Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 17:01
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 17:21

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W JavaScript poprawnie zdefiniowana zmienna to

A. #imie

B. imię%

C. imie2

D. imię2

Odpowiedź 'imie2' jest prawidłowa, ponieważ spełnia wszystkie zasady dotyczące nazewnictwa zmiennych w języku JavaScript. Zgodnie z tymi zasadami, nazwy zmiennych mogą zaczynać się od litery (a-z, A-Z), znaku podkreślenia (_) lub znaku dolara ($). Następnie, dozwolone są litery, cyfry (0-9), znaki podkreślenia oraz znaki dolara. Nazwa 'imie2' jest zgodna z tymi zasadami, ponieważ zaczyna się od litery, a następnie zawiera cyfrę, co jest akceptowalne. Przykładowo, dobra praktyka w programowaniu polega na nadawaniu zmiennym nazw związanych z ich przeznaczeniem, na przykład 'userAge' dla wieku użytkownika. Warto pamiętać, że unikanie użycia polskich znaków oraz specjalnych symboli w nazwach zmiennych, takich jak znaki procentu czy hashtagi, zwiększa czytelność i przenośność kodu, szczególnie w międzynarodowych projektach. Dobra praktyka sugeruje również używanie camelCase, co ułatwia identyfikację zmiennych w większych projektach.

Pytanie 2

Który zapis definiuje w JavaScripcie komentarz JEDNOLINIOWY?

/*

//

W JavaScripcie komentarz jednoliniowy zaczyna się od // - wszystko od tych znaków do końca wiersza jest pomijane. Dlatego komentarz jednoliniowy to //.

Pytanie 3

Znaczniki HTML <strong> oraz <em>, które służą do wyróżniania istotności tekstu, odpowiadają pod względem formatowania znacznikom

A. <b> oraz <i>

B. <i> oraz <mark>

C. <b> oraz <u>

D. <u> oraz <sup>

Znacznik HTML <strong> jest używany do oznaczenia tekstu, który jest ważny, podczas gdy <em> służy do podkreślenia, że tekst powinien być akcentowany w kontekście. Odpowiednikami tych znaczników, pod względem formatowania, są <b> oraz <i>. Znacznik <b> stosuje się do wyróżnienia tekstu, nadając mu pogrubienie, co zazwyczaj oznacza, że tekst jest istotny. Z kolei <i> używamy do kursywy, co również może wskazywać na akcentowanie lub wyróżnienie pewnych słów, jednak w sposób bardziej subtelny niż przy pomocy pogrubienia. W praktyce, stosując <strong> oraz <em>, dbamy o to, aby nasza treść była bardziej dostępna dla użytkowników, zwłaszcza dla osób korzystających z technologii wspomagających, takich jak czytniki ekranu. Stosowanie znaczników semantycznych zgodnie z dobrymi praktykami zapewnia lepszą interpretację treści przez wyszukiwarki, co może wpływać na SEO. Warto również pamiętać, że pomimo że <b> i <i> mają swoje zastosowania, znacznie lepiej jest używać <strong> i <em> w kontekście semantycznym, aby poprawić zrozumienie treści przez maszyny i użytkowników.

Pytanie 4

Zdefiniowano bazę danych z tabelą sklepy, która zawiera pola: nazwa, ulica, miasto, branza. W celu zlokalizowania wszystkich nazw sklepów spożywczych, które znajdują się tylko we Wrocławiu, należy wykorzystać kwerendę:

A. SELECT nazwa FROM sklepy WHERE branza="spozywczy" AND miasto="Wrocław"

B. SELECT nazwa FROM sklepy WHERE branza="spozywczy" OR miasto="Wrocław"

C. SELECT sklepy FROM branza="spożywczy" WHERE miasto="Wrocław"

D. SELECT sklepy FROM nazwa WHERE branza="spożywczy" BETWEEN miasto="Wrocław"

Odpowiedź 'SELECT nazwa FROM sklepy WHERE branza="spozywczy" AND miasto="Wrocław";' jest poprawna, ponieważ wykorzystuje właściwą składnię SQL do pobrania danych. W tym przypadku chcemy wybrać nazwy sklepów z tabeli 'sklepy', które spełniają dwa warunki: branża musi być równa 'spozywczy', a miasto musi być równe 'Wrocław'. Użycie operatora AND zapewnia, że oba kryteria muszą być spełnione jednocześnie, co jest kluczowe w tym zadaniu. Ponadto, dobrym zwyczajem jest stosowanie podwójnych cudzysłowów dla nazw kolumn i wartości tekstowych. Przykładowo, w praktyce taka kwerenda może być użyta do analizy lokalizacji sklepów spożywczych w danym mieście, co może być istotne dla strategii marketingowej lub planowania rozwoju sieci handlowej. Zrozumienie struktury SQL oraz sposób formułowania zapytań jest fundamentem efektywnego zarządzania danymi w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 5

W przedstawionej na rysunku relacji pole AutorID znajdujące się w tabeli ksiazki jest kluczem

A. obcym.

B. podstawowym.

C. sztucznym.

D. kandydującym.

Pole AutorID w tabeli ksiazki jest klasycznym przykładem klucza obcego (foreign key) w relacyjnej bazie danych. Odwołuje się ono do pola IDAutor w tabeli autorzy, które jest kluczem podstawowym tej tabeli. Dzięki temu każda książka jest logicznie powiązana z konkretnym autorem, a baza danych może pilnować spójności referencyjnej. Innymi słowy: nie da się (a przynajmniej nie powinno się dać, jeśli relacje są poprawnie zdefiniowane) wstawić do ksiazki wartości AutorID, która nie istnieje w tabeli autorzy. W praktyce, w SQL definiuje się to np. tak: `AutorID INT CONSTRAINT FK_Ksiazki_Autorzy FOREIGN KEY REFERENCES autorzy(IDAutor)`. Moim zdaniem to jedno z najważniejszych pojęć w projektowaniu baz – bez kluczy obcych relacje między tabelami byłyby tylko „umowne”, a nie wymuszane przez silnik bazy. Klucz obcy zawsze wskazuje na klucz kandydujący, najczęściej na klucz podstawowy innej tabeli. Dzięki temu można łatwo wykonywać złączenia (JOIN): np. `SELECT Tytul, Imie, Nazwisko FROM ksiazki JOIN autorzy ON ksiazki.AutorID = autorzy.IDAutor;`. To jest dokładnie ten przypadek z rysunku: wiele książek może mieć tego samego autora, więc między autorzy a ksiazki mamy relację jeden‑do‑wielu, a pole AutorID jest po stronie „wiele” i pełni rolę klucza obcego. Dobre praktyki mówią też, żeby nazwy kluczy obcych jasno wskazywały, do czego się odnoszą (np. AutorID, Autor_Id), co tu również jest sensownie zrobione. W realnych systemach (biblioteki, księgarnie internetowe, systemy wydawnicze) dokładnie tak modeluje się powiązanie książka–autor: ID autora jako klucz podstawowy w tabeli autorzy i to samo ID jako klucz obcy w tabeli ksiazki.

Pytanie 6

W języku JavaScript należy sformułować warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna a będzie jakąkolwiek liczbą naturalną dodatnią (również nie zerową) lub gdy zmienna b będzie liczbą mieszczącą się w przedziale od 10 do 100, włącznie. Wyrażenie logiczne zastosowane w tym warunku powinno mieć formę

A. (a>0) && ((b>=10) || (b<=100))

B. (a>0) || ((b>=10) || (b<=100))

C. (a>0) || ((b>=10) && (b<=100))

D. (a>0) && ((b>=10) && (b<=100))

Odpowiedź (a>0) || ((b>=10) && (b<=100)) jest poprawna, ponieważ precyzyjnie odwzorowuje wymagane warunki. Warunek logiczny składa się z dwóch głównych części. Pierwsza część, (a>0), sprawdza, czy zmienna a jest liczbą naturalną dodatnią. Liczby naturalne dodatnie to liczby całkowite większe od zera, co oznacza, że a musi być większe od zera, aby warunek był spełniony. Druga część warunku, ((b>=10) && (b<=100)), wymaga, aby zmienna b znajdowała się w przedziale od 10 do 100, włącznie z tymi wartościami. Zastosowanie operatora && w tej części oznacza, że obie nierówności muszą być spełnione jednocześnie. Operator || łączy te dwie części, co oznacza, że wystarczy spełnić jeden z warunków, aby cały wyrażenie logiczne zwróciło prawdę. Jest to zgodne z zasadami programowania, które wskazują na konieczność precyzyjnego definiowania warunków w celu uniknięcia niejasności. W praktyce takie wyrażenie jest niezwykle przydatne w sytuacjach, gdy konieczne jest weryfikowanie wartości zmiennych przed ich dalszym przetwarzaniem, co pozwala na zwiększenie bezpieczeństwa i stabilności aplikacji.

Pytanie 7

Jakie formatowanie obramowania jest zgodne ze stylem border-style: dotted solid;?

A. Formatowanie 2

B. Formatowanie 1

C. Formatowanie 3

D. Formatowanie 4

Styl obramowania w CSS pozwala na precyzyjne określenie wyglądu krawędzi elementu na stronie internetowej. W przypadku „border-style: dotted solid;” mamy do czynienia z kombinacją dwóch różnych stylów obramowania. Pierwsza wartość „dotted” odnosi się do obramowania o kropkowanej strukturze, co jest często stosowane w celu nadania lekkości i subtelności wizualnej. Druga wartość „solid” oznacza jednolite obramowanie, które jest bardziej wyraźne i stosowane, gdy wymagana jest wyraźna separacja elementów. Formatowanie 2 odpowiada właśnie temu stylowi, ponieważ przedstawia górne i dolne obramowanie jako kropkowane, a boczne jako jednolite. Takie zastosowanie jest typowe w sytuacjach, gdzie potrzebny jest kompromis między estetyką a funkcjonalnością, np. w tabelach danych, gdzie górne i dolne obramowanie może być delikatniejsze, by nie przytłaczać, a boczne wyraźne dla czytelności. Wybór właściwego stylu obramowania jest kluczowy dla użyteczności i estetyki strony, zgodnie z zasadami projektowania zorientowanego na użytkownika.

Pytanie 8

Wszelkie dane, które dostarczają informacji o innych danych, nazywane są

A. databus.

B. metalanguage.

C. metadata.

D. markup language.

Poprawna odpowiedź to „metadata”, czyli po polsku metadane. Metadane to wszystkie dane, które opisują inne dane. Można powiedzieć, że są to „informacje o informacji”. Przykład z życia: plik zdjęcia JPG. Sam obraz to dane, a takie elementy jak data wykonania, model aparatu, rozdzielczość, lokalizacja GPS, autor – to właśnie metadane zapisane np. w formacie EXIF. Podobnie w świecie WWW: w dokumencie HTML mamy sekcję <head>, a w niej znaczniki <meta>. Te znaczniki nie są wyświetlane użytkownikowi jako treść strony, ale przekazują wyszukiwarkom i przeglądarkom informacje o stronie, np. opis, słowa kluczowe, kodowanie znaków, język. To jest klasyczny przykład metadanych w praktyce. W bazach danych metadane to np. definicje tabel, typy kolumn, klucze główne, indeksy, ograniczenia. System zarządzania bazą danych przechowuje je w tzw. katalogach systemowych. Dzięki temu wie, jak interpretować rekordy, jakie są relacje między tabelami, jakie są dopuszczalne wartości. Bez metadanych dane byłyby po prostu chaotycznym zbiorem bitów, z którego niewiele da się wyciągnąć. W standardach branżowych stosuje się różne schematy metadanych, np. Dublin Core dla zasobów cyfrowych, czy schema.org dla stron internetowych, aby wyszukiwarki lepiej rozumiały zawartość. Z mojego doświadczenia warto od początku myśleć o metadanych jako o czymś, co podnosi jakość systemu: ułatwia wyszukiwanie, integrację, automatyczne przetwarzanie danych. Dobra praktyka jest taka, żeby dla ważnych zasobów (pliki, rekordy w bazie, strony WWW, API) zawsze planować strukturę metadanych: kto utworzył, kiedy, jaki typ, wersja, status. To bardzo pomaga przy utrzymaniu aplikacji, debugowaniu i rozwoju systemu.

Pytanie 9

Wskaż wszystkie symbole, które pozwalają na komentowanie kodu w języku PHP.

A. <?php ?> oraz //

B. /* */ oraz // oraz #

C. /* */ oraz

D. tylko /* */

Odpowiedź, która wskazuje na znaki /* */, // oraz # jako metody komentowania w PHP jest poprawna. W języku PHP istnieją różne sposoby na dodawanie komentarzy, co jest kluczowe dla dokumentacji kodu i ułatwiania jego późniejszego zrozumienia. Komentarze wieloliniowe otaczane są przez znaki /* i */. Umożliwiają one opisanie złożonych fragmentów kodu, co jest przydatne w przypadku długich wyjaśnień. Z kolei // umożliwia tworzenie komentarzy jednoliniowych, co jest idealne dla krótkich notatek czy opisów funkcji. Dodatkowo, znak # również pozwala na tworzenie komentarzy jednoliniowych, co czyni go użytecznym w kontekście skryptów PHP, szczególnie w połączeniu z plikami konfiguracyjnymi. Właściwe stosowanie komentarzy jest częścią dobrych praktyk programistycznych, które pozwalają na lepszą współpracę w zespole oraz przyszłą konserwację kodu. Przykładowo, użycie komentarzy do wyjaśnienia zastosowania konkretnej funkcji w kodzie może znacznie ułatwić pracę innym programistom, którzy będą musieli pracować z tym kodem w przyszłości.

Pytanie 10

Rozważ tabelę pracownicy. Jakie jest polecenie MySQL, które usuwa wszystkie wpisy z tabeli, gdzie pole rodzaj_umowy jest puste?

A. DROP pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL

B. DELETE pracownicy WHERE rodzaj_umowy ='brak'

C. DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL

D. DROP pracownicy FROM rodzaj_umowy = 0

Aby usunąć wszystkie rekordy z tabeli pracownicy, dla których pole rodzaj_umowy pozostaje puste, czyli ma wartość NULL, używamy polecenia DELETE FROM pracownicy WHERE rodzaj_umowy IS NULL. Klauzula DELETE FROM jest standardowym poleceniem SQL, które służy do usuwania danych z bazy danych. W tym przypadku warunek IS NULL jest kluczowy, ponieważ wskazuje, że chcemy usunąć jedynie te rekordy, w których pole rodzaj_umowy nie zawiera żadnej wartości. Warto zauważyć, że NULL w SQL oznacza brak wartości, co różni się od innych typów wartości, jak na przykład 0 czy pusty ciąg tekstowy. Przykład praktyczny użycia tego polecenia: jeśli w tabeli mamy pracowników z różnymi rodzajami umowy, w tym także takich, którzy nie mają przypisanego rodzaju, to powyższe polecenie usunie ich z bazy danych. Tego rodzaju operacje są niezwykle ważne w kontekście utrzymania bazy danych, gdyż pozwalają na eliminację nieaktualnych lub niekompletnych danych, co w efekcie prowadzi do poprawy jakości przechowywanych informacji i ułatwia późniejsze zapytania do bazy. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania danymi i normami ANSI SQL.

Pytanie 11

W MySQL nadanie roli DBManager użytkownikowi pozwala na uzyskanie praw umożliwiających

A. wszelkie operacje na bazach danych serwera

B. wszystkie działania na bazach danych oraz użytkownikach serwera

C. nadzorowanie serwera

D. tworzenie kont użytkowników na serwerze oraz przypisywanie im haseł

Odpowiedź 'wszelkie operacje na bazach danych serwera' jest prawidłowa, ponieważ rola DBManager w MySQL przyznaje użytkownikowi pełne uprawnienia do zarządzania bazami danych. Obejmuje to możliwość tworzenia, modyfikowania i usuwania baz danych oraz tabel, a także wykonywania zapytań w tych bazach. Rola ta jest użyteczna w kontekście administracji bazami danych, gdzie administratorzy muszą mieć dostęp do wszystkich funkcji związanych z danymi. Przykładowo, administrator może wykorzystać tę rolę do optymalizacji wydajności baz danych poprzez indeksowanie tabel lub do tworzenia kopii zapasowych. Z perspektywy dobrych praktyk, nadawanie ról z odpowiednimi uprawnieniami powinno być przeprowadzane z rozwagą, aby zminimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu i zapewnić integralność danych. Warto również pamiętać, że w MySQL można zastosować szczegółowe uprawnienia dla poszczególnych użytkowników, co pozwala na dostosowanie dostępu do konkretnych zadań w organizacji.

Pytanie 12

Fragment kwerendy SQL zaprezentowany w ramce ma na celu uzyskanie

SELECT COUNT(wartosc) FROM ...

A. liczbę wierszy.

B. średnią wartość w kolumnie wartosc.

C. liczbę kolumn.

D. sumę wartości w kolumnie wartosc.

Instrukcja COUNT w kwerendzie SQL służy do zliczania liczby wierszy w tabeli, które spełniają określone kryteria. Wyrażenie SELECT COUNT(wartosc) FROM ... zlicza wiersze, które mają niepustą wartość w kolumnie wartosc. Funkcja COUNT jest jedną z funkcji agregujących w SQL, które pozwalają na wykonywanie operacji na zestawach danych. Zastosowanie tej funkcji jest szczególnie istotne w sytuacjach, gdy potrzebujemy szybko uzyskać informację o liczebności danych, co jest kluczowe w analizie danych oraz raportowaniu. Warto zauważyć, że COUNT(*) policzyłoby wszystkie wiersze, niezależnie od tego, czy zawierają wartości NULL, natomiast COUNT(kolumna) ignoruje wiersze z wartościami NULL w podanej kolumnie. To rozróżnienie jest kluczowe w optymalizacji zapytań oraz w zapewnieniu dokładności wyników. W praktyce biznesowej, zliczanie wierszy może być wykorzystywane do śledzenia liczby zamówień, ilości produktów w magazynie oraz innych wskaźników operacyjnych, co sprawia, że funkcja COUNT jest podstawowym narzędziem każdego analityka danych.

Pytanie 13

Emblemat systemu CMS o nazwie Joomla! to

A. A.

B. C.

C. D.

D. B.

Logo systemu CMS Joomla! składa się z czterech kolorowych elementów ułożonych w ciekawy wzór, który od razu zwraca uwagę. Moim zdaniem, ten design dobrze oddaje ideę Joomla!, bo podkreśla współpracę i wspólnotę. To jeden z najpopularniejszych systemów do zarządzania treścią na świecie, a ludzie go używają do różnych rzeczy – od prostych blogów po naprawdę rozbudowane portale korporacyjne. Dzięki fajnym rozszerzeniom i szablonom można na prawdę spersonalizować swoją stronę. Co ważne, Joomla! wspiera dobre praktyki SEO, więc jest super opcją dla deweloperów, którzy chcą, żeby ich strony były dobrze widoczne w sieci. Widziałem, że to logo często pojawia się na stronach jako znak jakości, co pokazuje, jak bardzo jest rozpoznawalne i ważne w branży. Wybór tego logo jest więc trafiony i daje dobry punkt wyjścia do nauki o CMS-ach i ich zastosowaniach w realnym świecie.

Pytanie 14

Sprawdzanie poprawności wypełnienia formularza, które ma przebiegać po stronie klienta, powinno być wykonane w języku

A. Ruby on Rails

B. PHP

C. CSS

D. JavaScript

Weryfikacja kompletności formularza po stronie przeglądarki jest kluczowym elementem interakcji użytkownika z aplikacją internetową. Do realizacji tego zadania najczęściej wykorzystuje się język JavaScript, który umożliwia dynamiczne manipulowanie strukturą HTML oraz reagowanie na zdarzenia użytkownika, takie jak kliknięcia czy wprowadzanie danych. Przykładem może być zdefiniowanie funkcji, która sprawdza, czy wszystkie wymagane pola formularza zostały uzupełnione przed jego wysłaniem. W tym celu można użyć zdarzenia 'submit', aby przechwycić moment wysłania formularza i przeprowadzić odpowiednie sprawdzenie. Standardy, takie jak W3C, zalecają stosowanie walidacji po stronie klienta, jako sposób na poprawę doświadczeń użytkownika i zmniejszenie obciążenia serwera. Przykład kodu JavaScript do walidacji formularza mógłby wyglądać następująco: function validateForm() { var x = document.forms["myForm"]["fname"].value; if (x == "") { alert("Imię musi być wypełnione"); return false; } }. Takie podejście nie tylko zwiększa użyteczność aplikacji, ale również pozwala na wczesne wykrywanie błędów, co może znacznie poprawić jakość danych przesyłanych do serwera.

Pytanie 15

Jakie polecenie należy zastosować, aby cofnąć uprawnienia przyznane użytkownikowi?

GRANT NO PRIVILEGES

DROP PRIVILEGES

REVOKE

REMOVE

Pozostałe odpowiedzi tylko udają polecenia zarządzające uprawnieniami. REMOVE, DROP PRIVILEGES oraz GRANT NO PRIVILEGES brzmią wiarygodnie, ale w standardzie SQL takich komend nie ma - serwer odrzuciłby je jako błąd składni. Zarządzanie prawami opiera się na dwóch poleceniach: GRANT nadaje uprawnienia, a REVOKE je odbiera. Aby cofnąć przyznane wcześniej uprawnienia, właściwe jest więc REVOKE, a nie żadna z wymyślonych nazw.

Pytanie 16

Zastosowanie poniższej kwerendy SQL spowoduje usunięcie

DELETE FROM mieszkania WHERE status=1;

A. tabeli mieszkania z systemu baz danych

B. pola o nazwie status w tabeli mieszkania

C. rekordów, dla których pole status ma wartość 1, z tabeli mieszkania

D. tabel, w których pole status ma wartość 1, z bazy danych mieszkania

Odpowiedź, którą zaznaczyłeś, jest jak najbardziej trafna i dotyczy działania kwerendy SQL, szczególnie polecenia DELETE. W tym przypadku, to DELETE FROM mieszkania WHERE status=1 oznacza, że zamierzamy usunąć wszystkie rekordy z tabeli mieszkania, gdzie status jest równy 1. To jest ważne, bo w zarządzaniu bazami danych kluczowe jest precyzyjne ustalenie, które dane chcemy usunąć. Z mojej perspektywy, przed wykonaniem takiej operacji warto najpierw wykonać zapytanie SELECT z tymi samymi warunkami, żeby zobaczyć, co dokładnie usuniemy. Przykład? Możesz chcieć usunąć mieszkania, które są zarezerwowane lub niedostępne, co może być oznaczone statusem 1. To naprawdę dobra praktyka, bo pozwala na lepsze zarządzanie danymi i na utrzymanie porządku w bazie. A wiesz, co jeszcze? Zawsze warto zrobić kopię zapasową danych przed masowym usuwaniem, żeby nie stracić czegoś ważnego.

Pytanie 17

Aby wstawić w napisie tabulator (poziome wcięcie), należy użyć znaku sterującego:

\r

\n

\\

\t

Sekwencja \t oznacza tabulator - wstawia w napisie poziome wcięcie odpowiadające skokowi tabulacji. Podobnie jak inne sekwencje sterujące, zaczyna się od ukośnika wstecznego, po którym litera określa znaczenie. Używa się jej np. do wyrównywania kolumn tekstu. Dlatego tabulator w napisie wstawia \t.

Pytanie 18

Który z poniższych formatów NIE umożliwia zapis plików animowanych?

A. SWF

B. GIF

C. SVG

D. ACE

Format ACE (Archive Compressed Enhanced) jest formatem archiwum, który służy do kompresji danych, a nie do przechowywania animacji. W przeciwieństwie do formatów takich jak SWF, SVG czy GIF, ACE nie jest projektowany do obsługi grafiki ruchomej. SWF to format opracowany przez Adobe, który jest używany do tworzenia i wyświetlania animacji we Flashu. SVG to wektorowy format grafiki, który również wspiera animacje za pomocą CSS i JavaScript. GIF, z kolei, jest jednym z najpopularniejszych formatów do zapisu prostych animacji, dzięki możliwości przechowywania wielu klatek w jednym pliku. Zrozumienie różnic między tymi formatami jest istotne w kontekście tworzenia treści multimedialnych, a także w kontekście ich zastosowań w sieci. Wybór odpowiedniego formatu do animacji może mieć wpływ na wydajność ładowania strony, jakość wizualną oraz możliwości interakcji z użytkownikami.

Pytanie 19

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Przenikanie zdjęć.

B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

C. Zmiana jasności zdjęć.

D. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 20

Aby poprawnie zdefiniować hierarchiczną strukturę tekstu na stronie internetowej, należy zastosować:

A. znaczniki <h1>, <h2> oraz <p>

B. znacznik <p> z formatowaniem

C. znacznik <div>

D. znaczniki <frame> i <table>

Hierarchię tekstu na stronie budują znaczniki nagłówków <h1> do <h6>, gdzie <h1> to tytuł najważniejszy, a kolejne poziomy oznaczają sekcje i podsekcje. Przeglądarka, wyszukiwarki i czytniki ekranu odczytują z nich plan dokumentu, dlatego nagłówków używa się zgodnie ze znaczeniem, a nie dla samego wyglądu. Akapity <p> uzupełniają tę strukturę właściwą treścią. Taki układ poprawia czytelność, dostępność i pozycjonowanie strony - i właśnie dlatego poprawna odpowiedź łączy nagłówki z akapitem.

Pytanie 21

Funkcja napisana w PHP ma na celu

A. pobranie informacji z bazy danych

B. zabezpieczenie bazy danych

C. ustawienie hasła do bazy danych

D. nawiązanie połączenia z bazą danych

Funkcja mysql_query z języka PHP jest używana do wykonywania zapytań SQL w bazie danych MySQL. W przedstawionym przykładzie zapytanie SELECT * FROM napisy pobiera wszystkie rekordy z tabeli o nazwie napisy. Jest to klasyczne zapytanie używane do uzyskania danych z bazy danych co czyni je podstawowym narzędziem programisty PHP operującego na bazach danych. Zwrócone dane mogą następnie być przetwarzane wyświetlane lub używane w dalszych operacjach aplikacji. Ważnym aspektem pracy z bazami danych jest ochrona przed atakami SQL Injection co można osiągnąć poprzez stosowanie przygotowanych wyrażeń lub funkcji takich jak mysqli_prepare. Warto też pamiętać że funkcja mysql_query jest przestarzała i niezalecana w nowych projektach a zamiast niej powinno się używać mysqli lub PDO. Obie te biblioteki oferują większe bezpieczeństwo i lepszą obsługę błędów co jest zgodne z aktualnymi standardami w branży. Praca z danymi wymaga nie tylko ich pobierania ale także odpowiedniego zarządzania czym zajmują się bardziej złożone mechanizmy jak ORM-y co upraszcza pracę z bazami danych i zwiększa czytelność kodu.

Pytanie 22

Zaprezentowano rezultat zastosowania CSS oraz odpowiadający mu kod HTML. W jaki sposób trzeba zdefiniować styl, aby uzyskać takie formatowanie?

A. p.first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

B. #first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

C. p::first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

D. .first-letter { font-size: 400%; color: blue; }

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ selektor CSS p::first-letter precyzyjnie określa, że stylizacja ma być zastosowana do pierwszej litery każdego akapitu, który jest oznaczony tagiem p. Jest to pseudo-element CSS, który umożliwia dostęp do pierwszej litery bloku tekstu w celu nadania jej unikalnego wyglądu. W tym przypadku zmieniono jej rozmiar na 400% oraz kolor na niebieski. Użycie ::first-letter jest zgodne z najlepszymi praktykami, gdyż pozwala na zachowanie semantyczności HTML i oddzielenie warstwy prezentacyjnej od treści, co jest kluczowe w responsywnym projektowaniu stron internetowych. Pseudo-elementy jak ::first-letter są niezwykle przydatne w tworzeniu estetycznych i czytelnych interfejsów użytkownika, zwłaszcza w przypadku publikacji zawierających dużo tekstu. Dobrą praktyką jest stosowanie pseudo-elementów w połączeniu z klasami i identyfikatorami, aby stylizacja była elastyczna i mogła być łatwo dostosowywana zgodnie z potrzebami projektu.

Pytanie 23

Za pomocą którego protokołu można bezpiecznie (z szyfrowaniem) przesłać pliki strony internetowej na serwer WWW?

A. POP3

B. Telnet

C. SFTP

D. IMAP

Klucz tego pytania to dwa słowa: pliki i bezpiecznie. POP3 oraz IMAP odpadają już na pierwszym z nich - oba to protokoły poczty elektronicznej. POP3 pobiera wiadomości ze skrzynki na komputer i zwykle usuwa je z serwera, a IMAP zarządza nimi bezpośrednio na serwerze pocztowym; żaden z nich nie służy do wysyłania plików witryny na serwer WWW i pomyłka tu bierze się głównie z tego, że wszystkie cztery nazwy to skróty protokołów sieciowych. Telnet z kolei rzeczywiście łączy się ze zdalnym hostem, ale to narzędzie zdalnej konsoli, a nie transferu plików - i co najważniejsze, przesyła dane oraz hasła tekstem jawnym, więc nie spełnia warunku bezpieczeństwa. Pozostaje SFTP: przesyła pliki w sesji SSH, w pełni zaszyfrowanej, dzięki czemu zarówno zawartość, jak i dane logowania są chronione w drodze na serwer. To dlatego do bezpiecznej publikacji strony używa się SFTP, a nie nieszyfrowanego FTP czy któregokolwiek z pozostałych protokołów.

Pytanie 24

Jaki jest cel funkcji napisanej w PHP?

$zapytanie = mysql_query("SELECT * FROM napisy");

A. nawiązanie połączenia z bazą danych

B. uzyskanie danych z bazy danych

C. zmianę hasła do bazy danych

D. ochronę bazy danych

Podana funkcja w języku PHP demonstruje zastosowanie polecenia SQL SELECT które jest używane do pobierania danych z bazy danych MySQL. Funkcja mysql_query jest używana do wykonywania zapytań SQL w kontekście bazy danych MySQL. W tym przypadku zapytanie SQL SELECT * FROM napisy pobiera wszystkie rekordy z tabeli o nazwie napisy. W praktyce wybór danych przy użyciu komendy SELECT jest kluczowy w aplikacjach PHP które działają z bazami danych ponieważ pozwala na dynamiczne generowanie zawartości strony internetowej w oparciu o informacje przechowywane w bazie. Ważne jest przestrzeganie najlepszych praktyk takich jak użycie funkcji mysqli_query czy PDO w nowych aplikacjach PHP w celu zapewnienia bezpieczeństwa i wydajności ponieważ mysql_query jest przestarzałe. Dodatkowo należy stosować techniki zabezpieczające przed SQL injection takie jak przygotowane zapytania co zwiększa bezpieczeństwo aplikacji

Pytanie 25

Na obrazie przedstawiono projekt układu bloków witryny internetowej. Zakładając, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, ich formatowanie w CSS, oprócz ustawionych szerokości dla bloków: 1, 2,
3, 4 (blok 5 nie ma ustawionej szerokości), powinno zawierać właściwość

A. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków.

B. float: left dla wszystkich bloków.

C. clear: both dla wszystkich bloków.

D. clear: both dla bloku 5 oraz float: left jedynie dla 1 i 2 bloku.

Twoja odpowiedź jest poprawna. Bloki 1, 2, 3 i 4 powinny być ustawione obok siebie na stronie. Możemy tego dokonać, stosując dla nich właściwość 'float: left' w CSS, która sprawia, że elementy są wyświetlane po lewej stronie swojego kontenera. Często stosuje się tę technikę przy projektowaniu layoutów stron internetowych, umożliwiając rozmieszczenie bloków w jednym rzędzie. Blok 5 powinien natomiast znajdować się poniżej tych bloków, co osiągniemy stosując właściwość 'clear: both'. Ta właściwość zapewnia, że element nie będzie obok żadnego z poprzednich bloków, nawet jeśli mają one ustawiony float. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy chcemy, aby pewien element (np. stopka strony) był wyświetlany poniżej innych bloków, niezależnie od ich położenia czy szerokości. W praktyce, prawidłowe zastosowanie tych dwóch właściwości jest kluczowe dla tworzenia responsywnych i atrakcyjnych layoutów stron.

Pytanie 26

Jaką funkcję w języku PHP można wykorzystać do weryfikacji typu zmiennej?

A. foreach()

B. strrev()

C. var_dump()

D. switch()

Funkcja var_dump() w języku PHP jest niezwykle przydatna do sprawdzania typu zmiennej, ponieważ wyświetla zarówno wartość zmiennej, jak i jej typ. Dzięki temu programista może szybko zrozumieć, co dokładnie znajduje się w danej zmiennej. Na przykład, jeśli mamy zmienną $a przypisaną do wartości 5, używając var_dump($a), uzyskamy wynik 'int(5)', co wskazuje, że zmienna jest typu całkowitego. Z kolei dla zmiennej $b, która jest tablicą, var_dump($b) pokaże strukturę tablicy oraz jej zawartość. Użycie var_dump() jest zgodne z dobrymi praktykami debugowania w PHP, ponieważ umożliwia identyfikację problemów z typami danych, co jest kluczowe w kontekście typowania dynamicznego, jakie ma miejsce w PHP. Dodatkowo, var_dump() jest często stosowane w sytuacjach, gdy programista chce szybko zweryfikować, co znajduje się w zmiennych podczas rozwoju aplikacji, co przyspiesza proces debugowania i pozwala na łatwiejsze znalezienie błędów w logice aplikacji.

Pytanie 27

Jaką metodę używa się w języku PHP do tworzenia komentarza obejmującego więcej niż jedną linijkę?

A. //

B. #

C. /* */

D.

W języku PHP, użycie bloków komentarzy za pomocą składni /* */ jest standardowym sposobem na zapisanie wielolinijnych komentarzy. Ta metoda pozwala na umieszczanie tekstu komentarza w wielu liniach, co jest szczególnie przydatne w przypadku dłuższych objaśnień kodu. Komentarze pozwalają programistom na dokumentowanie funkcji, metod lub fragmentów kodu, co znacznie zwiększa przejrzystość i zrozumiałość kodu dla innych deweloperów. Przykładowo, można ich używać w następujący sposób:

/*
To jest komentarz, który
może zajmować wiele linii.
Możesz go używać do
szczegółowego opisu
funkcji lub zmiennych.
*/

Praktyka korzystania z opisowych komentarzy jest zgodna z najlepszymi standardami programowania, ponieważ zwiększa czytelność i ułatwia pracę w zespołach. Komentarze są nieocenione w trakcie konserwacji kodu, ponieważ pozwalają na szybsze zrozumienie intencji autora, a także na łatwiejsze wprowadzenie zmian w przyszłości. Warto również pamiętać, że komentarze nie wpływają na wydajność aplikacji, ponieważ są ignorowane przez interpreter PHP w trakcie wykonywania skryptu.

Pytanie 28

Która metoda JavaScript dodaje nowy element na końcu tablicy?

unshift()

shift()

push()

pop()

Pozostałe metody robią co innego. pop() USUWA ostatni element, shift() usuwa PIERWSZY, a unshift() dodaje na POCZĄTKU. Na końcu dodaje push().

Pytanie 29

Utworzono bazę danych z tabelą mieszkańcy, która zawiera pola: nazwisko, imię oraz miasto. Następnie przygotowano poniższe zapytanie do bazy:
SELECT nazwisko, imie FROM mieszkańcy WHERE miasto='Poznań' UNION ALL SELECT nazwisko, imie FROM mieszkańcy WHERE miasto='Kraków';
Wskaż zapytanie, które zwróci takie same dane.

A. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkańcy WHERE miasto HAVING 'Poznań' OR 'Kraków';

B. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkańcy AS 'Poznań' OR 'Kraków';

C. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkańcy WHERE miasto BETWEEN 'Poznań' OR 'Kraków';

D. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkańcy WHERE miasto='Poznań' OR miasto='Kraków';

Wybór odpowiedzi SELECT nazwisko, imie FROM mieszkańcy WHERE miasto='Poznań' OR miasto='Kraków' jest prawidłowy, ponieważ wykorzystuje operator logiczny OR, który umożliwia filtrowanie danych z tabeli mieszkańcy na podstawie wartości w polu miasto. To zapytanie zwraca wszystkich mieszkańców, którzy są z Poznania lub Krakowa, co odpowiada wymaganiom postawionym w pytaniu. Warto zauważyć, że taka konstrukcja jest efektywna, ponieważ nie używa złożonych zapytań ani nie tworzy zbiorów, które następnie muszą być łączone. Operator OR jest powszechnie stosowany w SQL do łączenia wielu warunków, co czyni go łatwym w użyciu. Dodatkowo, zgodnie z dobrymi praktykami baz danych, unikanie zbędnych operacji, jak UNION, gdy wystarczy proste OR, zwiększa wydajność i czytelność zapytań. Przykładowe zastosowanie tego zapytania może mieć miejsce w aplikacjach, które potrzebują zidentyfikować użytkowników z konkretnego regionu, co jest istotne w przypadku personalizacji treści lub promocji regionalnych.

Pytanie 30

Jaką relację w projekcie bazy danych powinno się ustalić pomiędzy tabelami przedstawionymi na rysunku, przy założeniu, że każdy klient sklepu internetowego złoży co najmniej dwa zamówienia?

A. 1:n, gdzie 1 znajduje się po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta

B. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia

C. n:n

D. 1:1

Relacja 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia, oznacza, że każdy klient może mieć wiele zamówień, ale każde zamówienie jest powiązane dokładnie z jednym klientem. To podejście odpowiada rzeczywistości większości sklepów internetowych, gdzie klienci wielokrotnie dokonują zamówień. Projektując bazę danych zgodnie z tą relacją, stosujemy klucz obcy w tabeli Zamówienia, który odwołuje się do klucza głównego w tabeli Klient. Jest to zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu baz danych, które zalecają minimalizowanie redundancji i zapewnienie integralności danych. Praktyczne zastosowanie tego modelu umożliwia łatwe śledzenie historii zamówień klientów, co jest kluczowe dla analizy sprzedaży i zarządzania relacjami z klientami. Relacja 1:n jest jedną z najczęściej stosowanych w modelowaniu danych, co potwierdza jej uniwersalność i skuteczność w różnych systemach informatycznych, od sklepów internetowych po systemy zarządzania zasobami ludzkimi.

Pytanie 31

Aby stworzyć warunek w zapytaniu wybierającym nazwiska wszystkich uczniów z klas początkowych (od pierwszej do trzeciej), można zastosować klauzulę

A. WHERE klasa >= 1 OR klasa <= 3

B. WHERE klasa BETWEEN 1 AND 3

C. WHERE klasa < 3

D. WHERE klasa IN (1, 3)

Odpowiedź "WHERE klasa BETWEEN 1 AND 3" jest poprawna, ponieważ klauzula BETWEEN umożliwia precyzyjne określenie zakresu wartości w bazie danych. W tym przypadku, chcemy wybrać uczniów z klas 1, 2 i 3, co idealnie pasuje do zastosowania klauzuli BETWEEN. Oznacza to, że zapytanie zwróci wszystkie rekordy, gdzie wartość w kolumnie 'klasa' mieści się w przedziale od 1 do 3, włącznie. Przykładowe zapytanie SQL mogłoby wyglądać tak: SELECT nazwisko FROM uczniowie WHERE klasa BETWEEN 1 AND 3; To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ jest czytelne, zrozumiałe i łatwe do modyfikacji. Dodatkowo, stosowanie klauzuli BETWEEN jest bardziej efektywne niż inne metody, takie jak użycie operatorów porównania, co może prowadzić do błędów, jeśli na przykład nie uwzględni się wartości granicznych. W standardach SQL klauzula BETWEEN jest powszechnie uznawana za najlepszy sposób na określenie zakresu wartości, co czyni ją kluczowym narzędziem w pracy z danymi w bazach danych.

Pytanie 32

Przedstawiona w języku C++ definicja typu wyliczeniowego sprawi, że enumerator CZWARTEK będzie równy

enum dni {PONIEDZIALEK = 1, WTOREK, SRODA, CZWARTEK, PIATEK, SOBOTA, NIEDZIELA};

A. liczbie 1

B. napisowi 'CZWARTEK'

C. liczbie 4

D. napisowi "CZWARTEK"

Odpowiedzi wskazujące na napisy, zarówno w pojedynczych cudzysłowach, jak i podwójnych, są niepoprawne, ponieważ w kontekście definicji typów wyliczeniowych w C++ wartością enumeratora nie jest tekst, lecz liczba całkowita. Typy wyliczeniowe zostały zaprojektowane, aby reprezentować zestaw stałych, które mają konkretne wartości numeryczne, co czyni je bardziej efektywnymi w użyciu w porównaniu do zwykłych zmiennych. Próbując utożsamiać CZWARTEK z napisem, można dojść do mylnego wniosku, że nazwy enumeratorów są tego samego rodzaju co stringi, co prowadzi do nieprawidłowego zrozumienia ich roli w programowaniu. Warto również zauważyć, że w C++ używanie typów wyliczeniowych przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa typów, ponieważ pozwala na ograniczenie wartości, które zmienna może przyjąć. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do nieprawidłowych odpowiedzi, obejmują mylenie reprezentacji tekstowej zmiennych z ich wartościami numerycznymi lub nieuważne czytanie definicji enum, co może prowadzić do błędnych wniosków na temat tego, jak działają enumeratory. W systemach, które operują na złożonych danych, takich jak dni tygodnia, wykorzystanie enumów jest kluczowe dla poprawnego działania logiki programu, dlatego istotne jest zrozumienie ich właściwego użycia i przypisania wartości.

Pytanie 33

$n = '[email protected]'; $dl = strlen($n); $i = 0; while ($i < $dl && $n[$i] != '@') { echo $n[$i]; $i++; } Fragment kodu w języku PHP wyświetli

A. tylko nazwę domeny, czyli 'host.pl'

B. cały adres e-mail, czyli '[email protected]'

C. wyłącznie nazwę konta, czyli 'adres'

D. nazwę konta z znakiem @, czyli 'adres@'

Analizując niepoprawne odpowiedzi, warto zwrócić uwagę na kilka kluczowych aspektów. W przypadku odpowiedzi, która wskazuje na wypisanie nazwy konta ze znakiem '@', należy zauważyć, że kod w rzeczywistości nie wlicza znaku '@' do wypisywanej wartości. Działanie pętli opiera się na warunku przerywającym, który kończy iterację przed napotkaniem '@', co oznacza, że nie może on znaleźć się w rezultacie. Z kolei wskazanie, że kod wypisze cały adres e-mail jest błędne, ponieważ pętla jest zaprojektowana tak, aby zakończyć działanie przed osiągnięciem znaku '@', więc taki wynik nie jest możliwy. Ostatnia niepoprawna odpowiedź, sugerująca, że kod wypisze samą nazwę domeny, jest również myląca. W kodzie nie ma logiki, która pozwalałaby na wyodrębnienie części po znaku '@'; zamiast tego pętla przerywa działanie, gdy osiągnie ten znak. Jest to kluczowe, aby zrozumieć, że kod nie ma mechanizmu do analizy lub rozdzielania adresu e-mail po znaku '@'. Wszystkie te odpowiedzi pokazują niezrozumienie, jak działają operacje na ciągach w PHP oraz logikę pętli, która w kontekście tego fragmentu kodu jest fundamentalna dla uzyskania prawidłowego wyniku.

Pytanie 34

Do czego służy pole insert_id z biblioteki MySQLi w PHP?

A. do pobrania pierwszego wolnego indeksu

B. do uzyskania id ostatnio wstawionego wiersza

C. do uzyskania kodu błędu nieudanego wstawienia

D. do pobrania najwyższego indeksu bazy do inkrementacji

insert_id dotyczy udanego wstawienia, a nie kodu błędu (od tego są errno/error). Nie pobiera też „pierwszego wolnego” ani „najwyższego” indeksu z góry - zwraca konkretny id WSTAWIONEGO właśnie rekordu. To id ostatnio wstawionego wiersza.

Pytanie 35

Grafika, która ma być pokazana na stronie, powinna mieć transparentne tło. Podaj format pliku graficznego, w którym należy go zapisać.

A. PNG

B. CDR

C. BMP

D. JPEG

Format PNG (Portable Network Graphics) jest idealnym rozwiązaniem dla obrazów z przezroczystym tłem, ponieważ obsługuje kanał alpha, który umożliwia definiowanie przezroczystości poszczególnych pikseli. Dzięki temu, gdy obraz PNG jest umieszczany na różnym tle, zachowuje naturalny wygląd i nie wymaga dodatkowego dostosowywania, co jest szczególnie ważne w projektach graficznych, które wymagają elastyczności w prezentacji. Przykładowe zastosowania PNG obejmują ikony, logo oraz wszelkie grafiki, które muszą być nałożone na inne elementy wizualne bez widocznych krawędzi czy tła. W branży grafiki komputerowej oraz web designu, PNG stał się standardem dla materiałów wymagających wysokiej jakości obrazu z zachowaniem przezroczystości. Dobrą praktyką jest również stosowanie PNG w przypadku grafik, które zawierają tekst, ponieważ format ten nie wprowadza strat jakości, co może mieć miejsce w przypadku innych formatów kompresji. Warto również zaznaczyć, że PNG nie traci jakości przy wielokrotnym zapisywaniu, co czyni go preferowanym wyborem tam, gdzie jakość jest kluczowa.

Pytanie 36

Wskaż element, który definiuje pole edycyjne formularza zgodne z ilustracją

A. <input type="month" id="hh" name="mm">

B. <input type="date" id=" minutes" name="hours">

C. <input type="time" id="minutes" name="hours">

D. <input type="number" id="mm" name="hh" min="0" max="24">

Prawidłowy wybór to <input type="time" id="minutes" name="hours">, ponieważ dokładnie taki element HTML5 służy do wprowadzania godziny w formacie hh:mm, czyli tak jak na ilustracji. Atrybut type="time" mówi przeglądarce, że pole ma przyjmować tylko wartości czasu, bez daty, miesięcy czy liczb dowolnego typu. Zgodnie ze specyfikacją HTML Living Standard oraz HTML5, przeglądarka powinna wtedy wyświetlić natywne kontrolki do wyboru godziny (np. rozwijane listy, suwak, mały zegarek – zależy od systemu i przeglądarki). Dzięki temu użytkownik ma mniejsze ryzyko pomyłki, a walidacja odbywa się częściowo automatycznie.
Z mojego doświadczenia warto korzystać z type="time" zawsze, gdy formularz dotyczy konkretnych godzin, np. godzina rozpoczęcia pracy, rezerwacja wizyty, planowanie spotkania online. Po stronie serwera (np. w PHP) to pole przychodzi jako tekst w formacie „HH:MM”, co jest łatwe do dalszego przetwarzania, parsowania do obiektu DateTime albo zapisu w bazie danych w typie TIME.
Dobra praktyka jest też taka, żeby nazwy atrybutów id i name były semantyczne. W tym zadaniu nie ma to wpływu na poprawność odpowiedzi, ale w realnym projekcie lepiej byłoby użyć np. id="endTime" i name="end_time". Ułatwia to później pracę z JavaScriptem i po stronie backendu. Warto też pamiętać o dodaniu atrybutów min i max, jeśli chcemy ograniczyć zakres godzin (np. od 08:00 do 20:00), oraz pattern lub dodatkowej walidacji JS, jeśli mamy specyficzne wymagania. Mimo że ilustracja nie pokazuje tych szczegółów, sam mechanizm type="time" jest tu absolutnie kluczowy i zgodny z dobrymi praktykami front-endowymi.

Pytanie 37

W tabeli Recepta pola Imię oraz Nazwisko odnoszą się do pacjenta, dla którego recepta została wystawiona. Jaką kwerendę należy wykorzystać, aby dla wszystkich recept uzyskać datę ich wystawienia oraz imię i nazwisko lekarza, który je wystawił?

A. SELECT Imie, Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

B. SELECT Imie, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id

C. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta

D. SELECT Lekarz.Imie, Lekarz.Nazwisko, DataWystawienia FROM Recepta JOIN Lekarz ON Recepta.Lekarz_id = Lekarz.id

Zauważyłem, że dobrze zrozumiałeś, jak skonstruować kwerendę SQL, która łączy dane lekarza z datą wystawienia recepty. Użycie klauzuli JOIN to kluczowa sprawa, bo dzięki temu możesz połączyć tabele Recepta i Lekarz na podstawie odpowiednich kluczy. Dzięki temu dostajesz imię i nazwisko lekarza, który wypisał daną receptę. Klauzula SELECT, którą używasz, wskazuje, co chcesz zobaczyć – w tym przypadku Imie i Nazwisko z tabeli Lekarz oraz Datę Wystawienia z tabeli Recepta. To jest naprawdę podstawowa umiejętność, która pomaga w pracy z relacyjnymi bazami danych. Z mojego doświadczenia, umiejętność tworzenia takich zapytań, pomoże nie tylko w nauce, ale i w przyszłej pracy, bo baza danych rzadko jest prosta i często trzeba łączyć różne dane. I jeszcze jedna rzecz: używanie JOIN w odpowiedni sposób może przyspieszyć działanie zapytań, co jest ważne, gdy mamy do czynienia z dużą ilością danych.

Pytanie 38

Która metoda obiektu location zastępuje bieżący dokument dokumentem spod podanego adresu?

replace();

reload();

open();

close();

Metoda location.replace() wczytuje nowy dokument spod podanego adresu, ZASTĘPUJĄC bieżący - bez dodawania wpisu do historii (nie da się „cofnąć”). Dlatego dokument zastępuje replace().

Pytanie 39

Tabela odlotów zawiera dane przedstawione na ilustracji. Wykonanie zapytania SQL spowoduje zwrócenie informacji:

SELECT id FROM odloty WHERE samoloty_id > 2 AND kierunek LIKE '_a%';

id	samoloty_id	nr_rejsu	kierunek	czas	dzien	status_lotu
1	1	FR1646	Neapol	09:20:00	2019-07-25	wystartowal
2	1	FR1327	ALICANTE	09:10:00	2019-07-25	Opóźniony 10 min
3	2	W63425	Warszawa	09:45:00	2019-07-25	odprawa
4	3	LX5647	Londyn LT	10:03:00	2019-07-25	odprawa
5	3	LX5673	Malta	10:06:00	2019-07-25	opoznienie 20 min
6	3	LX5622	Wieden	10:13:00	2019-07-25
7	4	LH9821	Berlin	10:16:00	2019-07-25
8	4	LH9888	Hamburg	10:19:00	2019-07-25

A. zbiór pusty

B. 3; 5; 8

C. 5; 8

D. 4; 5; 6; 7; 8

Podczas analizy zapytania SELECT id FROM odloty WHERE samoloty_id > 2 AND kierunek LIKE '_a%' istotne jest zrozumienie działania operatora LIKE i warunków filtrujących w SQL. Warunek samoloty_id > 2 oznacza, że poszukujemy rekordów, gdzie wartość w kolumnie samoloty_id jest większa niż 2. Oznacza to, że rekordy z samoloty_id równym 1 lub 2 nie zostaną uwzględnione w wyniku zapytania. Drugi warunek kierunek LIKE '_a%' wykorzystuje operator LIKE, który umożliwia wyszukiwanie z użyciem symboli wieloznacznych. W tym przypadku znak podkreślenia '_' reprezentuje jeden dowolny znak, a wzorzec '_a%' oznacza, że w kolumnie kierunek szukamy wartości, które mają 'a' na drugim miejscu. Jest to specyficzne dopasowanie, które eliminuje wszelkie inne wzorce, które nie mają 'a' jako drugiego znaku. W tym kontekście błędne zrozumienie warunku LIKE może doprowadzić do niepoprawnego założenia, że szuka on dowolnego ciągu zawierającego literę 'a', co nie jest zgodne z rzeczywistością. Typowe błędy myślowe mogą wynikać z pomylenia znaku '%' z '_', gdzie pierwszy oznacza dowolną liczbę dowolnych znaków, a drugi tylko jeden dowolny znak. Takie nieporozumienia są powszechne, ale zrozumienie poprawnej składni i mechanizmu działania operatora LIKE jest kluczowe dla skutecznego wykorzystania tego narzędzia w SQL. Dodatkowo, nieuwzględnienie warunku samoloty_id > 2 prowadzi do niewłaściwego zrozumienia, które rekordy powinny zostać uwzględnione w końcowym wyniku zapytania. Takie sytuacje podkreślają znaczenie dokładnej analizy warunków i wzorców w zapytaniach SQL, aby uzyskać oczekiwane rezultaty bez błędów interpretacyjnych.

Pytanie 40

W SQL prawo SELECT w poleceniu GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych na

A. tworzenie nowych tabel

B. usuwanie danych z tabeli

C. zmianę danych w tabeli

D. pobieranie danych z tabeli

Przywilej SELECT w poleceniu GRANT w języku SQL jest kluczowym elementem zarządzania dostępem do danych w bazach danych. Umożliwia on użytkownikowi wykonanie operacji odczytu na danych przechowywanych w tabelach. W praktyce oznacza to, że użytkownik, któremu przyznano ten przywilej, może wykonywać zapytania SELECT, aby przeglądać dane, analizować je i generować raporty. Przykładowo, w kontekście systemu zarządzania bazą danych (DBMS) takiego jak MySQL, po przyznaniu przywileju SELECT dla konkretnej tabeli, użytkownik może wywołać zapytanie takie jak 'SELECT * FROM nazwa_tabeli;', co pozwala mu na wyświetlenie wszystkich rekordów z tej tabeli. Praktyka ta jest zgodna z podstawowymi zasadami zarządzania dostępem do danych, które są zdefiniowane w standardzie SQL. Odczytywanie danych jest fundamentalnym zadaniem w analizie danych, a przywilej SELECT jest często pierwszym krokiem w budowaniu bardziej złożonych zapytań, które mogą obejmować agregacje, filtrowanie czy łączenie tabel. W ten sposób przywilej SELECT nie tylko umożliwia dostęp do danych, ale także stanowi podstawę dla bardziej zaawansowanych operacji na danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej