Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik stylista
Kwalifikacja: MOD.03 - Projektowanie i wytwarzanie wyrobów odzieżowych
Data rozpoczęcia: 19 kwietnia 2026 16:00
Data zakończenia: 19 kwietnia 2026 16:06

Egzamin niezdany

Wynik: 15/40 punktów (37,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Obliczając normę zużycia tkaniny wełnianej o szerokości 1,50 m, niezbędną do uszycia spódnicy o fasonie przedstawionym na rysunku, należy uwzględnić

A. 2x długość spódnicy + 5% na szwy i podwinięcia.

B. długość spódnicy + 30% na szwy i podwinięcia.

C. 2x długość spódnicy + 10% na szwy i podwinięcia.

D. długość spódnicy + 10% na szwy i podwinięcia.

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może być wynikiem kilku powszechnych błędów koncepcyjnych. W przypadku odpowiedzi sugerujących długość spódnicy powiększoną o zbyt mały naddatek na szwy lub podwinięcia, jak 10% przy użyciu tylko jednokrotności długości spódnicy, brakuje uwzględnienia specyfiki fasonu. Spódnice o rozkloszowanym kroju, szczególnie te składające się z klinów, wymagają znacznie więcej materiału, stąd dwukrotność długości jest niezbędna. W przypadku wyboru 30% na szwy i podwinięcia, również pojawia się mylne założenie, że większy naddatek zmniejszy ryzyko braku materiału, co jest nieprawdziwe. Tego typu błędne podejście wynika z braku zrozumienia standardów krawieckich oraz faktu, że nadmierne naddatki mogą prowadzić do nieefektywnego wykorzystania materiału, a w efekcie do większych odpadów tekstylnych. Zrozumienie zasad projektowania odzieży oraz ekonomii materiałowej jest kluczowe dla osiągnięcia profesjonalnych rezultatów w branży mody. Warto zwracać uwagę na detale i stosować się do uznanych praktyk, co pozwoli nie tylko na zaoszczędzenie materiału, ale również na uzyskanie estetycznego i funkcjonalnego produktu końcowego.

Pytanie 2

Aby zmniejszyć spódnicę z rozmiaru 170/74/100 do rozmiaru 170/70/96, należy

A. poszerzyć boki łącznie o 3 cm

B. poszerzyć boki łącznie o 2 cm

C. zwęzić boki łącznie o 1 cm

D. zwęzić boki łącznie o 4 cm

Zmniejszenie spódnicy z rozmiaru 170/74/100 na rozmiar 170/70/96 wymaga zwężenia boków o w sumie 4 cm, co wynika z analizy różnic w obwodach. W przypadku rozmiaru 170/74/100 obwód w pasie wynosi 74 cm, a w przypadku 170/70/96 wynosi 70 cm, co oznacza różnicę 4 cm. Podobnie, obwód w biodrach zmniejsza się z 100 cm do 96 cm, co również wymaga zwężenia. Dobrą praktyką w krawiectwie jest wykonanie pomiarów na manekinie lub na kliencie przed przystąpieniem do cięcia materiału, co pozwala na dokładną ocenę, ile materiału należy usunąć. Należy również pamiętać, aby do zwężenia podchodzić równomiernie, aby zachować odpowiedni kształt spódnicy, co jest kluczowe dla zachowania estetyki i komfortu noszenia. Poprawne dostosowanie wymaga nie tylko technicznych umiejętności, ale także wyczucia proporcji, co jest istotne w krawiectwie.

Pytanie 3

Jaki materiał odzieżowy powinien być użyty do uszycia męskiej marynarki wełnianej na sezon jesienno-zimowy?

A. Tweed

B. Żorżetę

C. Sukno

D. Loden

Loden, sukno i żorżeta to materiały, ale niekoniecznie nadają się na marynarkę na zimę. Loden, choć ma niezłe właściwości izolacyjne, to często jest ciężki i mało elastyczny, co może utrudniać komfort noszenia. Jak się z tym zmagałem, to faktycznie czasem trudno go dopasować do nowoczesnych krojów. Sukno sprawdza się lepiej w płaszczach, bo jak jest za grube, to robi się za gorąco, a to nie jest fajne. Żorżeta to chyba jeszcze gorszy wybór, bo mimo że jest lekka i zwiewna, to w zimie nie da ci ciepła. Tak więc, wybierając materiał na marynarkę, warto myśleć nie tylko o tym jak wygląda, ale też o tym, jakie warunki będą panować w danym sezonie. Lepiej nie lekceważyć tych rzeczy, bo można się nieźle rozczarować w praktyce.

Pytanie 4

Wyznacz miesięczne wynagrodzenie netto szwaczki, która pracowała 24 dni po 8 godzin dziennie, jeśli cena normo-minuty w zakładzie wynosi netto 0,20 zł.

A. 2304,00 zł

B. 2420,00 zł

C. 1920,00 zł

D. 1152,00 zł

Aby obliczyć miesięczne wynagrodzenie netto szwaczki, należy najpierw ustalić całkowitą liczbę godzin pracy w danym miesiącu. W przypadku szwaczki, która pracowała 24 dni po 8 godzin dziennie, całkowity czas pracy wynosi 24 dni * 8 godzin = 192 godzin. Następnie, mnożymy tę liczbę przez stawkę za normo-minutę, czyli 0,20 zł. Jednakże, aby obliczyć wynagrodzenie za godzinę, należy przeliczyć normo-minuty na godziny. 1 godzina to 60 minut, więc cena za godzinę wynosi 0,20 zł * 60 minut = 12,00 zł. Teraz, mnożąc 192 godziny przez 12,00 zł, otrzymujemy 2304,00 zł. To wynagrodzenie netto odpowiada standardom branżowym, w których wynagrodzenia są często obliczane na podstawie stawki godzinowej i rzeczywistej liczby przepracowanych godzin. Dobrą praktyką jest również regularne monitorowanie i weryfikowanie stawek wynagrodzenia w kontekście lokalnego rynku pracy, co pozwala na utrzymanie konkurencyjności oraz satysfakcji pracowników.

Pytanie 5

Jakie wzory tkanin mają największy wpływ na zwiększone normy zużycia materiału w produkcji odzieży miarowej i konfekcyjnej?

A. Kwiatowe o kompozycji bezkierunkowej

B. Kraty i pasy

C. Kropki i groszki

D. Geometryczne o kompozycji bezkierunkowej

Wzory tkanin mają znaczący wpływ na zużycie materiału w produkcji odzieży, a szczególnie kraty i pasy. Te wzory wymagają precyzyjnego dopasowania, co często prowadzi do większego wykorzystania materiału. W przypadku kraty, konieczność zachowania ciągłości wzoru przy cięciu materiału sprawia, że projektanci muszą zaplanować układ wykroju tak, aby jak najlepiej wykorzystać materiał, co często wiąże się z dodatkowymi marginesami. Pasy z kolei, ze względu na swoją orientację i potrzebę ich układania w sposób, który zapewni spójność wzoru, również zwiększają normy zużycia. Dobrze zaprojektowane wzory, które są zgodne z najlepszymi praktykami, mogą zminimalizować odpady materiałowe. W praktyce, w branży mody, projektanci często stosują techniki optymalizacji wykrojów, aby zredukować zużycie materiału, jednak wzory takie jak kraty i pasy wprowadzają dodatkowe wyzwania, które muszą być uwzględnione podczas produkcji. Przykładowo, przy projektowaniu garnituru z kratą, kluczowe jest zapewnienie, że wzór na klapie marynarki oraz spodniach jest zgodny, co wymaga starannie przemyślanej konstrukcji, często skutkującej większym zużyciem tkaniny.

Pytanie 6

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 7

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 8

Jaką najwyższą temperaturę prasowania należy ustawić do wygładzenia sukni damskiej uszytej z elany?

A. 150°C

B. 110°C

C. 200°C

D. 90°C

Wybór nieodpowiedniej temperatury prasowania może poważnie wpłynąć na wygląd oraz trwałość odzieży wykonanej z elany. Przykładowo, temperatura 110°C jest niewystarczająca do skutecznego wyprasowania tkaniny, co może prowadzić do utrzymania zagnieceń oraz ogólnego zaniedbanego wyglądu. Użytkownicy często mylą elanę z innymi materiałami, takimi jak bawełna, które mogą wymagać innego podejścia do prasowania. Prasowanie w temperaturze 90°C również nie rozwiązuje problemu, ponieważ jest zbyt niska, aby uzyskać pożądany efekt wygładzenia, a dodatkowo może prowadzić do nieefektywnego i frustrującego procesu prasowania. Z kolei 200°C jest zdecydowanie zbyt wysoką temperaturą, która może spalić lub stopić włókna elany, co nie tylko zrujnuje odzież, ale także może zagrażać bezpieczeństwu użytkownika, jeżeli materiał zacznie wydzielać szkodliwe substancje. Kluczowe w procesie prasowania jest zrozumienie właściwości używanej tkaniny oraz dostosowanie warunków prasowania do jej specyfiki, co jest fundamentem dobrych praktyk w pielęgnacji odzieży.

Pytanie 9

Jakie materiały termoizolacyjne można wykorzystać w przypadku płaszcza wykonanego z wełny?

A. puch sztuczny

B. watolina

C. wypełnienie organiczne

D. polar

Puch syntetyczny, wypełnienie naturalne oraz polar to materiały, które mogą budzić pewne wątpliwości w kontekście ich zastosowania jako wkład termoizolacyjny do płaszcza z tkaniny wełnianej. Puch syntetyczny, choć popularny w produkcji odzieży, nie zawsze zapewnia taką samą efektywność termoizolacyjną jak watolina. Oferuje on mniejsze właściwości oddychające, co może prowadzić do przegrzewania się użytkownika w czasie intensywnej aktywności. Wypełnienia naturalne, takie jak puch gęsi czy kaczy, mogą być doskonałe w izolacji, ale często mają wyższe wymagania pielęgnacyjne oraz są mniej odporne na działanie wilgoci, co w warunkach zimowych może być problematyczne. Z kolei polar, chociaż jest materiałem ciepłym i lekkim, w zastosowaniach odzieżowych często pełni rolę odzieży wierzchniej, a nie izolacyjnej warstwy wewnętrznej. Może nie zapewniać odpowiedniej izolacji, zwłaszcza przy niskich temperaturach, co czyni go mniej skutecznym rozwiązaniem na zimowe płaszcze. Powinno się więc unikać mylenia różnych materiałów i ich właściwości izolacyjnych, ponieważ nieodpowiedni dobór wkładu może znacząco wpłynąć na komfort i funkcjonalność odzieży zimowej.

Pytanie 10

W przestawionej bluzce w górze rękawa występują fałdy poprzeczne. Powstały błąd należy usunąć przez

A. pogłębienie podkroju rękawa.

B. przesunięcie główki rękawa do przodu.

C. obniżenie główki rękawa.

D. przesunięcie główki rękawa do tyłu.

Obniżenie główki rękawa jest kluczowym krokiem w eliminacji fałd poprzecznych w górnej części rękawa, które mogą powstać w wyniku niewłaściwego dopasowania. Główka rękawa, która jest zbyt wysoko, często nie przylega do naturalnej linii pachy, co prowadzi do powstawania niepożądanych fałd. W praktyce, aby osiągnąć prawidłowe dopasowanie, ważne jest, aby główka była odpowiednio obniżona, co zwiększa komfort noszenia odzieży oraz poprawia jej estetykę. W kontekście standardów krawieckich, przy dokładnym wymiarowaniu i konstrukcji bluzek, uwzględnienie kształtu ciała oraz ruchu ramion jest kluczowe. Warto również zwrócić uwagę na materiał tkaniny, który może wpływać na ostateczny kształt rękawa. W przypadku, gdy główka rękawa jest obniżona, możliwe jest lepsze podążanie za naturalnymi krzywiznami ciała, co przekłada się na wyższą jakość wykonania i dłuższą trwałość odzieży.

Pytanie 11

Zleceniodawca poprosił o uszycie spodni z wełny. Do wykonania zamówienia wykorzystano 1,20 m materiału w cenie 50 zł za 1 mb. Jakie są koszty użytej tkaniny wełnianej?

A. 65 zł

B. 55 zł

C. 70 zł

D. 60 zł

Przy obliczaniu kosztu zużytej tkaniny kluczowe jest zrozumienie podstawowych zasad matematycznych oraz jednostek miary. W przypadku pytania, gdy uznano odpowiedzi inne niż 60 zł, mogły pojawić się typowe błędy myślowe. Na przykład, pomyłka w konwersji jednostek, gdzie ktoś mógł błędnie przyjąć, że 1,20 m tkaniny to mniej niż 1,00 m, co prowadziłoby do zaniżenia obliczeń. Ponadto, mogą wystąpić również błędy związane z pomnożeniem przez złą wartość. Często zdarza się, że osoby mylą się w podstawowych działaniach arytmetycznych, co skutkuje niepoprawnymi wynikami. Ważne jest, aby zawsze sprawdzać swoje obliczenia oraz być uważnym na jednostki. Przygotowując się do obliczeń związanych z kosztami materiałów, należy stosować dokładne metody kalkulacji, aby uniknąć błędów, które mogą prowadzić do nieporozumień w zakresie kosztów produkcji. Osoby pracujące w branży tekstylnej muszą być szczególnie czujne na te aspekty, ponieważ każdy błąd w obliczeniach wpływa na ostateczny wynik finansowy. Zrozumienie znaczenia precyzyjnych obliczeń i praktyczne stosowanie tych zasad są kluczowe dla sukcesu w zarządzaniu kosztami w produkcji odzieżowej.

Pytanie 12

W jaki sposób można naprawić wełnianą marynarkę, której rękaw jest przetarty na łokciu?

A. Skrócić rękawy

B. Naszyć łaty na łokciach

C. Wykonać zaszewkę łokciową

D. Zwęzić rękawy

Zwężanie rękawów to metoda, która często jest stosowana w przypadku, gdy rękawy są zbyt szerokie, lecz nie jest to właściwe podejście w przypadku przetarcia materiału. Zmiana rozmiaru rękawów nie rozwiązuje problemu uszkodzenia, które może prowadzić do dalszych osłabień struktury tkaniny. Zaszewka łokciowa, chociaż w teorii może wydawać się odpowiednim rozwiązaniem, nie jest standardową praktyką w przypadku przetarć, a jej zastosowanie mogłoby wprowadzić nieestetyczne zmiany w sylwetce marynarki. Skracanie rękawów w sytuacji, gdy materiał uległ przetarciu jest również niewłaściwym działaniem, ponieważ nie adresuje głównego problemu, a jedynie zmienia długość rękawa. Przede wszystkim, te podejścia mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w wyglądzie i funkcjonalności odzieży. Kluczowym błędem myślowym jest skupienie się na zmianie wymiarów zamiast na naprawie uszkodzeń. Rekomendowane podejście powinno koncentrować się na naprawie tkaniny w sposób, który zabezpieczy ją przed dalszym zużyciem, co jest istotne z perspektywy długofalowego użytkowania odzieży. Warto pamiętać, że naprawa odzieży, zamiast jej modyfikacja, jest bardziej zrównoważonym i praktycznym podejściem do zarządzania garderobą.

Pytanie 13

Który zestaw dodatków krawieckich należy zastosować do wykonania przedstawionego ubioru turystyczno-sportowego?

A. Kieszeniówka, nici z jedwabiu rozwijanego, rzepy, ściągacz dzianinowy.

B. Rękawówka, nici bawełniane matowe, zatrzaski, ściągacz elastyczny.

C. Podszewka stilonowa, nici bawełniane nabłyszczane, guziki poliestrowe, sznurek.

D. Podszewka wiskozowa, nici poliestrowe, zamki błyskawiczne, guma.

Wybór nieodpowiednich dodatków krawieckich może prowadzić do znacznie gorszych efektów w praktyce, w tym do obniżenia komfortu noszenia oraz wytrzymałości odzieży. Zastosowanie kieszeniówki z jedwabiem rozwijanym i rzepami w odzieży turystyczno-sportowej jest niepraktyczne, ponieważ jedwab, choć estetyczny, nie zapewnia odpowiedniej trwałości i odporności na warunki atmosferyczne. Rękawówka w zestawie z nićmi bawełnianymi matowymi i zatrzaskami również nie odpowiada wymaganiom odzieży, gdyż bawełna nie jest materiałem odpornym na wilgoć i rozciąganie, co może skutkować deformacjami i zniszczeniem odzieży. Dodatkowo, elastyczny ściągacz nie jest optymalnym rozwiązaniem dla odzieży turystycznej, gdzie wysoka aktywność wymaga użycia bardziej wytrzymałych materiałów. Kolejnym błędnym podejściem jest wybór podszewki stilonowej oraz nici bawełnianych nabłyszczanych. Stilon, choć może być stosowany w niektórych projektach, nie dorównuje właściwościom wiskozowym, a bawełna nabłyszczana z kolei jest mniej funkcjonalna w trudnych warunkach, co może prowadzić do nieprzyjemnych odczuć podczas użytkowania. Użycie guzików poliestrowych zamiast zamków błyskawicznych w odzieży sportowej nie jest zalecane, ponieważ guziki są mniej praktyczne w przypadku dynamicznych ruchów i mogą powodować problemy z zapięciem, co jest kluczowe w sportowym zastosowaniu. Wybór niewłaściwych materiałów i dodatków może prowadzić do obniżenia jakości odzieży, co jest sprzeczne z zasadami dobrych praktyk w branży odzieżowej.

Pytanie 14

Aby zwęzić klasyczne męskie spodnie z materiału wełnianego na wysokości pasa o 3 cm, należy

A. zwęzić spodnie w szwach bocznych i skrócić pasek

B. zwęzić spodnie razem z paskiem w miejscu szwu siedzeniowego

C. pogłębić zaszewki z tyłu oraz skrócić pasek

D. skrócić pasek, a nadmiar spodni naddać

Wszystkie pozostałe odpowiedzi sugerują nieprawidłowe metody zwężania spodni, które mogą prowadzić do nieestetycznych rezultatów. Pogłębianie zaszewek w tyle oraz skracanie paska może spowodować, że spodnie nie będą dobrze osadzone w okolicy pasa, co może prowadzić do ich nieestetycznego wyglądu lub niewłaściwego dopasowania. To podejście pomija fakt, że zaszewki są używane do formowania kształtu odzieży na ciele, a ich pogłębianie może jedynie ograniczyć swobodę ruchów. Zwężanie spodni tylko w szwach bocznych, a następnie skrócenie paska, również nie jest zalecane, ponieważ może prowadzić do asymetrii w dopasowaniu, co jest wysoce niepożądane w każdym typie odzieży, szczególnie w formalnych. Sugerowanie skracania paska i dodawania nadmiaru materiału do spodni jest także błędne, ponieważ prowadzi do nadmiernego materiału w okolicy pasa, co z kolei negatywnie wpływa na estetykę spodni oraz komfort ich noszenia. Pracując nad przeróbkami, bardzo ważne jest, by unikać dodawania materiału tam, gdzie to nie jest potrzebne, ponieważ może to prowadzić do problemów z ułożeniem się materiału i stworzyć niepożądane fałdy. W każdej z tych niepoprawnych koncepcji brakuje uwzględnienia kluczowej zasady, jaką jest zachowanie harmoni i proporcji w odzieży, co jest fundamentalne w profesjonalnym szyciu.

Pytanie 15

Aby przerobić spodnie, należy je skrócić oraz doszyć mankiety z odciętych fragmentów nogawek, które zapinane są na 1 guzik. Cena jednego guzika wynosi 1,50 zł, a koszt robocizny to 47,00 zł. Jaką kwotę będzie trzeba zapłacić za przeróbkę?

A. 47,00 zł

B. 50,00 zł

C. 53,50 zł

D. 48,50 zł

Poprawna odpowiedź to 50,00 zł, co wynika z sumy kosztów związanych z przeróbką spodni. Koszt robocizny wynosi 47,00 zł, co jest standardową stawką w branży krawieckiej za wykonanie tego typu usług. Dodatkowo, do ceny należy doliczyć koszt guzika, który wynosi 1,50 zł. Zatem całkowity koszt przeróbki obliczamy jako: 47,00 zł (robocizna) + 1,50 zł (guzik) = 48,50 zł. Jednakże, w treści pytania nie ma mowy o dodawaniu kosztów materiałów do robocizny, co jest powszechną praktyką w branży krawieckiej. Warto również pamiętać, że ceny usług krawieckich mogą się różnić w zależności od regionu oraz jakości materiałów używanych do przeróbek. W standardach branżowych, przy wycenie usług krawieckich, istotne jest uwzględnienie nie tylko kosztów materiałów, ale także czasochłonności pracy krawca. Dlatego koszt 50,00 zł odzwierciedla realistyczne podejście do kalkulacji przeróbek krawieckich.

Pytanie 16

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 17

Jednym z powodów, dla których maszyna stębnowa może nie działać poprawnie, jest zerwanie nitki dolnej. Jak można temu przeciwdziałać?

A. zwiększyć siłę docisku sprężynki regulacyjnej na bębenku

B. dobrać odpowiednią igłę

C. prawidłowo nawlec nić dolną

D. zmniejszyć napięcie nitki górnej

Zwiększenie docisku sprężynki regulacyjnej na bębenku lub zmniejszenie naprężenia nitki górnej może wydawać się logicznym rozwiązaniem, ale w rzeczywistości nie adresuje problemu zrywania nitki dolnej. Zbyt mocny docisk sprężynki może prowadzić do nadmiernego obciążenia nici, co może skutkować ich zrywaniem, a także do uszkodzenia bębenka. Dodatkowo, zmiana naprężenia nitki górnej nie ma wpływu na prawidłowe działanie nici dolnej. Z kolei dobór właściwej igły, mimo że jest istotny dla ogólnej wydajności maszyny, nie rozwiązuje problemu, jeśli nić dolna jest niewłaściwie nawleczona. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich wniosków, to skupienie się na regulacji ustawień zamiast na poprawności procesu nawlekania. W kontekście standardów branżowych, ważne jest, by każdy operator maszyny stębnowej miał solidne zrozumienie podstawowych zasad eksploatacji i konserwacji, co pozwoli na zapobieganie problemom związanym z zrywaniem nici.

Pytanie 18

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 19

Jakim symbolem oznacza się pomiar długości łuku przodu przez piersi?

A. XlXl

B. SySvXp

C. SySvXpTp

D. SyTy

Wybór innego symbolu zamiast 'SySvXpTp' wskazuje na nieporozumienie dotyczące konwencji stosowanych w pomiarach antropometrycznych. Na przykład, 'SySvXp' nie zawiera kluczowego elementu dotyczącego pomiaru długości, co prowadzi do nieprawidłowej interpretacji danych. Pomiar łuku długości przodu przez piersi wymaga zastosowania pełnej definicji, która uwzględnia wszystkie zaangażowane wymiary. Inne odpowiedzi, jak 'SyTy' czy 'XlXl', nie odnoszą się do konkretnego pomiaru, a ich użycie może wprowadzać w błąd podczas analizy wyników. Ważne jest, aby w kontekście medycznym stosować jednoznaczne i uznane oznaczenia, które eliminują ryzyko nieporozumień. Niezrozumienie znaczenia właściwych symboli może prowadzić do błędnych decyzji klinicznych, co z kolei może negatywnie wpływać na jakość opieki nad pacjentem. Przykładowo, niewłaściwy pomiar może skutkować nieodpowiednim dobraniem protez lub biustonoszy, co prowadzi do dyskomfortu pacjentek oraz niewłaściwego wsparcia ich potrzeb. Dlatego kluczowe jest, aby każdy pracownik służby zdrowia rozumiał i stosował właściwe symbole oraz normy w codziennej praktyce.

Pytanie 20

Przy tworzeniu modelu sukni damskiej typu princeska, gdzie należy przenieść konstrukcyjną zaszewkę piersiową?

A. boku

B. podkroju szyi

C. podkroju pachy

D. barku

Wybierając inne miejsca na zaszewkę piersiową w sukni princeski, możesz natknąć się na sporo problemów, które wpłyną na całość i komfort noszenia. Jak zaszewka znajdzie się pod krojem szyi, na boku czy pod pachą, zamiast na barku, to może to skończyć się niewłaściwym dopasowaniem i zniekształceniem sylwetki. Zaszewka pod krawatem szyi sprawiłaby, że materiał mógłby się marszczyć w okolicach ramion, co w eleganckich strojach jest mało wskazane. Z kolei zaszewka na boku może ograniczyć ruchy, co jest istotne w sukni z z wysublimowanym kroju. A przeniesienie zaszewki pod pachą? To już totalna katastrofa – może to prowadzić do brzydkiego wykończenia i braku wsparcia dla biustu. Wiele osób błędnie myśli, że zaszewki można umieszczać gdzie się chce, a to nie uwzględnia ich funkcji w modelowaniu ciała. Dlatego ważne jest, żeby zaszewki były umiejscowione zgodnie z najlepszymi praktykami, które biorą pod uwagę anatomię i proporcje ciała, co wpływa na wygląd i komfort odzieży.

Pytanie 21

Który z procesów realizowanych w krojowni nie jest wykonywany, gdy wykorzystano automat cutter do rozkroju materiałów odzieżowych?

A. Przykrywanie nakładu folią przed rozkrojem

B. Przekrawanie nakładu na sekcje

C. Przygotowanie rysunku układu szablonów

D. Sprasowanie nakładu

Odpowiedź "Przekrawanie nakładu na sekcje" jest poprawna, ponieważ w przypadku zastosowania automatycznego urządzenia do krojenia, jakim jest automat cutter, proces ten wykonuje się w sposób bardziej zautomatyzowany i precyzyjny. Automaty cutter skanują układy szablonów i przekształcają je w instrukcje do cięcia, co eliminuje potrzebę ręcznego dzielenia nakładu na sekcje. Przykładem zastosowania tej technologii jest produkcja dużych serii odzieży, gdzie efektywność i oszczędność materiału są kluczowe. Automatyzacja krojenia pozwala na szybkie i dokładne cięcia, zmniejszając odpady materiałowe oraz czas produkcji. Dobre praktyki w branży odzieżowej zalecają stosowanie automatycznych rozwiązań tam, gdzie to możliwe, aby zwiększyć wydajność i jakość produkcji.

Pytanie 22

Jaką operację technologiczną powinno się wykonać przy użyciu maszyny specjalnej z mechanizmem wypychacza?

A. Odszycia dziurki odzieżowej

B. Stębnowania krawędzi przodu

C. Przyszycia guzików

D. Pikowania klap marynarki

Wybór innych operacji technologicznych, takich jak odszycia dziurki odzieżowej, przyszycia guzików czy stębnowania krawędzi przodu, wskazuje na niepełne zrozumienie roli maszyn specjalnych w procesie szycia. Odszycie dziurki odzieżowej wymaga precyzyjnego szycia, ale nie korzysta z mechanizmu wypychacza, ponieważ proces ten koncentruje się na wykonaniu otworów w materiale, co zazwyczaj realizuje się przy użyciu innych narzędzi, takich jak maszyny do szycia z odpowiednimi stopkami. Przyszycie guzików również nie jest zadaniem, które wymaga zastosowania maszyny z mechanizmem wypychacza; w tym przypadku, kluczowe jest dokładne umiejscowienie guzika, co można osiągnąć za pomocą innych bardziej standardowych podejść. Stębnowanie krawędzi przodu z kolei, choć istotne w kontekście estetyki, nie wymaga funkcji wypychania materiału, a bardziej skupić się na stabilnej i kontrolowanej aplikacji szwu wzdłuż krawędzi. W praktyce, dobór odpowiednich technologii i maszyn jest kluczowy, a mylenie ich funkcji prowadzi do błędów w produkcji. Zrozumienie specyfiki każdej operacji oraz zastosowania odpowiednich narzędzi jest fundamentem efektywnego i wysokiej jakości procesu szycia, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży odzieżowej.

Pytanie 23

Jaki układ szablonów powinien być użyty dla pokazanej na rysunku tkaniny wełnianej z pokryciem włókiennym, zaplanowanej do uszycia 200 sztuk płaszczy jesiennych?

A. Asymetryczny jednokierunkowy

B. Symetryczny jednokierunkowy

C. Asymetryczny dwukierunkowy

D. Symetryczny dwukierunkowy

Wybór innych układów niż asymetryczny jednokierunkowy do szycia płaszczy jesiennych z tkaniny wełnianej z okrywą włókienną może prowadzić do istotnych problemów w procesie produkcji. Układ symetryczny dwukierunkowy sugeruje, że tkanina jest równomiernie rozłożona w dwóch kierunkach, co w przypadku owłosienia wełny może nie być korzystne, ponieważ nie uwzględnia naturalnych właściwości strukturalnych tkaniny, które mogą prowadzić do nieodpowiedniego dopasowania odzieży. Podobnie, symetryczny jednokierunkowy układ, mimo że wydaje się prostszy, może nie wykorzystać pełni potencjału włókien, co w rezultacie obniża komfort noszenia i estetykę. Asymetryczny dwukierunkowy również nie jest optymalnym wyborem, ponieważ złożoność takiego układu może zwiększać straty materiałowe oraz wydłużać czas produkcji, a także wprowadza ryzyko niewłaściwego ułożenia włókien, co zmniejsza trwałość i elastyczność gotowych wyrobów. W kontekście szycia większej liczby sztuk, takiej jak 200 płaszczy, kluczowe jest zrozumienie, że układ tkaniny powinien być zoptymalizowany pod kątem zarówno estetyki, jak i wydajności produkcji, co lepiej osiąga się poprzez zastosowanie układu asymetrycznego jednokierunkowego.

Pytanie 24

Które elementy zastosowane w przedstawionej na rysunku bluzce typu "safari" mają charakter zdobniczy?

A. Pagony.

B. Kieszenie.

C. Guziki.

D. Stębnowania.

Kieszenie, pagony i guziki to elementy, które w odzieży spełniają głównie funkcje praktyczne. Kieszenie, mimo że mogą być projektowane w sposób przyciągający wzrok, wciąż pozostają przede wszystkim miejscem na przechowywanie przedmiotów. Ich estetyka jest zazwyczaj drugorzędna wobec praktycznego zastosowania, co czyni je mniej odpowiednimi w kontekście rozważań na temat zdobnictwa. Pagony, z kolei, są elementami dekoracyjnymi, które mają swoje korzenie w odzieży wojskowej, jednak ich głównym celem jest nadać ubraniu prestiż i hierarchię, a nie stanowić element ozdobny w sensie artystycznym. Guziki występują w niemal każdej odzieży i również mają głównie funkcję użytkową, zapewniając zapięcie. Choć mogą być dekoracyjne i różnorodne w stylu, nie są one zastosowane w sposób, który czyniłby je elementem zdobniczym w kontekście bluzki typu 'safari'. Osoby, które wybrały te odpowiedzi, mogą mylić estetykę z funkcjonalnością, co prowadzi do błędnych wniosków. Kluczowe w projektowaniu odzieży jest zrozumienie różnicy między elementami, które zdobią i które przede wszystkim pełnią rolę praktyczną. W związku z tym, w ocenie charakteru zdobniczego, stębnowania wyraźnie wypełniają tę rolę lepiej niż pozostałe wymienione elementy.

Pytanie 25

Aby zlikwidować wyświecenie, które pojawiło się na odzieży w wyniku obróbki parowo-cieplnej, należy zastosować

A. odparowanie

B. sprasowanie

C. przeprasowanie

D. wprasowanie

Sprasowanie, przeprasowanie oraz wprasowanie to techniki, które mogą wydawać się sensowne w kontekście usuwania wyświecenia, jednak w rzeczywistości nie są one odpowiednie dla konkretnego problemu związanego z nadmierną wilgocią powstałą podczas obróbki parowo-cieplnej. Sprasowanie polega na przyłożeniu siły do materiału w celu jego wygładzenia, co może prowadzić do utrwalenia wyświecenia, zamiast jego usunięcia. Z kolei przeprasowanie, które również opiera się na użyciu żelazka, może chwilowo wygładzić tkaninę, jednak nie eliminuje problemu wilgoci, a wręcz może ją utrwalić. Użycie wprasowania, czyli wprowadzenie wilgoci w materiał w celu nadania mu kształtu, również nie jest skutecznym rozwiązaniem, ponieważ może tylko pogorszyć sytuację, zwiększając poziom wyświecenia. Kluczowym błędem myślowym jest założenie, że techniki te są w stanie efektywnie usunąć nadmiar wilgoci, podczas gdy tak naprawdę mogą one jedynie maskować problem. Rzeczywistym rozwiązaniem dla wyświecenia jest zastosowanie procesu odparowania, który pozwala na kontrolowanie i usunięcie nadmiaru wilgoci, co jest zgodne z zaleceniami najlepszych praktyk w przemyśle tekstylnym. Warto zaznaczyć, że zrozumienie różnic pomiędzy tymi metodami jest kluczowe dla efektywnego zarządzania jakością wyrobów odzieżowych.

Pytanie 26

Jakim ściegiem można w warunkach domowych przyszyć koronkę bawełnianą do dolnej krawędzi spódnicy?

A. Zygzakowym

B. Ryglowym

C. Pokrywającym

D. Krytym

Ścieg zygzakowy jest idealnym rozwiązaniem do doszywania koronki bawełnianej, ponieważ zapewnia elastyczność oraz trwałość połączenia. Dzięki swojej charakterystycznej formie, ścieg zygzakowy skutecznie zapobiega pruciu się materiałów, co jest szczególnie istotne w przypadku koronek, które często mają delikatne włókna. Przy zastosowaniu tego ściegu, koronkę można przyszyć w sposób, który nie tylko estetycznie wygląda, ale również zapewnia dużą odporność na uszkodzenia mechaniczne. Oprócz tego, ścieg zygzakowy jest stosunkowo prosty w wykonaniu, co sprawia, że jest popularnym wyborem wśród osób szyjących w warunkach domowych. Przykładowe zastosowanie obejmuje doszywanie koronek do dołu spódnic, bluzek czy sukienek, co pozwala na uzyskanie efektownego wykończenia. Warto też zauważyć, że w praktyce, dobór ściegu może być dopasowany do rodzaju tkaniny oraz efektu wizualnego, jaki chcemy uzyskać. W kontekście standardów szycia, ścieg zygzakowy jest zalecany do pracy z materiałami o różnej grubości, co czyni go wszechstronnym narzędziem w każdej pracowni krawieckiej.

Pytanie 27

Klientka złożyła zamówienie na płaszcz rozkloszowany z rękawem raglanowym. W trakcie przyjmowania zamówienia wykonano pomiary krawieckie, uzyskując dane: opx — 88 cm, długość rękawa — 75 cm, długość płaszcza — 110 cm. Jaka jest norma zużycia tkaniny wełnianej o szerokości 1,50 m, potrzebna do uszycia zamówionego płaszcza?

A. 203,5 cm

B. 324,5 cm

C. 295,0 cm

D. 407,0 cm

Norma zużycia tkaniny na płaszcz rozkloszowany z rękawem raglanowym wynosi 324,5 cm. Aby obliczyć zużycie tkaniny, należy uwzględnić zarówno długość płaszcza, jak i długość rękawa, a także szerokość tkaniny. W przypadku tkaniny o szerokości 1,50 m, istotne jest, aby obliczenia były zgodne z praktyką krawiecką. W przypadku płaszcza, przyjmuje się, że zużycie tkaniny zależy od długości elementów oraz ich krzywizn. Dla wzoru na płaszcz rozkloszowany, należy również dodać zapasy na szwy oraz ewentualne podszewki. W tym przypadku zapotrzebowanie na tkaninę obejmuje dodatkowe 10-15% ze względu na trudności w cięciu i układaniu wzoru. Przykładowo, przy długości płaszcza 110 cm i długości rękawa 75 cm, a także zapotrzebowaniu na elementy dodatkowe, uzyskujemy łączną długość tkaniny wynoszącą 324,5 cm. Obliczenia te są zgodne z normami w branży odzieżowej i powinny być stosowane przy każdym zamówieniu na odzież szytą na miarę.

Pytanie 28

Jakiego przyrządu pomocniczego należy użyć do obszycia krawędzi żakietu damskiego Chanel taśmą ozdobną?

A. Lamownika

B. Linijki odległościowej

C. Stopki do marszczenia

D. Stopki do naszywania taśm

Lamownik to specjalistyczny przyrząd pomocniczy, który służy do estetycznego obszywania krawędzi materiałów, takich jak taśmy ozdobne. Umożliwia on równomierne i precyzyjne przyszycie taśmy do krawędzi żakietu, co jest szczególnie ważne w modzie haute couture, gdzie dbałość o detale i jakość wykonania są kluczowe. Użycie lamownika pozwala uzyskać idealnie równą linię szycia, co przekłada się na doskonały wygląd finalnego produktu. W przypadku żakietu damskiego Chanel, gdzie estetyka i perfekcyjne wykończenie są niezwykle istotne, lamownik staje się narzędziem wyboru. Praktyczne zastosowanie lamownika w tym kontekście obejmuje również możliwość dopasowania szerokości taśmy oraz jej koloru do całej stylizacji, co jest istotne w tworzeniu spójnego wizerunku. Stosowanie lamownika wpisuje się w dobre praktyki krawieckie, które zalecają użycie odpowiednich narzędzi do precyzyjnych zadań, co wpływa na jakość i trwałość wykonania odzieży.

Pytanie 29

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 30

Co może powodować złamanie igły w maszynie do szycia?

A. nieprawidłowe ustawienie chwytacza.

B. niepoprawnie nawleczona nić górna.

C. uszkodzone zakończenie igły.

D. zbyt niski docisk stopki.

Zbyt mała siła docisku stopki, uszkodzone ostrze igły oraz niewłaściwie nawleczona nić górna to koncepcje, które mogą wydawać się logiczne, ale w rzeczywistości nie są bezpośrednimi przyczynami łamania się igły. Zbyt mała siła docisku stopki może powodować przesuwanie się materiału podczas szycia, co może prowadzić do fałszywego wrażenia, że igła łamie się z powodu zbyt małego docisku. W rzeczywistości, nieodpowiednia siła docisku wpływa bardziej na precyzję szycia niż na wytrzymałość igły. Uszkodzone ostrze igły z pewnością prowadzi do problemów, jednak to uszkodzenie może wynikać z innych czynników, jak na przykład niewłaściwe ustawienie chwytacza lub złej jakości materiał. Niewłaściwie nawleczona nić górna może prowadzić do plątania się nici i trudności w szyciu, lecz także nie jest bezpośrednio związana z łamaniem igły. Ostatecznie, najczęstsze przyczyny złamań igieł wynikają z błędów w konfiguracji maszyny oraz niewłaściwego doboru akcesoriów do konkretnego materiału. Ważne jest, aby mieć na uwadze, że różne czynniki mogą wpływać na wydajność maszyny, a zrozumienie ich wzajemnych relacji jest kluczowe dla uniknięcia problemów podczas szycia.

Pytanie 31

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 32

Jakie wykończenie powinno się zastosować do dolnej części skróconych nogawek w klasycznych męskich spodniach z materiału wełnianego?

A. Podwinięty dwa razy i podszyty kryto

B. Z naszytą taśmą i przestębnowany

C. Z naszytą taśmą i podszyty kryto

D. Wykończony overlockiem i przestębnowany

Wybór innych metod wykończenia dołu nogawki, takich jak wykończenie overlockiem i przestębnowanie, może wydawać się praktyczny, jednak nie uwzględnia istotnych aspektów estetycznych i funkcjonalnych. Overlock jest techniką, która skutecznie zabezpiecza brzegi materiału przed strzępieniem, niemniej jednak w przypadku klasycznych spodni, które mają na celu utrzymanie eleganckiego i schludnego wyglądu, wykończenie to nie jest wystarczające. Wykończenie przestębnowane również nie spełnia wymagań, ponieważ szwy mogą być widoczne, co psuje ogólny efekt wizualny, szczególnie w odzieży formalnej. Metody, takie jak naszycie taśmy bez krycia, mogą wydawać się alternatywą, ale brak podszycia kryto sprawia, że brzegi są mniej estetyczne i mogą narażać materiał na szybkie zużycie. Kluczowym błędem jest niedostateczne zrozumienie, że w kontekście klasycznego krawiectwa detale mają ogromne znaczenie. Wysokiej jakości wykończenia zapewniają nie tylko estetykę, ale również trwałość i funkcjonalność odzieży. Projekty odzieżowe, które nie uwzględniają tych czynników, mogą nie sprostać oczekiwaniom klientów, co prowadzi do niezadowolenia oraz negatywnych opinii na temat jakości wykonania. W związku z tym, właściwe podejście do wykończenia nogawek jest kluczowe dla zapewnienia, że produkty będą spełniały oczekiwania zarówno estetyczne, jak i praktyczne.

Pytanie 33

Jakie wymiary są konieczne do skrócenia i zwężenia nogawek spodni?

A. Wzrost, obwód pasa, wysokość kolan

B. Obwód bioder, obwód pasa, długość spodni

C. Obwód uda, szerokość nogawki na dole, długość spodni

D. Obwód bioder, wzrost, wysokość krocza

Wybór obwodu uda, szerokości nogawki na dole oraz długości spodni jako wymiary do skrócenia i zwężenia dołu spodni jest uzasadniony z perspektywy techniki krawieckiej. Przy skracaniu spodni kluczowe jest określenie długości nogawki, aby zrealizować odpowiednią proporcję w stosunku do sylwetki. Szerokość nogawki na dole jest istotna, ponieważ decyduje o końcowym wyglądzie spodni oraz ich dopasowaniu do ciała. Obwód uda jest również bardzo ważny, ponieważ spodni powinny być wygodne w okolicach ud, a ich zwężenie w tym obszarze wpłynie na komfort noszenia. Przykładowo, przy projektowaniu spodni o kroju slim fit, precyzyjne pomiary tych wymiarów pozwalają na uzyskanie estetycznego efektu końcowego, zgodnego z aktualnymi trendami mody. Dobrą praktyką w krawiectwie jest również uwzględnienie indywidualnych preferencji klienta oraz typologii jego figury, co może wpłynąć na dokonane zmiany w standardowych wymiarach.

Pytanie 34

Zmiany kolorystyczne, które mogą wystąpić na barwnej bluzce, mogą być spowodowane

A. suszeniem jej na słońcu

B. praniem jej w wodnej kąpieli o temperaturze 40°C

C. prasowaniem jej za pomocą żelazka o wysokiej temperaturze

D. płukaniem jej w zmiękczaczu

Płukanie bluzki w środku zmiękczającym nie jest zazwyczaj przyczyną wybarwienia materiału, ponieważ środki zmiękczające mają na celu poprawę miękkości tkanin, a ich skład nie powinien wpływać negatywnie na kolory. W rzeczywistości zmiękczacze są używane dla zwiększenia komfortu noszenia odzieży, jednak ich nadmiar może prowadzić do osadzania się resztek na tkaninie, co z czasem może zmienić jej wygląd. W kontekście prasowania, użycie żelazka o wysokiej temperaturze może prowadzić do uszkodzenia włókien, jednak nie jest to typowa przyczyna wybarwienia. Zbyt wysoka temperatura może wywołać reakcje termiczne, które wpływają na strukturę materiału, aczkolwiek nie jest to tożsame z utratą koloru na skutek zjawiska fotodegradacji. Pranie w kąpieli wodnej o temperaturze 40°C jest uważane za umiarkowane i nie powinno powodować wybarwienia, pod warunkiem użycia odpowiednich detergentów. Często błędnie zakłada się, że każde działanie na tkaninie, takie jak płukanie, może prowadzić do negatywnych efektów, co nie jest prawdą, gdyż kluczowe znaczenie ma intensywność oraz specyfika stosowanych substancji. Właściwe metody prania, prasowania i suszenia są kluczowe dla zachowania estetyki odzieży, a ich nieznajomość może prowadzić do niezamierzonych uszkodzeń.

Pytanie 35

W specyfikacji szablonu nie wskazuje się

A. danych o wielkości rozmiaru

B. punktów montażowych

C. linii konstrukcyjnych

D. kierunku nitki prostej

Wybór odpowiedzi dotyczącej punktów montażowych, kierunku nitki prostej lub danych o wielkości rozmiaru opiera się na mylnym przekonaniu o roli i zastosowaniu tych elementów w opisie szablonu. Punkty montażowe są kluczowe w kontekście przygotowywania konstrukcji, ponieważ stanowią miejsca, w których elementy są łączone, a ich uwzględnienie w szablonie jest istotne dla zapewnienia poprawności montażu. Nie można ich więc pominąć, bo są one podstawą weryfikacji stabilności i funkcjonalności konstrukcji. Kierunek nitki prostej, z kolei, odnosi się do linii, wzdłuż której ma być realizowany projekt, co także jest istotne dla zrozumienia procesu budowy. Niezrozumienie tego aspektu prowadzi do błędnych wniosków o pomijaniu tych elementów w ogólnych szablonach, co może skutkować poważnymi problemami w realizacji projektu. Z kolei dane o wielkości rozmiaru zdefiniowane w szablonie są kluczowe dla określenia wymiarów i proporcji elementów, co jest niezbędne w każdej dokumentacji inżynieryjnej. Błędne założenie, że niektóre z tych elementów nie są ważne, może prowadzić do niepoprawnych interpretacji projektu i w konsekwencji do błędów konstrukcyjnych. Ważne jest, aby w procesie tworzenia dokumentacji technicznej być świadomym znaczenia każdego z tych elementów oraz ich wpływu na ostateczny wynik projektu.

Pytanie 36

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 37

Aby skrócić długie spodnie do linii kolan, konieczne jest pobranie miary

A. ZKo

B. ZWo

C. ZTv

D. ZUo

Wybór ZKo jako poprawnej odpowiedzi odnosi się do właściwego miejsca pomiaru dla skracania długich spodni. Skracając spodnie do linii kolana, kluczowym krokiem jest dokładne zmierzenie długości nogawki od stanu do pożądanego miejsca, w tym przypadku kolana. ZKo oznacza pomiar wykonany z kolana, co pozwala na precyzyjne dostosowanie długości spodni w zależności od indywidualnych potrzeb użytkownika. Przykładowo, w branży krawieckiej, dobrą praktyką jest zawsze mierzenie na osobie, dla której ubranie jest szyte, ponieważ różnice w proporcjach ciała mogą wpływać na ostateczny efekt. Ponadto, stosując standardy krawieckie, takie jak miara krawiecka, należy uwzględnić ewentualne zgięcia w nogawce podczas pomiaru, co dodatkowo podkreśla znaczenie prawidłowego wykonania pomiaru. Dzięki temu użytkownik otrzyma idealnie dopasowane spodnie, które nie tylko będą estetycznie wyglądać, ale również zapewnią komfort noszenia. Zastosowanie tego podejścia jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie krawiectwa, co może przyczynić się do zadowolenia klienta oraz redukcji ewentualnych poprawek.

Pytanie 38

Doszycie ściągaczy do bluzy ukazanej na ilustracji powinno odbywać się przy użyciu maszyny szyjącej i ściegu

A. obrzucającym dwuigłowym czteronitkowym

B. stębnowym jednoigłowym trzynitkowym

C. łańcuszkowym jednoigłowym jednonitkowym

D. stębnowym dwuigłowym czteronitkowym

Odpowiedź stębnowym jednoigłowym trzynitkowym jest właściwa, ponieważ ten rodzaj ściegu zapewnia odpowiednią elastyczność oraz wytrzymałość, co jest kluczowe przy szyciu ściągaczy do bluz. Stębnówka jednoigłowa charakteryzuje się prostym, ale mocnym ściegiem, który skutecznie łączy tkaniny, a dodatkowe nitki wprowadzają ważny element elastyczności. W praktyce, stosowanie tego typu ściegu jest zgodne z normami szycia odzieżowego, gdzie szczególną uwagę zwraca się na estetykę oraz funkcjonalność. W przypadku ściągaczy, które są narażone na rozciąganie, wytrzymały ścieg stębnowy minimalizuje ryzyko pęknięć i rozdarć. Dobrą praktyką jest również dobór odpowiednich nici, które współdziałają z maszyną oraz materiałem, co wpływa na ostateczną jakość wyrobu. Rekomenduje się testowanie ściegów na próbkach, aby ocenić ich zachowanie w różnych warunkach użytkowania, co pozwoli na uzyskanie najlepszego efektu końcowego.

Pytanie 39

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 40

Stos materiału składający się ze 100 warstw, przygotowany do wycinania sukienek w różnych rozmiarach, w klasycznie zorganizowanym procesie krojenia powinien być na początku podzielony na

A. rozmiary.

B. sekcje.

C. części.

D. elementy.

Wybór odpowiedzi, które zakładają podział na wielkości, elementy lub rozmiary, nie uwzględnia kluczowych aspektów procesu rozkroju materiałów. Termin 'wielkości' może sugerować skupienie na rozmiarze odzieży, jednak w kontekście rozkroju materiału odnosi się to bardziej do klasyfikacji gotowych produktów, co nie jest pierwszym krokiem w procesie produkcji. Podobnie, nazwa 'elementy' może wprowadzać w błąd, ponieważ nie precyzuje, że każdy element odzieży powinien być częścią większej sekcji. W przypadku sukienki, mamy do czynienia z różnymi sekcjami, które składają się z wielu elementów. Ponadto, 'rozmiary' sugerują gotowe wyroby, co jest nieadekwatne w kontekście surowego materiału. W procesie produkcji odzieży, szczególnie w kontekście szybkiej mody, kluczowe jest wydajne zarządzanie materiałem, co osiąga się przez właściwe podzielenie go na sekcje. Ten proces pozwala na lepsze dopasowanie do finalnych produktów, a także minimalizuje straty materiałowe oraz zwiększa efektywność produkcji. Rekomendowane jest zatem, aby zrozumieć, że podział na sekcje jest fundamentalnym krokiem, który wspiera dalsze etapy procesu produkcyjnego.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej