jego używanie, ponieważ utrudnia utrzymanie kodu i może nadpisać zawartość strony po załadowaniu, jednak to nie zmienia faktu, że tekst jest nim realnie wypisywany. Mylenie „złej praktyki” z „brakiem możliwości” to kolejny typowy błąd.

Funkcja MessageBox() nie jest częścią standardowego API JavaScriptu w przeglądarce. Jeżeli nie zdefiniujemy jej sami w kodzie, interpreter zgłosi błąd. Właśnie dlatego to ona jest jedynym poprawnym wyborem jako mechanizm, którego nie da się użyć do wypisania tekstu w typowym środowisku webowym. Dobrą praktyką jest zawsze sprawdzanie dokumentacji konkretnego języka i platformy, a nie opieranie się na intuicji wyniesionej z innych technologii.

Pytanie 16

W sekcji nagłówkowej kodu HTML znajduje się tekst przedstawiony na ilustracji. Tekst ten zostanie wyświetlony

<title>Strona miłośników psów</title>

A. w polu adresu, obok wpisanego adresu URL

B. w zawartości strony, w pierwszym widocznym nagłówku

C. na pasku tytułowym przeglądarki

D. w zawartości strony, na banerze

Tag <title> w HTML jest częścią sekcji nagłówkowej dokumentu i służy do określenia tytułu strony wyświetlanego na pasku tytułu przeglądarki. Jest to kluczowy element z punktu widzenia SEO, ponieważ wyszukiwarki internetowe używają informacji z tagu <title> do indeksowania stron i określania ich treści. Tytuł strony powinien być krótki, ale jednocześnie bogaty w słowa kluczowe, dzięki czemu zwiększa szanse na wysoką pozycję w wynikach wyszukiwania. W praktyce dobrze zaprojektowany tytuł wpływa na widoczność strony w sieci i przyciąga uwagę użytkowników. Ważne jest, aby tytuł był unikalny dla każdej strony w witrynie, co pomaga w lepszym zrozumieniu struktury strony przez odwiedzających oraz roboty indeksujące. Zgodnie z dobrymi praktykami, tytuł powinien zawierać od 50 do 60 znaków, aby był w pełni widoczny w wynikach wyszukiwania i nie został przycięty. Tytuł to pierwsze, co użytkownik widzi w zakładkach przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania, dlatego jego odpowiednia konstrukcja jest niezmiernie ważna.

Pytanie 17

Elementem, który odnosi się do imienia Agata w pokazanej tablicy JavaScript, jest

A. Imiona[Agata]

B. Imiona['Agata']

C. Imiona[3]

D. Imiona[4]

W przypadku odpowiedzi Imiona[4] jest kilka błędów związanych z tym, jak działają tablice. Wiesz, w JavaScript zaczynamy liczyć od zera, więc pierwszy element ma indeks 0, a ostatni w tablicy o długości n to n-1. Nasza tablica ma pięć imion, więc ostatni element Agata ma indeks 3, a nie 4. Użycie Imiona[Agata] jest po prostu błędne, bo w tablicach musisz dawać liczby jako indeksy, nie tekst. Jak spróbujesz użyć tekstu jako indeksu, to interpreter nie znajdzie tego elementu i wywali błąd. W kontekście Imiona['Agata'] sytuacja jest ta sama, bo tablice przyjmują tylko numery. Wydaje mi się, że mogło być nieporozumienie między tablicami a obiektami, bo tam można używać tekstowych kluczy. Pamiętaj, że poprawne indeksowanie tablicy to bardzo ważna umiejętność w programowaniu, bo dzięki temu zarządzasz danymi i unikasz różnych błędów.

Pytanie 18

Jak nazywa się edytor stron, którego działanie tłumaczy się jako „otrzymujesz to, co widzisz”?

A. IDE

B. VISUAL EDITOR

C. WYSIWYG

D. WEB STUDIO

Pozostałe nazwy nie pasują. IDE to zintegrowane środowisko programistyczne (pisze się w nim kod), a „WEB STUDIO” i „VISUAL EDITOR” to nazwy ogólne, nie określające tej zasady działania. Edytor z podglądem efektu to WYSIWYG.

Pytanie 19

Aby w języku HTML uzyskać formatowanie paragrafu przedstawione w ramce, należy zastosować kod

A. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>

B. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>

C. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>

D. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>

Poprawnie wybrałeś kod z poprawnie zagnieżdżonymi i domkniętymi znacznikami: <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>. To dokładnie odpowiada temu, co widać na podglądzie: zwykły akapit, w nim jedno słowo podświetlone na żółto oraz inne wyróżnione kursywą. Znacznik <p> tworzy paragraf – podstawowy blok tekstu w HTML. W środku używasz elementów liniowych (inline): <mark> do zaznaczenia fragmentu tekstu jak zakreślaczem oraz <em> do zaznaczenia treści istotnej znaczeniowo, co domyślnie jest renderowane jako kursywa. Według specyfikacji HTML5 <mark> służy do semantycznego wyróżnienia tekstu związanego z kontekstem, np. wynik wyszukiwania na stronie czy aktualnie ważna informacja. <em> natomiast podkreśla akcent logiczny w zdaniu, a nie tylko ozdobne pochylenie, co jest dobrą praktyką dostępnościową. Ważne jest też poprawne zagnieżdżanie: najpierw otwierasz <mark>, potem go zamykasz </mark>, dopiero później otwierasz <em> i zamykasz </em>. Żaden z tych znaczników nie nachodzi na siebie w sposób krzyżowy. Tego pilnują walidatory W3C i warto się do tego przyzwyczaić od początku. W codziennej pracy taki kod możesz wykorzystać np. w artykułach, dokumentacji technicznej, materiałach szkoleniowych, gdzie chcesz: zakreślić słowo kluczowe (<mark>) i jednocześnie podkreślić termin ważny dla autora lub kontekstu (<em>). Moim zdaniem lepiej stosować <em> zamiast <i>, bo <em> niesie znaczenie semantyczne i czytniki ekranu potrafią je zinterpretować, co poprawia dostępność strony.

Pytanie 20

Zademonstrowano efekt stylizacji CSS oraz kod HTML. W jaki sposób należy ustawić styl, aby uzyskać takie formatowanie?

A. #first-line {font-size: 200%; color:brown;}

B. p::first-line {font-size: 200%; color:brown;}

C. .first-line {font-size: 200%; color:brown;}

D. p.first-line {font-size: 200%; color:brown;}

Pozostałe odpowiedzi zawierają błędy koncepcyjne dotyczące zastosowania selektorów CSS. W przypadku odpowiedzi .first-line {font-size: 200%; color:brown;} zastosowano selektor klasy, który jest stosowany do elementów posiadających atrybut class. Jednak to nie dotyczy pierwszej linii tekstu, a całego elementu z przypisaną klasą. Z kolei #first-line {font-size: 200%; color:brown;} używa selektora identyfikatora, który jest unikalny dla całego dokumentu i odnosi się do konkretnego elementu z przypisanym id. Nie jest jednak przeznaczony do formatowania pierwszej linii tekstu. Odpowiedź p.first-line {font-size: 200%; color:brown;} błędnie łączy selektor elementu z klasą, sugerując, że wszystkie elementy <p> z klasą first-line będą tak sformatowane. Aby poprawnie sformatować pierwszą linię w paragrafie, należy użyć selektora pseudo-elementu ::first-line. Powszechnym błędem w rozumieniu tych koncepcji jest mylenie pseudo-elementów z klasami czy identyfikatorami, co prowadzi do błędnych założeń w stylizacji CSS. Zrozumienie różnic między selektorami i ich odpowiednie zastosowanie jest kluczowe w efektywnym projektowaniu stylów CSS, zgodnym z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 21

Która funkcja PHP ZWRACA jako wynik połowę kwadratu przekazanej wartości $a?

function licz($a) { return $a/2; }

function licz($a) { return $a*$a/2; }

function licz($a) { echo $a/2; }

function licz($a) { echo $a*$a/2; }

Pozostałe funkcje nie spełniają obu warunków naraz. Warianty z echo tylko WYPISUJĄ wartość na ekran - nie zwracają jej, więc nie da się jej dalej użyć. return $a/2 zwraca poprawnie, ale liczy połowę WARTOŚCI, a nie połowę KWADRATU. Trzeba połączyć return z formułą $a*$a/2.

Pytanie 22

W języku HTML, aby uzyskać efekt podobny do tego w przykładzie, trzeba użyć konstrukcji

A. <p><big>Duży tekst</big> zwykły tekst</p>

B. <p><strike>Duży tekst</strike> zwykły tekst</p>

C. <p><strike>Duży tekst zwykły tekst</p>

D. <p><big>Duży tekst</p> zwykły tekst

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku HTML, aby zwiększyć rozmiar czcionki dla części tekstu, można użyć znacznika <big>. Znacznik ten powoduje, że tekst wewnątrz jest wyświetlany w większym rozmiarze niż tekst otaczający. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy chcemy wyróżnić część tekstu bez stosowania zaawansowanego stylu CSS. Chociaż <big> jest uznawany za przestarzały w nowoczesnym HTML, dla celów edukacyjnych i zgodności z starszymi dokumentami HTML wciąż może być stosowany. Praktyką zalecaną w aktualnych standardach jest używanie stylów CSS, np. poprzez przypisanie klasy lub bezpośrednie stylowanie in-line. Warto zaznaczyć, że stosowanie <big> nie jest zalecane w nowych projektach, ponieważ CSS oferuje większą elastyczność i kontrolę nad wyglądem tekstu. Niemniej jednak, znajomość takich znaczników jak <big> pomaga w zrozumieniu, jak rozwijał się HTML i jakie są różnice między starszymi a nowoczesnymi metodami formatowania tekstu.

Pytanie 23

Jaką formę przybierze data po wykonaniu poniższego kodu PHP?

<?php
echo date('l, dS F Y');
?>

A. Monday, 10th July 17

B. Monday, 10th July 2017

C. Monday, 10 July 2017

D. 10, Monday July 2017

W tym przykładzie funkcja date() w PHP przyjmuje ciąg znaków 'l dS F Y' jako parametr formatowania, co determinuje sposób wyświetlenia daty. Znak 'l' reprezentuje pełną nazwę dnia tygodnia, co w przypadku poniedziałku da 'Monday'. 'd' to dwucyfrowa reprezentacja dnia miesiąca, dodając 'S' uzyskujemy jego wersję z angielskim sufiksem porządkowym, np. '10th', co jest zgodne z odpowiedzią. 'F' reprezentuje pełną nazwę miesiąca, czyli 'July', a 'Y' to pełny rok, czyli '2017'. Kombinacja tych formatów pozwala na uzyskanie czytelnej i zgodnej ze standardami reprezentacji daty w języku angielskim, co jest często wykorzystywane w międzynarodowych projektach webowych. Takie formatowanie jest nie tylko intuicyjne dla użytkowników, ale także zgodne z dobrymi praktykami w zakresie czytelności i użyteczności w aplikacjach internetowych. PHP umożliwia elastyczne formatowanie dat, co jest bardzo przydatne w kontekście globalnych aplikacji wymagających różnych lokalizacji.

Pytanie 24

Jakie mechanizmy przydzielania zabezpieczeń, umożliwiające przeprowadzanie operacji na bazie danych, są powiązane z zagadnieniami dotyczącymi zarządzania kontami, użytkownikami oraz uprawnieniami?

A. Z przywilejami obiektowymi

B. Z przywilejami systemowymi

C. Z regułami

D. Z atrybutami

Uprawnienia związane z atrybutami i regułami mogą mylnie wydawać się odpowiednie w kontekście zarządzania dostępem, ale ich zrozumienie jest kluczowe, aby uniknąć błędnych wniosków. Atrybuty w kontekście systemów zarządzania bazami danych są często używane do definiowania cech obiektów, takich jak kolumny w tabelach, ale nie są bezpośrednio związane z mechanizmami nadawania uprawnień. Reguły, choć mogą być wykorzystywane do definiowania polityk bezpieczeństwa, nie są tym samym co przywileje systemowe. Przywileje obiektowe, z kolei, dotyczą dostępu do konkretnych obiektów w bazie danych, takich jak tabele czy widoki, a nie ogólnych uprawnień administracyjnych. Często występuje nieporozumienie, że wszystkie te mechanizmy są równoważne, co prowadzi do niewłaściwego stosowania uprawnień w systemach. Kluczowe jest zrozumienie, że przywileje systemowe są tymi, które kontrolują dostęp do całej struktury bazy danych, a nie tylko do jej poszczególnych elementów, co stanowi podstawę dla skutecznego zarządzania bezpieczeństwem w środowiskach IT. W praktyce niepoprawne przypisywanie uprawnień może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do danych, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami ochrony informacji.

Pytanie 25

Wskaż poprawne zdanie dotyczące poniższego polecenia.

CREATE TABLE IF NOT EXISTS ADRES (ulica VARCHAR(70)) CHARACTER SET utf8);

A. Rekord tabeli nie może mieć wartości 3 MAJA

B. Klauzula CHARACTER SET utf8 jest wymagana

C. IF NOT EXISTS używa się opcjonalnie, żeby potwierdzić, że taka tabela nie istnieje w bazie danych

D. Nie można dodawać do tabeli ulic, które zawierają polskie znaki w nazwie

Klauzula IF NOT EXISTS w poleceniu CREATE TABLE jest używana do zapobiegania błędom, które mogą wystąpić, gdy próbujesz stworzyć tabelę, która już istnieje w danej bazie danych. Dzięki temu operatorowi, jeśli tabela o podanej nazwie już istnieje, polecenie nie zostanie wykonane, co pozwala na uniknięcie konfliktów oraz zbędnych błędów w aplikacji. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy skrypty są uruchamiane wielokrotnie, na przykład podczas aktualizacji lub migracji bazy danych. Użycie IF NOT EXISTS jest opcjonalne, ale zalecane dla poprawności i stabilności kodu SQL. Przykład praktyczny: można stworzyć tabelę 'klienci' z poleceniem 'CREATE TABLE IF NOT EXISTS klienci (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(100));', co zapobiega próbie utworzenia tabeli, która już istnieje. Zgodnie z standardami SQL, operator ten jest powszechnie akceptowany w większości systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy SQLite, co czyni go uniwersalnym rozwiązaniem w projektach opartych na bazach danych.

Pytanie 26

Aby uzyskać przedstawiony efekt napisu w programie INKSCAPE / COREL, należy

A. skorzystać z opcji gradientu

B. skorzystać z opcji wstaw / dopasuj tekst do ścieżki

C. zastosować opcję wykluczenia z kołem

D. zastosować opcję sumy z kołem

Funkcja wstaw lub dopasuj tekst do ścieżki w programach takich jak Inkscape czy CorelDRAW pozwala na kreatywne umieszczanie tekstu wzdłuż określonej linii lub krzywej co jest przydatne w projektowaniu graficznym gdzie częstym wymaganiem jest dostosowanie tekstu do nietypowych kształtów. Na przykład tworzenie logo gdzie napis musi okrążać okrąg lub być umieszczony wzdłuż linii falistej. Proces ten zaczyna się od stworzenia ścieżki którą może być zarówno linia prosta jak i bardziej złożona krzywa a następnie wybrania opcji dopasowania tekstu do tej ścieżki. Kluczowe jest by zrozumieć że taka ścieżka działa jak prowadnica dla tekstu który dostosowuje się do jej kształtu co pozwala na uzyskanie efektów trudnych do osiągnięcia tradycyjnymi metodami. Funkcja ta jest zgodna z dobrymi praktykami projektowania graficznego umożliwiając twórcom większą elastyczność i kreatywność w prezentacji tekstu. Jest to również standardowe narzędzie w pakietach do grafiki wektorowej co pozwala na łatwą edycję i skalowanie projektów bez utraty jakości co jest kluczowe w profesjonalnym designie.

Pytanie 27

Dany fragment kodu ilustruje składnię danego języka

A. C

B. C#

C. JavaScript

D. PHP

Kod przedstawiony w pytaniu jest napisany w języku PHP który jest popularnym językiem skryptowym stosowanym na serwerach do generowania dynamicznych stron internetowych Zaczyna się od znacznika otwierającego '<?php' co jasno wskazuje na PHP W kodzie użyte są funkcje takie jak file_get_contents fopen fwrite i fclose które są typowe dla PHP i służą do manipulacji plikami Funkcja file_get_contents służy do odczytywania zawartości pliku co jest niezbędne do pobrania aktualnej wartości zmiennej Silosc Następnie zmienna ta jest inkrementowana aby zwiększyć jej wartość o jeden co jest powszechnie stosowane w licznikach odwiedzin stron internetowych PHP jako język skryptowy pozwala na łatwe manipulowanie danymi serwera a także na integrację z bazami danych i szeroką gamę funkcji sieciowych i narzędzi co czyni go jednym z najczęściej używanych języków do tworzenia aplikacji webowych Dobrym standardem jest stosowanie PHP w przypadku gdy potrzebne jest dynamiczne generowanie treści oraz zarządzanie danymi użytkowników

Pytanie 28

W HTML5 semantycznym znacznikiem, który służy do określenia dwóch sekcji widocznych po prawej stronie na rysunku, zawierających wiadomości oraz aktualności, jest

A. <footer>

B. <nav>

C. <main>

D. <article>

Element <article> w HTML5 został stworzony właśnie do oznaczania niezależnych, samodzielnych treści, które mają sens nawet poza kontekstem strony – czyli takich, które można zamieścić np. w RSS, podlinkować czy udostępnić osobno. W praktyce oznacza to np. pojedyncze wpisy na blogu, wiadomości, ogłoszenia czy aktualności – dokładnie tak jak w tym zadaniu. Dzięki użyciu <article>, osoby korzystające z czytników ekranowych czy wyszukiwarek łatwiej rozpoznają strukturę strony, bo semantyka jest czytelna dla maszyn. Z mojego doświadczenia, stosowanie <article> dla wiadomości i aktualności jest też zgodne z dobrą praktyką tworzenia dostępnych stron – Google nawet sugeruje, by tak wyodrębniać własne, kompletne treści. To ma ogromne znaczenie przy pozycjonowaniu (SEO), bo roboty wyszukiwarek potrafią lepiej rozumieć, co jest główną treścią strony. Dodatkowo, używanie odpowiednich znaczników semantycznych poprawia współpracę z różnymi narzędziami, które analizują układ i zawartość strony, a także ułatwia późniejszą przebudowę lub rozwój projektu. Moim zdaniem, nadanie sekcjom z wiadomościami i aktualnościami znacznika <article> to podstawa nowoczesnego kodowania stron internetowych.

Pytanie 29

W programie INKSCAPE / COREL, aby uzyskać efekt przedstawiony w napisie, należy

A. wykorzystać funkcję sumy z kołem

B. posłużyć się funkcją gradientu

C. zastosować funkcję wykluczenia z kołem

D. skorzystać z funkcji wstaw / dopasuj tekst do ścieżki

Funkcja wstaw dopasuj tekst do ścieżki w programach takich jak Inkscape czy CorelDraw pozwala na precyzyjne zarządzanie tekstem wzdłuż dowolnie wybranej krzywej lub obiektu ścieżki To narzędzie umożliwia tworzenie estetycznie atrakcyjnych projektów, które wykorzystują nieregularne kształty do formowania tekstu Jest to szczególnie przydatne w projektowaniu graficznym przy tworzeniu logo banerów czy innych materiałów reklamowych gdzie tekst musi podążać za określonym kształtem lub konturem Korzystanie z tej funkcji wymaga zrozumienia podstawowych pojęć takich jak ścieżki krzywe i ich edycja Projektant może stworzyć ścieżkę ręcznie za pomocą narzędzi rysunkowych lub wykorzystać istniejący kształt Następnie funkcja dopasowania automatycznie układa wybrany tekst wzdłuż tej ścieżki jednocześnie pozwalając na dostosowanie jego położenia i orientacji Kluczowe jest zrozumienie że edytowane ścieżki mogą być dowolnie modyfikowane a tekst będzie się dynamicznie dostosowywał co pozwala na kreatywne eksperymentowanie z formą i stylem Tekst zachowuje swoją czytelność i proporcje co jest istotne w kontekście czytelności i estetyki gotowego projektu

Pytanie 30

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; }

B. nav { float: right; } section { float: right; }

C. aside {float: left; }

D. nav { float: left; } aside { float: left; }

Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie.

W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie.

Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 31

W bazie danych znajduje się tabela pracownicy z kolumnami: id, imie, nazwisko, pensja. W nowym roku zdecydowano o podwyżce pensji dla wszystkich pracowników o 100 zł. Ta aktualizacja w bazie danych powinna mieć formę

A. UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100

B. UPDATE pensja SET +100

C. UPDATE pracownicy SET pensja = 100

D. UPDATE pensja SET 100

Odpowiedź 'UPDATE pracownicy SET pensja = pensja + 100;' jest właściwa, ponieważ używa standardowej składni SQL do aktualizacji danych w tabeli. W tym przypadku, instruktacja 'SET pensja = pensja + 100' oznacza, że dla każdego rekordu w tabeli 'pracownicy', wartość kolumny 'pensja' zostanie zwiększona o 100 zł. To podejście jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w programowaniu SQL, ponieważ aktualizuje wartość na podstawie jej bieżącej wartości, co pozwala na zachowanie pełnej kontroli nad danymi. Tego rodzaju aktualizacja jest często stosowana w bazach danych, gdy konieczne jest modyfikowanie istniejących danych na podstawie ich aktualnych wartości. Na przykład, jeśli w tabeli mamy pracowników z różnymi wynagrodzeniami, każdemu z nich dodamy stałą kwotę, co sprawia, że struktura danych pozostaje spójna. Dodatkowo, takie podejście ma zastosowanie w praktycznych scenariuszach, takich jak coroczne podwyżki wynagrodzeń, co jest powszechną praktyką w wielu organizacjach, a poprawność tej operacji można zweryfikować poprzez zapytania SELECT po aktualizacji.

Pytanie 32

W PHP tablice asocjacyjne to struktury, w których

A. w każdej pozycji tablicy znajduje się inna tablica

B. indeks może być dowolnym ciągiem znaków

C. elementy tablicy są zawsze numerowane od zera

D. są co najmniej dwa wymiary

Tablice asocjacyjne w języku PHP są strukturami danych, które łączą unikalne klucze (indeksy) z wartościami. Klucze mogą być dowolnymi napisami, co oznacza, że programista ma dużą swobodę w definiowaniu, jak będą wyglądały indeksy. Na przykład, można używać nazw użytkowników jako kluczy, co pozwala na łatwe odwoływanie się do powiązanych danych. Przykład zastosowania tablic asocjacyjnych to przechowywanie informacji o użytkownikach w formacie: $użytkownicy = array('jan' => 'Jan Kowalski', 'ania' => 'Anna Nowak'). W praktyce, tablice asocjacyjne są niezwykle użyteczne, gdyż pozwalają na bardziej intuicyjny dostęp do danych, a także umożliwiają organizowanie danych w sposób, który jest zrozumiały dla programisty oraz osób współpracujących z kodem. Dobrą praktyką jest stosowanie nazw kluczy, które jednoznacznie opisują przechowywane dane, co zwiększa czytelność i ułatwia późniejsze modyfikacje w kodzie. Warto również dodać, że tablice asocjacyjne w PHP są implementowane jako hashe, co zapewnia szybki dostęp do wartości na podstawie kluczy. To czyni je efektywnym narzędziem w codziennej pracy programisty, szczególnie przy pracy z dużymi zbiorami danych.

Pytanie 33

Jaki model opisu kolorów charakteryzuje się parametrami takimi jak odcień, nasycenie oraz jasność?

A. RGB

B. HSV

C. CMYK

D. CMY

Model HSV (Hue, Saturation, Value) jest powszechnie stosowany w grafice komputerowej oraz w przemyśle filmowym i fotograficznym do opisu kolorów w sposób bardziej intuicyjny dla ludzi. Odcień (Hue) odnosi się do koloru podstawowego, nasycenie (Saturation) określa intensywność koloru, a jasność (Value) mierzy, jak ciemny lub jasny jest dany kolor. Przykładowo, w modelu HSV, czerwony kolor ma odcień 0°, zielony 120°, a niebieski 240°. W praktyce, projektanci często używają narzędzi opartych na tym modelu, ponieważ umożliwia on łatwe manipulowanie kolorami w programach graficznych, takich jak Photoshop czy GIMP. Model HSV jest również szeroko stosowany w standardach przemysłowych, takich jak ISO 12647, co czyni go ważnym narzędziem w zarządzaniu kolorem. Dzięki zrozumieniu modelu HSV, profesjonaliści mogą lepiej komunikować się z klientami, precyzyjnie dobierać kolory oraz tworzyć harmonijne palety kolorystyczne.

Pytanie 34

char str1[30] = 'Ala ma kota';
printf("%s", str1);

Wskaż, gdzie tkwi błąd w powyższym kodzie napisanym w języku C++?

A. Tekst powinien mieć dokładnie 30 znaków.

B. W funkcji printf nie można używać formatowania %s.

C. Do funkcji printf przekazano za mało argumentów.

D. Tekst powinien być zawarty w cudzysłowie.

Podane odpowiedzi zawierają kilka powszechnych nieporozumień dotyczących języka C/C++. Użycie 30 znaków do definiowania napisu nie jest kluczowe, ponieważ długość napisu może być zmienna, a w przypadku napisu \"Ala ma kota\" jego długość wynosi 13 znaków, co jest znacznie mniej niż 30. Definiowanie napisu w taki sposób nie stwarza problemu, o ile tablica jest wystarczająco duża, aby pomieścić cały napis wraz z terminatorem '\0'. Koncepcja przekazywania argumentów do funkcji printf również jest źle zrozumiana, ponieważ funkcja ta przyjmuje jako argument wskaźnik do napisu, a nie liczbę argumentów. Wspomnienie o formacie %s w funkcji printf jest mylące, ponieważ format procentowy %s jest poprawny i stosowany w celu wyświetlenia łańcucha tekstowego. To są standardowe praktyki w C/C++, a ich nieznajomość może prowadzić do błędnych wniosków. Istotne jest rozumienie, że każdy z tych błędów wynika z niepełnego zrozumienia zasad działania języka, co może prowadzić do trudności w pisaniu poprawnego kodu. Właściwa interpretacja tych zasad jest niezbędna do skutecznego programowania.

Pytanie 35

Jaką funkcję pełni program debugger?

A. badania kodu źródłowego w celu wykrycia błędów składniowych

B. analizy działającego programu w celu wykrycia błędów

C. interpretacji kodu w ramach wirtualnej maszyny Java

D. przekładania kodu napisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy

Pojęcia związane z błędnymi odpowiedziami często wynikają z nieporozumienia dotyczącego ról, jakie pełnią różne narzędzia i procesy w inżynierii oprogramowania. Analiza kodu źródłowego w celu odnalezienia błędów składniowych odnosi się do działania kompilatorów i narzędzi statycznej analizy kodu, które zajmują się oceną jakości kodu przed jego wykonaniem. Tego rodzaju narzędzia są przydatne, ale nie mają na celu lokalizacji błędów w czasie rzeczywistym, co jest kluczowe dla debuggowania. Tłumaczenie kodu na język maszynowy to zadanie kompilatorów, które przekształcają kod źródłowy w formę, która może być zrozumiana przez komputer, ale nie zajmują się analizą błędów podczas działania programu. Interpretacja kodu w wirtualnej maszynie Java również nie odnosi się bezpośrednio do lokalizacji błędów, bowiem jest to proces, w którym kod bajtowy jest wykonywany, ale bez możliwości interakcji w czasie rzeczywistym, jak to ma miejsce w przypadku debuggera. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że debugger ma za zadanie monitorować i analizować program w trakcie jego działania, co jest fundamentalne dla diagnostyki i poprawy jakości oprogramowania.

Pytanie 36

Gdzie należy umieścić znacznik meta w języku HTML?

A. w sekcji nagłówkowej strony internetowej

B. w stopce strony internetowej

C. między znacznikami paragrafu

D. między znacznikami body

Znacznik meta w języku HTML jest kluczowym elementem, który powinien być umieszczony w części nagłówkowej (head) dokumentu. Znaczniki meta służą do definiowania różnych informacji o stronie, takich jak zestaw znaków, opis, słowa kluczowe, autor oraz inne istotne dane, które nie są bezpośrednio wyświetlane na stronie. Przykładowo, znacznik meta z atrybutem 'charset' informuje przeglądarki, w jaki sposób interpretować znaki na stronie, co jest szczególnie ważne dla prawidłowego wyświetlania treści w różnych językach. Standardy HTML5 zalecają umieszczanie znaczników meta w nagłówku, aby umożliwić optymalizację SEO, co zwiększa widoczność strony w wynikach wyszukiwania. Dobrą praktyką jest również dodanie opisu strony przy pomocy znacznika meta 'description', co pozwala wyszukiwarkom na lepsze zrozumienie tematyki strony oraz zwiększa klikalność w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 37

Uprawnienia obiektowe nadawane użytkownikom bazy danych mogą zezwalać lub zabraniać:

A. wykonywania instrukcji typu tworzenie kopii zapasowej

B. wykonywania operacji na danych, np. wstawiania lub modyfikowania

C. zmiany ról i kont użytkowników

D. dziedziczenia uprawnień

Uprawnienia OBIEKTOWE odnoszą się do operacji na danych w konkretnych obiektach (np. tabelach) - pozwalają lub zabraniają m.in. SELECT, INSERT, UPDATE czy DELETE. Dlatego dotyczą wykonywania operacji na danych, jak wstawianie czy modyfikowanie.

Pytanie 38

Który z atrybutów obrazu jest niezbędny w znaczniku

<img src="nowa_lektura.jpg" ...>

aby ułatwić korzystanie ze strony użytkownikom z niepełnosprawnością narządu wzroku?

A. alt="technik informatyk"

B. align="middle"

C. usemap="#lekturamap"

D. "height="42" width="42"

W tym zadaniu chodziło o dostępność stron WWW dla osób z niepełnosprawnością narządu wzroku, czyli o to, jak strona współpracuje z czytnikami ekranu i innymi technologiami asystującymi. Wiele osób intuicyjnie skupia się na wizualnych właściwościach obrazka, takich jak wyrównanie, rozmiar czy mapy odsyłaczy, bo to widać od razu w przeglądarce. Problem w tym, że dla użytkownika niewidomego te wizualne parametry nie mają większego znaczenia – dla niego liczy się opis i funkcja elementu, którą czytnik ekranu potrafi odczytać. Atrybut align="middle" dotyczy tylko sposobu wyrównania obrazu na stronie. Kiedyś był częściej używany w starym HTML, dziś jest w zasadzie przestarzały i zgodnie z dobrymi praktykami powinno się go zastępować stylami CSS. Nie wnosi on żadnej informacji semantycznej, niczego nie opisuje, jedynie zmienia położenie elementu na ekranie. Czytnik ekranu nie zyska z niego żadnej treści, którą mógłby przekazać użytkownikowi. Atrybut usemap="..." służy do powiązania obrazu z tzw. mapą odsyłaczy, czyli zdefiniowanymi obszarami klikanymi na grafice. To jest technicznie ciekawa funkcja, ale znowu – ona nie opisuje, co jest na obrazku ani jaką ten obraz pełni rolę. Bez poprawnego tekstu alternatywnego taka mapa może być wręcz trudniejsza do obsługi dla osoby korzystającej z klawiatury i czytnika, bo ma wiele aktywnych pól, ale brak kontekstu. Rozmiar obrazu, ustawiany przez height="..." i width="...", wpływa tylko na sposób wyświetlania w przeglądarce: ile pikseli ma mieć szerokość i wysokość. Z mojego doświadczenia wielu uczniów myśli, że skoro obraz będzie większy lub mniejszy, to może będzie „czytelniejszy”, a więc jakby bardziej dostępny. Dla osoby, która nie widzi, nie ma to żadnego znaczenia – czytnik ekranu nie odczytuje rozmiarów obrazu jako opisu. Takie myślenie jest typowym błędem: mylimy komfort wizualny użytkownika widzącego z dostępnością dla użytkownika niewidomego. Kluczowe w dostępności jest dostarczenie równoważnej informacji w formie tekstu, a nie tylko ładne ustawienie grafiki. W standardach WCAG i zaleceniach W3C jednoznacznie podkreśla się, że każdy istotny obraz powinien mieć odpowiedni atrybut alt. Pozostałe atrybuty, choć czasem przydatne w projektowaniu layoutu lub nawigacji graficznej, nie zastąpią tekstu alternatywnego. Dlatego, kiedy myślisz o użytkownikach z niepełnosprawnością wzroku, najpierw zadbaj o sensowny alt, a dopiero potem o wyrównanie, rozmiar czy bardziej zaawansowane funkcje grafiki.

Pytanie 39

Którego znacznika użyć do sekcji cytatu (mogącej zawierać kilka akapitów, z wcięciem)?

<blockquote>

<q>

<blockq>

<indent>

Pozostałe znaczniki nie pasują. <q> to cytat KRÓTKI, liniowy (otaczany cudzysłowami w tekście), nie blok z akapitami. <indent> i <blockq> w HTML nie istnieją. Dłuższy cytat z wcięciem to <blockquote>.

Pytanie 40

Co można powiedzieć o przedstawionym zapisie języka HTML5?

<title>Strona o psach</title>

A. Jest opcjonalny w języku HTML5 i nie musi występować w dokumencie.

B. Jest jedynie informacją dla robotów wyszukiwarek i nie jest wyświetlany przez przeglądarkę.

C. Zostanie wyświetlony w treści strony, na samej górze.

D. Pojawi się na karcie dokumentu w przeglądarce.

Niektóre z proponowanych odpowiedzi zawierają nieprawidłowe informacje na temat znacznika tytułu w języku HTML 5. Pierwsza błędna koncepcja, która pojawiła się, to twierdzenie, że znacznik tytułu jest zapisywany w treści strony, na samej górze. Nie jest to prawda, tytuł jest wyświetlany na karcie przeglądarki, a nie na stronie. Kolejne nieprawidłowe twierdzenie to, że znacznik tytułu jest jedynie informacją dla robotów wyszukiwarek i nie jest wyświetlany przez przeglądarkę. Choć roboty wyszukiwarek korzystają z tytułów stron w celu indeksowania, tytuły są również wyświetlane użytkownikom na kartach przeglądarek. Ostatnia nieprawidłowa odpowiedź sugeruje, że znacznik tytułu jest opcjonalny dla języka HTML 5 i nie musi wystąpić w dokumencie. Jest to błędne, ponieważ każda strona powinna mieć tytuł dla lepszej identyfikacji i optymalizacji SEO. Omitowanie tytułu może prowadzić do problemów z indeksacją strony przez wyszukiwarki.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej