Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 09:59
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 10:25

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na komputerze klienckim z systemem Windows XP plik "hosts" to plik tekstowy, który wykorzystywany jest do przypisywania

A. nazw hostów na adresy IP

B. nazw hostów na adresy MAC

C. dysków twardych

D. nazw hostów przez serwery DNS

Plik 'hosts' w systemie Windows XP jest kluczowym elementem systemu operacyjnego, pozwalającym na lokalne mapowanie nazw hostów na adresy IP. Działa to w ten sposób, że gdy użytkownik wpisuje nazwę domeny w przeglądarce, system najpierw sprawdza ten plik, zanim skontaktuje się z serwerem DNS. Dzięki temu można zdefiniować indywidualne przekierowania, co jest szczególnie przydatne w środowiskach testowych lub w przypadku blokowania niektórych stron internetowych. Na przykład, dodając linię "127.0.0.1 example.com" do pliku 'hosts', przekierowujemy ruch na ten adres lokalny, co skutkuje tym, że przeglądarka nie załadowuje strony. Tego typu praktyki są zgodne z dobrymi praktykami zarządzania siecią, umożliwiając administratorom łatwą kontrolę nad ruchem sieciowym oraz testowanie aplikacji bez potrzeby zmiany konfiguracji DNS. Często wykorzystywane są także w procesach debugowania, gdzie szybka modyfikacja pliku 'hosts' pozwala na testowanie nowych rozwiązań bez trwałych zmian w systemie DNS.

Pytanie 2

Dysk z systemem plików FAT32, na którym regularnie przeprowadza się działania usuwania starych plików oraz dodawania nowych plików, doświadcza

A. kolokacji

B. relokacji

C. defragmentacji

D. fragmentacji

Fragmentacja to proces, w którym dane są rozproszone w różnych lokalizacjach na dysku, co może wystąpić w systemie plików FAT32 podczas częstego kasowania starych plików i zapisywania nowych. Kiedy plik jest usuwany, przestrzeń, którą zajmował, staje się dostępna do zapisania nowych danych. Jednak w systemie plików FAT32, nowo zapisane pliki mogą nie zawsze zajmować sąsiadującą przestrzeń, co prowadzi do rozdzielenia części pliku w różnych lokalizacjach. Przykładowo, jeśli masz plik o wielkości 10 MB, a przestrzeń na dysku jest podzielona na fragmenty o wielkości 5 MB, to zapisując ten plik, system może umieścić jego części w różnych miejscach, co skutkuje fragmentacją. Efektem tego procesu jest spowolnienie wydajności dysku, ponieważ głowica dysku musi przemieszczać się pomiędzy różnymi fragmentami, aby odczytać cały plik. Aby zaradzić fragmentacji, regularne defragmentowanie dysku jest zalecane, co pozwala na uporządkowanie danych i poprawę szybkości dostępu do plików.

Pytanie 3

Co oznacza skrót 'RAID' w kontekście systemów komputerowych?

A. Redundant Array of Independent Disks

B. Rapid Application Integration Development

C. Random Access Identification Device

D. Remote Access Internet Dashboard

Skrót 'RAID' oznacza 'Redundant Array of Independent Disks'. Jest to technologia używana do zwiększenia niezawodności i wydajności przechowywania danych w systemach komputerowych poprzez łączenie wielu dysków twardych w jedną logiczną jednostkę magazynującą. RAID oferuje różne poziomy, takie jak RAID 0, RAID 1, RAID 5, które różnią się sposobem rozkładania danych i nadmiarowości. Na przykład, RAID 1 polega na mirroringu, czyli odbiciu danych na dwa lub więcej dysków, co zapewnia ochronę przed utratą danych w przypadku awarii jednego z nich. RAID 5, z kolei, wykorzystuje striping z parzystością, co oznacza, że dane są dzielone na bloki, a dodatkowe informacje parzystości są wykorzystywane do ich odtworzenia w razie awarii jednego dysku. RAID jest szeroko stosowany w serwerach, systemach NAS i innych profesjonalnych rozwiązaniach IT, gdzie niezawodność przechowywania danych jest kluczowa. Dobre praktyki branżowe zalecają stosowanie RAID w środowiskach, gdzie przerwy w dostępie do danych mogą prowadzić do znaczących strat.

Pytanie 4

Czy bęben światłoczuły znajduje zastosowanie w drukarkach?

A. laserowych

B. atramentowych

C. igłowych

D. termosublimacyjnych

Bęben światłoczuły, znany również jako bęben fotoreceptorowy, jest kluczowym elementem drukarek laserowych. Jego główną rolą jest zbieranie naładowanych cząsteczek tonera, które są następnie przenoszone na papier podczas procesu drukowania. Proces ten polega na wykorzystaniu technologii elektrofotograficznej, gdzie bęben pokryty materiałem światłoczułym jest naświetlany laserem. Dzięki zmianom ładunku elektrycznego na powierzchni bębna, toner przylega do określonych obszarów, co pozwala na uzyskanie wysokiej jakości wydruków z precyzyjnie odwzorowanymi detalami. Przykładowo, w biurach i środowiskach profesjonalnych, drukarki laserowe z bębnem światłoczułym są preferowane ze względu na ich szybkość, efektywność kosztową oraz zdolność do wydruku dużych ilości dokumentów. Standardy ISO dotyczące jakości wydruku podkreślają znaczenie bębna fotoreceptorowego w uzyskiwaniu spójnych i wyraźnych wydruków, co czyni go nieodłącznym elementem w tym typie urządzeń.

Pytanie 5

Grupa protokołów, która charakteryzuje się wspólną metodą szyfrowania, to

A. SSH

B. SPX/IPX

C. PPP

D. UDP

SSH, czyli Secure Shell, jest protokołem stosowanym do zdalnego logowania i zarządzania systemami informatycznymi. Jego cechą wyróżniającą jest wspólna technika szyfrowania, która zapewnia poufność i integralność przesyłanych danych. SSH wykorzystuje kryptografię asymetryczną do ustanawiania bezpiecznych połączeń oraz kryptografię symetryczną do szyfrowania sesji. Dzięki temu możliwe jest zdalne zarządzanie serwerami w sposób bezpieczny, co jest kluczowe w kontekście administracji IT. Przykładem zastosowania SSH jest zdalne wykonywanie poleceń na serwerach Linux, gdzie administratorzy mogą korzystać z terminala, aby zmieniać ustawienia, instalować oprogramowanie lub monitorować system bez narażania danych na podsłuchiwanie. SSH jest standardem branżowym, stosowanym w wielu organizacjach, co czyni go niezbędnym narzędziem w arsenale każdego specjalisty IT. Warto również wspomnieć, że SSH jest często używane w połączeniu z innymi protokołami, takimi jak SFTP, które pozwala na bezpieczne przesyłanie plików, co podkreśla jego wszechstronność i znaczenie w dzisiejszym świecie IT.

Pytanie 6

Wskaż nazwę programu stosowanego w systemie Linux do przekrojowego monitorowania parametrów, między innymi takich jak obciążenie sieci, zajętość systemu plików, statystyki partycji, obciążenie CPU czy statystyki IO.

A. totem

B. quota

C. samba

D. nmon

Wybór innej odpowiedzi niż nmon często wynika z mylenia funkcjonalności różnych narzędzi systemowych lub nieznajomości narzędzi do monitoringu. Przykładowo, quota jest używana w Linuksie do zarządzania limitami dyskowymi na użytkowników i grupy – pozwala ustalić, ile miejsca na partycji może zająć konkretny użytkownik, ale nie monitoruje na bieżąco parametrów wydajnościowych jak CPU, sieć czy IO. To narzędzie typowo administracyjne, nie diagnostyczne. Totem z kolei to po prostu odtwarzacz multimedialny dla środowisk graficznych GNOME, nie ma absolutnie nic wspólnego z monitorowaniem zasobów systemu czy analizą wydajności – czasem ktoś kojarzy nazwę, bo spotkał ją w menu aplikacji, ale nie ma tu żadnego związku z administracją serwerami. Samba natomiast to pakiet służący do udostępniania plików i drukarek między Linuksem a systemami Windows, implementuje protokoły SMB/CIFS. Dzięki Sambie można zbudować serwer plików, ale sama nie pozwala na zbieranie statystyk dotyczących CPU, RAM czy IO. W praktyce mylenie narzędzi wynika często z pobieżnej znajomości nazw lub polegania na skojarzeniach, a nie na rzeczywistym rozumieniu ich funkcji. Warto pamiętać, że w kwestii monitorowania systemów branża kładzie duży nacisk na narzędzia przekrojowe, potrafiące analizować wiele parametrów jednocześnie, a nmon to klasyczny przykład takiego rozwiązania. Rozwijanie nawyku sięgania po właściwe, specjalizowane narzędzia to klucz do efektywnej diagnostyki i zarządzania systemami.

Pytanie 7

W celu zbudowania sieci komputerowej w danym pomieszczeniu wykorzystano 25 metrów kabli UTP, 5 gniazd RJ45 oraz odpowiednią liczbę wtyków RJ45 potrzebnych do stworzenia 5 kabli połączeniowych typu patchcord. Jaki jest całkowity koszt zastosowanych materiałów do budowy sieci? Ceny jednostkowe materiałów są przedstawione w tabeli.

Material	Jednostka miary	Cena
Skrętka UTP	m	1 zł
Gniazdo RJ45	szt.	10 zł
Wtyk RJ45	szt.	50 gr

A. 50 zł

B. 75 zł

C. 90 zł

D. 80 zł

Obliczanie kosztów materiałów do sieci komputerowej wymaga precyzyjnego podejścia oraz uwzględnienia wszystkich komponentów i ich cen jednostkowych Błąd w kalkulacjach może wynikać z pominięcia jednego z elementów lub zastosowania nieprawidłowych cen jednostkowych Częstym błędem jest niedoszacowanie liczby wtyków RJ45 które są niezbędne do zakończenia kabli patchcord co może prowadzić do nieprawidłowej odpowiedzi W przypadku skrętki UTP należy zawsze sprawdzić dokładną długość potrzebną do instalacji oraz uwzględnić wszystkie zapasy które mogą być niezbędne do prawidłowego położenia kabli Warto również pamiętać że dobór komponentów musi być zgodny z obowiązującymi normami branżowymi takimi jak TIA EIA 568 Często osoby uczące się mogą mylnie zakładać że koszt wtyków jest pomijalny lub stosunkowo niski co prowadzi do błędnych kalkulacji Ponadto przy obliczaniu kosztów warto uwzględniać również potencjalne dodatkowe koszty związane z instalacją takie jak narzędzia lub inne akcesoria chociaż nie są one tutaj wymagane do obliczenia końcowego kosztu Właściwe zrozumienie wszystkich tych elementów i skrupulatne podejście do obliczeń jest kluczowe dla powodzenia w tego typu zadaniach

Pytanie 8

Protokół SNMP (Simple Network Management Protocol) jest wykorzystywany do

A. szyfrowania połączeń terminalowych z odległymi komputerami

B. konfiguracji sprzętu sieciowego i zbierania danych na jego temat

C. przydzielania adresów IP oraz ustawień bramy i DNS

D. odbierania wiadomości e-mail

Odpowiedzi sugerujące, że protokół SNMP służy do szyfrowania połączeń terminalowych, przydzielania adresów IP czy odbioru poczty elektronicznej, wynikają z nieporozumienia dotyczącego podstawowych funkcji tego protokołu. SNMP nie jest przeznaczony do szyfrowania, lecz do zarządzania urządzeniami w sieci. Szyfrowanie połączeń zdalnych zazwyczaj realizowane jest za pomocą protokołów takich jak SSH lub TLS, które zapewniają bezpieczną komunikację poprzez szyfrowanie transmisji danych. Odpowiedzi dotyczące przydzielania adresów IP i konfiguracji bram oraz DNS-a są mylące, ponieważ te funkcje są obsługiwane przez protokół DHCP, a nie SNMP. SNMP ma inne zastosowanie, skupiając się na monitorowaniu stanu i operacji urządzeń sieciowych. Natomiast odbiór poczty elektronicznej jest zarezerwowany dla protokołów takich jak POP3, IMAP czy SMTP, które są odpowiedzialne za przesyłanie i zarządzanie wiadomościami e-mail. Wszelkie te niepoprawne odpowiedzi pokazują, że chodzi o mylenie różnych protokołów i ich funkcji w infrastrukturze IT, co może prowadzić do poważnych błędów w projektowaniu oraz zarządzaniu systemami sieciowymi. Zrozumienie specyfiki każdego z protokołów i ich zastosowań jest kluczowe dla efektywnego zarządzania i optymalizacji sieci.

Pytanie 9

Co należy zrobić przed przystąpieniem do prac serwisowych związanych z edytowaniem rejestru systemu Windows?

A. defragmentacja dysku

B. czyszczenie rejestru

C. oczyszczanie dysku

D. kopia rejestru

Wykonanie kopii rejestru systemu Windows przed przystąpieniem do jakichkolwiek modyfikacji jest kluczowym krokiem w zapewnieniu bezpieczeństwa i stabilności systemu. Rejestr systemowy zawiera krytyczne informacje dotyczące konfiguracji systemu operacyjnego, aplikacji oraz sprzętu. Zmiany wprowadzone w rejestrze mogą doprowadzić do nieprawidłowego działania systemu, a nawet do jego niestabilności. Dlatego przed przystąpieniem do jakiejkolwiek modyfikacji zaleca się utworzenie kopii zapasowej rejestru. Można to zrobić za pomocą narzędzia Regedit, które pozwala na wyeksportowanie całego rejestru lub jego wybranych gałęzi. W przypadku wystąpienia problemów po dokonaniu zmian, użytkownik może przywrócić poprzednią wersję rejestru, co minimalizuje ryzyko utraty danych i przywraca funkcjonalność systemu. Przykładowo, jeśli planujesz zainstalować nową aplikację, która wymaga zmian w rejestrze, a po instalacji system nie działa prawidłowo, przywrócenie kopii zapasowej rejestru może rozwiązać problem. Taki proces jest zgodny z najlepszymi praktykami zarządzania systemem operacyjnym, co czyni go nieodłącznym elementem odpowiedzialnego podejścia do administracji komputerowej.

Pytanie 10

W bezprzewodowej sieci firmowej aktywowano usługę, która zajmuje się tłumaczeniem nazw mnemonicznych. Co to za usługa?

A. RADIUS

B. DNS

C. RDS

D. DHCP

Wybór odpowiedzi RADIUS, DHCP i RDS jest wynikiem nieporozumienia dotyczącego funkcji poszczególnych protokołów i usług sieciowych. RADIUS (Remote Authentication Dial-In User Service) to protokół, który zajmuje się autoryzacją i uwierzytelnianiem użytkowników w sieciach, szczególnie w kontekście dostępu do usług zdalnych. Zastosowanie RADIUS obejmuje zarządzanie dostępem użytkowników do sieci, ale nie ma on funkcji tłumaczenia nazw mnemonicznych, co jest kluczowe w zadanym pytaniu. DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) służy do automatycznego przydzielania adresów IP oraz innych informacji konfiguracyjnych klientom w sieci, ale również nie zajmuje się tłumaczeniem nazw. Jest to usługa, która operuje na poziomie konfiguracji, a nie na poziomie rozwiązywania nazw. RDS (Remote Desktop Services) to technologia umożliwiająca zdalny dostęp do pulpitu, i podobnie jak w poprzednich przypadkach, nie jest odpowiedzialna za tłumaczenie nazw. Typowym błędem w podejściu do tego pytania jest skupienie się na funkcjonalności sieciowej, która dotyczy autoryzacji lub przydzielania adresów, zamiast zrozumienia, że usługa tłumaczenia nazw jest specyficzną funkcją przypisaną do DNS. W efekcie, odpowiedzi te nie odpowiadają na pytanie o funkcję tłumaczenia nazw mnemonicznych w sieci, co jest kluczowe dla pełnego zrozumienia roli, jaką DNS odgrywa w komunikacji sieciowej.

Pytanie 11

Jakie jest zadanie usługi DNS?

A. weryfikacja poprawności adresów domenowych

B. weryfikacja poprawności adresów IP

C. konwersja nazw domenowych na adresy IP

D. konwersja adresów IP na nazwy domenowe

Usługa DNS (Domain Name System) jest fundamentalnym elementem infrastruktury internetu, odpowiadającym za translację nazw domenowych na adresy IP. Dzięki DNS użytkownicy mogą korzystać z łatwych do zapamiętania nazw domen, takich jak www.przyklad.pl, zamiast skomplikowanych ciągów liczb, które są adresami IP (np. 192.168.1.1). Proces ten nie tylko ułatwia korzystanie z internetu, ale również zwiększa efektywność, ponieważ umożliwia szybsze i bardziej intuicyjne przeszukiwanie zasobów online. W praktycznym zastosowaniu, gdy użytkownik wpisuje adres strony w przeglądarkę, jego komputer wysyła zapytanie do serwera DNS, który następnie odpowiada odpowiednim adresem IP. W odpowiedzi zawarte jest również zarządzanie strefami DNS, co pozwala na delegowanie odpowiedzialności za różne poddomeny. Warto zaznaczyć, że standardy DNS (RFC 1034 i RFC 1035) definiują sposób działania tego systemu, co zapewnia jego interoperacyjność i stabilność. Zrozumienie roli DNS jest kluczowe dla administratorów sieci oraz specjalistów IT, ponieważ błędne skonfigurowanie usług DNS może prowadzić do problemów z dostępem do stron internetowych czy usług online.

Pytanie 12

Jakie jest IPv4 urządzenia znajdującego się w sieci 10.100.0.0/18?

A. 10.100.128.254

B. 10.100.192.254

C. 10.100.32.254

D. 10.100.64.254

Adres 10.100.32.254 jest poprawny, ponieważ mieści się w zakresie podsieci 10.100.0.0/18. Podsieć ta ma maskę 255.255.192.0, co oznacza, że pierwsze 18 bitów jest zarezerwowanych dla identyfikacji sieci, a pozostałe 14 bitów można wykorzystać do identyfikacji hostów. Zakres adresów IP w tej podsieci wynosi od 10.100.0.1 do 10.100.63.254, co oznacza, że adres 10.100.32.254 jest jednym z adresów dostępnych dla urządzeń w tej sieci. Zastosowanie odpowiednich adresów IP w sieci lokalnej jest kluczowe dla efektywnej komunikacji między urządzeniami. Standardy takie jak RFC 1918 definiują zasięg adresów prywatnych, w tym adresy w klasie A, do której należy adresacja 10.x.x.x. W praktyce, wiedza na temat adresacji IP jest podstawą dla administratorów sieci, pozwala na skuteczne zarządzanie zasobami oraz odpowiednie skonfigurowanie urządzeń w sieci. Dodatkowo, umiejętność wyznaczania zakresów adresów IP jest istotna dla projektowania infrastruktury sieciowej oraz dla zapewnienia, że każdy host jest poprawnie adresowany i może komunikować się z innymi urządzeniami.

Pytanie 13

Standard IEEE 802.11b dotyczy sieci

A. przewodowych

B. światłowodowych

C. telefonicznych

D. bezprzewodowych

Norma IEEE 802.11b jest standardem sieci bezprzewodowych, który został zatwierdzony w 1999 roku. Jest to jeden z pierwszych standardów z rodziny IEEE 802.11, który umożliwił bezprzewodową komunikację w sieciach lokalnych (WLAN). Standard 802.11b operuje w paśmie 2,4 GHz i może osiągnąć prędkości transmisji danych do 11 Mbps. Przykładem zastosowania 802.11b są domowe sieci Wi-Fi, które pozwalają na łączenie urządzeń takich jak komputery, smartfony czy drukarki bez potrzeby fizycznego okablowania. W praktyce, standard ten był szeroko wykorzystywany w pierwszych routerach Wi-Fi i stanowił podstawę dla dalszego rozwoju technologii bezprzewodowej, w tym nowszych standardów, jak 802.11g czy 802.11n. Zrozumienie roli 802.11b w kontekście ewolucji sieci bezprzewodowych jest kluczowe dla każdego, kto zajmuje się infrastrukturą IT lub projektowaniem systemów komunikacyjnych.

Pytanie 14

Na schemacie płyty głównej port PCI oznaczony jest numerem

A. 1

B. 3

C. 4

D. 2

Złącze PCI, oznaczone jako numer 3 na schemacie, jest elementem płyty głównej wykorzystywanym do podłączania kart rozszerzeń takich jak karty graficzne dźwiękowe czy sieciowe. Standard PCI (Peripheral Component Interconnect) został wprowadzony w latach 90. i stał się popularnym rozwiązaniem w komputerach osobistych. Dzięki swojej uniwersalności i szerokiemu wsparciu dla różnych typów urządzeń, PCI umożliwia łatwe rozszerzenie możliwości komputera. W praktyce, złącze PCI znajduje zastosowanie w wielu konfiguracjach sprzętowych, pozwalając na integrację dodatkowych funkcji i zwiększanie wydajności systemu. Jest zgodne z szeregiem standardów przemysłowych, co zapewnia jego kompatybilność z różnorodnym sprzętem. Ponadto, PCI wspiera techniki takie jak Plug and Play, co upraszcza proces instalacji nowych urządzeń. W kontekście serwisowania i rozbudowy komputera znajomość lokalizacji i zastosowania złącz PCI jest kluczowa dla techników IT. Warto również zwrócić uwagę na to, że choć PCI zostało częściowo zastąpione przez nowsze technologie jak PCI Express nadal jest używane w wielu starszych systemach. Dzięki temu rozumienie jego funkcjonowania jest istotne dla osób zajmujących się utrzymaniem i modernizacją sprzętu komputerowego.

Pytanie 15

W technologii Ethernet, protokół CSMA/CD do dostępu do medium działa na zasadzie

A. priorytetów w żądaniach

B. przesyłania tokena

C. wykrywania kolizji

D. minimalizowania kolizji

Protokół CSMA/CD (Carrier Sense Multiple Access with Collision Detection) jest kluczowym elementem technologii Ethernet, odpowiedzialnym za efektywne zarządzanie dostępem do wspólnego medium transmisyjnego. Główną funkcją CSMA/CD jest wykrywanie kolizji, które następuje, gdy dwa lub więcej urządzeń jednocześnie próbują przesłać dane. Po wykryciu kolizji, urządzenia natychmiast przerywają przesyłanie danych i stosują metodę zasady backoff, polegającą na losowym opóźnieniu przed ponowną próbą wysyłania. Dzięki temu, sieć Ethernet potrafi efektywnie zarządzać obciążeniem i minimalizować straty danych. Protokół ten jest standardem w lokalnych sieciach komputerowych, co pozwala na bezproblemową komunikację między różnymi urządzeniami. Typowe zastosowanie CSMA/CD można zaobserwować w tradycyjnych sieciach Ethernetowych, gdzie wiele komputerów dzieli to samo medium, co wymaga precyzyjnego zarządzania dostępem do niego. Na przykład, w biurze, gdzie wiele komputerów korzysta z jednego kabla Ethernet, CSMA/CD zapewnia, że dane są przesyłane w sposób uporządkowany i zminimalizowane są kolizje, co pozytywnie wpływa na wydajność sieci.

Pytanie 16

Aby obserwować przesył danych w sieci komputerowej, należy wykorzystać program typu

A. kompilator

B. debugger

C. sniffer

D. firmware

Debugger, firmware oraz kompilator to narzędzia, które pełnią zupełnie inne funkcje niż sniffer. Debugger to narzędzie służące do analizy i usuwania błędów w kodzie źródłowym. Umożliwia programistom śledzenie wykonania programu, wstrzymywanie go w określonych punktach oraz inspekcję wartości zmiennych. Debugger nie jest przystosowany do monitorowania ruchu sieciowego, a jego zastosowanie ogranicza się do analizy logiki programów. Firmware to oprogramowanie wbudowane w urządzenia, które kontroluje ich działanie. Chociaż może być aktualizowane, nie służy do monitorowania transmisji danych w sieci. Kompilator natomiast jest narzędziem, które tłumaczy kod źródłowy z języka programowania na język maszynowy, co jest kluczowe w procesie tworzenia aplikacji, ale również nie ma zastosowania w kontekście monitorowania ruchu sieciowego. Typowe błędy myślowe prowadzące do wyboru tych opcji polegają na myleniu funkcji narzędzi programistycznych z funkcjami narzędzi do monitorowania i analizy sieci. Użytkownicy często nie zdają sobie sprawy, że do monitorowania transmisji danych w sieci potrzebne są specjalistyczne narzędzia, a nie te związane z programowaniem czy urządzeniami. Dlatego tak ważne jest zaznajomienie się z odpowiednimi narzędziami w celu skutecznej analizy ruchu w sieci.

Pytanie 17

Podaj maksymalną liczbę hostów, które można przypisać w każdej z 8 równych podsieci, utworzonych z sieci o adresie 10.10.10.0/24.

A. 16

B. 62

C. 14

D. 30

Odpowiedź 30 jest poprawna, ponieważ w przypadku sieci o adresie 10.10.10.0/24 mamy do czynienia z 256 adresami IP (od 10.10.10.0 do 10.10.10.255). Gdy dzielimy tę sieć na 8 równych podsieci, każda z nich będzie miała maskę /27, co oznacza, że każda podsieć będzie zawierała 32 adresy (od 0 do 31, 32 do 63 itd.). Z 32 adresów w każdej podsieci, 2 są zarezerwowane: jeden dla adresu sieci (adres pierwszego adresu w podsieci) i jeden dla adresu rozgłoszeniowego (adres ostatni w podsieci), co daje 30 dostępnych adresów hostów. Przykładami zastosowania mogą być sytuacje, w których organizacja potrzebuje podzielić swoją sieć na mniejsze segmenty w celu zwiększenia bezpieczeństwa i lepszej organizacji ruchu sieciowego. Zgodnie z najlepszymi praktykami w projektowaniu sieci, segmentacja może ułatwić zarządzanie oraz przyczynić się do ograniczenia problemów związanych z przeciążeniem i kolizjami w ruchu sieciowym.

Pytanie 18

Aby podłączyć 6 komputerów do sieci przy użyciu światłowodu, potrzebny jest kabel z co najmniej taką ilością włókien:

A. 3

B. 24

C. 12

D. 6

Niektóre podejścia do podłączania komputerów do sieci światłowodowej opierają się na błędnym założeniu, że każdy komputer potrzebuje jedynie jednego włókna. Użytkownicy mogą mylnie zakładać, że przy konfiguracji sieci wystarczy pojedyncze włókno dla każdego urządzenia, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Odpowiedzi takie jak 6 lub 3 włókna bazują na mylnym przekonaniu, że każda maszyna może działać w trybie półduplex, gdzie transmisja i odbiór odbywają się na tym samym włóknie, co w rzeczywistości ogranicza wydajność sieci oraz może prowadzić do kolizji sygnałów. Z kolei wybór 24 włókien również może być uznany za nadmiarowy w wielu przypadkach, co zwiększa koszty bez istotnej potrzeby. W standardowych projektach sieciowych, takich jak lokalne sieci LAN, najlepszą praktyką jest zastosowanie pełnodupleksowych połączeń, co wymaga co najmniej 12 włókien – dwóch na każdy komputer, co poprawia wydajność i zapewnia lepszą jakość sygnału. Zatem kluczowym błędem jest niewłaściwe rozumienie wymaganej liczby włókien w kontekście pełnej funkcjonalności i przyszłych potrzeb rozbudowy.

Pytanie 19

Nie jest możliwe wykonywanie okresowych kopii zapasowych dysków serwera na nośnikach wymiennych typu

A. karty SD

B. płyty CD-RW

C. płyty DVD-ROM

D. karty MMC

Karty SD oraz karty MMC są nośnikami, które pozwalają na wielokrotne zapisywanie i usuwanie danych, co czyni je idealnymi do tworzenia kopii zapasowych. Użytkownicy często mogą mylnie sądzić, że każdy typ wymiennego nośnika nadaje się do takich zadań. Płyty CD-RW również oferują możliwość wielokrotnego zapisywania, co może prowadzić do przekonania, że są one odpowiednie do tworzenia kopii zapasowych. Jednakże, płyty CD-RW mają swoje ograniczenia, takie jak mniejsza pojemność w porównaniu do nowoczesnych kart pamięci i są mniej odporne na uszkodzenia. Kiedy dochodzi do wyboru nośnika do kopii zapasowych, kluczowe jest rozważenie nie tylko możliwości zapisu, ale również długości życia nośnika oraz ryzyka uszkodzenia. Płyty DVD-ROM, w przeciwieństwie do wymienionych wcześniej nośników, są nośnikami jednorazowego zapisu, co czyni je nieodpowiednimi do regularnych i aktualnych kopii zapasowych. Posiadając stałe dane na nośniku, użytkownicy mogą błędnie zakładać, że są one aktualne, co prowadzi do desperackiego poszukiwania danych w sytuacjach awaryjnych. Właściwe podejście do archiwizacji danych wymaga zrozumienia, że nośniki muszą umożliwiać efektywne zarządzanie danymi oraz ich aktualizację. Dlatego tak istotne jest, aby wybierać medium, które spełnia standardy branżowe w zakresie przechowywania danych, jak na przykład standard ISO/IEC 27001, który promuje bezpieczeństwo informacji.

Pytanie 20

Cookie to plik

A. tekstowy, z którego korzystają wszystkie strony internetowe

B. tekstowy, zapisujący dane dla konkretnej witryny sieci Web

C. graficzny, przechowujący zdjęcie witryny sieci Web

D. graficzny, używany przez wszystkie strony internetowe

Cookie, znany również jako plik cookie, to tekstowy plik stworzony przez witrynę internetową, który przechowuje różne informacje związane z interakcjami użytkownika. Jest to kluczowy element w mechanizmie działania aplikacji webowych, pozwalający na personalizację doświadczeń użytkowników. Pliki cookie umożliwiają zapisywanie preferencji, takich jak język, lokalizacja, czy dane logowania, co umożliwia użytkownikom komfortowe korzystanie z witryn. Na przykład, gdy użytkownik loguje się na stronie e-commerce, jego dane logowania mogą być przechowywane w pliku cookie, co pozwala na automatyczne logowanie przy kolejnych wizytach. W kontekście bezpieczeństwa i prywatności, istotne jest, aby pliki cookie były odpowiednio zarządzane zgodnie z regulacjami, takimi jak RODO, które wymagają zgody użytkownika na ich przechowywanie i użycie. Dobre praktyki w zarządzaniu plikami cookie obejmują również stosowanie opcji 'same-site' oraz 'secure', które poprawiają bezpieczeństwo danych użytkowników.

Pytanie 21

Wbudowane narzędzie dostępne w systemach Windows w edycji Enterprise lub Ultimate jest przeznaczone do

A. konsolidacji danych na dyskach

B. kompresji dysku

C. kryptograficznej ochrony danych na dyskach

D. tworzenia kopii dysku

W systemach Windows w wersji Enterprise oraz Ultimate funkcja BitLocker służy do kryptograficznej ochrony danych na dyskach twardych. BitLocker to narzędzie, które umożliwia szyfrowanie całych woluminów dysku, zapewniając, że tylko uprawnieni użytkownicy mogą uzyskać dostęp do danych. Zastosowanie technologii szyfrowania AES (Advanced Encryption Standard) czyni dane praktycznie niedostępnymi dla osób nieupoważnionych nawet w przypadku fizycznej kradzieży dysku. Praktyczne zastosowanie BitLockera jest powszechne w środowiskach korporacyjnych, gdzie ochrona danych jest kluczowa. Implementacja tego narzędzia jest zgodna z najlepszymi praktykami branżowymi, które rekomendują szyfrowanie danych wrażliwych. BitLocker obsługuje także funkcje TPM (Trusted Platform Module), co dodatkowo wzmacnia bezpieczeństwo przez weryfikację integralności systemu przy uruchamianiu. Dzięki BitLockerowi możliwe jest zabezpieczenie zarówno stałych dysków wewnętrznych, jak i przenośnych nośników danych poprzez funkcję BitLocker To Go. Jest to narzędzie nie tylko efektywne, ale i łatwe w zarządzaniu, co czyni je odpowiednim wyborem dla organizacji ceniących bezpieczeństwo danych.

Pytanie 22

Aby poprawić niezawodność i efektywność przesyłu danych na serwerze, należy

A. stworzyć punkt przywracania systemu

B. ustawić automatyczne tworzenie kopii zapasowych

C. przechowywać dane na innym dysku niż ten z systemem

D. zainstalować macierz dyskową RAID1

Zainstalowanie macierzy dyskowej RAID1 jest kluczowym krokiem w zwiększaniu niezawodności oraz wydajności transmisji danych na serwerze. RAID1, czyli macierz lustrzana, polega na duplikowaniu danych na dwóch dyskach twardych, co zapewnia wysoką dostępność i ochronę przed utratą danych. W przypadku awarii jednego z dysków, system kontynuuje działanie dzięki drugiemu, co minimalizuje ryzyko przestojów. Przykładem zastosowania RAID1 może być serwer obsługujący bazę danych, gdzie utrata danych mogłaby prowadzić do ogromnych strat finansowych. Dodatkowo, RAID1 poprawia wydajność odczytu danych, ponieważ system może jednocześnie odczytywać z dwóch dysków. W branży IT zaleca się stosowanie RAID1 w sytuacjach, gdzie niezawodność i dostępność danych są kluczowe, zgodnie z najlepszymi praktykami zarządzania danymi. Implementacja takiego rozwiązania powinna być częścią szerszej strategii zabezpieczeń, obejmującej również regularne wykonywanie kopii zapasowych.

Pytanie 23

Plik zajmuje 2KB. Jakie to jest?

A. 2048 bitów

B. 16000 bitów

C. 2000 bitów

D. 16384 bity

Odpowiedź '16384 bity' jest poprawna, ponieważ plik o rozmiarze 2KB odpowiada 2048 bajtom. Zgodnie z zasadami konwersji jednostek w informatyce, 1 bajt składa się z 8 bitów. W związku z tym, aby obliczyć liczbę bitów w 2KB, należy wykonać następujące obliczenia: 2048 bajtów x 8 bitów/bajt = 16384 bity. W praktyce, zrozumienie tych konwersji jest istotne w kontekście projektowania systemów komputerowych, zarządzania pamięcią oraz optymalizacji wydajności. W branży technologicznej, standardy takie jak IEC 60027-2 i ISO/IEC 80000-13 zapewniają jasne wytyczne dotyczące jednostek miary stosowanych w obliczeniach informatycznych. Znajomość tych zasad pozwala na efektywniejsze zarządzanie danymi, co jest kluczowe w erze big data i chmur obliczeniowych, gdzie precyzyjne obliczenia mają ogromne znaczenie.

Pytanie 24

Jaki jest poprawny adres podsieci po odjęciu 4 bitów od części hosta w adresie klasowym 192.168.1.0?

A. 192.168.1.80/27

B. 192.168.1.44/28

C. 192.168.1.48/28

D. 192.168.1.88/27

Adres 192.168.1.48/28 jest prawidłowy, ponieważ pożyczając 4 bity z części hosta, zmieniamy maskę podsieci z domyślnej /24 (255.255.255.0) na /28 (255.255.255.240). Maski /28 pozwalają na utworzenie 16 adresów (2^4), z czego 14 może być przypisanych do urządzeń (1 adres to adres sieci, a 1 to adres rozgłoszeniowy). W przypadku adresu 192.168.1.48/28, adres sieci to 192.168.1.48, a adres rozgłoszeniowy to 192.168.1.63. Praktycznie oznacza to, że dostępne adresy hostów w tej podsieci to od 192.168.1.49 do 192.168.1.62. Zmiana liczby bitów w masce podsieci to standardowa praktyka w inżynierii sieciowej, umożliwiająca lepsze dopasowanie liczby adresów IP do rzeczywistych potrzeb sieci, co jest zgodne z zasadami efektywnego zarządzania adresacją IP. Dobrą praktyką jest również dokumentacja i planowanie podsieci, aby uniknąć konfliktów i zapewnić optymalizację wykorzystania adresów.

Pytanie 25

Do pokazanej na diagramie płyty głównej nie można podłączyć urządzenia, które korzysta z interfejsu

A. PCI

B. IDE

C. AGP

D. SATA

Rysunek pokazuje płytę główną, która nie ma złącza AGP, więc dobrze odpowiedziałeś. AGP, czyli Accelerated Graphics Port, był używany głównie w starszych komputerach do podłączania kart graficznych, ale ostatnio zastąpiły go nowsze standardy jak PCI Express. Ten nowy standard jest znacznie szybszy i ma lepszą przepustowość, a do tego pozwala podłączać nie tylko karty graficzne, ale też inne urządzenia. To usunięcie AGP to logiczny krok, bo komputery potrzebują coraz większej wydajności i prostszej struktury. Dzisiaj na płytach często znajdziesz kilka gniazd PCI Express, co umożliwia budowanie naprawdę mocnych systemów. Nawet bez AGP, nowoczesna płyta główna świetnie działa z aktualnymi komponentami, zapewniając odpowiednią wydajność dzięki różnym złączom jak PCI Express, SATA czy USB. Warto to wiedzieć, jeśli planujesz zajmować się komputerami, bo ma to spory wpływ na to, co możemy w nich zamontować i jak długo będą nam służyć.

Pytanie 26

W systemie Windows Professional aby ustawić czas dostępności dla drukarki, należy skorzystać z zakładki

A. Konfiguracja w Preferencjach drukowania

B. Zaawansowane w Właściwościach drukarki

C. Zabezpieczenia w Właściwościach drukarki

D. Ustawienia w Preferencjach drukowania

Odpowiedź 'Zaawansowane we Właściwościach drukarki' jest prawidłowa, ponieważ to właśnie w tej zakładce można skonfigurować zaawansowane opcje dotyczące dostępności drukarki. Umożliwia to określenie harmonogramu, kiedy drukarka jest dostępna dla użytkowników, co jest kluczowe w środowiskach biurowych, gdzie wiele osób korzysta z tej samej drukarki. Na przykład, można ustawić dostępność drukarki tylko w godzinach pracy, co pozwala na oszczędność energii i zmniejsza zużycie materiałów eksploatacyjnych. Praktyka ta wspiera również zarządzanie zasobami w firmie, co jest zgodne z zasadami efektywnego zarządzania IT. Warto także zauważyć, że optymalizacja dostępności drukarki może wpłynąć na wydajność pracy zespołu, eliminując niepotrzebne przestoje spowodowane brakiem dostępu do urządzenia. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie i aktualizowanie tych ustawień, aby dostosować je do zmieniających się potrzeb organizacji.

Pytanie 27

Który adres IPv4 odpowiada adresowi IPv6 ::1?

A. 1.1.1.1

B. 10.0.0.1

C. 127.0.0.1

D. 128.0.0.1

Wybór adresów, takich jak 1.1.1.1, 10.0.0.1 czy 128.0.0.1, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące funkcji stosowanych adresów IP oraz różnic między IPv4 a IPv6. Adres 1.1.1.1 to publiczny adres IP, który jest wykorzystywany przez zewnętrzne systemy, a nie do komunikacji lokalnej, co oznacza, że nie ma zastosowania w kontekście loopback. Z kolei adres 10.0.0.1 jest częścią przestrzeni adresowej prywatnej (RFC 1918), co oznacza, że jest przeznaczony do użytku wewnętrznego w sieciach prywatnych, a nie do komunikacji lokalnej w kontekście lokalnego hosta. Użycie takiego adresu do testowania lokalnego połączenia byłoby błędne, ponieważ nie kieruje ruchu do tego samego komputera, na którym odbywa się test. Natomiast adres 128.0.0.1 również nie jest poprawny w tym kontekście, ponieważ jest to adres publiczny, który nie odpowiada adresom loopback w żadnym z protokołów. W sytuacjach takich jak testowanie aplikacji, niezbędne jest zrozumienie roli adresów loopback, które umożliwiają lokalne połączenia bez angażowania zewnętrznych interfejsów sieciowych. Użycie niewłaściwych adresów IP prowadzi do nieefektywności w diagnostyce sieci oraz błędnych wniosków o funkcjonowaniu aplikacji.

Pytanie 28

Do jakich celów powinno się aktywować funkcję RMON (Remote Network Monitoring) w przełączniku?

A. Ograniczenia w rozsyłaniu transmisji rozgłoszeniowych

B. Obsługi zaawansowanych standardów monitorowania i raportowania

C. Automatyczne rozpoznawanie rodzaju kabla podłączonego do portu

D. Automatyczne przydzielanie VLAN’ów oraz uczenie się

Uaktywnienie funkcji RMON (Remote Network Monitoring) w przełączniku ma na celu wsparcie zaawansowanego monitorowania i raportowania ruchu sieciowego. RMON jest protokołem, który umożliwia zbieranie danych o stanie sieci w czasie rzeczywistym, co pozwala administratorom na dokładne analizowanie i diagnostykowanie potencjalnych problemów. Dzięki RMON, można skutecznie monitorować wydajność poszczególnych portów, analizować ruch w sieci oraz identyfikować źródła problemów, takie jak kolizje czy przeciążenia. Przykładowo, RMON może zbierać dane o czasie opóźnienia pakietów, ich utracie lub o rozkładzie protokołów w sieci. W praktyce, wdrożenie RMON w infrastrukturze sieciowej pozwala na proaktywne zarządzanie i optymalizację sieci, co jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania infrastrukturą IT. RMON wspiera również standardy takie jak RFC 2819, które definiują protokół dla zbierania danych monitorujących w sieciach Ethernet.

Pytanie 29

System operacyjny został poddany atakowi przez oprogramowanie szpiegujące. Po usunięciu problemów, aby zapobiec przyszłym atakom, należy

A. stworzyć dwie partycje na dysku twardym

B. przeprowadzić defragmentację dysku

C. ustawić czyszczenie pamięci podręcznej

D. zainstalować oprogramowanie antyspyware

Zainstalowanie oprogramowania antyspyware to kluczowy krok w zapewnieniu bezpieczeństwa systemu operacyjnego. Oprogramowanie to jest zaprojektowane specjalnie w celu wykrywania, usuwania i zapobiegania działaniu programów szpiegujących, które mogą kradnąć dane osobowe, rejestrować aktywność użytkownika lub wprowadzać inne zagrożenia do systemu. W praktyce, instalacja takiego oprogramowania pozwala na monitorowanie aktywności systemu i blokowanie podejrzanych działań w czasie rzeczywistym. Dobrą praktyką jest również regularne aktualizowanie tego oprogramowania, aby mieć dostęp do najnowszych definicji zagrożeń, co zwiększa skuteczność ochrony. Warto również wspomnieć o przestrzeganiu zasad cyberbezpieczeństwa, takich jak unikanie nieznanych linków oraz pobieranie oprogramowania tylko z wiarygodnych źródeł. Do popularnych narzędzi antyspyware należą programy takie jak Malwarebytes czy Spybot, które są szeroko rekomendowane przez specjalistów w dziedzinie IT.

Pytanie 30

Funkcja Intel Turbo Boost w mikroprocesorze umożliwia

A. automatyczne dostosowywanie częstotliwości działania mikroprocesora w zależności od obciążenia

B. wykonywanie skomplikowanych obliczeń przez dwa niezależne rdzenie, z których każdy może realizować do czterech pełnych instrukcji równocześnie

C. aktywizację oraz dezaktywizację komponentów mikroprocesora w celu oszczędzania energii

D. przeprowadzanie większej liczby instrukcji w jednym cyklu zegara

Funkcje mikroprocesorów są złożonymi mechanizmami, które wymagają precyzyjnego zrozumienia ich działania. Odpowiedzi, które sugerują, że Turbo Boost wiąże się z włączaniem i wyłączaniem elementów mikroprocesora w celu oszczędzania energii, są mylne. Choć oszczędzanie energii jest ważnym aspektem nowoczesnych mikroprocesorów, Turbo Boost nie polega na prostym włączaniu lub wyłączaniu rdzeni. Zamiast tego, technologia ta wpływa na regulację częstotliwości pracy istniejących rdzeni, co pozwala na elastyczne dopasowanie do obciążenia. Kiedy procesor nie potrzebuje pełnej mocy, nie oznacza to, że można go po prostu wyłączyć; zamiast tego, jego częstotliwość jest obniżana, co prowadzi do zmniejszenia zużycia energii. Inna odpowiedź wskazująca na wykonywanie rozległych obliczeń przez dwa niezależne rdzenie jest również błędna. Turbo Boost nie zwiększa liczby rdzeni, lecz optymalizuje wydajność już istniejących rdzeni poprzez zwiększenie ich częstotliwości. Ponadto, stwierdzenie, że pozwala na wykonywanie większej liczby instrukcji w jednym cyklu zegara, jest nieprecyzyjne. W rzeczywistości, Turbo Boost nie zmienia architektury procesora ani nie pozwala na równoległe przetwarzanie w sposób, który zwiększa liczbę wykonywanych instrukcji na cykl. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania technologii mikroprocesorowej oraz prawidłowego podejścia do optymalizacji wydajności systemów komputerowych.

Pytanie 31

W systemach operacyjnych Windows system plików pozwala na ograniczenie dostępu użytkowników do określonych katalogów, plików czy dysków

A. FAT16

B. EXT3

C. NTFS

D. FAT32

Odpowiedź NTFS (New Technology File System) jest prawidłowa, ponieważ ten system plików wprowadza zaawansowane mechanizmy zarządzania uprawnieniami do plików i katalogów. Dzięki NTFS użytkownicy mogą definiować szczegółowe prawa dostępu, co pozwala na skuteczne ograniczenie dostępu do danych na poziomie użytkownika lub grupy. Działanie NTFS opiera się na listach kontroli dostępu (ACL), które określają, kto ma prawo do odczytu, zapisu, a także usuwania plików. Przykładem zastosowania NTFS jest stworzenie katalogu, do którego dostęp posiada tylko wybrana grupa pracowników, co jest istotne w środowiskach korporacyjnych, gdzie bezpieczeństwo danych jest kluczowe. Dodatkowo, NTFS obsługuje kompresję plików, szyfrowanie oraz odzyskiwanie danych, co czyni go preferowanym wyborem w systemach operacyjnych Windows. Poznanie i umiejętne zarządzanie uprawnieniami w NTFS jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu infrastrukturą IT, co przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa informacji.

Pytanie 32

Na ilustracji ukazano fragment dokumentacji technicznej płyty głównej GA-K8NF-9-RH rev. 2.x. Z informacji wynika, że maksymalna liczba kart rozszerzeń, które można zainstalować (pomijając złącza USB), wynosi

A. 5

B. 6

C. 2

D. 3

Płyta główna GA-K8NF-9-RH rev. 2.x jest wyposażona w różnorodne złącza rozszerzeń, które umożliwiają montaż dodatkowych komponentów w komputerze. Maksymalna liczba kart rozszerzeń, jaką można zainstalować, wynosi 6 i obejmuje: jedno złącze PCI Express x16, które jest często wykorzystywane do instalacji kart graficznych dla lepszej wydajności graficznej i obsługi aplikacji wymagających dużej mocy obliczeniowej. Dodatkowo, dwa złącza PCI Express x1 umożliwiają montaż kart rozszerzeń takich jak karty sieciowe, kontrolery dysków czy karty dźwiękowe. Trzy złącza PCI 2.3 pozwalają na instalację starszych kart rozszerzeń, co jest przydatne w przypadku potrzeby korzystania z urządzeń peryferyjnych starszej generacji. Taka konfiguracja jest zgodna ze standardami branżowymi, a także umożliwia elastyczne dostosowanie sprzętu do specyficznych wymagań użytkownika. Montaż kart rozszerzeń zgodnie z potrzebami pozwala na optymalne wykorzystanie zasobów sprzętowych komputera, a także zapewnia lepszą skalowalność systemu w przyszłości. Zrozumienie dostępnych złączy i ich zastosowań jest kluczowe przy planowaniu konfiguracji sprzętowej.

Pytanie 33

W systemie Linux, gdzie przechowywane są hasła użytkowników?

A. passwd

B. groups

C. password

D. users

Odpowiedź "passwd" jest prawidłowa, ponieważ w systemie Linux hasła użytkowników są przechowywane w pliku zwanym /etc/passwd. Plik ten zawiera informacje o użytkownikach, takie jak ich nazwy, identyfikatory oraz ścieżki do ich katalogów domowych. Choć hasła nie są przechowywane w tym pliku w czytelnej postaci, to jednak zawiera on istotne dane związane z kontami użytkowników. W pryzmacie bezpieczeństwa, hasła są zazwyczaj przechowywane w osobnym pliku, takim jak /etc/shadow, który jest dostępny tylko dla użytkownika root, co jest zgodne z najlepszymi praktykami zabezpieczeń. Przykładowo, gdy administrator systemu dodaje nowego użytkownika przy pomocy polecenia 'useradd', dane są automatycznie aktualizowane w odpowiednich plikach, co podkreśla znaczenie systematyczności w zarządzaniu kontami użytkowników. Ponadto, zazwyczaj stosuje się mechanizmy haszowania, takie jak SHA-512, co dodatkowo zwiększa bezpieczeństwo przechowywanych haseł.

Pytanie 34

Podaj domyślny port używany do przesyłania poleceń w serwerze FTP

A. 21

B. 25

C. 20

D. 110

Port 21 jest domyślnym portem do przekazywania poleceń w protokole FTP (File Transfer Protocol). Protokół ten służy do przesyłania plików między klientem a serwerem w sieci. Protokół FTP działa w modelu klient-serwer, gdzie klient nawiązuje połączenie z serwerem, a port 21 jest używany do inicjowania sesji oraz przesyłania poleceń, takich jak logowanie czy komendy do przesyłania plików. W praktycznych zastosowaniach, gdy użytkownik korzysta z klienta FTP, np. FileZilla lub WinSCP, to właśnie port 21 jest wykorzystywany do połączenia z serwerem FTP. Ponadto, standard RFC 959 precyzuje, że port 21 jest przeznaczony dla komend, podczas gdy port 20 jest używany do transferu danych w trybie aktywnym. Znajomość tych portów i ich funkcji jest kluczowa dla administratorów sieci oraz profesjonalistów zajmujących się bezpieczeństwem, ponieważ niewłaściwe zarządzanie portami może prowadzić do problemów z bezpieczeństwem i nieefektywnością transferu plików.

Pytanie 35

Protokół pakietów użytkownika, który zapewnia dostarczanie datagramów w trybie bezpołączeniowym, to

A. ARP

B. TCP

C. IP

D. UDP

UDP (User Datagram Protocol) to protokół transportowy, który umożliwia bezpołączeniowe przesyłanie danych w formie datagramów. W przeciwieństwie do TCP, UDP nie nawiązuje dedykowanego połączenia przed przesłaniem danych, co czyni go bardziej efektywnym w sytuacjach, gdzie niższe opóźnienia są kluczowe. Przykłady zastosowań UDP obejmują aplikacje strumieniowe, takie jak transmisje wideo na żywo czy gry online, gdzie szybkie dostarczanie danych jest ważniejsze niż gwarancja ich dostarczenia. Protokół ten pozwala na wysyłanie pakietów bez potrzeby ich potwierdzania przez odbiorcę, co znacząco zwiększa wydajność w odpowiednich zastosowaniach. Dobre praktyki branżowe zalecają stosowanie UDP w przypadkach, gdzie tolerancja na utratę pakietów jest wyższa, a latencja ma kluczowe znaczenie. Specyfikacja UDP jest zawarta w standardzie IETF RFC 768, co potwierdza jego powszechnie akceptowane zastosowanie w sieciach komputerowych.

Pytanie 36

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 1 modułu 32 GB.

B. 2 modułów, każdy po 16 GB.

C. 1 modułu 16 GB.

D. 2 modułów, każdy po 8 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 37

Do ilu sieci należą komputery o podanych w tabeli adresach IP i standardowej masce sieci?

Komputer	Adres IP
Komputer 1	172.16.15.5
Komputer 2	172.18.15.6
Komputer 3	172.18.16.7
Komputer 4	172.20.16.8
Komputer 5	172.20.16.9
Komputer 6	172.21.15.10

A. Czterech

B. Dwóch

C. Sześciu

D. Jednej

Wybór jakiejkolwiek liczby mniejszej niż cztery wskazuje na niezrozumienie zasady klasyfikacji adresów IP oraz ich maskowania. W przypadku wyboru jednej sieci można by założyć, że wszystkie adresy IP są w jednej podsieci, co jest błędne, ponieważ każdy z wymienionych adresów IP zaczyna się od innego drugiego oktetu. Wybór dwóch lub trzech sieci sugeruje, że moglibyśmy zgrupować niektóre z tych adresów IP, co również nie jest zgodne z rzeczywistością. Na przykład, adresy 172.16.15.5 oraz 172.18.15.6 należą do różnych sieci, ponieważ różnią się w pierwszym lub drugim oktetach. Ponadto, przy zastosowaniu klasycznej metody maskowania dla klasy A, adresy IP o różnym pierwszym oktetach nie mogą być w tej samej sieci. Typowym błędem jest także mylenie pojęcia sieci z pojęciem adresu IP. W praktyce, aby poprawnie zarządzać siecią, ważne jest, aby mieć pełne zrozumienie, jak adresy IP są strukturalnie podzielone i jak wpływa to na ich klasyfikację. Bez właściwego zrozumienia tych zasad, można łatwo wpaść w pułapkę nieprawidłowych założeń, co w efekcie prowadzi do błędnych decyzji w zakresie konfiguracji i zarządzania siecią.

Pytanie 38

Określenie najlepszej trasy dla połączenia w sieci to

A. tracking

B. conntrack

C. sniffing

D. routing

Sniffing, tracking i conntrack to pojęcia, które, chociaż związane z sieciami komputerowymi, odnoszą się do zupełnie innych procesów niż routing. Sniffing polega na przechwytywaniu pakietów danych w sieci, co może być użyteczne w kontekście analizowania ruchu sieciowego, ale nie ma nic wspólnego z określaniem tras. Z kolei tracking odnosi się do śledzenia i monitorowania stanu połączeń, co jest użyteczne w kontekście zarządzania sesjami, ale nie wpływa na trasę, jaką wybierają dane. Conntrack to mechanizm, który umożliwia śledzenie stanów połączeń w firewallach, co również nie jest równoznaczne z routingiem. Błędne myślenie, które prowadzi do wyboru tych odpowiedzi, często wynika z zamieszania pomiędzy różnymi funkcjami sieciowymi. Zrozumienie, że routing jest procesem podejmowania decyzji o trasach dla przesyłanych danych, jest kluczowe. Wiele osób mylnie kojarzy te terminy, nie dostrzegając, że każdy z nich pełni odrębną rolę w ekosystemie sieciowym. Dlatego istotne jest, aby mieć na uwadze, że routing nie tylko kieruje ruchem, ale jest także fundamentem sprawnej komunikacji w każdej sieci.

Pytanie 39

Ile wynosi pojemność jednowarstwowej płyty Blu-ray?

A. 50GB

B. 25MB

C. 25GB

D. 100GB

Wybór odpowiadający 25MB wykazuje poważne nieporozumienie dotyczące pojemności nowoczesnych nośników danych. 25MB to zaledwie ułamek pojemności jednowarstwowej płyty Blu-ray, co czyni tę odpowiedź całkowicie błędną. W rzeczywistości, standardowe nośniki DVD mają pojemność wynoszącą 4.7GB dla jednowarstwowych i 8.5GB dla dwuwarstwowych, co sprawia, że 25MB jest niespotykane w kontekście nośników optycznych. Odpowiedź 50GB może być myląca, ponieważ odnosi się do pojemności dwuwarstwowej płyty Blu-ray, a nie jednowarstwowej, co wskazuje na pomyłkę w zrozumieniu różnych typów płyt. Z kolei wybór 100GB dotyczy trójwarstwowych płyt Blu-ray, które są stosowane w specyficznych zastosowaniach profesjonalnych, takich jak przechowywanie dużych zbiorów danych w archiwach. Pojęcie pojemności nośników optycznych powinno być oparte na zrozumieniu technologii zapisu, takich jak długość fali lasera i sposób układania ścieżek, a także na umiejętności rozróżnienia różnych typów nośników dostępnych na rynku. Właściwe zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania nośników danych w różnych kontekstach, takich jak produkcja filmów, dystrybucja gier czy przechowywanie danych.

Pytanie 40

Który z poniższych adresów IPv4 należy do klasy C?

A. 240.220.0.4

B. 168.192.0.1

C. 220.191.0.3

D. 191.168.0.2

Adres IPv4 220.191.0.3 należy do klasy C, ponieważ jego pierwszy oktet mieści się w przedziale od 192 do 223. Klasa C jest szczególnie istotna w kontekście routingu w Internecie, ponieważ pozwala na wykorzystanie dużej liczby adresów IP dla mniejszych sieci. Klasyfikacja adresów IP opiera się na pierwszym oktetcie, co jest zgodne z konwencjami ustalonymi przez IANA (Internet Assigned Numbers Authority). W praktyce, sieci klasy C są często wykorzystywane przez małe i średnie przedsiębiorstwa oraz w sytuacjach, gdy organizacje potrzebują odrębnych podsieci dla różnych działów. Warto zauważyć, że adresy klasy C są zwykle przypisywane w formacie CIDR (Classless Inter-Domain Routing), co pozwala na bardziej elastyczne zarządzanie przestrzenią adresową. Przykładem praktycznego zastosowania adresu klasy C może być budowanie lokalnej sieci komputerowej w firmie, gdzie router jest skonfigurowany do obsługi sieci 192.168.1.0/24, co pozwala na przydzielenie 254 unikalnych adresów IP. Zrozumienie klasyfikacji adresów IP jest kluczowe dla każdego, kto pracuje z sieciami komputerowymi.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej