Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik logistyk
  • Kwalifikacja: SPL.04 - Organizacja transportu
  • Data rozpoczęcia: 3 lutego 2026 23:59
  • Data zakończenia: 4 lutego 2026 00:15

Egzamin zdany!

Wynik: 35/40 punktów (87,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Dokument, który jest przesyłany przez spedytora importera do zagranicznego spedytora korespondenta, zawierający dane o towarze, konieczną dokumentację eksportera oraz dodatkowe wskazówki dotyczące transportu, nosi nazwę

A. nota bukingowa
B. manifest ładunkowy
C. routing order
D. akredytywa
Manifest ładunkowy to dokument, który zawiera szczegółowe informacje o wszystkich ładunkach transportowanych na danym pojeździe lub w danym kontenerze, ale nie jest to dokument wysyłany przez spedytora importera. Akredytywa to instrument finansowy, który zapewnia płatność za towary, ale nie zawiera instrukcji dotyczących wysyłki. Nota bukingowa to potwierdzenie rezerwacji miejsca w pojeździe transportowym, ale nie dostarcza szczegółowych informacji o dokumentacji wymaganej od eksportera. Routing order, z drugiej strony, jest kluczowy do efektywnego zarządzania procesem logistycznym, ponieważ zawiera konkretne instrukcje dotyczące transportu. Typowym błędem myślowym przy wyborze manifestu ładunkowego lub akredytywy jako odpowiedzi jest nieodróżnienie ich funkcji od funkcji routing order. W branży logistycznej zrozumienie różnic między tymi dokumentami jest kluczowe, aby uniknąć nieporozumień i opóźnień w dostawach. Używając nieodpowiednich terminów i dokumentów, można narazić się na poważne konsekwencje finansowe oraz logistyczne. Dobrze jest zatem znać rolę każdego dokumentu w procesie spedycji, aby móc skutecznie zarządzać łańcuchem dostaw.

Pytanie 2

Zgodnie z Ustawą o transporcie drogowym licencję na wykonywanie transportu drogowego towarów na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej udziela

Fragment Ustawy o transporcie drogowym
Art. 7. 1. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana lub cofnięcie licencji następuje w drodze decyzji administracyjnej.
2. Organem właściwym w sprawach udzielenia, odmowy udzielenia, zmiany lub cofnięcia licencji w zakresie transportu drogowego jest:
1) w krajowym transporcie drogowym — starosta właściwy dla siedziby przedsiębiorcy, z zastrzeżeniem pkt. 2;
2) w przewozach taksówkowych:
a) na obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt. 1 — wójt, burmistrz lub prezydent miasta,
b) na obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 4 pkt. 2 — wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy dla siedziby lub miejsca zamieszkania przedsiębiorcy,
A. prezydent miasta.
B. starosta.
C. wójt.
D. Główny Inspektor Transportu Drogowego.
Wybór 'starosta' to strzał w dziesiątkę! Zgodnie z Ustawą o transporcie drogowym, to on jest odpowiedzialny za wydawanie licencji na transport towarów w Polsce. Starosta, jako przedstawiciel samorządu, musi oglądać wnioski od firm i podejmować decyzje dotyczące licencji. Tak praktycznie, jak przedsiębiorca chce prowadzić usługi transportowe, to koniecznie musi złożyć wniosek do starosty. Ten oceni, czy spełnia wymagania techniczne i finansowe, a także ma prawo kontrolować, czy wszystko odbywa się zgodnie z przepisami. Fajnie jest znać zasady dotyczące transportu w Polsce, żeby mieć pewność, że nie będzie żadnych problemów z licencjonowaniem i prowadzeniem działalności.

Pytanie 3

Transport urządzeń elektronicznych w kontenerach drogą morską w ustalonych odstępach czasu oraz na z góry określonych trasach jest określany jako przewóz

A. trampowy
B. czarterowy
C. regularny
D. okazjonalny
Przewóz regularny to forma transportu, w której ładunki są przewożone w ustalonych odstępach czasowych oraz na określonych trasach. Taki sposób transportu jest szczególnie efektywny w przypadku sprzętu elektronicznego, który wymaga regularnych dostaw do różnych lokalizacji. Przykładem mogą być kontenerowce kursujące pomiędzy portami, które mają ustalony rozkład rejsów, dzięki czemu klienci mogą planować swoje zamówienia oraz produkcję. W branży logistycznej, regularne przewozy są zgodne z dobrymi praktykami, które zapewniają przewidywalność dostaw, co jest kluczowe dla zarządzania zapasami oraz planowania produkcji. Dodatkowo, przewozy regularne często korzystają z umów długoterminowych, co pozwala na stabilizację kosztów oraz lepsze planowanie operacyjne. Takie podejście przyczynia się do optymalizacji kosztów transportu oraz zwiększa efektywność operacyjną całego łańcucha dostaw.

Pytanie 4

Pojazdy przeznaczone do transportu materiałów niebezpiecznych mogą być złożone

A. z dwóch przyczep.
B. z jednej naczepy lub jednej przyczepy.
C. z dwóch naczep.
D. z jednej naczepy oraz jednej przyczepy.
Odpowiedź "z jednej naczepy lub jednej przyczepy" jest poprawna, ponieważ zgodnie z przepisami dotyczącymi transportu materiałów niebezpiecznych, takich jak ADR (Umowa Europejska dotycząca Międzynarodowego Przewozu Drogowego Towarów Niebezpiecznych), zezwala się na użycie jednego pojazdu typu naczepa lub przyczepa. Zastosowanie jednej naczepy lub jednej przyczepy ogranicza ryzyko związane z przewozem substancji niebezpiecznych, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa na drodze. Przewożenie takich materiałów wiąże się z określonymi zagrożeniami, dlatego zgodność z przepisami oraz stosowanie odpowiednich pojazdów jest istotne. Przykładem praktycznym może być transport substancji chemicznych, gdzie jeden pojazd odpowiednio przygotowany do takich ładunków, z zachowaniem norm bezpieczeństwa, minimalizuje ryzyko wypadków oraz umożliwia skuteczne zarządzanie sytuacjami awaryjnymi. W praktyce, pojazdy muszą być wyposażone w odpowiednie oznakowanie oraz urządzenia zabezpieczające, co jest zgodne z dobrymi praktykami w branży transportowej.

Pytanie 5

Zgodnie z obowiązującym prawem o ruchu drogowym, samochód uznaje się za pojazd ponadnormatywny, jeśli jego wysokość jest większa niż

A. 3,7 m
B. 3,5 m
C. 3,9 m
D. 4,0 m
Prawidłowa odpowiedź to 4,0 m, ponieważ zgodnie z polskim prawem o ruchu drogowym, pojazdy ponadnormatywne to te, których wysokość przekracza 4,0 metra. W praktyce oznacza to, że samochody o takich wymiarach muszą być odpowiednio oznakowane, a ich przejazd po drogach publicznych często wymaga specjalnych zezwoleń. To regulacja mająca na celu zapewnienie bezpieczeństwa zarówno dla użytkowników dróg, jak i samej infrastruktury drogowej. Przykładowo, transport elementów budowlanych, takich jak dźwigi czy kontenery, często wiąże się z koniecznością zarezerwowania trasy przejazdu w celu uniknięcia kolizji z przeszkodami, takimi jak mosty czy sieci elektryczne. Oznacza to również, że operatorzy takich pojazdów muszą być świadomi przepisów dotyczących transportu ponadnormatywnego oraz związanych z tym wymagań, takich jak stosowanie odpowiednich znaków drogowych i organizacja ruchu. Właściwe przygotowanie do przejazdu pojazdu ponadnormatywnego jest kluczowe dla zapewnienia płynności ruchu oraz minimalizowania ryzyka wypadków na drogach.

Pytanie 6

Mikrojednostką ładunkową jest na przykład

A. pojazd kontenerowy
B. skrzynia paletowa
C. paleta z dodatkowymi nadstawkami
D. karton
Karton jest uważany za mikrojednostkę ładunkową, ponieważ jest to jednostka opakowaniowa, która umożliwia efektywne przechowywanie i transport towarów w systemach logistycznych. Mikrojednostki ładunkowe powinny być stosunkowo niewielkie i łatwe do przenoszenia, co czyni karton idealnym rozwiązaniem w wielu branżach. W praktyce, kartony są często używane do pakowania produktów w detalicznym handlu, co umożliwia ich łatwe transportowanie i składowanie. Standardy takie jak ISO 9001 podkreślają znaczenie efektywnego zarządzania jakością w transporcie i magazynowaniu, a odpowiednie użycie mikrojednostek ładunkowych, takich jak karton, jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka uszkodzeń towarów. Dodatkowo, zastosowanie kartonów jako mikrojednostek ładunkowych umożliwia lepsze zarządzanie przestrzenią magazynową oraz optymalizację kosztów transportu, co jest zgodne z dobrymi praktykami w logistyce. Warto również zauważyć, że kartony mogą być łatwo recyklowane, co wpisuje się w trend zrównoważonego rozwoju w branży transportowej i opakowaniowej.

Pytanie 7

Z danych przedstawionych w tabeli wynika, że w 2020 r. w stosunku do roku poprzedniego zmniejszyła się liczba zarejestrowanych naczep typu

Zestawienie liczby zarejestrowanych nowych naczep w Polsce w latach 2019 i 2020
Rodzaj naczepy2019 r.2020 r.
Skrzynia12 80113 365
Wywrotka3 3184 245
Furgon2 9933 100
Platforma385581
Cysterna678568
A. platforma.
B. skrzynia.
C. wywrotka.
D. cysterna.
Wybór odpowiedzi cysterna jest poprawny, ponieważ analiza danych przedstawionych w tabeli jednoznacznie wskazuje, że w 2020 roku zarejestrowana liczba naczep tego typu zmniejszyła się z 678 do 568. To spadek o około 16%, co jest istotnym wskaźnikiem dla branży transportowej, ponieważ naczepy cysterny są kluczowe w transporcie płynów. Ich zmniejszona liczba może wpływać na dostępność transportu dla sektorów, takich jak przemysł chemiczny czy petrochemiczny, gdzie cysterna jest niezbędna. Warto zauważyć, że kontrola jakości floty transportowej oraz analizy trendów w rejestracji naczep są częścią dobrych praktyk w zarządzaniu logistyką. Zrozumienie tego typu danych pozwala na lepsze planowanie operacyjne i przewidywanie potrzeb rynku. Wiele firm w branży transportowej korzysta z narzędzi analitycznych, aby na bieżąco monitorować zmiany w rejestracji pojazdów, co pozwala na optymalizację floty oraz dostosowywanie strategii do zmieniających się potrzeb klientów.

Pytanie 8

Koszt 1 godziny pracy operatora suwnicy wynosi 15,00 zł, natomiast roboczogodzina pracy suwnicy podczas załadunku to 25,00 zł. Jaką łączną kwotę należy zapłacić załadunek trwający 8 godzin?

A. 200,00 zł
B. 400,00 zł
C. 120,00 zł
D. 320,00 zł
Obliczenie całkowitego kosztu załadunku oparte jest na dwóch komponentach: stawce za pracę operatora suwnicy oraz roboczogodzinie pracy samej suwnicy. Stawka godzinowa operatora wynosi 15,00 zł, co oznacza, że przez 8 godzin jego pracy koszt wynosi 8 * 15,00 zł = 120,00 zł. Z drugiej strony roboczogodzina suwnicy przy załadunku kosztuje 25,00 zł. W związku z tym koszt pracy suwnicy przez 8 godzin to 8 * 25,00 zł = 200,00 zł. Łącząc obie kwoty, otrzymujemy całkowity koszt: 120,00 zł (operator) + 200,00 zł (suwnica) = 320,00 zł. Takie podejście do kalkulacji kosztów jest w pełni zgodne z zasadami rachunkowości kosztów oraz dobrymi praktykami w zarządzaniu projektami logistycznymi, gdzie precyzyjne obliczenia są kluczowe dla efektywności i rentowności operacji. W praktyce, takie wyliczenia pomagają w planowaniu budżetu i optymalizacji wydatków w branży transportowej i budowlanej.

Pytanie 9

Firma wystawiła rachunek za wynajem 3 owijarek na kwotę 2 583,00 zł brutto. Usługa ta podlega 23% stawce VAT. Oblicz wartość jednostkową netto za wynajem jednej owijarki?

A. 500,00 zł
B. 700,00 zł
C. 650,00 zł
D. 2 100,00 zł
Aby policzyć cenę jednostkową netto za wynajęcie owijarki, musimy najpierw znaleźć wartość netto całej faktury. Ta faktura ma 2 583,00 zł brutto, a to oznacza, że zawiera 23% VAT. Żeby to przeliczyć na netto, używamy wzoru: Kwota Netto = Kwota Brutto / (1 + Stawka VAT). Czyli: 2 583,00 zł / 1,23 daje nam 2 100,00 zł netto. Teraz, żeby obliczyć cenę jednostkową netto za wynajem jednej owijarki, dzielimy kwotę netto przez liczbę wynajmowanych owijarek: 2 100,00 zł / 3 = 700,00 zł. Takie obliczenia są zgodne z tym, co powinno się robić w finansach i rachunkowości. Warto, żebyś stosował takie metody w praktyce, bo dzięki temu lepiej określisz koszty wynajmu i dobrze udokumentujesz transakcje. Fajnie jest dbać o poprawne wyliczenia, bo to pomoże unikać błędów finansowych i lepiej przedstawiać dane w raportach.

Pytanie 10

Kontener przedstawiony na zdjęciu służy do przewozu

Ilustracja do pytania
A. artykułów sypkich luzem.
B. artykułów spożywczych.
C. żywych zwierząt.
D. produktów płynnych luzem.
Kontener przedstawiony na zdjęciu rzeczywiście jest przeznaczony do transportu artykułów spożywczych, co jest potwierdzone obecnością urządzenia chłodniczego. Kontenery chłodnicze stanowią kluczowy element w łańcuchu dostaw produktów wymagających kontrolowanej temperatury, takich jak mięso, ryby, owoce, warzywa oraz produkty mleczne. Utrzymanie niskich temperatur jest niezbędne, aby zachować świeżość tych towarów oraz zapobiec ich psuciu się. W branży logistycznej istnieją standardy, takie jak HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points), które nakładają obowiązki na przewoźników w zakresie monitorowania temperatury oraz odpowiednich warunków przewozu. Przykładem zastosowania tego typu kontenerów może być przewóz świeżych owoców tropikalnych z Ameryki Południowej do Europy, gdzie zmiana temperatury może prowadzić do znacznych strat jakościowych. Właściwy transport artykułów spożywczych nie tylko wpływa na ich jakość, ale także na bezpieczeństwo zdrowotne konsumentów, dlatego kluczowe jest stosowanie odpowiednich praktyk w tym zakresie.

Pytanie 11

Jakiego rodzaju transportu dotyczy sytuacja, gdy pojazd z miejsca załadunku przewozi ładunek do kilku miejsc wyładunku w trakcie jednej trasy?

A. Promienisty
B. Obwodowy
C. Sztafetowy
D. Wahadłowy
Model obwodowy przewozu towarów charakteryzuje się tym, że pojazd po załadunku towaru w jednym punkcie dostarcza go do wielu punktów wyładunku w ramach jednej trasy. Jest to szczególnie efektywne w sytuacjach, gdy istnieje potrzeba dostarczenia różnych ładunków do różnych lokalizacji w obrębie jednego obszaru geograficznego. Przykładem zastosowania tego modelu może być dystrybucja towarów w mieście, gdzie ciężarówka odbiera produkty z hurtowni i odwiedza różne sklepy, dostarczając zamówienia na miejscu. Praktyczne aspekty tego modelu obejmują optymalizację tras, co pozwala na redukcję kosztów transportu oraz zwiększenie efektywności załadunku i wyładunku. W standardach branżowych, takich jak normy dotyczące logistyki i zarządzania łańcuchem dostaw, model obwodowy jest często rekomendowany w kontekście zwiększania wydajności operacyjnej i zadowolenia klienta. Wprowadzenie takiego modelu przewozu może również wspierać zrównoważony rozwój przez zmniejszenie emisji związanych z transportem.

Pytanie 12

Dobierz naczepę o najwyższym współczynniku wypełnienia objętościowego do przewozu 50 paletowych jednostek ładunkowych o wymiarach (dł. x szer. x wys.): 1,2 x 0,8 x 1,35 m. Jednostki ładunkowe mogą być piętrzone w stosie paletowym.

NaczepaWymiary wewnętrzne naczepy
(dł. x szer. x wys.)
[mm]
A.7 300 x 2 480 x 2 600
B.10 620 x 2 490 x 2 950
C.13 620 x 2 480 x 2 500
D.13 620 x 2 480 x 2 950
A. Naczepa D.
B. Naczepa A.
C. Naczepa B.
D. Naczepa C.
Naczepa B została wybrana jako najbardziej efektywna ze względu na najwyższy współczynnik wypełnienia objętościowego, co jest kluczowym czynnikiem w logistyce. Przy przewozie 50 paletowych jednostek ładunkowych o wymiarach 1,2 x 0,8 x 1,35 m, całkowita objętość ładunku wynosi 64,8 m³. Naczepa B oferuje objętość 77,57379 m³, co zapewnia wystarczająco miejsca, aby pomieścić wszystkie palety, a jednocześnie nie jest zbyt duża, co może prowadzić do marnowania przestrzeni. Wybór naczepy o odpowiedniej objętości jest zasadniczy, aby zminimalizować koszty transportu i zwiększyć efektywność operacyjną. Zastosowanie naczepy o wielkości dostosowanej do przewożonego ładunku korzystnie wpływa na zużycie paliwa i zmniejsza emisję CO2, co jest zgodne z aktualnymi standardami zrównoważonego rozwoju w branży transportowej. W praktyce, wybierając naczepę, warto także uwzględnić aspekty związane z załadunkiem i rozładunkiem, aby poprawić efektywność całego procesu logistycznego.

Pytanie 13

Jakie jest zapotrzebowanie na paliwo w przedsiębiorstwie transportowym, które ma średnie zużycie wynoszące 20 litrów na 100 kilometrów i planuje przejechać łączną odległość 200 000 km?

A. 100 litrów
B. 40 000 litrów
C. 2 000 litrów
D. 10 000 litrów
W przypadku średniego zużycia paliwa wynoszącego 20 litrów na 100 kilometrów oraz planowanej odległości 200 000 km, obliczenia są proste, ale kluczowe dla efektywności operacyjnej przedsiębiorstwa transportowego. Aby określić całkowite zużycie paliwa, należy wykorzystać wzór: (zużycie paliwa na 100 km) * (całkowita odległość / 100). W naszym przypadku obliczenie wygląda następująco: 20 litrów * (200 000 km / 100) = 20 litrów * 2000 = 40 000 litrów. Taka analiza jest nie tylko istotna z perspektywy zarządzania kosztami, ale również kluczowa przy planowaniu logistycznym, co może wpłynąć na wybór dostawców paliwa oraz strategię zakupu. Przemysł transportowy powinien regularnie monitorować zużycie paliwa oraz wprowadzać optymalizacje, aby obniżać koszty eksploatacji. Warto również zwrócić uwagę na technologie wspierające efektywność paliwową, takie jak systemy zarządzania flotą oraz nowoczesne narzędzia analityczne, które mogą pomóc w doskonaleniu procesów operacyjnych.

Pytanie 14

W Polsce maksymalne wymiary pojazdu samochodowego (z wyjątkiem autobusu oraz nadwozia chłodni) są równe

A. 2,60 m (szerokość), 12 m (długość), 4,5 m (wysokość)
B. 2,55 m (szerokość), 12 m (długość), 4 m (wysokość)
C. 2,55 m (szerokość), 12 m (długość), 4,5 m (wysokość)
D. 2,60 m (szerokość), 12 m (długość), 4 m (wysokość)
Maksymalne wymiary pojazdu samochodowego, które zostały określone na szerokość 2,55 m, długość 12 m i wysokość 4 m, są zgodne z przepisami drogowymi w Polsce. Te wymiary są ustalone w celu zapewnienia bezpieczeństwa na drogach oraz umożliwienia sprawnego transportu. Na przykład, szerokość 2,55 m pozwala na bezpieczne mijanie się pojazdów na wąskich ulicach, a jednocześnie umożliwia transport różnych ładunków w standardowych warunkach. Długość 12 m odnosi się do wymagań dla pojazdów ciężarowych, co jest istotne w kontekście logistyki i transportu towarów. Wysokość 4 m jest również ważna, ponieważ ograniczenia te zapobiegają uszkodzeniom infrastruktury drogowej, takim jak mosty. Przepisy te są zgodne z międzynarodowymi standardami, co ułatwia transport międzynarodowy i współpracę transgraniczną. Utrzymywanie tych wymiarów jest kluczowe dla bezpieczeństwa i efektywności transportu.

Pytanie 15

Na podstawie zamieszczonego harmonogramu czasu pracy kierowcy ustal prędkość eksploatacyjną pojazdu na trasie Warszawa – Płońsk – Warszawa.

Harmonogram czasu pracy kierowcy
Czynność kierowcyRelacjaCzasPrzejechane km
JazdaWarszawa – Płońsk1 h 30min75 km
RozładunekPłońsk30 min-
JazdaPłońsk – Warszawa1 h75 km
A. 75 km/h
B. 50 km/h
C. 25 km/h
D. 70 km/h
Odpowiedź 50 km/h jest prawidłowa i wynika z zastosowania analizy harmonogramu czasu pracy kierowcy oraz uwzględnienia rzeczywistych warunków jazdy. Prędkość eksploatacyjna pojazdu różni się od teoretycznej, ponieważ w praktyce kierowcy napotykają na różnorodne czynniki, które mogą wpływać na czas przejazdu. Warto zwrócić uwagę na czynniki takie jak ruch drogowy, warunki atmosferyczne oraz przerwy w pracy. Przy obliczaniu prędkości eksploatacyjnej, ważne jest uwzględnienie czasu potrzebnego na odpoczynek oraz ewentualne postoje, co przekłada się na realne osiągi pojazdu na danej trasie. Zgodnie z dobrymi praktykami w branży transportowej, zaleca się, aby planować przejazdy z uwzględnieniem nieprzewidzianych okoliczności oraz analizować dane z harmonogramów, co pozwala na optymalizację tras i zwiększenie efektywności transportu. W takim kontekście, prędkość 50 km/h jest zatem bardziej realistyczna niż teoretyczne 60 km/h.

Pytanie 16

Koszt godziny pracy wózka widłowego wynosi 80,00 zł. Oblicz całkowity koszt eksploatacji wózka widłowego, który przejechał 120 km przy średniej prędkości 15 km/h?

A. 960,00 zł
B. 640,00 zł
C. 9 600,00 zł
D. 10,00 zł
Koszt użytkowania wózka widłowego oblicza się na podstawie czasu jego pracy oraz stawki za godzinę. W tym przypadku, wózek pokonał odległość 120 km przy średniej prędkości 15 km/h, co oznacza, że czas potrzebny na wykonanie tego zadania wynosi 120 km / 15 km/h = 8 godzin. Aby obliczyć całkowity koszt użytkowania wózka, mnożymy czas pracy przez koszt za godzinę: 8 godzin * 80,00 zł/godzina = 640,00 zł. Przykładowo, w praktyce, jeśli wózek widłowy byłby używany w magazynie do transportu towarów, zrozumienie kosztów związanych z jego użytkowaniem jest kluczowe dla efektywnego zarządzania operacjami magazynowymi. Takie obliczenia pomagają w planowaniu budżetu oraz ocenie rentowności procesów logistycznych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży logistycznej i transportowej.

Pytanie 17

Jaką najwcześniejszą porę dostawy można ustalić w zleceniu dla przewoźnika, jeśli czas załadunku wynosi 2 godziny, długość trasy to 210 km, średnia prędkość pojazdu osiąga 60 km/h, a załadunek rozpoczyna się o 6:00?

A. 12:00
B. 11:30
C. 13:30
D. 10:00
Aby obliczyć najwcześniejszą godzinę dostawy, należy najpierw uwzględnić czas załadunku oraz czas przejazdu. Rozpoczynamy od załadunku, który trwa 2 godziny. Dlatego, jeśli załadunek zaczyna się o 6:00, zakończy się o 8:00. Następnie, aby obliczyć czas przejazdu, należy podzielić długość trasy (210 km) przez średnią prędkość pojazdu (60 km/h). Czas przejazdu wynosi zatem 210 km / 60 km/h = 3,5 godziny. Dodając ten czas do zakończenia załadunku (8:00), otrzymujemy 8:00 + 3,5 godziny, co daje 11:30. W praktyce, takie obliczenia są kluczowe w logistyce, gdyż pozwalają na efektywne planowanie dostaw, minimalizując opóźnienia i zwiększając satysfakcję klienta. Dobrą praktyką w branży transportowej jest również uwzględnianie potencjalnych nieprzewidzianych okoliczności, takich jak warunki drogowe, co może wpłynąć na rzeczywisty czas dostawy.

Pytanie 18

Zleceniodawca powierzył przewoźnikowi transport 5 kontenerów o długości 20 stóp oraz jednego 40-stopowego. Jaki jest koszt usługi, jeśli stawka przewoźnika za 1 TEU wynosi 400,00 zł?

A. 2000,00 zł
B. 2800,00 zł
C. 3000,00 zł
D. 2400,00 zł
Obliczenie kosztu obsługi kontenerów opiera się na zastosowaniu jednostki TEU (Twenty-foot Equivalent Unit), która jest standardową miarą dla kontenerów morskich, ułatwiającą porównywanie różnych wielkości kontenerów. W tym przypadku klient zlecił przewoźnikowi obsługę pięciu kontenerów 20-stopowych, co daje 5 TEU, oraz jednego kontenera 40-stopowego, który jest równoważny 2 TEU. W sumie mamy więc 5 TEU + 2 TEU = 7 TEU. Stawka przewoźnika za 1 TEU wynosi 400,00 zł, co oznacza, że całkowity koszt usługi wynosi 7 TEU * 400,00 zł/TEU = 2800,00 zł. Tego typu kalkulacje są powszechnie stosowane w branży transportowej, gdzie kluczowe jest precyzyjne wyliczanie kosztów, aby zapewnić przejrzystość i efektywność w procesie przewozu. Znajomość jednostek transportowych oraz umiejętność ich przeliczania na konkretne stawki jest niezbędna dla każdego, kto zajmuje się logistyką.

Pytanie 19

Na podstawie cennika oblicz cenę usługi transportowej, polegającej na przewozie 20 ton ładunku na odległość 500 km.

Cennik przewozu
do 50 km0,20 zł/tkm
do 200 km0,30 zł/tkm
do 400 km0,40 zł/tkm
do 600 km0,50 zł/tkm
A. 3 000,00 zł
B. 5 000,00 zł
C. 2 000,00 zł
D. 4 000,00 zł
Dobra robota z wyliczeniem kosztu! W zasadzie, żeby obliczyć całkowity koszt przewozu 20 ton na 500 km, musisz pomnożyć wagę przez odległość i stawkę, która w tym wypadku wynosi 0,50 zł za tonokilometr. Więc wychodzi: 20 ton x 500 km x 0,50 zł/tkm = 5 000,00 zł. To jest taka standardowa metoda w transporcie i pokazuje, jak ważne jest rozumienie, że ceny są ustalane w zależności od wagi i dystansu. Fajnie jest też sprawdzić cenniki przed zleceniem transportu, bo to pomaga kontrolować wydatki i porównywać oferty różnych przewoźników. To naprawdę istotny krok w logistyce, jeśli chcesz mieć wszystko pod kontrolą i znaleźć najlepszą opcję.

Pytanie 20

Który system transmisji danych jest wykorzystywany do automatycznego rejestrowania jednostek logistycznych opuszczających magazyn i załadowanych do środków transportu, przy użyciu fal radiowych?

A. GPS
B. GSM
C. EDI
D. RFID
RFID, czyli Radio-Frequency Identification, to technologia, która umożliwia automatyczną identyfikację obiektów przy użyciu fal radiowych. W systemie RFID jednostki logistyczne są oznaczane tagami, które zawierają unikalne identyfikatory. Te tagi są odczytywane przez czytniki RFID zamontowane w strategicznych lokalizacjach, takich jak wyjścia z magazynów. Dzięki temu proces rejestracji jednostek logistycznych opuszczających magazyn jest szybki i precyzyjny, co przyczynia się do efektywności łańcucha dostaw. Przykłady zastosowania RFID obejmują zarządzanie zapasami w magazynach, śledzenie przesyłek w czasie rzeczywistym oraz automatyczne rozliczanie towarów przy załadunku do środków transportu. Technologie RFID są zgodne z międzynarodowymi standardami, takimi jak EPCglobal, co zapewnia interoperacyjność między różnymi systemami i producentami. Stosowanie RFID w logistyce pozwala na ograniczenie błędów ludzkich, zwiększa dokładność danych oraz umożliwia efektywne planowanie i optymalizację procesów logistycznych.

Pytanie 21

Każdy środek transportu przewożący substancje niebezpieczne powinien być zaopatrzony w podstawowy zestaw ratunkowy, który zawiera

A. klin pod koła, dwa stojące znaki ostrzegawcze, co najmniej dwie kamizelki ostrzegawcze oraz latarkę dla każdego członka załogi
B. co najmniej jeden klin pod koła, dwa stojące znaki ostrzegawcze oraz dla każdego członka załogi: kamizelka ostrzegawcza, rękawice ochronne, okulary ochronne i latarka
C. dwa kliny pod koła, znak ostrzegawczy stojący, kamizelkę ostrzegawczą, rękawice oraz okulary ochronne dla każdego członka załogi
D. klin pod koła, dwa znaki ostrzegawcze stojące, kamizelkę ostrzegawczą, okulary i rękawice ochronne dla każdego członka załogi oraz przynajmniej jedną latarkę
Odpowiedź ta jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z regulacjami dotyczącymi transportu materiałów niebezpiecznych każdy pojazd powinien być wyposażony w odpowiedni sprzęt awaryjny, aby zapewnić bezpieczeństwo zarówno kierowcy, jak i otoczeniu. Wymagania te są określone w przepisach krajowych oraz międzynarodowych, takich jak Konwencja ADR (umowa dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych). Elementy takie jak co najmniej jeden klin pod koła, dwa znaki ostrzegawcze, a także kamizelka ostrzegawcza, rękawice ochronne, okulary ochronne oraz latarka dla każdego członka załogi są niezbędne do ograniczenia ryzyka w przypadku wypadku lub awarii. Na przykład, kliny pod koła zapobiegają niekontrolowanemu toczonemu się pojazdu, a znaki ostrzegawcze informują innych użytkowników drogi o potencjalnym zagrożeniu. Dodatkowo, odzież ochronna i latarki są kluczowe w sytuacjach awaryjnych, gdzie wymagana jest szybka reakcja i ochrona zdrowia personelu. Takie podejście do bezpieczeństwa transportu materiałów niebezpiecznych jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży i zapewnia zgodność z regulacjami prawnymi.

Pytanie 22

Firma otrzymała zlecenie na transport 30 paletowych jednostek ładunkowych (pjł) z Grudziądza do Gdańska (odległość 120 km). Czas załadunku jednej pjł wynosi 1,5 minuty, a czas jej wyładunku to 2 minuty. Pojazd porusza się z prędkością 60 km/h. O której godzinie należy rozpocząć załadunek u nadawcy, aby towar został rozładowany u odbiorcy o godzinie 9.00?

A. O 5.45
B. 0 7.15
C. 0 6.15
D. 0 5.15
Odpowiedzi takie jak 07:15, 05:45 i 06:15 są błędne, ponieważ nie uwzględniają wszystkich wymaganych czasów operacyjnych związanych z procesem transportowym. Często zdarza się, że osoby rozwiązujące tego typu zadania pomijają kluczowe aspekty, takie jak czas potrzebny na załadunek i wyładunek, co prowadzi do nieprawidłowych obliczeń. W przypadku odpowiedzi 07:15, osoba rozwiązująca mogła skoncentrować się jedynie na czasie transportu, co jest niewłaściwe; czas transportu stanowi tylko część całkowitego czasu realizacji zlecenia. Z kolei odpowiedź 05:45 może wynikać z błędnego obliczenia czasu załadunku lub wyładunku, co jest typowym błędem. Również w przypadku 06:15 może to oznaczać, że ktoś dodał czas transportu do niewłaściwych godzin. W praktyce, pomijanie załadunku i wyładunku przy planowaniu transportu prowadzi do opóźnień i nieefektywności, co jest niezgodne z najlepszymi praktykami w logistyce. Aby uniknąć takich pomyłek, ważne jest, aby zawsze rozważać całkowity czas operacyjny, w tym załadunek, transport i wyładunek, co pozwala na precyzyjne planowanie i terminowe dostarczanie towarów.

Pytanie 23

W sytuacji, gdy odpowiedzialność za transport na głównym etapie przewozu przypada kupującemu, powinna być użyta formuła INCOTERMS 2010?

A. DAT
B. DAP
C. EXW
D. DDP
Odpowiedź EXW (Ex Works) jest rzeczywiście prawidłowa. W tej formule to kupujący ma na sobie odpowiedzialność za transport głównej części przewozu. Sprzedający dostarcza towar do wskazanego miejsca, ale za zorganizowanie transportu ani pokrycie kosztów nie odpowiada. To rozwiązanie często stosuje się w handlu międzynarodowym, zwłaszcza gdy kupujący ma lepsze warunki do ogarnięcia transportu lub potrafi znaleźć tańszych przewoźników. Na przykład, jeśli firma sprzedająca maszyny budowlane zdecyduje się, że odbiór będzie w ich zakładzie, to kupujący musi sam ogarnąć transport. Często to się opłaca, gdyż można wykorzystać swój sprzęt i znajomości. Używanie tej formuły wymaga, żeby obie strony rozumiały swoje obowiązki i zasady sprzedaży, co jest mega ważne, żeby być zgodnym z międzynarodowymi standardami handlowymi jak INCOTERMS 2010.

Pytanie 24

Jakie minimum zabezpieczenie finansowe musi przedstawić przedsiębiorca, aby uzyskać licencję na transport drogowy i rozpocząć działalność z pierwszym pojazdem?

A. 6 000 EUR
B. 12 000 EUR
C. 9 000 EUR
D. 3 000 EUR
Wybór niewłaściwej kwoty zabezpieczenia finansowego na poziomie 6 000 EUR, 3 000 EUR lub 12 000 EUR wskazuje na niepełne zrozumienie przepisów regulujących działalność transportową w Unii Europejskiej i Polsce. Warto zauważyć, że kwoty te są ściśle określone przez przepisy prawa, które mają na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa i rzetelności przedsiębiorstw transportowych. Wybierając 6 000 EUR jako zabezpieczenie, można zakładać, że przedsiębiorca nie jest świadomy, iż takie zabezpieczenie może być stosowane wyłącznie w przypadkach określonych dla przedsiębiorstw świadczących usługi w ograniczonej skali lub na niepełnoetatowej zasadzie. Z kolei 3 000 EUR jest kwotą zbyt niską, aby spełnić wymogi formalne i nie zapewnia odpowiedniego wsparcia finansowego w przypadku wystąpienia problemów związanych z działalnością transportową. Wybór 12 000 EUR może wydawać się rozsądny, ale w rzeczywistości przekracza minimalne wymagania, co wiąże się z nadmiernymi kosztami dla przedsiębiorcy, które w dłuższej perspektywie mogą wpłynąć na konkurencyjność jego usług. Kluczowe jest zrozumienie, że zabezpieczenie finansowe nie tylko chroni przedsiębiorcę, ale również klientów oraz cały sektor transportowy, zapewniając, że przewoźnicy są odpowiednio przygotowani na ewentualne nieprzewidziane okoliczności.

Pytanie 25

Na podstawie zamieszczonego fragmentu umowy, określ klasy środków transportu, w których może być wykonywany przewóz żywności głęboko mrożonej, z zachowaniem normy temperatury do - 20°C.

Fragment umowy o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych
i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP)
(...) Dla klas A, B i C z dowolnym ustalonym praktycznie stałym poziomem temperatury t1, zgodnie z podanymi niżej normami określonymi dla poniższych trzech klas:
Klasa A. Środek transportu - chłodnia wyposażony w takie urządzenie chłodnicze, przy którym t1 może mieścić się między + 12°C i 0°C włącznie.
Klasa B. Środek transportu - chłodnia wyposażony w takie urządzenie chłodnicze, przy którym t1 może mieścić się między + 12°C i -10°C włącznie.
Klasa C. Środek transportu - chłodnia wyposażony w takie urządzenie chłodnicze, przy którym t1 może mieścić się między +12°C i -20°C włącznie.
Dla klas D, E i F z ustalonym praktycznie stałym poziomem temperatury t1 zgodnie z podanymi niżej normami określonymi dla poniższych trzech klas:
Klasa D. Środek transportu - chłodnia wyposażony w takie urządzenie chłodnicze, przy którym t1 nie jest wyższe niż +2°C.
Klasa E. Środek transportu - chłodnia wyposażony w takie urządzenie chłodnicze, przy którym t1 nie jest wyższe niż -10°C.
Klasa F. Środek transportu - chłodnia wyposażony w takie urządzenie chłodnicze, przy którym t1 nie jest wyższe niż -20°C (...).
A. Klasa D i klasa E.
B. Klasa B i klasa F.
C. Klasa B i klasa E.
D. Klasa A i klasa F.
Odpowiedź wskazująca na klasy D i E jako dopuszczalne dla przewozu żywności głęboko mrożonej jest poprawna, ponieważ obie klasy spełniają wymogi dotyczące utrzymania temperatury nie wyższej niż -20°C. Klasa D dotyczy środków transportu, które są w stanie utrzymać temperaturę do +2°C, co jest istotne dla produktów wymagających chłodzenia. Klasa E zaś, obsługująca temperaturę do -10°C, również jest odpowiednia dla mrożonek, jednakże jej właściwości muszą być wykorzystywane w taki sposób, aby nie doszło do podniesienia temperatury do poziomu, który mógłby wpłynąć na jakość produktu. Przykładowo, w praktyce transportu żywności, przedsiębiorstwa logistyczne często korzystają z odpowiednio przystosowanych chłodni i pojazdów, które są regularnie serwisowane oraz poddawane kalibracji, aby zapewnić zgodność z międzynarodowymi standardami, takimi jak HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points). Utrzymanie odpowiednich temperatur jest kluczowe, aby zapobiec rozwojowi bakterii i zapewnić bezpieczeństwo żywności.

Pytanie 26

Cross-docking to proces, który nie wymaga przechowywania towarów.

A. transportowaniu towarów przez obszar jakiegoś państwa
B. wzroście liczby samochodów na drogach, spowodowanym zatorami na niektórych odcinkach
C. przeładowaniu oraz wysyłce towarów do odbiorcy natychmiast po ich dostarczeniu do magazynu
D. oznakowywaniu produktów lub ich opakowań etykietą
Cross-docking to proces logistyczny, który polega na bezpośrednim przeładowaniu towarów z jednego środka transportu na inny, z pominięciem etapu składowania. W praktyce oznacza to, że towary dostarczone do magazynu są szybko sortowane i przekazywane do wysyłki do odbiorców. Taki model operacyjny przyczynia się do znacznego skrócenia czasu dostawy i obniżenia kosztów magazynowania. W wielu branżach, takich jak handel detaliczny czy dystrybucja, cross-docking jest kluczowym elementem efektywnego łańcucha dostaw. Przykładem zastosowania jest dystrybucja towarów spożywczych, gdzie świeże produkty muszą być dostarczane jak najszybciej do punktów sprzedaży, aby zapewnić ich jakość. Warto również zwrócić uwagę na standardy branżowe dotyczące logistyki, takie jak Lean Logistics, które kładą nacisk na eliminowanie marnotrawstwa i podnoszenie efektywności procesów logistycznych. Efektywne zarządzanie cross-dockingiem wymaga precyzyjnych systemów informacyjnych oraz doskonałej współpracy pomiędzy różnymi ogniwami łańcucha dostaw.

Pytanie 27

W uniwersalnej technologii transportu powinno się zastosować nadwozie rodzaju

A. chłodnia
B. izoterma
C. plandeka
D. cysterna
Wybór nadwozia typu plandeka w uniwersalnej technologii przewozu jest uzasadniony jego wszechstronnością oraz elastycznością w transporcie różnych rodzajów towarów. Plandeka zapewnia ochronę ładunku przed warunkami atmosferycznymi, jednocześnie umożliwiając łatwy dostęp do towarów. Dzięki zastosowaniu tego typu nadwozia, możemy przewozić zarówno palety z produktami spożywczymi, jak i różnorodne materiały budowlane. W praktyce, plandeki są często używane przez firmy transportowe, które realizują codzienne zlecenia dostaw na ostatniej mili, gdzie wymagana jest szybka i efektywna obsługa. Dodatkowo, plandeki są zgodne z normami transportowymi, zapewniającym bezpieczeństwo ładunku oraz optymalizację kosztów transportu. Umożliwiają one także łatwe załadunki i rozładunki, co jest kluczowe w dynamicznie zmieniającym się otoczeniu logistycznym.

Pytanie 28

Czas potrzebny na załadunek jednej paletowej jednostki ładunkowej (pjł) wózkiem widłowym do kontenera wynosi 3 minuty. Jak długo zajmie załadunek 24 pjł, jeśli po 30 minutach od rozpoczęcia załadunku użyto dodatkowo, równolegle, drugiego wózka widłowego?

A. 63 minuty
B. 72 minuty
C. 51 minut
D. 36 minut
Czas załadunku jednej paletowej jednostki ładunkowej (pjł) przy użyciu wózka widłowego wynosi 3 minuty. Aby obliczyć całkowity czas załadunku 24 pjł, należy najpierw ustalić czas, jaki zajmie załadunek 24 pjł jednym wózkiem. Dla jednego wózka czas ten wyniesie 3 minuty x 24 pjł, co daje 72 minuty. Jednakże, po 30 minutach od rozpoczęcia załadunku, do procesu załadunku dołącza dodatkowy, drugi wózek widłowy. Oznacza to, że po 30 minutach załadunku pierwszego wózka, zostało jeszcze do załadunku 18 pjł. W tym momencie do akcji wkracza drugi wózek, co pozwala podzielić czas załadunku 18 pjł na dwa wózki. Każdy z wózków załadowuje 9 pjł, co zajmie 27 minut (9 pjł x 3 minuty). Sumując to z początkowymi 30 minutami, otrzymujemy 30 minut + 27 minut = 57 minut. Ponieważ do momentu zakończenia załadunku dwoma wózkami zajmie to 51 minut, jest to czas, który rzeczywiście zajmie załadunek wszystkich jednostek. To podejście ukazuje efektywność wykorzystania zasobów oraz praktyczne zastosowanie strategii równoległego załadunku, co jest standardem w logistyce i magazynowaniu.

Pytanie 29

Koszt przewozu 1 tony ładunku na dystansie 1 kilometra wynosi 0,30 zł. Jaką kwotę należy zapłacić za przewóz 24 ton ładunku na odległość 50 kilometrów oraz 20 ton ładunku na dystansie 70 kilometrów?

A. 780,00 zł
B. 1 584,00 zł
C. 1 400,00 zł
D. 1 200,00 zł
Poprawna odpowiedź to 780,00 zł, co można obliczyć na podstawie ceny przewozu 1 tony ładunku na 1 kilometr, wynoszącej 0,30 zł. Aby obliczyć całkowity koszt przewozu 24 ton ładunku na odległość 50 kilometrów oraz 20 ton ładunku na odległość 70 kilometrów, należy najpierw ustalić koszt dla każdej z tych tras. Dla pierwszej trasy: 24 tony * 50 kilometrów * 0,30 zł = 360,00 zł. Dla drugiej trasy: 20 ton * 70 kilometrów * 0,30 zł = 420,00 zł. Łączny koszt przewozu wynosi zatem 360,00 zł + 420,00 zł = 780,00 zł. Takie obliczenia są stosowane w logistyce, gdzie dokładne kalkulacje kosztów transportu są kluczowe dla efektywności operacji oraz optymalizacji kosztów. Ścisłe trzymanie się stawek za przewóz jednostkowy, jak w tym przypadku, jest zgodne z dobrymi praktykami w branży transportowej, które promują przejrzystość w wycenach usług transportowych.

Pytanie 30

Global Unit Number jest oznaczany skrótem

A. SSCC
B. GLN
C. GTIN
D. IZ
IZ, GLN oraz SSCC to inne terminy związane z identyfikacją produktów, ale nie są one tożsame z Globalnym Numerem Jednostki Handlowej (GTIN). IZ, czyli identyfikator zasobów, odnosi się bardziej do kategorii lub grupy produktów, a nie do jednoznacznej identyfikacji konkretnego artykułu. Często mylone z GTIN, IZ nie ma zastosowania w kontekście globalnej identyfikacji towarów w handlu międzynarodowym. GLN, czyli Globalny Numer Lokalizacyjny, służy do identyfikacji lokalizacji, takich jak np. siedziby firm lub punkty sprzedaży. Chociaż GLN jest istotnym elementem w łańcuchu dostaw, nie jest odpowiednie dla identyfikacji produktów. SSCC, czyli Serial Shipping Container Code, jest numerem przypisywanym do jednostek wysyłkowych, a nie do pojedynczych produktów. SSCC umożliwia śledzenie przesyłek na poziomie logistycznym, co jest kluczowe dla zarządzania łańcuchem dostaw. Typowym błędem myślowym jest mylenie tych terminów z GTIN, co wynika z nieznajomości ich specyficznych funkcji i zastosowań. Ostatecznie, GTIN jest jedynym z tych terminów, który odnosi się bezpośrednio do unikalnej identyfikacji każdej jednostki handlowej, co jest kluczowe dla efektywnego zarządzania produktami na rynku.

Pytanie 31

Jaki model organizacji transportu wyróżnia się regularnymi kursami jednego środka przewozu pomiędzy ustalonym miejscem załadunku a punktem wyładunku?

A. Promienisty
B. Sztafetowy
C. Wahadłowy
D. Obwodowy
Model wahadłowy transportu charakteryzuje się regularnymi kursami jednego środka transportu pomiędzy stałym punktem załadunku a miejscem wyładunku, co pozwala na efektywne zarządzanie przewozami. W praktyce model ten stosowany jest w sytuacjach, gdy istnieje duża potrzeba regularnych dostaw, na przykład w transporcie kolejowym lub autobusowym na trasach miejskich. Przykładem może być linia tramwajowa, która kursuje między dwoma punktami w określonych odstępach czasu, co zwiększa niezawodność oraz przewidywalność transportu. Model wahadłowy jest zgodny z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji tras transportowych, ponieważ pozwala na redukcję kosztów operacyjnych oraz minimalizację czasu przestoju. Dla operatorów transportowych, które wprowadziły ten model, kluczowe znaczenie ma również monitorowanie efektywności kursów oraz dostosowywanie ich do zmieniających się potrzeb rynku, co jest uznawane za standard w branży transportowej.

Pytanie 32

Oblicz na podstawie zamieszczonego cennika koszt przewozu 5 ton ładunku na odległość 230 km.

OdległośćStawka
0÷80 km1 200,00 zł
powyżej 80 kmStawka podstawowa jak do 80 km + 3,20 za każdy następny kilometr
A. 2 416,00 zł
B. 1 680,00 zł
C. 3 680,00 zł
D. 736,00 zł
Odpowiedź 1 680,00 zł jest poprawna, ponieważ aby obliczyć koszt przewozu ładunku na odległość 230 km, należy uwzględnić stawkę podstawową za pierwsze 80 km oraz dodatkowe koszty za pozostałe kilometry. Koszt za pierwsze 80 km w tym przypadku wynosi 800,00 zł. Następnie, na pozostałe 150 km, koszt wynosi 3,20 zł za każdy kilometr, co daje 480,00 zł (150 km * 3,20 zł/km). Łącząc te dwa wyniki, otrzymujemy całkowity koszt przewozu równy 1 680,00 zł. Tego typu obliczenia są niezwykle ważne w logistyce oraz transporcie, gdzie precyzyjne oszacowanie kosztów ma kluczowe znaczenie dla efektywności operacyjnej. Przykład ten obrazuje zastosowanie praktycznych zasad kalkulacji kosztów transportu, które są zgodne z obowiązującymi standardami branżowymi, takimi jak normy ISO oraz najlepsze praktyki w zarządzaniu łańcuchem dostaw.

Pytanie 33

Zgodnie z regulacjami odnoszącymi się do czasu pracy kierowców, dozwolone jest dwa razy w tygodniu wydłużenie dobowego czasu jazdy do

A. 9 godzin
B. 11 godzin
C. 10 godzin
D. 12 godzin
Zgodnie z przepisami dotyczącymi czasu pracy kierowców, dopuszczalny maksymalny dobowy czas jazdy wynosi 9 godzin, jednak dwukrotnie w tygodniu można go wydłużyć do 10 godzin. Takie regulacje mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa na drodze oraz ochronę zdrowia kierowców. Przykładowo, w praktyce oznacza to, że kierowca, który realizuje dłuższą trasę, może skorzystać z tego wydłużenia, co pozwoli mu na efektywne planowanie czasu pracy i odpoczynku. Ważne jest, aby przestrzegać tych norm, aby uniknąć zarówno kar, jak i potencjalnych wypadków spowodowanych zmęczeniem. Zastosowanie tych zasad wymaga od pracodawców oraz kierowców znajomości i ścisłego przestrzegania przepisów, co jest kluczowe dla utrzymania wysokiego standardu bezpieczeństwa w transporcie drogowym.

Pytanie 34

Jaką maksymalną odległość w kilometrach pokona kierowca podczas standardowego czasu jazdy, między codziennymi przerwami, jeśli prędkość auta wynosi 70 km/h?

A. 315 km
B. 560 km
C. 280 km
D. 630 km
Aby obliczyć maksymalny dystans, jaki kierowca może przejechać w ciągu dnia przy prędkości 70 km/h, należy uwzględnić standardowy czas pracy kierowcy. Zgodnie z przepisami, maksymalny czas jazdy bez przerwy wynosi 4,5 godziny. W ciągu tego okresu kierowca może przejechać: 70 km/h * 4,5 h = 315 km. Następnie, po 45-minutowej przerwie, kierowca może kontynuować jazdę przez kolejne 4,5 godziny, co pozwala na przejechanie dodatkowych 315 km. Sumując obydwa odcinki, uzyskujemy 315 km + 315 km = 630 km. W praktyce, takie podejście jest zgodne z normami określonymi w rozporządzeniach dotyczących czasu pracy kierowców, takimi jak rozporządzenie (WE) nr 561/2006. Przestrzeganie tych zasad ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa na drogach oraz zdrowia kierowców.

Pytanie 35

Firma zajmuje się wynajmem sprzętu technicznego, który poprawia transport wewnętrzny. Koszt wynajmu jednego urządzenia wynosi 250,00 zł netto za dobę. Usługi są objęte 23% stawką VAT. Oblicz wartość brutto wynajmu 4 urządzeń technicznych na 3 dni dla stałego klienta, który ma przyznany rabat w wysokości 5%

A. 3 540,00 zł
B. 2 873,00 zł
C. 1 168,50 zł
D. 3 505,50 zł
Aby obliczyć wartość brutto wynajmu 4 środków technicznych na 3 dni, należy najpierw ustalić koszt wynajmu bez podatku VAT. Koszt wynajmu jednego urządzenia wynosi 250,00 zł netto, więc dla 4 urządzeń przez 3 dni będzie to 250,00 zł * 4 * 3 = 3 000,00 zł. Następnie należy uwzględnić rabat w wysokości 5%. Rabat ten wynosi 3 000,00 zł * 0,05 = 150,00 zł, co daje nam nową kwotę wynajmu netto: 3 000,00 zł - 150,00 zł = 2 850,00 zł. Teraz możemy obliczyć VAT, który wynosi 23% tej kwoty: 2 850,00 zł * 0,23 = 655,50 zł. Ostateczna wartość brutto wynajmu wynosi zatem 2 850,00 zł + 655,50 zł = 3 505,50 zł. Takie obliczenia są standardową praktyką w branży wynajmu, gdzie często stosuje się rabaty dla stałych klientów.

Pytanie 36

Druga cyfra w kodzie EAN-13 identyfikuje

A. system numerowania
B. kod wytwórcy
C. kod produktu
D. cyfrę kontrolną
Druga grupa cyfr w kodzie EAN-13 rzeczywiście oznacza kod wytwórcy, co jest kluczowym elementem w systemie kodowania. Kod ten umożliwia identyfikację producentów oraz zarządzanie ich produktami na poziomie globalnym. W praktyce, kod wytwórcy jest przypisywany przez organizację GS1, która jest odpowiedzialna za standaryzację kodów kreskowych. Przykładowo, jeśli widzisz produkt z kodem EAN-13, jego pierwsze trzy cyfry to prefiks kraju, następne cztery to właśnie kod wytwórcy, a kolejne cyfry przypisane są do konkretnego produktu. Dzięki temu detalista i konsument mogą łatwo zidentyfikować producenta danego towaru, co ma istotne znaczenie w kontekście logistyki, zarządzania zapasami oraz w sytuacjach związanych z reklamacjami czy identyfikacją jakości. Dodatkowo, posługiwanie się kodami wytwórców w EAN-13 wspiera rozwój transparentności w łańcuchu dostaw.

Pytanie 37

Pojazd o ładowności 10 ton transportuje 10 paletowych jednostek ładunkowych (pjł). Waga jednej pjł wynosi 700 kg. Oblicz, jaki będzie współczynnik wykorzystania ładowności tego pojazdu?

A. 0,90
B. 0,30
C. 0,50
D. 0,70
Współczynnik wykorzystania ładowności pojazdu oblicza się, dzieląc masę ładunku przez całkowitą ładowność samochodu. W tym przypadku, ładowność pojazdu wynosi 10 ton, co odpowiada 10 000 kg. Samochód przewozi 10 paletowych jednostek ładunkowych, z których każda waży 700 kg. Zatem całkowita masa przewożonego ładunku wynosi 10 * 700 kg = 7000 kg. Współczynnik wykorzystania ładowności obliczamy jako: 7000 kg / 10000 kg = 0,70. Oznacza to, że pojazd jest wykorzystywany w 70% swojej ładowności, co jest zgodne z dobrymi praktykami w logistyce. Optymalne wykorzystanie ładowności pojazdów transportowych jest kluczowe dla efektywności operacyjnej i redukcji kosztów transportu. Na przykład, w logistyce dąży się do maksymalizacji wykorzystania pojazdów, aby obniżyć emisję CO2 oraz zwiększyć rentowność operacyjną. Dlatego znajomość i umiejętność obliczania współczynnika wykorzystania ładowności jest niezbędna dla profesjonalistów w branży transportowej.

Pytanie 38

Czym jest Electronic Data Interchange?

A. system umożliwiający bieżące monitorowanie transportu ładunków
B. bezpapierowa wymiana dokumentów oraz danych pomiędzy systemami informatycznymi współpracujących firm
C. elektroniczna współpraca między 'urzędem a obywatelem'
D. sieć połączeń systemów do śledzenia przepływów materiałów
No więc, EDI, czyli Electronic Data Interchange, to naprawdę ważna sprawa w zarządzaniu łańcuchem dostaw. Dzięki temu, zamiast z papierami, możemy wymieniać różne dokumenty i dane między systemami informatycznymi firm. To super ułatwia życie, bo pozwala automatyzować różne procesy. W efekcie zamówienia przetwarzają się dużo szybciej, koszty maleją, a błędów robi się znacznie mniej, w porównaniu do tego, gdy korzysta się z tradycyjnych metod jak faks czy mail. Można to łatwo zobaczyć w handlu detalicznym – tam dostawcy dostają zamówienia w czasie rzeczywistym, co sprawia, że wszystko działa sprawniej i lepiej. EDI działa na podstawie ustalonych standardów, takich jak EDIFACT czy ANSI X12, które określają, jak mają wyglądać te dokumenty, więc różne systemy mogą ze sobą współpracować. W dzisiejszych czasach, gdy wszystko cyfryzujemy, EDI jest wręcz nieodzownym narzędziem dla firm, które chcą być na bieżąco w wyścigu rynkowym.

Pytanie 39

Nadwozia typu silos są wykorzystywane do transportu

A. węgla
B. benzyne
C. gazu
D. cementu
Silosy są naprawdę fajnym rozwiązaniem do transportu materiałów sypkich, jak na przykład cement. Cement to jeden z tych materiałów, który przewozi się najczęściej w budownictwie. Silosy mają hermetyczną budowę, co znaczy, że mogą bezpiecznie przechowywać i transportować cement, nie martwiąc się o wilgoć czy zanieczyszczenia. W sumie, to właśnie w branży budowlanej silosy są bardzo przydatne, bo używa się ich też do produkcji betonu. Dzięki nim straty materiałowe są minimalizowane, a transport staje się bardziej efektywny, co jest super ważne w naszej branży. No i nie można zapominać o tym, że transport cementu w silosach musi spełniać różne normy, żeby wszystko było bezpieczne dla ludzi i środowiska. Tak więc można powiedzieć, że silosy to kluczowy element w całym łańcuchu dostaw budowlanych, bo pozwalają na bezpieczne i sprawne przewozy.

Pytanie 40

GTIN — Globalny Numer Jednostki Handlowej służy do

A. identyfikacji urządzeń transportowych wielokrotnego użytku
B. oznaczania zasobów trwałych firmy
C. jednoznacznej identyfikacji towarów
D. oznakowania miejsc siedzib firm
Oznaczanie środków trwałych przedsiębiorstwa nie jest funkcją GTIN, ponieważ ten system identyfikacji skoncentrowany jest na przedmiotach handlu. Środki trwałe, takie jak maszyny czy budynki, są zazwyczaj klasyfikowane i śledzone za pomocą innych systemów, np. Ewidencji Środków Trwałych, które stosują własne numery identyfikacyjne. W przypadku oznaczania lokalizacji podmiotów prawnych, takie informacje są zwłaszcza istotne w kontekście systemów adresowych i identyfikacji geograficznej, a nie w kodowaniu produktów handlowych. Identyfikacja urządzeń transportowych wielokrotnego użytku również nie leży w zakresie działania GTIN, który skupia się na produktach sprzedawanych końcowemu użytkownikowi, a nie na infrastrukturze transportowej. Może to prowadzić do mylnych wniosków dotyczących zakresu zastosowania GTIN, które jest ograniczone do identyfikacji towarów, a nie aktywów długoterminowych lub lokalizacji przedsiębiorstw. Stąd też, zrozumienie prawidłowego kontekstu użycia GTIN jest kluczowe, aby uniknąć błędnych interpretacji jego funkcji w systemie handlowym.