Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 13 kwietnia 2026 09:44
Data zakończenia: 13 kwietnia 2026 10:08

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu— sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Web designer pragnie wstawić w znaczniku <header> nagłówek do treści. Zgodnie z zasadami użycia znaczników semantycznych, powinien wykorzystać znacznik

A. <h1>

B. <strong>

C. <p>

D. <title>

Odpowiedzi, takie jak <p>, <title> oraz <strong>, nie są odpowiednie do oznaczania głównego nagłówka treści w dokumencie HTML. Znacznik <p> jest przeznaczony do tworzenia akapitów tekstu i nie niesie ze sobą informacji semantycznej wskazującej na nagłówek. Użycie <p> do nagłówka mogłoby wprowadzić w błąd, ponieważ akapity są zazwyczaj używane do prezentacji treści w formie ciągłej, a nie jako tytuły. Znacznik <title> jest używany do określenia tytułu dokumentu, który pojawia się na pasku tytułowym przeglądarki, a jego zawartość nie jest związana z semantyką treści strony, co czyni go niewłaściwym wyborem w kontekście nagłówka treści. Z kolei znacznik <strong> z kolei służy do oznaczania ważnych fragmentów tekstu, ale nie jest przeznaczony do strukturyzacji treści. Użycie <strong> do nagłówka może zafałszować hierarchię informacji, co negatywnie wpływa na odczyt i interpretację treści przez wyszukiwarki oraz osoby korzystające z technologii asystujących. Aby zbudować jasną i zrozumiałą strukturę dokumentu, należy stosować odpowiednie znaczniki semantyczne, co jest kluczem do efektywnej prezentacji treści w sieci.

Pytanie 2

Jaki program jest wykorzystywany do edycji dźwięku?

A. CorelDRAW

B. Audacity

C. Inkscape

D. GIMP

Audacity to naprawdę fajny program do obróbki dźwięku, który jest używany przez wielu, zarówno hobbystów, jak i profesjonalistów. Jest to open-source, więc można go ściągnąć za darmo. Dzięki niemu możesz nagrywać dźwięki z mikrofonu lub z innych źródeł, co jest super przydatne. Możliwości edytowania ścieżek dźwiękowych są ogromne – masz różne efekty, jak kompresja, EQ czy reverb, które naprawdę mogą wzbogacić Twoje nagrania. Obsługuje też wiele formatów plików, jak WAV, MP3 czy OGG, co sprawia, że jest wszechstronny. Sam z niego korzystam do nagrywania podcastów i muszę przyznać, że dobrze się sprawdza. Ważne, żeby pamiętać, że Audacity jest popularne w branży, bo pozwala na solidną pracę z dźwiękiem, co jest kluczowe, jeśli planujesz coś profesjonalnego. Jest też duża społeczność użytkowników, więc program ciągle się rozwija i aktualizuje. To na pewno coś, czego warto spróbować!

Pytanie 3

Znacznik <s> w HTML skutkuje

A. przekreślaniem tekstu

B. pochylaniem tekstu

C. migotaniem tekstu

D. podkreślaniem tekstu

Znacznik <s> w HTML jest używany, żeby pokazać tekst, który jest przekreślony. To zazwyczaj oznacza, że coś jest już nieaktualne lub błędne. W HTML5 ten znacznik jest semantyczny, więc poprawia czytelność strony i ułatwia korzystanie z niej. Na przykład, jeśli autor tekstu chce zaznaczyć, że cena produktu się zmieniła, to mogą użyć <s>, żeby pokazać starą cenę, jak <s>100 zł</s> obok nowej <strong>80 zł</strong>. Dzięki temu przeglądarki dobrze to wyświetlają, a to jest fajne w kontekście zakupów online, blogów czy dokumentacji. Dodatkowo, użycie <s> może pomóc w SEO, bo lepiej oznaczony tekst jest łatwiejszy do zrozumienia dla wyszukiwarek, co może przyciągnąć więcej osób na stronę.

Pytanie 4

Polecenie serwera MySQL w postaci

REVOKE DELETE, UPDATE ON pracownicy FROM 'tKowal'@'localhost'

spowoduje, że użytkownikowi tKowal zostaną

A. odebrane prawa usuwania i modyfikowania danych w tabeli pracownicy

B. przydzielone uprawnienia do usuwania oraz aktualizowania danych w tabeli pracownicy

C. odebrane uprawnienia usuwania oraz dodawania rekordów w tabeli pracownicy

D. przydzielone uprawnienia do wszelkich zmian struktury tabeli pracownicy

Odpowiedź wskazuje, że użytkownikowi tKowal odebrane zostały prawa usuwania i modyfikowania danych w tabeli pracownicy za pomocą polecenia REVOKE. W kontekście zarządzania uprawnieniami w MySQL, polecenie REVOKE jest kluczowym narzędziem, które umożliwia administratorom bazy danych kontrolowanie dostępu użytkowników do różnych operacji na danych. W tym przypadku, przy użyciu REVOKE DELETE, UPDATE, administrator zdejmuje z użytkownika tKowal możliwość usuwania (DELETE) oraz aktualizowania (UPDATE) rekordów w tabeli pracownicy. Praktycznym zastosowaniem tej funkcji może być sytuacja, gdy administrator chce ograniczyć dostęp do wrażliwych danych, aby zapobiec przypadkowemu lub nieuprawnionemu usunięciu informacji. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie i aktualizowanie uprawnień użytkowników, aby zapewnić, że mają oni tylko te uprawnienia, które są im niezbędne do wykonywania swoich obowiązków, co przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa danych.

Pytanie 5

Który z grafikowych formatów umożliwia zapis przezroczystego tła?

A. GIF

B. RAW

C. JPEG

D. BMP

RAW to format, który przechowuje dane obrazu w formie nieprzetworzonej, co oznacza, że nie zawiera informacji o przejrzystości. Pliki RAW są wykorzystywane głównie w profesjonalnej fotografii, gdzie istotne jest zachowanie jak największej ilości szczegółów w obrazie, jednak nie oferują one żadnej funkcji przejrzystości, co czyni je nieodpowiednimi do zastosowań, gdzie przezroczystość tła jest kluczowa. BMP (Bitmap) to kolejny format, który nie wspiera przezroczystości. Jest to format bezstratny, który przechowuje szczegółowe informacje o każdym pikselu, ale nie umożliwia określenia żadnego koloru jako przezroczystego. BMP jest szeroko stosowany w aplikacjach graficznych, jednak jego duża objętość plików oraz brak wsparcia dla przezroczystości ogranicza jego zastosowanie w sieci. JPEG to format skompresowany, który również nie obsługuje przejrzystości. Chociaż JPEG jest świetny do przechowywania zdjęć ze względu na jego zdolność do kompresji z zachowaniem jakości, nie jest w stanie zapisać informacji o przezroczystości, co czyni go mało użytecznym w sytuacjach, w których wymagane jest zastosowanie przezroczystego tła. W związku z tym, dla projektów wymagających przezroczystości, format GIF pozostaje najlepszym wyborem.

Pytanie 6

Jakiego typu mechanizm zabezpieczeń dotyczący uruchamiania aplikacji jest obecny w środowisku wykonawczym platformy .NET Framework?

A. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez funkcję Windows API (Application Programming Interface)

B. Mechanizm uruchamiania aplikacji oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) i na rolach (RBS - Role-Based Security)

C. Mechanizm uruchamiania aplikacji dla bibliotek klas

D. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez frameworki aplikacji internetowych (ASP.NET)

Wiele osób myli odpowiedzi dotyczące mechanizmów wykonywania aplikacji w .NET Framework, wskazując na różne inne opcje, które nie dotyczą bezpośrednio kontroli bezpieczeństwa. Mechanizm realizowany przez Windows API, choć istotny w kontekście interakcji z systemem operacyjnym, nie zapewnia specyficznych mechanizmów kontroli dostępu do zasobów, jak ma to miejsce w przypadku CAS. Windows API jest jedynie zestawem funkcji umożliwiających aplikacjom komunikację z systemem operacyjnym, a nie narzędziem do zabezpieczania aplikacji. Również stwierdzenie, że mechanizm wykonywania aplikacji dla bibliotek klas działa jako mechanizm bezpieczeństwa, jest mylne, ponieważ biblioteki klas same w sobie nie definiują polityki bezpieczeństwa, lecz dostarczają funkcjonalności, które mogą być używane w aplikacjach. Kolejna pomyłka polega na twierdzeniu, że mechanizmy ASP.NET, takie jak autoryzacja i uwierzytelnianie, są odpowiedzialne za kontrolę bezpieczeństwa wykonywania aplikacji. Choć ASP.NET dostarcza narzędzi do zabezpieczania aplikacji webowych, nie są one bezpośrednio związane z mechanizmami bezpieczeństwa na poziomie uruchamiania kodu. Przykładowo, można zastosować CAS w aplikacji ASP.NET, ale samo ASP.NET nie implementuje tego mechanizmu. Zrozumienie różnicy pomiędzy tymi mechanizmami jest kluczowe dla skutecznego wdrażania zabezpieczeń w aplikacjach .NET, co w praktyce przekłada się na lepsze zarządzanie ryzykiem związanym z bezpieczeństwem.

Pytanie 7

ALTER TABLE artykuły MODIFY cena float; Ta kwerenda ma na celu wprowadzenie zmian w tabeli artykuły.

A. zmiana nazwy kolumny cena na float

B. usunięcie kolumny cena o typie float

C. dodanie kolumny cena o typie float, o ile nie istnieje

D. zmiana typu na float dla kolumny cena

Odpowiedzi, które mówią o usunięciu kolumny albo zmianie jej nazwy, pokazują, że coś nie do końca zrozumiałeś polecenie ALTER TABLE. Jak chcesz usunąć kolumnę, to robisz to przez 'DROP COLUMN', a nie poprzez modyfikację, jak w tym przypadku. Jeśli chodzi o zmianę nazwy kolumny, to używa się polecenia 'RENAME', a nie 'MODIFY'. Takie mylne interpretacje mogą prowadzić do nieporozumień, szczególnie w zarządzaniu tabelami w bazach danych. Ważne, żeby wiedzieć, że 'ALTER TABLE artykuły MODIFY cena float;' modyfikuje istniejącą kolumnę, a nie dodaje nową. Odpowiedzi sugerujące dodawanie kolumny są w tej sytuacji po prostu błędne. W praktyce, dobrze jest znać różnice między dodawaniem, usuwaniem i modyfikowaniem, bo to fundamentalne dla zrozumienia SQL i zarządzania danymi.

Pytanie 8

Instrukcję for można zastąpić inną instrukcją

A. switch

B. case

C. continue

D. while

Odpowiedź 'while' jest poprawna, ponieważ obie instrukcje, 'for' oraz 'while', służą do iteracji, czyli powtarzania pewnego bloku kodu w określonych warunkach. Instrukcja 'for' jest najczęściej używana, gdy znamy liczbę iteracji z góry, podczas gdy 'while' pozwala na bardziej elastyczne podejście, w którym kontynuujemy wykonanie pętli, aż do spełnienia określonego warunku. Przykład zastosowania instrukcji 'while' może wyglądać następująco: int i = 0; while (i < 10) { System.out.println(i); i++; }. W tym przypadku pętla 'while' będzie kontynuować swoje działanie tak długo, jak długo i jest mniejsze od 10. W praktyce, wybór między 'for' a 'while' powinien być podejmowany na podstawie kontekstu oraz przejrzystości kodu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi. Warto również zauważyć, że w pewnych sytuacjach, takich jak przetwarzanie strumieni danych, stosowanie pętli 'while' może być bardziej intuicyjne i czytelne. Dzięki temu, programista może zachować większą kontrolę nad logiką iteracyjną, co sprzyja utrzymaniu i rozwijaniu kodu w przyszłości.

Pytanie 9

Jaką złożoność obliczeniową posiada algorytm znajdowania elementu w nieposortowanej jednowymiarowej tablicy?

A. stałą, O(1)

B. silnia, O(n!)

C. kwadratową, O(n2)

D. liniową, O(n)

Algorytm wyszukiwania w nieposortowanej tablicy jednowymiarowej charakteryzuje się złożonością obliczeniową O(n), co oznacza, że w najgorszym przypadku będzie wymagał przeszukania każdego elementu tablicy, aby znaleźć poszukiwany element. Przykładem takiego algorytmu jest wyszukiwanie liniowe, które polega na iteracyjnym przeszukiwaniu każdego elementu od początku do końca tablicy, aż zostanie znaleziony żądany element lub zostanie osiągnięty koniec tablicy. W praktyce, algorytmy o złożoności O(n) są często stosowane w sytuacjach, gdy mamy do czynienia z danymi, które nie są posortowane, a szybkie wyszukiwanie nie jest możliwe bez wcześniejszego sortowania. W kontekście standardów branżowych, dobrze jest wiedzieć, że w systemach, w których wydajność jest kluczowa, stosuje się różnorodne techniki optymalizacji, takie jak przetwarzanie równoległe czy użycie struktur danych, które pozwalają na szybsze wyszukiwanie. Warto również zauważyć, że złożoność O(n) jest akceptowalna dla małych i średnich zbiorów danych, jednak w przypadku dużych tablic może prowadzić do zauważalnych opóźnień, dlatego w takich przypadkach warto rozważyć inne algorytmy, które mogą przyspieszyć ten proces, jak np. haszowanie.

Pytanie 10

W kodzie HTML zdefiniowano formularz, który wysyła dane do pliku formularz.php. Po naciśnięciu przycisku typu submit przeglądarka przechodzi do poniższego adresu:

../formularz.php?imie=Anna&nazwisko=Kowalska

Na podstawie podanego adresu można stwierdzić, że dane do pliku formularz.php zostały przesłane metodą:

A. POST

B. GET

C. COOKIE

D. SESSION

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Dane do pliku formularz.php zostały przesłane metodą GET, co można stwierdzić na podstawie adresu URL, który zawiera parametry (imię=Anna&nazwisko=Kowalska) przekazane po znaku zapytania (?). W metodzie GET, parametry są dołączane do adresu URL i są widoczne w pasku adresu przeglądarki. Jest to uniwersalny sposób przesyłania danych, który jest zgodny ze standardem HTTP i jest szeroko stosowany w praktyce. Metoda GET jest najprostszym sposobem przesyłania danych, ale ze względu na widoczność parametrów w adresie URL, nie jest zalecana do przesyłania ważnych informacji, takich jak hasła. W praktyce, metoda GET jest często stosowana do przekazywania informacji niezbędnych do wygenerowania konkretnej strony, takich jak identyfikatory zasobów lub parametry filtrowania.

Pytanie 11

Dane są liczby całkowite różne od zera w tablicy nazwanej tab. Podany poniżej kod w języku PHP ma na celu

A. zmienić wszystkie elementy tablicy na liczby o przeciwnym znaku

B. obliczenie wartości bezwzględnej poszczególnych elementów tablicy

C. zmienić wartości tablicy na te zapisane w zmiennej liczba

D. wyliczenie iloczynu wszystkich wartości w tablicy

Kod pokazany na obrazku używa konstrukcji foreach z operatorem referencji ampersand aby iterować po tablicy tab i zmieniać każdy jej element. Operator referencji & pozwala na bezpośrednią modyfikację wartości w tablicy. Instrukcja $liczba = $liczba * (-1) w pętli foreach zmienia znak każdej liczby na przeciwny co oznacza że dodatnie liczby stają się ujemne a ujemne stają się dodatnie. Dzięki temu możliwe jest szybkie odwrócenie znaków wszystkich elementów w tablicy co jest powszechnie stosowane w programowaniu aby przygotować dane do dalszych operacji matematycznych lub analizy. Unset($liczba) jest używane po pętli aby odłączyć referencję co jest dobrą praktyką zapobiegającą przypadkowym modyfikacjom przyszłych danych. Zastosowanie tego wzorca jest efektywne i pozwala na bezpieczną manipulację strukturą danych w PHP. Technika ta jest użyteczna nie tylko w kontekście matematycznym ale również w przypadkach gdzie wymagane jest szybkie przetwarzanie dużych ilości danych.

Pytanie 12

Grafik chce przekształcić bez utraty jakości obraz formatu JPEG w format PNG w ten sposób, żeby wszędzie tam, gdzie w pierwotnym obrazie jest kolor biały, w obrazie docelowym była przezroczystość. Aby to zrobić, powinien

A. dodać kanał alfa.

B. przekształcić obraz w odcienie szarości.

C. zmniejszyć rozdzielczość obrazu.

D. zaimportować obraz do edytora grafiki wektorowej.

Prawidłowa odpowiedź wynika z samej idei przezroczystości w grafice rastrowej. Żeby w PNG jakikolwiek piksel mógł być przezroczysty, obraz musi mieć kanał alfa, czyli dodatkową składową opisującą stopień przeźroczystości (opacity) dla każdego piksela. Standardowe RGB ma trzy kanały: R (czerwony), G (zielony), B (niebieski). Format PNG bardzo często używa wariantu RGBA, gdzie A (alpha) definiuje, na ile piksel jest widoczny: 0 oznacza całkowitą przezroczystość, 255 (albo 1.0 przy wartościach zmiennoprzecinkowych) pełną nieprzezroczystość. Dopiero po dodaniu kanału alfa można w programie graficznym zaznaczyć wszystkie białe obszary i ustawić im wartość alfa na 0. To właśnie realizuje wymaganie: „tam gdzie biały – ma być przezroczystość”. Z mojego doświadczenia w pracy z grafiką na potrzeby WWW, typowy workflow wygląda tak: otwierasz JPEG w edytorze rastrowym (np. GIMP, Photoshop, Krita), konwertujesz obraz do trybu z kanałem alfa (w Photoshopie: „Layer > New > Layer from Background” i „Add Layer Mask” albo „Add Alpha Channel” w GIMP-ie), następnie za pomocą narzędzia zaznaczania koloru (Magic Wand / Select by Color) wybierasz białe fragmenty i je usuwasz lub zmniejszasz im krycie. Dopiero potem zapisujesz jako PNG, który natywnie wspiera przezroczystość zgodnie ze specyfikacją formatu. Ważne też, że przy takim przekształceniu nie zwiększasz strat kompresji, bo PNG jest formatem bezstratnym. Straty są już w JPEG-u i ich się nie cofnie, ale samo przejście do PNG z kanałem alfa nie pogorszy jakości bardziej. W praktyce to jest standardowa procedura przygotowania ikon, logotypów i elementów UI na strony WWW, gdzie tło strony „prześwituje” przez przezroczyste fragmenty grafiki.

Pytanie 13

Zestaw narzędzi oraz funkcji umożliwiający tworzenie aplikacji, który dodatkowo narzuca ramy wizualne aplikacji, jej strukturę oraz czasami wzór, według którego ma być stworzona aplikacja, to

A. middleware

B. biblioteka

C. komponent

D. framework

Framework to zestaw skomponowanych narzędzi oraz komponentów, które wspierają programistów w procesie tworzenia aplikacji poprzez dostarczenie struktury i organizacji kodu. Charakteryzuje się on tym, że określa pewne zasady, standardy oraz architekturę, co pozwala na łatwiejsze zarządzanie projektem i jego przyszłym rozwojem. Przykłady popularnych frameworków to Angular, React dla aplikacji webowych oraz Django, Ruby on Rails w przypadku aplikacji serwerowych. Frameworki często implementują wzorce projektowe, takie jak Model-View-Controller (MVC), które segregują logikę aplikacji na różne warstwy, co pozwala na lepszą organizację kodu. Dzięki zastosowaniu frameworków, programiści mogą skupić się na pisaniu logiki biznesowej, zamiast tracić czas na implementację podstawowych funkcji, ponieważ wiele z nich jest już dostarczanych przez framework. Umożliwia to również łatwiejsze wprowadzanie zmian oraz współpracę w zespołach programistycznych. Frameworki są zgodne z różnymi standardami, co zapewnia ich wszechstronność i szeroką akceptację w branży.

Pytanie 14

Bitmapa stanowi typ obrazu

A. wektorowym

B. interakcyjnym

C. analogowym

D. rastrowym

Bitmapa, znana również jako obraz rastrowy, jest jednym z najpopularniejszych formatów graficznych używanych w różnych aplikacjach komputerowych, takich jak edytory zdjęć czy programy graficzne. Obrazy rastrowe składają się z siatki pikseli, gdzie każdy piksel ma przypisaną określoną wartość koloru. Przykłady popularnych formatów bitmapowych to JPEG, PNG, oraz BMP. W kontekście praktycznym, bitmapy są idealne do przedstawiania zdjęć i szczegółowych ilustracji, ponieważ mogą zachować bogactwo detali i kolorów. Główne zastosowanie bitmap obejmuje grafikę internetową, projektowanie stron, a także obróbkę zdjęć. W branży graficznej stosuje się standardy, takie jak RGB i CMYK, które definiują, jakie kolory mogą być użyte w obrazach rastrowych. Aby uzyskać najlepszą jakość wizualną, ważne jest, aby dostosować rozdzielczość obrazów do przeznaczenia, co jest kluczowe w profesjonalnych projektach graficznych. Właściwe zrozumienie bitmap jest fundamentem dla każdego, kto zajmuje się grafiką komputerową czy projektowaniem wizualnym.

Pytanie 15

Zgodnie z aktualnie obowiązującym w Polsce prawem, osoby z wykształceniem inżynieryjno-technicznym są zobowiązane do odbywania szkoleń BHP w regularnych odstępach czasu, które nie powinny być dłuższe niż co

A. 5 lat

B. 6 lat

C. 1 rok

D. 8 lat

Odpowiedź 1 jest poprawna, ponieważ zgodnie z polskim prawem, okresowe szkolenia BHP dla pracowników inżynieryjno-technicznych powinny odbywać się co najmniej raz w roku. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 roku Kodeks pracy oraz przepisy wykonawcze szczegółowo regulują kwestie dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy. Szkolenia te są istotne, aby zapewnić pracownikom aktualną wiedzę na temat potencjalnych zagrożeń w miejscu pracy oraz zasad postępowania w sytuacjach awaryjnych. W praktyce, coroczne szkolenia BHP umożliwiają firmom dostosowanie się do zmieniających się przepisów oraz nowych technologii, co wpływa na wzrost bezpieczeństwa. Przykładem może być sytuacja, w której wprowadzenie nowego sprzętu wymaga przeszkolenia pracowników z zakresu jego obsługi oraz związanych z nim zagrożeń. Dodatkowo, regularne szkolenia pomagają w budowaniu kultury bezpieczeństwa w firmie, co jest kluczowym elementem w zarządzaniu ryzykiem.

Pytanie 16

Jakie kodowanie w języku HTML pozwala na sformatowanie paragrafu dla tekstu

 Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

należy użyć polecenia?

A. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>

B. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>

C. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>

D. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ stosuje prawidłowe znaczniki HTML do formatowania tekstu. Użycie <mark> dla słowa 'zaznaczony' wskazuje, że jest to istotna informacja, podczas gdy <em> dla słowa 'istotny' podkreśla jego znaczenie w kontekście treści. Zgodnie z W3C i HTML5, <mark> jest używany do oznaczania części tekstu, która jest wyróżniona w kontekście przeszukiwanym lub istotnym. Oznaczenie tekstu jako <em> nie tylko wskazuje na akcent, ale również ma znaczenie semantyczne, ponieważ może wpłynąć na sposób, w jaki czytniki ekranu interpretują treść, co jest kluczowe dla dostępności. Przykładem zastosowania może być strona internetowa, na której chcemy wyróżnić ważne informacje lub kluczowe definicje, co zwiększa czytelność i funkcjonalność przekazu. Poprawne użycie znaczników HTML jest zgodne z dobrymi praktykami tworzenia stron internetowych, co sprzyja lepszej nawigacji i zrozumieniu tekstu przez użytkowników.

Pytanie 17

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. istnieje tylko jeden

B. powinien być zadeklarowany na początku skryptu

C. nie występuje

D. następuje poprzez przypisanie wartości

W języku JavaScript typ zmiennej jest określany poprzez przypisanie wartości, co oznacza, że zmienna może przyjmować różne typy danych w trakcie działania programu. JavaScript jest językiem, który wspiera dynamiczne typowanie, co pozwala na elastyczność w programowaniu. Przykładowo, można zadeklarować zmienną i przypisać do niej wartość liczbową: let x = 5; a następnie przypisać wartość tekstową: x = 'Hello';. W momencie przypisania wartości, JavaScript automatycznie dostosowuje typ zmiennej w zależności od typu przypisanej wartości. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, ponieważ umożliwia łatwe tworzenie i modyfikowanie kodu, bez potrzeby wcześniejszego określania typów zmiennych, co jest charakterystyczne dla języków statycznie typowanych. Warto również zaznaczyć, że w JavaScript mamy do czynienia z różnymi typami danych, takimi jak liczby, łańcuchy tekstowe, obiekty, tablice czy wartości logiczne (boolean), co daje programistom dużą swobodę w modelowaniu danych.

Pytanie 18

Podana jest tabela psy z polami: imie, rasa, telefon_wlasciciela, rok_szczepienia. Jakie polecenie SQL należy zastosować, aby znaleźć numery telefonów właścicieli, których psy były szczepione przed rokiem 2015?

A. SELECT psy FROM rok_szczepienia < 2015

B. SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015

C. SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

D. SELECT imie, rasa FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

Wybór odpowiedzi 'SELECT telefon_wlasciciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015;' jest poprawny z kilku powodów. Przede wszystkim, zapytanie to spełnia wymogi dotyczące selekcji danych z tabeli 'psy', koncentrując się na właścicielach psów, które zostały zaszczepione przed rokiem 2015. W SQL klauzula WHERE jest kluczowym elementem, który pozwala na filtrowanie wyników według określonych kryteriów. W tym przypadku, filtrujemy psy na podstawie roku ich szczepienia, co jest zgodne z naszym celem. Ponadto, selekcjonowanie tylko kolumny 'telefon_wlasciciela' jest właściwe, ponieważ chcemy uzyskać konkretne dane, a nie całą tabelę. Użycie operatora '<' jest odpowiednie, ponieważ skupia się na roku mniejszym niż 2015. Praktycznym zastosowaniem tego zapytania może być uzyskanie kontaktów do właścicieli, aby przypomnieć im o konieczności ponownego zaszczepienia ich psów, co wpisuje się w działania profilaktyczne i zdrowotne w dbaniu o dobrostan zwierząt. Warto również pamiętać, że dobre praktyki w projektowaniu baz danych zalecają użycie poprawnych typów danych oraz właściwe indeksowanie kolumn, co może przyspieszyć wykonanie zapytań tego typu.

Pytanie 19

input:focus { background-color: LightGreen; } W Ciebie CSS określono stylizację dla pola wejściowego. Tak przygotowane pole wejściowe będzie miało tło w odcieniu jasnozielonym?

A. po naciśnięciu przycisku myszy w celu wprowadzenia tekstu

B. jeżeli jest to pierwsza obecność tego elementu w dokumencie

C. w każdej sytuacji

D. kiedy zostanie najechane kursorem myszy bez jego klikania

Odpowiedź 'po kliknięciu myszą w celu zapisania w nim tekstu' jest poprawna, ponieważ styl CSS zdefiniowany jako 'input:focus' odnosi się do stanu, w którym pole edycyjne jest aktywne i gotowe do wprowadzania danych. Kiedy użytkownik klika w pole edycyjne, przeglądarka przełącza jego stan na 'focus', co skutkuje zastosowaniem zdefiniowanego stylu, w tym przypadku jasnozielonego tła. Dzięki temu użytkownicy mogą wizualnie zidentyfikować, które pole edycyjne jest aktualnie wybrane, co znacząco poprawia użyteczność i interaktywność formularzy na stronach internetowych. W praktyce, jest to kluczowe podczas projektowania formularzy, aby zapewnić użytkownikom wyraźne wskazówki dotyczące aktualnego stanu interfejsu. Dobrym przykładem zastosowania jest formularz rejestracyjny, gdzie aktywne pole edycyjne wyróżnia się kolorem, ułatwiając użytkownikom wprowadzanie danych. Zgodnie z wytycznymi WCAG (Web Content Accessibility Guidelines), takie wizualne wskazówki są istotne dla zapewnienia dostępności aplikacji webowych, co czyni je standardem branżowym.

Pytanie 20

Jakie wyrażenie w języku JavaScript określa komentarz jednoliniowy?

A. /*

B. ?

C. //

D. #

Odpowiedź '//', stosowana w języku JavaScript, jest poprawnym zapisem komentarza jednoliniowego. Komentarze jednowierszowe rozpoczynają się od podwójnego ukośnika, co oznacza, że wszystko, co znajduje się po tym znaku w danym wierszu, jest ignorowane przez interpreter. Używanie komentarzy jest kluczowe w procesie programowania, ponieważ pozwala na dodawanie notatek, które mogą wyjaśniać logikę kodu lub przypominać o jego funkcji innym programistom oraz przyszłemu ja. Na przykład, jeśli mamy kod odpowiedzialny za obliczenia, można dodać komentarz wyjaśniający, co dokładnie robi dany blok kodu, co ułatwia utrzymanie kodu i jego późniejsze modyfikacje. Komentarze są niezwykle ważne w kontekście dobrych praktyk programistycznych, takich jak DRY (Don't Repeat Yourself) oraz KISS (Keep It Simple, Stupid), pomagając w utrzymaniu przejrzystości i czytelności kodu. Standardy ECMAScript, na których oparty jest JavaScript, jasno definiują sposób użycia komentarzy, co czyni ich stosowanie nie tylko praktyką, ale również zgodnością z normami branżowymi.

Pytanie 21

Na ilustracji przedstawiającej tabelę muzyka, zrealizowano poniższe zapytanie SQL. Jaki rezultat zwróci ta kwerenda?

SELECT wykonawca FROM`muzyka`
WHERE wykonawca LIKE 'C%w';

ID	tytul_plyty	wykonawca	rok_nagrania	opis
1	Czas jak rzeka	Czesław Niemen	2005	Przyjdź W Taka Noc itp.
2	Ikona	Stan Borys	2014
3	Aerolit	Czesław Niemen	2017	Winylowa reedycja płyty "Aerolit"
4	Journey	Mikołaj Czechowski	2013

A. Czesław

B. Czesław, Niemen

C. Czesław, Czechowski

D. pusty wynik

Zapytanie SQL używa operatora LIKE z wzorcem C%W co oznacza że szuka wartości w kolumnie wykonawca które zaczynają się na literę C i kończą na literę W oraz mogą zawierać dowolne znaki pomiędzy. W tabeli nie ma jednak wykonawcy który spełnia ten wzorzec. Czesław Niemen zaczyna się na C ale kończy na M a Mikołaj Czechowski zaczyna się na M więc żaden z tych rekordów nie spełnia kryterium. Takie podejście do filtrowania danych jest powszechnie stosowane w bazach danych pozwalając na zaawansowane wyszukiwania tekstowe. Użycie operatora LIKE z odpowiednimi wzorcami znaków to potężne narzędzie przy analizie tekstów w bazach danych. Warto jednak pamiętać że wydajność takich operacji może znacząco się obniżyć przy dużych zbiorach danych dlatego w praktyce stosuje się indeksowanie kolumn oraz optymalizację zapytań SQL. Ważne jest również aby dobrze zrozumieć jak działa operator LIKE oraz jakie są różnice w jego działaniu w różnych systemach bazodanowych np. w MySQL Oracle czy PostgreSQL.

Pytanie 22

Funkcja zapisana w języku PHP wygląda tak patrz ramka): Jej celem jest

A. zwrócenie wartości 0, gdy liczba jest parzysta

B. zwrócenie wartości 1, gdy liczba jest parzysta

C. wypisanie liczby nieparzystej

D. wypisanie liczby parzystej

Funkcja w języku PHP jest zapisana w taki sposób że przyjmuje jeden argument liczba i sprawdza czy jest on parzysty. Używa operatora modulo % który zwraca resztę z dzielenia. Jeśli liczba podzielona przez 2 daje resztę równą 0 oznacza to że jest parzysta. W takim przypadku funkcja zwraca wartość 1. W przeciwnym razie czyli gdy liczba jest nieparzysta funkcja zwraca 0. Takie podejście jest częstym wzorcem w programowaniu gdyż pozwala na szybkie i efektywne sprawdzenie parzystości liczby. Stosowanie operatora modulo jest standardem w wielu językach programowania dzięki czemu kod jest zrozumiały i łatwo go przenieść między różnymi platformami. W praktyce takie funkcje mogą być używane w algorytmach gdzie konieczne jest filtrowanie danych na podstawie parzystości lub innych podobnych kryteriów. Dobre praktyki w kodowaniu w PHP obejmują również jasne nazywanie funkcji i zmiennych co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Można także zastanowić się nad rozszerzeniem funkcji o dodatkowe sprawdzania lub logikę w zależności od potrzeb projektu.

Pytanie 23

Aby włączyć zewnętrzny skrypt JavaScript o nazwie skrypt.js, konieczne jest umieszczenie w kodzie HTML

A. <script src="/skrypt.js"></script>

B. <link rel="JavaScript" type="js" href="/skrypt.js" />

C. <link rel="script" href="/skrypt.js" />

D. <script> skrypt.js </script>

Poprawna odpowiedź to <script src="/skrypt.js"></script>. Wykorzystanie atrybutu src w tagu <script> to standardowa metoda do ładowania zewnętrznych skryptów JavaScript w HTML. Dzięki temu przeglądarka wie, żeby pobrać i uruchomić kod z pliku skrypt.js. To z kolei pozwala na lepszą organizację, bo możemy używać tego samego skryptu w różnych miejscach projektu. No i w praktyce, to przynosi dużo korzyści, jak łatwiejsze utrzymanie czy debugowanie aplikacji. Jak mamy porządnie zorganizowany kod, to strona się szybciej ładuje, a przeglądarka może buforować te skrypty. Na koniec warto dodać, że dobrze osadzone skrypty wpływają też pozytywnie na SEO, bo wyszukiwarki lubią strony, które są zorganizowane i zoptymalizowane. Warto pamiętać, żeby umieszczać tagi <script> na końcu dokumentu HTML, zaraz przed zamknięciem tagu </body>, bo to pozwala na szybsze wyświetlanie zawartości.

Pytanie 24

W celu zmiany struktury tabeli w systemie MySQL trzeba wykonać polecenie

A. GRANT

B. ALTER TABLE

C. UPDATE

D. INSERT INTO

Odpowiedź 'ALTER TABLE' to strzał w dziesiątkę, bo to właśnie to polecenie w MySQL pozwala na zmiany w strukturze tabeli w bazach danych. Gdy używamy 'ALTER TABLE', możemy dodawać nowe kolumny, usuwać te, które już nie są potrzebne, albo zmieniać typ danych w kolumnach. Przykładowo, jeśli chcemy dodać kolumnę 'wiek' do tabeli 'pracownicy', używamy: ALTER TABLE pracownicy ADD COLUMN wiek INT;. A żeby usunąć kolumnę 'adres', wystarczy: ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN adres;. Pamiętaj przy tym, żeby zawsze sprawdzić, czy te zmiany nie będą miały negatywnego wpływu na dane oraz czy mamy odpowiednie uprawnienia. Osobiście uważam, że warto robić kopie zapasowe przed większymi zmianami, bo to może uratować skórę, gdy coś pójdzie nie tak. Dobry sposób na to, by być pewnym siebie w pracy z bazami danych, to dobrze poznać 'ALTER TABLE' i jego możliwości.

Pytanie 25

Jak brzmi nazwa metody sortowania, która polega na wielokrotnym analizowaniu kolejnych elementów tablicy oraz zamianie miejscami sąsiadujących elementów, aby utrzymać porządek według ustalonej reguły?

A. Sortowanie przez wybór

B. Sortowanie kubełkowe

C. Sortowanie szybkie

D. Sortowanie bąbelkowe

Sortowanie bąbelkowe, znane także jako Bubble Sort, to jedna z najprostszych metod sortowania, która polega na wielokrotnym przechodzeniu przez tablicę i porównywaniu par sąsiadujących elementów. Jeśli dany element jest większy od swojego sąsiada, następuje ich zamiana miejscami. Ta metoda sprawdza tablicę wielokrotnie, aż do momentu, gdy nie są już potrzebne żadne zamiany, co oznacza, że tablica jest posortowana. Przykładem zastosowania sortowania bąbelkowego mogą być sytuacje, gdy mamy do czynienia z niewielkimi zbiorami danych, na przykład w aplikacjach edukacyjnych, które mają na celu naukę podstaw algorytmiki. Warto pamiętać, że mimo swojej prostoty, sortowanie bąbelkowe ma złożoność czasową O(n²), co sprawia, że nie jest efektywne dla dużych zbiorów danych. Mimo to, jego zrozumienie stanowi dobry punkt wyjścia do nauki bardziej zaawansowanych algorytmów sortujących."

Pytanie 26

Jakie zapytanie SQL umożliwi wyszukanie z podanej tabeli tylko imion i nazwisk pacjentów, którzy przyszli na świat przed rokiem 2002?

A. SELECT * FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia <= 2002

B. SELECT * FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia LIKE 2002

C. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE data_ostatniej_wizyty < 2002

D. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia < 2002

To zapytanie SQL, które napisałeś, czyli SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia < 2002, jest całkiem trafione. Po pierwsze, używasz operatora SELECT, żeby wskazać, jakie kolumny chcesz zwrócić - czyli imię i nazwisko. To jest dokładnie to, co było potrzebne. Po drugie, warunek WHERE z rokiem urodzenia zapewnia, że do wyników dostają się tylko pacjenci, którzy przyszli na świat przed 2002 rokiem. No i to jest ważne, bo masz tutaj operator mniejszości <, który wyklucza sam rok 2002. Takie podejście jest super przydatne w bazach danych, bo pozwala na filtrowanie informacji w oparciu o lata, co często wykorzystuje się w raportach i analizach. Generalnie, dobre praktyki w SQL mówią, że warto precyzyjnie określać, jakie kolumny chcesz uwzględnić, bo to pomaga odciążyć system i zrobione zapytanie będzie działać wydajniej. Twoje zapytanie nie tylko spełnia wymagania, ale także jest optymalne, co jest naprawdę istotne w pracy z bazami danych.

Pytanie 27

W hurtowni utworzono tabelę sprzedaż, która zawiera pola: id, kontrahent, grupa_cenowa oraz obrot. Jakie polecenie należy wykorzystać, aby znaleźć tylko kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000 zł?

A. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000

B. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000

C. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 OR obrot>4000

D. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE obrot>4000

Aby skutecznie wyszukać kontrahentów z drugiej grupy cenowej, których obrót przekracza 4000 zł, należy zastosować odpowiednie zapytanie SQL. W tym przypadku, kluczowe jest zrozumienie użycia klauzul WHERE, które filtrują wyniki na podstawie określonych warunków. Poprawne zapytanie to 'SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa=2 AND obrot>4000;'. W tym zapytaniu wybieramy kolumnę kontrahent z tabeli sprzedaz, filtrując wyniki na podstawie dwóch warunków: przynależności do drugiej grupy cenowej oraz obrotu większego niż 4000 zł. Operator AND jest istotny, ponieważ oba warunki muszą być spełnione, aby dany rekord został zwrócony. Takie podejście jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co pozwala na zachowanie integralności danych i efektywność zapytań. Przykładem może być sytuacja, w której w tabeli znajdują się kontrahenci o różnych grupach cenowych i obrotach; zastosowanie powyższego zapytania pozwoli nam na wyselekcjonowanie tylko tych kontrahentów, którzy spełniają oba kryteria, co jest niezwykle przydatne w analizie sprzedaży i podejmowaniu decyzji biznesowych.

Pytanie 28

Poziom izolacji transakcji Repeatable Read (tryb powtarzalnego odczytu) używany przez MS SQL jest związany z problemem

A. brudnych odczytów

B. niepowtarzalnych odczytów

C. utraty aktualizacji

D. odczytów widm

Wybór odpowiedzi 'niepowtarzalnych odczytów', 'brudnych odczytów' lub 'utraty aktualizacji' wskazuje na brak zrozumienia, jak działają różne poziomy izolacji transakcji w kontekście baz danych. Odczyty niepowtarzalne polegają na tym, że transakcja może odczytać różne wartości w kolejnych odczytach tego samego wiersza, co jest problemem rozwiązywanym przez poziom Repeatable Read. Oznacza to, że dane odczytane w jednym kroku transakcji pozostają spójne do końca tej transakcji, a zatem nie są one narażone na zmiany poprzez inne transakcje w tym samym czasie. Brudne odczyty występują, gdy jedna transakcja odczytuje dane zapisane przez inną, jeszcze niezakończoną transakcję, co jest problemem z kolei eliminowanym przez poziomy izolacji takie jak Read Committed. Utrata aktualizacji to inny problem, który polega na tym, że dwie transakcje odczytują tę samą wartość i zapisują zmodyfikowane wartości, przy czym ostatnia zapisuje nadpisując wcześniejszą, co także nie jest bezpośrednim problemem w kontekście Repeatable Read. W praktyce, zrozumienie różnicy między tymi problemami jest kluczowe dla zapewnienia spójności transakcji. Warto zatem studiować dokumentację i standardy, aby właściwie dobierać poziomy izolacji w zależności od wymagań konkretnej aplikacji.

Pytanie 29

Właściwość CSS animation-duration określa

A. kierunek rozpoczęcia animacji.

B. czas trwania jednego cyklu animacji.

C. opóźnienie startu animacji.

D. liczba powtórzeń animacji.

Właściwość CSS `animation-duration` dokładnie określa, ile czasu trwa jeden pełny cykl animacji – od początku do końca zdefiniowanych klatek kluczowych (`@keyframes`). Jeśli ustawisz `animation-duration: 2s;`, to przeglądarka ma 2 sekundy na przejście od stanu początkowego do końcowego w danej animacji. Moim zdaniem warto to sobie wyobrazić jak czas trwania jednego „przejścia” animacji, zanim ewentualnie zacznie się kolejny obrót, jeśli używasz `animation-iteration-count`. Technicznie jest to czas trwania pojedynczej iteracji, zgodnie ze specyfikacją CSS Animations (W3C). W praktyce wygląda to np. tak: `.box { animation-name: fadeIn; animation-duration: 1.5s; }`. Tu element będzie się „pojawiał” przez 1,5 sekundy. Jeśli dodasz `animation-iteration-count: 3;`, to ta 1,5 sekundowa animacja zostanie odtworzona trzy razy, ale sama długość pojedynczego cyklu nadal wynosi 1,5 s. Częsty dobry nawyk w front-endzie to trzymanie się krótkich, płynnych animacji, zwykle w zakresie 150–500 ms dla prostych efektów (hover, focus), a dłuższych, do 1–2 sekund, dla bardziej złożonych przejść, żeby użytkownik nie czuł się znużony. `animation-duration` przyjmuje wartości w sekundach (`s`) lub milisekundach (`ms`), np. `300ms`. Można też ustawiać różne czasy dla wielu animacji naraz, rozdzielając wartości przecinkami. Warto pamiętać, że jeśli nie podasz `animation-duration`, domyślna wartość to `0s`, czyli animacja tak naprawdę się nie odtworzy – to jeden z częstszych powodów, czemu początkującym „nie działa animacja”. Dobrą praktyką jest zawsze jawne ustawianie `animation-duration` oraz spójne używanie jednostek czasu w całym projekcie, żeby interfejs wyglądał konsekwentnie i profesjonalnie.

Pytanie 30

W bazie danych znajduje się tabela ksiazki, która zawiera pola: tytul, id_autora, data_wypoz oraz id_czytelnika. Co dzień generowany jest raport dotyczący książek wypożyczonych w danym dniu, który prezentuje tylko tytuły książek. Która z poniższych kwerend SQL będzie odpowiednia do utworzenia tego raportu?

A. SELECT tytul, data_wypoz FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRDATE_NT_E()

B. SELECT tytul FROM ksiazki

C. SELECT * FROM ksiazki

D. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRENT_DATE()

Wybrana kwerenda SQL, czyli 'SELECT tytul FROM ksiazki WHERE data_wypoz = CURRENT_DATE();', jest poprawna, ponieważ precyzyjnie spełnia wymagania zadania. Kwerenda ta wybiera jedynie tytuły książek z tabeli 'ksiazki', które zostały wypożyczone w dniu, który odpowiada bieżącej dacie. Funkcja 'CURRENT_DATE()' zwraca datę systemową w formacie YYYY-MM-DD, co pozwala na prawidłowe porównanie z polem 'data_wypoz'. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie analizy baz danych, gdzie minimalizowanie liczby zwracanych danych do niezbędnego minimum znacząco poprawia wydajność zapytań. W praktyce, taka kwerenda może być przydatna w systemach bibliotek, które generują codzienne raporty wypożyczeń, umożliwiając bibliotekarzom szybki dostęp do informacji o książkach, które były popularne danego dnia. Warto także pamiętać o możliwości używania dodatkowych filtrów, na przykład według konkretnego czytelnika, co zwiększa funkcjonalność raportu.

Pytanie 31

Fragment kodu JavaScript, który sumuje dwie liczby, przedstawia się następująco. Aby wykonać dodawanie po kliknięciu przycisku o nazwie dodaj, należy umieścić kod w wykropkowanym miejscu.

Podaj pierwszą liczbę: <input type="text" name="liczba1" />
Podaj drugą liczbę: <input type="text" name="liczba2" />
....
<script>
function dodaj()
{
 // ta funkcja realizuje dodawanie i podaje jego wynik
}
</script>

A. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>

B. <button onclick="return oblicz()">dodaj</button>

C. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>

D. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>

W JavaScript funkcje mogą być wywoływane w odpowiedzi na zdarzenia użytkownika takie jak kliknięcie przycisku. Atrybut onclick jest powszechnie stosowany do określenia, jaka funkcja powinna zostać wywołana w momencie kliknięcia. W tym przypadku celem jest wywołanie funkcji dodaj() po kliknięciu przycisku. Dlatego odpowiedź <button onclick="return dodaj()">dodaj</button> jest prawidłowa, ponieważ używa właściwego atrybutu onclick do przypisania zdarzenia kliknięcia funkcji dodaj(). To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie obsługi zdarzeń w HTML oraz JavaScript, umożliwiając elastyczne interakcje użytkownika z aplikacją. Ważne jest, by pamiętać o tym, że funkcja przypisana do onclick powinna zwracać wartość false, jeśli chcemy, by domyślne działanie przeglądarki zostało zatrzymane. W tym przypadku funkcja dodaj() powinna realizować operację dodawania liczb wprowadzonych przez użytkownika w formularzu, co jest typowym scenariuszem użycia JavaScript do manipulacji danymi wprowadzanymi przez użytkownika w czasie rzeczywistym. Implementacja tej funkcji powinna zawierać również walidację danych wejściowych oraz kontrolę błędów, co jest standardem w nowoczesnym programowaniu webowym, zapewniającym stabilność i bezpieczeństwo aplikacji.

Pytanie 32

Aby w języku HTML uzyskać formatowanie paragrafu przedstawione w ramce, należy zastosować kod

A. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>

B. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>

C. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>

D. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>

Poprawnie wybrałeś kod z poprawnie zagnieżdżonymi i domkniętymi znacznikami: <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>. To dokładnie odpowiada temu, co widać na podglądzie: zwykły akapit, w nim jedno słowo podświetlone na żółto oraz inne wyróżnione kursywą. Znacznik <p> tworzy paragraf – podstawowy blok tekstu w HTML. W środku używasz elementów liniowych (inline): <mark> do zaznaczenia fragmentu tekstu jak zakreślaczem oraz <em> do zaznaczenia treści istotnej znaczeniowo, co domyślnie jest renderowane jako kursywa. Według specyfikacji HTML5 <mark> służy do semantycznego wyróżnienia tekstu związanego z kontekstem, np. wynik wyszukiwania na stronie czy aktualnie ważna informacja. <em> natomiast podkreśla akcent logiczny w zdaniu, a nie tylko ozdobne pochylenie, co jest dobrą praktyką dostępnościową. Ważne jest też poprawne zagnieżdżanie: najpierw otwierasz <mark>, potem go zamykasz </mark>, dopiero później otwierasz <em> i zamykasz </em>. Żaden z tych znaczników nie nachodzi na siebie w sposób krzyżowy. Tego pilnują walidatory W3C i warto się do tego przyzwyczaić od początku. W codziennej pracy taki kod możesz wykorzystać np. w artykułach, dokumentacji technicznej, materiałach szkoleniowych, gdzie chcesz: zakreślić słowo kluczowe (<mark>) i jednocześnie podkreślić termin ważny dla autora lub kontekstu (<em>). Moim zdaniem lepiej stosować <em> zamiast <i>, bo <em> niesie znaczenie semantyczne i czytniki ekranu potrafią je zinterpretować, co poprawia dostępność strony.

Pytanie 33

Które z poniższych stwierdzeń na temat klucza głównego jest prawdziwe?

A. Jest unikalny dla danej tabeli

B. W przypadku tabeli z danymi osobowymi może to być pole nazwisko

C. Może przyjmować wyłącznie wartości liczbowe

D. Składa się wyłącznie z jednego pola

Wiele osób myli pojęcie klucza podstawowego z innymi właściwościami atrybutów w tabeli. Chociaż klucz podstawowy może składać się tylko z jednego pola, nie jest to warunek konieczny. Klucze podstawowe mogą również być złożone, co oznacza, że mogą składać się z wielu pól. Na przykład, w tabeli rejestrującej sprzedaż można wykorzystać kombinację kolumn takich jak 'ID produktu' i 'ID zamówienia' jako klucz podstawowy, co jest częstą praktyką w projektowaniu baz danych. Z kolei twierdzenie, że pole nazwisko może być kluczem podstawowym w tabeli danych osobowych, jest również problematyczne, ponieważ nazwiska mogą się powtarzać. W związku z tym, wybór atrybutów do klucza podstawowego powinien opierać się na ich unikalności oraz stabilności, a nie na ich powszechności. Ostatnia nieprawidłowa koncepcja sugeruje, że klucz podstawowy może przyjmować tylko wartości liczbowe, co jest wprowadzeniem w błąd. Klucz podstawowy może być zarówno liczbowy, jak i tekstowy; klucz identyfikujący użytkownika może zawierać np. adres e-mail, co jest także przykładem spójnego podejścia w projektowaniu baz danych. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków to uproszczenia związane z rozumieniem właściwości atrybutów oraz zbyt wąskie podejście do koncepcji unikalności w kontekście baz danych.

Pytanie 34

Polecenie w języku SQL w formie

ALTER TABLE 'miasta' 
ADD 'kod' text;

A. dodaje do tabeli dwie kolumny o nazwach: kod i text.

B. zmienia nazwę tabeli miasta na kod.

C. w tabeli miasta zmienia nazwę kolumny kod na text.

D. dodaje do tabeli kolumnę o nazwie kod typu text.

Poprawna odpowiedź to 'dodaje do tabeli kolumnę o nazwie kod typu text'. Polecenie SQL ALTER TABLE służy do modyfikacji struktury istniejącej tabeli, a w tym przypadku dodaje nową kolumnę do tabeli 'miasta'. Składnia ADD 'kod' text oznacza, że do tabeli zostanie dodana kolumna o nazwie 'kod', której typ danych to 'text'. Typ danych 'text' jest używany do przechowywania długich ciągów tekstowych, co jest przydatne w przypadku danych takich jak opisy czy komentarze. W praktyce, dodawanie kolumn do tabeli jest często wykorzystywane w procesie rozwoju bazy danych, aby dostosować strukturę do zmieniających się potrzeb aplikacji. W przypadku dodawania kolumn w sposób nieinwazyjny, jak w tym przykładzie, zapewniamy, że istniejące dane nie zostaną utracone, a nowa kolumna będzie dostępna do natychmiastowego użycia. Warto również pamiętać, aby stosować konwencje nazewnictwa, które poprawiają czytelność i zrozumiałość kodu SQL, co jest zalecane w dobrych praktykach projektowania baz danych.

Pytanie 35

Jakie polecenie wykonane w systemowej konsoli umożliwi przywrócenie bazy danych?

A. mysql -u root -p baza < kopia.sql

B. mysqldump -u root -p baza < kopia.sql

C. mysqldump -u root -p baza > kopia.sql

D. mysql -u root -p baza > kopia.sql

Wszystkie inne odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ z użyciem niewłaściwych poleceń z systemu MySQL. Pierwsze z tych poleceń, zamiast przywracać bazę danych, tworzy jej kopię zapasową, co nie odpowiada na zadane pytanie. Użycie 'mysqldump' z parametrami '-u root -p baza > kopia.sql' jest sposobem na eksport danych z bazy do pliku SQL, a nie na ich import. Kolejne polecenie sugeruje zastosowanie 'mysqldump' w kontekście przywracania, co jest również błędne, ponieważ 'mysqldump' jest narzędziem służącym do zrzutów, a nie importu. Z kolei ostatnie polecenie 'mysql -u root -p baza > kopia.sql' ponownie nie wykonuje przywracania, lecz zapisuje dane z bazy danych do pliku, co jest odwrotnością oczekiwanej operacji. W praktyce, błędne zastosowanie tych poleceń może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak utrata danych czy niewłaściwe zarządzanie bazą danych. Dlatego kluczowe jest zrozumienie roli każdego z narzędzi dostępnych w MySQL oraz ich poprawne zastosowanie w różnych scenariuszach administracyjnych.

Pytanie 36

Relacja wiele-do-wielu w bazach danych występuje pomiędzy tabelami, gdy

A. jednemu wierszowi z tabeli A odpowiada wiele wierszy z tabeli B

B. wielu wierszom z tabeli A przyporządkowane są liczne wiersze z tabeli B

C. jednemu wierszowi z tabeli A przysługuje wyłącznie jeden wiersz z tabeli B

D. wielu wierszom z tabeli A przypisany jest tylko jeden wiersz z tabeli B

Odpowiedź, że wielu wierszom z tabeli A przypada wiele wierszy z tabeli B, jest jak najbardziej na miejscu. Wiesz, relacja wiele-do-wielu w bazach danych pojawia się, gdy jednemu rekordowi w jednej tabeli przypisanych jest kilka rekordów w drugiej. Na przykład w bazie danych uczelni mamy studentów (tabela A), którzy mogą zapisać się na różne kursy (tabela B), a jeden kurs może być realizowany przez różnych studentów. W praktyce, żeby to wszystko działało, tworzymy tabelę pośredniczącą, która łączy oba zestawy danych za pomocą kluczy obcych. Taki sposób daje sporo swobody w zarządzaniu danymi, bo łatwo można dodawać lub usuwać powiązania. Ważne jest też, aby zwrócić uwagę na zasady normalizacji baz danych, które pomagają unikać powielania danych i zapewniają, że wszystko jest spójne. Dobrze przemyślane relacje w bazie danych to podstawa, bo to one wpływają na wydajność i prostotę w zarządzaniu danymi.

Pytanie 37

Jak można usunąć ciasteczko o nazwie ciastko, korzystając z języka PHP?

A. unsetcookie("$ciastko");

B. setcookie("ciastko", "", time()-3600);

C. deletecookie("ciastko");

D. setcookie("$ciastko", "", 0);

Wszystkie pozostałe odpowiedzi zawierają błędy koncepcyjne, które uniemożliwiają skuteczne usunięcie ciasteczka. Przykładowo, deletecookie("ciastko") to niepoprawne podejście, ponieważ nie istnieje funkcja o takiej nazwie w standardowej bibliotece PHP. Użytkownicy mogą myśleć, że wystarczy wywołać funkcję, która usunie ciasteczko, jednak PHP wymaga korzystania z funkcji setcookie(), aby to osiągnąć. W przypadku setcookie("$ciastko", "", 0), użytkownik próbuje usunąć ciasteczko, ale błędnie ustawia czas wygaśnięcia na zero. Wartość zero nie jest interpretowana jako czas przeszły, co uniemożliwia przeglądarce uznanie ciasteczka za wygasłe. Ponadto, użycie zmiennej "$ciastko" zamiast bezpośredniego odniesienia do nazwy ciasteczka wprowadza dodatkowe zamieszanie. Ostatnia propozycja, unsetcookie("$ciastko"), również jest błędna, ponieważ nie istnieje funkcja unsetcookie() w PHP. Użytkownicy mogą mylnie przypuszczać, że funkcje do usuwania zmiennych i ciasteczek są sobie równe, jednak każda z nich ma swoje specyficzne zastosowanie i zachowanie. Kluczowym punktem w pracy z ciasteczkami jest zrozumienie, że celem jest ich usunięcie przez ustawienie daty wygaśnięcia w przeszłości, a nie przez wywoływanie nieistniejących funkcji.

Pytanie 38

Jakie są wyniki wykonania zapytania SQL?

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia=5;

A. suma ocen uczniów z średnią 5

B. średnia wszystkich ocen uczniów

C. ilość uczniów, których średnia ocen wynosi 5

D. łączna liczba uczniów

Zapytanie SQL używa funkcji COUNT aby policzyć liczbę rekordów w tabeli Uczniowie spełniających warunek srednia=5 Klauzula WHERE ogranicza zestaw zliczanych rekordów do tych gdzie średnia ocen ucznia wynosi dokładnie 5 W efekcie wynik zapytania odpowiada liczbie uczniów mających średnią ocen równą 5 Takie podejście jest powszechnie stosowane w analizie danych gdzie wymagane jest określenie liczby jednostek spełniających konkretne kryteria Zastosowanie COUNT w połączeniu z WHERE umożliwia precyzyjną kontrolę nad analizowanym zbiorem danych co jest standardem w wielu systemach bazodanowych Praktyczne zastosowanie tej techniki można spotkać w raportowaniu wyników nauczania generowaniu statystyk czy w analizach biznesowych gdzie kluczowe jest zrozumienie struktury i charakterystyki danych Zapytanie to ilustruje dobrą praktykę pracy z bazami danych polegającą na efektywnym i precyzyjnym formułowaniu zapytań w celu uzyskania wartościowych i precyzyjnych informacji

Pytanie 39

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

B. Przenikanie zdjęć.

C. Zmiana jasności zdjęć.

D. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 40

W skrypcie JavaScript operatory: ||, && wchodzą w skład grupy operatorów

A. logicznymi

B. bitowych

C. przypisania

D. arytmetycznych

Operatory || (OR) i && (AND) w języku JavaScript są klasyfikowane jako operatory logiczne. Służą one do wykonywania operacji na wartościach boolowskich, które mogą przyjmować jedynie dwie wartości: true (prawda) oraz false (fałsz). Operator && zwraca true, jeśli oba operandy są prawdziwe, w przeciwnym przypadku zwraca false. Przykładem jest wyrażenie: true && false, które zwraca false. Operator || zwraca true, jeśli przynajmniej jeden z operandów jest prawdziwy. Na przykład, wyrażenie: false || true, zwraca true. Operatory te są powszechnie wykorzystywane w warunkach kontrolnych, takich jak instrukcje if, pętle oraz w kombinacjach z innymi operatorami. Dodatkowo, JavaScript posługuje się tzw. 'krótkim circuiting', co oznacza, że w przypadku operatora &&, jeśli pierwszy operand jest false, to nie sprawdza drugiego, ponieważ wynik będzie na pewno false. W kontekście standardów, JavaScript przestrzega specyfikacji ECMAScript, która definiuje zasady działania tych operatorów. Zrozumienie operatorów logicznych jest kluczowe dla efektywnego programowania i tworzenia złożonych warunków.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej