Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 29 lipca 2026 01:41
Data zakończenia: 29 lipca 2026 01:58

Egzamin zdany!

Wynik: 22/40 punktów (55,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie prawa będzie miał użytkownik jan po wykonaniu poniższych poleceń na bazie danych?

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan;
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci FROM jan;

A. Będzie mógł usuwać rekordy z tabeli klienci

B. Będzie mógł przeszukiwać dane w tabeli klienci

C. Będzie mógł zmieniać strukturę tabeli klienci

D. Będzie mógł dodawać rekordy do tabeli klienci

Polecenie GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan pozwala użytkownikowi jan na wykonywanie wszystkich operacji na tabeli klienci. Obejmuje to działania takie jak SELECT INSERT UPDATE DELETE oraz inne operacje strukturalne jak ALTER czy DROP. Następnie polecenie REVOKE SELECT INSERT UPDATE DELETE ON klienci FROM jan usuwa część tych uprawnień. Po wykonaniu tych poleceń jan zachowuje uprawnienia do zmiany struktury tabeli klienci czyli może wykonywać operacje takie jak ALTER. ALTER TABLE jest kluczowe w zarządzaniu bazą danych pozwalając na dodawanie lub usuwanie kolumn oraz modyfikację typów danych. W praktyce oznacza to że jan może np. dostosować strukturę danych do nowych wymagań biznesowych co jest ważnym aspektem elastycznego zarządzania bazą danych. Umiejętność zarządzania strukturą tabel jest ważną częścią administracji baz danych i powinna być wykonywana zgodnie z najlepszymi praktykami aby zapewnić integralność danych i wydajność systemu. Użytkownik powinien regularnie przeglądać i aktualizować dokumentację techniczną aby śledzić wszelkie zmiany w strukturze bazy danych

Pytanie 2

Jaka jest poprawna kolejność procesów przetwarzania dźwięku z analogowego na cyfrowy?

A. próbkowanie, kwantyzacja, kodowanie

B. próbkowanie, kodowanie, kwantyzacja

C. kwantyzacja, próbkowanie, kodowanie

D. kwantyzacja, kodowanie, próbkowanie

Pozostałe warianty przestawiają etapy, które logicznie muszą iść po sobie. Kodowanie nie może wyprzedzać kwantyzacji - nie da się zapisać w bitach wartości, której jeszcze nie ustalono. Kwantyzacja nie może być pierwsza, bo wymaga już pobranych próbek sygnału. Jedyna spójna sekwencja to próbkowanie, kwantyzacja, kodowanie.

Pytanie 3

Który z poniższych fragmentów kodu HTML5 zostanie uznany za niepoprawny przez walidator HTML?

A. <pre><p class= "stl">tekst</p></pre>

B. <pre><p class= "stl" id= "a">tekst</p></pre>

C. <pre><p class= "stl" style= "color: #F00 ">tekst</p></pre>

D. <pre><p class= "stl"><style>.a{color:#F00}</style>tekst</p></pre>

Odpowiedź, która została wskazana jako błędna, jest przykładem kodu HTML5, który nie spełnia standardów walidacji, ponieważ zawiera tag <style> wewnątrz tagu <p>. Zgodnie z wytycznymi HTML, tag <style> powinien znajdować się w sekcji <head> dokumentu, a nie w treści. Wstawianie stylów CSS bezpośrednio w treści elementu blokowego jest niepraktyczne i niezgodne z dobrymi praktykami, które zalecają separację treści od prezentacji. Dobrą praktyką jest stosowanie arkuszy stylów CSS do zewnętrznego formatowania dokumentów, aby zwiększyć ich dostępność i ułatwić późniejsze modyfikacje. Przykładowo, zamiast używać tagu <style> wewnątrz <p>, należy zdefiniować style w sekcji <head> lub w zewnętrznym pliku CSS, a następnie odwołać się do tych klas w treści dokumentu. W ten sposób utrzymujemy porządek w kodzie i zapewniamy, że będzie on zgodny z zaleceniami W3C, co przekłada się na lepszą kompatybilność z przeglądarkami i urządzeniami. Zatem, poprawne podejście polega na unikalnym zarządzaniu stylami oraz treściami, co jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych.

Pytanie 4

Jakim poleceniem SQL można zlikwidować z tabeli artykuly wiersze, które zawierają słowo "sto" w dowolnej lokalizacji pola tresc?

A. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%"

B. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%"

C. DELETE FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%"

D. DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%"

Odpowiedź "DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE '%sto%';" jest okej, bo używasz operatora LIKE. To pozwala na szukanie wzorców w tekście. W SQL to polecenie usunie wszystkie wiersze z tabeli 'artykuly', które mają słowo 'sto' w polu 'tresc', niezależnie od tego, gdzie się ono znajduje. Te znaki procentu (%) przed i po 'sto' to takie wildcardy, które mogą oznaczać dowolny tekst przed lub po. To zgodne z dobrymi praktykami programowania w SQL, gdzie można używać LIKE, gdy nie mamy ściśle określonego formatu. Na przykład, takie zapytanie może się przydać, żeby usunąć artykuły z niepożądanym zwrotem, co ma znaczenie przy moderowaniu treści na stronach internetowych.

Pytanie 5

Zaproponowana baza danych składa się z trzech tabel oraz dwóch relacji. Żeby uzyskać listę wszystkich lekarzy przypisanych do danego pacjenta, konieczne jest porównanie kluczy

A. Lekarze.id = Recepty.id

B. Lekarze.id = Pacjenci.Recepty_id

C. Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id

D. Lekarze.id = Pacjenci.id

Poprawna odpowiedź polega na właściwym zrozumieniu relacji między tabelami Lekarze a Pacjenci w bazie danych. Aby wyświetlić wszystkich lekarzy przypisanych do konkretnego pacjenta konieczne jest użycie klucza obcego Lekarze_id w tabeli Pacjenci. Relacja ta jest kluczowa gdyż każda wizyta pacjenta jest przypisana konkretnemu lekarzowi dzięki temu kluczowi. W praktycznych zastosowaniach relacje takie są niezbędne do efektywnego zarządzania danymi w systemach zdrowotnych umożliwiając szybkie uzyskanie informacji o lekarzach opiekujących się pacjentem. Standardy baz danych zakładają użycie kluczy obcych w celu utrzymania integralności danych. Jest to zgodne z zasadą normalizacji polegającą na eliminacji redundancji i zapewnieniu spójności danych. W kontekście projektowania baz danych dobre praktyki wymagają jasno zdefiniowanych relacji co pozwala na łatwiejsze skalowanie i zarządzanie systemem. Zrozumienie i poprawne zastosowanie tej wiedzy umożliwia tworzenie wydajnych i elastycznych struktur danych.

Pytanie 6

W języku SQL, aby wybrać wszystkie rekordy z tabeli B, w tym część wspólną z tabelą A, należy zastosować typ związku

A. A RIGHT JOIN B

B. A INNER JOIN B

C. A FULL OUTER JOIN B

D. A LEFT JOIN B

Poprawnie – w tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, że interesuje nas **wszystko z tabeli B**, a dodatkowo – tam gdzie się da – dokładamy dane z tabeli A. Dokładnie tak działa `RIGHT JOIN` zapisany jako `A RIGHT JOIN B ON ...`. Prawa tabela w zapisie JOIN (czyli B) jest zawsze tą „obowiązkową”: dostajemy wszystkie jej wiersze, a dane z lewej (A) pojawiają się tylko tam, gdzie warunek łączenia jest spełniony. Tam gdzie dopasowania w A nie ma, kolumny z A przyjmują wartość `NULL`. To dokładnie odpowiada zielonemu obszarowi na diagramie – cała B plus część wspólna A∩B.
W praktyce taki RIGHT JOIN przydaje się np. gdy tabela B jest tabelą główną (np. `Zamowienia`), a tabela A jest pomocnicza (np. `Klienci_archiwalni`), ale z jakiegoś powodu w zapytaniu chcemy właśnie B mieć „gwarantowaną” – czyli nawet jeśli w A brakuje powiązanego rekordu, zamówienie i tak ma się pojawić w wynikach. Przykładowo:
`SELECT * FROM Klienci_archiwalni A RIGHT JOIN Zamowienia B ON A.id_klienta = B.id_klienta;`
Dobra praktyka w SQL mówi, że częściej stosuje się `LEFT JOIN`, bo jest czytelniejszy (łatwiej myśleć: „biorę wszystko z lewej”), ale logicznie RIGHT JOIN robi to samo, tylko „odwraca perspektywę”. Wiele zespołów wręcz zaleca, żeby zamiast RIGHT JOIN przepisać zapytanie tak, by użyć LEFT JOIN i zamienić kolejność tabel – ale na egzaminach i w testach warto znać oba. Moim zdaniem dobrze jest też od razu kojarzyć: `LEFT JOIN` – wszystko z lewej, `RIGHT JOIN` – wszystko z prawej, `INNER JOIN` – tylko przecięcie, `FULL OUTER JOIN` – suma zbiorów. Dzięki temu każde zadanie z diagramem Venna w SQL robi się dużo prostsze i mniej mylące.

Pytanie 7

Którą wartość atrybutu name znacznika <meta> wykorzystuje się do kontrolowania obszaru widzialnego na różnych urządzeniach, na których jest wyświetlana strona internetowa?

A. viewport

B. description

C. keywords

D. generator

Poprawnie wskazana została wartość „viewport”. W praktyce właśnie meta name="viewport" służy do kontrolowania tzw. obszaru widzialnego (ang. viewport) na urządzeniach mobilnych i desktopowych. Przeglądarka mobilna domyślnie zakłada szeroką stronę i sztucznie ją pomniejsza, żeby „zmieściła się” na ekranie telefonu. Dopiero meta viewport mówi jej: potraktuj szerokość ekranu urządzenia jako bazową szerokość strony.
Najczęściej spotykana, zgodna z dobrymi praktykami konstrukcja to: <meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">. Parametr width=device-width ustawia szerokość obszaru widzialnego na szerokość ekranu urządzenia, a initial-scale=1.0 definiuje początkowe powiększenie. Dzięki temu layout responsywny oparty na media queries w CSS działa poprawnie, bez dziwnych przeskalowań i zbyt małej czcionki.
W nowoczesnym front-endzie przyjmuje się, że każda strona, która ma być używalna na telefonach, tabletach i laptopach, powinna mieć prawidłowo ustawiony meta viewport. Moim zdaniem to jest absolutna podstawa RWD, zaraz obok poprawnego użycia jednostek względnych (np. %, vw, em) i zaprojektowania siatki w CSS. Warto też pamiętać, żeby nie przesadzać z blokowaniem powiększania (np. user-scalable=no), bo to pogarsza dostępność strony dla osób słabiej widzących i jest uznawane za złą praktykę. Podsumowując: jeśli chcesz mieć stronę, która naprawdę „żyje” na różnych ekranach, meta name="viewport" to obowiązkowy element w sekcji <head>.

Pytanie 8

Określ rezultat działania podanego kodu PHP, przy założeniu, że zmienna tab jest tablicą.

$tab = explode(",", "jelenie,sarny,dziki,lisy,borsuki"); 
echo $tab[1]." ".$tab[2];

A. sarny dziki

B. jelenie sarny

C. dziki lisy

D. lisy borsuki

Wynik wykonania kodu PHP przedstawionego w pytaniu to 'sarny dziki', co odpowiada trzeciej opcji. Analizując kod, najpierw wykorzystujemy funkcję explode, która dzieli ciąg znaków na elementy tablicy, używając przecinka jako separatora. W rezultacie zmienna $tab stanie się tablicą składającą się z pięciu elementów: 'jelenie', 'sarny', 'dziki', 'lisy', 'borsuki'. Następnie w instrukcji echo odwołujemy się do drugiego i trzeciego elementu tablicy, co odpowiada indeksom 1 i 2, ponieważ indeksowanie w PHP zaczyna się od zera. Zatem $tab[1] to 'sarny', a $tab[2] to 'dziki'. W kontekście praktycznym, znajomość pracy z tablicami oraz funkcji do ich manipulacji jest kluczowa w programowaniu w PHP, zwłaszcza przy pracy z danymi w formacie CSV lub innymi formatami wymagającymi podziału ciągów. Opanowanie takich technik jest istotne dla programistów zajmujących się tworzeniem aplikacji webowych, gdzie przetwarzanie danych wejściowych jest na porządku dziennym.

Pytanie 9

Co określa właściwość CSS animation-duration?

A. czas trwania jednego cyklu animacji

B. kierunek animacji

C. liczbę powtórzeń animacji

D. opóźnienie startu animacji

Pozostałe parametry animacji mają osobne właściwości. Opóźnienie startu ustawia animation-delay, liczbę powtórzeń animation-iteration-count, a kierunek (w przód lub w tył) animation-direction. Sam czas pojedynczego przebiegu to animation-duration.

Pytanie 10

Naciśnięcie przycisku o nazwie "niebieski" spowoduje uruchomienie podanego kodu JavaScript. Jaki będzie rezultat jego działania?

A. Zmiana koloru tekstu "i skrypt" na niebieski

B. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst" na niebieski

C. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst i skrypt" na niebieski

D. Zmiana koloru przycisku na niebieski

W analizowanym kodzie JavaScript celem operacji jest zmiana koloru tekstu przy użyciu funkcji changeColor. Funkcja ta została zaprojektowana do modyfikacji koloru tekstu konkretnego elementu HTML z identyfikatorem 'para1'. Błędne interpretacje wynikały z nieprawidłowego rozumienia struktury kodu i mechanizmu działania funkcji. Jednym z częstych błędów myślowych jest przypuszczenie, że przycisk uruchamiający funkcję zmienia swój własny kolor, jednak w rzeczywistości funkcja modyfikuje tylko wskazany element za pomocą getElementById. Kolejna niepoprawna interpretacja dotyczyła modyfikacji tekstu 'i skrypt', który znajduje się w osobnym paragrafie bez id, przez co nie jest objęty zmianą koloru. Funkcja changeColor została zaprojektowana tak, aby modyfikować jedynie elem.style.color dla określonego elementu identycznego z parametrem id. Błędy w analizie tego kodu często wynikają z pomijania istotnych szczegółów oraz z niedokładnej interpretacji funkcji JavaScript. Ważne jest odpowiednie zrozumienie kontekstu działania funkcji oraz ich parametrów, co pozwala na uniknięcie takich pomyłek. W praktyce programistycznej, dokładne poznanie metod operujących na elementach DOM jest kluczowe dla tworzenia interaktywnych i dynamicznych stron internetowych.

Pytanie 11

ID_Pracownika	Nazwisko	Imię	Stanowisko	Wynagrodzenie
1	Kowalski	Krzysztof	kasjer	3215,76
2	Nowak	Antoni	kierownik	5350,00
3	Zając	Alicja	księgowy	4568,70
4	Król	Witold	kasjer	3045,00
5	Nowik	Grzegorz	kasjer	2750,65
6	Kotulski	Andrzej	kierowca	3467,00
7	Tutka	Katarzyna	kierownik	4935,33
8	Porada	Jakub	magazynier	3321,56

Które zapytanie SQL należy wykonać na tabeli Pracownicy, aby otrzymać średnie wynagrodzenie dla pracownika na stanowisku kasjer?

A. SELECT SREDNIA(Wynagrodzenie) AND Stanowisko='kasjer' FROM Pracownicy;

B. SELECT SUM(*) FROM Pracownicy AND Stanowisko= 'kasjer';

C. SELECT AVG(Wynagrodzenie) FROM Pracownicy WHERE Stanowisko='kasjer';

D. SELECT AVG(kasjer.Wynagrodzenie) FROM Pracownicy;

Poprawne zapytanie to SELECT AVG(Wynagrodzenie) FROM Pracownicy WHERE Stanowisko='kasjer';, bo dokładnie robi to, o co chodzi w treści zadania. Funkcja AVG() w SQL jest standardową funkcją agregującą, która liczy średnią arytmetyczną z wartości liczbowych w danej kolumnie. W tym przypadku kolumna to Wynagrodzenie, czyli kwoty wypłat, a klauzula WHERE Stanowisko='kasjer' zawęża zestaw rekordów tylko do pracowników na stanowisku kasjera. Najpierw więc silnik bazy danych filtruje wiersze (kasjerów), a dopiero potem na tej ograniczonej grupie liczy średnią. To jest bardzo typowy i poprawny schemat pracy z danymi w SQL: najpierw filtrujesz, potem agregujesz.
Moim zdaniem warto zauważyć, że taka konstrukcja jest uniwersalna – w praktyce w firmach często liczy się średnie wynagrodzenia dla różnych stanowisk, działów, lokalizacji. Wtedy zmienia się tylko warunek w klauzuli WHERE. Można też pójść krok dalej i użyć GROUP BY, np. SELECT Stanowisko, AVG(Wynagrodzenie) FROM Pracownicy GROUP BY Stanowisko; żeby dostać średnie dla wszystkich stanowisk naraz, co jest wygodne np. w raportach HR. To, co masz w odpowiedzi, to w zasadzie „wersja jednostanowiskowa” takiego raportu.
Ważna dobra praktyka: zawsze filtrujemy w klauzuli WHERE, a nie próbujemy wpychać warunków do funkcji agregującej. Dzięki temu zapytanie jest czytelne, zgodne ze standardem SQL i dobrze optymalizowane przez silnik bazy. W realnych projektach staramy się też nadać alias wynikom agregacji, np. SELECT AVG(Wynagrodzenie) AS SredniaKasjera FROM Pracownicy WHERE Stanowisko='kasjer';, żeby w raportach i w kodzie aplikacji od razu było wiadomo, co oznacza zwracana kolumna.

Pytanie 12

Jak w PHP usunąć ciasteczko o nazwie ciastko?

setcookie("ciastko", "", time()-3600);

unsetcookie("$ciastko");

deletecookie("ciastko");

setcookie("$ciastko", "", 0);

Ciasteczka nie usuwa się osobną funkcją - ustawia się je tą samą setcookie(), ale z czasem wygaśnięcia w PRZESZŁOŚCI, np. setcookie("ciastko", "", time()-3600);. Przeglądarka, widząc datę minioną, kasuje cookie. Dlatego ten zapis jest poprawny.

Pytanie 13

Aby umożliwić wybór kilku opcji jednocześnie w rozwijanej liście formularza HTML, należy dodać atrybut do znacznika select

A. multiple

B. disabled

C. value

D. size

Atrybut multiple w znaczniku select w HTML to super sprawa, bo dzięki niemu można zaznaczyć więcej niż jedną opcję z listy rozwijalnej. To się przydaje, jak ktoś musi wybrać kilka elementów w formularzu. Jak dodasz atrybut multiple, to przeglądarka pokazuje to jako pole do wyboru, gdzie można klikać na kilka wartości za pomocą klawiszy Ctrl albo Shift. Fajnie, że ten atrybut nie wymaga żadnych dodatkowych wartości, wystarczy, że go wrzucisz do znacznika select. To zgodne z dobrymi praktykami UX, bo pozwala na większą elastyczność i interaktywność formularzy. Co więcej, nie trzeba być programistycznym guru, żeby to wdrożyć, więc każdy może to zrobić. Używa się go w różnych aplikacjach webowych, zwłaszcza tam, gdzie zbieranie danych od użytkowników w prosty i przejrzysty sposób jest ważne.

Pytanie 14

Aby uruchomić skrypt JavaScript, potrzebne jest oprogramowanie

A. serwera MySQL

B. przeglądarki internetowej

C. serwera WWW

D. debuggera JavaScript

W kontekście uruchamiania skryptów JavaScript, odpowiedzi sugerujące potrzeby związane z debugerem JavaScript, serwerem WWW czy bazą danych MySQL są wynikiem nieporozumienia dotyczącego roli, jaką pełnią te technologie w ekosystemie webowym. Debuger JavaScript to narzędzie, które wspomaga programistów w identyfikowaniu błędów w kodzie, ale sam w sobie nie jest wymagany do uruchomienia skryptu. Można pisać i testować skrypty JavaScript bezpośrednio w przeglądarkach, które mają wbudowane funkcjonalności debugujące, co czyni ten element zbędnym na etapie uruchamiania. Serwer WWW jest potrzebny do hostowania stron internetowych i dostarczania ich do przeglądarek, ale nie jest konieczny, jeśli użytkownik testuje skrypty lokalnie. Na przykład, wiele deweloperów korzysta z lokalnych środowisk, aby uruchamiać skrypty JavaScript bez potrzeby wdrażania ich na serwerze. Z kolei serwer MySQL jest bazą danych, która nie ma żadnego związku z uruchamianiem kodu JavaScript; jej rola sprowadza się do przechowywania danych, które mogą być pobierane przez aplikacje webowe. To typowe pomylenie funkcji różnych komponentów technologicznych, które może prowadzić do mylnego przekonania o konieczności posiadania ich dla podstawowego działania skryptów JavaScript.

Pytanie 15

Jaki wynik wyświetli poniższy fragment kodu JavaScript?

x='Powodzenia na egzaminie';
z=x.substring(3,9);
y=z.substring(2,4);
document.write(y);

A. wo

B. wodzenia

C. ze

D. owodzeni

W analizowanym zadaniu błędne odpowiedzi wynikają z nieprawidłowego zrozumienia działania funkcji substring w JavaScript która służy do ekstrakcji fragmentu tekstu z ciągu. Kluczowym elementem jest tutaj zrozumienie że indeksowanie stringów zaczyna się od zera co oznacza że pierwszy znak w ciągu ma indeks 0. W przypadku x.substring(3,9) funkcja ta wyodrębnia znaki od indeksu 3 do 8 ponieważ drugi parametr w tej funkcji jest ekskluzywny co oznacza że nie jest uwzględniany w wyniku. Dlatego daje to fragment wodzen. Kolejna operacja z.substring(2,4) bierze pod uwagę wycinek od indeksu 2 do 3 tego nowego ciągu co skutkuje wynikiem ze. Błędne odpowiedzi mogą wynikać z nieznajomości tego jak działa substr w porównaniu do substring ponieważ substr używa innego podejścia wskazując długość a nie końcowy indeks. Innym częstym błędem jest mylenie indeksów co prowadzi do nieprawidłowych wycinków tekstu. Błędy takie mogą prowadzić do problemów w kodzie zwłaszcza przy przetwarzaniu danych wejściowych czy dynamicznym generowaniu zawartości strony co jest częstym zadaniem w web development. Zrozumienie jak dokładnie działa każdy z tych mechanizmów jest kluczowe dla tworzenia poprawnego i bezpiecznego kodu. Warto także pamiętać o testowaniu kodu aby uniknąć nieprzewidywalnych zachowań wynikających z nieprawidłowych wycinków tekstu co może wpłynąć na całość aplikacji.

Pytanie 16

Tabela zwierzeta ma m.in. nazwa, gromada, dlugosc_zycia. Która kwerenda zwróci nazwy zwierząt żyjących min. 20 lat ORAZ będących ssakami?

SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';

SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 OR gromada = 'ssak';

SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE gromada = 'ssak';

SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20;

Zadanie wymaga, by oba warunki zachodziły jednocześnie - długość życia min. 20 lat (dlugosc_zycia >= 20) ORAZ przynależność do ssaków (gromada = 'ssak') - dlatego łączy je AND: SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 17

Jak w PHP otworzyć plik dane.txt TYLKO do odczytu i wczytać jego zawartość?

fopen("dane.txt", "r")  oraz  fputs()

fopen("dane.txt", "w")  oraz  fgets()

fopen("dane.txt", "r")  oraz  fgets()

fopen("dane.txt", "w")  oraz  fputs()

Tryb "w" otwiera plik do ZAPISU (i kasuje jego zawartość), więc nie nadaje się do odczytu. fputs() ZAPISUJE dane, a nie czyta. Do odczytu pasują fopen("dane.txt", "r") i fgets().

Pytanie 18

Której wartości właściwości background-attachment użyć, aby tło pozostało nieruchome względem okna przeglądarki?

scroll

fixed

local

inherit

Pozostałe wartości zachowują się inaczej. scroll (domyślna) przewija tło razem z treścią - odwrotnie do wymagania. local wiąże tło z przewijaniem zawartości elementu, a inherit dziedziczy ustawienie po rodzicu. Tło nieruchome względem okna daje fixed.

Pytanie 19

W jakim języku została napisana podana linia kodu

A. C#

B. Python

C. PHP

D. JavaScript

Linia kodu przedstawiona w pytaniu to przykład zastosowania języka JavaScript, co jest kluczowe do rozróżnienia od innych języków programowania. Kod w języku C# różniłby się znacząco, gdyż C# jest częściej używany w kontekście aplikacji desktopowych lub serwerowych, a jego składnia wymagałaby innego podejścia do manipulacji elementami interfejsu użytkownika. PHP, będąc językiem skryptowym działającym po stronie serwera, również nie używa DOM w taki sam sposób jak JavaScript. Jego rola w web development jest bardziej związana z przetwarzaniem danych na serwerze i generowaniem dynamicznych treści przed wysłaniem ich do przeglądarki. Python, znany ze swojej wszechstronności, jest rzadziej używany do bezpośredniej manipulacji DOM w aplikacjach webowych, chociaż istnieją biblioteki umożliwiające takie działania. Typowe błędy w rozróżnianiu tych języków wynikają z niezrozumienia ich specyficznych zastosowań i kontekstów działania. JavaScript jest unikalny ze względu na swoją zdolność do działania bezpośrednio w przeglądarce użytkownika, co pozwala na żywe i dynamiczne zmiany w treści strony bez potrzeby odświeżania. Rozumienie tych różnic jest kluczowe dla skutecznego rozwoju webowego i skutecznego wykorzystania odpowiednich narzędzi w odpowiednich kontekstach.

Pytanie 20

body{
background-image: url"rysunek.gif");
background-repeat: repeat-y;
}
W przedstawionej definicji stylu CSS, powtarzanie dotyczy

A. tła każdego znacznika akapitu

B. rysunku umieszczonego w tle strony w poziomie

C. rysunku osadzonego znacznikiem img

D. rysunku znajdującego się w tle strony w pionie

W definicji stylu CSS, zastosowane tło z rysunkiem 'rysunek.gif' jest powtarzane w pionie dzięki właściwości 'background-repeat: repeat-y'. Oznacza to, że obrazek będzie powielany wzdłuż osi Y, co skutkuje tym, że obrazek jest umieszczany jeden nad drugim, tworząc wrażenie ciągłości. Aby lepiej zrozumieć działanie tej właściwości, warto przyjrzeć się innym ustawieniom tła. Na przykład, właściwość 'background-repeat: repeat' powtarza obraz zarówno w poziomie, jak i w pionie, natomiast 'background-repeat: no-repeat' zapobiega jakimkolwiek powtórzeniom. W standardach CSS, takich jak CSS3, definiowanie tła w ten sposób jest zgodne z zasadami, które pozwalają na elastyczne projektowanie stron internetowych. W praktyce, użycie powtarzającego się tła może być przydatne w przypadku prostych wzorów, które mają stworzyć efekt wizualny, nie obciążając jednocześnie zbytnio zasobów, co jest istotne dla wydajności ładowania strony.

Pytanie 21

Z tabel Artykuly oraz Autorzy należy wyodrębnić tylko nazwiska autorów oraz tytuły ich artykułów, które uzyskały ocenę 5. Odpowiednia kwerenda do pozyskania tych informacji ma postać

A. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id;

B. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5;

C. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy, artykuly WHERE ocena == 5;

D. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = artykuly.id;

Odpowiedź SELECT nazwisko tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5; jest poprawna ponieważ precyzyjnie wykorzystuje konstrukcję SQL do połączenia tabel Autorzy i Artykuly. JOIN łączy te tabele na podstawie klucza obcego autorzy_id w tabeli Artykuly który odpowiada kluczowi głównemu id w tabeli Autorzy. To pozwala na uzyskanie pełnej informacji o autorach i ich artykułach. Klauzula WHERE ocena = 5 filtruje wyniki i zwraca jedynie te które mają ocenę równą 5. Jest to standardowe podejście w SQL do pobierania danych na podstawie określonych kryteriów co jest bardzo efektywne w zarządzaniu dużymi zbiorami danych. Praktyczne zastosowanie tego typu kwerend obejmuje na przykład systemy rekomendacji artykułów gdzie tylko dobrze ocenione treści są pokazywane użytkownikom. Stosowanie takich kwerend zgodnie z najlepszymi praktykami pozwala na utrzymanie wydajności bazy danych oraz na zapewnienie integralności danych co jest kluczowe w profesjonalnym zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 22

Którego narzędzia użyć, aby usunąć szum tła z nagrania (z taniego mikrofonu)?

A. wyciszenia

B. usuwania szumów

C. obwiedni

D. echa

Pozostałe narzędzia robią co innego. Echo dodaje pogłos, obwiednia kształtuje głośność dźwięku w czasie, a wyciszenie obniża głośność całości (razem z mową). Stały szum tła eliminuje narzędzie usuwania szumów.

Pytanie 23

Funkcje takie jak rozmycie Gaussa, wygładzanie oraz szum RGB są elementami oprogramowania do przetwarzania

A. Dźwięku w standardzie MIDI

B. Ścieżki audio

C. Grafiki wektorowej

D. Grafiki rastrowej

Wybór odpowiedzi związanej z dźwiękiem, zarówno w formacie MIDI, jak i ścieżką dźwiękową, jest błędny, ponieważ techniki takie jak rozmycie Gaussa, wygładzanie i szum RGB odnoszą się bezpośrednio do przetwarzania obrazów, a nie dźwięku. Format MIDI jest standardem do komunikacji muzycznej pomiędzy instrumentami, w którym wykorzystuje się dane dotyczące nut, ich intensywności oraz czasu trwania, a nie techniki graficzne. Ścieżka dźwiękowa, podobnie, koncentruje się na audio i nie ma zastosowania dla funkcji typowych dla grafiki. W kontekście grafiki wektorowej, która opiera się na matematycznych modelach kształtów i nie opiera się na siatce pikseli, techniki rozmycia i wygładzania nie są używane w sposób, w jaki są stosowane w grafice rastrowej. Zasadniczo, grafika wektorowa wykorzystuje inne narzędzia i techniki do obróbki, które są bardziej związane z kształtami i konturami projektów. Typowym błędem myślowym w tym przypadku jest pomylenie mediów cyfrowych i zasadniczych różnic w ich obróbce. Wiedza na temat tych różnic jest kluczowa dla skutecznego przetwarzania danych wizualnych oraz audio, a sukces w tych dziedzinach wymaga znajomości odpowiednich technik i narzędzi.

Pytanie 24

Dla przedstawionego fragmentu dokumentu HTML:

<div class="menu"></div>

zdefiniowano formatowanie CSS selektora klasy "menu" tak, aby kolor tła bloku był zielony. Która definicja stylu CSS odpowiada temu formatowaniu?

A. div:menu { color: green; }

B. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }

C. menu { background-color: rgb(0,255,0); }

D. div.menu { background-color: green; }

Wybrany selektor `div.menu { background-color: green; }` dokładnie pasuje do podanego fragmentu HTML: `<div class="menu"></div>`. W CSS zapis `div.menu` oznacza element typu `<div>`, który ma atrybut `class` ustawiony na `menu`. Kropka w selektorze zawsze oznacza klasę, więc `menu` po kropce to nazwa klasy, a nie nazwa znacznika. Dzięki temu styl zostanie zastosowany tylko do tych elementów `div`, które mają klasę `menu`, a nie do wszystkich divów na stronie. Właśnie tak zgodnie ze standardami CSS definiuje się wygląd elementów z konkretną klasą.
Własność `background-color: green;` ustawia kolor tła danego bloku na zielony. Można tu używać różnych zapisów kolorów: nazw (green), wartości heksadecymalnych (`#00ff00`), funkcji `rgb()` czy `hsl()`. W tym pytaniu istotne jest jednak nie tyle to, jak dokładnie zapisano kolor, tylko czy selektor trafia w odpowiedni element HTML.
W praktyce bardzo często używa się klas do stylowania wielu podobnych elementów, np. `.menu`, `.btn-primary`, `.card`. Z mojego doświadczenia lepiej unikać nadmiernego używania identyfikatorów (`id`) do stylowania, a zamiast tego bazować właśnie na klasach, bo klasy można wielokrotnie powtarzać w dokumencie i są bardziej elastyczne. Dodatkowo selektor z typem elementu (`div.menu`) jest trochę bardziej precyzyjny niż samo `.menu`, co bywa przydatne, gdy ta sama klasa pojawia się na różnych znacznikach, a chcemy kontrolować konkretne przypadki. W nowoczesnym front-endzie takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami: czytelne, przewidywalne i zgodne ze specyfikacją CSS.

Pytanie 25

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. wykluczenia.

B. części wspólnej.

C. grupowania.

D. sumy.

Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno.
Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji.
Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 26

Fragment skryptu w języku JavaScript umieszczony w ramce

t = "Ala ma kota.";
 s = t.length;

A. przypisze zmiennej s część tekstu z zmiennej t, o długości określonej przez zmienną length

B. wyświetli długość tekstu z zmiennej t

C. przypisze zmiennej s zmienną t

D. przypisze zmiennej s długość tekstu z zmiennej t

W podanym kodzie zmiennej t przypisano wartość ciągu znaków Ala ma kota.. Następnie zmiennej s przypisano wynik wywołania właściwości length na zmiennej t. W JavaScript length jest właściwością obiektów String używaną do określenia długości łańcucha znaków czyli liczby znaków w napisie. W tym przypadku t.length zwróci liczbę 12 ponieważ włącznie ze spacjami i kropką ciąg Ala ma kota. składa się z 12 znaków. Przypisanie tego wyniku do zmiennej s oznacza że s będzie miało wartość 12. Takie wykorzystanie właściwości length jest zgodne z dobrymi praktykami i często stosowane w programowaniu w JavaScript. Pozwala na dynamiczne określanie długości łańcuchów co jest przydatne przy przetwarzaniu danych tekstowych. Umiejętność manipulacji łańcuchami znaków jest kluczowa w tworzeniu aplikacji webowych i skryptów które muszą obsługiwać dane użytkowników. Prawidłowe zrozumienie jak działa właściwość length pozwala na efektywne zarządzanie i przetwarzanie tekstu co jest istotne w pracy każdego programisty.

Pytanie 27

W języku C do reprezentowania liczb zmiennoprzecinkowych używa się typu:

bool

int

double

char

Liczby zmiennoprzecinkowe (z częścią ułamkową) reprezentuje w języku C typ double - oferuje on podwójną precyzję, czyli więcej cyfr znaczących niż float. Oba przechowują liczby rzeczywiste, np. 3.14 czy 2.5e-3, lecz double jest dokładniejszy i częściej domyślny dla literałów z kropką. Dla porównania int trzyma liczby całkowite, więc utraciłby część ułamkową. Dlatego do liczb zmiennoprzecinkowych w C służy typ double.

Pytanie 28

Liczba 0x142 zapisana w kodzie JavaScript jest w postaci

A. szesnastkowej

B. ósemkowej

C. dziesiętnej

D. dwójkowej

Prefiks 0x oznacza zapis SZESNASTKOWY, więc 0x142 to liczba szesnastkowa (dziesiętnie 322). Dlatego 0x142 jest w postaci szesnastkowej.

Pytanie 29

Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
  K3: wynik ← wynik + t[i]
  K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik

A. co drugiego elementu tablicy

B. wszystkich elementów tablicy

C. n-elementów tej tablicy

D. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste

Algorytm przedstawiony w pytaniu wykonuje sumowanie co drugiego elementu tablicy. Rozpoczyna od elementu o indeksie 0, czyli pierwszego elementu tablicy, a następnie przeskakuje o dwa indeksy za pomocą instrukcji i ← i + 2. Dzięki temu algorytm dodaje do zmiennej wynik wyłącznie wartości znajdujące się na pozycjach o parzystych indeksach w tablicy. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju algorytmu można znaleźć w sytuacjach, gdy potrzebujemy operować tylko na wybranym podzbiorze danych, na przykład w analizie co drugiego punktu danych w dużych zbiorach, co może przyspieszyć proces analizy i zmniejszyć obciążenie obliczeniowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie staramy się optymalizować algorytmy pod kątem wydajności i złożoności obliczeniowej. Warto zauważyć, że operowanie na co drugim elemencie może być także użyteczne w przypadku wzorców projektowych, takich jak iteratory, które pozwalają na elastyczną kontrolę nad sposobem przeglądania danych w strukturach danych.

Pytanie 30

Co umożliwia polecenie BACKUP LOG w MS SQL Server?

A. wykonanie pełnej kopii bazy

B. zalogowanie się do kopii zapasowej

C. kopię zapasową dziennika transakcji

D. odczyt komunikatów z tworzenia kopii

Pozostałe opisy nie pasują do tego polecenia. Pełną kopię całej bazy robi BACKUP DATABASE, a nie BACKUP LOG. „Zalogowanie się do kopii” czy „odczyt komunikatów” to nie są operacje tworzenia backupu. BACKUP LOG dotyczy konkretnie dziennika transakcji.

Pytanie 31

Który format zapewnia największą kompresję (najmniejszy rozmiar) pliku dźwiękowego?

A. PCM

B. CD-Audio

C. WAV

D. MP3

Pozostałe formaty zajmują dużo więcej miejsca. WAV i PCM to zapis NIESKOMPRESOWANY (surowe próbki), a CD-Audio to jakość płyty CD, również bez kompresji stratnej. Najmniejszy plik daje stratny MP3.

Pytanie 32

Po uruchomieniu zamieszczonego w ramce skryptu w języku JavaScript, w przeglądarce zostanie wyświetlona wartość:

var a = 5;
var b = a--;
a *= 3;
document.write(a + "," + b);

A. 12,5

B. 15,4

C. 15,5

D. 12,4

W tym skrypcie JavaScript mamy operator dekrementacji a--, gdzie najpierw wartość zmiennej a jest przypisana do zmiennej b, a dekrementacja następuje później. Jeśli tego nie rozumiesz, może to prowadzić do różnych nieporozumień co do wynikowych wartości. Czyli po a-- b przyjmuje pierwotną wartość a, która wynosi 5. Warto zrozumieć kolejność operacji, bo przy operatorze postfix zmiana wartości następuje po przypisaniu. Później, po dekrementacji, a staje się 4, co czasem jest źle interpretowane, bo ludzie myślą, że b też by się zmieniło. Potem jest a *= 3, gdzie 4 mnożymy przez 3 i dostajemy 12. Często ludzie popełniają błąd, zakładając, że operatory działają równocześnie w jednym wierszu kodu. Ważne jest, żeby znać te subtelności, bo pomaga to w lepszym programowaniu i kontrolowaniu, jak zmienne się zmieniają.

Pytanie 33

Deklarując var x="true"; w języku JavaScript, jakiego typu zmienną się tworzy?

A. Logicznego

B. Liczbowego

C. Nieokreślonego (undefined)

D. String (ciąg znaków)

Odpowiedzi wskazujące na inne typy danych, takie jak typ logiczny czy liczbowy, zawierają istotne nieporozumienia dotyczące sposobu, w jaki JavaScript zarządza danymi. Typ logiczny w tym kontekście oznaczałby, że zmienna mogłaby przyjmować tylko wartości 'true' lub 'false', co jest mylnym założeniem, ponieważ 'true' jest tutaj częścią tekstu, a nie wartością logiczną. Z kolei typ liczbowy byłby właściwy dla zmiennych takich jak 1, 2 czy 3, które reprezentują liczby całkowite lub zmiennoprzecinkowe. W przypadku zadeklarowanej zmiennej 'var x="true";', wartość, która jest przypisywana, jest w rzeczywistości ciągiem tekstowym, mimo że zawiera słowo kluczowe 'true'. Typ danych 'undefined' z kolei oznacza, że zmienna została zadeklarowana, ale nie przypisano jej żadnej wartości, co również nie odpowiada sytuacji przedstawionej w pytaniu. Zrozumienie typów danych w JavaScript jest kluczowe dla unikania błędów typowych, zwłaszcza w kontekście zmiennych, które mogą być używane w różnych operacjach. W praktyce, to zrozumienie typów pozwala programistom lepiej zarządzać danymi i pisać bardziej niezawodny kod. Warto również pamiętać, że JavaScript automatycznie konwertuje typy w wielu sytuacjach, co może prowadzić do niezamierzonych rezultatów, dlatego proszę zwracać szczególną uwagę na przypisania i operacje wykonywane na zmiennych.

Pytanie 34

Przedstawione polecenie SQL nadaje użytkownikowi adam@localhost prawa:

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci TO adam@localhost

A. manipulowania danymi bazy danych klienci.

B. zarządzania strukturą bazy danych klienci.

C. manipulowania danymi w tabeli klienci.

D. zarządzania strukturą tabeli klienci.

Niepoprawne odpowiedzi sugerują, że polecenie SQL nadaje użytkownikowi 'adam' z hosta 'localhost' prawa zarządzania strukturą bazy danych lub tabeli 'klienci', co jest niezgodne z prawdą. Zgodnie z konstrukcją polecenia GRANT, użytkownik otrzymuje prawa do manipulowania danymi, a nie do zarządzania strukturą. Zarządzanie strukturą bazy danych lub tabeli obejmuje operacje takie jak CREATE, ALTER, DROP, które pozwalają na tworzenie, modyfikowanie lub usuwanie bazy danych lub tabeli. Te uprawnienia są zazwyczaj zarezerwowane dla administratorów bazy danych i nie są nadawane zwykłym użytkownikom, co jest zgodne z zasadą minimalnych uprawnień dla bezpieczeństwa systemu. Dodatkowo, polecenie nie odnosi się do całej bazy danych 'klienci', tylko do konkretnej tabeli 'klienci'. Tę pomyłkę można zrozumieć, jako nieprawidłowe zrozumienie hierarchii i struktury bazy danych.

Pytanie 35

W kodzie HTML znajdziemy formularz. Jaki rezultat zostanie pokazany przez przeglądarkę, jeśli użytkownik wprowadził do pierwszego pola wartość "Przykładowy text"?

A. Efekt 2

B. Efekt 4

C. Efekt 1

D. Efekt 3

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego zrozumienia struktury formularza HTML. W przypadku efektu pierwszego widać, że checkboxy zostały zamienione na radiobuttony, co może sugerować, że użytkownik może wybrać tylko jedną z opcji. Jest to niezgodne z kodem, który jasno określa pola jako checkboxy, co pozwala na wielokrotny wybór. Efekt trzeci pokazuje nieprawidłowe pozycjonowanie elementów formularza, które nie odzwierciedla rzeczywistego układu z kodu HTML. Błędne zrozumienie struktury może wynikać z nieznajomości zasady działania poszczególnych elementów formularza, takich jak <textarea> i <input type='checkbox'>. <Textarea> powinno być stosowane do wprowadzania tekstu wielowierszowego, a checkboxy są idealne do prezentacji listy opcji, które mogą być niezależnie zaznaczone. Efekt czwarty przedstawia radiobuttony zamiast checkboxów, co całkowicie zmienia funkcję formularza. Warto w tym kontekście zrozumieć różnicę między radiobuttonami a checkboxami, gdzie pierwsze są używane do wyboru jednej z wielu opcji, a drugie do wielokrotnego wyboru. Kluczowe jest również poprawne stosowanie i testowanie formularzy w celu zapewnienia ich funkcjonalności i intuicyjności dla użytkownika końcowego.

Pytanie 36

Do poprawnego wyświetlania czego służy standard kodowania ISO-8859-2?

A. znaków zarezerwowanych języka opisu strony

B. polskich liter (ś, ć, ń, ó, ą)

C. znaków specjalnych języka kodu strony

D. symboli matematycznych

Standard kodowania ISO-8859-2 (Latin-2) zawiera znaki języków Europy Środkowej, w tym polskie litery diakrytyczne (ś, ć, ń, ó, ą). Dlatego służy do poprawnego wyświetlania polskich liter.

Pytanie 37

W tabeli psy znajdują się kolumny: imię, rasa, telefon_właściciela, rok_szczepienia. Jakie polecenie SQL należy zastosować, aby znaleźć numery telefonów właścicieli psów, które zostały zaszczepione przed 2015 rokiem?

A. SELECT telefon_właściciela FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

B. SELECT psy FROM rok_szczepienia < 2015

C. SELECT imię, rasa FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

D. SELECT telefon_właściciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa, jak za pomocą języka SQL można uzyskać telefony właścicieli psów, których szczepienia miały miejsce przed rokiem 2015. W poleceniu SQL używamy klauzuli SELECT, aby wybrać konkretne kolumny z tabeli. W tym przypadku interesuje nas kolumna 'telefon_wlasciciela'. Klauzula WHERE służy do filtrowania danych, co pozwala na zastosowanie warunku, który musi być spełniony, aby rekordy zostały zwrócone. Warunek 'rok_szczepienia < 2015' jest logiczny i zgodny z wymaganiami pytania. Taka konstrukcja zapytania jest zgodna z najlepszymi praktykami, ponieważ jasno określa, co chcemy uzyskać oraz jakie kryteria muszą zostać spełnione. Przykładowe zastosowanie tego typu zapytania może obejmować analizę danych dotyczących zdrowia psów, co jest istotne dla weterynarzy, hodowców czy właścicieli zwierząt. Umożliwia to podejmowanie świadomych decyzji dotyczących opieki zdrowotnej zwierząt.

Pytanie 38

Aby grupować sekcje na poziomie bloków, które będą stilizowane za pomocą znaczników, jakiego należy użyć?

A. <div>

B. <span>

C. <param>

D. <p>

Znak <div> jest jednym z podstawowych elementów HTML, który służy do grupowania i organizowania zawartości w dokumentach HTML. Umożliwia on stosowanie stylów CSS oraz skryptów JavaScript na grupach elementów, co czyni go niezwykle użytecznym w budowie responsywnych i złożonych układów stron. W przeciwieństwie do znaku <p>, który zarezerwowany jest dla akapitów tekstu, lub <span>, który jest używany do izolowania niewielkich fragmentów tekstu w ramach większego kontekstu, <div> działa jako kontener wypełniający swoje otoczenie. Ponadto, <div> jest znacznikiem blokowym, co oznacza, że zajmuje całą szerokość dostępnego miejsca w swoim rodzicu, co jest kluczowe w projektowaniu układów. W praktyce może być używany do tworzenia sekcji strony, nagłówków, stopki czy artykułów, co pozwala na lepszą organizację kodu i stylów. W kontekście standardów, <div> jest częścią W3C HTML5, co zapewnia jego szeroką akceptację i zgodność z przeglądarkami. Użycie <div> do grupowania obszarów na poziomie bloków jest zatem najlepszą praktyką w nowoczesnym web designie.

Pytanie 39

Którego złączenia należy użyć, aby z dwóch tabel pobrać wszystkie wiersze tabeli po lewej stronie, nawet jeśli nie mają dopasowania w prawej?

CROSS JOIN

LEFT JOIN

RIGHT JOIN

INNER JOIN

Pozostałe złączenia działają inaczej. INNER JOIN zwraca wyłącznie wiersze, które mają dopasowanie w obu tabelach - pominie więc te z lewej bez pary. RIGHT JOIN zachowuje komplet wierszy tabeli prawej, czyli odwrotnie niż w pytaniu. CROSS JOIN tworzy iloczyn kartezjański, łącząc każdy wiersz z każdym, co nie dotyczy dopasowywania po kluczu. Wszystkie wiersze lewej tabeli (z NULL w miejscach bez pary) zwraca LEFT JOIN, dlatego to ono jest poprawne.

Pytanie 40

W języku JavaScript należy sformułować warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna a będzie jakąkolwiek liczbą naturalną dodatnią (również nie zerową) lub gdy zmienna b będzie liczbą mieszczącą się w przedziale od 10 do 100, włącznie. Wyrażenie logiczne zastosowane w tym warunku powinno mieć formę

A. (a>0) && ((b>=10) || (b<=100))

B. (a>0) && ((b>=10) && (b<=100))

C. (a>0) || ((b>=10) || (b<=100))

D. (a>0) || ((b>=10) && (b<=100))

Analizując inne odpowiedzi, widać, że zawierają one różne błędne koncepcje w interpretacji warunków logicznych. W przypadku (a>0) && ((b>=10) || (b<=100)), użycie operatora || w drugiej części powoduje, że warunek dla b zawsze będzie spełniony, niezależnie od wartości b, co jest niezgodne z założeniem, że b powinno znajdować się w przedziale od 10 do 100. Takie błędne zrozumienie operatorów logicznych prowadzi do niepoprawnych interpretacji. W odpowiedzi (a>0) || ((b>=10) || (b<=100)), ponownie użycie operatora || w drugiej części sprawia, że warunek b również nie działa zgodnie z założeniem, ponieważ b może być każdą liczbą, co nie spełnia wymogu ograniczenia do przedziału 10-100. Kolejna odpowiedź, (a>0) && ((b>=10) && (b<=100)), wprowadza błędny wniosek, że obie części muszą być spełnione jednocześnie. Takie podejście jest zrozumiałe, ale nie odpowiada na pierwotne założenie, że wystarczy, aby jeden z warunków był spełniony. Rozumienie logiki warunkowej w programowaniu jest kluczowe dla tworzenia efektywnych algorytmów i unikania problemów z bezpieczeństwem danych. Dlatego ważne jest, aby dokładnie analizować składnię i semantykę wyrażeń logicznych, co przekłada się na jakość kodu i jego łatwość w utrzymaniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej