Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik fotografii i multimediów
  • Kwalifikacja: AUD.05 - Realizacja projektów graficznych i multimedialnych
  • Data rozpoczęcia: 25 stycznia 2026 12:33
  • Data zakończenia: 25 stycznia 2026 12:44

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jakie urządzenia umożliwiają pozyskiwanie animacji w formie cyfrowych obrazów?

A. Cyfrowy aparat fotograficzny i smartfon
B. Cyfrowa kamera wideo i skaner optyczny
C. Skaner optyczny i dyktafon
D. Tablet graficzny i kolorymetr
Cyfrowy aparat fotograficzny i smartfon to urządzenia, które są powszechnie wykorzystywane do pozyskiwania animowanych obrazów cyfrowych, zwanych także wideo. Cyfrowe aparaty fotograficzne, zwłaszcza te wyposażone w funkcję nagrywania, umożliwiają rejestrację sekwencji wideo w wysokiej jakości. Przykładem są aparaty lustrzane oraz bezlusterkowce, które oferują różne tryby nagrywania, pozwalając na tworzenie dynamicznych ujęć. Smartfony, z kolei, stały się niezwykle popularnym narzędziem do kręcenia wideo ze względu na ich mobilność oraz zaawansowane technologie, takie jak stabilizacja obrazu czy możliwość edytowania wideo bezpośrednio na urządzeniu. Oba te urządzenia są zgodne z aktualnymi standardami branżowymi, co sprawia, że są idealnym wyborem dla amatorów i profesjonalistów w produkcji multimedialnej. Współczesne trendy w fotografii i filmowaniu wymagają umiejętności korzystania z różnych źródeł, a umiejętność posługiwania się tymi urządzeniami jest kluczowa w świecie cyfrowym.

Pytanie 2

Jaki program dostępny na licencji open source służy do archiwizacji plików przy wysokim poziomie kompresji?

A. Power Archiver
B. AVS Firewall
C. 7-Zip
D. AVS Antispam
AVS Antispam i AVS Firewall to programy zaprojektowane głównie z myślą o bezpieczeństwie i ochronie przed zagrożeniami w sieci, a nie do archiwizacji plików. AVS Antispam skupia się na eliminacji niechcianych wiadomości email, co jest kluczowe w kontekście ochrony przed spamem, ale nie ma żadnej funkcji kompresji danych. Z kolei AVS Firewall zapewnia ochronę przed nieautoryzowanym dostępem do sieci komputerowej, co jest istotne dla zachowania bezpieczeństwa systemów informatycznych, ale również nie dotyczy archiwizacji plików. Power Archiver to komercyjny program do archiwizacji, ale nie jest dostępny na licencji open source, co wyklucza go z kategorii poszukiwanego rozwiązania. Typowe błędy myślowe prowadzące do wyboru tych odpowiedzi wynikają z pomylenia celów tych programów z funkcjonowaniem narzędzi do kompresji plików. Właściwe zrozumienie różnicy pomiędzy programami zabezpieczającymi a narzędziami do archiwizacji jest kluczowe, aby uniknąć nieporozumień w przyszłości. Wybór odpowiedniego narzędzia powinien być oparty na jego specyficznych funkcjonalnościach i zastosowaniach, a nie jedynie na nazwie czy popularności. W kontekście zarządzania danymi, wybór narzędzi odpowiednich do archiwizacji, takich jak 7-Zip, przewyższa inne programy, które nie są dedykowane do tego celu.

Pytanie 3

Aby wyróżnić tekst, wyświetlając go na żółtym tle, jaki znacznik należy zastosować?

A. <mark>
B. <del>
C. C.
D. <small>
Stosowanie <del> albo <small> do wyróżniania tekstu to nie najlepszy pomysł. Ich funkcja jest zupełnie inna – <del> wskazuje na usunięty tekst, a <small> jest dla mniejszych czcionek, na przykład przypisów lub dodatkowych informacji. Używanie ich do podkreślania ważnych rzeczy to spory błąd. Jak niektórzy wiedzą, każdy znacznik w HTML ma swoją konkretną rolę i niewłaściwe użycie może doprowadzić do bałaganu na stronie. Dobrze jest znać semantykę HTML, bo to poprawia jakość stron i ich dostępność. Kiedy źle używasz znaczników, to może to wpływać na to, jak wyszukiwarki postrzegają stronę, co później odbija się na SEO i użytkownikach. Dlatego tak istotne jest, żeby wiedzieć, jak i kiedy używać znaczników, żeby strona była dobrze zrobiona.

Pytanie 4

Które narzędzie programu Adobe Photoshop pozwoli wyretuszować drobne „kropki” z zeskanowanej starej fotografii?

A. Punktowy pędzel korygujący.
B. Gradient.
C. Szybkie zaznaczanie.
D. Kadrowanie.
Dość częstym błędem jest przekonanie, że narzędzia takie jak Gradient, Kadrowanie czy nawet Szybkie zaznaczanie mogą skutecznie wyczyścić drobne niedoskonałości skanu starej fotografii. Tymczasem każde z tych narzędzi służy zupełnie innym celom i stosowanie ich do retuszu punktowych defektów prowadzi zwykle do niezadowalających rezultatów. Gradient jest wykorzystywany do tworzenia płynnych przejść tonalnych, idealny przy projektowaniu tła czy tworzeniu efektów światła, ale nie pozwala na precyzyjne usuwanie pojedynczych kropek lub rys; próba zamalowania defektów gradientem kończy się zwykle nienaturalnymi plamami. Kadrowanie natomiast w ogóle nie służy modyfikacji zawartości obrazu, a jedynie jego przycinaniu – to sposób na wycięcie niechcianych fragmentów zdjęcia, ale nie na usunięcie pojedynczych zanieczyszczeń, które mogą być rozrzucone po całej powierzchni skanu. Szybkie zaznaczanie bywa przydatne przy wybieraniu dużych, jednolitych obszarów do dalszej edycji, jednak nie radzi sobie z punktowymi defektami – w praktyce trudno nim precyzyjnie zaznaczyć małe kropki, a zastosowanie późniejszego usuwania może prowadzić do utraty szczegółów lub przypadkowego wymazania części ważnych elementów zdjęcia. Takie podejście jest niezgodne z dobrymi praktykami branżowymi, które kładą nacisk na zachowanie oryginalnych detali i subtelny retusz. Z mojego doświadczenia wynika, że próba „oszukiwania” Photoshopa narzędziami o zupełnie innym przeznaczeniu kończy się tylko frustracją i stratą czasu. Profesjonalny retusz wymaga narzędzi stworzonych do tego celu – właśnie takich jak punktowy pędzel korygujący, który automatycznie dobiera teksturę i kolor z sąsiednich obszarów. Warto zatem wybierać rozwiązania dedykowane, bo to właśnie one dają najlepsze, najbardziej naturalne efekty.

Pytanie 5

Jaka powinna być rozdzielczość obrazu formatu A4, aby był gotowy do druku?

A. 72 dpi
B. 96 dpi
C. 150 dpi
D. 300 dpi
Odpowiedź 300 dpi (punktów na cal) jest prawidłowa, ponieważ taka rozdzielczość zapewnia wysoką jakość druku, co jest kluczowe w przypadku zdjęć format A4. Standardowa rozdzielczość druku dla materiałów wysokiej jakości wynosi właśnie 300 dpi. Przy takiej rozdzielczości zdjęcia zachowują wyraźne detale i ostrość, co jest szczególnie ważne w przypadku druku zdjęć, plakatów czy innych materiałów graficznych. Przykładowo, przygotowując zdjęcie do druku w formacie A4, które ma wymiary 210 mm x 297 mm, przy rozdzielczości 300 dpi uzyskujemy wymiary w pikselach wynoszące 2480 x 3508 px. To pozwala na osiągnięcie najlepszej jakości wizualnej. Warto pamiętać, że niższe rozdzielczości, takie jak 150 dpi, mogą być wystarczające do druku materiałów o niższych wymaganiach jakościowych, ale nie są zalecane dla zdjęć, gdzie detale są kluczowe. Standardy branżowe, takie jak Adobe RGB czy sRGB, również wskazują na preferencję dla wyższych rozdzielczości w kontekście profesjonalnego druku.

Pytanie 6

Który z poniższych znaczników powinien być użyty, aby dodać w tekście indeks dolny?

A. <sup>
B. <ins>
C. <sub>
D. <del>
Wybór niewłaściwych znaczników do umieszczenia indeksu dolnego w tekście może prowadzić do nieporozumień oraz nieczytelności zawartości. Znacznik <del> jest używany do oznaczania tekstu, który został usunięty, co nie ma związku z tworzeniem indeksów dolnych. Użycie tego znacznika w kontekście indeksów dolnych może wprowadzać w błąd, ponieważ użytkownicy mogą pomyśleć, że tekst oznaczony tym znacznikiem jest nieaktualny lub nieważny, co jest sprzeczne z zamiarem używania indeksu dolnego. Z kolei znacznik <sup> jest przeznaczony do oznaczania tekstu jako indeksu górnego, co również nie spełnia wymagań dotyczących indeksów dolnych. Zastosowanie <sup> w miejscu <sub> prowadzi do błędnego przedstawienia informacji, co może wpłynąć na interpretację treści przez odbiorców. Znacznik <ins> z kolei oznacza wstawiony tekst, co również jest nieodpowiednie w kontekście indeksów dolnych. Typowe błędy myślowe, takie jak pomylenie funkcji poszczególnych znaczników, mogą wynikać z braku znajomości semantyki HTML oraz ich zastosowania. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że każdy znacznik ma swoją specyfikę i zastosowanie, co ma kluczowe znaczenie w kontekście tworzenia dostępnych i poprawnych dokumentów HTML.

Pytanie 7

Które narzędzie nie jest stosowane do selekcji elementów obrazu w programie Adobe Photoshop?

A. Różdżka.
B. Magiczna gumka.
C. Zaznaczenie eliptyczne.
D. Lasso.
Poprawnie wskazana została „Magiczna gumka”, bo to narzędzie w Photoshopie służy przede wszystkim do kasowania pikseli na podstawie podobieństwa koloru, a nie do klasycznej selekcji obszaru. Innymi słowy, Magiczna gumka od razu usuwa fragment obrazu, zamiast tworzyć aktywne zaznaczenie, które można później edytować, przesuwać, wypełniać czy maskować. Z mojego doświadczenia wynika, że początkujący często mylą narzędzia selekcji z narzędziami edycji, bo wizualnie efekt bywa podobny: coś znika z tła. Jednak z punktu widzenia poprawnej pracy w Photoshopie to jest zupełnie inny etap obróbki. Profesjonalne podejście w retuszu i montażu polega na tym, żeby najpierw stworzyć precyzyjne zaznaczenie (np. Lasso, Zaznaczenie eliptyczne, Różdżka/Magiczna różdżka), a dopiero potem wykonać operację: dodać maskę warstwy, zmienić kolor, zastosować filtr, przesunąć obiekt czy właśnie coś usunąć. Lasso pozwala ręcznie „obrysować” kształt zaznaczenia, co jest przydatne przy nieregularnych obiektach, np. włosy, ubrania, elementy tła o skomplikowanych krawędziach. Zaznaczenie eliptyczne (część narzędzia Marquee) służy do tworzenia prostych, geometrycznych zaznaczeń, np. okrągłe logo, obiekty w kształcie koła, elementy interfejsu. Różdżka z kolei wybiera piksele na podstawie podobieństwa koloru i tolerancji, co świetnie się sprawdza przy jednolitych tłach, np. zielone tło przy chroma key. Magiczna gumka działa podobnie do Różdżki, ale zamiast robić zaznaczenie, od razu kasuje piksele i często wprowadza nieodwracalne zmiany w warstwie. Dlatego w profesjonalnych workflow raczej się jej unika, a jeśli już, to z dużą ostrożnością. Lepszą praktyką jest używanie narzędzi zaznaczania + masek warstw, bo to daje możliwość późniejszej korekty bez niszczenia oryginalnych danych.

Pytanie 8

Czernobiałą fotografię zeskanowaną, którą planuje się poddać dalszej obróbce w programie do grafiki rastrowej, należy zapisać w formacie

A. AI
B. CDR
C. SVG
D. TIFF
Format TIFF to naprawdę dobry wybór, gdy chodzi o edycję obrazów. Używa się go głównie w sytuacjach, gdzie jakość i szczegóły są na pierwszym miejscu. No bo, co tu dużo mówić, jest bezstratny, więc nie musisz się martwić, że przy zapisywaniu coś stracisz. To świetne, jak pracujesz w programach graficznych, bo możesz swobodnie poprawiać zdjęcia, a one będą wyglądać jak nowe. TIFF ma też różne głębokości kolorów, co jest szczególnie ważne dla czarno-białych zdjęć, bo potrafi oddać tonalność i detale, które mogą być istotne. Właśnie dlatego profesjonaliści w trakcie pracy często sięgają po ten format – bez obaw, że coś się popsuje. Na przykład w Photoshopie artyści i fotografowie korzystają z TIFF-a, kiedy chcą mieć pewność, że ich grafika będzie w najlepszej jakości. A do tego TIFF dobrze współpracuje z innymi programami, więc wymiana plików to żaden problem.

Pytanie 9

Jakiego narzędzia w programie Adobe Photoshop lub Gimp powinno się użyć do retuszu twarzy podczas poprawy zdjęcia?

A. Stempla
B. Różdżki
C. Lassa
D. Nożyc
Użycie nożyc, różdżki czy lassa w kontekście retuszu twarzy w grafice komputerowej jest nie tylko nieodpowiednie, ale także wprowadza w błąd co do funkcji, jakie te narzędzia pełnią. Nożyce są narzędziem służącym do cięcia obiektów, a więc ich zastosowanie w retuszu zdjęć jest ograniczone i nieefektywne – nie mają one zastosowania w korekcji niedoskonałości skóry. Różdżka, znana jako narzędzie do selekcji, różni się znacznie od funkcji narzędzia Stempel; służy do zaznaczania obszarów o podobnych kolorach, co nie jest idealne w kontekście precyzyjnego usuwania lub poprawiania detali, takich jak zmarszczki czy plamy. Z kolei laso, które jest narzędziem wykorzystywanym do swobodnego zaznaczania obiektów, również nie spełnia funkcji niezbędnych do skutecznego retuszu. Typowym błędem jest mylenie narzędzi selekcyjnych z narzędziami do korekcji – selekcja służy do wyboru, a nie do poprawy jakości obrazu. Właściwe podejście do retuszu wymaga zastosowania narzędzi, które umożliwiają edytowanie pikseli, co czyni Stempel nieocenionym w tym procesie. Prawidłowy retusz wymaga zrozumienia, kiedy i jak stosować różne narzędzia, aby uzyskać naturalny wygląd i zachować integralność obrazu.

Pytanie 10

W celu wykonania reklamy internetowej o maksymalnej szerokości do 800 pikseli należy zdefiniować właściwość

A. background size
B. max-width
C. background-position
D. max-height
Wiele osób przy projektowaniu banerów internetowych czy reklam rozważa ustawienie parametrów takich jak max-height, background-size albo background-position, jednak to trochę mylące podejście, jeśli chodzi o kontrolę szerokości elementu. max-height pozwala ograniczyć wysokość, co jest przydatne przy pionowych layoutach lub gdy nie chcemy, żeby grafika była za wysoka, ale nie wpłynie na to, jak szeroki będzie baner czy reklama. W praktyce, jeśli ustawisz tylko max-height, szerokość reklamy może się rozjechać i nie uzyskasz żądanego efektu, zwłaszcza na szerokich ekranach lub gdy użytkownik korzysta z dużego monitora. background-size i background-position są natomiast właściwościami, które dotyczą wyłącznie tła CSS, czyli obrazka w tle, a nie rozmiaru samego kontenera. Za pomocą background-size można oczywiście skalować obrazek, np. dopasowując go do wielkości kontenera (cover, contain, procenty), ale nie kontrolujesz w ten sposób szerokości całego elementu, tylko tła – reszta treści może się rozjechać. background-position ustala, w którym miejscu wyświetli się tło w elemencie, na przykład po lewej, po prawej, wyśrodkowane, itd., ale w ogóle nie wpływa na rozmiar elementu jako takiego. Często spotykam się z sytuacją, gdzie ktoś próbuje naprawić złe skalowanie reklamy manipulując background-size, a okazuje się, że trzeba po prostu wyznaczyć max-width na kontenerze. Według standardów CSS i praktyki webowej, tylko max-width daje pewność, że żaden element nie rozrośnie się poza określoną granicę szerokości, a jednocześnie umożliwia responsywność, która w dzisiejszych czasach jest absolutnym must-have. Warto o tym pamiętać, żeby nie tracić czasu na kombinowanie z nieodpowiednimi właściwościami.

Pytanie 11

Który z poniższych programów można wykorzystać do stworzenia gry planszowej w grafice wektorowej?

A. MS Paint
B. Adobe Dreamweaver
C. Adobe Photoshop
D. Inkscape
Inkscape to oprogramowanie do grafiki wektorowej, które jest doskonałym narzędziem do projektowania elementów takich jak plansze, pionki czy karty do gier planszowych. Jego największym atutem jest możliwość łatwego skalowania obiektów bez utraty jakości, co jest kluczowe w projektowaniu grafiki wektorowej. Inkscape obsługuje standard SVG (Scalable Vector Graphics), co pozwala na tworzenie i edytowanie grafiki, która może być wykorzystana w różnych formatach. Dzięki funkcjom takim jak ścieżki, kształty, tekst oraz możliwość stosowania różnych stylów i efektów, projektanci mogą tworzyć złożone kompozycje, które są zarówno estetyczne, jak i funkcjonalne. Wspiera to również dobrą praktykę w zakresie projektowania, polegającą na tworzeniu zasobów, które można wielokrotnie wykorzystywać oraz łatwo modyfikować. Przykładowo, można stworzyć wizualizację planszy do gry z użyciem łatwych do edytowania kształtów, co pozwala na szybkie wprowadzanie zmian w odpowiedzi na feedback od graczy.

Pytanie 12

Na podstawie przedstawionej grafiki określ parametr animacji, który został użyty do stworzenia klatek pośrednich.

Ilustracja do pytania
A. Lokalizacja
B. Wielkość
C. Forma
D. Krycie
Parametr animacji zastosowany do wygenerowania klatek pośrednich na ilustracji to „Krycie”. W klatkach animacji widoczna jest stopniowa zmiana przezroczystości warstwy, co pozwala na płynne przejście od jednego stanu do drugiego. Dzięki temu uzyskuje się efekt stopniowego pojawiania się lub zanikania obiektu w animacji, co jest przydatne w tworzeniu subtelnych przejść lub podkreślaniu kluczowych elementów animacji.

Pytanie 13

Który z poniższych paneli nie jest obecny w programie do edycji grafiki rastrowej?

A. Mikser
B. Próbki
C. Kanały
D. Ścieżki
Mikser to element, który nie jest typowym panelem w programach do obróbki grafiki rastrowej. W takich programach, jak Adobe Photoshop czy GIMP, użytkownicy najczęściej korzystają z paneli takich jak Ścieżki, Kanały oraz Próbki, które umożliwiają bardziej zaawansowane manipulacje obrazem. Mikser, jako pojęcie, może być bardziej związany z obróbką dźwięku lub w kontekście miksowania różnych warstw, jednak nie jest to standardowy termin używany w kontekście grafiki rastrowej. W praktyce, znajomość różnych paneli i ich zastosowań jest kluczowa, ponieważ umożliwia efektywne zarządzanie warstwami, kolorami oraz innymi parametrami obrazu, co jest istotne w profesjonalnym procesie edycji graficznej. Zrozumienie różnicy między tymi terminami pomaga użytkownikom lepiej orientować się w narzędziach i funkcjach dostępnych w popularnych programach do edycji grafiki.

Pytanie 14

W modelu koloru RGBA litera A oznacza

A. składową jasności.
B. składową intensywności.
C. poziom nasycenia koloru.
D. kanał przezroczystości.
Odpowiedź wskazująca, że litera 'A' w modelu RGBA oznacza kanał przezroczystości, jest jak najbardziej poprawna. Model RGBA jest rozszerzeniem modelu RGB, który dodaje dodatkowy kanał (Alpha) do reprezentacji kolorów. Składnik ten określa stopień przezroczystości danego piksela. Wartość kanału alpha waha się od 0 (całkowita przezroczystość) do 255 (całkowita nieprzezroczystość w modelu 8-bitowym). Dzięki temu projektanci i programiści mogą tworzyć złożone efekty wizualne, takie jak nakładanie obrazów i tworzenie różnorodnych efektów przejrzystości w grafikach komputerowych oraz w aplikacjach webowych. Przykładem zastosowania może być grafika w formacie PNG, który wspiera przezroczystość, pozwalając na tworzenie elementów UI z zaokrąglonymi rogami lub cieniami. W kontekście dobrych praktyk projektowania interfejsów użytkownika, umiejętne wykorzystanie kanału alpha przyczynia się do estetyki i funkcjonalności aplikacji, umożliwiając twórcom kontrolowanie, jak elementy współgrają ze sobą w złożonych układach wizualnych.

Pytanie 15

Narzędzia w programie Adobe Photoshop, które pozwalają na tworzenie zaznaczenia na podstawie podobieństwa kolorów oraz jasności pomiędzy pikselami, to

A. lasso wielokątne i punktowy pędzel korygujący
B. ścieżki i lasso magnetyczne
C. magiczna gumka i smużenie
D. różdżka i zakres koloru
Różdżka i zakres koloru to narzędzia w Adobe Photoshop, które skutecznie wykorzystują zasadę podobieństwa barwy i jasności w procesie zaznaczania. Narzędzie różdżka automatycznie zaznacza obszary obrazu na podstawie koloru, co czyni je idealnym do szybkiego wybierania jednorodnych tła lub obiektów. Użytkownik może dostosować tolerancję, co pozwala na bardziej precyzyjne zaznaczenie, zwłaszcza w przypadkach, gdzie kolory są bliskie siebie. Z kolei opcja zakres koloru umożliwia zaznaczanie na podstawie większego zestawu kolorów, co jest szczególnie przydatne, gdy mamy do czynienia z gradientami lub złożonymi kolorami. Oba narzędzia są niezwykle przydatne w branży graficznej, gdzie precyzja zaznaczenia ma kluczowe znaczenie, na przykład podczas edycji zdjęć, projektowania grafiki i tworzenia efektów specjalnych. Efektywne stosowanie tych narzędzi pozwala na zaoszczędzenie czasu oraz uzyskanie profesjonalnych rezultatów.

Pytanie 16

Jaka jest maksymalna pojemność dwuwarstwowych płyt Blu Ray DVD?

A. 50 GB
B. 17 GB
C. 20 GB
D. 67 GB
Prawidłowa odpowiedź to 50 GB, ponieważ dwuwarstwowe płyty Blu-ray są zaprojektowane do przechowywania dużych ilości danych, co czyni je idealnym nośnikiem dla filmów wysokiej rozdzielczości oraz gier. Standard Blu-ray, wprowadzony w 2006 roku, wykorzystuje technologię laserową o krótszej długości fal (405 nm w porównaniu do 650 nm w DVD), co umożliwia bardziej gęste upakowanie danych na płycie. Płyta dwuwarstwowa posiada dwie warstwy danych, z których każda może pomieścić do 25 GB, co razem daje 50 GB. Tego typu nośniki są szeroko stosowane w branży filmowej i gier, umożliwiając przechowywanie materiałów w jakości 4K oraz dodatkowych funkcji, takich jak interaktywne menu czy dodatki. Zastosowanie płyt Blu-ray jest szczególnie istotne w przypadku filmów, które wymagają dużej przepustowości danych dla optymalnej jakości obrazu i dźwięku, co czyni je bardziej efektywnym rozwiązaniem niż tradycyjne DVD.

Pytanie 17

Czy można w jakiś sposób poza ochroną prawną zabezpieczyć zdjęcia przechowywane w banku grafiki (np. serwisie iStock) przed nieautoryzowanym wykorzystaniem w celu ich późniejszej sprzedaży?

A. Nie, banki grafiki nie zezwalają na dodatki zabezpieczające zgromadzone zdjęcia.
B. Tak, można umieścić prosty znak wodny na każdym zdjęciu.
C. Tak, można zabezpieczyć przez zastosowanie znacznika digimarc.
D. Nie, nie ma możliwości zabezpieczenia zdjęć dostępnych w sieci.
Umieszczanie znacznika Digimarc na zdjęciach to skuteczna metoda zabezpieczania treści graficznych przed niedozwolonym wykorzystaniem. Digimarc to technologia, która umożliwia ukrycie informacji o prawach autorskich w obrazie, co czyni je niewidocznymi dla oka ludzkiego, ale rozpoznawalnymi dla specjalistycznego oprogramowania. Dzięki temu, nawet jeśli zdjęcie trafi do nieautoryzowanego użytkownika, możliwe będzie ustalenie jego właściciela i podjęcie odpowiednich kroków prawnych. Praktyczne zastosowanie takiego rozwiązania jest szczególnie ważne w branży fotograficznej i marketingowej, gdzie ochrona własności intelektualnej ma kluczowe znaczenie. Warto pamiętać, że umieszczanie znaku wodnego na zdjęciach, choć również może pomóc w ochronie, często obniża ich estetykę i tym samym może wpłynąć na sprzedaż. W związku z tym, Digimarc stanowi bardziej subtelną alternatywę, która nie tylko chroni prawa autorskie, ale także pozwala na zachowanie wysokiej jakości wizualnej zdjęć.

Pytanie 18

Czym jest kadrowanie obrazu?

A. eliminowaniem linii
B. poprawą kolorystyki obrazu
C. zamianą pliku na inny format
D. wycięciem wybranego obiektu
Niepoprawne odpowiedzi wskazują na pewne nieporozumienia dotyczące podstawowych technik obróbki obrazu. Konwertowanie pliku na inny format, chociaż jest ważnym procesem w edycji zdjęć, nie ma nic wspólnego z kadrowaniem. Konwersja polega na zmianie formatu pliku, co może wpłynąć na jakość obrazu, ale nie zmienia jego kompozycji ani nie wycina żadnych elementów. Usuwanie linii jest pojęciem niejasnym; w kontekście edycji obrazów może odnosić się do usuwania niechcianych detali, ale nie jest to związane z kadrowaniem jako techniką. Z kolei korekcja barwna obrazu działa na kolorystykę zdjęcia, dostosowując nasycenie, kontrast czy balans bieli, co również nie ma związku z samym procesem kadrowania. Te błędne interpretacje mogą wynikać z mylnego utożsamienia różnych technik edycyjnych, co prowadzi do zrozumienia ich funkcji w niewłaściwy sposób. Kluczowym elementem efektywnej obróbki obrazu jest znajomość i właściwe zastosowanie różnych technik, co pozwala na osiągnięcie zamierzonych efektów wizualnych.

Pytanie 19

Jakie produkty można stworzyć korzystając z programu Adobe Dreamweaver?

A. Arkusze kalkulacyjne
B. Zrastrowane ilustracje
C. Aplikacje internetowe
D. Druki reklamowe
No cóż, ilustracje rastrowe, druki reklamowe i arkusze kalkulacyjne to zupełnie inne rzeczy niż aplikacje webowe i nie można ich tworzyć w Adobe Dreamweaver. Te ilustracje, które są bitmapami, robi się zazwyczaj w programach graficznych, jak Adobe Photoshop czy Illustrator. Dreamweaver nie ma narzędzi do edytowania grafiki rastrowej, bo jego główny fokus to projektowanie i kodowanie stron internetowych. Druki reklamowe to z kolei coś, do czego potrzebujesz specjalistycznych programów, takich jak Adobe InDesign, które zajmują się układami i formatami w druku. A arkusze kalkulacyjne to raczej domena Excela czy Google Sheets, które służą do analizy danych, a nie do robienia aplikacji webowych. Wybieranie złych narzędzi do zadań, które chcesz wykonać, może naprawdę skomplikować życie. Dlatego ważne jest, by wiedzieć, które oprogramowanie jest odpowiednie do danej pracy, bo to wpływa na efektywność i jakość wykonywanych zadań.

Pytanie 20

Który z etapów w procesie tworzenia obiektu 3D obejmuje szczegółowe określenie detali, dodanie oświetlenia oraz nałożenie tekstur na powierzchnię modelu?

A. Renderowanie
B. Teksturowanie
C. Modelowanie
D. Pozycjonowanie
Rozważając inne odpowiedzi, warto zauważyć, że renderowanie to proces, który następuje po etapach modelowania i teksturowania. Jego celem jest generowanie finalnych obrazów z trójwymiarowego modelu, uwzględniając wszystkie aspekty, takie jak oświetlenie, cienie oraz efekty wizualne. Renderowanie wymaga odpowiednich ustawień silnika graficznego, a jego wynikiem są statyczne obrazy lub animacje, które mogą być używane w grach, filmach, lub wizualizacjach architektonicznych. W kontekście tworzenia obiektów 3D, pozycjonowanie odnosi się do ustalania lokalizacji modelu w przestrzeni 3D, co jest podstawowym krokiem w scenie, ale nie obejmuje dodawania szczegółów wizualnych. Modelowanie z kolei polega na tworzeniu geometrycznej struktury obiektu, co jest fundamentalne, ale nie wystarcza do osiągnięcia realistycznego efektu wizualnego. Często mylone koncepcje, takie jak myślenie, że renderowanie może sama w sobie dostarczyć szczegółowości, są błędne, ponieważ zależą one od precyzyjnego przygotowania tekstur oraz oświetlenia, które są kluczowe dla uzyskania efektów wizualnych. W praktyce każdy z tych etapów ma swoje specyficzne zadania i są one z sobą ściśle powiązane, co czyni je niezbędnymi w procesie tworzenia obiektów 3D.

Pytanie 21

Jakie formaty zapisu odnoszą się wyłącznie do materiałów wideo?

A. MP3, WMV, AI
B. AVI, MPEG, WMV
C. OGG, SVF, CDR
D. MPEG, JPEG, INDD
Odpowiedź AVI, MPEG i WMV, jest poprawna, ponieważ wszystkie te formaty są ściśle związane z przechowywaniem i odtwarzaniem materiałów wideo. AVI (Audio Video Interleave) to format stworzony przez Microsoft, który pozwala na synchronizację dźwięku i obrazu. MPEG (Moving Picture Experts Group) to zestaw standardów, który obejmuje różne metody kodowania i kompresji wideo, umożliwiając efektywne przechowywanie oraz przesyłanie wideo. WMV (Windows Media Video) to format opracowany przez Microsoft, skoncentrowany na wideo w internecie oraz na sprzęcie Windows. Te formaty są szeroko stosowane w branży filmowej, telewizyjnej oraz w zastosowaniach internetowych, takich jak streaming wideo. Wiedza na temat tych formatów jest kluczowa w kontekście tworzenia treści wideo oraz ich dystrybucji, a także w kontekście jakości obrazu i dźwięku, co ma znaczenie dla profesjonalnych twórców oraz konsumentów. Przykładowo, podczas produkcji filmów, wybór formatu kodowania ma wpływ na jakość końcowego produktu oraz jego zgodność z różnorodnymi platformami odtwarzania.

Pytanie 22

Wykonując w programie Adobe Photoshop stylizację zdjęcia w technice niskiego klucza należy w ostatnim etapie edycji pliku zastosować polecenie

Ilustracja do pytania
A. obraz/dopasowanie/filtr fotograficzny.
B. obraz/dopasowanie/cienie/podświetlenia.
C. filtr/renderowanie/flara obiektywu.
D. filtr/renderowanie/efekty świetlne.
Wybór innych poleceń w kontekście stylizacji zdjęcia w technice niskiego klucza w Adobe Photoshop prowadzi do nieodpowiednich rezultatów. Na przykład, polecenie 'obraz/dopasowanie/cienie/podświetlenia' koncentruje się na ogólnym dostosowywaniu jasności oraz kontrastu w obrazie, jednak nie daje możliwości precyzyjnej manipulacji światłem, co jest kluczowe w technice niskiego klucza. To podejście może prowadzić do efektu, który nie oddaje zamierzonego nastroju, ponieważ nie uwzględnia subtelnych detali, które nadają głębię i charakter. Kolejne polecenie, 'obraz/dopasowanie/filtr fotograficzny', wykorzystuje filtry, które zmieniają kolory, ale nie wpływają na dynamikę i intensywność światła w taki sposób, jak efekty świetlne. Użytkownicy często błędnie zakładają, że każdy filtr może być zastosowany zamiennie, co prowadzi do utraty specyfiki techniki niskiego klucza. Z kolei 'filtr/renderowanie/flara obiektywu' jest używany do symulacji efektów związanych z obiektywem, jednak nie jest odpowiedni do uzyskania pożądanego nastroju, jakim jest dramatyzm ciemnych tonów. Skupienie się jedynie na jasnych czy rozmytych efektach świetlnych może zniweczyć starania w kierunku uzyskania pożądanej estetyki. W kontekście profesjonalnej edycji zdjęć, kluczowe jest zrozumienie, że odpowiednie narzędzia muszą być dostosowane do zamierzonych efektów, a ich niewłaściwe zastosowanie prowadzi do frustracji i niezadowolenia z końcowego rezultatu.

Pytanie 23

Która z właściwości CSS pozwala na ustawienie koloru tła dla danego elementu?

A. Background-Color
B. Text-Color
C. Bgcolor
D. Color
Właściwość CSS 'background-color' to naprawdę ważny element, jeśli chodzi o stylizację stron. Dzięki niej możemy fajnie ustawić kolory tła dla różnych elementów naszej strony. To sprawia, że strona wygląda lepiej i jest bardziej przyjemna dla oka użytkownika. Na przykład, żeby ustawić jasnoszary kolor tła dla 'div', możemy napisać coś takiego: 'div { background-color: #f0f0f0; }'. Ale pamiętaj, żeby dobierać kolory tak, żeby dobrze kontrastowały z tekstem, bo to naprawdę ma znaczenie dla osób, które korzystają z naszej strony. Warto się też zainteresować innymi właściwościami, jak 'background-image' czy 'background-size', bo dzięki nim można stworzyć ciekawe wizualne efekty. Takie połączenia to super sposób na przyciągnięcie uwagi!

Pytanie 24

Program Audacity służy do obróbki plików

A. wektorowych
B. wideo
C. rastrowych
D. dźwiękowych
Audacity to oprogramowanie typu open source, które jest szeroko stosowane do edycji plików dźwiękowych. Jego funkcje obejmują nagrywanie, edytowanie, miksowanie oraz aplikowanie różnych efektów dźwiękowych. Program obsługuje wiele formatów audio, w tym WAV, MP3 oraz Ogg Vorbis, co czyni go wszechstronnym narzędziem zarówno dla amatorów, jak i profesjonalistów. Przykładowe zastosowania Audacity obejmują nagrywanie podcastów, edytowanie ścieżek dźwiękowych w filmach oraz tworzenie muzyki. Funkcje takie jak możliwość pracy z wieloma ścieżkami dźwiękowymi, obsługa efektów takich jak kompresja czy equalizacja, a także możliwość importowania i eksportowania plików w różnych formatach, są zgodne z branżowymi standardami. Audacity jest również często wykorzystywane w edukacji do nauki podstawowych technik edycji dźwięku, co przyczynia się do jego popularności wśród uczniów i studentów.

Pytanie 25

Program Audacity przeznaczony jest do edycji

A. plików wideo.
B. obrazów rastrowych.
C. plików dźwiękowych.
D. obrazów wektorowych.
Program Audacity faktycznie służy do edycji plików dźwiękowych i co ciekawe, jest jednym z najpopularniejszych darmowych narzędzi do tego celu. Spotkałem się z nim już w technikum, a potem praktycznie na każdym etapie nauki związanej z dźwiękiem – i naprawdę trudno znaleźć lepszą aplikację dostępną za darmo. Audacity pozwala na nagrywanie dźwięku z różnych źródeł, edytowanie ścieżek audio, wycinanie, kopiowanie i łączenie fragmentów, a także stosowanie efektów takich jak normalizacja, kompresja czy korekcja tonów. Program obsługuje wiele formatów plików audio, m.in. WAV, MP3 czy OGG, co jest ogromnym ułatwieniem w codziennej pracy z dźwiękiem. W branży multimedialnej, szczególnie jeśli chodzi o podcasty, materiały do wideo czy nawet proste udźwiękawianie prezentacji, taka aplikacja jest po prostu nieoceniona. Moim zdaniem ogromnym plusem Audacity jest też wsparcie dla wtyczek VST oraz możliwość nagrywania kilku kanałów jednocześnie, co zbliża go funkcjonalnością do rozwiązań komercyjnych. Jeśli kiedykolwiek będziesz miksować nagrania z mikrofonu, poprawiać jakość dźwięku z wywiadu czy nawet wycinać szumy z muzyki – Audacity daje radę. Warto się go nauczyć, bo to podstawa w pracy z dźwiękiem zgodnie z obecnymi standardami branżowymi.

Pytanie 26

Na przedstawionej grafice klatkę kluczową animacji oznaczono cyfrą

Ilustracja do pytania
A. 2
B. 3
C. 1
D. 4
Klatka kluczowa animacji jest oznaczona na osi czasu charakterystycznym żółtym rombem, co wyraźnie widać przy wskaźniku oznaczonym cyfrą 4. To jest standardowy sposób oznaczania klatek kluczowych w większości programów do animacji, takich jak Adobe After Effects, Photoshop czy nawet darmowe narzędzia pokroju OpenToonz. Dzięki klatkom kluczowym (keyframes) animator może precyzyjnie definiować momenty, w których zmienia się położenie, krycie czy styl warstwy. Pozwala to na płynne przejścia i dynamikę ruchu – fundament każdej nowoczesnej animacji. Moim zdaniem zrozumienie, gdzie i jak zaznaczać klatki kluczowe, to absolutna podstawa pracy w animacji, bo bez tego trudno mówić o zaawansowanych efektach czy automatyzacji ruchów. Praktycznie – jeśli kiedykolwiek będziesz chciał zapanować nad jakąkolwiek animacją, niezależnie czy to w Photoshopie, czy w After Effects, zawsze patrz właśnie na te żółte romby: to tam animator decyduje, co się wydarzy w danej chwili. Warto pamiętać, że klatki kluczowe można kopiować, przesuwać i modyfikować, co daje ogromne pole do popisu w kreatywnej pracy. Standardy branżowe wręcz wymagają, by animacje opierały się na logicznym układzie klatek kluczowych – to umożliwia łatwe poprawki i pracę zespołową.

Pytanie 27

Celem jest osiągnięcie jak najwyższej pozycji w wynikach wyszukiwania

A. kodowania znaków
B. testów funkcjonalności
C. pozycjonowania
D. formatowania
Testy funkcjonalności, formatowanie oraz kodowanie znaków to różne aspekty związane z tworzeniem i zarządzaniem stroną internetową, jednak nie mają one bezpośredniego wpływu na pozycjonowanie w wyszukiwarkach. Testy funkcjonalności służą do weryfikacji, czy wszystkie elementy strony działają poprawnie i zgodnie z założeniami, co jest istotne dla doświadczeń użytkowników, ale nie wpływa na ranking SEO. Formatowanie odnosi się do sposobu, w jaki treści są prezentowane na stronie, co może wpłynąć na użyteczność, ale nie ma bezpośredniego znaczenia dla algorytmów wyszukiwarek. Kodowanie znaków natomiast zajmuje się reprezentacją tekstu w systemach komputerowych i ma znaczenie dla poprawnego wyświetlania treści, jednak nie jest kluczowym czynnikiem rankingowym. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe, aby uniknąć błędnych wniosków o tym, co wpływa na widoczność strony w internecie. W praktyce, wiele osób myli te pojęcia z pozycjonowaniem, co prowadzi do braku skutecznej strategii SEO i ograniczenia możliwości osiągnięcia wysokich pozycji w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 28

Jakie są zalecenia przy wykonywaniu kopii zapasowych projektów multimedialnych?

A. przechowywanie materiałów cyfrowych nie częściej niż raz na miesiąc
B. jednoczesne zapisanie plików w chmurze oraz na dysku lokalnym
C. usuwanie oryginalnych plików i przechowywanie tylko ukończonych projektów
D. tworzenie kopii jedynie plików natywnych, w których projekty zostały stworzone
Odpowiedź, która sugeruje jednoczesne zapisanie plików w chmurze i na dysku lokalnym, jest poprawna, ponieważ stanowi najlepszą praktykę w zakresie tworzenia kopii zapasowych. Posiadanie dwóch kopii zapasowych w różnych lokalizacjach znacząco zwiększa bezpieczeństwo danych. W przypadku awarii sprzętu, uszkodzenia plików lub zagubienia danych, przynajmniej jedna z kopii będzie dostępna. Współczesne podejście do zarządzania danymi rekomenduje strategię 3-2-1, która mówi o trzech kopiach danych, przechowywanych na dwóch różnych nośnikach z jedną kopią w lokalizacji off-site, co w praktyce oznacza użycie zarówno lokalnego dysku, jak i chmury. Dzięki synchronizacji danych w chmurze można także uzyskać dostęp do projektów z różnych urządzeń, co zwiększa elastyczność pracy. Przykładami usług chmurowych, które mogą być wykorzystane do przechowywania danych, są Google Drive, Dropbox czy OneDrive. Taka strategia minimalizuje ryzyko utraty danych i zapewnia integralność projektów multimedialnych, co jest kluczowe w profesjonalnych środowiskach produkcyjnych.

Pytanie 29

Technika montażu, w której kolejne cięcia eliminują fragmenty zaburzające ciągłość filmu to

A. tematyczne dopasowanie akcji.
B. nakładanie się obrazu z poprzedniej sceny.
C. łączenie dwóch scen równolegle.
D. przeplatanie kilku serii zdjęć.
W montażu wideo łatwo pomylić różne techniki, bo wiele z nich polega na łączeniu ujęć, ale służą one zupełnie innym celom niż zachowanie płynnej, logicznej ciągłości. Przeplatanie kilku serii zdjęć to klasyczny przykład montażu równoległego lub przeplatanego. Używa się go, gdy chcemy pokazać dwie lub więcej akcji dziejących się mniej więcej w tym samym czasie, ale w różnych miejscach. Typowy przykład z filmów: bohater ucieka, a montażysta przeplata ujęcia pościgu z ujęciami policji przygotowującej blokadę. Tworzy to napięcie, ale nie służy usuwaniu fragmentów zaburzających ciągłość jednej, linearnej sceny, tylko raczej budowaniu dramatyzmu i porównywaniu dwóch linii akcji. Łączenie dwóch scen równolegle jest bardzo podobnym podejściem – buduje relację między scenami, ale nie rozwiązuje problemu, że w środku jednej sekwencji mamy ujęcia, które rozwalają rytm albo wprowadzają chaos. To jest trochę inny poziom planowania. Równie mylące bywa nakładanie się obrazu z poprzedniej sceny, czyli różnego rodzaju przenikania, cross-dissolve, itp. Tego rodzaju przejścia są głównie efektem stylistycznym. Mogą złagodzić cięcie, zasugerować upływ czasu, zmianę miejsca czy stan emocjonalny, ale same z siebie nie eliminują ujęć, które psują ciągłość akcji. Co więcej, nadużywanie przenikań często wręcz pogarsza czytelność opowieści, bo widz gubi się w nadmiarze efektów. Typowym błędem jest myślenie, że każda technika łączenia obrazów „z automatu” poprawia ciągłość. W praktyce ciągłość wynika przede wszystkim z logicznego, tematycznego dopasowania akcji, z dbałości o oś, kierunek ruchu, spojrzenia postaci i rytm narracji. Dopiero na tym fundamencie można świadomie używać przeplatania, równoległego montażu czy nakładania obrazów jako dodatków, a nie zamienników dobrze przemyślanego montażu ciągłego.

Pytanie 30

Aby stworzyć film z podkładem dźwiękowym, należy korzystać z programu Adobe

A. Premiere
B. Fireworks
C. Illustrator
D. InDesign
Adobe Premiere Pro jest profesjonalnym oprogramowaniem do montażu wideo, które oferuje wszechstronne możliwości pracy z dźwiękiem. Umożliwia użytkownikom m.in. dodawanie, edytowanie i miksowanie ścieżek dźwiękowych, co jest kluczowe w procesie postprodukcji filmowej. Program obsługuje różne formaty dźwięku oraz umożliwia korzystanie z zaawansowanych efektów dźwiękowych i filtrów, które mogą znacząco poprawić jakość finalnego materiału. Dzięki integracji z innymi aplikacjami Adobe, takimi jak After Effects, użytkownicy mogą w prosty sposób wprowadzać animacje i efekty wizualne, co pozwala na tworzenie bardziej złożonych projektów. Dobre praktyki w branży filmowej obejmują m.in. dokładne dopasowanie ścieżki dźwiękowej do obrazu oraz stosowanie odpowiednich technik miksowania, co zwiększa ogólną jakość produkcji. Użytkownicy powinni również zwrócić uwagę na organizację projektu oraz na wykorzystanie skrótów klawiszowych, co znacznie przyspiesza pracę i zwiększa efektywność.

Pytanie 31

Jaką rozdzielczość należy zastosować do wydruku zdjęcia w formacie A4?

A. 300 dpi
B. 96 dpi
C. 72 dpi
D. 150 dpi
Odpowiedź 300 dpi (punktów na cal) jest prawidłowa, ponieważ jest to standardowa rozdzielczość wykorzystywana do druku zdjęć w formacie A4, która zapewnia wysoką jakość wydruku. Przy tej rozdzielczości zdjęcia są wystarczająco szczegółowe, aby zachować ostrość i klarowność detali, co jest szczególnie istotne w przypadku fotografii artystycznej i profesjonalnych wydruków. Na przykład, w druku fotograficznym czy wydrukach reklamowych, 300 dpi to minimalna wartość, która umożliwia uzyskanie zadowalających efektów wizualnych. W praktyce, stosowanie tej rozdzielczości pozwala uniknąć efektu pikselizacji, co jest kluczowe w przypadku dużych formatów druku. Dodatkowo, zgodnie z zaleceniami branżowymi, rozdzielczość 300 dpi jest uznawana za optymalną dla druków, które mają być oglądane z bliska. Na przykład, jeśli planujesz wydrukować zdjęcie na wysokiej jakości papierze fotograficznym, 300 dpi zagwarantuje, że kolory i detale będą odwzorowane z maksymalną precyzją.

Pytanie 32

Rastrowy obraz cyfrowy jest zbudowany z

A. węzłów
B. krzywych
C. pikseli
D. ścieżek
Odpowiedź 'pikseli' jest jak najbardziej trafna, bo obraz rastrowy to nic innego jak właśnie siatka pikseli. Każdy z tych pikseli ma przypisany kolor, co sprawia, że cały obraz wygląda tak, a nie inaczej. W codziennym życiu raczej często spotykamy się z obrazami rastrowymi – weźmy na przykład zdjęcia w formacie JPEG czy PNG. Zmiana koloru tylko jednego piksela może naprawdę wpłynąć na to, jak całość się prezentuje. Fajnie jest też wiedzieć, że rozdzielczość obrazu ma znaczenie, bo im wyższa, tym lepsza jakość. To ważne, zwłaszcza jak myślimy o druku czy wyświetlaniu na dużych ekranach. Na koniec dodam, że obrazy rastrowe różnią się od wektorowych, które nie są oparte na pikselach, lecz na krzywych i ścieżkach, przez co mogą być powiększane bez straty jakości.

Pytanie 33

Na którym rysunku przedstawiono drukarkę 3D?

A. Rysunek 1
Ilustracja do odpowiedzi A
B. Rysunek 3
Ilustracja do odpowiedzi B
C. Rysunek 4
Ilustracja do odpowiedzi C
D. Rysunek 2
Ilustracja do odpowiedzi D
Analizując wszystkie zaprezentowane rysunki, warto zacząć od tego, że drukarka 3D różni się od klasycznych urządzeń drukujących zarówno swoją budową, jak i zasadą działania. Na ilustracjach widzimy głównie sprzęty przypominające drukarki atramentowe, laserowe lub urządzenia fiskalne, które występują na co dzień w biurach, sklepach czy punktach usługowych. Są one przystosowane do druku na papierze lub na etykietach, ale nie mają funkcji budowania obiektów warstwa po warstwie z wykorzystaniem materiałów termoplastycznych, co jest podstawą druku 3D. Wybierając którąś z tych klasycznych drukarek, można się pomylić, sugerując się podobieństwem obudowy lub obecnością podajników papieru, bo faktycznie różnorodność wyglądu współczesnych drukarek potrafi zmylić. Typowym błędem jest też utożsamianie każdej dużej maszyny z drukarką 3D, gdy brakuje charakterystycznych elementów takich jak ruchoma głowica, otwarta rama czy specjalistyczny stół roboczy. Drukarki fiskalne czy biurowe mają zupełnie inną konstrukcję – są zamknięte, proste w obsłudze i nie pozwalają na tworzenie przestrzennych modeli. W branży przyjęło się, że drukarka 3D to rozwiązanie przeznaczone do tzw. addytywnego wytwarzania, gdzie element powstaje przez nakładanie kolejnych warstw materiału, a nie nanoszenie tuszu czy tonera na płaski arkusz. Właśnie dlatego, od strony technicznej, tylko konstrukcja z otwartą, przestrzenną ramą i ruchomym ekstruderem spełnia definicję drukarki 3D. Z mojego doświadczenia wynika, że rozpoznanie tego typu sprzętu wymaga patrzenia nie tylko na rozmiar czy kształt, ale przede wszystkim na budowę mechaniczną i obecność specyficznych podzespołów, które są niezbędne do trójwymiarowego drukowania.

Pytanie 34

W jakich formatach można zapisać film wideo razem z dźwiękiem?

A. MOV, JPEG
B. MPEG, PSD
C. AVI, WAV
D. AVI, SWF
Odpowiedzi, które zaznaczyłeś, są nie do końca trafione. Format MOV rzeczywiście jest do wideo, ale JPEG to zupełnie inna bajka, bo on tylko kompresuje obrazy i nie ma dźwięku. Więc kombinacja tych dwóch formatów do zapisu pliku wideo z dźwiękiem nie zadziała. Co do AVI i WAV, to WAV to sam audio, więc ani rusz uzyskać wideo z jego pomocą. AVI jest super do wideo, ale bez dźwięku z WAV to nic nie da w tej kombinacji. AVI i SWF to strzał w dziesiątkę, bo SWF obsługuje i wideo, i dźwięk. Jeśli chodzi o MPEG i PSD, to PSD to pliki z Photoshopa, a nie do wideo. MPEG daje radę z połączeniem wideo i audio, ale PSD nie. Często ludzie mylą te wszystkie formaty, co prowadzi do nieporozumień na temat ich funkcji. Ważne, żeby znać różnice między nimi, żeby jakość multimediów była odpowiednia.

Pytanie 35

Podkreślenie w trakcie tworzenia obrazu kilku osi skośnych wskazuje na użycie kompozycji

A. symetrycznej
B. odśrodkowej
C. diagonalnej
D. statycznej
Odpowiedź diagonalna jest poprawna, ponieważ kompozycja diagonalna polega na użyciu ukośnych linii, które wprowadzają dynamikę i ruch do obrazu. Akcentowanie osi ukośnych w kompozycji sprawia, że widz jest prowadzony wzrokiem wzdłuż tych linii, co nadaje pracy większą głębię i zainteresowanie. Przykładem może być użycie linii diagonalnych w malarstwie, jak w dziełach Pietra Mondriana, gdzie układ linii i form wprowadza poczucie ruchu i energii. W praktyce, projektanci graficzni często wykorzystują tą technikę w reklamach, aby przyciągnąć uwagę widza do kluczowych elementów wizualnych. Ponadto, zasady kompozycji diagonalnej są zgodne z zasadą trzecich, która sugeruje umieszczanie głównych elementów wzdłuż linii diagonali, co zwiększa atrakcyjność wizualną. W kontekście architektury, diagonalne akcenty mogą również prowadzić do tworzenia bardziej złożonych i interesujących przestrzeni. Stąd zastosowanie kompozycji diagonalnej jest istotnym narzędziem w tworzeniu efektywnych i angażujących dzieł sztuki oraz projektów graficznych.

Pytanie 36

Jaki będzie rozmiar pliku BMP o wymiarach 800 x 600 zapisanym w 24-bitowej głębi kolorów?

A. 980 kB
B. 1,4 MB
C. 400 kB
D. 1,2 MB
Odpowiedź 1,4 MB jest poprawna, ponieważ plik BMP o wymiarach 800 x 600 pikseli i 24-bitowej głębi kolorów wymaga obliczenia rozmiaru na podstawie formuły: rozmiar pliku = (szerokość x wysokość x głębia bitowa) / 8 + nagłówki. W tym przypadku obliczamy: 800 x 600 = 480000 pikseli. Każdy piksel w 24-bitowej palecie barw zajmuje 3 bajty (1 bajt na każdy z trzech kolorów: czerwony, zielony i niebieski). Zatem 480000 pikseli x 3 bajty = 1440000 bajtów. Następnie dodajemy nagłówki BMP, które mają ustaloną wielkość wynoszącą 54 bajty, co daje 1440000 + 54 = 1440054 bajtów. W przeliczeniu na megabajty (1 MB = 1048576 bajtów) otrzymujemy 1,37 MB, co zaokrąglamy do 1,4 MB. Pliki BMP są często wykorzystywane w grafice komputerowej, szczególnie w aplikacjach, które wymagają prostego formatu bez kompresji. Wiedza na temat rozmiaru plików graficznych jest istotna przy projektowaniu aplikacji, które muszą zarządzać dużymi zbiorami danych wizualnych, optymalizując pamięć i wydajność.

Pytanie 37

MP3 to format zapisu materiału audio, który

A. tworzy pliki zajmujące dużo mniej miejsca na dysku niż pliki audio zapisane w formacie WAV.
B. tworzy pliki zajmujące dużo więcej miejsca na dysku niż pliki audio zapisane w formacie FLAC.
C. umożliwia zapisanie dźwięków przypisanych jedynie standardowym instrumentom muzycznym.
D. jest często stosowany z uwagi na bezstratny zapis informacji w pliku.
Na rynku formatów audio panuje wiele nieporozumień, szczególnie gdy chodzi o różnice między kompresją stratną i bezstratną oraz rzeczywistą funkcjonalność formatów takich jak MP3, WAV czy FLAC. Dość często spotykam się z przekonaniem, że MP3 oferuje bezstratny zapis – to mit! MP3 od początku był projektowany jako format stratny zgodnie ze standardem MPEG-1 Audio Layer III. Dzięki temu pozwala mocno zredukować rozmiar pliku, ale kosztem pewnej utraty jakości, szczególnie na wyższych częstotliwościach lub przy bardzo niskich bitrate’ach. Z kolei WAV – format najczęściej używany w profesjonalnych zastosowaniach – przechowuje dane bez kompresji lub z kompresją bezstratną, przez co pliki są naprawdę duże. Jeżeli ktoś sądzi, że MP3 zajmuje więcej miejsca niż FLAC, to chyba nie miał okazji porównać tych formatów w praktyce – FLAC, mimo że jest bezstratny, nadal kompresuje dane efektywniej niż WAV, ale plik FLAC jest większy niż MP3 o tej samej długości i jakości. Odpowiedź sugerująca, że MP3 obsługuje tylko instrumenty standardowe, całkowicie mija się z rzeczywistością – MP3 to czysto cyfrowy sposób przechowywania każdego dowolnego dźwięku, od ludzkiego głosu po efekty specjalne, nie ma tu żadnych ograniczeń związanych z rodzajem instrumentu czy źródła dźwięku. Moim zdaniem wiele osób myli tu MP3 z formatami typu MIDI, które zapisują nuty i instrumenty, a nie dźwięk w postaci próbek. Praktyka pokazuje, że najlepszym sposobem na ogarnięcie tematu jest po prostu testowanie różnych formatów – zgrywanie piosenek, porównywanie ich rozmiaru i jakości. Wtedy od razu widać, że MP3 to przede wszystkim kompromis między jakością a objętością pliku, a nie technologia bezstratna, selektywna czy przeznaczona tylko do wybranych rodzajów muzyki.

Pytanie 38

Zastosowanie formatu RAW podczas rejestracji obrazu skutkuje

A. zapisem największej ilości informacji z matrycy.
B. zwiększeniem głębi ostrości obrazu.
C. koniecznością wykonywania odbitek z negatywu.
D. pojawieniem się aberracji chromatycznej.
Poprawnie wskazana odpowiedź dotyczy najważniejszej zalety fotografowania w formacie RAW: aparat zapisuje maksymalnie możliwą ilość informacji z matrycy, w możliwie surowej postaci. RAW to w praktyce „cyfrowy negatyw” – plik zawiera dane bez agresywnej kompresji stratnej, bez trwałego narzucenia balansu bieli, kontrastu, wyostrzania czy mocnej redukcji szumów. Oznacza to, że masz dużo większą swobodę w późniejszej obróbce w programach takich jak Adobe Lightroom, Camera Raw, Capture One czy nawet darmowy RawTherapee. Z technicznego punktu widzenia RAW zwykle przechowuje więcej bitów na kanał (np. 12 lub 14 bitów, czasem 16), podczas gdy JPEG ma standardowo 8 bitów na kanał. Przekłada się to na znacznie większą rozpiętość tonalną – łatwiej odzyskać szczegóły w cieniach i światłach, skorygować prześwietlenia, podnieść ekspozycję o 1–2 EV bez natychmiastowego pojawienia się paskudnych artefaktów. Z mojego doświadczenia, przy reportażu ślubnym czy fotografii krajobrazowej RAW dosłownie ratuje ujęcia, które w JPEG-u byłyby już „spalone” albo kompletnie zbyt ciemne. W praktyce zawodowej przyjmuje się zasadę: jeśli zdjęcie ma iść do poważnej obróbki, druku, publikacji komercyjnej – fotografuj w RAW (albo RAW+JPEG). JPEG zostawia się raczej na szybkie zdjęcia do internetu, dokumentację, sytuacje, gdzie liczy się głównie mały rozmiar pliku i szybkość. W branży foto RAW jest standardem w fotografii reklamowej, modowej, produktowej, a także w pracy retuszerów. Pozostałe odpowiedzi opisują zjawiska niezależne od samego formatu zapisu: głębia ostrości wynika z parametrów optycznych i ekspozycji, aberracja chromatyczna z konstrukcji obiektywu, a odbitki z negatywu dotyczą technologii analogowej, nie cyfrowej.

Pytanie 39

Jakie parametry obrazu cyfrowego należy wykorzystać do stworzenia internetowej galerii zdjęć?

A. RGB, 72 ppi
B. CMYK, 72 ppi
C. LAB, 300 ppi
D. CMYK, 150 ppi
Odpowiedź 'RGB, 72 ppi' jest prawidłowa, ponieważ RGB jest modelem kolorów idealnym do zastosowań w sieci, z uwagi na to, że wiele urządzeń wyświetlających, takich jak monitory komputerowe i smartfony, używa tego modelu. Rekomendowana rozdzielczość 72 ppi (pikseli na cal) z kolei jest standardem dla obrazów wyświetlanych w internecie. Rozdzielczość ta zapewnia akceptowalną jakość wizualną przy jednoczesnym ograniczeniu rozmiaru pliku, co jest kluczowe dla szybkiego ładowania stron internetowych. W praktyce, przygotowując zdjęcia do galerii internetowej, warto także zastosować kompresję JPEG, co dodatkowo zmniejszy objętość plików bez znaczącej straty jakości. Omijanie formatu CMYK, który jest stosowany głównie w druku, jest istotne, ponieważ obrazy RGB są lepiej dostosowane do wyświetlania na ekranach. Przykładowo, stworzenie galerii zdjęć z użyciem RGB i 72 ppi pozwala na efektywne zarządzanie zasobami oraz lepsze wrażenia użytkowników, co jest zgodne z najlepszymi praktykami webowymi.

Pytanie 40

W trakcie realizacji publikacji multimedialnej w programach graficznych istnieje możliwość skonfigurowania automatycznego tworzenia kopii zapasowej

A. gdy rozdzielczość przekroczy 72 ppi
B. gdy rozmiar pliku graficznego przekroczy ustaloną wartość
C. za każdym razem po dodaniu nowego elementu graficznego do projektu
D. w regularnych odstępach czasowych
Inne odpowiedzi wskazują na błędne zrozumienie funkcji automatycznych kopii zapasowych w programach graficznych. Odpowiedź sugerująca aktywację kopii zapasowej po przekroczeniu rozdzielczości 72 ppi jest nieprawidłowa, ponieważ rozdzielczość ta dotyczy jakości obrazu, a nie szczegółowych ustawień dotyczących zabezpieczenia danych. Programy graficzne nie wiążą procesu tworzenia kopii zapasowych z parametrami technicznymi obrazu. Ponadto, stwierdzenie, że kopia zapasowa powinna być tworzona po każdym dodaniu nowego elementu graficznego, wskazuje na nieporozumienie dotyczące efektywności zarządzania. Chociaż niektórzy użytkownicy mogą preferować taką częstotliwość, może to prowadzić do znacznych opóźnień w pracy, zwłaszcza w przypadku dużych projektów. W kontekście tworzenia grafiki, lepszym rozwiązaniem jest stosowanie systemu automatycznych kopii zapasowych w ustalonych interwałach czasowych, co pozwala na zachowanie równowagi pomiędzy wydajnością a bezpieczeństwem danych. Co więcej, sugestia dotycząca uzależnienia tworzenia kopii zapasowych od przekroczenia granicznej wielkości pliku graficznego nie jest praktyczna ani zgodna z dobrymi praktykami, ponieważ rozmiar pliku nie powinien być czynnikiem inicjującym proces tworzenia kopii zapasowej. Takie podejście może prowadzić do sytuacji, w której kluczowe dane zostaną utracone z powodu braku odpowiedniej ochrony w momencie, gdy plik jeszcze nie przekroczył ustalonego limitu.